پزشکان بدون مرز درمان
خانه / اخبار دندانپزشکی / نحوه و طول مدت درمان در کاشت ایمپلنت دندانی

نحوه و طول مدت درمان در کاشت ایمپلنت دندانی

زمان لازم برای درمان ایمپلنت به چندین عامل بستگی دارد. اگر حجم استخوانی که در آن ایمپلنت جای گذاری می شود، به میزان مورد نیاز از ارتفاع و قطر استخوان خوبی برخوردار نباشد، دندانپزشک به پیوند استخوان روی می آورد تا کمبود استخوان اطراف ایمپلنت رفع شود. پیوند استخوان ممکن است همراه با پروسه ی درمان ایمپلنت دندان صورت گیرد و یا قبل از شروع درمان کاشت ایمپلنت نیاز به تامین حجم کافی استخوان اطراف دندان داشته باشیم.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، جلسات ملاقات با بیمار از ابتدا باید تشریح شود برای مثال کاشت یک واحد دندان در فک بالا به ترتیب زیر است

جلسه اول کاشت فیکسچر روز 1

جلسه دوم بازکردن بخیه بعد از دو هفته روز 15

جلسه سوم چکاپ دو ماه بعد روز 75

جلسه چهارم بستن هیلینگ یک ماه بعد روز 105

جلسه پنجم قالبگیری بعد از پانزده روز روز 120

جلسه ششم امتحان فریم پنج روز بعد روز 125

جلسه هفتم تحویل پروتز پنج روز بعد روز 135

این حداقل زمان لازم است اگر چینی قبل از گلیز امتحان شود و اگر چسب موقت زده شود دو جلسه اضافه می شود برای فک پایین این زمان دو ماه کوتاه تر است به همین خاطر سعی میکنیم که تا حد امکان درمانهای ایمپلنت دو فک را را با هم شروع کنیم و یا فک بالا را زود تر از فک پایین شروع کنیم .

در صورتی که دو فک با هم احتیاج به ایمپلنت داشته باشد حتما با فک بالا شروع میکنیم میتوانیم یک ماه صبر کنیم وبعد کار فک پایین را شروع میکنیم و نهایتا سه ماه بعد از جراحی اول اقدام به بستن هیلینگ میکنیم.

بسیاری از بیماران میگویند که ترجیح میدهیم کاشت دندان را از یک فک شروع کنیم و اگر رضایت بخش و راحت بود در ناحیه دیگر شروع خواهیم کرد ولی تجربه نشان داده که همه این افراد موقع تحویل کارشان می گویند ای کاش تمام نواحی را با هم شروع کرده بودیم چون همیشه نتیجه کار رضایت بخش است این وظیفه دندانپزشک است که اعتماد بیمار را جلب کند که نهایتا در پنج ماه کلیه کارهای ایمپلنتی تمام شود و تعداد ویزیت های بیمار به حداقل برسد.

انجام اینکار موجب ایجاد پلان اکلوزالی بهتر، تقسیم فضای ایده آل تر و یکنواختی رنگ واندازه و قرینه سازی مناسب تر می شود.

در صورتی که قبل از شروع فرآیند کاشت ایمپلنت دندان نیاز به پیوند استخوان داشته باشیم، مدت زمانی حدود 6 تا 9 ماه لازم است تا بستر استخوان برای کاشت ایمپلنت دندانی آمادگی پیدا کند. اگر همزمان با کاشت ایمپلنت دندانی پیوند استخوان نیز انجام شود، از زمان شروع کاشت ایمپلنت دندانی مدت زمانی حدود 4 الی 9 ماه لازم است تا این پروسه انجام شود.

پس از کاشت ایمپلنت دندانی تا زمان جایگذاری پروتز روی آن حدود 1.5 الی 3 ماه زمان می برد، تا میان ایمپلنت دندانی و استخوان فک بدون هیچگونه حرکت اضافه ای جوش ایجاد شود و ایمپلنت در جای خود کاملا سفت شود. مدت زمان جوش خوردن با توجه به کیفیت استخوانی از سه تا 6 ماه طول می کشد که در فک پایینی به جهت کیفیت بهتر استخوان 3 الی 4 ماه و در فک بالا 4 الی 6 ماه زمان لازم است. پس از آن دندانپزشک می تواند جایگذاری پروتز را آغاز کند. مرحله پروتز شامل قالب گیری، انتخاب رنگ و اندازه روکش با نظر بیمار و دندانپزشک است.

به هر میزان که تراکم استخوان بیشتر باشد، ایمپلنت دندانی با قدرت و فشار بیشتری داخل استخوان قرار داده می شود و همچنین مدت زمانی که طول می کشد پروتز روی ایمپلنت دندانی قرار بگیرد، کاهش می یابد و دندانپزشک می تواند سریعا بعد از جایگذاری ایمپلنت دندانی پروتز موقت را نصب کند. درصورتی که نیروی بارگذاری و تراکم استخوان اطراف ایمپلنت دندانی اندک باشد، ممکن است مدت زمان بین 1 تا 6 ماه لازم باشد صبر کنیم، سپس ایمپلنت را روی پروتز جایگذاری کنیم.

با مواردی که در بالا ذکر شد می توان به این نتیجه رسید که مدت درمان ایمپلنت تا چندین ماه نیز ممکن است به طول بیانجامد. در این مدت دندانپزشک با توجه به کیفیت و کمیت استخوان و نوع ایمپلنت دندانی به بیمار پروتز دندان موقت پیشنهاد می کند تا زیبایی و ظاهر فرد حفظ شود.

