آشنایی با سندم کوشینگ‌ ( cushing’s syndrome )

 نشانگان‌ کوشینگ‌ عبارت‌ است‌ از یک‌ اختلال‌ غدد درون‌ریز که‌ در اثر تولید بیش‌ از اندازه‌ هورمون‌های‌ کورتیکواسترویید از غدد فوق‌کلیوی‌ به‌ وجود می‌آید. در ایجاد این‌ اختلال‌، غده‌ فوق‌کلیوی‌ و غده‌ هیپوفیز دخالت‌ دارند. 

 

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز  ، سندرم کوشینگ یک اختلال هورمونی است. هنگامی که در بافت های بدن هورمون کورتیزول بیش از اندازه باشد، این اختلال بوجود می آید. این سندرم را به نام hypercortisolism (افزایش کورتیزول ) نیز می نامند.

هورمون کورتیزول اعمال مهمی را در بدن انجام می دهد، اما هنگامیکه مقدار آن در بدن زیاد شود، اثرات منفی در بدن دارد. کورتیزول از آنجا که به نام هیدروکورتیزون نیز می باشد، در گروه گلوکوکورتیکوئید طبقه بندی میشود( یکی از تاثیرات آن بر روی متابولیسم گلوکز می باشد. سندرم کوشینگ بسیار کم و نادر است.

به طوریکه محاسبه شده ۱۵-۱۰ میلیون نفر در هر سال مبتلا به این اختلال هورمونی می شوند. غالبا در سنین ۵۰-۲۰ سالگی اثرات خود را ظاهر می کند. نشانه های این بیماری بسیار است. بیشتر مبتلایان بالاتنه چاق، صورت دایره ای یا به عبارت بهتر صورت به شکل ماه( دایره، قرمز) می شود، افزایش چربی در ناحیه گردن و به طور کلی در اثر انباشته شدن چربی در بین شانه ها مانند بوفالو می شوند.و دست و پای ضعیف دارند.

در بچه ها علاوه بر موارد ذکر شده کمی رشد نیز یکی از علامت ها می باشد. دیگر نشانه ها در صورت ظاهر می شود، بدین صورت که شکننده و لاغر می شود و خیلی زود کبود شده و دیر خوب می شود.

 لکه های ارغوانی- صورتی در شکم، ران، بازو، سینه و نشیمن گاه ظاهر می شود. استخوان ها لاغر و ضعیف می شوند (استئوپروز) و خم شدن برداشتن و یا بلند کردن وسایل از روی صندلی با کمر درد و شکستن دنده ها و ستون فقرات همراه است. بیشتر مبتلایان گرسنگی، ضعیف شدن عضلات، افزایش فشار خون و افزایش قندخون را تجربه می کنند. افزایش کورتیزول می تواند عدم تحمل به گلوکز را ایجاد کند. این عدم تحمل باعث بیماری دیابت می شود. همچنین افزایش فشار خون و در معرض استرس قرار گرفتن و نیز عفونی شدن بدن را نیز ایجاد می کند.

در بچه ها عوارض این بیماری بصورت بی خوابی و سوءظن و بدگمانی به اطرافیان خود را نمایان می سازد.نشانه های این بیماری در زنان عبارت است از: رشد بیش از اندازه مو در صورت، گردن، سینه، شکم و ران. قاعدگی نامرتب و حتی در بعضی از موارد عدم قاعدگی مشاهده شده است. در زنان مبتلا به سرطان غده آدرنال، افزایش هورمون آندروژن ( هورمون مردانه) دیده شده است. آنان دارای پوست چرب و پر از آکنه می باشند. سندرم کوشینگ در مردان باعث ضعف در دست ها و پاها می شود و آنان نابارور می شوند و عدم تمایل جنسی نیز در آنان مشهود است.

● دلایل ایجاد سندرم کوشینگ

به ۳ دلیل سندرم کوشینگ ممکن است، رخ دهد: به دلیل مشکلات غده هیپوفیز ویا به دلیل مشکلات غده آدرنال و یا به دلیل افزایش مقدار گلوکوکورتیکوئید که دیده شده در بیماران دچار تنگی نفس و یا روماتیسم قلبی، سل و بیماریهایی از این قبیل یا جلوگیری از فعالیت طبیعی سیستم ایمنی. دیگر مسبب ها عبارت است از بیش از حد ساختن هورمون کورتیزول توسط بدن. ساخته شدن این هورمون بستگی به وقایع موجود در بدن دارد. در ابتدا هیپوتالاموس که یک قسمت از مغز است و اندازه ای برابر یک حبه قند دارد، هورمون آزاد کننده کورتیکوتروپین را به غده هیپوفیز می فرستد. این هورمون، هیپوفیز را وادار به ساختن آدرنوکورتیکوتروپین ( هورمون سازنده غده آدرنال) می کند.وقتی آدرنال ( که در قسمت بالای کلیه قرار دارد) آدرنوکورتیکوتروپین را دریافت می کند، باعث افزایش کورتیزول در جریان خون می شود.

کورتیزول ساخته شده در بدن وظایف مهمی دارد. کورتیزول کمک به نرمال کردن فشار خون و عملکرد صحیح سیستم قلبی عروقی و کاهش بیماری های ناشی از ضعف سیستم ایمنی و توازن اثرات هورمون انسولین در شکستن قندها برای انرژی و همچنین تنظیم سوخت و ساز پروتئین، چربی و کربوهیدرات می کند. یکی از مهمترین وظایف کورتیزول پاسخ به استرس می باشد.استرس در زنان در ۳ ماه آخر بارداری و ورزشکاران دیده نشده و این به خاطر هورمون کورتیزول می باشد. به طور کلی افزایش این هورمون در افراد افسرده، الکلیها، افراد دارای سوء تغذیه و ناراحتی های دیگر دیده شده است. وقتی مقدار هورمون کورتیزول در خون مناسب است، هیپوتالاموس و هیپوفیز کمتر کورتیکوتروپین و آدرنوکورتیکوتروپین را آزاد می سازد. این بدان معنی است که کورتیزول آزاد شده توسط غده آدرنال، همیشه به آن اندازه ای که بدن نیاز دارد موجود است. به هر حال اگر آدرنال، هیپوفیز و یا هیپوتالاموس کار خود را درست انجام ندهند، بر روی کورتیزول اثرات خود را نشان می دهند.

● سرطان غده هیپوفیز

سرطان غده هیپوفیز موجب سندرم کوشینگ می شود. آنها خوش خیم هستند، این برآمدگی غده هیپوفیز مقدار آدرنوکورتیکوتروپین را زیاد می کند. اثرات این نوع سرطان در زنان ۵ برابر بیشتر از مردان است. بعضی از انواع سرطان غده هیپوفیز بیرون از غده رشد می کنند و آنها می توانند سازنده آدرنوکورتیکوتروپین باشند. به همین خاطر به این نوع سندرم، سندرم آدرنوکورتیکوتروپین بیرون می گویند. این نوع سندرم باعث بوجود آمدن سرطان ریوی می شود. مردان ۳ برابر بیشتر از زنان به این بیماری دچار می شوند.

● سرطان غده آدرنال

در بعضی از مواقع بزرگی غده آدرنال که بیشتر بصورت سرطان غده آدرنال می باشد، موجب ایجاد سندرم کوشینگ می شود. سن تقریبی دچار شدن به این سرطان ۴۰ سال است. این نوع سرطان از نوع خوش خیم می باشدکه باعث افزایش کورتیزول در خون می شود. و این یکی از آخرین نشانه های وجود سندرم کوشینگ می باشد. این سندرم از نوع وراثتی نمی باشد. خیلی به ندرت سندرم کوشینگ در اثر وراثت منتقل می شود.

● چگونه می توان سندرم کوشینگ را تشخیص داد؟

به وسیله سابقه دارویی، معاینه فیزیکی و انجام آزمایشها و مخصوصا آزمایش ادرار و قند خون و پتاسیم موجود در خون می توان به وجود یا عدم وجود این سندرم پی برد. بوسیله x-ray هم می توان محل سرطان را پیدا کرد. این آزمایشها مشخص می کند که زیادی کورتیزول در بدن می باشد و چرا؟

● عوارض سندم کوشینگ

▪ دیابت

▪ افزایش فشار خون

▪ عفونت شدید

▪ شکستگی در استخوان (استئوپروز)

▪ سنگ کلیه

▪ سرطان غده هیپوفیز

● چگونه میتوان سندرم کوشینگ را درمان کرد؟

این بستگی به افزایش هورمون کورتیزول دارد. ممکن است بوسیله جراحی، رادیولوژی، شیمی درمانی یا دارو درمانی بیماران را خوب کرد. یکی از بهترین و ارزانترین روشها برای درمان این بیماری، رژیم غذایی می باشد. غذاهای کم کالری و کم چربی و پر پروتئین و پر کلسیم مصرف کنید. این باعث می شود که جلوی لاغر شدن عضلات و استخوان ها را بگیرید. خوردن کلسیم و ویتامین D کمک به استخوان سازی می کند. کلسیم مصرف کنید تا به استئوپروز دچار نشوید. برای سنین ۱۰-۱ سال،۸۰۰ میلی گرم و برای سنین ۲۴-۱۱ سال، ۱۲۰۰ میلی گرم و برای افراد ۲۴ سالبه بالا، ۸۰۰ میلی گرم کلسیم مورد نیاز است.محدود کردن نمک در غذا باعث می شود که فشار خون بالا نرود. چرا که همانطور که گفته شد یکی از عوارض این سندرم افزایش فشار خون می باشد. برای محدود کردن اثرات بد سدیم، میوه، سبزی، نان و غلات و گوشتها را بون نمک تهیه کنید. به جای نمک می توانید از فلفل و سیب زمینی در غذای خود بریزید تا غذا را خوش طعم کند و می توانید با آنها سالاد خوشمزه ای درست کنید و کنار غذای خود میل کنید. علاوه بر اینها از آنجاکه افزایش قند خون در این بیماران مشاهده شده، باید رژیم دیابتی ها را نیز رعایت نمایند. ورزش کردن کمک به نگه داری توده استخوانی و عضلانی می گردد و علاوه بر آن جلوی اضافه وزن را می گیرد. ورزشهایی چون وزنه برداری و ایروبیک و شنا و دوچرخه سواری و پیاده روی تند و نرمش کردن کمک به افزایش سرعت قلب می شود.

از جمله کارهایی که نباید کرد می توان به موارد زیر اشاره کرد:

▪ قالی و هرچیز سنگین را بلند و کوتاه نکنید، چرا که باعث شکستن استخوانها و دیگر جراحات می شود.

▪ اهمیت به زخمها و جراحات ایجاد شده بدهید. در صورت افزایش کورتیزول بهبود یافتن زخم دیر رخ می دهد. پس شما باید فورا محل جراحت را ضدعفونی نموده و پانسمان کنید.

▪ به چشم پزشک مراجعه کنید برای جلوگیری از دوبینی و آب مروارید.

▪ برای مشکلات ایجاد شده در بدن با مشاور ماهری مشورت کنید.

▪ برای درمان بیماریهای حاصله از سندرم کوشینگ به نزد متخصص بروید.

● درمان بیماری کوشینگ

▪ درمان طبی

کنترل موقت بیماری کوشینگ با میتراپون، کتوکونازول، یا آمینوگلوتتیمید که بیوسنتز استروئید را مهار می کنند – امکان پذیر است. نهایتاً تمام موارد سندرم کوشینگ وابسته به ACTH نسبت به درمان طبی مقاوم می شوند، ولی درمان طبی را می توان پیش از جراحی قطعی انجام داد. میتوان از مشتقات DDT است که برای قشر آدرنال سمیت دارد. از این دارو با موفقیت در درمان حالات افزایش آدرنال به خصوص کارسینوم قشر آدرنال استفاده شده است. متأسفانه، اثرات جانبی جدی در دوزهای مؤثر آن شایع هستند.

▪ ریشه کنی هیپوفیز یا خارح کردن آدنوم

بیماران دچار بیماری کوشینگ معمولاً با برداشتن آدنوم های هیپوفیز با جراحی های ظریف از طریق اسفنوئید درمان می شوند. تسکین نشانه ها سریع است، و پیش آگهی برای کارکرد هیپوفیز – آدرنال باقی مانده خوب است. در بیماران مسن تر در صورتی که تومور مجزا پیدا نشود، می توان هیپوفیزکتومی کامل یا نیمه کامل انجام داد. بیمارانی که به جراحی پاسخ نمی دهند ممکن است به پرتوتابی به هیپوفیز جواب دهند.

▪ برداشتن آدرنال

بیماران دچار سندرم کوشینگ شدید در معرض خطر بالای عوارض پس از عمل، از قبیل عفونت زخم، خونریزی، زخم پپتیک، و آمبولی ریوی هستند هرچند، برداشتن آدرنال معمولاً در رفع اثر مخرب هیپرکورتیزولیسم موفق است. برداشتن یکطرفهٔ آدرنال برای آدنوم ها و کارسینوم های آدرنال که کورتیزول ترشح می کنن اندیکاسیون دارد. غدهٔ آدرنال طرف مقابل و محور هیپوتالاموس – هیپوفیز – آدرنال معمولاً ظرف ۲-۱ سال پس از عمل از حالت مهاری خارج می شوند. آدرنالکتومی کامل دوطرفه برای بیماران انتخاب شدهٔ دچار بیماری کوشینگ یا سندرم ACTH نابه جا که در آنان نتوان تومور ترشح کنندهٔ ACTH را یافت یا برداشت، اندیکاسیون دارد. این روش هم چنین برای بیماران دچار بیماری آدرنال اولیهٔ دوطرفه توصیه می شود، از جمله هیپرپلازی میکروندولار پیگمانته یا هیپرپلازی ماکروندولار شدید.آدرنالکتومی دوطرفه را می توان از طریق روش های شکمی، دوطرفهٔ پهلو، دوطرفهٔ خلفی، یا لاپاروسکوپیک انجام داد. برداشتن نیمه کامل در بیماران دچار سندرم کوشینگ توصیه نمی شود، زیرا این روش معمولاً در ابتداء، رزرو آدرنوکورتیکال ناکافی به جای می گذارد، و بیماری در ۴۰% موارد با تداوم تحریک ACTH عود می کند. آدرنالکتومی دوطرفهٔ کامل با پیوند غدهٔ آدرنال از خود فرد به خودش – در کشالهٔ ران با آناستوموز عروق ریز یا به صورت برش های کوچک که در عضله کاشته می شوند – مزیت کمی نسبت به جایگزینی داروئی دارد.

▪ درمان نگاهدارندهٔ پس از عمل

پس از آدرنالکتومی کامل، درمان نگاهدارندهٔ کورتیکوستروئیدی مادام العمر ضروری می شود. معمولاً از برنامه ریز استفاده می شود: تا زمانی که آدرنال ها برداشته نشوند، در حین جراحی هیچ کورتیزول داده نمی شود.در روز اول، ۱۰۰ میلی گرم فسفات کورتیزول یا همی سوکسینات به صورت عضلانی یا وریدی هر ۸ ساعت تزریق می شود. در روز دوم، ۷۵-۵۰ میلی گرم هر ۸ ساعت داده می شود. پس از آن، باید دوز را تا حد تحمل کم کرد. با کاهش دوز هیدروکورتیزون به کمتر از ۵۰ میلی گرم در روز، اغلب لازم است فلودروکورتیزون را هم اضافه کرد، تا از دفع بیش از حد الکترولیت ها در ادرار جلوگیری شود. میزان دوز نگاه دارندهٔ معمول حدود ۳۰-۲۰ میلی گرم هیدروکورتیزون ۱/۰ میلی گرم فلودروکورتیزون روزانه است. بیش از نیمی از دوز در صبح داده می شود. بیمارانی که تحت آدرنالکتومی دوطرفهٔ کامل قرار گرفته اند و تحت درمان نگاهدارندهٔ قرار دارند، تحت شرایط استرس، مانند بیهوشی عمومی یا عفونت می تواند دچار حمله های آدیسونی شوند. نارسائی آدرنال باعث تب، هیپوکالمی، درد شکم، و پرفشاری خون می شود و باید بلافاصله تشخیص داده و با تزریق سالین و کورتیزول درمان شود.

 
ـ علایم‌ شایع‌:
۱. صورت‌ گرد و چشم‌های‌ پف‌ کرده‌
۲. صورت‌ به‌ رنگ‌ قرمز گلگون‌
۳. رشد موهای‌ صورت‌ در خانم‌ها
۴. فشار خون‌ بالا
۵. تغییرات‌ روانی‌ و عاطفی‌، حتی‌ گاهی‌ تا حد روان‌پریشی‌
۶. تجع‌ چربی‌ در قسمت‌ کمر و پشت‌، همراه‌ با به‌ وجود آمدن‌ نواری‌ قرمز روی‌ پوست‌
۷. تغییرات‌ عادت‌ ماهانه‌، مثل‌ توقف‌ عادت‌ ماهانه‌، و افزایش‌ یا نامنظمی‌ دوره‌ خونریزی‌
۸. بزرگ‌ شدن‌ کلیتوریس‌
۹. کاهش‌ مقاومت‌ به‌ عفونت‌
 
ـ علل‌ بیماری:
علایم‌ در اثر زیاد ترشح‌ شدن‌ هورمون‌ کورتیرون‌ مانندی‌ که‌ توسط‌ غده‌ فوق‌کلیوی‌ تولید می‌شود به‌ وجود می‌آیند. این‌ افزایش‌ ترشح‌ به‌ علل‌ مختلف‌ ممکن‌ است‌ رخ‌ دهد:
 
۱. وجود تومور در غده‌ فوق‌کلیوی‌
۲. استفاده‌ طولانی‌مدت‌ از داروهای‌ کورتیزونی‌
۳. وجود تومور در غده‌ هیپوفیز که‌ باعث‌ ترشح‌ بیش‌ از اندازه‌ هورمونی‌ از غده‌ هیپوفیز می‌شود که‌ محرک‌ ترشح‌ هورمون‌ کورتیزونی‌ از غده‌ فوق‌کلیوی‌ است‌.
 
ـ عوامل‌ افزایش‌دهنده‌ خطر:
استفاده‌ طولانی‌مدت‌ از هورمون‌ محرک‌ ترشح‌ هورمون‌ کورتیزوفی‌ برای‌ درمان‌ سرطان‌ هیپوفیز.
 
ـ پیشگیری‌:
در صورتی‌ که‌ مصرف‌ هورمون‌ محرک‌ ترشح‌ هورمون‌ کورتیزونی‌ یا خود داروهای‌ کورتیزونی‌ برای‌ سایر بیماری‌ها، مثل‌ آسم‌، آرتریت‌، بیماری‌ کلیوی‌، یا بیماری‌ آدیسون‌ ضروری‌ باشد، دارو را باید با کمترین‌ دوز ممکن‌ و طی‌ کمترین‌ دوره‌ زمانی‌ ممکن‌ مصرف‌ کرد.
 
ـ عواقب‌ مورد انتظار:
اگر اختلال‌ به‌ علت‌ یک‌ تومور غده‌ فوق‌کلیوی‌ به‌ وجود آمده‌ باشد، می‌توان‌ با عمل‌ جراحی‌ و در آوردن‌ تومور یا کل‌ غده‌، آن‌ را معالجه‌ کرد. اگر هر دو غده‌ فوق‌کلیوی‌ در آورده‌ شوند، باید تا آخر عمر هورمون‌های‌ کورتیزونی‌ تحت‌ نظارت‌ دقیق‌ مصرف‌ شوند. اگر اختلال‌ به‌ علت‌ یک‌ تومور در غده‌ هیپوفیز به‌ وجود آمده‌ باشد، می‌توان‌ با عمل‌ جراحی‌ و در آوردن‌ تومور (غده‌ هیپوفیز در کف‌ مغز است‌) یا اشعه‌ درمانی‌ آن‌، بیماری‌ را معالجه‌ کرد. اما تومور ممکن‌ است‌ دوباره‌ باز گردد. اگر اختلال‌ به‌ علت‌ مصرف‌ طولانی‌مدت‌ داروهای‌ کورتیزونی‌ یا هورمون‌ محرک‌ ترشح‌ هورمون‌های‌ کورتیزونی‌ به‌ وجود آمده‌ باشد، ممکن‌ است‌ بتوان‌ با حذف‌ تدریجی‌ این‌ داروها تحت‌ نظارت‌ دقیق‌، این‌ اختلال‌ را رو به‌ بهبود برد.
 
ـ عوارض‌ احتمالی‌:
۱. شکستگی‌ استخوان‌ها به‌ علت‌ پوکی‌ استخوان‌
۲. دیابت‌
۳. زخم‌ معده‌ و دوازدهه‌ (اثنی‌عشر)
۴. پوکی‌ استخوان‌
۵. ندرتاً به‌ وجود آمدن‌ تومور هیپوفیز، در صورتی‌ که‌ غدد فوق‌کلیوی‌ برداشته‌ شوند.
 
ـ درمان‌:
اقدامات‌ تشخیصی‌ عبارتند از: آزمایش‌ خون‌ و ادرار از نظر شمارش‌ گلبول‌های‌ سفید، سنجش‌ کار غده‌ هیپوفیز و غده‌ فوق‌کلیوی‌، اندازه‌گیری‌ سطح‌ هورمون‌ها، و عکس‌برداری‌ از غده‌ هیپوفیز و غده‌ فوق‌کلیوی.‌ تا آنجا که‌ می‌توانید اطلاعات‌ خود را در رابطه‌ با این‌ بیماری‌ و درمان‌ آن‌ زیاد کنید.
 
ـ داروها:
۱. داروهایی‌ برای‌ مهار کار غده‌ فوق‌کلیوی‌
۲. داروهای‌ کورتیزونی‌ در صورتی‌ که‌ هر دو غده‌ فوق‌کلیوی‌ باید در آورده‌ شوند.
۳. گاهی‌ مصرف‌ داروهایی‌ به‌ عنوان‌ جایگزین‌ هورمون‌های‌ هیپوفیز
۴. داروهای‌ ضدفشار خون‌ برای‌ کاهش‌ فشار خون‌ بالا
۵. مکمل‌های‌ کلسیمی‌ برای‌ درمان‌ پوکی‌ استخوان‌
۶. امکان‌ دارد مصرف‌ آرام‌بخش‌ نیز توصیه‌ شود.
 
ـ فعالیت‌:
محدودیتی‌ برای‌ آن‌ وجود ندارد. با شروع‌ درمان‌ انرژی‌ فرد هم‌ زیاد می‌شود.
 
ـ رژیم‌ غذائی‌:
میزان‌ پروتئین‌ و پتاسیم‌ رژیم‌ غذایی‌ باید زیاد، و کالری‌، هیدارت‌ کربن‌ و سدیم‌ آن‌ باید کم‌ باشد.
 
ـ در این‌ شرایط‌ به‌ پزشک‌ خود مراجعه‌ نمائید:
۱. اگر شما یا یکی‌ از اعضای‌ خانواده تان‌ علایم‌ نشانگان‌ کوشینگ‌ را دارید.
۲. اگر علایم‌ عفونت‌ ظاهر شوند مثل‌ تب‌، لرز، دردهای‌ عضلانی‌، سردرد و سرگیجه‌.
۳. اگر علایم‌ کم‌ بودن‌ دوز استرویید (خستگی‌، ضعف‌، سرگیجه‌) یا زیادی‌ دوز استرویید (تورم‌ در دست‌ها یا پاها، افزایش‌ وزن‌) وجود داشته‌ باشند.

رژیم غذایی پر سدیم و پتاسیم برای پسرزایی و رژیم پرکلسیم برای دخترزایی موثر است

پژوهشگران می گویند: مادرانی که خواهان به دنیا آوردن نوزاد دختر هستند بهتر است رژیم غذایی سرشار از نمک و پتاسیم را کنار بگذارند.  زیرا برای داشتن فرزند پسر ، باید از غذاهای شور استفاده کرد .

