سولفات‌ روی یا زینک سولفات ( ZINC SU )

نیاز فرد بالغ به روی در روز ۱۶ میلی گرم است ولی در افراد بیمار روزانه باید ۲۲۰ میلی گرم سولفات روی تجویز شود. در ترمیم زخم پوست، بدن نیاز مبرم به روی دارد. تجویز پمادهای روی در بهبود زخم موثر است. امروزه به جای کپسول سولفات روی از سیترات و گلوکو نات روی استفاده می شود که مزیت بیشتری نسبت به کپسول سولفات روی دارد.

 به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ، روی نقش بسیار ضروری در مراحل تولید مثل دارد. شیر مادران تنها منبع روی برای شیرخواران است. اگر چه به تدریج غلظت این عنصر در شیر مادر کمتر می شود. ولی این امر نباید باعث پیدایش کمبود روی در طفل شود.

زینک سولفات – ZINC SULFATE
 
 
  نام فارسى  زینک سولفات 
 
  نام انگلیسى  ZINC SULFATE 
 
  نام تجارى دارو  Zinc 220 
 
  گروه دارویى  تأمین‌کننده روى 

اشکال‌ دارویی سولفات‌ روی‌:

Capsule: 220 mg
 
  مکانیسم اثر  براى ترمیم کافى و تکامل استخوانى و مفصل (روى %۲۳) مورد نیاز است. 

مکانیسم‌ اثر سولفات‌ روی:

روی‌ برای‌ حفظ ساختمان‌اسیدهای‌ نوکلئیک‌، پروتئین‌ها و غشاهای‌سلولی‌ ضروری‌ است‌. به‌علاوه‌، رشدطبیعی‌ و تقسیم‌ سلولی‌، ترمیم‌ بافتی‌، بلوغ‌جنسی‌ و دستگاه‌ تولید مثل‌، عادت‌ به‌تاریکی‌ و دید در شب‌، التیام‌ زخمها، دفاع‌ایمنی‌ بدن‌، ادراک‌ چشایی‌ و احتمالا بویایی‌از اعمال‌ فیزیولوژیک‌ وابسته‌ به‌ روی‌می‌باشند.

فارماکوکینتیک سولفات‌ روی‌:

جذب‌ نمک‌های‌ روی‌ ازمجرای‌ گوارش‌ ناچیز می‌باشد. تقریبا۲۰-۳۰ درصد از روی‌ موجود در رژیم‌غذایی‌ از طریق‌ دوازدهه‌ و ایلئوم‌ جذب‌می‌شود. این‌ عنصر اساسا در گلبولهای‌قرمز و سفید و همچنین‌ در عضلات‌،استخوان‌ها، پوست‌، کلیه‌ها، کبد،لوزالمعده‌، شبکیه‌ و پروستات‌ ذخیره‌می‌شود. راه‌ اصلی‌ دفع‌ روی‌ (تقریبا ۹۰درصد) از طریق‌ مدفوع‌ است‌ و میزان‌ کمی‌نیز از راه‌ ادرار و عرق‌ دفع‌ می‌شود.
 

موارد مصرف‌:

موارد مصرف  جلوگیرى از کمبود روی، آرتریت روماتوئید، آکنه آکرودرماتیت آنتروپاتیکا، ویلسون .  سولفات‌ روی‌ به‌عنوان‌مکمل‌ در پیشگیری‌ و درمان‌ کمبود روی‌مصرف‌ می‌شود.

نیاز به‌ این‌ ماده‌ معدنی‌در حالاتی‌ از قبیل‌ سوختگی‌ها، سیروزکبدی‌، دیابت‌، بی‌اشتهایی‌، گاسترکتومی‌،اختلالات‌ ژنتیکی‌، نوزادان‌ نارس‌،عفونت‌های‌ مزمن‌، بیماریهای‌ روده‌،بیماری‌ لوزالمعده‌، بیماری‌ کلیوی‌،اختلالات‌ پوستی‌، استرس‌ و ضربه‌ ممکن‌است‌ افزایش‌ یابد.
   
 

 میزان مصرف  مکمل غذائی، آکرودرماتیت آنتروپاتیکا:
بالغین: خوراکى ۲۲۰ـ۲۰۰ mg سه بار در روز.
کودکان: خوراکى ۳/۰ mg/kg/day
ویلسون:
بالغین: ۲۰۰ـ۱۰۰ mg روزانه خوراکی. 
 
 

 توضیحات دارو  عوارض جانبی:
گوارشی: تهوع، استفراغ، دل‌پیچه، سوزش سردل، تشکیل زخم.
مقدار مصرف بیش از حد: اسهال، راش، دهیدراتاسیون، بی‌قراری.

احتیاطات:

در حاملگى (در گروه A قرار دارد) بااحتیاط مصرف شود.

ملاحظات پرستاری:
پیگیرى آزمایشگاهی:
ـ سطح روى در طى درمان.
توصیه‌ها:
ـ براى کاهش دل‌آشوبه دارو را با غذا مصرف کنید. از مصرف لبنیات خوددارى کنید.
ارزیابى بالینی:
پاسخ‌درمانی: از بین رفتن کمبود روی.

آموزش به بیمار و خانواده:
ـ براى اینکه دارو مؤثر باشد باید به مدت دو ماه داده شود.
ـ در صورت رخ دادن تهوع، استفراغ، راش، استفراغ شدید و بی‌قرارى فوراً گزارش دهید.  
 
 

هشدارها:

۱ ـ در صورتی‌ که‌ بیمار دچارکمبود مس‌ باشد، مصرف‌ روی‌ ممکن‌ است‌کمبود مس‌ را تشدید کرده‌ یا سطح‌ سرمی‌آن‌ را کاهش‌ دهد.

عوارض‌ جانبی سولفات‌ روی‌: مصرف‌ مقادیر زیاد داروندرتا ممکن‌ است‌ باعث‌ بروز مشکلات‌گوارشی‌ به‌ویژه‌ اشکال‌ در هضم‌ و درداپی‌گاستریک‌، تهوع‌ و مشکلات‌هماتولوژیک‌ شود.

تداخل‌های‌ دارویی‌ سولفات‌ روی: مقادیر زیاد روی‌ ممکن‌است‌ جذب‌ مس‌ از طریق‌ روده‌ را مختل‌نماید. نمکهای‌ روی‌ ممکن‌ است‌ جذب‌تتراسیکلین‌ها را از طریق‌ ایجاد شلاتهای‌غیرمحلول‌ کاهش‌ دهند. از اینرو فاصله‌زمانی‌ حداقل‌ ۲ ساعت‌ بین‌ تجویزمکمل‌های‌ روی‌ و تتراسیکلین‌ها ضروری‌می‌باشد.

نکات‌ قابل‌ توصیه‌: ۱ ـ دارو حداقل‌ یکساعت‌قبل‌ یا دو ساعت‌ پس‌ از غذا (مگر درصورت‌ تحریک‌ گوارشی‌) مصرف‌ شود.

۲ ـ در صورت‌ لزوم‌ می‌توان‌ محتویات‌کپسول‌ را روی‌ غذای‌ سرد ریخته‌ ومصرف‌ کرد.

۳ ـ از مصرف‌ غذاهای‌ حاوی‌ کلسیم‌، فسفرو فیتات‌ با این‌ دارو باید خودداری‌ گردد.

۴ ـ در صورت‌ ایجاد تهوع‌، اسهال‌، بثورات‌پوستی‌، استفراغ‌ شدید، از دست‌ رفتن‌ آب‌بدن‌ و بیقراری‌، مقدار مصرف‌ دارو بایدکاهش‌ یافته‌ یا تا کنترل‌ علایم‌ فوق‌ مصرف‌نشود.

* مقدار مصرف سولفات‌ روی‌:

به‌عنوان‌ مکمل‌ غذایی‌ روزانه‌۲۵-۵۰ میلی‌گرم‌ روی‌ (۱۱۰-۲۲۰میلی‌گرم‌ سولفات‌ روی‌) مصرف‌ می‌شود.در درمان‌ کمبود روی‌ ابتدا تا mg/day 75روی‌ (درمان‌ کوتاه‌ مدت‌) تجویز می‌شود وسپس‌برحسب‌ پاسخ‌ بیمار مقدار مصرف‌دارو کاهش‌ می‌یابد.

مصرف امگا ۳ ، سلامت چشم‌ را تا حد زیادی تضمین می‌کند

پژوهشگران علوم پزشکی تاکید کردند: مصرف غذاهای سرشار از امگا ۳ کمک فراوانی به پیشگیری از ابتلا به مشکلات بینایی در سالمندان می‌کند و در پیشگیری از نابینایی ناشی از پارگی عروق چشمی موثر است.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ،  به گفته پزشکان، اسید چرب امگا از نازک شدن و خونریزی محیط اطراف شبکیه در چشم جلوگیری می‌کنند.

متخصصان همچنین دریافتند مصرف غذاهایی که حاوی مقدار زیادی امگا ۳ هستند، خطر ابتلا به مشکلات بینایی در سنین بالا به ویژه بیش از ۶۰ سال را تا یک سوم کاهش می‌دهند.

اسیدهای چرب اُمگا-۳ شامل آلفا- لینولنیک اسید و ایکوزا پنتانوئیک اسید (EPA) است و در ماهی های آب سرد مانند ماهی سالمون و ساردین، روغن سویا و کانولا، جوانه گندم، روغن گردو، روغن تخم کتان و روغن ماهی یافت می شود.

حضور امگا ۳ در جانداران آبزی همچون قزل آلا، تن، هالیبوت (نوعی ماهی پهن بزرگ) و دیگر جانداران دریایی از جمله خزه و جلبک و نیز گیاهانی نظیر خرفه و همچنین دانه های روغنی را اثبات کرد.اسیدهای چرب امگا ،۳ نقش مهمی در کارکرد فعالیت های مغذی و به خصوص تقویت حافظه و نیز فعالیت های قلب دارند.

کارشناسان موسسه قلب آمریکا بنا بر یافته های خود مصرف مواد حاوی امگا ۳ را حداقل دو بار در هفته توصیه کرده اند. تحقیقات نشان داده است زنان باردار، مادران شیرده و کودکان باید برای تامین امگا ۳ مورد نیاز بدن خود از قرص های مکمل امگا ۳ استفاده نمایند .

