مدتی است که بحث صنفی پرستاری و مطالبات آن بر اثر فعالیت دانش آموختگان و دلسوختگان این رشته در جهت تعالی و ارتقای پرستاری در رسانه و جامعه رونمایی می شود و برای رساندن آن به استانداردهای جهانی تلاش می گردد.

پرستاری تنها یک شغل نیست و قلب سیستم درمان است رشته ای که در برخی کشورهای اروپایی به عنوان پیش نیاز ورود به رشته های پزشکی در نظر گرفته شده و در کشوری مانند فیلیپین هزاران پزشک به خاطر درآمد بالای پرستاران دوره های ویژه پرستاری را طی نموده و طبابت را کنار گذاشته و به عنوان پرستار مشغول به کار می شوند.

ولی براستی چرا در کشور ما ارزش کار پرستاری نادیده گرفته شده بطوری که باعث شده هم از نظر اجتماعی و اقتصادی و هم از نظر جایگاه در پائین ترین رده های شغلی قرار گیرد.

پرستاری ما اکنون بیمار است و در صورتی که آسیب شناسی و درمان نگردد آینده آن را نمی توان تضمین نمود و برای ورود به پرستاری تخصصی و اجرای استانداردهای جهانی باید به پرستاری به شکل تخصصی نگاه نمود.

مدیریت های پرستاری می بایست بصورت کلان بر ارتقای این رشته مادر فعالیت نموده و از نیروهای جوان و خلاق این رشته در جهت شکوفائی آن استفاده نمایند.

به هر صورت پیشکسوتان این رشته که تمام عمر و جوانی خود را در جهت پرستاری از بیماران قرار دادند باید در نظر داشته باشند که در دنیای امروز که مکانیزه و مملو از تکنولوژی و فناوری است نیازمند ورود جوانانی است که بر اساس مقتضیات وقت ابزارهای نوین و دانش های جدید این رشته را برای تخصصی نمودن پرستاری بکار ببرند.

ذکر این نکته که رسیدن به اهداف فوق محقق نخواهد شد مگر اینکه ما برنامه وسیعی را چه در بحث پرستاری بالینی و درمان با آموزش ضمن خدمت و چه در بحث دانشگاهی بوسیله تطابق آموزش ها با آخرین دستاوردها و نیاسنجی کلی برای رسیدن به افق تازه ای در پرستاری مدرن پیاده سازیم

پرستاران ما در صحنه بین المللی نیز می توانند صاحب افتخارات بزرگی باشند

پرستاری به عنوان رشته ای وسیع و بسیار تخصصی می تواند در کنار پرستاری بالینی و آموزش پرستاری صاحب افتخاراتی نیز در صحنه داخلی و بین المللی نیز باشد .

ایجاد تمهیداتی جهت حضور پرستاران در جشنواره های خوارزمی و همچنین تلاش در جهت کسب جایزه بین المللی فلورانس نایتینگل می تواند در خصوص معرفی پرستاری ناب ایران زمین مفید باشد.

همچنین راه اندازی جشنواره های علمی افتخارات پرستاری و جایزه ملی پرستاری حضرت زینب (س) و همچنین جشنواره چهره های ماندگار پرستاری کشور و پیشکسوتان این رشته می تواند در جهت تعالی پرستاری و ارزش نهادن به خدمات این قشر ایثارگر کمک های شایانی نماید و ارزشی برای آن محسوب گردد.

از آنجا که پرستاری خود شغلی نمونه می باشد و با تاکید بر نمونه بودن کل پرستاران این مرز و بوم تلاش نماییم در روز پرستار در کنار پرستار نمونه ، پرستار موفق را نیز معرفی نماییم پرستارانی که با کلیه کمبودها و فشار سنگین کار همچنان بر پرستاری از بیماران و دردمندان از هیچ تلاشی فروگذار نبودند.

