پزشکان بدون مرز درمان
خانه / دارونامه / گلي كلازايد

گلي كلازايد

گلي كلازايد ( Gliclazide ) یا Diamicron

نام ژنريك : گليكلازايد

نام تجارتي : دياميكرون (  Diamicron )

اسامی کانادائی :
Apo-Gliclazide®; Diamicron® MR; Diamicron®; Novo-Gliclazide; Rhoxal-gliclazide; Sandoz-Gliclazide

اشكال دارويي : قرص 80mg

انواع محصولات :

قرص : 80 میلی گرمی
Diamicron® : قرص 80 میلی گرمی کانادائی
Diamicron® MR : قرص 30 میلی گرمی مداوم رهش
فرم ژنریک قابل دسترس : قرص 80 میلی گرمی

دسته دارويي : ضدديابت خوراكي

گروه دارويي: داروي خوراكي ضد ديابت

خطر مصرف اضافي: زياد

ميزان وابستگي: كم

داشتن نسخه : بله

به صورت ژنريك: خير

گلي كلازيد يك داروي ضد ديابت است كه با تحريك ترشح انسولين از لوزالمعده قند را پاينن مي اورد. براي درمان ديابت شيرين بزرگسالان همراه با يك رژيم غذايي متعادل كه مصرف قند و چرب كم داشته باشد و اشتها را پايين آورد مصرف مي گردد. ورزش منظم بخش مهمي از درمان ديابت بشمار مي آورد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، در بيماريهاي شديد استرس، جراحي و جراحت شديد داروي مذكور اثر خود را از دست مي دهد و كنترل ديابت مختل ميشود لذا مصرف آمپول هاي انسولين لازم است. عوارض جانبي اين دارو عموماً ملايم است اما نشانه هاي كنترل ضعيف ديابت در صورتي كه مقدار مصرف دارو مناسب نباشد بروز خواهد كرد.

موارد مصرف :

ديابت مليتوس نوع II

عوارض جانبي :

عوارض گوارشي خفيف ووابسته به دوز (شامل تهوع ، استفراغ ، اسهال يايبوست ) ، آنوركسي ،

احساس طعم فلزي در دهان ، افزايش اشتها ، واكنشهاي حساسيت مفرط شامل يرقان كلستاتيك ،

لكوپني ، ترومبوسايتوپني ، آنمي آپلاستيك ، سندرم Stevens – Johnson ، اريتم مولتي فرم

تداخلات دارويي :

الكل ، آلوپورينول ، ضدقارچهاي تريازولي ، داروهاي ضد التهاب استروئيدي و غير استروئيدي ،

كلرامفنيل ، مهاركننده هاي منوآمين اكسيداز ، بتابلوكرها ، آدرنالين ، مهاركننده هاي ACE ،

ديورتيكهاي تيازيدي ، كلرپرومازين ، كنتراسپتيوهاي خوراكي ، ديازوكسيد

مقدار و زمان مصرف: 1 تا 2 بار در روز (هنگام صبح و عصر با غذا).

مقدار مصرف براي بزرگسالان: 80 تا 320 ميليگرم در روز.

شروع تأثير دارو: ظرف 1 ساعت.

ادامه اثر دارو: 12 تا 24 ساعت.

توصيه غذايي: يك رژيم غذايي شخصي كم چربي و كم قند بايد هنگام خوردن اين قرص مراعات شود تا اثر آن نمايان گردد. دستور غذايي را از پزشك دريافت كنيد.

نگهداري از دارو: در محفظه سربسته، در محيط خشك و خنك دور از دسترس اطفال و نور باشد.

فراموش كردن نوبت دارو: بمحض يادآوري همراه با غذا ميل كنيد.

متوقف كردن دارو: بدون اجازه پزشك اين قرص را قطع نكنيد زيرا ممكن است نشانه هاي بيماري بدتر شوند.

مصرف مقدار اضافي: در كليه حالات به اورژانس مراجعه كنيد. بويژه اگر علايم هشدار كاهش زياد قندخون مثل غش، عرق، لرز، پريشان حواسي و سردرد بروز كنند فوراً مايعات يا خوراكيهاي قندي ميل كنيد. به راهنماي فوريتهاي مسموميت دارويي مراجعه كنيد.

عوارض نامطلوب:

عوارض اين دارو ندرتاً جدي است. گيجي، اغتشاش شعور، لرز، عرق و ضعف مي تواند از علايم كاهش قند خون به علت فقدان غذا يا بسيار بالا بودن مقدار مصرف گليكلازيد باشند.