بطور کلی فواید مصرف امگا ۳ شامل موارد زیر می باشد:
۱- کاهش کلسترول و تری گلیسریدهای خون.
۲- کاهش فشار خون.
۳- پیشگیری از بیماریهای قلبی-عروقی. مصرف دو وعده ماهی در هفته خطر سکته و حملات قلبی را تا ۵۰ درصد کاهش میدهد.
۴- کاهش وزن.
۵- درمان و کاهش دردهای مفاصل-آرتریت روماتوئید و آرتروز.
۶- درمان پوکی استخوان. امگا ۳ جذب کلسیم را افزایش داده و رسوب کلسیم را در استخوانها تسهیل میکند.
۷- درمان افسردگی. افرادی که امگا۳ به اندازه کافی دریافت نمیکنند بیشتر مستعد افسردگی میباشند.
۸- التایم سوختگیها. با کاهش التهاب و تسریع التیام زخمها.
۹- امگا ۳ علایم آسم را تخفیف داده و امگا ۶ آن را تشدید میکند.
۱۰- کاهش دردهای قاعدگی.
۱۱- کاهش التهاب در سرتاسر بدن.
۱۲- جلوگیری از تصلب شرایین.
۱۳- شل شدن و گشاد شدن عروق خونی. حفظ انعطاف پذیری دیواره عروق و پیشگیری از تشکیل پلاک در دیواره عروق.
۱۴- جلوگیری از رشد سلولهای سرطانی.
۱۵- افزایش سطح هورمون رشد.افزایش رشد عضلات.
۱۶- کاهش لخته شدن خون. خاصیت ضد انعقادی. کاهش ویسکوزیته (گرانروی) خون.
۱۷- افزایش تمرکز و قوه ادراک.
۱۸- نقش در تکامل مغز و رشد سلولهای عصبی و حفظ سلامتی چشمها (مصرف آن به زنان باردار و شیرده توصیه میگردد). درمان خشکی چشم.
۱۹- کاهش بروز سرطانهای پستان، تخمدان، پروستات، معده و روده بزرگ.
۲۰- کنترل و تعدیل اختلالات خود ایمنی.
۲۱- پیشگیری و یا درمان: آلزایمر- آسم- اختلال کم توجهی- بیش فعالی -اختلال دو قطبی-اختلالات تغذیه ای -سرطانها-اگزما-میگرن-پسوریازیس-آکنه.
۲۲- بهبود توان ذهنی و حافظه.
۲۳- جلوگیری از پیری زود رس.
۲۴- کاهش و پیشگیری از آریتمی.
۲۵- تثبیت انسولین وقند خون.
۲۶- پوست را لطیف و نرم میکند.

ویتامین ب-۲ ( ریبوفلاوین )

ریبوفلاوین که به نام ویتامین “ب-۲″ نیز شناخته میشود باعث آزاد سازی انرژی از کربوهیدراتها، پروتئین و چربی می شود. ریبوفلاوین برای تکثیر، رشد و ترمیم پوست، مو، ناخن و مفاصل ضروری است.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ،  همچنین ویتامین ب-۲  یا ریبوفلاوین برای سیستم ایمنی که بدن را در مقابل بیماریها حفاظت می کند، لازم و مهم است.

موارد استفاده

ریبوفلاوین در پیشگیری و درمان بیماریهای زیر مؤثر و مفید است:

* سردرد میگرنی، ریبوفلاوین در پیشگیری از سردرد میگرنی مؤثر اس. مطالعات نشان می دهد که مکمل هایی که حاوی ریبوفلاوین هستند بیشتر از آسپیرین در پیشگیری از سردردهای شدید مؤثرند.

* آب مروارید. کمبود ریبوفلاوین می تواند باعث آب مروارید شود. ریبوفلاوین برای فعالیت آنزیم هایی که باعث تقویت بینایی شما میشود ضروری و حیاتی است. کمبود ریبوفلاوین در افراد مسن نسبتاً شایع است. قبل از مصرف بیش از حد مجاز توصیه شده (RDA) برای پیشگیری از آب مروارید، با پزشک مشورت کنید.

* مکمل های ریبوفلاوین در درمان «کم خونی داسی شکل» مؤثرند. این ماده همچنین اثر مکمل های آهن را در درمان کم خونی، افزایش می دهد.

* روماتیسم مفصلی. مقدار خیلی کم ریبوفلاوین در رژیم غذایی می تواند فرد را در معرض خطر ابتلا به روماتیسم مفصلی قرار دهد. مکمل های حاوی ریبوفلاوین می تواند از پیشرفت علایم جلوگیری کند.

ریبوفلاوین در موارد زیر نیز مفید و مؤثر است:

* نشانه های “سندرم تونل کارپال” را بهبود می بخشد.

* کاهندة اثرات استرس.

* مشکلات پوستی از قبیل آکنه (مخصوصاً آکنه روزاسه)، ورم پوست، اگزما، و زخم ها با مصرف مکمل های ریبوفلاوین بهبود می یابد.

* گرفتگی عضلانی را بهبود می بخشد.

* بدن را در مقابل انواع مشخصی از آسیب سلولی در طی حمله یا سکته قلبی ایجاد میشود، حمایت می کند.

* عملکرد سیستم ایمنی را افزایش می دهد.
 

منابع غذایی

بهترین منابع ریبوفلاوین شامل مخمر آبجو، بادام، گوشت اندام، غلات، سبوس گندم، چمن برنجی، قارچ، سویا، شیر و اسفناج.

ریبوفلاوین به آرد و حبوبات اضافه میشود. ریبوفلاوین در اثر نور و قلیا نظیر جوش شیرین از بین می رود. این ماده توسط حرارت از بین نمی رود. اگرچه در داخل آبی که در حال پختن است، نفوذ می کند. برای حفظ محتوی ریبوفلاوین غذاها آنها را باید دور از نور قرار داد.
اشکال دیگر

مکمل های ریبوفلاوین به ۲ صورت قابل دسترس هستند : ساده و فعال شده. این ماده همچنین در مولتی ویتامین ها و ویتامین های ب – کمپلکس نیز به صورت قرص های ۲۵، ۵۰ و ۱۰۰ میلی گرمی یافت میشود.

نحوة مصرف

میزان مجاز توصیه شده در رژیم غذایی شامل موارد زیر است:

* بچه های ۱ تا ۳ سال: ۰/۵ میلی گرم در روز.

* بچه های ۴ تا ۸ سال: ۰٫۶ میلی گرم در روز.

* بچه های ۹ تا ۱۳ سال: ۰/۹ میلی گرم در روز.

* پسران ۱۴ سال: ۱/۳ میلی گرم در روز.

* دختران ۱۴ تا ۱۹ سال: ۱/۰ میلی گرم در روز.

* زنان حامله: ۱/۴ میلی گرم در روز.

* زنان شیرده: ۱/۶ میلی گرم در روز.

قبل از دادن ریبوفلاوین به بچه ها با پزشک مشورت کنید.

موارد احتیاط

مسمویت با ریبوفلاوین بندرت اتفاق می افتد. واکنش های ایجاد شده ناشی از مصرف میزان زیاد این ماده شامل خارش، بی حسی و کرختی، احساس سوزن سوزن شدن و حساسیت به نور است. مصرف میزان زیاد ریبوفلاوین می تواند بر روی نتایج آزمایشات تجزیه ادرار اثر بگذارد.

تداخل های احتمالی

* داروهای سولفا، داروهای ضد مالاریا، مسهل ها و الکل می تواند مانع از تأثیر مفید ریبوفلاوین شود.

* مصرف زیاد ریبوفلاوین از باربیتورات ها باعث کاهش اثر ریبوفلاوین میشود.

* بیماریهای مشخص کبدی می تواند برروی عمل ریبوفلاوین اثر بگذارد.

* ریبوفلاوین برای فعال شدن ویتامین “ب-۶″ ضروری است.

برای اطلاعات بیشتر در مورد ریبوفلاوین با پزشک مشورت کنید.

پروبیوتیک هایی تولید شده است که در جلوگیری و درمان چاقی نقش مهمی ایفا می کنند

محققان قادر به تولید پروبیوتیک هایی شدند که فیزیولوژی سلول های چربی را تعدیل کرده و در جلوگیری و درمان شرایطی چون چاقی نقش مهمی ایفا می کند. 
   
 

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ،  محققان دانشگاه کالج کورک، ایرلند در تحقیقات خود نژادی از لاکتوباسیل ها را طراحی کردند که از آن برای تولید نسخه مولکول موسوم به اسید لینولئیک ترکیبی استفاده می کنند.

آن ها پس از دادن این نژاد باکتریایی طراحی شده به موش ها دریافتند که ترکیب بافت های چربی موش ها به طور قابل توجهی در حال تغییر است.

اسید لینولئیک ترکیبی نوعی اسید چرب است که به نسخه های مختلف توسط باکتری های مختلف تولید می شود.

محققان دریافتند که یک نوع از آن به نام t۱۰, c۱۲ CLA با کاهش چربی های بدن در حیوانات و انسان ها در ارتباط است. این نوع اسید چرب قادر است از رشد سلول های سرطان روده بزرگ و مرگ این بیماران جلوگیری کند. این نوع اسید چرب توسط نوعی باکتری تولید می شود که عامل ایجاد آکنه است.

محققان در این تحقیق نوعی ژن آنزیمی را از این عامل گرفته و جهت تولید t۱۰, c۱۲ CLA به نژاد لاکتوباسیل منتقل کردند.

محققان دریافتند زمانی که پروبیوتیک را به موش می دهند، میزان این باکتری در بافت چربی موش ها ۴ برابر می شود.

بنابراین میکروب های معده روی متابولیسم و ترکیب چربی ها نقش دارند. اسید لینولئیک ترکیبی باعث تسکین بیماری کبد چرب ناشی از چاقی می شود.

بنابراین بالا رفتن میزان این اسید در کبد از طریق گوارش پروبیوتیک ها خاصیت درمانی دارد.

چربی لایه خنثی اطراف بدن نیست بلکه لایه فعالی است که عامل بروز بسیاری از بیماری ها چون سرطان به شمار می رود.

چگونه آکنه را درمان کنیم ؟

راه های رهایی از  آکنه 
    

آکنه‌ (جوشهای‌ غرور) عبارت‌ است‌ از یک‌ بیماری‌ التهابی‌ مزمن‌ پپوست که‌ در دوران‌ نوجوانی‌ شایع‌ است‌، اما گاهی‌ بطور متناوب‌ در سراسر زندگی‌ رخ‌ می‌دهد. مشخصه‌ این‌ بیماری‌ عبارت‌ است‌ از بروز جوشهایی‌ روی‌ صورت ‌، قفسه سینه‌ و کمر. این‌ بیماری‌ در مردان‌ شایع‌تر از زنان‌ است‌.

 

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز  ،  آکنه اغلب به صورت نقاط سرسیاه، نقاط سرسفید و جوش‌های چرکی بروز می‌کند. جوش صورت یا آکنه یکی از بزرگترین مشکلاتی است که نوجوانان را گرفتار می‌کند و متاسفانه درست زمانی به سراغ آنها می‌آید که بیش از هر وقت دیگر نگران زیبایی وضع ظاهر خود هستند. آکنه یک بیماری التهابی مزمن پوست است که اکثرا در دوران نوجوانی مزاحمت ایجاد می‌کند اما گاهی به طور متناوب در سراسر زندگی بارها و بارها فرد را گرفتار می‌کند.

آکنه در دختران در سنین پایین‌تری نسبت به پسران بروز می‌کند ولی در پسران معمولا تظاهرات بسیار شدیدتری دارد. به‌طور کلی علائم و نشانه‌های آکنه در افراد مختلف متفاوت است و می‌تواند از خفیف تا بسیار شدید متغیر باشد. اگر والدین یا اقوام نزدیک شما در دوره‌ای از زندگی خود دچار نوع شدید آکنه شده باشند به شما توصیه می‌کنیم که بیشتر مراقب پوست خود باشید چون در آن صورت احتمال درگیری شدید پوستی در شما از بقیه بیشتر خواهد بود.