   
 
به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز   ،  این پرهیز غذایی شامل نخوردن زیتون، موز،ژامبون، ماهی آزاد دودی، شاه میگو، سیب زمینی، گوشت های فرآوری شده، برنج خوش نمک، نان و شیرینی می شود.

از سوی دیگر این مادران باید بیشتر غذاهای غنی از کلسیم و منیزیم مصرف کنند. این غذاها شامل ماست، پنیر، کنسرو ماهی آزاد، اسفناج، بروکلی، ریواس، پنیر سویا، بادام، بلغور جو دو سر، پرتقال، غلات گندم سبوس دار، لوبیا و انجیر می شود.

 لازم به ذکر است بسیاری از غذاهای آماده دارای مقدار زیادی سدیم هستند. کنسروها، کالباس و سوسیس، بیسکویت شور، زیتون شور، خیارشور، پنیرهای شور، سس­های تجارتی و ماهیهای نمک سود منابع خوبی از این عنصر می­باشند. در عوض شیر و لبنیات، میوه­های تازه و همین طور سبزیهای تازه از نظر سدیم نسبتاً فقیر هستند.

دانشمندان دانشگاه ماستریخت در هلند ادعا می کنند رژیم غذایی پدر هیچ تاثیری بر روی جنسیت جنین ندارد.

آنها ۱۷۲ زن ۲۳ تا ۴۲ ساله ساکن غرب اروپا را به مدت پنج سال مورد بررسی قرار دادند. تمامی آنها فرزند پسر داشتند و خواهان به دنیا آوردن فرزند دختر بودند.

از این تعداد، ۲۱ زن مطالعات را تا پایان ادامه داده و بقیه از ادامه آن منصرف شدند.

از بین این ۲۱ زن، ۱۶ نفر دختر به دنیا آوردند که نشان دهنده موفقیت ۸۰ درصدی شیوه تعیین جنسیت جنین از طریق تغذیه مادر است.

تحقیقاتی در مدلهای حیوانی  انجام شده نیز نشان داده که اگر لارو کرم­های دریایی در آبی که به آن پتاسیم افزوده شده قرار گیرند، بیشتر نوزادان نر می­شوند، در حالیکه اگر آب قلیایی و به ویژه غنی از کلسیم باشد، اغلب نوزادان ماده می­شوند.

ولی در آب دارای تعادل یونی در دو جنس تعادل وجود دارد. به نظر می­رسد که نسبت پتاسیم به کلسیم و منیزیم اهمیت دارد به طوری که با افزایش پتاسیم و سدیم اکثر نوزادان نر، و با افزایش کلسیم و منیزیم اکثر آنها ماده می­شوند.
مطالعات روی گاوهایی که در محیط آکنده از دود پتاسیم بودند و غذای غنی از کلسیم مصرف می­کردند نشان داد که ۹۰% گاوهای به دنیا آمده، نر بودند.

به نظر می­رسد که تغییر یونها موجب تغییر تمایل غشای اوول (تخمک) می­شود. برای موفقیت در این امر لازم است حداقل در پریود ماهانه قبل از بارداری رژیم پر سدیم و پتاسیم برای پسرزایی و رژیم پرکلسیم مثل لبنیات و فقیر از سدیم و پتاسیم برای دخترزایی شروع شود.

چگونه از پوست خود مراقبت کنیم ؟

اردیبهشت ۱۳, ۱۳۸۹ بواسطة:   موضوع : اخبار علمی پزشکی, مشروح اخبار, پوست و مو

اولین قدم مراقبت از پوست، تمیزکردن آن است. تعرق، چربی، گرد و غبار، لوازم آرایش، چرک و باکتری ها را نمی توان با شست وشوی معمولی پاک کرد. برای پاک کردن صورت از تمام این مواد مضر، به پاک کننده مناسب نیاز دارید. کرم های پاک کننده در منافذ پوست نفوذ و عمیقاً پوست را پاک می کند.

● تمیزکردن پوست
هنگام تمیزکردن پوستتان به نکات زیر توجه کنید: همیشه موهایتان را قبل از شروع کار، جمع کنید تا چرب نشود. مقداری کافی از کرم پاک کننده روی گونه ها، چانه، پیشانی و گردن بمالید. سپس با انگشتان از پایین به بالا و از داخل به خارج صورتتان را ماساژ دهید. نقاط حساس اطراف بینی، زیرچانه، گردن، و نزدیکی لاله گوش را با دقت بیشتری تمیز کنید. همیشه از پنبه مرطوب برای پاک کردن صورت استفاده کنید، زیرا پنبه خشک رطوبت پوست را از بین می برد. فرایند پاک کردن را چندبار تکرار کنید تا پنبه ای که با آن صورتتان را پاک می کنید، کاملاً تمیز شود. صورتتان را دوبار در شبانه روز، یک بار صبح و یک بار قبل از خواب پاک کنید.
● شایع ترین بیماری پوستی در سنین نوجوانی و جوانی چیست؟
جوش غرور یا آکنه ولگاریس(Acne Vulgaris) یکی از شایع ترین بیماری های پوستی است که اکثرا علت مراجعه افراد در سنین نوجوانی و جوانی به پزشک است.این بیماری که نتیجه فعالیت بیش از حد غدد چربی در عمق فلیکول های مو و تحت تاثیر تغیرات هورمونی در دوران بلوغ ظاهر می گردد،در تمام نژادها وجود داشته (البته در ساه پوستان کمتر)و در دختران زودتر از پسران ظاهر می گردد.حداکثر شیوع آن در سنین ۱۶-۱۸ سالگی در دختران و ۱۷-۱۹ سالگی در پسران می باشد.
بر خلاف اعتقاد عموم ،آکنه به مصرف غذاهای چرب،نوشیدنیها،شکلات و .. بستگی ندارد.در واقع هیچ مدرک قابل قبولی از دخالت رژیم غذایی در ایجاد آکنه در دست نمی باشد و در عوض عوامل متعدد دیگری به صورتmulifactorial باعث تظاهر آن می گردند.
۱-ازجمله عوامل متعدد ایجاد اکنه،زمینه ارثی و سابقه خانوادگی بدون شک یکی از آنها بوده و این موضوع بر روی دوقلوهای مشابه نیز به اثبات رسیده است.
۲-ازدیاد تولید چربی(sebum):در بعضی افراد ترشح چربی پوست بیش از افراد طبیعی است و فعالیت این غدد چربی بستگی به هورمون های جنسی دارد.لذا با افزایش این هرمون ها در دوران بلوغ فعالیت غدد چربی نیز افزایش می یابد و زمینه را برای ایجاد آکنه فراهم می کند.
۳-افزایش شاخی شدن مجرایپیلوسبامه و بسته شدن این مجرا :به دلایل نا مشخص سلولهای لایه سطحی پوست،با افزایش ترشحات کراتینی، باعث بسته شدن منافذ خروجی فلیکولها گشته و زمینه مساعدی را برای واکنشهای التهابی و رشد باکتریها فراهم می کند.
۴-نقش باکتریها:چندین گونه باکتری که در شرایط عادی به صورت ساپروفیت بر روی پوست زنگی می کنند، در جریان ایجاد جوش غرور به عنوان عامل پاتوژن نقش موثری در تبدیل ضایعات به فرمهای التهابی دارند.
● عوامل موثر در تشدید آکنه:
۱- فشار دادن جوشها باعث نفوذ چربی به لایه ای عمقی تر پوست شده و ایجاد پروسه هی التهابی را مهتمل تر میکند.
۲- استرس.
۳- شغل:برخی مشاغل از جمله مشاغل در تماس با روغن های حیوانی یا معدنی
۴- تعریق
۵- اشعه ماوراء بنفش:به طور کلی نور آفتاب باث بهبود ضایعات می گردد ولی در ۱۰% ازبیماران،باعث تشدید علائم می گردد.
۶- مصرف داروهای خاص از جمله آندروژنها،گنادهتروپینها،دارو های ضد سرع،داره های ضد سل و ..
۷- تحریک پوست
به هر حال با وجود اجتناب ناپذیر بودن بیماری در بسیاری از افراد،مراقبت صحیح از پوست و درمان به موقع می تواند از ایجاد آکنه و بروز التهاب ناشی از زخمها بکاهد.
پوست به عنوان بزرگترین ارگان زنده بدن وبا وزن حد ودا ۵-۸ کیلوگرم منعکس کننده سلامت جسم وروح شماست. علاوه بر تمام عوامل محیطی اثرگذار مثل اشعه UV عوامل شیمیایی موجود در هوا عوامل پاتوژن و…که در مواجهه با بدن ما در ابتدا با پوست برخورد میکنند فرایند پیر شدن پوست نیز بطور اجتناب ناپذیر از دهه دوم زندگی آغاز شده وبه تد ریج پیش روی می نماید. با وجود اینکه هیچ زما نی برای مراقبت از پوست و جلوگیری از آسیب بیشتر به آن دیر نیست بهتر است این کار بصورت برنامه ای منظم وهر چه زودتر آغاز گردد.
شما برای داشتن پوستی سالم نیاز به صرف هزینه و وقت زیادی ندارید بلکه فقط کافی است مراقبت های صحیح را دانسته و ده دقیقه وقت صرف نمایید.
● نکا ت ضروری:
▪ برخورد پوست خود با اشعه UV را به حداقل برسانید.
▪ برای این منظور از کرمهای ضد آفتاب با SPFحداقل ۱۵ استفاده کرده و بر حسب نوع کرم در زمانهای مناسب تکرار نمایید و همچنیین سعی کنید در ساعاتی که اشعه های مضر آفتاب در بیشترین مقدار خود است یعنی ۱۰ صبح تا ۴ بعد ظهر در معرض نور خور شید نباشید در ضمن یا دتان باشد که اشعه های مضر در نواحی سایه وحتی در روز های کاملا ابری نیز به هما ن مقدار وجود دارد.
▪ پوست خود را با استفاده از مرطوب کننده های مناسب از خشک شدن محافظت کنید.
▪ به مقدار کافی آب بنوشید.
▪ برای حفظ طراوت پوست روزانه به مقدار ۶-۸ لیوان آب نیاز دارید.
▪ رژیم غذایی سالم
▪ برنامه غذایی شما باید محتوی میوه ها و سبزیها که شامل ویتامین های C,A هستند باشد
▪ ورزش
▪ در جریان ورزش خونرسانی به پوست شما بهتر انجام شده ولذا اکسیژن رسانی وتغذیه پوست و همچنین دفع مواد ذاید نیز موثر تر خواهد بود.
▪ سیگار نکشید!
▪ مواد موجود در در دود سیگار با تنگ کردن عروق مانع از خونرسانی موثر به پوست میشوند
▪ خواب کافی به مقدار۸ ساعت در روزداشته باشید!.
▪ علاوه بر تمام این موارد با داشتن برنامه ای روزانه و روتین پوست خود را شستشو داده و تمیز نمایید.
● برای این کارابتدا لازم است پوست خود را بشناسید:انواع پوست شامل معمولی( پوستی است نرم با منافذ کوچک و در حالت عادی آکنه نیز بر روی آن دیده نمیشود .) چرب(پوستی با منافذ بزرگ و سطوح براق و معمولا اکنه دار ) خشک(منافذ بسیار ریزو سطوح خشک و خارش دار ) ترکیب (در نواحی مختلف بدن متفاوت است ) وحساس)در موا جهه با عوامل محیطی واکنش هایی نظیر قرمزی خارش و..را نشان میدهد) میباشند.
پس از شناخت نوع پوست خود مراحل زیر شامل :تمیز کردن مرطوب کردن و تغذیه پوست شما را برای داشتن پوستی سالم یاری می دهد.
● مرحله اول: تمیز کردن پوست
در این مرحله می توا نید با انتخاب هر نوع صابون ویا از تمیز کننده های پوستی با زمینه مایع و یا چربی مناسب با پوست خود استفاده نمایید ابتدا برای باز شدن منافذ پوستی آن را با اب گرم بشویید سپس تمیز کننده را با ضربه های آرام وبا جهت رو به بالا بر روی پوست خود قرار دهید ودوباره با آب گرم شستشو دهید ودر آخر جهت بستن منافذ آن را با آب سرد بشویید
● مرحله دوم: مرطوب کردن پوست
پوست شما هر نوعی که باشد به رطوبت نیاز دارد لذا میتوانید از فراورده های مرطوب کننده استفاده کنید فقط در انتخاب این محصولات به نوع پوست خود توجه کنید اگر پوستی چرب دارید کرمهای با زمینه الکل یا آب ودر صورتی که خشک است محصولات با زمینه چربی را انتخاب کنید.مرطوب کننده را به همان صورت که پوست خود را تمیز کردید با ضربه های آرام و رو به بالا روی پوست قرار دهید.
● مرحله سوم: تغذیه پوست
همان طور که گفته شد ویتامین های ضروری شامل A,D,E,C میباشند ویتامین C کلاژن(یکی از پروتئین های پوست) سازی را تقویت مینماید.وهمچنین به همراه ویتامین های D,E ترمیم را تسریع کرده و از آسیب رسانی رادیکالهای آزاد جلوگیری مینماید.ویتامین A نیز از آسیب رسانی نور خورشید جلوگیری می کند.
● این مواد درغذاهایی مثل :
A میوه های با رنگ سبز تیره نارنجی زرد تخم مرغ شیر جگر
D: در روغن ماهی وجود داشته ولی مواجهه محدود با نور خورشید نیز منبع مناسبی است
E: سبزی های چرب مغز گردو فندق
C: مرکبات گوجه فرنگی فلفل سبز توت فرنگی و… وجود دارد.
در صورتیکه پوست شما آکنه دارد نیز با مراجعه به پزشک جهت درمان به موقع شستشوی متناوب روزانه وطبق دستور پزشک و جلوگیری از دستکاری و فشردن ضایعات سلامتی خود را تسریع بخشید.

نکا ت ضروری در نگهداری و مراقبت از پوست

فروردین ۷, ۱۳۸۹ بواسطة:   موضوع : اخبار علمی پزشکی, پوست و مو

● شایع ترین بیماری پوستی در سنین نوجوانی و جوانی چیست؟
جوش غرور یا آکنه ولگاریس(Acne Vulgaris) یکی از شایع ترین بیماری های پوستی است که اکثرا علت مراجعه افراد در سنین نوجوانی و جوانی به پزشک است.این بیماری که نتیجه فعالیت بیش از حد غدد چربی در عمق فلیکول های مو و تحت تاثیر تغیرات هورمونی در دوران بلوغ ظاهر می گردد،در تمام نژادها وجود داشته (البته در ساه پوستان کمتر)و در دختران زودتر از پسران ظاهر می گردد.حداکثر شیوع آن در سنین ۱۶-۱۸ سالگی در دختران و ۱۷-۱۹ سالگی در پسران می باشد.
به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز  ،  بر خلاف اعتقاد عموم ،آکنه به مصرف غذاهای چرب،نوشیدنیها،شکلات و .. بستگی ندارد.در واقع هیچ مدرک قابل قبولی از دخالت رژیم غذایی در ایجاد آکنه در دست نمی باشد و در عوض عوامل متعدد دیگری به صورتmulifactorial باعث تظاهر آن می گردند.
۱-ازجمله عوامل متعدد ایجاد اکنه،زمینه ارثی و سابقه خانوادگی بدون شک یکی از آنها بوده و این موضوع بر روی دوقلوهای مشابه نیز به اثبات رسیده است.
۲-ازدیاد تولید چربی(sebum):در بعضی افراد ترشح چربی پوست بیش از افراد طبیعی است و فعالیت این غدد چربی بستگی به هورمون های جنسی دارد.لذا با افزایش این هرمون ها در دوران بلوغ فعالیت غدد چربی نیز افزایش می یابد و زمینه را برای ایجاد آکنه فراهم می کند.
۳-افزایش شاخی شدن مجرایپیلوسبامه و بسته شدن این مجرا :به دلایل نا مشخص سلولهای لایه سطحی پوست،با افزایش ترشحات کراتینی، باعث بسته شدن منافذ خروجی فلیکولها گشته و زمینه مساعدی را برای واکنشهای التهابی و رشد باکتریها فراهم می کند.
۴-نقش باکتریها:چندین گونه باکتری که در شرایط عادی به صورت ساپروفیت بر روی پوست زنگی می کنند، در جریان ایجاد جوش غرور به عنوان عامل پاتوژن نقش موثری در تبدیل ضایعات به فرمهای التهابی دارند.
● عوامل موثر در تشدید آکنه:
۱- فشار دادن جوشها باعث نفوذ چربی به لایه ای عمقی تر پوست شده و ایجاد پروسه هی التهابی را مهتمل تر میکند.
۲- استرس.
۳- شغل:برخی مشاغل از جمله مشاغل در تماس با روغن های حیوانی یا معدنی
۴- تعریق
۵- اشعه ماوراء بنفش:به طور کلی نور آفتاب باث بهبود ضایعات می گردد ولی در ۱۰% ازبیماران،باعث تشدید علائم می گردد.
۶- مصرف داروهای خاص از جمله آندروژنها،گنادهتروپینها،دارو های ضد سرع،داره های ضد سل و ..
۷- تحریک پوست
به هر حال با وجود اجتناب ناپذیر بودن بیماری در بسیاری از افراد،مراقبت صحیح از پوست و درمان به موقع می تواند از ایجاد آکنه و بروز التهاب ناشی از زخمها بکاهد.
پوست به عنوان بزرگترین ارگان زنده بدن وبا وزن حد ودا ۵-۸ کیلوگرم منعکس کننده سلامت جسم وروح شماست. علاوه بر تمام عوامل محیطی اثرگذار مثل اشعه UV عوامل شیمیایی موجود در هوا عوامل پاتوژن و…که در مواجهه با بدن ما در ابتدا با پوست برخورد میکنند فرایند پیر شدن پوست نیز بطور اجتناب ناپذیر از دهه دوم زندگی آغاز شده وبه تد ریج پیش روی می نماید. با وجود اینکه هیچ زما نی برای مراقبت از پوست و جلوگیری از آسیب بیشتر به آن دیر نیست بهتر است این کار بصورت برنامه ای منظم وهر چه زودتر آغاز گردد.
شما برای داشتن پوستی سالم نیاز به صرف هزینه و وقت زیادی ندارید بلکه فقط کافی است مراقبت های صحیح را دانسته و ده دقیقه وقت صرف نمایید.
● نکا ت ضروری:
▪ برخورد پوست خود با اشعه UV را به حداقل برسانید.
▪ برای این منظور از کرمهای ضد آفتاب با SPFحداقل ۱۵ استفاده کرده و بر حسب نوع کرم در زمانهای مناسب تکرار نمایید و همچنیین سعی کنید در ساعاتی که اشعه های مضر آفتاب در بیشترین مقدار خود است یعنی ۱۰ صبح تا ۴ بعد ظهر در معرض نور خور شید نباشید در ضمن یا دتان باشد که اشعه های مضر در نواحی سایه وحتی در روز های کاملا ابری نیز به هما ن مقدار وجود دارد.
▪ پوست خود را با استفاده از مرطوب کننده های مناسب از خشک شدن محافظت کنید.
▪ به مقدار کافی آب بنوشید.
▪ برای حفظ طراوت پوست روزانه به مقدار ۶-۸ لیوان آب نیاز دارید.
▪ رژیم غذایی سالم
▪ برنامه غذایی شما باید محتوی میوه ها و سبزیها که شامل ویتامین های C,A هستند باشد
▪ ورزش
▪ در جریان ورزش خونرسانی به پوست شما بهتر انجام شده ولذا اکسیژن رسانی وتغذیه پوست و همچنین دفع مواد ذاید نیز موثر تر خواهد بود.
▪ سیگار نکشید!
▪ مواد موجود در در دود سیگار با تنگ کردن عروق مانع از خونرسانی موثر به پوست میشوند
▪ خواب کافی به مقدار۸ ساعت در روزداشته باشید!.
▪ علاوه بر تمام این موارد با داشتن برنامه ای روزانه و روتین پوست خود را شستشو داده و تمیز نمایید.
● برای این کارابتدا لازم است پوست خود را بشناسید:انواع پوست شامل معمولی( پوستی است نرم با منافذ کوچک و در حالت عادی آکنه نیز بر روی آن دیده نمیشود .) چرب(پوستی با منافذ بزرگ و سطوح براق و معمولا اکنه دار ) خشک(منافذ بسیار ریزو سطوح خشک و خارش دار ) ترکیب (در نواحی مختلف بدن متفاوت است ) وحساس)در موا جهه با عوامل محیطی واکنش هایی نظیر قرمزی خارش و..را نشان میدهد) میباشند.
پس از شناخت نوع پوست خود مراحل زیر شامل :تمیز کردن مرطوب کردن و تغذیه پوست شما را برای داشتن پوستی سالم یاری می دهد.
● مرحله اول: تمیز کردن پوست
در این مرحله می توا نید با انتخاب هر نوع صابون ویا از تمیز کننده های پوستی با زمینه مایع و یا چربی مناسب با پوست خود استفاده نمایید ابتدا برای باز شدن منافذ پوستی آن را با اب گرم بشویید سپس تمیز کننده را با ضربه های آرام وبا جهت رو به بالا بر روی پوست خود قرار دهید ودوباره با آب گرم شستشو دهید ودر آخر جهت بستن منافذ آن را با آب سرد بشویید
● مرحله دوم: مرطوب کردن پوست
پوست شما هر نوعی که باشد به رطوبت نیاز دارد لذا میتوانید از فراورده های مرطوب کننده استفاده کنید فقط در انتخاب این محصولات به نوع پوست خود توجه کنید اگر پوستی چرب دارید کرمهای با زمینه الکل یا آب ودر صورتی که خشک است محصولات با زمینه چربی را انتخاب کنید.مرطوب کننده را به همان صورت که پوست خود را تمیز کردید با ضربه های آرام و رو به بالا روی پوست قرار دهید.
● مرحله سوم: تغذیه پوست
همان طور که گفته شد ویتامین های ضروری شامل A,D,E,C میباشند ویتامین C کلاژن(یکی از پروتئین های پوست) سازی را تقویت مینماید.وهمچنین به همراه ویتامین های D,E ترمیم را تسریع کرده و از آسیب رسانی رادیکالهای آزاد جلوگیری مینماید.ویتامین A نیز از آسیب رسانی نور خورشید جلوگیری می کند.
● این مواد درغذاهایی مثل :
&#۷۸۲;A میوه های با رنگ سبز تیره نارنجی زرد تخم مرغ شیر جگر
D: در روغن ماهی وجود داشته ولی مواجهه محدود با نور خورشید نیز منبع مناسبی است
E: سبزی های چرب مغز گردو فندق
C: مرکبات گوجه فرنگی فلفل سبز توت فرنگی و… وجود دارد.
در صورتیکه پوست شما آکنه دارد نیز با مراجعه به پزشک جهت درمان به موقع شستشوی متناوب روزانه وطبق دستور پزشک و جلوگیری از دستکاری و فشردن ضایعات سلامتی خود را تسریع بخشید.

