مواد غذایی موثر برای مقابله با هلیکوباکترپیلوری

آذر ۷, ۱۳۹۵ بواسطة:   موضوع : طب سنتی, مشروح اخبار

هلیکوباکترپیلوری همان باکتری معروفی است که عامل اصلی اکثر زخم‌های معده و دیگر عفونت‌ها و بیماری‌های معده شناخته شده است.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، متأسفانه به نظر می‌رسد که حدود دوسوم مردم به این باکتری آلوده باشند. به خاطر اینکه این باکتری به‌سادگی و بدون بروز علائم خاصی قابل سرایت است. خبر خوب اینکه روش‌های متعدد و موثری برای مقابله با هلیکوباکتری و رفع مشکلاتی که به بار می‌آورد وجود دارد. اگر به این باکتری مبتلا هستید و از زخم معده رنج می‌برید می‌توانید با اعتماد به برخی مواد غذایی گام‌های موثری برای مقابله با این بیماری و بهبود سلامتی‌تان بردارید. لطفاً با ما همراه باشید تا شما را با این مواد غذایی مفید بیشتر آشنا کنیم.

شاه پسند
عصاره‌ی روغنی (افشره‌ی خوراکی) گیاه شاه‌پسند لیمویی
شاه‌پسند لیمویی یکی از گیاهان مفید است که برای سلامتی دستگاه گوارش فوق‌العاده عمل می‌کند. شاه‌پسند مشکلاتی از قبیل نفخ و احساس سنگینی را برطرف کرده و به بهبود عملکرد کبد کمک می‌کند. این گیاه برای برطرف کردن حالت تهوع و یا استفراغ نیز مفید است. این گیاه همچنین بادشکن است. نتایج پژوهش‌های متعدد نشان می‌دهد که عصاره‌ی روغنی یا همان افشره‌ی خوراکی شاه‌پسند لیمویی به دفع هلیکوباکترپیلوری کمک می‌کند به خاطر اینکه این باکتری نمی‌تواند در برابر ترکیبات شاه‌پسند مقاومت کند.

پروپولیس دستگاه ایمنی بدن را تقویت می کند.

پروپولیس
پروپولیس صمغی است که زنبورها از جوانه‌ها و سایر قسمت‌های گیاهان جمع‌آوری می‌کنند. این موم خواص ضدباکتریایی و ضدقارچی دارد. پروپولیس یک آنتی‌بیوتیک طبیعی است که می‌تواند دستگاه ایمنی بدن را تقویت کرده و با بیماری عفونی مقابله می‌کند.

این ماده‌ی صمغی همچنین به درمان مشکلاتی مانند گاستریت یا ورم معده کمک می‌کند. پروپولیس با نام موم یا صمغ زنبور عسل نیز شناخته می‌شود. زنبورهای عسل از این صمغ برای دور کردن کندوی خود از آلودگی و عفونت‌ها استفاده می‌کنند. پروپولیس به خاطر خواصی که دارد می‌تواند هلیکوباکتری را دفع کند.

زنجبیل
قرن‌هاست که زنجبیل به خاطر خواص بی‌شمار دارویی خود شناخته شده و استفاده می‌شود. این گیاه دارویی اثرات فوق‌العاده‌ای روی دستگاه گوارش دارد. متخصصان طب سنتی زنجبیل را برای مقابله با حالت اسیدیته‌ی معده، رفع حالت تهوع، دل‌درد و زخم معده و دیگر زخم‌های دستگاه گوارش توصیه می‌کنند. به عقیده‌ی محققان زنجبیل قدرت ضدباکتریایی قوی دارد و به این ترتیب می‌تواند باعث از بین بردن هلیکوباکتری شود.

کلم بروکلی باعث نفخ می‌شود.

کلم سفید
کلم سفید حاوی ترکیبات موثری است که برای مقابله و دفع هلیکوباکترپیلوری مفید است. البته به شرطی که این سبزی را به صورت خام میل کنید. البته حتماً می‌دانید که کلم نیز مانند کلم بروکلی باعث نفخ می‌شود. اگر شما نیز با خوردن این سبزی دچار مشکل نفخ می‌شوید لازم است که مصرف آن را به‌تدریج و با حجم کم شروع کنید. داخل سالاد کاهو ،کلم خرد شده بریزید و با سس روغن زیتون و لیموترش میل کنید. همچنین می‌توانید آب کلم تازه را گرفته و در اندکی آب حل کنید و بنوشید.

کلم بروکلی از ابتلا به سرطان معده پیشگیری می کند.