نقطه‌های سرسفید، نقطه‌های سرسیاه آکنه اغلب به صورت نقاط سرسیاه، نقاط سرسفید و جوش‌های چرکی بروز می‌کند. غدد چربی در تمام سطوح پوست شما به غیر از کف‌پا و دست وجود دارد. اما بیشترین تراکم آنها در صورت، سینه، پشت و شانه‌ها است. کار این غدد،‌‌ترشح چربی است. چربی تولید شده توسط مجاری چربی به سطح پوست راه یافته و به طور طبیعی روی پوست را می‌پوشاند. در دوران نوجوانی به علت تغییرات ناگهانی که در سطح هورمو‌ن‌های جنسی رخ می‌دهد، غدد سباسه، تحریک می‌شوند و چربی بیش از حد تولید می‌کنند. این چربی زیادی مجاری انتقال چربی را مسدود می‌کند و به این ترتیب جوش‌های سرسیاه تولید می‌شوند. وقتی که چربی باقیمانده و لایه‌های مرده پوست نتوانند به بیرون پوست راه یابند، توسط باکتری‌هایش که به طور طبیعی در غده وجود دارند، عفونی می‌شوند و جوش‌های سرسفید را ایجاد می‌کنند. گاهی نیز چربی ترشح شده فضای اطراف فولیکول مو را اشغال می‌کند در نتیجه مو نمی‌تواند از پوست خارج شود و باکتری‌های موجود در پوست داخل منافذ مسدود شده و آنجا ایجاد عفونت و التهاب و جوش‌های چرکی می‌کند.

در آکنه شدید ممکن است کیست و آبسه هم دیده شود. کیست توری بزرگ‌تر، سفت‌تر و عمیق‌تر از جوش‌ معمولی است و در اغلب موارد خطرناک است. بعضی از کیست‌ها تا زیر سطح پوست انتشار می‌یابند و پاره می‌شوند و به این طریق عفونت را در زیر پوست منتشر می‌کنند. جای این جوش‌ها معمولا روی پوست باقی می‌ماند. آبسه یک ناحیه عفونی متورم و ملتهب وبسیار دردناک است که حاوی چرک فراوان است.

  
آکنه منافذ بسته شده غدد چربی (دانه های سرسیاه و سرسفید)، جوش ها و ضایعات عمیق تر (کیست ها یا ندول ها) است که در صورت، گردن، سینه، پشت، شانه ها و حتی بازوها بروز می کنند. کم و بیش اکثر نوجوانان به آکنه مبتلا می شوند.

با این حال این بیماری به گروه سنی خاصی محدود نمی شود و بزرگسالان حتی تا ۴۰ سالگی نیز می توانند به آن مبتلا شوند.

اگر چه آکنه معمولاً بعد از چند سال خود به خود خوب می شود ولی نمی توان آن را به حال خود رها کرد.

زیرا از آکنه ای که درمان نشود، ممکن است تا پایان عمر جوشگاه هایی بدشکل بر روی پوست بماند.

البته این جوشگاه ها نیز قابل ترمیم می باشند. اگرچه آکنه بیماری وخیمی نیست، اما می تواند باعث بدشکل شدن صورت و در نتیجه ناراحتی روحی بیمار گردد.

همچنین در موارد حاد و شدید، موجب پیدایش جوشگاه های بسیار بدشکل و دایمی می شود. باید در نظر داشت که حتی موارد ملایم آکنه نیز می توانند موجب پیدایش جوشگاه ها شوند.

 ● چه عواملی در ایجاد یا تشدید آکنه موثرند؟

▪ بهداشت پوست:

آکنه بخاطر آلودگی و کثیفی پوست بوجود نمی آید. ماده موجود در نوک جوش های سرسیاه را چربی خشک شده و سلول های مرده تشکیل می دهند که منفذ خروجی فولیکول مو را مسدود کرده اند. برای مراقبت طبیعی از پوست، روزی دو بار صورت خود را با صابون ملایم و آب ولرم بشویید.

شستشوی زیاد ممکن است سبب بدتر شدن آکنه شود. شستشوی مرتب سر با شامپو نیز توصیه می شود.

اگر موهای شما چرب هستند، شاید لازم باشد که دفعات شستشو را افزایش دهید. متخصص پوست می تواند در انتخاب شامپو و صابون مناسب به شما کمک کند.

مردانی که مبتلا به آکنه هستند، باید هم ریش تراش برقی و هم تیغ را امتحان کنند و هر کدام را که راحت تر است و جوش کمتری ایجاد می کند، انتخاب نمایند.

اگر شما از تیغ استفاده می کنید، قبل از اصلاح، موی صورتتان را کاملاً با آب گرم و صابون شسته و نرم کنید و سپس از خمیر ریش برای اصلاح استفاده کنید.

برای جلوگیری از زخمی شدن جوش ها، ریشتان را خیلی از ته نتراشید. صورتتان را فقط وقتی که واقعاً لازم است اصلاح کنید. همیشه تیغ نو و تیز بکار ببرید.

▪ رژیم غذایی

غذاهایی که می خورید نقشی در ایجاد آکنه ندارند. متخصصین پوست در مورد اهمیت رژیم غذایی در درمان آکنه عقاید متفاوتی دارند اما مسلم و قطعی است که رعایت یک رژیم غذایی شدید و سخت هیچ تأثیری در بهبود آکنه شما نخواهد داشت.

از سوی دیگر، بعضی از مردم دریافته اند که بعضی از غذاها باعث بدتر شدن آکنه در آن ها می شوند. در این صورت، از خوردن این گونه غذاها باید اجتناب کرد.

بخاطر داشته باشید که در قضاوت عجله نکنید. آکنه به خودی خود فراز و نشیب های زیادی دارد و گاهی بدتر و گاه بهتر می شود.

داشتن یک رژیم غذایی متعادل حاوی کلیه مواد غذایی لازم برای رشد، بخصوص در سنین نوجوانی و جوانی از اهمیت زیادی برخوردار است.

▪ نور خوشید

برنزه شدن پوست می تواند آکنه را مخفی کند ولی فواید آن زودگذر است. از سوی دیگر نور خورشید موجب پیری زودرس پوست شده و می تواند به پیدایش سرطان در پوست منتهی شود، لذا باید از تماس زیاد با نور خورشید، استفاده از چراغ های خورشیدی، آفتاب سوختگی و برنزه شدن زیاد برحذر باشید. بهتر است از یک ضدآفتاب مناسب برای پوست های آکنه ای استفاده کنید.

▪ فرآورده های آرایشی

اگر از کرم پودر یا کرم مرطوب کننده استفاده می کنید به دنبال آنهایی باشید که فاقد چربی (Oil- Free) هستند و تنها به اینکه پایه آبی (Water- Based) داشته باشند، اکتفا نکنید.

فرآورده هایی را انتخاب کنید که غیرآکنه زا (Non- Acnegenic) و غیر کومدون زا (Non-Comedogenic) باشند.

هر شب مواد آرایشی را با آب و صابون (و اگر صابون ها پوستتان را خشک می کنند، با شیر و لوسیون مناسب پوست های آکنه ای) از روی پوستتان پاک کنید.

یک لوسیون پوشاننده با رنگ ملایم (فرآورده هایی که قرمزی، التهاب و جای آکنه را می پوشانند)، می تواند به خوبی و در نهایت سلامت ضایعات پوستتان را از نظرها مخفی نگه دارد. برای این منظور پوردهای مایع با پایه بدون روغن (Oil- Free) مناسب هستند.

در موقع استفاده از فیکساتورها، اسپری های و ژل های مو، صورتتان را بپوشانید. در صورت پاشیده شدن اسپری یا ژل مو بر روی پوست صورت، ممکن است بدلیل حساسیت به مواد آرایشی آکنه بوجود آید.

●  علایم‌ شایع‌
•نقاط‌ سر سیاه‌ به‌ اندازه‌ سر سوزن‌
•نقاط‌ سر سفید شبیه‌ نقاط‌ سر سیاه‌
•جوش‌های‌ کوچک‌ چرکی‌
•قرمزی‌ و التهاب‌ در اطراف‌ جوشها
•در آکنه شدید ممکن‌ است‌ کیست‌ و آبسه‌ دیده‌ شود. کیست به‌ صورت‌ تورمی‌ بزرگتر و سفت‌تر از جوشهای‌ معمولی‌ در پوست پدیدار می‌شود.
•آبسه‌ نیز به‌ صورت‌ یک‌ ناحیه عفونی‌ متورم‌ ،ملتهب‌ و دردناک‌ به‌ هنگام‌ لمس‌ و حاوی‌ چرک‌ است‌.

 ●    عوامل‌ افزایش‌ دهنده‌ خطر
•مواجهه‌ با هوای‌ بسیار گرم‌ یا سرد
•استرس
•پوست‌ چرب‌
•اختلالات‌ غدد درون‌ ریز
•استفاده‌ از بعضی‌ داروها مثل‌ کورتیزول، هورمونهای‌ مردانه‌، یا قرص‌های‌ ضد بارداری‌
•سابقه خانوادگی‌ آکنه‌
•بعضی‌ مواد آرایشی‌

  ●   درمان

درمان آکنه یک فرآیند مداوم و طولانی است. تمام درمان های آکنه برپیشگیری از بروز ضایعات جدید متکی هستند.

ضایعات موجود باید خودشان بهبود یابند و این بهبودی، زمان می طلبد. تا یک ماه پس از شروع درمان مناسب و موثر، بیشتر از ۱۰ درصد بهبودی در ضایعات، مورد انتظار نمی باشد و کنترل کامل ضایعات تا شش ماه می تواند طول بکشد. اگر جوش ها پس از ۶ تا ۸ هفته بهتر نشدند، شاید لازم باشد روش درمان شماتغییر کند.

روش درمانی که توسط متخصص پوست و مو پیشنهاد می شود، بسته به نوع آکنه تفاوت خواهد داشت. بندرت، مصرف محصولات آرایشی و بهداشتی پوست و یا داروهای خوراکی، ضایعات شبیه آکنه ایجاد می کنند.

همچنین آکنه می تواند بدلیل اختلالات هورمونی در بدن نیز بوجود آید. آگاه کردن پزشک از نوع موادی که به پوستتان می مالید و یا نوع داروهایی که مصرف می کنید می تواند در انتخاب روش صحیح درمان آکنه بسیار حائز اهمیت باشد. تغییرات عادت ماهیانه در زنان نیز در آکنه موثرند و باید پزشک را از آنها آگاه کرد.

بسیاری از کرم ها و لوسیون های ضدآکنه غیرنسخه ای موجود در بازار به درمان موارد خفیف آکنه کمک می کنند.

با این وجود بعضی از این فرآورده ها در صورت مصرف مداوم موجب خشکی پوست می شوند. اگر از این گونه محصولات استفاده می کنید، به دقت دستورالعمل آن را مطالعه و براساس آن عمل کنید.

ممکن است متخصص پوست برایتان کرم های موضعی و لوسیون هایی از قبیل ”اسید ویتامین آ“ و ”بنزوئیل پراکسید“ را تجویز کند تا منافذ بسته شده را باز کنند و تعداد باکتری های روی پوست را کاهش دهند.

این داروها ممکن است موجب خشکی و پوسته پوسته شدن پوستتان شوند. متخصص پوست روش صحیح کاربردی این فرآورده ها و نیز چگونگی مقابله با عوارض جانبی آنها را به شما توضیح خواهد داد.