چگونه موی خود را سالم نگه داریم ؟

● چگونه  موی خود را سالم نگه داریم ؟

 
موهای سالم و طبیعی علاوه بر نشانه زیبایی و مقاوم بودن مو علامت سلامت جسم نیز هست و به عبارتی زیبایی ظاهری مو بستگی به شرایط درونی و رژیم غذایی هر فرد دارد.رعایت نکات ساده که به چشم نمی آید و یا به آن توجه نمی شود ، می تواند از بروز ۹۰درصد از بیماریهای پوست و مو که بیشترین آن «جوش صورت» ، « موخوره» و « ریزش مو» است، جلوگیری کند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز   ،   منظور از ریزش مو این است که مو به شکل غیرطبیعی بریزد که این مشکل از نظر درمان به چند دسته تقسیم می شود.ریزش روزانه یکصد تا دویست تار مو به دلیل شستشو و شانه زدن ، طبیعی است و نیاز به مراجعه به پزشک ندارد.
نوع دیگر ریزش مو نوع شدید و گسترده است که مربوط به«بیماری های روانی و جسمانی» مانند «تب»، « زایمان»، «بیهوشی»، «افسردگی» و «فشارهای عصبی» است که غالبا بعد از مدتی قابل برگشت است و نیازی هم نیست که فرد برای درمان آنها به پزشک مراجعه کند.لازم به ذکر است که ریزش و بیماری های پوست و مو ناشی از بیماری های داخلی، خونی و کلیوی نیازمند درمان است.
«ریزش گسترده ومزمن مو» ناشی از ناراحتی های متابولیک مانند کمبود آهن و روی،مس و استفاده از برخی از قرص های هورمونی و جلوگیری از باروری است که فرد باید در این زمینه ابتدا به پزشک متخصص بیماری های داخلی و مربوطه و سپس به متخصص پوست و مو برای درمان تکمیلی مراجعه کند.«ریزش ژنتیکی» و «مراقبت های نادرست»، «بیماری های قارچی» و «موهای زاید»، «ریزش و از دست دادن مو براثر حادثه» مانند سوختگی،مهمترین و ضروری ترین موضوعات برای مراجعه به پزشک است که با معاینات پزشکی،فرد تحت درمان قرار می گیرد۹۰. درصد از آسیبهای مو ناشی از عوامل بیرونی و خود فرد و عمدتا بر اثر استفاده مکرر از مواد آرایشی مانند ژل، رنگ مو، کشیدن مو،استفاده مکرر از سشوار و رعایت نکردن نظافت فردی، تغذیه و حمام نادرست است.
اگر مردم نکات ریزی را در زمینه سالم نگه داشتن موهای خود رعایت کنند مطمئنا آمار مراجعه بیماران به پزشکان کاهش پیدا می کند. قطرات آب دوش حمام اولین و ابتدایی ترین عامل ریزش مو است که برای جلوگیری ازآسیب رساندن قطرات آب می توان با بستن پارچه ای نازک(مانند جوراب زنانه) به سر دوش، از زیان قطرات آب در امان ماند.
آب استحمام باید ولرم باشد، چون آب گرم به غدد چربی پوست سر ضرر می زند و فرد را دچار سردرد عصبی می کند. حمام در هر زمانی به شرط خشک کردن سریع بدن و مو خوب است، اما بهترین زمان،ساعت شش بعدازظهر است و توصیه می شود افراد سه بار در هفته حمام کنند و موها یک بار با شامپو و مقداری آب، شسته شود.مصرف شامپو نیز به نوعی دیگر به موها آسیب می رساند، به دلیل سنخیت با شرایط آب و هوایی و تاریخ مصرف، توصیه می شود از شامپوهای ایرانی استفاده شود و استفاده از شامپوهای خارجی منوط به تجویز پزشک است.

یکی دیگر از دلایل ریزش مو بخصوص بین جوانان استفاده از سشوار و ژل برای خشک کردن و حالت دادن به مو است که این مواد شیمیایی باعث ضعیف شدن ، نازک شدن و شکنندگی مو می شود. مو را باید با حوله و ماساژ خشک کرد، بهترین راه خشک کردن مو،نور آفتاب است که علاوه بر خاصیت ضدعفونی کننده باعث فعال شدن پیاز و تسریع در جریان خون به مو می شود. استفاده ازشانه های چوبی،ماساژ مو و پوست دراول صبح و هنگام خواب، بافتن مو هنگام شب، کوتاه کردن سر مو هر سه ماه یک بار، استفاده از کلاه و دستمال سر در هوای گرم و سرد نیز از دیگر مراقبتهایی است که مو نیاز دارد. موی بلند برای پسران از نظر سلامتی بسیار مضر است چون غدد نگهدارنده موهای بلند در زنان با مردان متفاوت است و نباید موهای مردان بیش از سه تا پنج سانتی متر باشد.
به بانوان توصیه می شود که به دلیل کشیدگی پوست و آسیب رسیدن به عصبهای چشم ، از بستن بالای موهایشان، خودداری کنند و برای از بین بردن خشکی و موخوره علاوه بر کوتاه کردن بخشی از موهای آسیب دیده،هر شب با مقداری روغن زیتون نوک و سرموهای خود را ماساژ دهند.به گزارش ایرنا بسیاری ازافراد تغذیه سالم را که نقش مهمی در طراوت و سلامت مو دارد، فراموش کرده اند و به همین دلیل است که با بروز بیماری ظاهری پوست مانند جوش به پزشک مراجعه می کنند.بسیاری از این افراد اگر تغذیه سالم و سرشار از ویتامین داشته باشند دچار بیماری های پوست و مو نمی شوند.
مصرف غذاهای فانتزی و چرب موجب بیماری های خونی (قند و چربی)، سو تغذیه، ضعف بنیه در زنان و کودکان شده است، مصرف این غذاها باعث افزایش بیماری های پوستی مثل پیری زودرس و جوش های سر شده است. پوست و مو برای شادابی به مواد پروتئینی مانند آب میوه، خشکبار مانند پر هلو و بخور با آب جوش و بابونه نیاز دارد.نگهداری از پوست و مو که اصلی ترین عضو بدن در دفاع از گرما وسرما و اولین عضو زیبایی به حساب می آیند با رعایت ساده ترین نکات مثل شستشوی درست، تغذیه سالم و حفاظت از پوست در گرما و سرما میسر است. 
 

● ریزش مو مشکل بسیاری از جوانان :

شایعترین نوع طاسی با الگوی آندروژیک ( هورمونی ) می باشد. این نوع در حدود ۹۵% از ریزش مو را شامل می شود، دائمی است و با وراثت در ارتباط است. اگر نوع ریزش موی ناحیه ای است که موقتی رخ می دهد، این نوع ریزش مو در پوست سر یا بدن فرد رخ داده و علت اختصاصی آن ناشناخته است.
برخی افراد ترجیح می دهند با عدم درمان یا مخفی نکردن ریزش مو این حالت سیر خود را طی نماید. برخی افراد نیز ریزش مو را با کلاه ، نحوه آرایش یا ژل می پوشانند . شما می توانید یکی از داروها یا روش های جراحی موجود را در درمان ریزش موی خود به کار برید. قبل از انتخاب هر یک از گزینه های درمانی موجود با پزشک خود راجع به علت و بهترین روش درمانی ریزش مو مشاوره نمائید.
● علائم و نشانه ها
وجود ریزش مو با الگوی هورمونی بدین معنا است که شما ممکن است طاسی را به زودی در دوران جوانی خود تجربه نمائید. این نوع از ریزش مو در شقیقه ها و فرق سر آغاز می شود. نتیجه نهائی، طاسی کف سر یا طاسی کامل می باشد.در زنان مبتلا به ریزش موی هورمونی، ریزش مو محدود به ناحیه پیشانی،کناره ها و فرق سر می باشد. طاسی کامل به ندرت در زنان اتفاق می افتد.
در ریزش موی ناحیه ای، ریزش در حد یک لکه صاف ، گرد و کوچک اتفاق می افتد. حدود ۹۰ درصد از موی افراد در یک مرحله رشد ۶-۲ ساله ( آناژن ) قرار دارد. ۱۰ درصد باقیمانده در یک فاز استراحت ۳-۲ ماهه ( تلوژن ) قرار دارند.
اکثر افراد روزانه ریزش موی بین ۱۵۰-۵۰ رشته مو را تجربه می کنند. با ریزش یک مو مرحله رشد دوباره شروع می شود و یک موی جدید در فولیکل جایگزین موی ریخته شده می گردد.
رشد جدید به میزان تقریباً ۲/۱ اینچ در هر ماه می باشد. هنگامی که میزان ریزش مو بیشتر از میزان رشد مجدد باشد و یا موی جدید نازک تر از موی ریخته شده باشد طاسی ایجاد می گردد.
ریزش موی هورمونی دارای علل وراثتی می باشد. اگر چه در مردان شایع است ولی زنان را نیز مبتلا می نماید. وجود تاریخچه مثبت از ریزش موی هورمونی در هر یک از اعضای خانواده احتمال ریزش مو را افزایش می دهد. وراثت هم چنین سن شروع در ریزش مو، سرعت پیشرفت ، الگو و میزان ریزش مو را نیز تحت تأثیر قرار می دهد.
ریزش موی ناحیه ای در طیف بیماری های خود ایمنی قرار می گیرد اما علت آن ناشناخته است. فرد مبتلا به این بیماری به طور عمومی سالم می باشد. دانشمندان معتقدند که برخی افراد به صورت ژنتیکی مستعد پیشرفت این بیماری هستند و با یک عامل تشدید کننده نظیر عفونت ویروسی روند آغاز می گردد.
بر خلاف ریزش موی هورمونی موها اکثراً دوباره رشد می نمایند ولی ممکن است چندین بار موها را از دست بدهید و درباره رشد نمایند.
● دیگر علل ریزش موی موقتی :
▪ بیماریها : دیابت ، لوپوس، بیماری تیروئید.
▪ سوء تغذیه : پروتئین و آهن ناکافی رژیم غذایی، رژیم غذایی متغییر، بیماریهای ویژه نظیر
اختلالات غذا خوردن
▪ داروها : داروهای مؤثر در درمان نقرس، التهاب مفاصل، افسردگی، مشکلات قلبی و فشار خون بالا و مصرف قرص ضدبارداری
▪ درمانهای طبی : شیمی درمانی و رادیوتراپی ( پس از پایان درمان موها مجدداً رشد
می نماید(.
▪ تب شدید، آنفولانزای شدید، جراحی : ۴-۳ ماه بعد از حوادثی نظیر بیماری یا جراحی ریشه مو رخ می دهد. این شرایط منجر به ورود سریع موها به فاز استراحت می گردد و رشد موهای جدید را کاهش می یابد. با بازگشت مو به فاز رشد، این موها افزایش
می یابند.
▪ خردسالی نوزادان اغلب طی چند ماه اول زندگی موهای خود را از دست می دهند. این موها توسط موهای پایدارتر جایگزین می شوند. هم چنین به صورت گسترده ای نوزادن موی پشت سر خود را بدنبال کشیده شدن بر تشک و صندلی ماشین از دست
می دهند.هنگامیکه کودک شروع به نشستن می کند رشد موها دوباره شروع می شود.
▪ تولد بچه
برخی خانمها ریزش موی شدیدی را چند ماه پس از زایمان تجربه می نمایند. علت این است که در طی بارداری موها وارد رشد فعال می شوند و بعد از زایمان به سرعت به وضعیت طبیعی باز می گردند.
● درمان مو
عدم کاربرد صحیح مواد شیمیایی در آرایش مو باعث صدمه به موها می گردد. مصرف زیاد ژل و حالت دهنده های مو باعث نازک شدن و افزایش ریزش مو می گردد. کشش موها در آرایش مو منجر به یک نوع ریزش مو به نام ریزش موی کششی می گردد.
▪ عفونت پوست سر
عفونت های پوست سر نظیر کچلی قارچی با آسیب به پوست و مو منجر به ریزش موها
می شود. با درمان عفونت موها دوباره رشد می کنند.
▪ درمان
طاسی موقت یا دائمی قابل درمان نیست اما درمان به رشد موها کمک کرده و از این طریق ریزش مو را مخفی می نماید. در برخی انواع ریزش مو، موها بدون هیچگونه درمانی دوباره رشد
می نماید.
۱) مامینوکسیدیل یا روگین :
این دارو بدون نسخه جهت درمان ریزش موی هورمونی و ناحیه ای توصیه می شود.مامینوکسیدیل مایعی است که روزانه دو بار بر پوست سر مالیده می شود و از این طریق باعث رشد مجدد مو و جلوگیری از ریزش بیشتر مو می گردد. مامینوکسیدیل به صورت
محلول های ۲ و ۵ درصد در دسترس می باشد. موهای ناشی از مصرف مامینوکسیدیل ممکن است نازک تر و کوتاهتر از موهای قبلی باشند ولی به اندازه ای رشد می کنند تا ریزش مو و طاسی فرد را مخفی نمایند.
در صورت توقف مصرف دارو به زودی رشد موهای تازه متوقف می شود. در صورت عدم رشد موها طی مدت ۶ ماه پس از مصرف دارو، بهتر است دارو قطع شود. عوارض جانبی دارو عبارت است از تحریک پوست سر .
۲) فناسترید :
این دارو جهت درمان طاسی با الگوی مردانه به صورت قرص و روزانه باعث کاهش ریزش مو و یا در برخی افراد رشد موهای تازه می گردد. این نتایج مثبت به دنبال چندین ماه مصرف دارو حاصل می شوند.
فناسترید باعث مهار تبدیل تستوسترون به دی هیدروتستوسترون می شود. دی هیدروتستوسترون باعث از بین رفتن فولیکول مو بوده و یک عامل مهم در ریزش موی مردان می باشد. همانند مامینو کسیدیل اثرات دارو با قطع مصرف از بین می رود.
مصرف فناسترید در زنان توصیه نمی شود زیرا دارو در سنین باروری زنان دارای عوارض خطرناکی می باشد. مصرف دارو توسط زنان باردار باعث ایجاد نقایص شدیدی در جنین مذکر می گردد.
۳) کورتیکواستروئید :
تزریق کورتیزون به پوست سر ، ریزش موی ناحیه ای را درمان می نماید. اغلب درمان ماهانه تکرار می گردد. در موارد ریزش موی شدید پزشک قرص کورتیکواستروئیدی تجویز می نماید. کارایی پماد و کرم های کورتیکواستروئیدی در درمان موی ناحیه ای کمتر از نوع تزریقی می باشد.
۴) آنترالین :
به صورت کرم و پماد در دسترس می باشد. این داروی مصنوعی روزانه بر پوست سر مالیده و سپس شسته می شود. این دارو جهت درمان داءالصدف یا پسوریازیس به کار می رود ولی پزشکان در درمان سایر مشکلات پوستی نیز از این دارو استفاده نمایند. آنترالین رشد موهای جدید را در بیماران ریزش موی ناحیه ای تحریک می نماید.
● روش های جراحی
پیوند مو و کاهش پوست سر روش های موجود جراحی در درمان ریزش موی هورمونی‌می باشند. طی پیوند متخصص پوست یا جراح زیبایی، یک پلاک پوستی حاوی مو را از عقب یا دو طرف پوست جدا نموده و به نواحی طاس شده وسط سر پیوند می نماید. روش جراحی کاهش پوست سر همانطور که از نامش مشخص است عبارت است از کاهش نواحی پوستی فاقد مو در پوست سر. بعد از برداشتن پوست سر فاقد مو، این فضا توسط پوست مودار پوشیده می شود. کاربرد این دو روش جراحی به صورت همزمان از نظر ظاهری بسیار مفید می باشد.
روش های جراحی در درمان طاسی گران و دردناک می باشند. خطرهای احتمالی آن عبارتند از عفونت و باقی ماندن اثر زخم . اگر شما به استفاده از این روش ها تمایل دارید حتماً به یک درماتولوژیست،جراح زیبائی و یا جراح پلاستیک مراجعه نمائید.در صورت جستجوی روش های جایگزین و یا شکست روش های طبی می توان از کلاه گیس استفاده نمود.

● چگونه مردان از ریزش مو جلوگیری کنند ؟

 
ریزش مو عموماً در مردان میانسال به عنوان یک مشکل شایع مطرح می باشد. ولی این بیماری در مردان جوان قبل از سن ۲۱ سالگی هم ممکن است بروز نماید. آگاهی یک پسر جوان ۱۵ تا ۲۰ ساله از اینکه در حال از دست دادن موهای خویش است می تواند او را شوکه کند.
اولین علامتی که معمولاً ظاهر می شود نازک شدن موها در نواحی شقیقه ها و بالای ابروهاست که منجر به بلند شدن پیشانی می شود.
علامت دیگری که در این حالت خودنمایی می کند از دست دادن تعداد زیادی از موها حین شانه یا برس زدن و نیز شستشو و شامپو زدن موهاست.
اگر چنین فردی در اقوام نزدیک خود نظیر پدر، مادر، عموها و یا برادران بزرگتر دارای الگوی ریزش مو باشد شاید از اینکه این خصیصه فامیلی به او نیز ارث رسیده خیلی تعجب نکند گرچه مطمئناً ظهور زود هنگام این ویژگی ارثی در او باعث ناخشنودی خواهد بود.
ریزش مو قبل از بیست و یک سالگی می تواند برای یک پسر جوان آزار دهنده باشد حتی اگر او بداند که همانند سایر اعضای فامیل نهایتاً ممکن است موهای خود را از دست بدهد.
از دست دادن موها در این سن که از لحاظ روانشناسی برهۀ بسیار آسیب پذیری از زندگی است می تواند فرد را تبدیل به یک شخص گوشه گیر با احساس نامرتبی فردی، عدم جلب نظر کردن دیگران از لحاظ اجتماعی و عقب ماندگی در امور شغلی نماید در این زمان وی طعمه ای سهل الوصول برای سوء استفادۀ انواع « درمانهای معجزه آسا » که گران قیمت و غیر مؤثر بوده و در جراید، تلویزیون و اینترنت مورد تبلیغ قرار می گیرند می باشد.
▪ پسر جوانی که قبل از بیست و یک سالگی در حال از دست دادن موهای خویش است چه اقداماتی می تواند انجام دهد ؟
ـ اولین قدم خوبی که وی می تواند بردارد مشاوره با یک پزشک متخصص پیوند موی طبیعی است. چنین پزشکی باید اصول و راهنماییهای اخلاقی در جهت ایجاد ارتباط بین پزشک بیمار در جهت رفع نیازهای بیمار را دنبال کند توجه به ملاحظات اخلاقی بخصوص هنگامی که بیمار فردی بسیار جوان، آسیب پذیر و تحت فشارهای روحی است از اهمیت خاصی برخوردار است.
به چنین فردی نباید اقدامات بازسازی مو بویژه پیوند موی طبیعی تحمیل گردد بلکه می بایست تحت مشاوره قرار گرفته و با اطلاع رسانی صحیح وی را از انجام هرگونه اقدام شتابزده ای که نهایتاً را درمان اصلی نیز نمی باشد برحذر داشت.
اولین توصیه ای که یک پزشک متخصص پیوند موی طبیعی بایستی به چنین فردی ارائه دهد عبارتست از :
« نگران و مضطرب نباش، من مشکل شما را درک می کنم، ریزش موی مردانه حالتی ارثی و شایع است که بطور طبیعی هر انسانی را به دردسر می اندازد ولی ما به کمک یکدیگر مطمئناً می توانیم با اتخاذ تصمیماتی منطقی و هماهنگ با نیازهای شما دریافتن راهی برای کنترل این مشکل چاره اندیشی کنیم.»

هنگامیکه سن بیمار بسیار پایین است متخصص پیوند طبیعی بایستی حتماً جلسه مشاوره را با مشارکت یکی از والدین قانونی بیمار انجام دهد تا آنان در تصمیم گیری بیمار دخیل باشند.
حضور والدین و یا اولیای قانونی بیمار هم از لحاظ مسئولیتهای قانونی پزشک و نیز از نظر تصمیم گیری های آگاهانه بیمار بسیار اهمیت دارد.
حمایت نزدیک والدین در موفقیت اقدامات درمانی توصیه شده به بیمار نقش بسزایی را ایا می نماید. قدم اولیه و اساسی در ارائه هرگونه پروتکل درمانی برای بیمار مشخص نمودن علت اصلی ریزش موی وی است بطوریکه متخصص پیوند موی طبیعی نبایستی قبل از آگاهی کامل از علت ریزش مو هیچ گونه اقدام درمانی را شروع نماید.
شایعترین علت ریزش موی مردانه علل هورمونی ژنتیکی می باشد ولی با این حال پزشک متخصص بایستی سایر علل را در بیمار خود با دلایل کافی رد نماید.
اقدامات درمانی شتابزده قبل از رسیدن به تشخیص واقعی، غیر مؤثر و از لحاظ اقتصادی نیز به بیمار خسارات زیادی را وارد می نماید. 

مشکل ریزش مو در زنان :

تنک شدن تدریجی موها در زنان اغلب با افزایش سن مشاهده می‌شود و با ریزش مو در مردان متفاوت است. ریزش مو در زنان بسیار نادر است. ترشح و تنظیم هورمون‌ها، در ریزش موی سر در زنان نقش مهمی دارد. از هر ۸ زن، یک نفر قبل از دورهٔ‌ یائسگی و از هر ۳ زن، یک نفر بعد از دورهٔ قاعدگی دچار ریزش مو می‌شوند.
در طول دورهٔ بارداری موی سر، پرپشت‌تر و براق می‌شود. اما بعد از زایمان ریشهٔ مو وارد مرحلهٔ استراحت شده و از مرحلهٔ فعال بودنِ خود، خارج می‌شود و حدوداً سه ماه بعد از زایمان ریزش موی سر آغاز می‌شود.