کلم بروکلی
کلم بروکلی منبع ویتامین‌ها و مواد معدنی است. این ماده‌ی غذایی برای مقابله با هلیکوباکترپیلوری نیز مفید است به خاطر اینکه حاوی میزان زیادی سولفورفان است که یکی از ترکیبات مغذی بسیار قوی است. نتایج سه پژوهش انجام شده نشان می‌دهد که این باکتری با مصرف منظم کلم بروکلی از بین می‌رود.

این ترکیب که با هلیکوباکتری مقابله می‌کند در پیشگیری از ابتلا به سرطان معده نیز نقش موثری دارد. مشکل برخی افراد که دچار مشکلات گوارشی هستند این است که با خوردن بروکلی دچار نفخ می‌شوند. در این صورت می‌توانید برای کاهش عوارض جانبی آن بروکلی را با زیره و زنجبیل پخته و میل کنید.

زردچوبه برای تحریک شیره‌ی معده مفید است.

زردچوبه
این ادویه‌ی آسیایی سرشار از خواص درمانی فوق‌العاده بوده و باعث شگفتی محققان شده است. زردچوبه برای درمان سوءهاضمه، دردهای شکمی و همچنین حالت تهوع و باد معده موثر است. خواص زردچوبه برای تحریک شیره‌ی معده مفید است و با مقابله با هلیکوباکترپیلوری باعث محافظت از مخاط معده می‌شود. با این حال متخصصان معتقدند که نباید در مصرف این ادویه دچار افراط شد.

عناصر دیگر برای مقابله با هلیکوباکتری
برای مقابله با این باکتری بهترین راه افزایش مصرف مواد غذایی است که قدرت آنتی‌بیوتیکی بالایی دارند. در بین این مواد غذایی می‌توان به سیر، پیاز، گیاه سرخارگل یا اکیناسه، زنجبیل، آویشن، رزماری، نعنا و عسل اشاره کرد.
مواد غذایی حاوی پروبیوتیک‌ها که حاوی لاکتوباسیل و بیفیدوس هستند نیز برای مقابله با این باکتری مناسب هستند. البته این مواد غذایی نمی‌توانند به طور مستقیم باعث نابودی این باکتری شوند اما به تخریب آن کمک می‌کنند. این مواد غذایی همچنین برای مقابله با سردرد، حالت تهوع صبحگاهی و سوءهاضمه مفید هستند.
برای مقابله با این باکتری بهترین راه افزایش مصرف مواد غذایی است که قدرت آنتی‌بیوتیکی بالایی دارند. در بین این مواد غذایی می‌توان به سیر، پیاز، گیاه سرخارگل یا اکیناسه، زنجبیل، آویشن، رزماری، نعنا و عسل اشاره کرد

افرادی که دچار این باکتری هستند اما هنوز زخم معده نگرفته‌اند نیز می‌توانند از آب لیموترش، آب آناناس و حتی سرکه سیب استفاده کنند. مبتلایان به هلیکوباکتری باید از مصرف قند، آردهای تصفیه شده و برنج پرهیز کنند و مصرف میوه و سبزیجات و آب را در الویت قرار دهند.

توصیه می‌کنیم آب سیب‌زمینی خام، کرفس و هویج را با هم مخلوط کرده و قبل از هر وعده‌ی غذایی میل کنید. فراموش نکنید که هلیکوباکترپیلوری توانایی عجیبی برای مقاوم شدن در برابر آنتی‌بیوتیک‌ها دارند. بنابراین بهتر است در کنار تمام داروهایی که توسط پزشکتان تجویز شده است این مواد غذایی را نیز مصرف کنید تا قوی‌تر در برابر این مشکل مقاومت کنید.

افسردگی نوجوانان

نوجوانی که بنظر گوشه‌گیر و تنها می‌رسد، در بیشتر موارد درگیر یک دوره حل مسئله است. در حالیکه برای برخی دیگر یک مشکل جدی تر است که حتی در مواردی می‌تواند منجر به خودکشی شود. نوجوانان افسرده احساس غمگینی می‌کنند و ممکن است این حالت را بعنوان احساس بی‌کسی استنباط نمایند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، معمولاً اینگونه نوجوانان در ارتباطات خود با خانواده و دوستان راحت نیستند. آنها اغلب توانایی تمرکز حواس ضعیفی دارند، در شروع عمل و اقدامات خودانگیخته بی‌نهایت مشکل دارند، تغییرات قابل توجهی در نحوه تفکر و رفتار آنها مشاهده می‌شود، اغلب اوقات در طول شب با اختلالات خواب مواجهند و تغییراتی در الگوهای غذاخوردن آنها مشاهده می‌شود، ممکن است احساس شدید خستگی کنند، انگار خود را بزور حرکت می‌دهند یا برعکس برخی از آنان بسیار پرانرژی هستند، ممکن است احساس گناه یا بی‌ارزشی کنند.