همچنین آنتی بیوتیک هایی هم موجود هستند که به صورت موضعی بر روی پوست بکار برده می شوند. از این داروها برای درمان مواردی از آکنه که چندان حاد نیستند استفاده می شود. زمانی که آکنه که چندان حاد نیستند استفاده می شود.

زمانی که آکنه به صورت توده های قرمز و ملتهب خود را نشان می دهد، ممکن است متخصصین پوست با تزریق مستقیم بعضی داروها در داخل ضایعه، به بهبود آن کمک کنند.

پزشک شما ممکن است تصمیم به تخلیه جوش ها و یا دانه های سرسیاه و سرسفید بگیرد، ولی هیچوقت خودتان اقدام به فشردن کندن یا تخلیه محتویان جوش نکنید. زیرا ممکن است به تشدید تورم و التهاب و به جای گذاشتن جوشگاه منجر شود.

آنتی بیوتیک های خوراکی از قبیل داکسی سیکلین، تتراسیکلین یا اریترومایسین اغلب در موارد متوسط یا شدید آکنه و به خصوص وقتی تعداد زیادی جوش بر روی پشت و قفسه سینه وجود دارد، تجویز می شوند.

این آنتی بیوتیک ها تعداد باکتری های موجود در فولیکول را کاهش داده و ممکن است مستقیماً موجب کاهش قرمزی جوش نیز بشوند. بر اساس گزارش مرکز آموزش و پژوهش بیماریهای پوست و جذامدر زمان مصرف آنتی بیوتیک های خوراکی، بعضی زنان ممکن است دچار عفونت های قارچی دستگاه تناسلی شوند.

در این صورت ضمن قطع مصرف آنتی بیوتیک، باید به پزشک خود مراجعه کنند تا عفونت قارچی را درمان کند.

توجه داشته باشید که آنتی بیوتیک های خوراکی برای درمان آکنه باید مدت طولانی مصرف شوند.

مصرف طولانی این داروها اگر با تجویز و تحت نظر متخصص پوست باشد، عوارض جانبی مهمی نخواهد داشت و ترس بیجا از عوارض این داروها باعث اختلال در روند درمان خواهد شد.

زنانی که قرص ضدبارداری خوراکی مصرف می کنند ممکن است متوجه بهبودی چشمگیر در آکنه خود بشوند. حتی گاهی قرص های ضدبارداری خوراکی به طور اختصاصی برای درمان آکنه بکار برده می شوند.

یک نکته مهم که باید در نظر گرفته شود این است که آنتی بیوتیک های خوراکی ممکن است موجب کاهش تأثیر و کارآیی قرص های جلوگیری از بارداری بشوند.

این عارضه اگرچه شایع نیست ولی احتمال آن وجود دارد و به خصوص اگر تغییر در عادت ماهیانه ایجاد شود، حتماً باید به پزشک مراجعه کرد.

مانند سایر داروها، در صورت حاملگی یا شیردهی حتماً در مورد مصرف و عدم مصرف آنتی بیوتیک ها با پزشک خود مشورت کنید.

در موارد آکنه شدید ممکن است داروهای دیگری هم به صورت خوراکی تجویز شوند. یکی از آنها هورمون های جنس مونث و یا داروهایی هستند که سبب کاهش اثرات هورمون های مردانه می شوند.

یک داروی خوراکی دیگر که برای آکنه بسیار مقاوم تجویز می شود، ایزوترتینوئین (با نام تجاری آکوتان) است.

بیمارانی که این دارو را مصرف می کنند باید کاملاً به عوارض جانبی آن آگاه باشند. معاینات پزشکی و بررسی های آزمایشگاهی مکرر برای پیگیری سیر درمان و جلوگیری از عوارض ناخواسته در حین مصرف این دارو ضروری است.

جلوگیری از حاملگی الزامی است، زیرا مصرف این دارو در زمان بارداری آثار غیرقابل جبرانی بر روی جنین خواهد داشت.

نکته مهم در مورد این دارو، کامل کردن دوره درمان است زیرا در غیر این صورت احتمال عود آکنه به دنبال قطع دارو زیاد می باشد.

● درمان جوشگاه های آکنه

متخصصین پوست برای درمان جوشگاه های آکنه از روش های مختلفی استفاده می نمایند. به عنوان نمونه می توان از لیزر، تراشیدن پوست و لایه برداری (پیلینگ شیمیایی) برای صاف کردن جوشگاه های فرورفته نام برد.

با تزریق کلاژن یا چربی نیز می توان جوشگاه را صاف نمود. با استفاده مناسب از مجموعه این روش ها می توان به طور قابل ملاحظه ای جوشگاه ها را ترمیم نمود.

● لزوم مراقبت دقیق و مرتب از پوست

صرفنظر از درمان اختصاصی که پزشکتان برای شما تجویز می کند، به خاطر داشته باشید که شما بایستی مراقبت از پوستتان را مادامی که دوره آکنه خاتمه نیافته، ادامه دهید.

هیچ درمان سریع یا دایمی برای آکنه وجود ندارد ولی این بیماری قابل کنترل است و درمان مناسب مانع از برجای ماندن جوشگاه های بدشکل بر روی پوست می شود.
 

●  آیا تغذیه در ایجاد آکنه تاثیری دارد؟

 شاید این شایع‌ترین سوِالی باشد که یک متخصص پوست از بیمار خود می‌شنود. « با این همه جوش چرا شکلات می‌خوری؟» و شاید این شایع‌ترین گوشزدی باشد که افراد مبتلا به آکنه از دیگران می‌‌شنوند. واقعیت این است که نقش رژیم غذایی در ایجاد یا تشدید آکنه هنوز به اثبات نرسیده است‌.

گرچه گزارشاتی نیز موجود است که خوردن مداوم غذاهای خیلی چرب، شیرینی زیاد، سس مایونز، خامه، شکلات، گردو، بادام، فندق، خرمالو، موز، پسته، تخمه، چیپس، پفک، نوشابه، نارگیل، تخم‌مرغ و به تعبیری، همه آنچه که در قنادی و بقالی یافت می‌شود، را در بروز و تشدید آکنه موِثر دانسته است. اگر از دست این جوش‌های لعنتی به ستوه آمده‌اید،برای احتیاط به‌جای خوردن اینها از‌ سبزیجات و میوه‌های تازه استفاده کنید.

استفاده از اسفناج، هویج، شاهی و گوجه‌فرنگی را به شما توصیه می‌کنیم. سعی کنید خوردن چای و ادویه‌جات را بسیار محدود کنید. عامل مهم دیگری که اثر آن در تشدید آکنه به اثبات رسیده، تماس‌های شغلی است. آکنه در کسانی که به علت شغلشان با روغن‌های حیوانی و یا معدنی تماس دارند و یا در معرض هوای بسیار گرم و یا بسیار سرد هستند با شدت بیشتری بروز می‌کند.افرادی که شغل‌های پر استرس دارند یا اینکه اصولا از نظر تیپ شخصیتی مضطرب محسوب می‌شوند معمولا دچار آکنه‌های شدید می‌شوند.

اگر خود استرس عامل این تشدید نباشد، حداقل این است که افراد مضطرب معمولا بیش از حد صورت خود را دستکاری می‌کنند و این امر خود باعث تشدید بیماری می‌شود. از دیگر عوامل موثر، لوازم آرایشی، اختلال غدد درون ریز، تعریق زیاد، برخی داروها مانند کورتیزول، هورمون‌های مردانه، قرص‌های ضدبارداری، لیتیوم و باربیتورات‌ها را می‌توان نام برد.

●  نحوه صحیح استفاده ازداروهای موضعی ضدجوش یا اکنه

۱-درشروع مصرف داروهای موضعی باید ازمقدارکم ومدت مواجهه(مدت زمانی که دارو روی پوست میماند)کوتاه داروهها استفاده شود.تاپوست به تدریج به داروها عادت کند.

۲-بایدمیزان مصرف داروها(چه ازلحاظ مقداروچه ازلحاظ مدت مواجهه)براساس تحمل پوست تنظیم شود.یعنی اگربدنبال مصرف داروهای موضعی پوست خشک یا قرمز شد،نوبت بعدی مقدارکمتردارواستفاده شود.وهمچنین مدت مواجهه دارو با پوست کاهش یابد.دارو پس از مثلاً پنج دقیقه یک ربع یا یک ساعت شسته شوند.

۳-هرگز نباید روی پوست قرمز و ملتهب  داروی مالیدنی محرک استفاده شود.اگربدنبال مصرف داروهای مالیدنی پوست شما قرمز وملتهب شده صبرکنید تا قرمزی والتهاب بخوابد وسپس داروها راادامه دهید.

۴-داروهای مالیدنی را فقط در نواحی ایجاد جوش استفاده کنید.مثلاًاگرجوشها فقط درناحیه پیشانی ایجاد میشوند داروها فقط به ناحیه پیشانی بمالید.اگر جوش درهمه صورت پراکنده است داروها را به همه صورت بمالید.

۵-بیادداشته باشید نواحی تحتانی صورت مثل چانه و اطراف دهان به داروها حساسترند وبیشتر درمعرض خشکی و قرمزی هستند.داروهارا دراین ناحیه با احتیاط مصرف کنید.

۶-همیشه از یک شوینده ملایم برای شستشوی صورت استفاده کنید.صابونهایی که پوست راخشک میکنند،برای افرادیکه درحال مصرف داروهای موضعی هستند مناسب نیستند.شوینده ایی برای پوست ایده ال است که بدنبال شستشو پوست راخشک نکند.اگر پوست با آب خالی تمیز میشود نیازی به استفاده ازشوینده نیست.

۷- همیشه ازیک مرطوب کننده مناسب وفاقدچربی استفاده کنید.استفاده ازیک مرطوب کننده بدنبال هربار شستشوی صورت پوست را نرم کرده و تحمل پوست را به داروهای موضعی افزایش میدهد.

دستکاری آکنه موجب باقی ماندن جای جوش بر روی پوست می شود

 دانشیار گروه پوست دانشگاه علوم پزشکی دانشگاه تهران گفت: دستکاری آکنه باعث می شود بعد از درمان جای جوش ها بر روی پوست باقی بماند. 
  
 
به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز  ،  دکتر کامران بلیغی در گفت وگو با ایرنا افزود: ماندن جای‌ آکنه بر روی پوست بستگی به عمق آن دارد، اما دستکاری باعث می شود تا جای جوش روی پوست باقی بماند.
به گفته وی البته برخی از آکنه ها زمینه ژنتیک دارد و جای آنها روی پوست باقی می ماند.
وی در خصوص درمان جوشگاه آکنه روی پوست گفت: روش های زیادی برای این کار وجود دارد، اما  هیچ روشی به طور ۱۰۰ درصد جوشگاه آکنه را از بین نمی برد و مجموعه کارها برای بهبودی در طول زمان نسبی است.
این متخصص درمان جوشگاه آکنه ادامه داد: روش های زیادی در جراحی مانند لیزر،‌ تراش پوست ، روش هایی که سبب می شود فرورفتگی ها بالا بیاید مانند ساکشن در دنیا مطرح است، اما تمام اینها نسبی است.