شیوهٔ معالجهٔ کم‌مویی در زنان مشابه درمان‌هایی است که برای مردان در نظر گرفته می‌شود. ریزش مو در مردان بر خلاف زنان به صورت متمرکز بروز دارد یعنی از نقطهٔ خاصی شروع شده و به مرور پیشرفت می‌کند. اما ریزش مو در زنان بیشتر به صورت یکنواخت و پراکنده است. در بیشتر موارد، انواع تقویت‌کننده‌ها تجویز می‌شود، اما متاسفانه به رغم ادعای تولید‌کننده‌ها، پروتئین و کلاژن موجود در شامپوها و اسپری‌های مو، توانایی ترکیب با ساقهٔ‌ مو را ندارند و نمی‌توانند از این راه موجب افزایش استقامت مو شوند، بلکه با ایجاد کردن پوششی به روی تارهای مو آنها را موقتاً پرپشت‌تر نشان می‌ دهند.
● ریزش مو چیست
اغلب مردم روزانه بین ۷۰ تا ۱۵۰ عدد تار موی خود را به‌خصوص هنگام شست‌و‌‌‌شو و شانه‌کردن موها از دست می‌دهند. تنکی و ریزش تارهای مو زمانی محسوس می‌شود که تعداد تارهای از دست رفته تا حدی زیاد شود که رویش مجدد موها، جای خالی موهای ریخته شده را پر نکند. عوامل مختلفی در ریزش موی سر تاثیر گذارند:
بیشتر موارد طاسی‌های موجود در بین مردان دارای پیش‌زمینه ژنتیکی است. این نوع کم‌مویی طاسی مردانه یا طاسی موروثی نامیده می‌شود و شایع‌ترین نوع کم‌مویی در جهان است.
علاوه بر وراثت بسیاری از بیماری‌ها و تجویزهایی که برای درمان لحاظ می‌شود نیز، باعث بروز کم‌مویی در افراد می‌شود. تب‌بالا، امراض ناشی از عدم تنظیم ترشحات تیروئیدی،‌ مصرف انواع داروهایی که برای سرطان‌ها تجویز می‌شوند، همچنین زایمان، کمبود پروتئین و آهن از جمله مواردی است که موجب ریزش مو می‌شوند.
● ریزش مو عموماً به دو صورت بروز می‌کند:
در نوع اول قسمت‌های مشخصی از پوست سر، موی خود را از دست می‌دهد و سایر قسمت‌ها رویش معمول خود را دارند. در نوع دوم ریزش موها یکنواخت و از تمام قسمت‌ها است و به‌طور کلی رویش معمول‌ مو دچار اختلال می‌شود.
▪ طاسی انواع مختلفی دارد:
Alopecia Areata : در این نوع طاسی ریزش مو، در قسمت‌های خاصی از سر است و حدوداً ۶ تا ۱۲ ماه بعد از اولین ریزش کامل می‌شود. این نوع از طاسی درمانی ندارد.
Alopecia Totalis (طاسی کامل): این نوع از طاسی عموماً دائمی است. ریزش مو از فرق سر شروع می‌شود علت این بیماری هنوز ناشناخته است.
Alopecia Universalis (طاسی پراکنده): در این نوع از طاسی ریزش مو مربوط به تمام نقاط بدن است و مختص به موهای سر نیست.
Androgenetic alopecia (طاسی ارثی): این نوع از طاسی در مردان و زنان دیده می‌شود با این تفاوت که در زنان موجب بروز طاسی کامل نمی‌شود. این نوع از بیماری عموماً در دورهٔ‌ بلوغ یا در دهه سوم زندگی رخ می‌دهد.
● ساختمان مو
هر تار مو متشکل از ریشه و ساقهٔ مو است که درون غلافی در نزدیکی سطح پوست قرار می‌گیرد و درون این غلاف رشد می‌کند. اگر یکی از تارهای مویتان را بررسی کنید ریشه آن را به‌صورت پیازی‌شکل و آماس‌کرده در انتهای ساقه مو خواهید دید.
ریشه مو حدوداً در فاصله ۲ تا ۴ میلی‌متری از سطح پوست قرار دارد و مسئولیت تولید و رویش موی ساقه را بر عهده دارد. در حقیقت ساقه مو در برگیرندهٔ هیچ نوع بافت زنده‌ایی نیست. ساقه مو در واقع طنابی بافته‌شده از رشته‌های باریک مواد پروتئینی است که در فرهنگ عامه آن‌را مو می‌نامیم.
هر تار مو علاوه بر ریشه یک غدهٔ چربی و یک عضله راست‌کننده دارد. غدهٔ‌چربی علاوه بر تامین غذای مو، باعث چرب نگه‌داشتن موها می‌شود و عضله راست‌کننده نیز شرایطی را فراهم می‌کند تا به هنگام بروز استرس و هیجان دمای بدن به‌صورت متعادل حفظ شود این کار با سیخ‌شدن موها بر سطح پوست توسط عضله راست‌کننده صورت می‌گیرد.
دورهٔ اصلی و اولیه رشد فعال مو سه سال به طول می‌انجامد. هنگامی که دورهٔ‌ رشد به پایان می‌رسد، عمیق‌ترین بخش غلاف مو رو به تحلیل می‌رود. بعد از این دوره، ریشهٔ مو وارد مرحله‌ای ۹۰ روزه می‌شود. این مرحله اصطلاحاً مرحله استراحت نامیده می‌شود. در این مرحله ریشهٔ مو رشدی ندارد و در پایان این دوره تار مو می‌ریزد، و تار موی جدیدی جایگزین آن می‌شود.
به طور کلی، ترتیب قرارگرفتن موها به روی پوست سر نامنظم و بر اساس الگوی رشدشان، پراکنده است. بنابراین همواره بعضی از موها در دورهٔ‌ رشد خود قرار دارند، و فعال‌اند. و برخی دیگر در دورهٔ استراحت قرار دارند، و بعد از این دوره شروع به ریزش می‌کنند.
تعداد تارهایی که بعد از دورهٔ‌ استراحت در افراد مختلف می‌ریزد، با هم متفاوت است و به تعداد موهای فرد و طول مدت دورهٔ‌ رشد موها بستگی دارد. با افزایش سن، سرعت رشد موهای جدید کاهش می‌یابد و موجب بروز کم‌مویی تدریجی در این افراد می‌شود.
اگر می‌بینید موهای شما بعد از شانه‌کردن بیش از حد می‌ریزد یا احساس می‌‌کنید که تعداد تارهای مویتان کم شده است حتماً به متخصص پوست و مو مراجعه کنید، تا پزشک تشخیص دهد که آیا ریزش موی شما به دلیل بروز بیماری است و آیا این ریزش قابل درمان است یا خیر؟
● نکاتی درباره مو و ریزش آن
▪ میانگین تعداد موهای سر ۱۰۰ هزار تار است.
▪ از هر سه مرد، دو نفر دچار طاسی می‌شوند در حالی‌که درصد بالاتری از زنان و مردان در طول زندگی خود دچار نوعی از ریزش مو هستند.
▪ حدود ۹۰ درصد از موهای سر هر فرد در مرحله رشد مداوم هستند که این مرحله ۲ تا ۶ سال طول می‌کشد.
▪ ۱۰ درصد باقی مانده موها در مرحله استراحت هستند که این مرحله ۲ تا ۳ ماه طول می‌کشد.
▪ هر روز به طور منظم ۷۰ تا ۱۵۰ عدد تار از موهای سر می‌ریزد.
▪ قبل از بروز کم‌مویی، حدود ۴۰ درصد از حجم موهای سر از دست می‌روند.
▪ کوتاه کردن مو، باعث رشد بیشتر آن نمی‌شود.
▪ چیدن یا کندن موها، رشد آنها را متوقف نمی‌سازد.
▪ رشد موها در هوای گرم نسبت به هوای سرد بهتر است.
▪ میانگین سرعت رشد مو، در طول ماه یک سانتی‌متر است.

●  انواع طاسی
همه ما تقریباً ۱۰۰،۰۰۰ تار مو روی سر خو و ۵ میلیون تار روی کل بدنمان داریم. هر تار مو درون فولیکول خود در پوست یا روی سر رشد میکند. هر تار مو تقریباً سه سال رشد میکند (مرحله آناژن)، پس از آن هر فولیکول به مدت سه ماه استراحت می کند (مرحله تلوژن) که در این دوره ممکن است مو ریخته یا با رویش تار موی جدیدی بیفتد. روی یک سر سالم، تقریباً %۹۰ تارهای مو در مرحله آناژن هستند و %۱۰ بقیه در مرحله تلوژن می باشند. این حالت توازن در افرادیکه دچار ریزش مو طاسی می شوند، بر هم می خورد، تاجاییکه بسیاری از فولیکول های مو به طور موقت یا دائم درست کار نمی کنند.
طاسی پیشرونده در مردان یکی از متداولترین انواع ریزش مو در مردان است، اما میتواند برای خانم ها هم اتفاق بیفتد. خط مو به شکل M عقب کشیده و کمی هم از این طاسی در فرق سر دیده می شود. این عقب کشیدن خط مو عاقبت تا تکه کچلی فرق سر رسیده و حاشیه ای نعل اسبی شکل از مو در دور پشت و کناره های سر به جا می گذارد.
متداولترین نوع طاسی در خانم ها، طاسی ناحیه ای است که ریزش مو به صورت وصله مانند صورت می گیرد. این مشکل معمولاً ابتدا در دوران کودکی یا ابتدای بزرگسالی ایجاد شده و ممکن است به خودی خود مداوا شده یا تا طاسی کامل ادامه یابد. دلیل قطعی این مشکل بر کسی هویدا نیست، اما استرس، بیماریها، رژیم های غذایی، و تغیرات هورمونی می تواند در این زمینه دخیل باشد.
طاسی کامل، مثل مورد سارا، ممکن است به خاطر تغییرات سیستم ایمنی بدن باشد که در این شرایط بدن پادتن هایی ترشح می کند که به فولیکول های مو آسیب میرساند.
● ریزش مو
در برخی خانم های میانسال، نازک شدن تارهای مو رخ می دهد که ممکن است با نام جریان تلوژن مزمن نامیده شود. در این مشکل ریزش موی ناحیه ای یا عقب کشیدن خط مو دیده نمی شود، اما بعد از شانه کردن موها یا شامپو کردن آن، ریز موی بیشتری به چشم می خورد. تعدادی از افراد تا طاسی ناحیه ای پیش می روند.
دلیل این مشکل قطعی نیست و تحقیقات و مطالعات انجام گرفته حول این مشکل جدال انگیز هستند. یک تئوری این است که این مشکل ممکن است به خاطر کمبود آهن بدن باشد—این کمبود آنقدر نیست که منجر به کم خونی شود و فقط در چرخه طبیعی ریزش و رشد مو اختلال ایجاد می کند. از اینرو خوردن غذاهای سرشار از آهن، مثل جگر و محصولات سویا و مصرف مکمل های آهن، می تواند کمک کننده باشد.
● درمان
هیچ درمان فوری برای ریزش مو و طاسی وجود ندارد و بسیاری از افراد زمان و پول خود را روی درمان هایی صرف می کنند که تاثیر چندان زیادی ندارند.
رگائین (Regaine) (که مینوکسیدیل نیز نامیده می شود) بهترین محصول شناخته شده برای درمان ریزش مو و طاسی است. این دارو مایعی است که مستقیماً روی پوست سر مالیده می شود و در مراحل اولیه بیماری نتیجه بهتری می دهد.
کسی دقیقاً نمی داند که رگائین چطور عمل می کند. این دارو که ابتدا برای درمان فشارخون مورد استفاده قرار می گرفت، در عوارض جانبی آن رشد موی زائد دیده شد و محققان نتیجه گیری کردند که می توان از آن برای درمان ریزش مو نیز استفاده کرد.
درصورت اثربخشی، این دارو باید در چهار تا شش هفته اول استفاده، ریزش مو با کاهش مواجه شود. این دارو باید حداقل تا چهار ماه قبل از هرگونه رشد دوباره مو، مورد استفاده قرار گیرد و برای حفظ رشد مو باید بطور مداوم مصرف شود. اگر درمان متوقف شود، پوست سر تا سه الی چهار ماه به حالت سابق خود برمی گردد.
داروی جدیدتری فیناسترید (پروپشیا= Propecia) نام دارد که برای آقایونی که موهایشان شروع به ریزش کرده است، استفاده می شود. این دارو نباید برای خانم ها مورد استفاده قرار گیرد چون اگر حامله شوند روی جنین آنها تاثیر منفی خواهد داشت.
تزریق استیروئید به پوست سر به نظر دردناک می آید اما برخی افراد آمادگی انجام آن را دارند. از آنجا که استیروئیدها، سیستم ایمنی بدن را سرکوب میکنند، هدف از این تزریق ها جلوگیری از آسیب رسانی پادتن ها به فولیکول های مو می باشد. تا مو بتواند دوباره رشد کند. این درمان نیز در مراحل اولیه از دست رفتن مو بهتر عمل میکند.
● استفاده از کلاه گیس
خرید و استفاده از کلاه گیس را نباید آخرین راه چاره خود فرض کنید. ۶ مورد از هر ۱۰ مورد از کلاه گیس ها توسط افرادی خریداری می شوند که موهایی کاملاً سالم روی سرشان دارند. خیلی از خانم ها از کلاه گیس بعنوان تزئین استفاده می کنند. خانم هایی که دچار طاسی و کم موئی هستند معمولاً انواع و اقسام کلاه گیس ها را برای خود خریده اند.
سارا می گوید که خرید کلاه گیس به هیچ عنوان برای او مسئله ی ناراحت کننده ای نیست و همیشه دوست دارد انواع و اقسام کلاه گیس ها را امتحان کند. همسر او میگوید که در طول زندگی مشترکشان او با زنی بلوند، مو مشکی، مو قرمز، و مو قهوه ای همبستر شده که این مسئله رابطه آنها را بسیار مفرح می کند و باعث می شود مسئله طاسی سارا برایشان قابل تحمل تر شود.
اگر قصد خرید کلاه گیس را دارید، به یک مرکز تخصصی کلاه گیس بروید که صدها مدل برایانتخاب پیش رویتان باشد. افرادیکه موهای سرشان به طور کامل نریخته و طاس کامل نیستند، با کلاه گیس های تکه ای و هر اکستنشن مشکلشان رفع می شود.
می توانید از کلاه گیس های دائمی استفاده کنید که با چسب های پزشکی به پوست سر شما چسبانده می شوند و می توانید هنگام شب آنرا از روی سرتان بردارید. این نوع کلاه گیس های دربرابر فشار آب موقه دوش گرفتن، یا شنا کردن، یا حین فعالیت های ورزشی مقاوم است؟

● پاسخ به سواات اساسی در رابطه با رزش مو :

▪ اصولا علت ریزش مو چیست؟
ـ برای فهم علت ریزش مو بایستی اطلاع دقیقی از مراحل سیکل طبیعی رشد مو داشته باشیم. موهای انسان به طور طبیعی با یک روش دوره ای رشد می کنند که سیکل رشد مو نامیده می شود (یک مرحله رشد ویک مرحله استراحت و در نهایت ریزش).
مرحله رشد یک فولیکول با فولیکول همسایه متفاوت میباشد و به این حالت رشد موزائیکی گفته می شود. مدت آناژن (فاز فعال یا رشد )، ۸-۲ سال، کاتاژن (فاز تحلیل رونده )، ۴-۲ سال،تلوژن (فاز استراحت )، ۴-۲ ماه. طول مدت هر کدام از این مراحل با توجه به سن، شرایط تغذیه ای، فاکتورهای هورمونی و عوامل فیزیولوژیک و پاتولوژیک بدن می تواندتغییر کند.
میزان طبیعی رشد مو mm۳۵/۰ در روز است و تقریبا بین ۲۵/۰ تا ۵/۰اینچ در ماه برآورد می شود. در حالت طبیعی ۹۰% موها در فاز رشد، و ۱۰% در فاز استراحت می باشند و به طور متوسط روزانه ۵۰ تا ۱۰۰ تار موی تلوژن به هنگام شستن و شانه کردن مو ریزش پیدا می کنند.
پس همچنان که یک مو می ریزد موی جدید جای آن را می گیرد. مشکل زمانی آغاز میشود که موهای ریزش یافته بیشتر و سریعتر از موهای رویش یافته جدید ضعیف شود یا سیکل رشد آنها کوتاه شود و نتواند به حداکثر رشد آناژن برسد. در این حالت بعد از مدتی از تعداد کل موها کاسته شده و یا ممکن است موها نازک تر شده وفرد متوجه کاهش حجم موهایش شود.این، علت اصلی ریزش مو می باشد.
▪ چه بیماریهایی می توانند سبب چنین تاثیری در سیکل رشد مو شوند؟
ـ عوامل مختلفی می توانند روی سیکل رشد مو اثر گذاشته و باعث ریزش موقت و یا دائمی شوند که اصطلاحا به آن آلوپسی( alopecia ) گفته میشود. علل عمده ریزش مو عبارتند از آلوپسی آندروژنتیک، تلوژن افلوویوم و آلوپسی آره آتا.
میزان شیوع موارد فوق به ترتیب ۲۰ به ۷ به ۱ برآورد شده است. از علل دیگر می توان به مواردی مانند بیماریهای تیروئید، دیابت، کمبود تغذیه ای، بیهوشی عمومی و رژیم های سخت، مصرف دارو، اشعه، شیمی درمانی، تماس با مواد شیمیایی علل هورمونی، اشکالات سیسم ایمنی، بیماری پوستی موضعی یا سراسری، اسکار(جوشگاه) و استرس های فیزیولوژیک یا روحی – روانی اشاره کرد.
همچنین مواردی مانند تریکوتیلومانیا (یک مشکل روحی-روانی که فرد موهای خود را دور انگشت پیچیده و میکند)، آلوپسی کششی(به علت آرایش مو به شکلی که موهای یک قسمت سر را تحت کشش قرار میدهد) و یک عفونت قارچی به نام Tinea Capitis از علل دیگر شناخته شده ریزش مو می باشند.
▪ لطفا درباره آلوپسی آندروژنتیک که علت شایعتری است توضیح بفرمایید.

ـ عبارت آلوپسی آندروژنتیک (Androgenetic Alopecia) یا AGA غالبا برای توصیف نوعی از ریزش موی سر به کار برده میشود که در مردان و زنان مستعد به لحاظ ژنتیکی، سبب ریزش مو با یک الگوی مشخص میشود. “Andro” در کلمه “Androgenetic” به تاثیر آندروژن ها یعنی تستوسترون و دی هیدروتستوسترون (DHT ) اشاره دارد که برای ایجاد طرح ریزش مردانه ضروری است. Genetic”” در این کلمه به این واقعیت اشاره میکند که AGA یک مشکل ژنتیک است که از طریق ژنها و از یک یا هر دو والد به ارث برسد. به این شکل ریزش مو در مردان MPHL(Male (Male Patterned Hair Loss ) و در زنان FPHL(Female Patterned Hair Loss) گفته می شود.
▪ آیا این بیماری از لحاظ علت ایجاد و مراحل پیشرفت در مردان و زنان تفاوتی دارد؟

ـ بله. آلوپسی آندروژنتیک در مردان به خوبی شناخته شده ولی در خانمها هنوز ناشناخته های زیادی وجود دارد. همچنین تاثیر عامل ژنتیک در زنان بیشتر از مردان است.
▪ طرح ریزش مو در مردان زنان چگونه است و در چه سنی آغاز میشود؟
ـ حدود ۳۵ میلیون نفر از مردان در آمریکا مبتلا به درجاتی از ریزش موی آندروژنتیک هستند. MPHL با عقب رفتن خط موی جلوی سر(فرونتال) با نازک و تنک شدن موهای جلو و فرق سر آغاز شده و بهمین شکل به عقب می رود و قسمت باقیمانده حلقه مو را در عقب و طرفین تشکیل میدهد .سرعت ریزش مو و شکل پایانی آن به ژنتیک فرد ارتباط دارد .MPHL پیشرفت آرامی داشته و ۲۰% مردان را در ۳۰ سالگی و ۴۰% مردان را در۴۰ سالگی تحت تاثیر قرار میدهد.
در مردان MPHL پیش از بلوغ دیده نشده و معمولا در سومین دهه عمر و تقریباً در همه موارد تا دهه چهارم عمر ظاهر می شود. MPHLدر مقابل، FPHL ممکن است در دهه ششم عمر با تنک شدن منتشر موها در نواحی فرونتال و طرفین سر (پاریتال) و باقیماندن خط جلوی سر ظاهر شود. معمولا در هر دو جنس موی قسمت پس سر(اکسی تپیال) ریزش پیدا نکرده و با قی می ماند. ریزش مو در هر دو جنس با تبدیل موهای ضخیم و حاوی رنگدانه (پیگمانته) موهای ترمینال به موهای کوتاه، نازک و کمرنگ شبیه موهای ویلوس صورت می گیرد.

▪ عملکرد فیزیولوژیک آندروژنها چیست؟
ـ آندروژن ها هورمونهای استروئیدی هستند که به گیرنده های داخل هسته سلول باند شده و سبب بروز تاثیرات ژنتیک می شوند. آندروژن ها واسطه های موثر بر رشد موی ترمینال در سراسر بدن هستند. فعالیت آندروژن روی افرادی که از لحاظ ژنتیک استعداد آلوپسی دارند سبب مینیاتوری شدن فولیکول های موی سر بصورت یک طرح مشخص میشود. در مقابل با بلوغ جنسی، آندورژن ها باعث بزرگ شدن موهای ویلوس و تبدیل به فولیکول های موی ترمینال در ناحیه زیر بغل و پوبیس در هر دو جنس و در صورت، سینه و اندام ها در مردان می شود.
در مردان مبتلا به MPHL مینیاتوری شدن فولیکولها علت حساسیت ارثی فولیکولهای موی سر نسبت به سطح آندروژن خون ایجاد می شود. بالا رفتن آندروژن سبب رشد موهای زائد در زنان میشود که به آن هیرسوتیسم گفته می شود. این اثر دوگانه آندروژن ها روی موهای سر و بدن هنوز به خوبی شناخته نشده است.
▪ آندروژنها چه تغییری در چرخه رشد مو ایجاد کرده و با چه مکانیسمی عمل میکنند؟

ـ در این بیماری به علت کاهش طول مدت آناژن، چرخه رویش مو تسریع شده و تعداد موهای موجود در فاز تلوژن افزایش می یابد. این امر منجر به کاهش مشخصی در نسبت موهای آناژن به تلوژن می شود. این نسبت در حالت طبیعی ۶ تا ۸ به ۱ است که به ۱ تا ۳ به ۱ می رسد. همراه تغییرات ایجاد شده در سیکل رشد مو، موها پروسه ای تحت عنوان مینیاتوری شدن فولیکولار(follicular miniaturization) را با کمی تفاوت در مرد و زن می گذرانند که طی آن موهای بزرگ ترمینال به موهای نازک شبیه ویلوس تبدیل می شوند.

در افرادیکه از لحاظ ژنتیک مستعد ریزش مو هستند آندروژن به گیرنده های داخل هسته سلول متصل شده و با هسته سلول وارد فعل و انفعال میشود. به این ترتیب تولید پروتئین تغییر یافته و سبب ظریف شدن فولیکولهای مو شده و در نتیجه چرخه رشد مو را به لحاظ زمانی تغییر میدهد.
به مرور زمان فولیکولهای موی مینیا توریزه شده موهایی کوتاهتر، نازکتر و کمرنگ تر ایجاد کرده و گاه تولید مو به کلی قطع میشود. موهای مینیاتوری همچنین زمان طولانی تری را در فاز تلوژن (استراحت) به سر میبرند. این موها رنگدانه کمتری دارند و قطر آنها کاهش یافته و از حداقل معادل ۰۸/۰ میلی متر به زیر ۰۶/۰ میلی متر می رسد.
میزان مینیاتوری شدن فولیکول ها در زنان در سنین پس از یائسگی به شدت و وسعت مردان نیست. به علاوه این اتفاق در زنان به شکل موزائیکی می افتد و در ناحیه تحت تاثیر پروسه ریزش مو قطر موهای مجاور هم یکسان نیست در حالیکه در مردان طرح یکنواخت تری را نشان می دهد.
▪ در مورد آلوپسی آندروژنتیک در زنان هم توضیحی بفرمایید.
ـ حدود ۲۰ تا ۴۰ میلیون خانم در US مشکل نازک شدن موها را دارند. خانمها معمولا مشکل ریزش مو یا آلوپسی را به شکل متفاوت تری تجربه می کنند. مطالعات اخیر نشان می دهند که احتمالا از ریزش مو در خانمها مشکل ارث بیش از آقایان مطرح است.
بر خلاف پاتوفیزولوژی شناخته شده برای MPHL در مردان، تاثیر آندروژن بر FPHL در زنان کمتر روشن شده است. در پوست سر زنان مبتلا به آلوپسی، ممکن است ریزش مو در زنان با علائم دیگری از افزایش آندروژن مثل هیرسوتیسم و آکنه، بی نظمی در پریود و نازایی همراه باشد. بر خلاف MPHL در مردان، طاسی کامل در زنان بندرت در سنین پیش از یائسگی دیده می شود. هر چند زنان در سنین پس از یائسگی ممکن است طرح طاسی سرشان بیشتر شبیه MPHL باشد. ریزش مو در خانمها می تواند در هر سنی پس از نوجوانی آغاز شود ولی معمولا پس از زایمان یک بچه، در طول منوپوز یا پس از هیسترکتومی توتال خود را نشان می دهد. در اغلب موارد ریزش مو در خانمها سبب طاسی کامل نمی شود و مشخصه آن این است که خط جلوی پیشانی باقیمانده و از بین نمیرود.
▪ در حال حاضر چه روشهای درمانی برای این بیماری وجود دارد؟
ـ اولین خط درمان در هر دو جنس در آلوپسی آندروژنتیک ماینوکسیدیل است که در مردان در صورت استفاده همراه با ترتینوئین تاثیر درمانی بهتری دارد. داروی موثر دیگر در مردان فیناستراید است. در مورد خانمها از درمانهای کمکی مانند استروژن(قرصهای جلوگیری از حاملگی)، یا اسپیرونولاکتون استفاده می شود. داروهای دیگری مثل سیپروترون استات، پروژسترون و فیناستراید در خانمها و سایمتیدین و داروهای گیاهی در هر دو جنس هنوز توسط FDA تایید نشده ولی مورد استفاده قرار می گیرد. روش درمانی دیگر جراحی یا پیوند مو است که انواع مختلفی دارد که پرداختن به آن در اینجا سبب اطاله کلام میشود

آموزش شیوه صحیح کار با کامپیوتر

شیوه صحیح کار با کامپیوتر(دانش ارگونومی رایانه)-ergonomy& computer
امروزه کاربرد کامپیوتر(رایانه) در زندگی بشربسیار زیاد است و تعداد زیادی از افراد ساعت‌های متمادی با این وسیله الکترونیکی کار می‌کنند به همین دلیل شناخت عوامل موثر در محیط کار با رایانه اهمیت زیادی دارد. وجود شرایط نامناسب در محیط کاری، عدم توجه به موارد ایمنی هنگام کار با رایانه و استفاده بیش از حد از این ابزار ممکن است در بلند مدت سبب بروز بیماریها و ناهنجاریها شود.