طول مدت جراحی و کاشت ایمپلنت دندانی معمولا از 30 دقیقه تا 120 دقیقه طول می کشد و این زمان مستقیما ربط به تعداد ایمپلنت ها و شرایط دهان بیمار دارد. مواقعی که علاوه بر کاشت ایمپلنت دندانی نیاز به تغییر شرایط کف حفره سینوس در فک بالا داشته باشیم، قطعا این زمان افزایش می یابد.

بزرگ شدن سینوس و نیاز به جراحی سینوس لیفت برای کاشت ایمپلنت :

سینوس گونه ای حفره خالی دو فک بالا است که با کشیده شدن دندان های زیر آن بزرگ میشود و فضای کاشت ایمپلنت را کاهش می دهد. در این موارد باید فضای ایجاد شده با پیوند استخوان پر شود تا بتوان ایمپلنت را در استخوان جدید کاشت به این عمل سینوس لیفت می گویند که به دو صورت انجام میشود.

سینوس لیفت بسته (Close Sinus Lift) :

جراحی سینوس بسته در جابیکه حداکثر به سه تا پنج میلیمتر فضا احتیاج است انجام می شود وایجاد فضای بیشتر از آن باید به روش سینوس لیفت باز انجام میشود. که این روش همزمان با کاشت ایمپلنت انجام می شود و پس از آن حداقل شش ماه باید صبر کرد.

سینوس لیفت باز (Open sinus Lift) :

جراحی سینوس باز در جاییکه به بیش از سه میلیمتر فضا جهت کاشت ایمپلنت احتیاج است انجام می شود و معمولا به گونه ای انجام می شود که ابتدا جراحی سینوس انجام شده و پس از گذشت حداقل 4 ماه از زمان جراحی کاشت ایمپلنت در ناحیه سینوس انجام میشود که معمولا این مرحله نیاز به انجام جراحی سینوس بسته نیز دارد .

رادیو گرافی تخصصی ایمپلنت :

رادیوگرافی مورد نیاز جهت تشخیص عرض استخوان (CBCT) است با این تصاویر علاوه برعرض استخوان رابطه عصب تحتانی فکی و چانه ای و سینوس ماگزیلا و همینطور زاویه استخوان دیده می شود.

توجه داشته باشیم که بهترین رادیوگراف هم میتواند خطا داشته باشد و نباید صد در صد به آن اکتفا کرد و باید مشاهدات بالینی در نظر گرفته شود و در صورت نیاز در حین جراحی باید رادیو گراف تکمیلی انجام شود.

شناسایی تیپهای مختلف استخوان جهت تخمین طول ایمپلنت :

شناسایی تیپ های مختلف استخوان در حین کار یک امر تجربی است ما این تجربه را در حین بیرون آوردن دندان پیدا کرده ایم همینطور در موقع دریل کردن استخوان هم میتوان قضاوت کرد که استخوان از چه نوعی است.

تیپ یک استخوان (Type 1)

این استخوان بسیار متراکم بوده طوری که پیچش ایمپلنت درون آن به سختی انجام میشود یس بنا بر این سایز حفره ایجاد شده باید نزدیک به سایز ایمپلنت باشد تا تنش بیش از حد بین فیکسچر ایمپلنت و استخوان وجود نداشته باشد فشار بیش تر از 60 نیوتن میتواند منجر به عدم خون رسانی شود و در نتیجه ایمپلنت جوش نخورد .بعلاوه اصطکاک بیش از حد فیکسچر با استخوان میتواند موجب ساییده گی فیکسچر ایمپلن بشود و در نتیجه اتصال مطلوبی بین فیکسچر و استخوان ایجاد نمی گردد .

تیپ دو استخوان (Type 2)

این نوع استخوان هم از تراکم بالایی بر خوردار است و حفره بایستی به اندازه ایمپلنت ایجاد شود با این تفاوت که دریل آخر فقط در ناحیه کرست استخوان (قسمت فوقانی) وارد میشود تا ایمپلنت گیر اولیه مناسبی داشته باشد.

تیپ سه استخوان (Type 3)

این نوع استخوان تراکم کمتری دارد و برای این نوع استخوان باید آخرین دریل حذف شود تا اینکه پیچش ایمپلنت باعث افزایش تراکم استخوان شود و گیر مناسبی ایجاد شود .

بعضی وقت ها استخوان کرست مقاومی دارد ولی داخلی استخوان ضعیف است در این مواقع لازم است دو دریل آخر حذف شوند یا فقط در ناحیه کرست دریل استفاده شود بنابر این بررسی اولیه استخوان بسیار امر حیاتی جهت موفقیت همان ایمپلنت محسوب می شود.

تیپ چهار استخوان (Type 4)

این کم تراکم ترین نوع استخوان است که ازدریل فقط برای ایجاد یک روزنه جهت ورود فیکسچر استفاده میشود و بقیه حفره توسط استوتوم یا خود ایمپلنت ایجاد میشود تا استخوان به اندازه کافی متراکم شود شاید در برخی موارد لازم باشد از پودر استخوان هم استفاده کرد.

تیپ پنج استخوان (Type 5)

این استخوانی است که هنوز کاملا شکل نگرفته وفقط زمانی میتوان در آن ایمپلنت کرد که استخوان پر تراکمی در انتهای استخوان تازه شکل گرفته وجود داشته باشد که بتوان فیکسچر را به آن متصل کرد. و در کل انجام جراحی و کاشت ایمپلنت در این ناحیه توصیه نمی شود

تلگرام

مطلب پیشنهادی

ایمپلنت برای چه افرادی مفید است ؟

کسانی که با دندان مصنوعی متحرک نمی توانند عمل جویدن را براحتی انجام دهند. مخصوصا …

با استفاده از مواد طبیعی، دندان‌های خود را سفید کنید

ممکن است دندان‌ها با اینکه کاملا تمیز هستند، درخشندگی و سفیدی قابل توجهی نداشته باشند …