چشم ما برای مشاهده یک شی، در هر دو یا سه دهم ثانیه یک تصویر از آن را به مغزارسال می‌کند، حال چطور مغز مااین تصاویر پی‌درپی و در حال حرکت را تبدیل به یک صحنه بی‌وقفه می‌کند پدیده‌ای است که هر چه بیشتر درباره آن تحقیق می‌شود ، بیشتر عجیب به نظر می‌رسد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز به نقل از روزنامه  ” لارپوبلیکا”  : ” دیوید ملچر ” دانشمند عصب شناسی مرکز ” مغز و هوش ” دانشگاه ” ترنتو ” و “اکسفورد” در تحقیقات بعمل آمده متوجه شد که عصب‌هایی که مامور تمرکز برروی یک شی هستند می‌توانند خود را ثابت بر روی آن نگاه دارند بدون اینکه جابجایی ادامه دار شبکیه باعث اختلال در کار آنها شود.

این عصب‌ها نه تنها قادرند هدف را نگه‌دارند بلکه می‌توانند موقعیت آنرا نیز در شبکیه تا زمانیکه چشم جابجایی‌های خود را به‌اتمام می‌رساند، پیش بینی کنند.

این قابلیت نشان می‌دهد که چطور تمام باز و بسته شدن چشم به نظر یک جریان بی‌وقفه می‌آید.

این دانشمند گفت : کارکرد مغز ما تفاوت زیادی با یک “‪Player‬ ‪” Mp3‬ ندارد ، فایل‌های موسیقی بصورت فشرده در پلایر قرار دارند ، این فایل‌ها تمام یک آهنگ را شامل نمی‌شوند، بلکه تنها پاکت‌هایی ازاطلاعات جدا شده با فاصله زمانی کوتاهی را شامل می‌شوند.

پلایر می‌تواند آهنگ‌ها را ازاین اطلاعات بسازد ، زیرا قابلیت خواندن پاکت اطلاعات فعلی و پیش بینی اطلاعات بعدی را دارد ، بدین ترتیب فضاهای خالی را پر می‌کند.

در داخل شبکیه چشم باوجود اینکه تصویر یک شی مرتب جابجا می‌شود، اما عصب‌هایی که درمغز وجود دارند و ماموریت تبدیل پیام‌های تصویری را دارند می توانند توجه را بر روی شئی‌ای که به آن خیره شده‌ایم را نگه دارند .

بااین مکانیسم، مغز نیازی به بکارگیری عصب‌های جدید برای هر‪ ۱۵۰‬هزار جابجایی روزانه چشم ، ندارد.