وی با بیان اینکه درمان جوشگاه آکنه در جراحی های زیبایی سخت ترین درمان است، گفت: درمان چندین مرحله دارد و پزشک باید مرحله به مرحله و بر اساس نوع ضایعه پیش برود، البته توقع فرد نیز باید معقول باشد زیرا درمان ۱۰۰ درصد وجود ندارد.
این پزشک در خصوص تاثیر غذا بر آکنه اظهار داشت: تغذیه در جا گذاری تاثیری ندارد، البته نظرها در دخالت مستقیم تغذیه در بروز آکنه هم متفاوت است، اما آنچه مسلم است اینکه کسانی که اضافه وزن دارند آکنه آنها سخت تر به درمان جواب می دهد.
به گفته وی روش درمان در افراد مختلف کاملا متفاوت است ، باید بر روی پوست فرد تجربه کرد بعد از آن درمان انجام شود.
بلیغی افزود: آکنه در کشور ما بیماری شایعی است؛ متاسفانه در ایران شاید به دلیل زمینه ژنتیکی آکنه هایی داریم که منجر به جوشگاه های شدید می شود.
وی ادامه داد: بر این باوریم که جوشگاه آکنه را باید جدی گرفت؛ زیرا فرد را از نظر روحی و روانی تحت تاثیر قرار می دهد و ممکن است تا پایان عمر اثر آن باقی بماند.
دانشیار گروه پوست دانشگاه علوم پزشکی دانشگاه تهران در پایان تاکید کرد: امروزه جوشگاه آکنه در دنیا همان کار را می کند که آبله در قدیم می کرد ، برای آبله واکسن درست کردند و ریشه کن شد، اما آکنه که یک پدیده فیزیولوژیک طبیعی است؛ ویروسی نیست که از بین بیرون وارد بدن شود تا بتوان با واکسن با آن مقابله کرد؛ بنابراین درمان به موقع بسیار مهم است.

خواص عــرق گــزنــه

عــرق گــزنــه  
   
 
 ▪ خانواد ه: urticaceae (تیره گزنه)
▪ نام علمی: urtica dioica
▪ معرفی گیاه:

این گیاه د ر اقصی نقاط جهان به ویژه نواحی گرم و استوایی پراکند ه است.

گیاه گزنه با نام علمی UTRICADIACIA از رده UTRICACEAE، گیاه بوته ای با ارتفاع ۱۵ تا ۶۵ سانتی متر است که بیشتر در منا­طق مرطوب و درکنار رودخانه ها یافت می شود. منطقه رویش این گیاه درایران در ییلاق های اطراف تهران، شمیرانات، کرج، جنگل های شمال ارسباران و در دامنه سهند درآذربایجان است.. گزنه د ر بیشتر نواحی مرطوب مخصوصاً مناطق شمالی ایران  به حد فراوان می روید .

نوع خود روی آن غالباً د ر اماکن مخروبه، باغ ها، نقاط مرطوب خارج از شهر، نواحی سایه د ارو د ر کنار پرچین ها و جاد ه ها می روید . گل های این گیاه معمولاً نرم و ماد ه هستند .
▪ سمت های مورد استفاد ه: اند ام های هوایی به ویژه برگ ها
▪ خواص د رمانی:

طبیعت این گیاه گرم و خشک است. گزنه تقویت کنند ه مو، براق کنند ه مو، مقوی د ستگاه هاضمه، پایین آورند ه قند خون، خون ساز، موثر د ر بیماری های پوستی و جلد ی، رفع اخلاط خونی، کاهش د هند ه د رد نقرس و ضد بواسیر می باشد .   
 
 

 قطع شدن قاعدگی زنان، بند آوردن هر گونه خون ریزی داخلی، جلوگیری از ریزش مو، مدر، مفید. گزنه ،مو را تقویت کرده و از ریزش موی سر جلوگیری می کند، برای استفاده از این خاصیت ۶ گرم سر شاخه ها و برگ ها و ریشه گزنه را به تنهایی و یا با ۳۰ گرم چای کوهی در یک لیتر آب جوش ریخته و آنقدر بجوشانید تا حجم مایع به نصف برسد. شب ها مقداری از این مایع را به سر بمالید و صبح بشویید.

این گیاه حاوی “سکرتین” است که این ماده بهترین عامل برای تحریک و به کار انداختن غدد ترشح هاضمه در معده، روده، کبد، لوزالمعده و کیسه صفرا است و در واقع در تنظیم چربی خون و قند خون بسیار موثر است.
گیاه گزنه با ساختن گلبول های قرمز باعث می شود، تنفس سلولی بهتر صورت گرفته و گردش خون تسریع شود؛ همچنین این گیاه صفرابر، مفرح و التیام دهنده است و از خونریزی های داخلی جلوگیری می کند. .
گزنه در رفع دانه های جلدی روی پوست و بهبود بیماری های تنفسی و طهال موثر است.
قرار دادن جوشانده آن بر اعضای مختلف سبب رفع آماس، تومور و واریس می شود و پاشیدن گرد خشک آن بر زخم ها در رفع التهاب موثر است.
این گیاه به صورت پخته، مانند اسفناج مصرف می شود و سرشار از مواد مقوی و مغزی است که برای تولید شیر در مادران بسیار موثر است.
همچنین قرقره محلول آن در دهان خاصیت ضدعفونی کننده دارد و از “لوسیون” آن برای تهیه­ کمپرس های مراقبت کننده و زیبایی پوست استفاده می شود.
این گیاه برای جلوگیری از ریزش مو و آکنه های روی پوست موثر است و در بیماری های مانند وبا، مصرف آن به خاطر خاصیت ضداسهال بسیار مفید است .

دستگاه هاضمه را تقویت می کند.

ادرار را زیاد می کند.

برای درمان بیماری قند مفید است. بدین منظور یک فنجان چای گزنه را سه بار در روز میل کنید .

ترشح شیر را در زنان شیرده زیاد می کند. اخلاط خونی را برطرف می کند.

بیماری های پوستی را برطرف می کند، اگر در ادرار خون وجود داشته باشد، گزنه آن را برطرف می کند

گزنه عرق آور است، پاک کننده اخلاط سینه، ریه و معده است. نیروی جنسی را تقویت می کند. 

از نظر طبی این گیاه خواص عجیبی دارد، مدر است و به خصوص کسانی که از رماتیسم، نقرس، سنگ کلیه ناراحتند، باید به آن توجه کنند.

 ضد اسهال است به ویژه در اسهال های خطرناک که در هنگام شیوع وبا پیدا می‌شود، بکار می‌رود.

مقوی است وبه مادران شیرده جهت زیاد شدن شیر کمک می‌کند و عادت ماهانه زنان را تنظیم می نماید و یا چنان تأثیری دارد که اگر قاعدگی به طور غیر طبیعی قطع شود مجددأ آن را برقرارمی کند. خون را تصفیه کرده و ضدکرم است.

استعمال خارجی آن درموارد رماتیسم موفقیت آمیزبوده است .

آشنایی با سندم کوشینگ‌ ( cushing’s syndrome )

 نشانگان‌ کوشینگ‌ عبارت‌ است‌ از یک‌ اختلال‌ غدد درون‌ریز که‌ در اثر تولید بیش‌ از اندازه‌ هورمون‌های‌ کورتیکواسترویید از غدد فوق‌کلیوی‌ به‌ وجود می‌آید. در ایجاد این‌ اختلال‌، غده‌ فوق‌کلیوی‌ و غده‌ هیپوفیز دخالت‌ دارند. 

 

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز  ، سندرم کوشینگ یک اختلال هورمونی است. هنگامی که در بافت های بدن هورمون کورتیزول بیش از اندازه باشد، این اختلال بوجود می آید. این سندرم را به نام hypercortisolism (افزایش کورتیزول ) نیز می نامند.

هورمون کورتیزول اعمال مهمی را در بدن انجام می دهد، اما هنگامیکه مقدار آن در بدن زیاد شود، اثرات منفی در بدن دارد. کورتیزول از آنجا که به نام هیدروکورتیزون نیز می باشد، در گروه گلوکوکورتیکوئید طبقه بندی میشود( یکی از تاثیرات آن بر روی متابولیسم گلوکز می باشد. سندرم کوشینگ بسیار کم و نادر است.

به طوریکه محاسبه شده ۱۵-۱۰ میلیون نفر در هر سال مبتلا به این اختلال هورمونی می شوند. غالبا در سنین ۵۰-۲۰ سالگی اثرات خود را ظاهر می کند. نشانه های این بیماری بسیار است. بیشتر مبتلایان بالاتنه چاق، صورت دایره ای یا به عبارت بهتر صورت به شکل ماه( دایره، قرمز) می شود، افزایش چربی در ناحیه گردن و به طور کلی در اثر انباشته شدن چربی در بین شانه ها مانند بوفالو می شوند.و دست و پای ضعیف دارند.

در بچه ها علاوه بر موارد ذکر شده کمی رشد نیز یکی از علامت ها می باشد. دیگر نشانه ها در صورت ظاهر می شود، بدین صورت که شکننده و لاغر می شود و خیلی زود کبود شده و دیر خوب می شود.

 لکه های ارغوانی- صورتی در شکم، ران، بازو، سینه و نشیمن گاه ظاهر می شود. استخوان ها لاغر و ضعیف می شوند (استئوپروز) و خم شدن برداشتن و یا بلند کردن وسایل از روی صندلی با کمر درد و شکستن دنده ها و ستون فقرات همراه است. بیشتر مبتلایان گرسنگی، ضعیف شدن عضلات، افزایش فشار خون و افزایش قندخون را تجربه می کنند. افزایش کورتیزول می تواند عدم تحمل به گلوکز را ایجاد کند. این عدم تحمل باعث بیماری دیابت می شود. همچنین افزایش فشار خون و در معرض استرس قرار گرفتن و نیز عفونی شدن بدن را نیز ایجاد می کند.

در بچه ها عوارض این بیماری بصورت بی خوابی و سوءظن و بدگمانی به اطرافیان خود را نمایان می سازد.نشانه های این بیماری در زنان عبارت است از: رشد بیش از اندازه مو در صورت، گردن، سینه، شکم و ران. قاعدگی نامرتب و حتی در بعضی از موارد عدم قاعدگی مشاهده شده است. در زنان مبتلا به سرطان غده آدرنال، افزایش هورمون آندروژن ( هورمون مردانه) دیده شده است. آنان دارای پوست چرب و پر از آکنه می باشند. سندرم کوشینگ در مردان باعث ضعف در دست ها و پاها می شود و آنان نابارور می شوند و عدم تمایل جنسی نیز در آنان مشهود است.