نشانه ها – گيجي/خواب آلودگي، شيوع شايع، موارد مشورت با پزشك همه موارد.

نشانه ها – ضعف/فقدان انرژي، شيوع شايع، موارد مشورت با پزشك همه موارد.

نشانه ها – لرز/احساس سرما، شيوع شايع، موارد مشورت با پزشك همه موارد.

نشانه ها – عرق/برافروختگي، شيوع شايع، موارد مشورت با پزشك همه موارد.

نشانه ها- سردرد/عصبيت، شيوع شايع، موارد مشورت با پزشك همه موارد.

نشانه ها- جوش/خارش، شيوع بندرت، موارد مشورت با پزشك همه موارد.

نشانه ها- تهوع/استفراغ/ترش كردن، شيوع بندرت، موارد مشورت با پزشك همه موارد.

نشانه ها- تشنگي، شيوع بندرت، موارد مشورت با پزشك همه موارد.

تداخل دارويي:

توجه: برخي از داروها با اثر گليكلازيد مخالفت مي كنند و در نتيجه قندخون را بالا مي برند. اين داروها عبارتند از باربيتورات ها، كوتيكواستروئيدها، قرصهاي ضدبارداري، استروژنها، مدرها، ريفامپسين و نيكوتينيك اسيد. داروهاي ديگر مثل وارفارين، آسپيرين، ضد سل ها، كلوفيبريت، مددهاي بتا، بازدارنده هاي ACE، بازدارنده هاي مونوآمين اكسيداز (MAOIS)، آلوپورينول، فنيل بوتازون، سولفين پيرازون، سولفوناميدها و سايميتيدن خطر كاهش قندخون را افزايش مي دهند.

احتياط:

در موارد زير پزشك را مطلع سازيد.

به تازگي دچار زخم يا عفونت شديد بودن، ناراحتي هاي طولاني مدت كبد يا كليه، ناراحتي هاي تيروئيد، عدم تغذيه مناسب، تصميم به باردار شدن، بيماري آديسون، مصرف داروهاي ديگر.

براي خانم هاي باردار: توصيه نميشود. ممكن است در نوزاد قندخون را بطور غيرطبيعي پايين بياورد. در دوران حاملگي انسولين جايگزين ميشود زيرا بهتر مي تواند ديابت را كنترل كند.

براي خانم هاي شيرده: اين دارو در شير مادر نفوذ مي كند و ممكن است قندخون شيرخوار را پايين بياورد.

براي اطفال و كودكان: تجويز نميشود.

براي سنين بالاي 60: تشخيص علايم كاهش قند خون مشكل تر است. در صورت لزوم از مقدار دارو كم كنيد.

مصرف اين دارو در حين رانندگي و كارهاي دشوار: اگر احساس سرگيجه و خواب آلودگي و اغتشاش شعور كرديد از انجام اينگونه امور خودداري كنيد.

الكل: از نوشيدن الكل بپرهيزيد. زيرا الكل كنترل ديابت را مختل مي كند و گليكلازيد مي تواند نسبت به الكل تحمل بوجود آورد.

استفاده بلند مدت:

مشكلي نيست. هر چند وقت آزمايش قندخون در خون و ادرار لازم است. ارزيابي منظم عملكرد چشم، قلب و كليه ها نيز توصيه ميشود.

موارد منع مصرف:

ديابت نوع I ، بيماران مبتلا به كتواسيدوز ، عفونت هاي شديد ، استرس و تروما ( دراين شرايط داروي خوراكي قادر به كنترل قند خون نمي باشد ) ، اختلالات شديد كليوي

موارد احتياط در مصرف :

اختلالات كبدي و كليوي ، سالمندان ، بيماران دچار سوء تغذيه ، نارسايي آدرنال و هيپوفيز

نكات قابل توصيه:

– اين دارو كوتاه اثر بوده و در بيماراني كه ريسك بروز هيپوگليسمي در آنها بالاست مناسب مي باشد.