طراحی و راه اندازی جایزه ملی پرستاری حضرت زینب (س) و بنیاد افتخارات پرستاری و جشنواره های ملی که می تواند از سوی دفتر امور پرستاری وزارت بهداشت و درمان ، انجمن پرستاری ایران یا سازمان نظام پرستاری کشور نهادینه گردیده و به مرحله اجرا گذاشته شود گام بزرگی است در جهت حضور پرستاران ایران زمین در مجامع بین المللی

پیشنهاد می نمایم که این حرکت بصورت مشترک از سوی کلیه تشکلات صنفی و علمی پرستاری و با حمایت دفتر امور پرستاری وزارت مورد بررسی قرار گرفته تا در سالهای آنیده شاهد اجرای آن باشیم

به هر صورت در جامعه یکصد و پنجاه هزار نفری پرستاری کشور می توانیم هر روز شاهد خلاقیتهای جدید و افتخارات دیگری برای این رشته باشیم به شرطی که خویش را باور کنیم که می توانیم افتخارآفرین باشیم.

پرستاری برای شکوفائی خود اکنون چشم انتظار قدم های شماست

شغل پرستاری را می توان مادر تمام رشته های پزشکی و بهداشت و درمان دانست . بحران ها و تحولات عظیمی که پرستاری کشور در این مدت با آنها دست و پنجه نرم می کند نشان از عزم راسخ گروههای پرستاری برای تخصصی نمودن این رشته است پرستاری برای شکوفائی خود اکنون چشم انتظار قدم های مدیران پرستاری است.

مدیرانی که اگر وضعیت فعلی پرستاری را تجزیه وتحلیل نمایند خواهند دید که پرستاری می رود که از سیستم سنتی و قدیم خود خارج شده و بسوی جایگاه اصلی خود گام خواهد برداشت

همچنین کادر پرستاری و دیگر فعالان پرستاری می توانند با هدفمند کردن فعالیتهای آموزشی ، پژوهشی ، علمی و فرهنگی خود این رشته را هر چه بیشتر در سطح جامعه معرفی و نهادینه نمایند .

هنوز هستند مدیرانی که تمام عمر و جوانی خود را به پای این رشته گذاشتند و اکنون می خواهند شکوفائی این رشته را بدست شاگردان خود نظاره گر باشند .

بی شک وجود تشکلات صنفی و علمی پرستاری وهمچنین تولد سازمان نظام پرستاری در چهار سال گذشته و فعالیت عمده آن در جهت معرفی پرستاری و بازیابی ارزش آن و تلاش در جهت دفاع از حقوق پرستار و پرستاری و نظم بخشیدن به فعالیت های پرستاری بر هیچکس پوشیده نیست اما اکنون بیش از همه نیاز به وجود یک ارتباط ارگانیک و سازمانی در بین تشکلات برای رسیدن به اهداف واحد و جلوگیری از دوباره کاری ها ضروری است .

و در حوزه بالینی پرستاری نیز شاهد زنجیره ای از پرستاری هستیم چه آنانکه به عنوان عضو هیات علمی و مربیان پرستاری در دانشکده های پرستاری آخرین علوم و فناوری های این رشته را به دانشجویان پرستاری می آموزند.

چه آنانکه در دفاتر پرستاری بیمارستانها به عنوان مدیریت پرستاری برنامه ریزی مدونی را جهت بالابردن سطح مراقبت های پرستاری وکیفیت آن بکار می برند .

و چه آنانکه به عنوان مدیریت های پرستاری دانشگاههای علوم پزشکی در سطح کلان به پرستاری نگاه کرده و در صدد رفع کاستی ها و بالابردن سیستم پرستاری استان هستند و با فراهم کردن امکانات و نیروی انسانی لازم به سلامت جامعه کمک های شایانی می نمایند .

و در اول و آخر این زنجیره خود پرستاران بالینی هستند که نقش محوری و کلیدی خود را در پرستاری از بیماران و نیازمندان به بهترین شکل ایفا می نمایند و فعالیت کل زنجیره بالا به فعالیت و عملکرد این گروه از پرستاران بستگی دارد که با ارائه یک پرستاری نوین و هدفمند و بکاربردن آخرین تکنیک های پرستاری سعی در بالا بردن سیستم سلامت جامعه دارند

از آنجا که ارائه هر گونه حرکت مثبت و برنامه های کاربدی و تحول های موفق در این رشته بستگی به عملکرد اعضای این زنجیره دارد لذا مدیرانی که از خود هیچگونه حرکت و فعالیتی انجام نداده اند باید این شجاعت را داشته باشند که جا را به دیگری داده واز این طریق به اعتلای پرستاری کمک کنند.
بیائیم دست در دست همدیگر پرستاری را به شکوفائی برسانیم .

                                  احمد عامری
            نماینده انجمن پرستاری ایران در استان خوزستان