● دلایل ایجاد سندرم کوشینگ

به ۳ دلیل سندرم کوشینگ ممکن است، رخ دهد: به دلیل مشکلات غده هیپوفیز ویا به دلیل مشکلات غده آدرنال و یا به دلیل افزایش مقدار گلوکوکورتیکوئید که دیده شده در بیماران دچار تنگی نفس و یا روماتیسم قلبی، سل و بیماریهایی از این قبیل یا جلوگیری از فعالیت طبیعی سیستم ایمنی. دیگر مسبب ها عبارت است از بیش از حد ساختن هورمون کورتیزول توسط بدن. ساخته شدن این هورمون بستگی به وقایع موجود در بدن دارد. در ابتدا هیپوتالاموس که یک قسمت از مغز است و اندازه ای برابر یک حبه قند دارد، هورمون آزاد کننده کورتیکوتروپین را به غده هیپوفیز می فرستد. این هورمون، هیپوفیز را وادار به ساختن آدرنوکورتیکوتروپین ( هورمون سازنده غده آدرنال) می کند.وقتی آدرنال ( که در قسمت بالای کلیه قرار دارد) آدرنوکورتیکوتروپین را دریافت می کند، باعث افزایش کورتیزول در جریان خون می شود.

کورتیزول ساخته شده در بدن وظایف مهمی دارد. کورتیزول کمک به نرمال کردن فشار خون و عملکرد صحیح سیستم قلبی عروقی و کاهش بیماری های ناشی از ضعف سیستم ایمنی و توازن اثرات هورمون انسولین در شکستن قندها برای انرژی و همچنین تنظیم سوخت و ساز پروتئین، چربی و کربوهیدرات می کند. یکی از مهمترین وظایف کورتیزول پاسخ به استرس می باشد.استرس در زنان در ۳ ماه آخر بارداری و ورزشکاران دیده نشده و این به خاطر هورمون کورتیزول می باشد. به طور کلی افزایش این هورمون در افراد افسرده، الکلیها، افراد دارای سوء تغذیه و ناراحتی های دیگر دیده شده است. وقتی مقدار هورمون کورتیزول در خون مناسب است، هیپوتالاموس و هیپوفیز کمتر کورتیکوتروپین و آدرنوکورتیکوتروپین را آزاد می سازد. این بدان معنی است که کورتیزول آزاد شده توسط غده آدرنال، همیشه به آن اندازه ای که بدن نیاز دارد موجود است. به هر حال اگر آدرنال، هیپوفیز و یا هیپوتالاموس کار خود را درست انجام ندهند، بر روی کورتیزول اثرات خود را نشان می دهند.

● سرطان غده هیپوفیز

سرطان غده هیپوفیز موجب سندرم کوشینگ می شود. آنها خوش خیم هستند، این برآمدگی غده هیپوفیز مقدار آدرنوکورتیکوتروپین را زیاد می کند. اثرات این نوع سرطان در زنان ۵ برابر بیشتر از مردان است. بعضی از انواع سرطان غده هیپوفیز بیرون از غده رشد می کنند و آنها می توانند سازنده آدرنوکورتیکوتروپین باشند. به همین خاطر به این نوع سندرم، سندرم آدرنوکورتیکوتروپین بیرون می گویند. این نوع سندرم باعث بوجود آمدن سرطان ریوی می شود. مردان ۳ برابر بیشتر از زنان به این بیماری دچار می شوند.

● سرطان غده آدرنال

در بعضی از مواقع بزرگی غده آدرنال که بیشتر بصورت سرطان غده آدرنال می باشد، موجب ایجاد سندرم کوشینگ می شود. سن تقریبی دچار شدن به این سرطان ۴۰ سال است. این نوع سرطان از نوع خوش خیم می باشدکه باعث افزایش کورتیزول در خون می شود. و این یکی از آخرین نشانه های وجود سندرم کوشینگ می باشد. این سندرم از نوع وراثتی نمی باشد. خیلی به ندرت سندرم کوشینگ در اثر وراثت منتقل می شود.

● چگونه می توان سندرم کوشینگ را تشخیص داد؟

به وسیله سابقه دارویی، معاینه فیزیکی و انجام آزمایشها و مخصوصا آزمایش ادرار و قند خون و پتاسیم موجود در خون می توان به وجود یا عدم وجود این سندرم پی برد. بوسیله x-ray هم می توان محل سرطان را پیدا کرد. این آزمایشها مشخص می کند که زیادی کورتیزول در بدن می باشد و چرا؟

● عوارض سندم کوشینگ

▪ دیابت

▪ افزایش فشار خون

▪ عفونت شدید

▪ شکستگی در استخوان (استئوپروز)

▪ سنگ کلیه

▪ سرطان غده هیپوفیز

● چگونه میتوان سندرم کوشینگ را درمان کرد؟

این بستگی به افزایش هورمون کورتیزول دارد. ممکن است بوسیله جراحی، رادیولوژی، شیمی درمانی یا دارو درمانی بیماران را خوب کرد. یکی از بهترین و ارزانترین روشها برای درمان این بیماری، رژیم غذایی می باشد. غذاهای کم کالری و کم چربی و پر پروتئین و پر کلسیم مصرف کنید. این باعث می شود که جلوی لاغر شدن عضلات و استخوان ها را بگیرید. خوردن کلسیم و ویتامین D کمک به استخوان سازی می کند. کلسیم مصرف کنید تا به استئوپروز دچار نشوید. برای سنین ۱۰-۱ سال،۸۰۰ میلی گرم و برای سنین ۲۴-۱۱ سال، ۱۲۰۰ میلی گرم و برای افراد ۲۴ سالبه بالا، ۸۰۰ میلی گرم کلسیم مورد نیاز است.محدود کردن نمک در غذا باعث می شود که فشار خون بالا نرود. چرا که همانطور که گفته شد یکی از عوارض این سندرم افزایش فشار خون می باشد. برای محدود کردن اثرات بد سدیم، میوه، سبزی، نان و غلات و گوشتها را بون نمک تهیه کنید. به جای نمک می توانید از فلفل و سیب زمینی در غذای خود بریزید تا غذا را خوش طعم کند و می توانید با آنها سالاد خوشمزه ای درست کنید و کنار غذای خود میل کنید. علاوه بر اینها از آنجاکه افزایش قند خون در این بیماران مشاهده شده، باید رژیم دیابتی ها را نیز رعایت نمایند. ورزش کردن کمک به نگه داری توده استخوانی و عضلانی می گردد و علاوه بر آن جلوی اضافه وزن را می گیرد. ورزشهایی چون وزنه برداری و ایروبیک و شنا و دوچرخه سواری و پیاده روی تند و نرمش کردن کمک به افزایش سرعت قلب می شود.

از جمله کارهایی که نباید کرد می توان به موارد زیر اشاره کرد:

▪ قالی و هرچیز سنگین را بلند و کوتاه نکنید، چرا که باعث شکستن استخوانها و دیگر جراحات می شود.

▪ اهمیت به زخمها و جراحات ایجاد شده بدهید. در صورت افزایش کورتیزول بهبود یافتن زخم دیر رخ می دهد. پس شما باید فورا محل جراحت را ضدعفونی نموده و پانسمان کنید.

▪ به چشم پزشک مراجعه کنید برای جلوگیری از دوبینی و آب مروارید.

▪ برای مشکلات ایجاد شده در بدن با مشاور ماهری مشورت کنید.

▪ برای درمان بیماریهای حاصله از سندرم کوشینگ به نزد متخصص بروید.

● درمان بیماری کوشینگ

▪ درمان طبی

کنترل موقت بیماری کوشینگ با میتراپون، کتوکونازول، یا آمینوگلوتتیمید که بیوسنتز استروئید را مهار می کنند – امکان پذیر است. نهایتاً تمام موارد سندرم کوشینگ وابسته به ACTH نسبت به درمان طبی مقاوم می شوند، ولی درمان طبی را می توان پیش از جراحی قطعی انجام داد. میتوان از مشتقات DDT است که برای قشر آدرنال سمیت دارد. از این دارو با موفقیت در درمان حالات افزایش آدرنال به خصوص کارسینوم قشر آدرنال استفاده شده است. متأسفانه، اثرات جانبی جدی در دوزهای مؤثر آن شایع هستند.

▪ ریشه کنی هیپوفیز یا خارح کردن آدنوم

بیماران دچار بیماری کوشینگ معمولاً با برداشتن آدنوم های هیپوفیز با جراحی های ظریف از طریق اسفنوئید درمان می شوند. تسکین نشانه ها سریع است، و پیش آگهی برای کارکرد هیپوفیز – آدرنال باقی مانده خوب است. در بیماران مسن تر در صورتی که تومور مجزا پیدا نشود، می توان هیپوفیزکتومی کامل یا نیمه کامل انجام داد. بیمارانی که به جراحی پاسخ نمی دهند ممکن است به پرتوتابی به هیپوفیز جواب دهند.

▪ برداشتن آدرنال

بیماران دچار سندرم کوشینگ شدید در معرض خطر بالای عوارض پس از عمل، از قبیل عفونت زخم، خونریزی، زخم پپتیک، و آمبولی ریوی هستند هرچند، برداشتن آدرنال معمولاً در رفع اثر مخرب هیپرکورتیزولیسم موفق است. برداشتن یکطرفهٔ آدرنال برای آدنوم ها و کارسینوم های آدرنال که کورتیزول ترشح می کنن اندیکاسیون دارد. غدهٔ آدرنال طرف مقابل و محور هیپوتالاموس – هیپوفیز – آدرنال معمولاً ظرف ۲-۱ سال پس از عمل از حالت مهاری خارج می شوند. آدرنالکتومی کامل دوطرفه برای بیماران انتخاب شدهٔ دچار بیماری کوشینگ یا سندرم ACTH نابه جا که در آنان نتوان تومور ترشح کنندهٔ ACTH را یافت یا برداشت، اندیکاسیون دارد. این روش هم چنین برای بیماران دچار بیماری آدرنال اولیهٔ دوطرفه توصیه می شود، از جمله هیپرپلازی میکروندولار پیگمانته یا هیپرپلازی ماکروندولار شدید.آدرنالکتومی دوطرفه را می توان از طریق روش های شکمی، دوطرفهٔ پهلو، دوطرفهٔ خلفی، یا لاپاروسکوپیک انجام داد. برداشتن نیمه کامل در بیماران دچار سندرم کوشینگ توصیه نمی شود، زیرا این روش معمولاً در ابتداء، رزرو آدرنوکورتیکال ناکافی به جای می گذارد، و بیماری در ۴۰% موارد با تداوم تحریک ACTH عود می کند. آدرنالکتومی دوطرفهٔ کامل با پیوند غدهٔ آدرنال از خود فرد به خودش – در کشالهٔ ران با آناستوموز عروق ریز یا به صورت برش های کوچک که در عضله کاشته می شوند – مزیت کمی نسبت به جایگزینی داروئی دارد.

▪ درمان نگاهدارندهٔ پس از عمل

پس از آدرنالکتومی کامل، درمان نگاهدارندهٔ کورتیکوستروئیدی مادام العمر ضروری می شود. معمولاً از برنامه ریز استفاده می شود: تا زمانی که آدرنال ها برداشته نشوند، در حین جراحی هیچ کورتیزول داده نمی شود.در روز اول، ۱۰۰ میلی گرم فسفات کورتیزول یا همی سوکسینات به صورت عضلانی یا وریدی هر ۸ ساعت تزریق می شود. در روز دوم، ۷۵-۵۰ میلی گرم هر ۸ ساعت داده می شود. پس از آن، باید دوز را تا حد تحمل کم کرد. با کاهش دوز هیدروکورتیزون به کمتر از ۵۰ میلی گرم در روز، اغلب لازم است فلودروکورتیزون را هم اضافه کرد، تا از دفع بیش از حد الکترولیت ها در ادرار جلوگیری شود. میزان دوز نگاه دارندهٔ معمول حدود ۳۰-۲۰ میلی گرم هیدروکورتیزون ۱/۰ میلی گرم فلودروکورتیزون روزانه است. بیش از نیمی از دوز در صبح داده می شود. بیمارانی که تحت آدرنالکتومی دوطرفهٔ کامل قرار گرفته اند و تحت درمان نگاهدارندهٔ قرار دارند، تحت شرایط استرس، مانند بیهوشی عمومی یا عفونت می تواند دچار حمله های آدیسونی شوند. نارسائی آدرنال باعث تب، هیپوکالمی، درد شکم، و پرفشاری خون می شود و باید بلافاصله تشخیص داده و با تزریق سالین و کورتیزول درمان شود.