 

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز    ،  بحث مهمی که در این زمینه مطرح است، دانش ارگونومی رایانه می‌باشد که شامل مطالعه و بررسی عوامل انسانی در ارتباط با رایانه و شیوه‌های تطبیق ابزارها و وسایل کار با بدن فرد است تا از بروز اثرات ناهنجار جلوگیری شود. به گزارش ایرنا درچند سال اخیر تولیدکنندگان تجهیزات رایانه مانند صفحه کلید، ماوس، میز و صندلی و سایر وسایل رایانه سعی می‌کنند تا محصولات را مطابق با اصول ارگونومی طراحی و تولید کنند چراکه رعایت اصول ارگونومی سبب کاهش ضایعات چشم، سردرد و کمر درد کاربران رایانه خواهد شد.
ویژگیهای یک محیط کاری مناسب برای کاربران رایانه عبارتند از :
وجود سیستم تهویه مطبوع ، نور کافی و مناسب ، استفاده از میز مخصوص که دارای عرض و ارتفاع استاندارد باشد، استفاده از صندلی مخصوص رایانه که ارتفاع آن طوری تنظیم شود که ستون فقرات کاربر را آزار ندهد، استفاده از زیرپایی برای جلوگیری از بی‌حسی پا و کف پوش اتاق از جنس چوب یا پلاستیک باشد تا الکتریسیته ساکن تولید نکند.

 

 با وجود رعایت نکات فوق، باز امکان بروز بیماریهای خاص برای کاربر رایانه وجود دارد که به برخی از آنها اشاره می‌شود:
● بیماری های چشم:
استفاده نادرست و بیش از حد از رایانه برای اجزای مختلف بدن مضراتی به همراه دارد که چشم یکی از این اجزای آسیب پذیر است. درد، سرخی و سوزش چشم و آبریزش آن، دوبینی، احساس تاری دید که به کاهش قدرت بینایی، خستگی و درد چشم و سردرد منجر می‌شود از جمله این عوارض است. چشم‌های انسان عادت دارند تا بسیار راحت روی اشیای دور و نزدیک متمرکز شوند به همین دلیل احتمال خستگی ماهیچه چشمی که روی کاغذ و صفحه مانیتور متمرکز شده وجود دارد. همچنین ماهیچه‌های دیگر چشم، از تغییرات نور یا درخشندگی یا از تغییر مسیر دید بین صفحه نمایشگر و نوشته‌های در حال تایپ خسته می‌شوند و به دلیل جابه‌جایی زیاد کلمات، چشم قدرت تطابق خود را به مرور از دست می‌دهد. افرادی که دارای اختلالات انکساری اصلاح نشده هستند، بیشتر در معرض خطرند.

همچنین محیط کار نه باید خیلی پر نور یا تاریک باشد تا به چشم کاربر فشار وارد نیاید. پزشکان توصیه می‌کنند برای جلوگیری از ابتدا به بیماری‌های چشمی پس از هر ‪ ۱۰دقیقه استفاده از رایانه ، پلک‌های خود را به هم زنید و مدتی به یک نقطه دیگر خیره شوید تا خستگی چشم از بین برود هرچند در این زمینه سفارش شده است که از مانیتورهای جدید به خاطر ساختار بهتر و اشعه کمتر استفاده شود.
● عوارض عضلانی-اسکلتی و آسیب مفصلی:
یکی دیگر از شایع‌ترین عوارض کار با رایانه، دردهای عضلانی-اسکلتی,دردهای گردنی,درد کمر و درد مچ دست و بازوها است. درد گردن و کمر در طولانی مدت و خمیدگی پشت از عوارض کار زیاد و طولانی با رایانه است. به طور معمول، کاربران رایانه، ساعدها، دست‌ها، بازوان، پشت و گردن خود را در یک حالت ثابت قرار می‌دهند و این عمل سبب وارد شدن فشار زیاد در زمان طولانی روی ماهیچه‌ها و تاندون‌های فرد می‌شود و در نهایت می‌تواند به مشکلات عضلانی و مفصلی منجر شود.

در این رابطه، عوامل ارگونومیکی مانند بار کاری، حرکات تکراری، طرز نشستن، زاویه دید، وضعیت میز و صندلی، ارتفاع صفحه کلید و مانیتور، وضعیت نوری، سرعت تایپ و نداشتن آرامش روانی می‌تواند از مشکلات جدی به شمار آید همچنین استفاده اشتباه و دائم از ماوس هنگام کار با رایانه می‌تواند به دست کاربران صدمه وارد کند به طوریکه درد، ناتوانی و لرزش و بی‌حسی ساعد و دست نخستین نشانه‌های فشار بیش از حد به تاندون‌ها و عصب‌ها به دنبال حرکت‌های نادرست هنگام کار با ماوس رایانه است. به گفته کارشناسان هنگام آغاز عوارض و ناراحتی‌های دست این امکان وجود دارد که در مغز ، ارتباطی بین دردها و کار با ماوس و کلیک کردن با آن ایجاد شود و به دنبال آن تنها با کلیک کردن با ماوس، دردها آغاز شود و که گاها می‌تواند تا ساعد و بازو نیز امتداد یابد. شایعترین اختلالی که ممکن است در ارتباط با مچ دست پیش آید ، سندروم کانال کارپ است به طوریکه عصب مدین دست در کانال کارپ مچ گیر می‌افتد و باعث خواب رفتگی ، بی‌حسی و احساس درد در انگشتان دست می‌شود.

 

متخصصان تاکید می‌کنند با استفاده از روش‌های کاری آرگونومیک می‌توان با بروز این عارضه مقابله کرد به عنوان مثال بسیاری از برنامه‌های عملکردی ماوس را می‌توان به کمک صفحه کلید انجام داد، برنامه دابل کلیک ماوس را می‌توان به حلقه گردان وسط ماوس منتقل کرد و بهتر است اندازه ماوس متناسب با اندازه دست کاربر انتخاب شود. متخصصان سفارش می‌کنند در صورت بروز درد دست، کاربران به متخصص اعصاب مراجعه کنند. همچنین ولتاژ زیاد لامپ تصویر در انواع نمایشگرهای قدیمی موجب تولید میدان الکترواستاتیک و بارهای الکتریکی مثبت در سطح خارجی صفحه نمایش می‌شود. در میدان بین بارهای مثبت و صورت کاربر، گرد و خاک و ذرات در تمامی جهات حرکت می‌کنند و جریان بارهای مثبت حاصل در این میدان ممکن است در افرادی که حساسیت پوستی دارند، موجب خشک شدن پوست دست و صورت ، ترک خوردن آن و ایجاد آکنه شود. همچنین بررسی‌ها نشان داده‌اند افرادی که دچار حساسیت‌های پوستی هستند و هنگام کار بیشتر تحت فشارهای فکری و عصبی قرار می‌گیرند، فشارها و استرس‌ها موجب تغییرات هورمونی مانند تیروکسین و پرولاکتین و همچنین ضایعات پوستی در آنها می‌شود. به همین علت کارشناسان توصیه می‌کنند بهتر است تهویه و رطوبت محیط کار مناسب و کافی باشد .
● استرس و مشکلات عصبی-روانی:
به گفته کارشناسان، حجم کار زیاد و دوری از همکاران در محیط کار می‌تواند به بروز مشکلات روانی منجر شود. البته کار با رایانه افسردگی‌زا به شمار نمی‌رود بلکه حجم زیاد کار است که در ایجاد استرس روانی نقش دارد. تنهایی ناشی از طبیعت,کار با وسایل و ابزار الکترونیک از جمله رایانه که دنیای خصوصی یا مجازی را به ارمغان می‌آورد، افراد جامعه را هر چه بیشتر به کام خود کشیده و اثرات زیان بار و عمیقی را برجای خواهد نهاد که ابعاد آن به روشنی قابل تبیین نیست. برای نمونه به روابط والدین و فرزندان که جزء اولین قربانیان زندگی الکترونیک هستند می‌توان اشاره کرد.
● اثرات مضر گازهای رایانه:
بدنه رایانه‌ها و نمایشگرها بر اثر گرم شدن، بوی مخصوصی مانند گاز دیوکسین از خود متصاعد می‌کنند که به وسیله بدنه رایانه و صفحه نمایشگر تولید می‌شود. همچنین گاز اوزن به هنگام کار چاپگر لیزری تولید می‌شود که به بافت مخاطی بینی، چشم و گلو آسیب می‌رساند بنابراین رعایت استانداردهای مربوط در این خصوص از سوی واردکنندگان یا تولیدکنندگان رایانه ضروری است.
● اثرات مضر استفاده ناصحیح رایانه بر کودکان:
کودکانی که زمان زیادی مقابل رایانه می‌نشینند علاوه بر آسیب کمر ، دچار بلوغ زودرس می‌شوند. به گفته متخصصان فیزیوتراپی ، کودکان پنج ساله‌ای که ساعات طولانی را پشت رایانه می‌نشینند از درد کمر رنج می‌برند. به گفته آنها استفاده بیش از حد از رایانه در کودکان شش ساله نیز می تواند منجر به بیماری در آنها شود.
توصیه کارشناسان به هنگام استفاده از کامپیوتر:
اگر با رایانه در محیط کار یا خانه زیاد کار می کنید بهتر است به این توصیه‌ها جهت کاهش مضرات استفاده از رایانه توجه کنید:
در طول روز برنامه پیاده روی، دو یا ورزش‌های دیگر را داشته باشید.‪ در اوقات فراغت خود در طول روز، ورزش‌های مخصوص کمر، پشت و گردن را انجام دهید تا این عضلات استحکام خود را حفظ کنند بهتر است بیشتر از پنجاه دقیقه به طور ممتد پشت میز خود ننشینید بلکه بعد از ۵۰ ‪ دقیقه نشستن, چند دقیقه بلند شوید، کمی راه بروید، کمر خود را به طرفین خم و راست کنید و دستهایتان را از ناحیه کتف بچرخانید.

 ‪ استفاده از صندلی ارگونومیک با قابلیت تنظیم را فراموش نکنید. ارتفاع صندلی تان باید به گونه‌ای باشد که کف پایتان روی زمین قرار گرفته و زانوهایتان زاویه ‪ ۹۰درجه داشته و ران هایتان موازی زمین باشد.

 صندلی باید در قسمت گودی کمر، محدب و در قسمت پشت دارای کمی قوس مقعر و بهتر است دسته دار باشد. فراموش نکنید هنگام کار با رایانه به پشتی صندلی تکیه کنید تا از کمر و ستون فقرات شما حمایت کند. فقط هنگامی که با موس کار نمی‌کنید و تایپ انجام نمی‌دهید، ساعد شما باید بر روی دسته صندلی قرار گیرد. ‪

مانیتور مناسب بکار برید و بهتر است مانیتور در مرکز میز و درست در مقابل چشم شما قرار گیرد. ـ هر چه صفحه مانیتور بزرگتر باشد تصویر راحت تر دیده می‌شود و تطابق و تقارب چشم‌ها کمتر شده و بنابراین دیرتر خسته می‌شود.

فاصله مناسب مانیتور تا چشمان شما ‪ ۵۰ تا ‪ ۶۰سانتی متر یا معادل یک دست کشیده شماست. بخش بالایی مانیتور باید هم سطح چشمان شما باشد که برای این کار می توانید صندلی خود را بلندتر کنید و یا مانیتورتان را پایین تر بیاورید.

اگر از عینک استفاده می‌کنید، مانیتور را کمی به سمت بالا بچرخانید، طوری که بخش پایینی آن به چشم شما نزدیک تر باشد.

ـ ‪ باید صفحه کلید رایانه هم سطح آرنج شما یا هم ارتفاع با دسته صندلی قرار گیرد به طوریکه تقریبا صفحه کلید هم سطح ران‌های شما پشت میز کامپیوتر باشد.

در هنگام تایپ کردن از هر دو دست کمک بگیرید و با نیروی متوسط و ملایمی روی صفحه کلید فشار وارد کنید.

هنگام تایپ کردن نباید مچ دستتان بر روی جایی قرار گیرد یا خم شود و به سمت بالا یا پایین زاویه دار قرار نداشته باشد، گاهی به مچ هایتان استراحت دهید و به آنها ورزش دهید. ـ ‪ پزشکان توصیه می‌کنند افرادی که دچار دیابت هستند به هنگام کار با رایانه بیشتر کنترل شوند و افراد چاقی که کاربر رایانه هستند در صدد لاغر کردن خود برآیند.

مروری بر جوش صورت یا ” آکنه وولگاریس” ( Acne vulgaris)

اسفند ۲۲, ۱۳۸۸ بواسطة:   موضوع : اخبار علمی پزشکی, مشروح اخبار, پوست و مو

 آکنه یک بیماری التهابی مزمن پوست است که اکثرا در دوران نوجوانی مزاحمت ایجاد می‌کند اما گاهی به طور متناوب در سراسر زندگی بارها و بارها فرد را گرفتار می‌کند. آکنه در دختران در سنین پایین‌تری نسبت به پسران بروز می‌کند ولی در پسران معمولا تظاهرات بسیار شدیدتری دارد.

 

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز  ،   آکنه یا جوش غرور جوانی، شایعترین بیماری پوستی در جهان است. اصطلاح پزشکی این وضعیت، ” آکنه وولگاریس” ( Acne vulgaris) می باشد. این بیماری پوستی تقریباً تمام نوجوانان را می‌تواند به شدتهای مختلف گرفتار سازد. همچنین در بسیاری از افراد، اکنه برای اولین بار می تواند در سنین ۲۰ تا ۳۰ سالگی رخ دهد. در تحقیقی که در سال ۲۰۰۱ میلادی در کشور آلمان بر روی افراد از یکسالگی تا ۸۷ سالگی انجام شد،‌ مشخص گردید که حدود ۲۷ درصد این افراد دچار آکنه بوده‌اند. اما اگر فقط نوجوانان آلمانی را در این تحقیق در نظر بگیریم، بیش از ۹۰ درصد آنها به آکنه مبتلا بوده‌اند.
شما وقتی که بر روی پوستتان، دانه‌های سرسیاه، سر سفید یا جوشهای قرمز یا زردی را مشاهده می‌کنید و پوستتان چرب می‌گردد، می‌فهمید که به آکنه دچار شده‌اید. این علایم کلاسیک آکنه می‌باشد. پیدایش آکنه، نه به رنگ پوست شما مربوط می‌باشد و نه به سن و سال شما.

با اینحال، وقتی که شما به سن بلوغ نزدیک می‌شوید، احتمال بیشتری دارد که به این وضعیت گرفتار شوید چون در این سنین، پوست شما دچار تغییراتی می‌گردد که برای بروز آکنه مستعد می‌شود. آن چیزی که ااکثر افراد از آن اطلاع ندارنداین است که چه مدت آکنه در آنها طول می‌کشد. ۱۵ درصد خانمها حتی تا سنین حدود ۴۰ سالگی هم هنوز از این مشکل رنج می‌برند،

با اینحال در مردان کمتر اتفاق می‌افتد که تا این سنین هنوز به این مسکل گرفتار باشند. صورت، گردن، سینه، پشت و شانه‌ها به علت اینکه دارای غدد تولیدکننده چربی (غدد سباسه) بیشتری هستند، به آکنه دچار می‌شوند.
تحقیقات بسیار وسیعی بر روی آکنه صورت گرفته است و متخصصین پوست، چهار عامل را در پیدایش آکنه در افراد دخیل می دانند که این عوامل عبارتند از :
۱- به نظر می‌رسد که بدن انسان به میزان زیادی به هورمون‌های جنسی مردانه (آندروژن‌ها) حساس می‌باشد. خانمها هم مانند آقایان دارای هورمونهای جنسی مردانه هستند اما از آنجائی که مقدار این هورمونها در آقایان خیلی بیشتر می‌باشد، اکثراً آقایان به آکنه دچار می شوند. هورمونهای مردانه باعث می‌گردند که غدد تولیدکننده چربی دربدن بیشتر فعالیت کرده و چربی بیشتری که اصطلاحاً به آن “سبوم” (Sebum) گفته می‌شود تولید گردد.
۲- غدد تولیدکننده چربی بر روی سطح پوست دارای سوراخها یا منفذهای کوچکی هستند. در انتهای مجرایی که این غدد تولیکنندهچربی وجود دارند، یک فولیکول مو هم قرار دارد. فولیکول مو قادر است که تولید مو نماید. غدد تولیدکننده چربی در نیمه راه این مجرا به آن متصل می‌شوند. این مجرا از سلولهایی شبیه همان سلولهای سطح پوست تشکیل شده است. اگر شما گرفتار آکنه شده باشید، این سلولها در هنگام از بین رفتن و پوسته‌ریزی، به یکدیگر چسبیده و باعث می شوند که مجرا باریک شود.
۳- بر اثر باریک شدن مجرا و افزایش تولید چربی (سبوم)، مجرا مسدود می گردد که این وضعیت، نقطه شروعی برای ایجاد انواع آکنه می باشد. در این حالت، محیط بسیار مناسبی برای رشد باکتری آکنه بوجود می‌آید. این باکتری بطور طبیعی بر روی پوست افراد زندگی می‌کند. بر اثر رشد و تکثیر این باکتری، عفونت و التهاب ایجاد می گردد.
۴- التهابی که بر اثر رشد و تکثیر این باکتری بروزمی‌کند، باعث تحریک سیستم دفاعی بدن می‌شود و در نتیجه گلبولهای سفید بدن را برای مبارزه با باکتریها و ترمیم صدمات وارده به محل التهاب می‌فرستد. این گلبولهای سفید، تولید آن چیزی را می‌کنند که ما به آن اصطلاحاً “چرک” می‌گوییم. چرک، مایعی زرد یا سبزرنگ می‌باشد که بدن در پاسخ به التهاب، تولید می‌کند. چرک، حاوی مقادیر زیادی گلبول سفید است که از جریان خون برای حمله به محل بروز التهاب می‌آیند. اما اگر مسدود شدن مجرا توسط باکتری‌ها، عفونی نشود، این انسداد مجرا بصورت یک گرفتگی مجرا باقی می‌ماند که ما اصطلاحاً به آن “دانه سرسیاه” (Black head) می‌گوییم.
در اینجا ما انواع جوشهایی که ممکن است شما به آنها گرفتار شوید را توضیح می‌دهیم تا شما بتوانید بگوئید که آیا مشکل شما خفیف، متوسط و یا شدید می‌باشد. برای اینکه تشخیص آکنه را در فردی مطرح نماییم، لازم نیست که تمام انواع این جوشها را داشته باشد. فقط داشتن یک نوع از این جوشها، کافی است تا تشخیص آکنه مطرح گردد. این جوشها هر چقدر هم که شدید باشند، با زهم درمانهای مؤثری برای از بین بردن آنها وجود دارد.

 

به‌طور کلی علائم و نشانه‌های آکنه در افراد مختلف متفاوت است و می‌تواند از خفیف تا بسیار شدید متغیر باشد. اگر والدین یا اقوام نزدیک شما در دوره‌ای از زندگی خود دچار نوع شدید آکنه شده باشند به شما توصیه می‌کنیم که بیشتر مراقب پوست خود باشید چون در آن صورت احتمال درگیری شدید پوستی در شما از بقیه بیشتر خواهد بود.

 نقطه‌های سرسفید، نقطه‌های سرسیاه آکنه اغلب به صورت نقاط سرسیاه، نقاط سرسفید و جوش‌های چرکی بروز می‌کند. غدد چربی در تمام سطوح پوست شما به غیر از کف‌پا و دست وجود دارد.

اما بیشترین تراکم آنها در صورت، سینه، پشت و شانه‌ها است. کار این غدد،‌‌ترشح چربی است.

چربی تولید شده توسط مجاری چربی به سطح پوست راه یافته و به طور طبیعی روی پوست را می‌پوشاند. در دوران نوجوانی به علت تغییرات ناگهانی که در سطح هورمو‌ن‌های جنسی رخ می‌دهد، غدد سباسه، تحریک می‌شوند و چربی بیش از حد تولید می‌کنند. این چربی زیادی مجاری انتقال چربی را مسدود می‌کند و به این ترتیب جوش‌های سرسیاه تولید می‌شوند. وقتی که چربی باقیمانده و لایه‌های مرده پوست نتوانند به بیرون پوست راه یابند، توسط باکتری‌هایش که به طور طبیعی در غده وجود دارند، عفونی می‌شوند و جوش‌های سرسفید را ایجاد می‌کنند.

گاهی نیز چربی ترشح شده فضای اطراف فولیکول مو را اشغال می‌کند در نتیجه مو نمی‌تواند از پوست خارج شود و باکتری‌های موجود در پوست داخل منافذ مسدود شده و آنجا ایجاد عفونت و التهاب و جوش‌های چرکی می‌کند.در آکنه شدید ممکن است کیست و آبسه هم دیده شود. کیست توری بزرگ‌تر، سفت‌تر و عمیق‌تر از جوش‌ معمولی است و در اغلب موارد خطرناک است. بعضی از کیست‌ها تا زیر سطح پوست انتشار می‌یابند و پاره می‌شوند و به این طریق عفونت را در زیر پوست منتشر می‌کنند. جای این جوش‌ها معمولا روی پوست باقی می‌ماند.

آبسه یک ناحیه عفونی متورم و ملتهب وبسیار دردناک است که حاوی چرک فراوان است. خوردنی‌ها و نخوردنی‌های آکنه <آیا تغذیه در ایجاد آکنه تاثیری دارد؟> شاید این شایع‌ترین سوِالی باشد که یک متخصص پوست از بیمار خود می‌شنود. <با این همه جوش چرا شکلات می‌خوری؟> و شاید این شایع‌ترین گوشزدی باشد که افراد مبتلا به آکنه از دیگران می‌‌شنوند. واقعیت این است که نقش رژیم غذایی در ایجاد یا تشدید آکنه هنوز به اثبات نرسیده است‌.

گرچه گزارشاتی نیز موجود است که خوردن مداوم غذاهای خیلی چرب، شیرینی زیاد، سس مایونز، خامه، شکلات، گردو، بادام، فندق، خرمالو، موز، پسته، تخمه، چیپس، پفک، نوشابه، نارگیل، تخم‌مرغ و به تعبیری، همه آنچه که در قنادی و بقالی یافت می‌شود، را در بروز و تشدید آکنه موِثر دانسته است.

اگر از دست این جوش‌های لعنتی به ستوه آمده‌اید،برای احتیاط به‌جای خوردن اینها از‌ سبزیجات و میوه‌های تازه استفاده کنید. استفاده از اسفناج، هویج، شاهی و گوجه‌فرنگی را به شما توصیه می‌کنیم. سعی کنید خوردن چای و ادویه‌جات را بسیار محدود کنید. ع

امل مهم دیگری که اثر آن در تشدید آکنه به اثبات رسیده، تماس‌های شغلی است. آکنه در کسانی که به علت شغلشان با روغن‌های حیوانی و یا معدنی تماس دارند و یا در معرض هوای بسیار گرم و یا بسیار سرد هستند با شدت بیشتری بروز می‌کند.افرادی که شغل‌های پر استرس دارند یا اینکه اصولا از نظر تیپ شخصیتی مضطرب محسوب می‌شوند معمولا دچار آکنه‌های شدید می‌شوند. اگر خود استرس عامل این تشدید نباشد، حداقل این است که افراد مضطرب معمولا بیش از حد صورت خود را دستکاری می‌کنند و این امر خود باعث تشدید بیماری می‌شود.

از دیگر عوامل موثر، لوازم آرایشی، اختلال غدد درون ریز، تعریق زیاد، برخی داروها مانند کورتیزول، هورمون‌های مردانه، قرص‌های ضدبارداری، لیتیوم و باربیتورات‌ها را می‌توان نام برد. خلاصه اینکه شاید بتوان گفت که قسمت خیلی‌ها این‌طور مقرر شده که در سنین نوجوانی گرفتار این معضل پوستی شوند (منظورم نقش ژنتیک است.)

