سندروم دیسترس تنفسی حاد بالغین، حتی بعد از ترخیص از بیمارستان حیات بیمار را تهدید می کند

پژوهشگران علوم پزشکی می گویند با توجه به مطالعات انجام شده مشخص شد که بیماری جدی دیسترس تنفسی حاد یا ARDS‌ که می‌تواند باعث اختلال در دریافت اکسیژن و تنگی نفس شود عاملی برای تهدید زندگی افراد مبتلا محسوب می‌شود. آنان تاکید دارند که مراقبت از بیماران مبتلا به ARDS بعد از دوره بیماری حاد و بستری طولانی مدت خاتمه نمی‌یابد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  سندرم دیسترس تنفسى بالغین (ARDS)، به‌طور تیپیک به‌دنبال شوک و تروما یا سپسیس ایجاد مى‌شود. به‌علت اینکه ریه‌ها تمام خون وریدى برگشته به قلب را دریافت مى‌کنند، و داراى اولین شبکهٔ مویرگى هستند که مدیاتورها به آن مى‌رسند، فشار حاصل از هر صدمه‌اى که بخش غیراحشائى بدن را درگیر کند، به ریه‌ها منتقل مى‌گردد.

سندرم ARDS به دلیل آسیب ریه‌ها ایجاد می‌شود. ممکن است ریه‌ها به دنبال یک بیماری، نظیر پنومونی‌ یا عفونت خونی،‌ استنشاق آب یا مواد استفراغی، یا با ضربه آسیب ببینند.

به نظر می‌رسد این صدمات سبب التهاب ریه‌ها شود. این تورم می‌تواند منجر به از بین رفتن عروق خونی و دیواره آلوئول‌ها شده و مایعات جای هوا را در کیسه‌های هوایی بگیرد.

محققان افزودند: برای کاهش علائم این بیماری، بیماران مبتلا باید در بخش مراقبت‌های ویژه بیمارستان بررسی شوند و بسیاری از آنان تا موقعی که بتوانند خودشان اقدام به نفس کشیدن کنند باید به دستگاه تنفس مصنوعی یا ونتیلاتور وصل شوند.

نتایج حاصل از این گزارش ضمن بیان این که صدمه به ریه‌ها و یا آسیب آنها توسط یک بیماری یا عفونت‌های خونی می‌تواند منجر به وقوع بیماری ARDS  شود افزود برخی از افراد مبتلا به این بیماری در صورت مرخص شدن از بیمارستان نیز همچنان باید از دستگاه اکسیژن استفاده کنند تا شدت علائم تنگی نفس در آنها تخفیف پیدا کند.

به گفته محققان احتمال بروز اختلال استرس پس از سانحه و پریشانی‌های روانی ممکن است در بعضی از افراد مبتلا به این بیماری رخ دهد که در این میان پزشکان و مراقبان بهداشتی این بیماران نقش مهمی در کنترل این علائم دارند.

نتایج این تحقیق در نشریه آکادمی پزشکان خانواده آمریکا انتشار یافته است .

سندرم دیسترس تنفسی حاد (ARDS) یک بیماری سریعا پیشرونده است که در ابتدا با تنگی نفس، تاکی پنه، و هیپوکسمی تظاهر می‌کند و سپس به سرعت به سمت نارسایی تنفسی پیش می‌رود.

کنفرانس اجماع عمومی آمریکایی – اروپایی (AECC) معیارهای تشخیصی برای ARDS  را به شرح زیر منتشر کرده است :

-  شروع حاد،

-  نسبت فشار نسبی اکسیژن شریانی به درصد اکسیژن استنشاق شده (PaO2/FiO2) برابر با۲۰۰ یا کمتر، بدون در نظر گرفتن فشار مثبت در پایان بازدم(PEEP);

-  ارتشاح دو طرفه در رادیوگرافی فرونتال قفسه سینه و فشار گوه ای شریان ریوی برابر با ۱۸ میلیمتر جیوه یا کمتر یا عدم وجود شواهد بالینی ازفشار بالای دهلیزچپ.

آسیب حاد ریه،سندرمی است که مختصری از شدت کمتری برخوردار است و با هیپوکسمی خفیف‌تر ولی معیارهای تشخیصی دیگر مشابه با ARDS مشخص می‌شود.

از آنجا که بیش از نیمی از واحدهای مراقبت‌های ویژه (ICUs) در ایالات متحده دارای متخصص مراقبت‌های ویژه نیستند،

بسیاری از پزشکان مراقبت‌های اولیه، مسوول ارایه مراقبت از بیماران مبتلا به ARDS یا آسیب حاد ریه هستند.

مراقبت از بیماران مبتلا به ARDS بعد از دوره بیماری حاد و بستری طولانی مدتشان خاتمه نمی‌یابد. پس از ترخیص از ICU، بیماران مبتلا به ARDS نسبت به قبل کیفیت پایین‌تر زندگی، ضعف قابل‌توجه ناشی از نوروپاتی و میوپاتی، اختلال شناختی دائمی و تاخیر در بازگشت به کار دارند.

محققین می گویند مرگ‌و‌میر درطی سه سال در کسانی که نیاز به تهویه مکانیکی در ICU داشته اند در مقایسه با کسانی که نیاز به تهویه مکانیکی در ICU نداشته‌اند و کسانی که در ICU بستری نشده‌اند بالاتر است (۳/۵۷% در مقابل ۳/۳۸% و ۹/۱۴%).

  • مجله اطلاعات پزشکی



همکاران ما از نظرات و پیشنهادات شما استقبال می نمایند

نظر يا مطلب خود درباره اين مقاله را بفرماييد
اگر مي خواهيد تصويري در كنار نظر شما نشان داده شود اينجا را امتحان كنيد . gravatar

*