 
ـ علایم‌ شایع‌:
۱. صورت‌ گرد و چشم‌های‌ پف‌ کرده‌
۲. صورت‌ به‌ رنگ‌ قرمز گلگون‌
۳. رشد موهای‌ صورت‌ در خانم‌ها
۴. فشار خون‌ بالا
۵. تغییرات‌ روانی‌ و عاطفی‌، حتی‌ گاهی‌ تا حد روان‌پریشی‌
۶. تجع‌ چربی‌ در قسمت‌ کمر و پشت‌، همراه‌ با به‌ وجود آمدن‌ نواری‌ قرمز روی‌ پوست‌
۷. تغییرات‌ عادت‌ ماهانه‌، مثل‌ توقف‌ عادت‌ ماهانه‌، و افزایش‌ یا نامنظمی‌ دوره‌ خونریزی‌
۸. بزرگ‌ شدن‌ کلیتوریس‌
۹. کاهش‌ مقاومت‌ به‌ عفونت‌
 
ـ علل‌ بیماری:
علایم‌ در اثر زیاد ترشح‌ شدن‌ هورمون‌ کورتیرون‌ مانندی‌ که‌ توسط‌ غده‌ فوق‌کلیوی‌ تولید می‌شود به‌ وجود می‌آیند. این‌ افزایش‌ ترشح‌ به‌ علل‌ مختلف‌ ممکن‌ است‌ رخ‌ دهد:
 
۱. وجود تومور در غده‌ فوق‌کلیوی‌
۲. استفاده‌ طولانی‌مدت‌ از داروهای‌ کورتیزونی‌
۳. وجود تومور در غده‌ هیپوفیز که‌ باعث‌ ترشح‌ بیش‌ از اندازه‌ هورمونی‌ از غده‌ هیپوفیز می‌شود که‌ محرک‌ ترشح‌ هورمون‌ کورتیزونی‌ از غده‌ فوق‌کلیوی‌ است‌.
 
ـ عوامل‌ افزایش‌دهنده‌ خطر:
استفاده‌ طولانی‌مدت‌ از هورمون‌ محرک‌ ترشح‌ هورمون‌ کورتیزوفی‌ برای‌ درمان‌ سرطان‌ هیپوفیز.
 
ـ پیشگیری‌:
در صورتی‌ که‌ مصرف‌ هورمون‌ محرک‌ ترشح‌ هورمون‌ کورتیزونی‌ یا خود داروهای‌ کورتیزونی‌ برای‌ سایر بیماری‌ها، مثل‌ آسم‌، آرتریت‌، بیماری‌ کلیوی‌، یا بیماری‌ آدیسون‌ ضروری‌ باشد، دارو را باید با کمترین‌ دوز ممکن‌ و طی‌ کمترین‌ دوره‌ زمانی‌ ممکن‌ مصرف‌ کرد.
 
ـ عواقب‌ مورد انتظار:
اگر اختلال‌ به‌ علت‌ یک‌ تومور غده‌ فوق‌کلیوی‌ به‌ وجود آمده‌ باشد، می‌توان‌ با عمل‌ جراحی‌ و در آوردن‌ تومور یا کل‌ غده‌، آن‌ را معالجه‌ کرد. اگر هر دو غده‌ فوق‌کلیوی‌ در آورده‌ شوند، باید تا آخر عمر هورمون‌های‌ کورتیزونی‌ تحت‌ نظارت‌ دقیق‌ مصرف‌ شوند. اگر اختلال‌ به‌ علت‌ یک‌ تومور در غده‌ هیپوفیز به‌ وجود آمده‌ باشد، می‌توان‌ با عمل‌ جراحی‌ و در آوردن‌ تومور (غده‌ هیپوفیز در کف‌ مغز است‌) یا اشعه‌ درمانی‌ آن‌، بیماری‌ را معالجه‌ کرد. اما تومور ممکن‌ است‌ دوباره‌ باز گردد. اگر اختلال‌ به‌ علت‌ مصرف‌ طولانی‌مدت‌ داروهای‌ کورتیزونی‌ یا هورمون‌ محرک‌ ترشح‌ هورمون‌های‌ کورتیزونی‌ به‌ وجود آمده‌ باشد، ممکن‌ است‌ بتوان‌ با حذف‌ تدریجی‌ این‌ داروها تحت‌ نظارت‌ دقیق‌، این‌ اختلال‌ را رو به‌ بهبود برد.
 
ـ عوارض‌ احتمالی‌:
۱. شکستگی‌ استخوان‌ها به‌ علت‌ پوکی‌ استخوان‌
۲. دیابت‌
۳. زخم‌ معده‌ و دوازدهه‌ (اثنی‌عشر)
۴. پوکی‌ استخوان‌
۵. ندرتاً به‌ وجود آمدن‌ تومور هیپوفیز، در صورتی‌ که‌ غدد فوق‌کلیوی‌ برداشته‌ شوند.
 
ـ درمان‌:
اقدامات‌ تشخیصی‌ عبارتند از: آزمایش‌ خون‌ و ادرار از نظر شمارش‌ گلبول‌های‌ سفید، سنجش‌ کار غده‌ هیپوفیز و غده‌ فوق‌کلیوی‌، اندازه‌گیری‌ سطح‌ هورمون‌ها، و عکس‌برداری‌ از غده‌ هیپوفیز و غده‌ فوق‌کلیوی.‌ تا آنجا که‌ می‌توانید اطلاعات‌ خود را در رابطه‌ با این‌ بیماری‌ و درمان‌ آن‌ زیاد کنید.
 
ـ داروها:
۱. داروهایی‌ برای‌ مهار کار غده‌ فوق‌کلیوی‌
۲. داروهای‌ کورتیزونی‌ در صورتی‌ که‌ هر دو غده‌ فوق‌کلیوی‌ باید در آورده‌ شوند.
۳. گاهی‌ مصرف‌ داروهایی‌ به‌ عنوان‌ جایگزین‌ هورمون‌های‌ هیپوفیز
۴. داروهای‌ ضدفشار خون‌ برای‌ کاهش‌ فشار خون‌ بالا
۵. مکمل‌های‌ کلسیمی‌ برای‌ درمان‌ پوکی‌ استخوان‌
۶. امکان‌ دارد مصرف‌ آرام‌بخش‌ نیز توصیه‌ شود.
 
ـ فعالیت‌:
محدودیتی‌ برای‌ آن‌ وجود ندارد. با شروع‌ درمان‌ انرژی‌ فرد هم‌ زیاد می‌شود.
 
ـ رژیم‌ غذائی‌:
میزان‌ پروتئین‌ و پتاسیم‌ رژیم‌ غذایی‌ باید زیاد، و کالری‌، هیدارت‌ کربن‌ و سدیم‌ آن‌ باید کم‌ باشد.
 
ـ در این‌ شرایط‌ به‌ پزشک‌ خود مراجعه‌ نمائید:
۱. اگر شما یا یکی‌ از اعضای‌ خانواده تان‌ علایم‌ نشانگان‌ کوشینگ‌ را دارید.
۲. اگر علایم‌ عفونت‌ ظاهر شوند مثل‌ تب‌، لرز، دردهای‌ عضلانی‌، سردرد و سرگیجه‌.
۳. اگر علایم‌ کم‌ بودن‌ دوز استرویید (خستگی‌، ضعف‌، سرگیجه‌) یا زیادی‌ دوز استرویید (تورم‌ در دست‌ها یا پاها، افزایش‌ وزن‌) وجود داشته‌ باشند.

رژیم غذایی پر سدیم و پتاسیم برای پسرزایی و رژیم پرکلسیم برای دخترزایی موثر است

پژوهشگران می گویند: مادرانی که خواهان به دنیا آوردن نوزاد دختر هستند بهتر است رژیم غذایی سرشار از نمک و پتاسیم را کنار بگذارند.  زیرا برای داشتن فرزند پسر ، باید از غذاهای شور استفاده کرد .

   
 
به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز   ،  این پرهیز غذایی شامل نخوردن زیتون، موز،ژامبون، ماهی آزاد دودی، شاه میگو، سیب زمینی، گوشت های فرآوری شده، برنج خوش نمک، نان و شیرینی می شود.

از سوی دیگر این مادران باید بیشتر غذاهای غنی از کلسیم و منیزیم مصرف کنند. این غذاها شامل ماست، پنیر، کنسرو ماهی آزاد، اسفناج، بروکلی، ریواس، پنیر سویا، بادام، بلغور جو دو سر، پرتقال، غلات گندم سبوس دار، لوبیا و انجیر می شود.

 لازم به ذکر است بسیاری از غذاهای آماده دارای مقدار زیادی سدیم هستند. کنسروها، کالباس و سوسیس، بیسکویت شور، زیتون شور، خیارشور، پنیرهای شور، سس­های تجارتی و ماهیهای نمک سود منابع خوبی از این عنصر می­باشند. در عوض شیر و لبنیات، میوه­های تازه و همین طور سبزیهای تازه از نظر سدیم نسبتاً فقیر هستند.

دانشمندان دانشگاه ماستریخت در هلند ادعا می کنند رژیم غذایی پدر هیچ تاثیری بر روی جنسیت جنین ندارد.

آنها ۱۷۲ زن ۲۳ تا ۴۲ ساله ساکن غرب اروپا را به مدت پنج سال مورد بررسی قرار دادند. تمامی آنها فرزند پسر داشتند و خواهان به دنیا آوردن فرزند دختر بودند.

از این تعداد، ۲۱ زن مطالعات را تا پایان ادامه داده و بقیه از ادامه آن منصرف شدند.

از بین این ۲۱ زن، ۱۶ نفر دختر به دنیا آوردند که نشان دهنده موفقیت ۸۰ درصدی شیوه تعیین جنسیت جنین از طریق تغذیه مادر است.

تحقیقاتی در مدلهای حیوانی  انجام شده نیز نشان داده که اگر لارو کرم­های دریایی در آبی که به آن پتاسیم افزوده شده قرار گیرند، بیشتر نوزادان نر می­شوند، در حالیکه اگر آب قلیایی و به ویژه غنی از کلسیم باشد، اغلب نوزادان ماده می­شوند.

ولی در آب دارای تعادل یونی در دو جنس تعادل وجود دارد. به نظر می­رسد که نسبت پتاسیم به کلسیم و منیزیم اهمیت دارد به طوری که با افزایش پتاسیم و سدیم اکثر نوزادان نر، و با افزایش کلسیم و منیزیم اکثر آنها ماده می­شوند.
مطالعات روی گاوهایی که در محیط آکنده از دود پتاسیم بودند و غذای غنی از کلسیم مصرف می­کردند نشان داد که ۹۰% گاوهای به دنیا آمده، نر بودند.