روش برای خلا‌ص شدن از شر آکنه ‌‌ اگر پوستتان چرب است روزی ۱ بار به آرامی پوست خود را با صابون غیرمعطر‌(ترجیحا صابون‌های‌ آنتی ‌باکتریال) بشوئید . به این ترتیب که صورت خود را از کف بپوشانید و ماساژ دهید تا صابون در منافذ پوست نفوذ کند و چربی‌های تجمع یافته و آلودگی‌ها را از بین ببرد. پوست خود را ماساژ دهید. ماساژ باعث تخلیه چربی‌ پوست می‌شود و از تجمع آن جلوگیری می‌کند.

علاوه بر این ماساژ جریان خون پوست را بهبود می‌بخشد. بعد از ماساژ صورت خود را با آب گرم بشویید تا چربی آن گرفته شود و بعد بلافاصله مقداری آب سرد به پوست خود بپاشید تا منافذ آن بسته شود.

پس از این کار پنبه‌ای را به گلاب یا آبلیمو آغشته کنید و سطح پوستتان را با آن پاک کنید. گلاب و آبلیمو اثر قابض دارند و باعث افزایش گردش خون می‌شوند. اگر پوستتان خیلی چرب است هفته‌ای یک بار از ماساژ با سرکه سیب استفاده کنید تا چربی پوست کاهش یابد. برای این کار سرکه سیب را با همان مقدار آب مخلوط کنید و روی پوست خود بمالید و ماساژ دهید و بعد از چند دقیقه پوستتان را بشوئید. آسودگی روانی داشته باشید.

خواب خوب و مرتب داشته باشید، به میزان لازم استراحت کنید و از عصبانیت بپرهیزید. از مالیدن یا ترکاندن جوش‌ها و آکنه‌ها خودداری کنید. جوش‌های چرکی را نباید با فشار خالی کرد. برای خالی کردن آنها دستگاه‌های مکنده‌ای وجود دارد که جوش‌ها را در شرایط کاملاً استریل تخلیه می‌کند. موهایتان را حداقل ۲ بار در هفته با شامپو بشوئید.

 اجازه ندهید که موهایتان روی صورت بیاید. حتی در شب و به هنگام خواب موی کثیف و چرب باعث پخش چربی و باکتری‌ها می‌شود. تعریق در ۱۵درصد افراد باعث تشدید آکنه می‌شود. پس از کار کردن در هوای گرم و مرطوب و پختن غذا و ورزش، عرقتان را بشوئید و در اسرع وقت چربی را از بدن و صورتتان پاک کنید.

برای آرایش کردن از مواد آرایشی روغنی و چرب استفاده نکنید. زیرا این مواد می‌توانند فولیکول‌های مو را مسدود کنند و باعث ایجاد و یا تشدید آکنه شوند. خصوصاً‌ افرادی که پوست چربی دارند ‌باید ‌از‌ کرم‌های مرطوب ‌کننده و حتی ضدآفتابی استفاده کنند که فاقدچربی باشد. آرایش را روزی ۲ بار از صورت خود با آب و شیرپاک‌کن‌های فاقد چربی و سازگار با پوست پاک کنید. قبل از استفاده از مارک جدید لوازم حتما آن را روی بازوی خود تست کنید تا مطمئن شوید که پوستتان به آن حساسیت ندارد. اشعه ماوراء بنفش خورشید، باعث بهبود ضایعات می‌شود اما در ۱۰ درصد افراد باعث تشدید علائم می‌شود. در زمان قاعدگی حساسیت غدد چربی دختران نسبت به هورمون‌های جنسی مردانه افزایش می‌یابد و این باعث افزایش چربی پوست در آنها می‌شود.

برای جلوگیری از بروز یا تشدید آکنه در این زمان باید پوست خود را با صابون بشوئید و پس از شستشو پوستتان را با پنبه آغشته به محلول‌های الکلی موجود در بازار که حاوی آنتی‌بیوتیک هستند پاک کنید. حوله صورتتان را هر روز عوض کنید و همیشه از حوله تمیز و خشک استفاده کنید زیرا باکتری‌ها این توانائی را دارند که به سرعت در حوله‌های مرطوب رشد کنید.

از ورزش و پیاده‌روی غفلت نکنید. اگر هر روز صبح ۳ کیلومتر پیاده‌روی کنید و بعد از آن دوش بگیرید متوجه می‌شوید که پس از مدت کوتاهی بسیاری از جوش‌ها برطرف شده و پوستتان بسیار شاداب‌تر می‌شود.

حرف آخر آکنه را نباید یک عارضه جزئی و کم‌اهمیت تلقی کنید زیرا می‌تواند فشارهای عصبی فراوانی را برای فرد ایجاد کند. حتی ملایم‌ترین انواع آکنه دست کم یک‌سال باقی می‌ماند.

مدت بیماری در برخی افراد به ۱۵ سال و حتی تا آخر عمر نیز رسیده است. در صورت طولانی شدن مدت آکنه فرد اعتماد به نفس خود را از دست می‌دهد و تصور بدی از ظاهر خود پیدا می‌کند. درمان در اغلب موارد موثر است اما نیاز به حوصله و صرف وقت فراوان دارد. در بسیاری از افراد بیماری پس از دوران بلوغ و نوجوانی خودبه‌خود برطرف می‌شود .
آکنه اغلب به صورت نقاط سرسیاه، نقاط سرسفید و جوش‌های چرکی بروز می‌کند. از مالیدن یا ترکاندن جوش‌ها و آکنه‌ها خودداری کنید. جوش‌های چرکی را نباید با فشار خالی کرد. برای خالی کردن آنها دستگاه‌های مکنده‌ای وجود دارد که جوش‌ها را در شرایط کاملاً استریل تخلیه می‌کند

● درمان آکنه
آکنه اغلب توسط متخصصان پوست درمان می شود، گرچه ممکن است پزشکان عمومی، متخصصان کودکان یا داخلی نیز انواع خفیف آن را درمان کنند. هدف از درمان، بهبود ضایعات موجود، جلوگیری از ایجاد ضایعات جدید، جلوگیری از به وجود آمدن جوشگاه (اسکار) و به حداقل رساندن استرس روانی است. دارودرمانی عوامل زیر را که باعث ایجاد آکنه می شود، درمان می کند؛
– تجمع غیرطبیعی سلول ها در فولیکول
– افزایش تولیدات چربی
– باکتری ها
– التهاب
با توجه به وسعت ضایعه ممکن است از داروهای متفاوتی استفاده شود. بعضی از این داروها به طور موضعی مصرف می شوند و برخی به شکل خوراکی و گاهی نیز ترکیبی از هر دو مورد تجویز می شود.
● درمان ضایعات سرسیاه، سرسفید و آکنه التهابی خفیف
معمولاً برای افرادی که آکنه خفیف دارند انواع داروهای موضعی تجویز می شود. داروهای موضعی یا به طور مستقیم روی ضایعه یا روی منطقه یی که پوست درگیر است، مالیده می شوند. داروهایی که برای آکنه خفیف استفاده می شوند، به صور مختلف عمل می کنند.
– بنزوئیل پروکساید؛ باکتری مولد آکنه را از بین می برد. همچنین ممکن است تولید چربی را کم کند.
– رزورسینول؛ ضایعات سرسیاه و سرسفید را از بین می برد.
– اسید سالیسیلیک؛ به از بین بردن ضایعات سرسیاه و سرسفید کمک کرده، همچنین باعث جلوگیری از ریزش سلول های داخل مجرا (فولیکول) می شود.
– سولفور؛ به از بین بردن دانه های سرسیاه و سرسفید کمک می کند.
این داروها به طور موضعی مصرف شده و به اشکال متفاوتی مانند ژل، لوسیون و کرم در دسترس اند. در بعضی افراد، این داروها ممکن است سبب بروز عوارضی مثل التهاب، سوزش یا قرمزی شده که اغلب با ادامه درمان بهتر می شوند.
در صورت شدت یا طولانی شدن عوارض باید به پزشک اطلاع دهید. این داروها اگر به طور منظم استفاده شوند موثر واقع می شوند، اگرچه برای بروز اثرات مفید آنها باید هشت هفته یی صبر کرد.
● درمان انواع متوسط تا شدید آکنه
افراد مبتلا به انواع متوسط تا شدید آکنه ممکن است با استفاده از داروهای موضعی یا خوراکی یا ترکیبی از هر دو نوع درمان شوند.
الف) تجویز داروهای موضعی؛
تعدادی داروی موضعی جهت درمان آکنه استفاده می شود که شامل موارد زیر است.
– آنتی بیوتیک ها؛
کمک به توقف یا کند کردن رشد باکتری ها می کنند و التهاب را کاهش می دهند.
– مشتقات ویتامین A (رتینوئید)؛
دلمه روی کومدون ها را برمی دارد و به داروهایی مانند آنتی بیوتیک ها اجازه ورود به فولیکول می دهد. همچنین بعضی از انواع آن ممکن است باعث کاهش شکل گیری کومدون ها شود. این داروها شکلی از ویتامین A هستند، مثل تره تینوئین (رتین A).
ب) سایر داروها؛
ممکن است باکتری مولد آکنه را از بین برده و تولید چربی را کاهش دهند و رشد باکتری ها را کند کرده یا متوقف کنند و التهاب را کم کنند، مثل بنزوئیل پروکساید، ترکیبات حاوی سولفور یا آزالئیک اسید. این داروها نیز به صورت کرم، لوسیون، محلول و ژل تجویز می شوند. برای تجویز، نوع پوست در نظر گرفته می شود. کرم ها و لوسیون ها سبب مرطوب شدن پوست شده و بهترین گزینه برای افراد با پوست حساس هستند. اگر پوست تان چرب است یا در آب و هوای گرم و مرطوب زندگی می کنید از ژل یا لوسیون محلول در الکل استفاده کنید که منجر به خشک شدن پوست می شود.
در بعضی افراد تجویز داروهای موضعی، عوارض جانبی خفیفی مانند سوزش، خارش، قرمزی، پوسته ریزی یا تغییر رنگ پوست اتفاق می افتد. در بعضی از داروها مثل ایزوتره تینوئین این اثرات جانبی معمولاً بعد از مدتی به رغم مصرف دارو کاهش می یابد. اگر اثرات جانبی شدید بوده یا از بین نرفت به پزشک اطلاع دهید. اثرات این داروها معمولاً بعد از چهار تا هشت هفته بروز می یابد.
ج) تجویز داروهای خوراکی؛
برای انواع متوسط تا شدید آکنه اغلب پزشکان آنتی بیوتیک خوراکی تجویز می کنند. آنتی بیوتیک های خوراکی به وسیله محدود کردن رشد باکتری ها و کاهش التهاب، آکنه را مهار می کنند. ممکن است از داروهای موضعی و خوراکی باهم استفاده شود. آنتی بیوتیک های شایعی که در درمان آکنه استفاده می شوند، عبارتند از؛ تتراسیکلین، ماینوسیکلین و داکسی سیکلین. داروهای دیگری که کمتر استفاده می شوند، عبارتند از؛ کلیندامایسین، اریترومایسین یا سولفونامیدها. بعضی از افرادی که آنتی بیوتیک مصرف می کنند، عوارضی مانند ناراحتی معده، گیجی یا احساس سبکی در سر، تغییر در رنگ پوست و افزایش تمایل به آفتاب سوختگی در آنها نمایان می شود. به علت اینکه داروی تتراسیکلین در استخوان و دندان جنین و کودکان کوچک اثر بد می گذارد مصرف این دارو در زنان حامله و شیرده و کودکان زیر ۱۴ سال ممنوع است. این نگرانی وجود دارد که داروهای تتراسیکلین و ماینوسیکلین با داروهای جلوگیری از بارداری تداخل کرده و اثر آنها را کاهش دهند. بنابراین در این موارد باید از سایر روش های پیشگیری از بارداری استفاده کرد. درمان طولانی با آنتی بیوتیک های خوراکی ضروری است تا نتایج موردنظر حاصل شود.
● درمان آکنه کیستیک یا گره دار
افرادی که آکنه ندولار یا کیستیک دارند باید توسط متخصص پوست درمان شوند. برای افرادی که آکنه شدید ملتهب دارند و با داروهای فوق الذکر درمان نشوند، ایزوتره تینوئین (آکوتان) که از مشتقات ویتامین A (رتینوئید) است، تجویز می شود. ایزوتره تینوئین دارویی خوراکی است که یک یا دوبار در روز همراه با غذا، به مدت ۱۵ تا ۲۰ هفته تجویز می شود. این دارو اندازه غدد چربی را کاهش می دهد، بنابراین چربی کمتری تولید می شود به همین دلیل رشد باکتری ها کاهش می یابد.
ـ فواید ایزوتره تینوئین (آکوتان)؛
این دارو، دارویی موثر است که می تواند از ایجاد جوشگاه (اسکار) جلوگیری کند. درمان با این دارو به مدت ۱۵ تا ۲۰ هفته آکنه را به طور کامل یا تقریباً کامل درمان می کند. در بیمارانی که آکنه بعد از یک دوره درمان با ایزوتره تینوئین عود کند، ممکن است یک دوره دیگر از همان دارو یا داروهای دیگر تجویز شود.
ـ زیان های ایزوتره تینوئین (آکوتان)؛
در زنان حامله این دارو باعث نقص جنین می شود. افرادی که این دارو را مصرف می کنند نباید حامله باشند و در طول مدت مصرف دارو نیز نباید حامله شوند. این زنان باید از یک ماه قبل از شروع درمان تا یک ماه پس از پایان درمان، همزمان به دو صورت جداگانه از بارداری پیشگیری کنند.
بعضی از افراد مبتلا به آکنه، به علت تغییرات ظاهر پوست، دچار افسردگی می شوند. ممکن است تغییرات خلق وخو در مدت مصرف دارو یا کمی بعد از قطع درمان با داروهایی شبیه به ایزوتره تینوئین تشدید شود. گزارش هایی مبنی بر خودکشی و قصد خودکشی در افرادی که این دارو را مصرف می کنند، دیده شده است. به هرحال حین درمان اگر دچار دلتنگی شدید غیرمعمول یا علائم دیگر افسردگی مانند کاهش اشتها یا کاهش تمایل به فعالیت های زندگی یا مشکل در تمرکز شدید حتماً به پزشک اطلاع دهید. دیگر عوارض مهم ایزوتره تینوئین شامل موارد ذیل است؛
– خشکی چشم ها، دهان، لب ها، بینی یا پوست (که خیلی شایع است)
– خارش
– خون دماغ
– دردهای ماهیچه یی
– حساسیت به نور خورشید
– شب کوری
– تغییرات خونی مثل افزایش چربی های خون (تری گلیسرید و کلسترول)
– تغییر عملکرد کبد.
برای ارزیابی اثر ایزوتره تینوئین و توقف آن در صورت بروز عوارض جانبی، قبل از شروع درمان و در فواصل معین درمانی درخواست آزمایش خون می شود. عوارض جانبی معمولاً با تکمیل دارودرمانی و قطع آن، از بین می روند.
● درمان آکنه های ناشی از هورمون در خانم ها
در بعضی از زنان، آکنه به علت افزایش هورمون های جنسی مردانه (آندروژن) ایجاد می شود. سایر نشانه های آن عبارتند از هیرسوتیسم (افزایش مو در صورت و بدن)، شعله ور شدن آکنه قبل از قاعدگی، قاعدگی های نامنظم و بالا رفتن میزان آندروژن (هورمون جنسی مردانه) در خون. برای درمان این نوع آکنه ها ممکن است یکی از چند داروی زیر تجویز شود.
– قرص های جلوگیری از بارداری؛ از ترشح آندروژن تولیدشده در تخمدان ها جلوگیری می کند.
– تجویز مقادیر کم داروهای کورتیکواستروئید مانند پردنیزولون یا دگزامتازون؛ از اثرات آندروژن تولیدشده از آدرنال جلوگیری می کنند.
– داروهای ضدآندروژن مانند اسپیرونولاکتون (آلداکتون)؛ میزان تولید چربی را کاهش می دهد. عوارض داروهای ضدآندروژن شامل قاعدگی نامنظم، حساس شدن پستان ها، سردرد و سرگیجه است.
● سایر درمان های آکنه
پزشکان علاوه بر این داروها، درمان های دیگری برای آکنه به کار می برند. برای مثال کومدون (سرسیاه) را در مطب درمی آورند. گاهی پزشک کورتیکواستروئید (کورتون) را جهت کمک به کاهش اندازه و درد ناشی از کیست یا ندول مستقیماً به درون ضایعه تزریق می کند. درمان زودهنگام آکنه بهترین روش جلوگیری از به جای ماندن جای زخم است. برای اسکارهای به جا مانده از آکنه از جراحی استفاده می شود. برای درمان اسکارهای نامنظم، لیزر سطحی مفید است.
● چگونگی مراقبت از پوست در افراد مبتلا به آکنه
– پوست را با ملایمت پاک کنید؛
اگر مبتلا به آکنه هستید، باید صورت را با یک پاک کننده ملایم (با نظر پزشک متخصص) روزی دو بار (صبح و شب) و بعد از فعالیت های سنگین شست وشو دهید. استفاده از صابون های قوی یا سایش با دستمال خشن مفید نبوده و می تواند مشکل را بدتر کند. موهایتان را به طور منظم با شامپو شسته و اگر موهای خیلی چربی دارید هر روز آن را بشویید.
– اجتناب از دستکاری ضایعات؛
از لمس و ساییدن مکرر پوست دچار ضایعه اجتناب کنید. از فشار وارد کردن، نیشگون گرفتن و کندن پوستی که دچار ضایعه شده یا جای زخم دارد، خودداری کنید.
– با دقت ریش بتراشید؛
ببینید استفاده از ریش تراش برقی بهتر است یا تیغ ریش تراش. زمانی که از تیغ ریش تراش دستی استفاده می کنید از سالم و تیز بودن تیغ باید مطمئن باشید. قبل از استفاده از خمیر ریش، صورت را به طور کامل با آب و صابون بشویید.
– از آفتاب سوختگی اجتناب کنید؛
بعضی از داروهایی که برای درمان آکنه استفاده می شود پوست را مستعد آفتاب سوختگی می کند. آفتاب سوختگی پوست را قرمز یا برنزه کرده که باعث تیرگی پوست می شود، در نتیجه ممکن است آسیب وارد شده به پوست کمتر قابل رویت باشد. آفتاب سوختگی باعث خشک تر شدن پوست می شود. به هر حال خطراتی مانند پیری زودرس و خطر ابتلا به سرطان پوست در صورت تداوم تماس با آفتاب وجود دارد.
– با دقت از مواد آرایشی استفاده کنید؛
در زمان درمان آکنه، لازم است مواد آرایشی را تغییر دهید. تمام مواد آرایشی مثل کرم پودر، رژگونه، سایه چشم و مواد مرطوب کننده و محصولات مراقبت از مو، باید عاری از چربی باشد. از محصولاتی که روی آن برچسب غیرکومدوژن وجود دارد، استفاده کنید. در بعضی از این افراد حتی این مواد هم آکنه را بدتر می کند. در هفته های اول درمان، حتی در استفاده از مواد آرایشی ممکن است با مشکل مواجه شوید زیرا پوست تحت تاثیر داروی موضعی تره ترینوئین یا بنزوئیل پروکساید قرمز شده یا دچار پوسته ریزی می شود.

 

● درمان جای آکنه

 
در جوش غرور جوانی اسکارها می توانند از سوراخهای کوچک که ممکن است با سوراخهای گشاد غدد چربی پوست اشتباه شوند، تا ضایعات آبله ای شکل بزرگ و عمیق وجود داشته باشند. این جوشگاهها یا اسکارها می توانند صورت، پشت، سینه و حتی بازوها را گرفتار کنند و می توانند فرو رفته یا برآمده باشند.
روشهای مختلف درمان اسکار آکنه و جوشگاههای صورت عبارتند از: عمل تراشیدن پوست، استفاده از لیزر CO۲، عمل جراحی برداشتن اسکار، برآمده کردن پوست و گرافت پوستی، تزریق مواد پرکننده اسکار و پیلینگ یا لایه برداری پوست که بر اساس شدت و گستردگی ناهنجاری پوست در افراد مبتلا می توان انتخاب کرد.

در روش درم ابریژن به وسیله عمل تراش پوست لایه سطحی پوست سائیده شده و در نتیجه لایه زیرین پوست که ظاهر صاف تر و شفاف تری دارد، جایگزین آن می شود. همچنین لایه زاینده پوست تا مدت ۶ ماه بعد فعالتر بوده و سرعت رسیدن سلولهای عمقی پوست به سطح پوست بیشتر شده و کلاژن سازی در ناحیه درم فعالتر شده و استحکام درم بیشتر می شود.
کلیه این اتفاقات باعث کم شدن عمق اسکار و فرورفتگی پوست یا از بین رفتن آن می شود. استفاده از کرمهای مخصوص که قبل از عمل باعث تحریک پوست و لایه برداری می شود، چند هفته قبل از عمل ضروری بوده و باعث سریعتر شدن ترمیم پوست پس از عمل سائیدن پوست می گردد.
پس از عمل با پانسمان مخصوص روی پوست پوشانده شده و بعد از ۲ تا ۴ روز، پانسمان برداشته می شود و پس از دو هفته بیمار می تواند با استفاده از وسایل ضد آفتاب به سرکار خود برود. البته تا مدت ۶ ماه بیمار نبایستی و معرض مستقیم نور آفتاب قرار بگیرد.
بیماران که سابقه عفونت تب خال و یا سابقه عدم ترمیم زخم دارند و همچنین کسانی که قرص اکوتان مصرف می کنند، بایستی قبل از عمل به پزشک اطلاع دهند. بعضی مواقع جوشگاههای عمیق پوست صورت را با عمل جراحی برداشته و محل را بخیه می زنیم، در برخی بیماران لازم است اسکارهای عمیق توسط تزریق کلاژن پر شده و یا در بعضی موارد پیوند پوست از پشت گوش به ناحیه فرو رفته پوست انجام می شود.
انواع مختلف پیلینگ، به تنهایی یا همراه سائیدن پوست برای بهبودی جوشگاههای سطحی و التهابی پوست انجام می شود که این عمل اگر همراه با مصرف طولانی مدت اسیدهای رتینوئیک و ترکیبات آلفاهیدروکسی اسید باشد، بخصوص در افراد با پوست سفید و روشن نتایج خوبی دارد. امروزه از لیزر دی اکسید کربن، در درمان اسکارهای پوستی نیز استفاده شده است که نتایج خوب بوده و با عمل سائیدن پوست قابل مقایسه است و عوارض نیز محدود گزارش شده است.
درمان تیرگی پس از التهاب ناشی از جوشهای دستکاری شده، مشکل و طولانی است و برای حصول نتایج مورد قبول، ۱۲-۶ ماه وقت لازم است. استفاده روزانه از ضد آفتابهای با طیف وسیع بخش مهم درمان است. انواع متفاوتی از کرمهای موضعی در درمان تیرگی پس از التهاب استفاده می شود که شامل کرمهای هیدروکینون، ترتینوئین، اسید گلالیکوئیک و آزلائیک اسید است.
استفاده از پیلینگهای شیمیایی در بدست آمدن نتایج عالی، موثر است.
سایر درمانها شامل استفاده از تری کلرواستیک اسید، کرایوتراپی سطحی با نیتروژن مایع می باشد که البته در افراد با پوست تیره به دلیل احتمال ایجاد اسکار بهتر است انجام نشود. استفاده از کرمهای پوشاننده برای مناطق درگیر نیز می تواند از لحاظ ظاهری برای فرد موثر باشد. رتین آلوئید و یا اسید گلیکولیک می تواند در درمان تیرگی پس از التهاب در مورد جوش صورت استفاده شود

چگونه می توان مانع از ایجاد چین و چروک پوست شد ؟

اسفند ۲۲, ۱۳۸۸ بواسطة:   موضوع : اخبار علمی پزشکی, پوست و مو

 اگر پوست شما چین و چروک داشته و یا آنکه مایلید از ایجاد چین و چروک روی پوست تان جلوگیری به عمل آورید پیشنهاد می کنیم به نکاتی که در این مطلب برای شما مطرح می شود توجه کرده و تلاش کنید از آنها پیروی کنید.