نوجوانی که مبتلا به بیماری افسردگی است، اگر کمکی که به آن نیاز دارد دریافت نکند، ممکن است اقدام به خودکشی نماید. بطور عادی نوجوانان وقتی که غمگین باشند درباره غمشان شکایت یا صحبت می‌کنند و سعی می‌کنند که برای رفع آن کاری کنند. بطور کلی افراد در نوجوانی از والدینشان دور می‌شوند و بیشتر با همسالان خود تماس و ارتباط برقرار می‌کنند.

تفاوت بین غم معمولی نوجوانان و افسردگی بستگی به مدت زمان، شدت و میزان انحراف خلق از خلق و رفتار معمول نوجوان دارد. نوجوانان به دلایل مختلف غمگین می‌شوند. نوجوانانی که بطور ممتد تحت فشار روانی هستند، افسرده می‌شوند و این موارد بیشتر در خانواده‌هایی اتفاق می‌افتد که مورد مشابهی در بین اعضای خانواده از افسردگی وجود داشته است.

بیش از ۶۰ درصد نوجوانان هیچ‌گاه برای مقابله با افسردگی خود کمکی دریافت نمی‌کنند؛ در حالی که کمک به نوجوانان برای این که بتوانند با موفقیت افسردگی خود را برطرف کنند بسیار آسان است. وجود یک نوجوان افسرده در خانواده می‌تواند مشکلات زیادی به همراه داشته باشد، اما از سوی دیگر، والدین درمانی بهترین راه برای خارج کردن کودک از شرایط استرس‌زاست. بیایید در مورد علائم افسردگی در نوجوانان و روش‌های درمان آن بیشتر بدانیم.

نوجوانی یکی از آسیب‌پذیرترین دوران زندگی است،‌ بویژه اگر این دوره انتقال از کودکی به بزرگسالی با افسردگی نیز همراه باشد. نوجوانی را دوران آشفتگی نیز نامیده‌اند، به این دلیل که فرد ناچار است تغییرات جسمانی، عاطفی و اجتماعی را تحمل کند که می‌تواند باعث اضطراب و نگرانی او در برخورد با عوامل استرس‌زا شود.

تغییر روحیه و خلق و خو در دوران نوجوانی تا وقتی زندگی روزمره را تحت تاثیر قرار ندهد، طبیعی است. توجه داشته باشید بین یک روحیه بد زودگذر با اضطراب‌ها و نگرانی‌های مزمن تفاوت قائل شوید.

نگرانی‌های مفید به فرزندان ما کمک می‌کند تا با تغییرات ایجاد شده بخوبی سازگاری یابند؛ اما دلهره‌های غیرعادی برای موضوعات کوچک طبیعی نیست. والدینی که نمی‌توانند در این دوره حساس با نوجوانان خود ارتباط برقرار کنند، فرزندان خود را که از بیان ترس‌ها و نگرانی‌های خود هراس دارند، گریزان می‌کنند. این کار باعث می‌شود آنها به جوانانی افسرده تبدیل شوند.

در مقابل، آن دسته از والدین که با هوشیاری برای نوجوانانشان وقت و انرژی می‌گذارند و در صورت لزوم مبالغی را هزینه می‌کنند می‌توانند به نوجوان خود کمک کنند تا آینده خود را بسازد و بسرعت بر نگرانی‌های دوره نوجوانی غلبه کند. حمایت از نوجوانان در طول این سفر گذار از کودکی به جوانی بسیار آسان‌تر است تا این که بعدها برای بازگرداندن سلامت روانی او به دردسر بیفتید.

فشار والدین برای سرآمد و بهترین بودن در دروس و در مقابل بی اعتنایی کامل نسبت به دیگر فعالیت‌های فوق برنامه می‌تواند در ذهن فرزند آنها به یک مشکل بغرنج و پیچیده تبدیل شود. این کار او را بین علایق اساسی خود و برآوردن انتظارات والدین سرگردان می‌سازد.