به نظر می­رسد که تغییر یونها موجب تغییر تمایل غشای اوول (تخمک) می­شود. برای موفقیت در این امر لازم است حداقل در پریود ماهانه قبل از بارداری رژیم پر سدیم و پتاسیم برای پسرزایی و رژیم پرکلسیم مثل لبنیات و فقیر از سدیم و پتاسیم برای دخترزایی شروع شود.

چگونه از پوست خود مراقبت کنیم ؟

اولین قدم مراقبت از پوست، تمیزکردن آن است. تعرق، چربی، گرد و غبار، لوازم آرایش، چرک و باکتری ها را نمی توان با شست وشوی معمولی پاک کرد. برای پاک کردن صورت از تمام این مواد مضر، به پاک کننده مناسب نیاز دارید. کرم های پاک کننده در منافذ پوست نفوذ و عمیقاً پوست را پاک می کند.

● تمیزکردن پوست
هنگام تمیزکردن پوستتان به نکات زیر توجه کنید: همیشه موهایتان را قبل از شروع کار، جمع کنید تا چرب نشود. مقداری کافی از کرم پاک کننده روی گونه ها، چانه، پیشانی و گردن بمالید. سپس با انگشتان از پایین به بالا و از داخل به خارج صورتتان را ماساژ دهید. نقاط حساس اطراف بینی، زیرچانه، گردن، و نزدیکی لاله گوش را با دقت بیشتری تمیز کنید. همیشه از پنبه مرطوب برای پاک کردن صورت استفاده کنید، زیرا پنبه خشک رطوبت پوست را از بین می برد. فرایند پاک کردن را چندبار تکرار کنید تا پنبه ای که با آن صورتتان را پاک می کنید، کاملاً تمیز شود. صورتتان را دوبار در شبانه روز، یک بار صبح و یک بار قبل از خواب پاک کنید.
● شایع ترین بیماری پوستی در سنین نوجوانی و جوانی چیست؟
جوش غرور یا آکنه ولگاریس(Acne Vulgaris) یکی از شایع ترین بیماری های پوستی است که اکثرا علت مراجعه افراد در سنین نوجوانی و جوانی به پزشک است.این بیماری که نتیجه فعالیت بیش از حد غدد چربی در عمق فلیکول های مو و تحت تاثیر تغیرات هورمونی در دوران بلوغ ظاهر می گردد،در تمام نژادها وجود داشته (البته در ساه پوستان کمتر)و در دختران زودتر از پسران ظاهر می گردد.حداکثر شیوع آن در سنین ۱۶-۱۸ سالگی در دختران و ۱۷-۱۹ سالگی در پسران می باشد.
بر خلاف اعتقاد عموم ،آکنه به مصرف غذاهای چرب،نوشیدنیها،شکلات و .. بستگی ندارد.در واقع هیچ مدرک قابل قبولی از دخالت رژیم غذایی در ایجاد آکنه در دست نمی باشد و در عوض عوامل متعدد دیگری به صورتmulifactorial باعث تظاهر آن می گردند.
۱-ازجمله عوامل متعدد ایجاد اکنه،زمینه ارثی و سابقه خانوادگی بدون شک یکی از آنها بوده و این موضوع بر روی دوقلوهای مشابه نیز به اثبات رسیده است.
۲-ازدیاد تولید چربی(sebum):در بعضی افراد ترشح چربی پوست بیش از افراد طبیعی است و فعالیت این غدد چربی بستگی به هورمون های جنسی دارد.لذا با افزایش این هرمون ها در دوران بلوغ فعالیت غدد چربی نیز افزایش می یابد و زمینه را برای ایجاد آکنه فراهم می کند.
۳-افزایش شاخی شدن مجرایپیلوسبامه و بسته شدن این مجرا :به دلایل نا مشخص سلولهای لایه سطحی پوست،با افزایش ترشحات کراتینی، باعث بسته شدن منافذ خروجی فلیکولها گشته و زمینه مساعدی را برای واکنشهای التهابی و رشد باکتریها فراهم می کند.
۴-نقش باکتریها:چندین گونه باکتری که در شرایط عادی به صورت ساپروفیت بر روی پوست زنگی می کنند، در جریان ایجاد جوش غرور به عنوان عامل پاتوژن نقش موثری در تبدیل ضایعات به فرمهای التهابی دارند.
● عوامل موثر در تشدید آکنه:
۱- فشار دادن جوشها باعث نفوذ چربی به لایه ای عمقی تر پوست شده و ایجاد پروسه هی التهابی را مهتمل تر میکند.
۲- استرس.
۳- شغل:برخی مشاغل از جمله مشاغل در تماس با روغن های حیوانی یا معدنی
۴- تعریق
۵- اشعه ماوراء بنفش:به طور کلی نور آفتاب باث بهبود ضایعات می گردد ولی در ۱۰% ازبیماران،باعث تشدید علائم می گردد.
۶- مصرف داروهای خاص از جمله آندروژنها،گنادهتروپینها،دارو های ضد سرع،داره های ضد سل و ..
۷- تحریک پوست
به هر حال با وجود اجتناب ناپذیر بودن بیماری در بسیاری از افراد،مراقبت صحیح از پوست و درمان به موقع می تواند از ایجاد آکنه و بروز التهاب ناشی از زخمها بکاهد.
پوست به عنوان بزرگترین ارگان زنده بدن وبا وزن حد ودا ۵-۸ کیلوگرم منعکس کننده سلامت جسم وروح شماست. علاوه بر تمام عوامل محیطی اثرگذار مثل اشعه UV عوامل شیمیایی موجود در هوا عوامل پاتوژن و…که در مواجهه با بدن ما در ابتدا با پوست برخورد میکنند فرایند پیر شدن پوست نیز بطور اجتناب ناپذیر از دهه دوم زندگی آغاز شده وبه تد ریج پیش روی می نماید. با وجود اینکه هیچ زما نی برای مراقبت از پوست و جلوگیری از آسیب بیشتر به آن دیر نیست بهتر است این کار بصورت برنامه ای منظم وهر چه زودتر آغاز گردد.
شما برای داشتن پوستی سالم نیاز به صرف هزینه و وقت زیادی ندارید بلکه فقط کافی است مراقبت های صحیح را دانسته و ده دقیقه وقت صرف نمایید.
● نکا ت ضروری:
▪ برخورد پوست خود با اشعه UV را به حداقل برسانید.
▪ برای این منظور از کرمهای ضد آفتاب با SPFحداقل ۱۵ استفاده کرده و بر حسب نوع کرم در زمانهای مناسب تکرار نمایید و همچنیین سعی کنید در ساعاتی که اشعه های مضر آفتاب در بیشترین مقدار خود است یعنی ۱۰ صبح تا ۴ بعد ظهر در معرض نور خور شید نباشید در ضمن یا دتان باشد که اشعه های مضر در نواحی سایه وحتی در روز های کاملا ابری نیز به هما ن مقدار وجود دارد.
▪ پوست خود را با استفاده از مرطوب کننده های مناسب از خشک شدن محافظت کنید.
▪ به مقدار کافی آب بنوشید.
▪ برای حفظ طراوت پوست روزانه به مقدار ۶-۸ لیوان آب نیاز دارید.
▪ رژیم غذایی سالم
▪ برنامه غذایی شما باید محتوی میوه ها و سبزیها که شامل ویتامین های C,A هستند باشد
▪ ورزش
▪ در جریان ورزش خونرسانی به پوست شما بهتر انجام شده ولذا اکسیژن رسانی وتغذیه پوست و همچنین دفع مواد ذاید نیز موثر تر خواهد بود.
▪ سیگار نکشید!
▪ مواد موجود در در دود سیگار با تنگ کردن عروق مانع از خونرسانی موثر به پوست میشوند
▪ خواب کافی به مقدار۸ ساعت در روزداشته باشید!.
▪ علاوه بر تمام این موارد با داشتن برنامه ای روزانه و روتین پوست خود را شستشو داده و تمیز نمایید.
● برای این کارابتدا لازم است پوست خود را بشناسید:انواع پوست شامل معمولی( پوستی است نرم با منافذ کوچک و در حالت عادی آکنه نیز بر روی آن دیده نمیشود .) چرب(پوستی با منافذ بزرگ و سطوح براق و معمولا اکنه دار ) خشک(منافذ بسیار ریزو سطوح خشک و خارش دار ) ترکیب (در نواحی مختلف بدن متفاوت است ) وحساس)در موا جهه با عوامل محیطی واکنش هایی نظیر قرمزی خارش و..را نشان میدهد) میباشند.
پس از شناخت نوع پوست خود مراحل زیر شامل :تمیز کردن مرطوب کردن و تغذیه پوست شما را برای داشتن پوستی سالم یاری می دهد.
● مرحله اول: تمیز کردن پوست
در این مرحله می توا نید با انتخاب هر نوع صابون ویا از تمیز کننده های پوستی با زمینه مایع و یا چربی مناسب با پوست خود استفاده نمایید ابتدا برای باز شدن منافذ پوستی آن را با اب گرم بشویید سپس تمیز کننده را با ضربه های آرام وبا جهت رو به بالا بر روی پوست خود قرار دهید ودوباره با آب گرم شستشو دهید ودر آخر جهت بستن منافذ آن را با آب سرد بشویید
● مرحله دوم: مرطوب کردن پوست
پوست شما هر نوعی که باشد به رطوبت نیاز دارد لذا میتوانید از فراورده های مرطوب کننده استفاده کنید فقط در انتخاب این محصولات به نوع پوست خود توجه کنید اگر پوستی چرب دارید کرمهای با زمینه الکل یا آب ودر صورتی که خشک است محصولات با زمینه چربی را انتخاب کنید.مرطوب کننده را به همان صورت که پوست خود را تمیز کردید با ضربه های آرام و رو به بالا روی پوست قرار دهید.
● مرحله سوم: تغذیه پوست
همان طور که گفته شد ویتامین های ضروری شامل A,D,E,C میباشند ویتامین C کلاژن(یکی از پروتئین های پوست) سازی را تقویت مینماید.وهمچنین به همراه ویتامین های D,E ترمیم را تسریع کرده و از آسیب رسانی رادیکالهای آزاد جلوگیری مینماید.ویتامین A نیز از آسیب رسانی نور خورشید جلوگیری می کند.
● این مواد درغذاهایی مثل :
A میوه های با رنگ سبز تیره نارنجی زرد تخم مرغ شیر جگر
D: در روغن ماهی وجود داشته ولی مواجهه محدود با نور خورشید نیز منبع مناسبی است
E: سبزی های چرب مغز گردو فندق
C: مرکبات گوجه فرنگی فلفل سبز توت فرنگی و… وجود دارد.
در صورتیکه پوست شما آکنه دارد نیز با مراجعه به پزشک جهت درمان به موقع شستشوی متناوب روزانه وطبق دستور پزشک و جلوگیری از دستکاری و فشردن ضایعات سلامتی خود را تسریع بخشید.

« Previous Page — Next Page »