– متابوليسم دارو كبدي است ، لذا در اختلالات كليوي داروي مناسبي مي باشد . در عين حال كنترل قند خون در حضور اختلالات كليوي ضروري است

مقدار تجویز در بزرگسالان :
قرص : ابتدا 80 تا 160 میلی گرم ؛ 160 میلی گرم و بیشتر در دو قسمت مساوی دوبار در روز؛ حداکثر دوز 320 میلی گرم .دارو باید با غذا مصرف گردد.
قرص های مداوم رهش : 30 تا 120 میلی گرم یکبار در روز.
مقدار ثابتی از داروی گلیکلازید یا داروهای دیگر ضد قند ، برای کنترل دیابت وجود ندارد.و مقدار دارو باید برای هر فرد بر اساس قند خون تنظیم گردد.
زمانی که درمان بیمار از سولفونیل اوره دیگر به گلی کلازید تغییر می یابد ، زمان انتقال لازم نیست( مگر از کلرپروپا مید که زمان انتقال به تدریج و در عرض 1 تا 2 هفته انجام می گردد)

زمانی که درمان از انسولین به گلی کلازید تبدیل می گردد باید کمتر از 20 واحد انسولین روزانه استفاده گردد؛ در بیمارانی که 20 واحد یا بیشتر انسولین استفاده می کنند 25 تا 30 درصد بطور روزانه یا یک روز در میان کم شود و بتدریج دوز دارو تنظیم می گردد.در زمانی که بیمار مقادیر بسیار انسولین استفاده می شود برای تغییر نیازمند بستری ی باشد.

سالمندان : مطابق بزرگسالان
نارسائی کلیه : در نارسائی شدید ممنوع می باشد.
نارسائی کبد : در نارسائی شدید ممنوع می باشد.

نوع تجویز : باید همراه با غذا مصرف شود.در صورت بی اشتهائی یا NPO دارو در آن وعده مصرف نگردد.
عوارض ناخواسته :
سیستم اعصاب مرکزی : سردرد، بیقراری ، گیجی
پوست : راش ، قرمزی ، خارش ، کهیر.سولفونیل اوره ها به ندرت باعث حساسیت به نور و porphyria cutanea tarda می گردد.
غدد و متابولیک : افت قند (وابسته به مقدار دارو) و هیپوناترمی ( افت سطح سدیم )
گوارشی : تهوع ، استفراغ، اسهال ، احساس پری سر دل ، گاستریت
خونی : آگرانولوسیتوزیس، لکوپنی ، ترومبوسیتوپنی ، آنمی
کبدی : زردی ، افزایش آنزیمهای کبدی و LDH
متفرقه : واکنش دی سولفیرام ( خیلی ضعیف )

منع مصرف : حساسیت به گلی کلازید و سولفونیل اوره ها ، دیابت تیپ 1 ، کتواسیدوز دیابتی ، حاملگی ، شیردهی ، نارسائی کبد و کلیه

نگرانی ها / توجهات ویژه :
• مرگ و میر قلبی – عروقی : در مقایسه با رژیم به تنهائی و رژیم با انسولین ، داروهای سولفونیل اوره با مرگ و میر قلبی عروقی بیشتری همراه است.اگر چه مطالعات بیشتری در این زمینه لازم می باشد.
• افت قند : تمام سولفونیل اوره ها می توانند باعث هییوگلیسمی شدید گردند و زمانی رخ می دهد که مصرف غذا کافی نباشد ، ورزش شدید و طولانی انجام گرفته باشد ، زمانی که الکل مصرف گردد و یا چند داروی ضد قند مصرف شده باشد.همچنین در بیماران مبتلا به سوء تغذیه ، نارسائی کلیه و کبد و در سالمندان که باید با احتیاط مصرف گردد.
• آلرژی به سولفونامیدها : تشابهات شیمیایی بین سولفونامیدها ، سولفونیل اوره ها ، مهار کننده های کربنیک انهیدراز ، تیازیدها و دیورتیک های قوس ( به جز اتاکرینیک اسید) وجود دارد.در صورت آلرژی به سولفونامیدها این محصولات ممنوع می باشد زیرا خطر واکنش متقاطع وجود دارد.

نگرانی های مربوط به بیماری :
• وضعیت های مربوط به استرس : در زمان استرس ( عفونت، تب ، تروما ، جراحی) ممکن است لازم باشد دارو به انسولین تغییر یابد.
افراد ویژه :
• سلامت و تاثیر این داروها در کودکان اثبات نشده است.
تداخلات داروئی
داروهای مهار کننده ACE(کاپتوپریل و انالاپریل) : ممکن است تاثیر هیپوگلیسمی گلی کلازید بیشتر گردد.
استروئیدهای آنابولیک : ممکن است تاثیر افت قند گلی کلازید بیشتر گردد.
بتا بلوکرها : ممکن است تاثیر افت قند گلی کلازید کم گردد؛ علائم افت قند مخفی گردد؛ گلیکوژنولیز کاهش یابد؛ در دیابتی هایی که مکرر دچار افت قند می گردند نباید تجویز شود.
کورتیکواستروئیدها : ممکن است باعث هیپرگلایسمی شود.تنظیم داروهای ضد قند لازم می باشد.
سیکلوسپورین : گلی کلازید سطح سرمی سیکلوسپورین را افزایش می دهد.
فلوروکینولون ها (سیپروفلوکزاسین) : ممکن است تاثیر هیپوگلیسمی سولفونیل اوره ها افرایش یابد.
H2 بلوکرها ، آنتی اسید و بی کربنات سدیم : تاثیر هیپوگلیسمی افزایش می یابد؛ قند تنظیم گردد.