بعضی جوانان در مواجهه با برنامه‌های سختگیرانه و غیر قابل انعطاف که آنها را برای برنده و بهترین بودن در همه چیز، از مطالعه دروس گرفته تا موسیقی، نقاشی و حتی بازی‌ها تحت فشار قرار می‌دهد، دچار تنگنا می‌شوند. علاوه بر این، فشارهای مدرسه نیز باعث می‌شود نوجوان عزت نفس و خود باوری خود را از دست بدهد.

باید نوجوانان را تشویق کرد تا مهارت‌هایی را بیاموزند که به آن علاقه‌مندند و به آنها انگیزه می‌دهد؛ همچنین لازم است این اطمینان را در آنها ایجاد کنید که کاملا طبیعی است گاهی بعضی چیزها را بخوبی یاد نگیرند و تنها چیزی که برای آموختن نیاز دارند، زمان و تمرین بیشتر است.

به فرزندان خود کمک کنید تا غرور خود را بازسازی کنند. موفقیت‌های آنان در عرصه‌های مختلف را که ممکن است یک هنر، ورزش یا مطالعات درسی و غیره باشد، تشویق کنید. از پیشداوری و پیش‌بینی بی‌موقع خودداری کنید. اجازه دهید نوجوان گام‌های طبیعی خود را در مسیر رشد بردارد و او را با انتظارات خود یا ایجاد دیگر مسوولیت‌های خانوادگی به زحمت نیندازید.

با آنها در مورد موضوعاتی نظیر فشار همسالان، انتخاب یک برنامه روزمره، دوستیابی، مسائلی نظیر سیگار کشیدن، مواد مخدر و مسائل جنسی تا حدی که امکان دارد و می‌تواند برای آنها مفید باشد، صحبت کنید.

روابط بین فردی سالم در خانواده می‌تواند در تشخیص بموقع علائم افسردگی در نوجوانان مفید باشد. با فرزندان خود گفتگو کنید و اجازه دهید این رابطه در هر زمانی که به آن نیاز دارند، حتی اگر خسته هستید، برقرار شود. آنها را برای آخر هفته منتظر نگذارید، اما در عین حال آنقدر در دسترس نباشید که وقتی برای تنها بودن و خلوت کردن نداشته باشند. برای با هم بودن ارزش قائل شوید و به جای این که بعدها برای درمان افسردگی آنها وقت بگذارید، همین حالا هر زمان که به شما نیاز دارند، در دسترس باشید.

درباره نمونه‌ها و موقعیت‌هایی که خودتان توانسته‌اید زندگی را کنترل کنید و با عوامل استرس زا بخوبی برخورد داشته‌اید، مثال‌هایی بیاورید. در باره مشکلات خانواده یا دیگر موضوعات به نحوی که بر آنها تاثیر منفی نداشته باشد و آنها را نگران نکند، صحبت کنید. در عین حال فرزند خود را تشویق کنید تا احساسات غمبار خود یا هر نگرانی دیگری که دارد را هر طور می‌خواهد با شما در میان بگذارد. شنونده‌ای صبور و منبع امیدواری برای فرزند خود باشید، زیرا بیشتر اوقات تنها گوش دادن به عواطف آنان برای برطرف کردن افسردگی موثر است.

به نکات مهم زیر توجه کنید:

– در اجرای انضباط از تقویت مثبت استفاده کنید. شرمساری و تنبیه در برقراری انضباط ممکن است باعث بروز احساس بی‌ارزشی و عدم کفایت در اداره امور زندگی در نوجوان گردد.
– از ابراز حمایت بیش از حد و راهنمایی بی حد به نوجوان احتراز کنید. حمایت بیش از حد امکان هر گونه بروز اشتباهی را از نوجوان می‌‌ گیرد. هدایت و راهنمایی بیش از حد در زمینه آنچه که باید و آنچه که نباید توسط والدین باعث می‌شود که نوجوان فکر کند آنها به او اعتماد ندارند.
– انتظار پذیرش مطلق از طرف نوجوان خود نداشته باشید.
– از نوجوان خود انتظار تکمیل و برآوردن آرزوها و اهداف ناکام خود را نداشته باشید.
– مجدداً ذکر می‌گردد که گاهگاهی احساس ناخشنودی در بین نوجوانان شایع است.

علائم افسردگی در نوجوانتان نباید شما را ناراحت کند و مهم‌تر این که رفتاری پرخاشگرانه با او نداشته باشید و هرگز او را مسخره نکنید.