 

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز  ،  پوست چروکیده معمولا دارای بافت خشن و زمخت بوده و پر از چین و چروک می باشد. اساسا علت آن در معرض قرار گرفتن مفرط پوست در برابر عوامل جوی همچون نور خورشید و یا سرمای شدید می باشد.

 

پیشنهادلت برای پیشگیری از چین و چروک پوست :
۱) همواره هرگاه می خواهید از خانه خارج شوید از کرم ها و یا لوسیون های ضدآفتاب استفاده کنید.
۲) از صابون استفاده نکنید و بجای آن سعی کنید صورت خود را با کرم شیر بشویید.
۳) در شب از کرم مرطوب کننده استفاده کنید.
۴) صبح پیش از آنکه حمام بگیرید سفیده تخم مرغ را جدا کرده و آن را با یک قاشق سوپخوری عسل و یک چهارم قاشق چایخوری آب هویج مخلوط کرده و به روی صورت خود قرار دهید.
۵) باقیمانده آرایش خود را توسط یک پنبه آغشته به آب گرم(که قدری نشاسته به آن افزوده شده است) پاک کنید. این کار زبری و چین وچروک پوست را رفع خواهد کرد.
۶) پیش از آنکه از وان حمام استفاده کنید ۲ قاشق غذاخوری روغن زیتون را به آب وان اضافه کنید.
۷) در تمام فصول از مواد آرایشی حاوی ترکیبات مواد مرطوب کننده استفاده کنید.
۸) مشتقات ویتامین A :
تریتنوئین(رتینA) دارویی است که از ویتامین A استخراج شده و برای درمان آکنه صورت بکار گرفته می شود. اما گاهی اوقات برای درمان چین و چروک صورت نیز تجویز می گردد. طریقه استفاده آن یک بار پیش از خواب بوده و تنها برای رفع چین و چروک های سطحی و کوچک کاربرد دارد.
۹) AHA(آلفاهیدروکسی اسید و یا اسیدمیوه):
مصرف منظم AHA بافت پوست را بهبود بخشیده و پوست های پیر را درخشنده تر نشان می دهد. همچنین سبب افزایش ساخت کلاژن و هیالورونیک اسید می گردد. برای حاصل شدن بهترین نتیجه، مصرف کنندگان AHA نباید صورتشان را با صابون های قلیایی بشویند.
۱۰) کلاژن:
کلاژن پروتئین موجود در پوست می باشد که به بسیاری از محصولات آرایشی افزوده می گردد. هرچند مصرف خوراکی آن زیاد سودمند نیست اما تزریق آن موثر می باشد. تزریق کلاژن به پوست قادر است چین وچروک و گودرفتگی های ظریف و ریز را اصلاح فوری کند.
پس از تزریق کلاژن نباید در مقابل آفتاب قرار گرفت. اما اگر شما از هرگونه بیماری خودایمنی رنج می برید از تزریق کلاژن خودداری ورزید.
۱۱) پیلینگ شیمیایی:
سایش پوست روش دیگری برای درمان پوست چروکیده می باشد.
۱۲) ماساژ:
هنگام استفاده از کرم های مرطوب کننده دستان خود را بصورت حرکات مدور به ملایمت از چانه تا میان پیشانی بالا آورده و سپس دستانتان را به دو سوی صورت تان به پایین سر دهید.
این کار را ۱۲ مرتبه تکرار کنید. برای جلوگیری از چین و چروک و خطوط صورت اطراف دهان، خنده اغراق آمیزی کرده و سپس دندان هایتان را محکم به هم بفشارید. این کار را ۲۴ مرتبه تکرار کنید. برای جلوگیری از چین و چروک گردن دست هایتان را از زیر چانه بطرف پایین و بالا ماساژ بدهید این کار را ۱۲ مرتبه تکرار کنید.
۱۳) نور خورشید علت شماره یک چین وچروک، تغییرات رنگدانه ها و سرطان پوست می باشد. تا حد امکان از در معرض قرار گرفتن مقابل نورخورشید پرهیز کنید. هرگاه از خانه خارج می گردید حتما از کرم ضدآفتاب استفاده کنید.
تحقیقات ثابت کرده که نوشیدن چای سبز تاثیر بسزایی بر فرآیند پیری دارد. چای منبع غنی از آنتی اکسیدان بوده که با رادیکال های آزاد بدن شما مبارزه می کند. حداقل چای کیسه ای را به مدت ۳ دقیقه در آب گرم قرار دهید تا بیشترین نتیجه را بدست آورید.

چگونه از پوست خود مراقبت کنیم ؟

اسفند ۲۲, ۱۳۸۸ بواسطة:   موضوع : اخبار علمی پزشکی, پوست و مو

چگونه از پوست خود مراقبت کنیم ؟

 

پوست بدن و صورت اگرچه ارتباط مستقیم با محیط بیرون دارد اما بافت بسیار ظریف و حساسی است که نیاز به توجه و مراقبت ویژه دارد. باید تمیز نگه داشت و علاوه برآن مواد مغذی به آن رساند که این کار هم از طریق تغذیه مناسب و هم از طریق مراقبت های بهداشتی پوست صورت می گیرد. ازطرفی باید پوست را درمقابل عوامل حساسیت زا حفظ کرد.

 

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز   ،  شاید عده زیادی ندانند که چگونه از پوست خود محافظت کنند و یا این که عده ای از آن مراقبت می کنند اما نتیجه معکوس می گیرند .  بنابراین برای حفاظت و مراقبت باید ساختار آن را شناخت و سپس برای داشتن پوست سالم اقدام کرد.

 

 شما چه قدر پوست خود را می شناسید؟
پوست را از نظر ویژگی می توان به چند دسته تقسیم بندی کرد که عبارت است از: طبیعی، خشک، چرب، ترکیبی و حساس که هریک دارای ویژگی متفاوتی است.
این که شما بدانید چه نوع پوستی دارید، برای رعایت نکات بهداشتی از اهمیت زیادی برخوردار است؛ زیرا مراقبت نادرست از پوست به مشکلات متعددی ازجمله ایجاد آکنه و جوش سرسیاه منجر می شود.

 

علاوه بر این با تشخیص دادن نوع پوست خود می توانید درخصوص تهیه محصول آرایشی و بهداشتی مناسب، تصمیم صحیحی بگیرید. ویژگی هر نوع پوست به ساختار ژنتیکی، رژیم غذایی، میزان استرس و محصولات آرایشی مورد استفاده ارتباط دارد. به مطلبی از «Readers digest» دراین خصوص توجه کنید.
۱) پوست معمولی؛ دارای میزان چربی مناسبی است و منافذ پوست اندازه عادی دارد. این نوع پوست نرم، شفاف با بافت صاف است. از آن جایی که پوست معمولی نه خیلی چرب و نه خیلی خشک است، نگه داری از آن آسان است و به ندرت آکنه و تغییر رنگ دراین نوع پوست دیده می شود. برای تشخیص این که آیا پوست معمولی دارید یا نه، صورت خود را با آب خالی و به طور کامل شست و شو دهید و سپس با حوله خشک کنید.

 

 یک دستمال کاغذی سفید بردارید و به مدت ۱۰ دقیقه روی پوست قرار دهید. اگر لایه یکنواخت از چربی روی دستمال دیده بشود، این به آن معناست که پوست شما معمولی است. توجه داشته باشید حتی اگر پوست معمولی دارید، احتمال بروز جو ش های سرسیاه و آکنه بازهم وجود دارد.
۲) پوست خشک؛ ویژگی این پوست از منافذ کوچک و نوعی ماده چربی به نام «sebum» که نقش محافظ و نرم کننده پوست را دارد، مشخص می شود و به علت کمبود رطوبت طبیعی، اغلب پوسته پوسته می شود. این نوع پوست ظاهر ظریفی دارد و نسبت به تغییرات اقلیمی مانند باد، دما و رطوبت آسیب پذیر است.

پوست خشک شکننده، شفاف و لکه دار است. برای پی بردن به این که آیا پوست خشک دارید یا نه، صورت خود را با آب بشویید و سپس خشک کنید. سپس به مدت ۱۰ دقیقه دستمال کاغذی را روی پوست خود قرار دهید.

اگر دستمال کاغذی به وسیله چربی پوست تغییر رنگ نداد نشانه خشک بودن پوست است. این افراد اغلب هنگام شست وشوی صورت با آب خالی احساس آزردگی می کنند.
بهترین مراقبت برای این پوست مرطوب کردن آن است.

اما قبل از مرطوب کردن، بااستفاده از ماده تمیز کننده (scrub) پوست مرده را از سطح پوست بزدایید. بهتر است از کرم های مرطوب کننده استفاده و روزی ۲ بار پوست خود را تمیز و مرطوب کنید.
۳) پوست چرب؛ این نوع پوست بیش از حد چربی که پوست نیاز دارد، تولید می کند. بنابراین پوست ظاهر چرب دارد. به علت رسوب چربی بیش از حد منافذ روی آن بند می آید و به آکنه و جوش های سرسیاه تبدیل می شود. پوست چرب دارای ظاهری زبر با منافذ بزرگی است. صورت این نوع افراد به خصوص بینی، پیشانی و چانه برق می زند. برای تشخیص این نوع پوست پس از شست وشوی صورت با آب و خشک کردن به مدت ۱۰ دقیقه دستمال کاغذی را روی پوست خود قرار دهید.

وجود چربی زیاد روی دستمال کاغذی نشانه چرب بودن پوست است. این نوع پوست پس از شستن بلافاصله چرب می شود. پوست چرب نسبت به آکنه و جوش های سرسیاه مستعد است و باید تحت مراقبت های شدید قرار بگیرد. برای کاهش دادن رسوب چربی پوست را با محلول شست وشوی صورت که فاقد چربی است، بشویید و به طور مرتب روی آن را از پوست مرده تمیز کنید.
نیازی به استفاده از کرم مرطوب کننده نیست.
۴) پوست ترکیبی؛ این نوع پوست نه خیلی چرب و نه خیلی خشک است بلکه ترکیبی از هر ۲ نوع پوست است. در قسمت های خاص صورت اغلب در پیشانی، بینی و چانه چربی را نگه می دارد درحالی که قسمت های دیگری ازجمله گونه و دورچشم خشک است. برای تشخیص دادن این نوع پوست، پس از شست و شو وخشک کردن، صورت خود را با استفاده از دستمال کاغذی به آرامی پاک کنید. وجود چربی تنها در برخی از قسمت های صورت نشانه پوست ترکیبی است.

 

بیشتر افراد دارای این نوع پوست به هنگام انتخاب محصولات آرایشی سردرگم می شوند. تمیز و مرطوب کردن پوست سبب متعادل شدن چربی در صورت می شود. قسمت های چرب را به طور منظم تمیز و قسمت خشک را نیز به طور منظم چرب کنید.
۵) پوست حساس؛ این نوع پوست نسبت به چند نوع عامل از جمله آب و هوا، دما و مواد شیمیایی آسیب پذیر است. برای شناسایی این نوع پوست باید عواملی را که به پوست شما آزار می رساند، درنظر بگیرید. اگر کار زیبایی روی پوست مانند برداشتن ابرو در خانم ها ناراحتی پوستی ایجاد می کند، پس پوست حساسی دارید.

 

برای محافظت از پوست در برابر آفتاب سوختگی، تغییر در آب و هوا و دما از لوسیون های ضدآفتاب و مرطوب کننده استفاده کنید. تمیز کردن و زدودن سلول های مرده و مرطوب کردن پوست به طور مرتب باعث شادابی پوست می شود. ازمحصولات بهداشتی ملایم استفاده کنید و از آرایش کردن بپرهیزید.

 

* تاثیر مواد غذایی گوناگون در مراقبت از پوست :

● آب :
نوشیدن مقادیرکافی آب در هرروز ، به پوست کمک می کند که ظاهری صاف ، نرم ،انعطاف پذیرو جوان تر داشته باشید.
● ویتامین c:
ویتامین cبه بدن کمک می کند تا با عفونتها و بیماریها مبارزه نماید .سیستم ایمنی را تقویت کرده و نیزبهبود بیماری را تسریع می کند.
مرکبات ، توت ها ، کوجه فرنگی ، گل کلم و کلم بروکلی همگی از جمله مواد غنی از ویتامین c هستند.
● چای سبز:
چای سبز غنی از اکسیدان ها است . همچنین نشان داده شده است که مسبب کاهش سطح کلسترول ، تقویت عملکرد ایمنی و کاهش ریسک ابتلا به برخی سرطانها می شود .
با مصرف چای سبز شما متوجه کاهش وزن خود می شوید، در حالی که از کافئین دریافتی خود نیز احساس رضایت می کنید.
● سویا:
پروتئین های سویا غنی از آمینو اسیدها ، ویتامین E و بسیاری از آتی اکسیدان ها هستند . این موارد موجب می شوند که پوست ، مرطوب و بدون چروک باقی بماند
اسیدهای چرب ضروری :
اسیدهای چرب ضروری (EFAS) مانند امگا ۳ و امگا ۶ که به عنوان چربی های خوب شناخته می شوندبه عملکرد سلولی کمک می کند . مانند سایرغذاهای مفید ، اسیدهای چرب ضروری به سلول ها کمک می کند تا اعمالشان را به درستی انجام داده و از این رو سبب پاکسازی پوست ، جلوگیری از ایجاد لک های پوستی ، کاهش چروک ها ، بهبود و سلامت مو و رشد ناخن می گردند.
● شیر:
شیر غنی از کلسیم ، ویتامین های B۲ ،B۱۲و D است . کلسیم به همراه ویتامین D که اقزایش دهنده جذب کلسیم می باشد . به حفظ استخوانهای محکم و دندانهایی سالم کمک می کند .
ویتامین B۲و B۱۲ برای رشد گلبول های قرمز خون که حاملین اکسیژن مورد نیاز سلول ها هستند ، ضروری است . این مواد کمک می کند تا پوست و مو سالم تر و زنده تر به نظر برسند .
● سبزیجات :
سبزیجاتی مانند اسفناج و کلم پیچ غنی از ویتامین A,E,C و آهن فیبرهستند . که برای زیبایی چهره مهم است .
● ماست :
از آنجا که ماست یک فرآورده لبنی است تمام خواص شیر برای آن قابل ذکر است .
ماست همچنین حاوی باکتری های مفیدی است که به هضم غذا موادغذایی کمک کرده ، سیستم ایمنی را تقویت کرده و زمانی که به عنوان ماسک استفاده می شود ، می تواند سبب آبرسانی و پاکسازی پوست شود.
● سیر:
این ماده اعجاب انگیز سبب کاهش فشارخون ، کاهش کلسترول و حتی پیشگیری از سرطان می شود. این ماده غذایی سرشار از آنتی اکسیدان ها است که کمک می کند شما جوان بمانید.
● شکلات :
شاید شکلات بهترین ماده غذایی برای حفظ سلامتی در دنیا نباشد اما از طریق افزایش میزان اندورفین ها و سروتونین اثرات مثبتی برروی خلق و خوی شما می گذارد. و سبب آرامش و احساسی خوشایند در شما می شود

 

* نکاتی که رعایت آنها بسیار مفید است :

برس های لوازم آرایشی می بایست حداقل ۲ مرتبه در ماه تمیز شوند. وسایل مذکور را برای مدت زمان ۱۰ دقیقه در محلول آب و صابون بخیسانید و سپس کمی نرم کننده و یا شامپوی بچه به آن اضافه کنید. آنها را به دقت بشویید و سپس با یک حوله نرم آب اضافی آنها را گرفته و به صورت عمودی در یک لیوان قرار دهید (به طوریکه ته آنها کف لیوان قرار بگیرد) تا به طور کامل خشک شوند.

 

از پوست خود در مقابل آلودگی هوا محافظت کنید. برای انجام این کار باید از یک کرم مرطوب کننده استفاده کنید. کرم جذب پوست می شود و مانند سدی از نفوذ آلودگی به درون پوست شما جلوگیری می کند. استفاده از کرم های مرطوب کننده ای که شامل ویتامین های A , E , C هستند، ارجعیت دارد .

 

برنامه ورزشی مناسب مانند ایروبیک نه تنها باعث شادابی پوست می شود بلکه جریان خون را تنظیم کرده و برای سلامت بدن نیز مفید است. بدن در هنگام ورزش تعرق کرده و نوعی محصول مرطوب کننده طبیعی بر روی پوست شما تولید می شود. یکی از پژوهشگران دارویی ساختگی را پیشنهاد می کند که آشنایی با آن خالی از لطف هم نیست.

 

 آب نصف لیمو را در یک فنجان ماست بچکانید، آنرا در یخچال نگهداری کنید و هر شب قبل از خواب آنرا مانند یک کرم بر روی پوست خود بمالید.

 

شما حتی می توانید پس از اینکه ماست به خوبی جذب پوست شد بر روی آن از یک لایه نازک کرم مرطوب کننده نیز استفاده کنید. با مصرف مداوم، طی ۳ الی ۴ هفته متوجه تغییر رنگ پوست خود خواهید شد.  پوست شما قطعا لطیف تر و جوان تر خواهد شد. تا آنجا که می توانید استرس را کاهش دهید.

 

افرادی که تحت فشار و تنش های بی حد و حصر هستند از شرایط پوستی نامناسبی برخوردارند. معمولا به دلیل استرس جوش و آکنه های بد قیافه ای بر روی پوست شما ظاهر می شوند که ممکن است تاثیر آن ها تا مدت زمانی طولانی بر روی پوست شما باقی بماند. بنابر این خوب است تا در طول روز زمانی را به مدیتیشن و تمدد اعصاب اختصاص دهید.

 

به اندازه کافی استراحت کنید و برای جلوگیری از بروز گودی های دور چشم و پف صورت، در هنگام استراحت به پشت خود بخوابید تا آب اضافی در این نقاط جمع نگردد. می توانید با استفاده از یک پوشش نازک بر روس سر و یا هد بند از تماس موها با پوست صورت خود جلوگیری کنید. همیشه به خاطر داشته باشید که استرس بیش از حد به همان اندازه که می تواند بر روی چهره شما تاثیر منفی بگذارد قادر است تا سلامت کل بدن شما را نیز به مخاطره بیندازد.

آشنایی با شوره سر (DANDRUFF) یا Pitiriasis capitis و راه های درمان آن

اسفند ۲۲, ۱۳۸۸ بواسطة:   موضوع : اخبار علمی پزشکی, پوست و مو

آشنایی با شوره سر (DANDRUFF)  و راه های درمان آن

 

شوره سر یا سبوره  Pitiriasis capitis  با پوسته ریزى پوست سر مشخص مى شود که همراه با خارش و گاهى اوقات همراه با قرمزى ودلمه مى باشد. شوره سر نوع خفیف درماتیت سبوروئیک مى باشد. درماتیت سبوروئیک یا درماتیت شوره اى به ضایعات قرمز و پوسته دار پوست که باتولید سبوره (پوسته هاى چرب یا خشک سفید رنگ) و خارش همراه است، گفته مى شود. این بیمارى مسرى نیست.

 

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز  ،    بروز شوره سر (پوسته سر) یکی از رایج ترین مشکلاتی است که می تواند هر فردی را درگیر کند. البته وجود چند تکه پوسته سفید رنگ لا به لای موها، امری طبیعی و ناشی از جدا شدن سلول های مرده و بالغ پوست کف سر و بیرون آمدن مواد زاید از حفره های پوستی است. زمانی که میزان این پوسته ها زیاد شود، بایستی به عنوان یک مشکل با آن برخورد کنید. در کل، موهای تمیز، سالم و برخوردار از تعادل اسیدی که خوب نگه داری شوند، دچار مشکل شوره سر نمی شوند.

 

 

مکانیسم ایجاد بیمارى پوست سر به طور طبیعى در اثر لایه لایه شدن طبقه شاخى آن لایه هاى شاخى قدیمى را ازدست داده و لایه هاى جدید جایگزین مى گردند. این عمل آهنگ و ریتم طبیعى و مشخصى دارد اگر آهنگ و سرعت ریزش پوسته هاى طبقه شاخى مو از حالت طبیعى خارج شده و تشدید و تسریع شود حالتى به نام شوره سر ایجاد مى گردد. شوره سر به حدى شایع است که برخى متخصصان آن را امرى طبیعى مى دانند. پس شوره سر در اثر جدا شدن سلول هاى خارجى پوست سر به وجود مى آید و باید نسبت به درمان این عارضه اقدام کرد.

 

شوره سر نتیجه پوسته پوسته شدن غیر طبیعی لایه سطحی پوست سر است. شوره قطعاتی ریز، پولک مانند و تقریباً گرد است که معمولاً روی هم جمع شده و از پوست سر جدا می شود. ابتلاء به شوره سر می تواند موضعی باشد (پیشانی، شقیقه ها یا گردن) یا در تمام سر گسترش یابد.

 
دو نوع شوره سر وجود دارد: شوره خشک و شوره چرب. شوره های خشک به شکل پوسته های سفید رنگ نرم به نظر می رسند و کف سرخارش زیادی پیدا می کند. شوره های چرب به شکل پوسته های چسبناک و زرد رنگ به نظر می رسند و پوست کف سر بوی بدی پیدا می کند. شوره های چرب در موهای نوجوانان و جوانانی یافت می شوند که پوست کف سرشان چرب است و در کل پوست خیلی چرب دارند.

 
● چه عواملی باعث بروز شوره سر می شوند؟
عوامل اصلی عبارتند از:
▪ پیروی از برنامه غذایی ناسالم
▪ استرس ها و تنش های احساسی و عاطفی
▪ اختلالات هورمونی
▪ عفونت های ناشی از بیماریها
▪ آسیب ها و زخم های وارده به پوست کف سر و مصرف زیاد یا نادرست محصولات آرایشی مو و آب و هوای خشک.
علت بروز شوره سر در لا به لای موهای نوجوانان، ترشح زیاد هورمون های آندروژن است که تولید Sebum یا چربی پوستی می کند.

 

علل شوره سر

شوره سر به دلایل مختلفى از قبیل تغذیه نادرست ، هیجان و نگرانى و استرس ، هواى گرم و مرطوب ، یا سرد و خشک ، ، پوست چرب ، تعریق زیاد ، عدم تعادل هورمونها بخصوص آندروژنها ، مصرف بى رویه مواد آرایشى مو و عدم رعایت نظافت مو (شامپو نزدن مرتب ، عدم شست و شوى کافى سر متعاقب استفاده از شامپو و یا باقى ماندن بقایاى صابون در پوست سر) ظاهر مى شود. همچنین شوره علت میکروارگانیسمى و نیز قارچى داشته و همچنین عوامل ذکر شده در بالا ، در ایجاد شوره سر موثرند.

● رابطه شوره سر و قارچ

از قدیم ، دانشمندان عقیده داشتند پوسته هاى ریز روى سر یا همان شوره ها توسط قارچ کوچکى که روى پوست سر رشد مى کند، ایجاد مى شوند. امروزه ، وجود چنین قارچ هایى اثبات شده است. التهاب پوست هم نکته اى مهم است. قارچها ابتدا روى پوست سر ساکن مى شوند و بعد روى چربى موجود بر پوست سر. آنها این چربى ها را به اسیدهاى چرب دلخواه خودشان تجزیه مى کنند و حتى موادى را که مانع و مزاحم رشد آنهاست از بین مى برند. این التهاب باعث مى شود سلول هاى پوست سر سریعتر تقسیم شوند و بعد از آن ، محیط مناسبى براى رشد قارچها فراهم شود.