ریفامپین : متابولیسم آن افزایش می یابد و لذا تاثیر آن کم می گردد.
سا لیسیلات ها : تاثیر کاهش قند گلی کلازید را افزایش می دهد.
سولفونامید ها : تاثیر کاهش قند گلی کلازید را افزایش می دهد.
تیازید ها : تاثیر کاهش قند گلی کلازید کاهش می یابد.
وارفارین : اثر ضد انعقادی با سولفونیل اوره ها افزایش می یابد.
میکونازول : ممکن است تاثیر هیپوگلیسمی گلی کلازید بیشتر گردد.
باربیتورات ها : ممکن است تاثیر هیپوگلیسمی گلی کلازید بیشتر گردد.

تغییرات آزمایشگاهی : ممکن است اسمولالیته و سدیم سرم کاهش و ادرار 24 ساعته افزایش یابد زیرا گلی کلازید خاصیت دیورز خفیف دارد .
ممکن است غلظت فاکتور 8 و 11 کاهش یابد.
ممکن است غلظت فعال کننده پلاسمینوژن بافتی افزایش یابد.
تداخلات اتانول و گیاهان
اتانول : از مصرف آن اجتناب گردد.( باعث هیپوگلیسمی و به ندرت واکنش دی سولفیرام می گردد.)
گیاهی : از مصرف کروم ، سیر و gymnema اجتناب گردد. می تواند باعث هیپوگلیسمی گردد.
حاملگی : ممنوع . گروه C.
در حاملگی : از جفت عبور می کند.سولفونیل اوره ها باعث نقص گوش می گردند.نقایص دیگر نیز گزارش شده اند ولی ممکن است به علت عدم کنترل دیابت باشد. داروی انتخابی کنترل دیابت در حاملگی انسولین می باشد.
شیردهی : ترشح آن در شیر نامشخص می باشد.به علت هیپوگلیسمی شیر خوار در شیر دهی ممنوع می باشد.
نکات تغذیه ای : باید با غذا میل گردد.به علائم افت قند توجه شود(طپش ، تعریق کف دست ها ، گیجی).
معیارهای بررسی: علائم و نشانه های هیپوگلیسمی ، قند ناشتا ، هموگلوبین A1C
معیارهای هدف : بزرگسالان :
قند ناشتا کمتر از 120 میلی گرم در دسی لیتر
هموگلوبین A1C کمتر از 7 در صد
اطلاع بیمار : بیماران باید با فرد با تجربه ای در زمینه آموزش دیابت ، نشانه ها و علائم هیپو و هییوگلیسمی ، ورزش و تغذیه ، تنظیم قند خون و موضوعات دیگر مشورت کند؛ بطور منظم غذا بخورد و از خوردن نامنظم پرهیز کند ؛ به همراه خود محصولات سریع الجدب شکر را داشته باشد؛ از تماس بیش از اندازه خورشید اجتناب کند ؛ دستبند هوشدار دهنده پزشکی را همراه داشته باشد.

مسمومیت : علائم مصرف بیش از اندازه عبارت است از هیپوگلیسمی شدید ، تشنج ، آسیب مغزی ، گزگز لبها و زبان ، تهوع ، خمیازه کشیدن ، گیجی ، پریشانی ، طپش قلب ، تعریق ، بیهوشی و کما .مسمومیت سولفونیل اوره ها باعث هیپوگلیسمی می گردد که با تجویز گلوکز به خوبی درمان می گردد( در موارد خفیف با خوراکی و در موارد شدید از طریق تزریقی ).

 

تلگرام

مطلب پیشنهادی

روش جدید درمان بی‌اختیاری ادرار در افراد مبتلا به دیابت

رئیس انجمن نورویورولوژی ایران از روش جدیدی برای کاهش مشکلات اورولوژی در بیماران دیابتی خبر …

شربتی موثر در مهار دیابت نوع 2

یک محقق و پژوهشگر طب سنتی مصرف نوعی شربت را در رفع دیابت نوع ۲، …