 

همه اینها دست به دست هم مى دهند و باعث تقسیم سریع تر سلول هاى پوست سر و در نتیجه ایجاد شوره سر مى شوند. هنوز هم کسى نمى داند علت چند میلیون پوسته سر که هر روزه روى لباس افراد مختلف مى ریزد چیست. در شرکت هاى سازنده شامپوهاى ضد شوره ، میکروبیولوژیست ها به دقت مشغول رشد دادن قارچ هایى هستند که از پوسته هاى ریز سر به وجود آمده اند. هدف آنها این است که بفهمند این قارچ ها روى چه موادى بهتر رشد مى کنند. اگر آنها این مطلب را بفهمند و بتوانند تغییر مختصرى در این مواد که روى پوست سر وجود دارند، ایجاد کنند، درمان شوره سر را کشف کرده اند.

 

دو گونه از قارچ ها هستند که باعث شوره سر مى شوند: مالاسزیا وستریکتا و مالاسزیا گلوبوسا. تنها علتى که باعث شده است همه فکر کنند مالاسزیا فورفور عامل شوره سر است ، این است که این قارچ روى محیطهاى کشت رشد مى کند. اما دوگونه دیگر ، حساستر از آن هستند که روى چربى هاى حیوانات یا گیاهى رشد کنند و براى رشد ، حتما نیاز به چربى پوست انسان دارند. در حال حاضر ، فقط قارچها مسوول ایجاد شوره سر به حساب نمى آیند.

 

● بیمارى هاى پوستى

 

بیمارى هاى پوستى دیگر همراه شوره علت شوره سر ، التهاب پوست سر است و بیمارى هایى همچون اگزما پوسته ریزى شدیدى در پوست سر بوجود مى آورند و گاهى بیمارى هاى عفونى مثل زرد زخم و شپش سر یا پدیکولوز به صورت پوسته در سر ظاهر مى شوند. سایر اختلالات پوستى از جمله درماتیت سبوروئیک و درماتیت آتوپیک ، دندروف( زمان بلوغ ) ، روزاسه ، آکنه ، پسوریازیس ، چاقى ، بیمارى پارکینسون ، استفاده از لوسین هاى خشک کننده حاوى الکل و بیمارى ایدز از بیمارى هایى هستند که باعث شوره شدید سر مى شوند. درمان شوره و پیشگیرى نمى توان از آن پیشگیرى قطعى بعمل آورد. اما براى به حداقل رساندن شدت یا دفعات شعله ور شدن بیمارى مى توانیم از روشهاى زیر استفاده کنیم.
● چگونه می توان از شر شوره سر خلاص شد؟
بهترین شیوه، نگه داشتن موها محسوب می شود. موها و پوست کف سرتان را مداوماً بشویید و آن ها را تمیز نگه دارید، با در نظر گرفتن میزان شوره سرتان، می توانید یک روز در میان، اقدام به شستن آن بکنید. اگر پوست کف سر و موهایتان چرب هستند، بایستی از شامپوهای گیاهی استفاده به عمل آورید، چون شست و شوی مداوم موها با شامپوهای قوی باعث آسیب دیدن موهایتان می شود. ماساژ و شانه زدن روزانه سر، در رفع شوره سر بسیار موثر واقع می گردد.

 

به این ترتیب، خون به پوست کف سرتان می رسد، از انباشت و تجمع چربی زیاد در پوست کف سر جلوگیری به عمل می آورد و سلول های مرده پوستی چسبیده به پوست کف سر را از آن جدا می کند. اگر دچار شوره های خشک سر هستید، برای ماساژ پوست کف سرتان، به خصوص قبل از شستن موها، از یک نوع روغن مناسب مو استفاده به عمل آورید. تا جای ممکن از چربی ها و روغن های تهیه شده از منابع حیوانی کمتر استفاده کنید و در عوض روغن های گیاهی غیر اشباع مصرف نمایید.

 

از خوردن بیش از حد آجیل، شکلات، مواد غذایی سرخ شده، صدف داران و نمک های ید دار اجتناب ورزید. از یک برنامه غذایی سرشار از مرغ، ماهی، سبزیجات، شیر، فرآورده های لبنی و مواد حاوی ویتامین A، E و B کمپلکس پیروی کنید. در کل، مشکل شوره سر، مشکلی است که می توان به راحتی با درمان های خانگی به رفع آن اقدام کرد.
۱) درمان شوره سر چرب:
دو قاشق غذاخوری سرکه جو (سرکه مالت) داخل یک تنگ آب بریزید. بعد از شستن موها با شامپو، سرتان را با آن مخلوط آبکشی نمایید. سپس موهایتان را با حوله خوب خشک کنید. این بهترین شیوه برای جلوگیری از بروز شوره چرب است.
▪ فرمول تمیز کننده شوره سر چرب: دو قاشق غذاخوری سر پر تخم شنبلیله را به مدت یک شبانه روز در آب خیس کنید. بعد آن ها را به صورت خمیر در آورده و کف سرتان بمالید. بعد از گذشت نیم ساعت، موهایتان را با یک نوع صابون گیاهی و آب شست و شو دهید. می توانید از شامپوهای گیاهی نیز استفاده کنید. هفته ای دو مرتبه این عمل را انجام دهید.
۲) درمان شوره سرخشک: برای کسب بهترین نتیجه، پوست کف سرتان را با یک قاشق چایخوری روغن کرچک داغ مخلوط با یک قاشق چایخوری روغن نارگیل و یک قاشق چایخوری روغن کنجد ماساژ دهید. بعد از گذشت نیم ساعت، موهایتان را با شامپو بشویید. هفته ای دو مرتبه این عمل را انجام دهید، به خصوص در فصل زمستان.
▪ فرمول تمیز کننده شوره سر خشک: حدود پنج قاشق غذاخوری ماست را با آب نصف یک عدد لیموترش مخلوط کنید. دو قاشق غذاخوری سرپر پودر گیاهی به آن بیفزایید و خوب هم بزنید. خمیر حاصله را روی پوسته کف سرتان بمالید و پس از گذشت ده دقیقه، موهایتان را با شامپویی غلیظ و مرطوب کننده خوب شست و شو دهید. دست کم هفته ای یک مرتبه این عمل را انجام دهید. دست کم هفته ای یک مرتبه این عمل را انجام دهید. اگر با این روش ها، شوره سرتان برطرف نشد، لازم است که حتماً به یک متخصص مراجعه نمایید. چون ممکن است عفونتی قارچی در میان باشد. یک روش موثر رفع کننده شوره سر، مالیدن مخلوطی تهیه شده از یک قاشق غذاخوری ادوکلن و دو عدد قرص آسپرین له شده است.

 

● علل ایجاد شوره سر

شوره سر بدلایل مختلفی از قبیل تغذیه نادرست ، هیجان و نگرانی و استرس ، هوای‌ گرم‌ و مرطوب‌ ، یا سرد و خشک‌ ، پوست‌ چرب ، تعریق زیاد ، عدم تعادل هورمونها بخصوص آندروژنها ، مصرف بی‌رویه مواد آرایشی مو و عدم رعایت نظافت مو (شامپو نزدن‌ مرتب‌ ، عدم شست‌و‌شوی کافی سر متعاقب استفاده از شامپو و یا باقی ماندن بقایای صابون در پوست سر) ظاهر می‌شود. همچنین شوره علت میکروارگانیسمی و نیز قارچی داشته و همچنین عوامل ذکر شده در بالا ، در ایجاد شوره سر موثرند.

 

● آیا علت شوره قارچ است؟

قارچها روی پوست سر بسیاری افراد وجود دارند، اما همه این افراد به شوره سر مبتلا نیستند. شوره سر در افراد مختلف ، شدتهای مختلفی دارد و این هم دلیل دیگری است بر این که در سر بعضی از ما عاملی وجود دارد که باعث می‌شود یکی همیشه از شوره سر کلافه باشد و دیگری اصلا سرش شوره نزند. حتی در یک فرد هم این میزان شوره سر در زمانهای مختلف تفاوت دارد.

از قدیم ، دانشمندان عقیده داشتند پوسته‌های ریز روی سر یا همان شوره‌ها توسط قارچ کوچکی که روی پوست سر رشد می کند، ایجاد می‌شوند. امروزه ، وجود چنین قارچهایی اثبات شده است. التهاب پوست هم نکته ای مهم است. قارچها ابتدا روی پوست سر ساکن می‌شوند و بعد روی چربی موجود بر پوست سر. آنها این چربیها را به اسیدهای چرب دلخواه خودشان تجزیه می‌کنند و حتی موادی را که مانع و مزاحم رشد آنهاست از بین می‌برند. این التهاب باعث می‌شود سلولهای پوست سر سریعتر تقسیم شوند و بعد از آن ، محیط مناسبی برای رشد قارچها فراهم شود.

همه اینها دست به دست هم می دهند و باعث تقسیم سریع تر سلولهای پوست سر و در نتیجه ایجاد شوره سر می شوند. هنوز هم کسی نمی‌داند علت چند میلیون پوسته سر که هر روزه روی لباس افراد مختلف می‌ریزد چیست. در شرکتهای سازنده شامپوهای ضد شوره ، میکروبیولوژیستها بدقت مشغول رشد دادن قارچهایی هستند که از پوسته‌های ریز سر به وجود آمده‌اند. هدف آنها این است که بفهمند این قارچها روی چه موادی بهتر رشد می‌کنند. اگر آنها این مطلب را بفهمند و بتوانند تغییر مختصری در این مواد که روی پوست سر وجود دارند، ایجاد کنند، درمان شوره سر را کشف کرده‌اند.

دو گونه از قارچها هستند که باعث شوره سر می شوند: «مالاسزیا وستریکتا» و «مالاسزیا گلوبوسا». تنها علتی که باعث شده است همه فکر کنند «مالاسزیا فورفور» عامل شوره سر است ، این است که این قارچ روی محیطهای کشت رشد می‌کنند. اما دوگونه دیگر ، حساستر از آن هستند که روی چربیهای حیوانات یا گیاهی رشد کنند و برای رشد ، حتما نیاز به چربی پوست انسان دارند. در حال حاضر ، فقط قارچها مسوول ایجاد شوره سر به حساب نمی‌آیند.

● بیماریهای پوستی دیگر همراه شوره

علت شوره سر ، التهاب پوست سر است و بیماریهایی همچون اگزما پوسته‌ریزی شدیدی در پوست سر بوجود می‌آورند و گاهی بیماریهای عفونی مثل زرد زخم و شپش سر یا پدیکولوز به صورت پوسته در سر ظاهر می‌شوند. سایر اختلالات‌ پوستی از جمله‌ درماتیت سبوروئیک و درماتیت آتوپیک ، دندروف( زمان بلوغ ) ،‌ روزاسه‌ ، آکنه‌ ، پسوریازیس‌ ، چاقی‌ ، بیماری‌ پارکینسون ، استفاده‌ از لوسین‌های‌ خشک‌کننده‌ حاوی‌ الکل‌ و بیماری‌ ایدز از بیماریهایی هستند که باعث شوره شدید سر می‌شوند.

 
● انواع شوره سر:

۱٫ شوره خشک: شوره هایی که در موهای خشک ایجاد می شود شوره خشک نامیده می شود. این شوره ها معمولاً کوچک و سفید بوده و به پوست سر نمی چسبند. پوسته ها هنگام شانه زدن مثل برف می ریزند. شوره خشک معمولاً مملواز میکروبهای خیلی ریز است.
شوره خشک می تواند به علت بعضی از بیماریها ایجاد شده باشد. بنابراین درصورت داشتن شوره خشک، حتما با پزشک مشورت کنید.

۲٫ شوره چرب: این شوره ها از شوره های خشک بزرگترند، زیرا به خاطر چرب بودن بهم می چسبند. تقریباً سفید رنگ اند و به پوست سر می چسبند. شوره های چرب جایگاه میکروارگانیسم ها و میکروب های دیگری است که می تواند باعث عفونت پوست سر شود. این وضعیت همراه با خارش های شدید خواهد بود. ممکن است با شستشو بهتر شده و ۲ روز بعد مجدداً ایجاد شود. این نوع شوره ها بیشتر سبب ریزش مو می شوند زیرا مانع تنفس طبیعی پوست می گردند. اگر با استفاده از شامپوی مناسب و افزایش دفعات شستشو این نوع شوره بر طرف نشد به پزشک مراجعه کنید.

 

● درمان شوره سر

شوره سر را به هیچ وجه نباید نادیده گرفت زیرا ممکن است مشکلات وخیم تری از جمله عفونت بر اثر خاراندن سر ایجاد کنند. در مورد شوره چرب، درمان اصلی زیاد شستن موی سر است تا چربی روی پوست پاک شود. برای درمان شوره چرب حنا و گل سر شوی مفید است.

 

● در درمان شوره سر به نکات زیر توجه کنید:

۱٫ رعایت بیشتر پاکیزگی و نظافت: نیازی نیست هر روز موهای خود را بشویید اما حداقل باید هفته ای ۱ تا ۲ بار این کار را انجام دهید.
۲٫ توقف خاراندن سر: این دومین اصل مهم در معالجه شوره سر است. به هیچ وجه نباید سر خود را مداوم بخارانید. باید این کار را با حداقل برسانید تا وضعیت به حالت طبیعی بر گردد. مشکل هنگامی عمیق تر می شود که خانم ها با ناخن های بلندشان پوست سر را با خاراندن زخمی می کنند و همین امر باعث می شود که عناصر میکروب موجود در شوره به عمق پوست سر وارد شده و عفونت هایی را به وجود بیاورد. اگر شوره خشک دارید از شامپوهای ملایم مثل شامپوی بچه استفاده کنید. اگر شوره چرب دارید حتما از شامپوهای مخصوص موهای چرب و شامپوهای ضد شوره مناسب استفاده کنید.
۳٫ شامپوهای ضد شوره: استفاده از شامپوهای ضدشوره مانند سلنیوم سولفید مفید است.
۴٫ استفاده از برس مناسب: در صورت وجود شوره سر مراقب برس زدن یا شانه کردن باشید تا از جدا شدن پوسته های موجود در پوست سر، خارش یا ایجاد عفونت جلوگیری شود. مسلماً شما باید از برس های ابریشمی و طبیعی و شانه های شاخی یا چوبی استفاده کنید. کسی که دچار شوره سر است باید از برس های طبیعی استفاده کند. سایر اعضای خانواده نباید از برس شما استفاده کنند.
۵٫ ماساژ: توده های شوره که آغشته به چربی است موجب نارسایی جریان خون در سطح پوست سر و درنتیجه وقفه تنفس طبیعی ریشه مو می گردد. برای بهبود این وضع می توان از ماساژ خاصی استفاده کرد. مراقب باشید این ماساژ را فقط آرایشگر ماهری که از روش مناسب این کار آگاهی دارد می تواند انجام دهد. در صورت ابتلاء به شوره سر خودتان این کار را انجام ندهید زیرا با این کار ممکن است مشکل تان را تشدید کنید.
۶٫ استفاده از روغن های گیاهی: روغن های گیاهی در درمان شوره خشک مؤثر است. نیم ساعت قبل از حمام، سر را با مخلوطی از روغن های گیاهی (زیتون، بادام، نارگیل) آغشته کنید. روغن را کف دست بزنید بر روی سر بمالید و با کف دست مالش بدهید؛ سپس استحمام کنید.

 

● درمان ساده و غیر دارویی

 

۱- برس زدن مرتب موها در درمان شوره سر اهمیت زیادی دارد زیرا سبب می‌شود که جریان خون سریعتر شود و سلول‌ها تغذیه شوند. هر شب پیش از رفتن به رختخواب با یک برس مویی ،‌ موهای خود را از جهات مختلف برس بزنید، به طوری که در حدود صدبار برس روی سرتان حرکت کند و در تمام نقاط خون را به جریان بیندازد. شانه کردن مرتب موها بویزه در هوای آزاد و تمیز تاثیر بسیاری در درمان شوره سر دارد. زیرا این کار موجب افزایش جریان خون و سلولهای بافت پوست سر می‌شود.
۲- روزانه‌ یک‌ بار سر خود را به‌ خوبی‌ شامپو کنید. طریقه‌ شستن‌ سر با شامپو اهمیت‌ بیشتری‌ از نوع‌ شامپو دارد. هنگام‌ شامپو کردن‌، پوسته‌ها را با ناخن‌هایتان‌ سست‌ کنید و سرتان‌ را حداقل‌ ۵ دقیقه‌ مالش‌ دهید. برای تمیز کردن موها ، ‌از شامپوی متناسب با جنس موهایتان استفاده کنید. می‌توانید به این شامپو بر حسب نوع موها مقداری مواد تقویت کننده گیاهی یا حیوانی بیفزایید.

 

● رژیم غذایی

 

به گفته بعضی متخصصین علل اصلی شوره سر بر اثر بد غذایی است. درصورتی که شوره سر در اثر بدغذایی باشد رژیم غذایی مناسب برای آن توصیه می‌شود. پرهیز از خوردن چربی‌های حیوانی، پرهیز از زیاده‌روی در مصرف شیرینی‌ها ، شکلات ، ‌‌آجیل ، ‌غذاهای سرخ شده و پر ادویه سلامت را به موها باز می‌گرداند. برای کسانی که با مشکل شوره سر رو برو هستند،‌ خوردن سبزیها و میوه‌ها و مواد پروتئین‌دار به مقدار فراوان تجویز می‌شود. غذاهایی که ویتامینهای A ، E ، B و پروتئین به حد کافی دارند، از شوره سر جلوگیری می‌کنند.

 

● درمان شوره باروش سنتی

 

بهترین درمان طبیعی برای شوره سر آب سیب است. برای معالجه موهایتان را با آب سیب ماساژ دهید. اسیدهای طبیعی موجود در این میوه سلولهای مرده را از سر جدا می‌کند. پس از چند دقیقه سرتان را با شامپو بشوئید. سرکه سیب همراه با آب گرم نیز می‌تواند بعنوان ضد شوره و ضد چربی عمل کند.

 

● درمان شوره بروش دارویی

 

۱- برای‌ رفع‌ شوره‌ مختصر سر می‌توانید از شامپوهای‌ طبی ضدشوره‌ از جمله سلنیوم سولفید ، کتوکونازول ، پیریتنیوم زینک (پریتیون روی) و انواع شامپوهای پلی‌تار و شامپو های آنتی سپتیک مانند شامپو ستاولون و نیز لوسیون‌های‌ نرم‌کننده‌ پوست‌ استفاده‌ کنید.
۲- در موارد شدیدتر ، امکان‌ دارد شامپوهای‌ حاوی‌ قطران‌ یا کرم‌ پوست‌ سر حاوی‌ کورتیزون‌ تجویز شود. برای‌ مالیدن‌ دارو روی‌ پوست‌ سر ، موها را در قسمت‌ کوچکی‌ از سر هم‌ باز کنید و پماد یا لوسیون‌ را به‌ خوبی‌ روی‌ پوست‌ سر بمالید. این‌ کار را در سایر نقاط‌ مورد نظر تکرار کنید.
۳- در شوره شدید سر (با پوسته ریزی و دلمه) پماد ۵ درصد اسید سالیسیلیک مفید است.

 

● عواقب‌ بیماری

 

شوره سر یکی از بیماریهای شایع مو است که‌ یک‌ بیماری‌ مزمن‌ است‌، غالباً بیماری‌ مدت‌ها خاموش‌ باقی‌ می‌ماند. در هنگام‌ مرحله‌ فعال‌ بیماری‌، علایم‌ را می‌توان‌ با درمان‌ کنترل‌ کرد. این‌ بیماری‌ باعث‌ ریزش‌ مو نمی‌شود و موی چرب و شوره نقشی در طاسی سر ندارند. ولی دست‌ پاچگی‌ و عدم‌ احساس‌ راحتی‌ در برخوردهای‌ اجتماعی‌ و عفونت‌ باکتریایی‌ ثانویه‌ در نواحی‌ درگیر از عوارض‌ آن هستند.
● علت ریزش مو چیست؟
پدیده ریزش مو، اختلالی رایج و متداول است که زنان و مردان جوان و میان سال را درگیر می کند. همه افراد روزی پنجاه تا صد تار موی خود را از دست می دهند که این میزان طبیعی محسوب می شود. ولی اگر میزان ریزش تارهای موی تان بیش از این میزان باشد، یعنی با اختلال و مشکل ریزش مو مواجه هستید.
پس در آن صورت، باید هر چه سریع تر به دنبال یافتن شیوه درمانی مناسبی باشید.
● علل عمده پیدایش مشکل ریزش مو در مردان:
▪ عوامل هورمونی: هورمون ها باعث رشد مو می شوند؛ از این رو، بروز هر گونه تغییر در هورمون ها به کم پشت شدن یا کچلی در مردان منجر می گردد. این رایج ترین و عمده ترین علت بروز مشکل ریزش مو در مردان محسوب می شود.
▪ عوامل ژنتیکی: مشکل ریزش مو می تواند موروثی باشد، به این معنا که پدر و مادرتان از مشکل ریزش مو یا کم پشتی مو رنج می برند، ممکن است شما هم وقتی به سن آنان برسید با همان مشکل مواجه گردید.
▪ انواع بیماری ها: برخی از بیماری ها مثل تب های شدید و بیماری های عفونی مصرف برخی از داروهای ضد افسردگی و نشاط آور، نقرس، امراض قلبی و غیره باعث ریزش مو می شوند.
▪ شیمی درمانی: شیمی درمانی برای غلبه بر سرطان منجر به ریزش موها می شود. چون پرتوها و اشعه های ناشی از آن، سلول های مو را از تقسیم شدن باز می دارد و در نتیجه موها کم پشت می شوند.
▪ عنصر سن: با افزایش سن، رستنگاه مو به سمت عقب پیشروی می کند، تارهای مو نازک و شکننده می شوند و قسمت های کچل شده در پشت سر عریض تر می گردند.

از آن جایی که مشکل ریزش مو، پروسه ای کند و تدریجی است و دست کم پنج سال یا بیشتر به طول می انجامد تا رشد مو به کلی متوقف گردد، اگر به موقع اقدام کنید و درصدد درمان برآیید، می توانید بر این مشکل غلبه کنید.
از فرآورده های خانگی در جهت زیبایی خود استفاده کنید.
● طرز تهیه محلول مرطوب کننده و براق کننده مو:
▪ دو فنجان آب گرم؛
▪ چهار قاشق چایخوری آب لیموترش؛
▪ یک قاشق چایخوری عصاره بادام؛
▪ یک قاشق چایخوری عصاره گیلاس؛
▪ یک قاشق چایخوری عصاره وانیل.
همه مواد را خوب با هم مخلوط کرده و محلول حاصل را داخل یک بطری اسپری بریزید. این محلول علاوه بر آنکه رایحه فوق العاده ای دارد، موهای روشن را به خوبی مرطوب و براق می کند (آب لیموترش، یک روشن کننده طبیعی مو محسوب می شود)، می توانید آن را داخل فریزر نگه داری کنید.
● طرز تهیه محلول نرم کننده مو:
▪ یک ظرف در دار با گنجایش ۴۵۰ گرم؛
▪ چهار قاشق چایخوری سرکه طبیعی؛
▪ پنج قطره روغن طبیعی و خالص استوقدوس؛
▪ پنج قطره روغن طبیعی و خالص گل سرخ؛
▪ پنج قطره روغن طبیعی و خالص چوب صندل؛
▪ سه قطره روغن طبیعی و خالص رزماری.
همه مواد را داخل ظرف به خوبی با یکدیگر مخلوط کرده و مقداری آب روی آن بریزید. در ظرف را گذاشته و خوب تکان دهید تا مواد به خوبی با هم ترکیب شوند. محلول نرم کننده حاصله را بعد از شست و شوی معمول موها در حمام، روی موهایتان بمالید و پس از گذشت سه تا پنج دقیقه، موهایتان را خوب آبکشی نمایید.
اگر مایلید حالت لیزی، لزجی یا چسبناکی را از موهایتان رفع کنید (زمانی که موها کاملاً تمیز هستند ولی وقتی که به آن دست می زنید، احساس خوبی پیدا نمی کنید) کافی است در هنگام شست و شو و آبکشی موها، از آب کاملاً سرد استفاده کنید. هم چنین خوب آبکشی کردن را فراموش نکنید.

« Previous PageNext Page »