نبود یک فرد صمیمی‌می‌تواند افسردگی نوجوان را تشدید کند. با فرزند خود برخورد منفی نداشته باشید زیرا او این عمل شما را طرد کردن خود تلقی می‌کند

به طور کلی کودکان خجالتی یا غمگین و کودکانی که در رفتار و کارهای خود دچار پسرفت می‌شوند را افسرده تلقی می‌کنند. همچنین کودک دشواری که در خانه و مدرسه ایحاد زحمت می‌کند نیز ممکن است افسرده باشد و رفتار او می‌تواند واکنشی نسبت به استرس باشد. بعضی نوجوانان نیز از درس و مدرسه گریزان می‌شوند و نمرات کمتری نسبت به قبل می‌گیرند.

بسیاری از آنان در تلاش برای مقابله به مثل دچار خشم غیرقابل کنترل و تنفر نسبت به خانواده می‌شوند. ممکن است کودک منزوی باشد و از والدین، دوستان و مردم دوری کند. او ممکن است فکر کند هیچ‌کس واقعا او را درک نمی‌کند و برایش اهمیت قائل نیست. به جای این که او را سرگردان کرده یا در اشتباه نگه دارید،‌ محبت خود را به او ابراز کنید و نشان دهید واقعا نگرانش هستید.

نوجوانان افسرده همچنین رفتار خودآزارگونه و خود تخریبی از خود بروز می‌دهند و درباره مرگ و خودکشی صحبت می‌کنند. والدین باید درباره این گونه احساسات نوجوانان، بدون ترس از ایجاد افکار خودکشی در ذهن آنان گفتگو کنند. چنین صحبت‌هایی را یک هشدار تلقی کرده، آن را جدی بگیرید و به دنبال دریافت کمک باشید.

روابط ناسالم در خانه و بیرون از آن یا نبود یک فرد صمیمی‌می‌تواند افسردگی نوجوان را تشدید کند. با فرزند خود برخورد منفی نداشته باشید و از طعنه و کنایه زدن و انتقاد خودداری کنید، زیرا او این عمل شما را طرد کردن خود تلقی می‌کند.

درصورتی که متوجه شدید حداقل ۳ مورد یا بیشتر از موارد ذیل بمدت دوهفته یا بیشتر ادامه دارد احتمال ابتلا به افسردگی نوجوانی وجود دارد:

– گریه کردن، غمگینی یا بداخلاقی
– گوشه گیری (احتراز از دوستان، فعالیتها و وقایع اجتماعی)
– مشکلات خواب
– مشکلات تغذیه
– افت عملکرد مدرسه ای
–  فعالیت زیادی یا فقدان فعالیت انرژی
– احساس گناه یا خودکم بینی
– خستگی بیش از حد و دائمی
– اشتغال ذهنی بیش از حد در مورد مرگ، مردن یا آرزوی مرگ

اگر نوجوانی که مبتلا به افسردگی است کمکی دریافت نکند ممکن است بعنوان یک راه فرار از این موقعیت، اقدام به خودکشی نماید.

چهارنشانه‌ای که احتمال اقدام به خودکشی را مشخص می‌کند عبارتند از :

۱- تهدید یا صحبت کردن در مورد کشتن خود
۲- ابراز آمادگی برای مرگ مثل بخشیدن مایملک خود، وصیت‌نامه، نامه‌های وداع، یا خداحافظی کردن)
۳- بنحویی صحبت کردن که انگار هیچ امیدی به آینده ندارد.
۴- احساس بیکسی و ناامیدی نسبت به خود یا سایرین

نوجوانانی که هر کدام از این علائم را نشان دهند بایستی حتماً به روانپزشک ارجاع شوند و کمک تخصصی ویژه دریافت کنند. اگر احساس می‌کنید که نوجوان شما ممکن است از افسردگی رنج ببرد پیشنهاد می‌شود که نسبت به ارجاع او به یک متخصص باتجربه بهداشت روان و انجام ارزیابی دقیق اقدام نمایید.

علائم جسمی ‌و روانی دیگری نیز وجود دارند که پیامد طبیعی افسردگی‌های درمان نشده دوران نوجوانی محسوب می‌شوند. از این پیامدها می‌توان به احساس بی ارزش بودن، زیاده روی در انجام فعالیت‌های سرگرم کننده و تفریحی، تغییر کلی در انجام کارهای روزمره و بی‌اهمیت شمردن کارهایی که قبلا جزو وظایف روزمره به حساب می‌آمد، بی‌علاقگی نسبت به بیشتر فعالیت‌ها و نگرانی‌های افراطی از این که اتفاقاتی که برای آنها می‌افتد غیرقابل برگشت و دائمی‌ است، اشاره کرد. این افکار و رفتارها از یک سو تمرکز و تصمیم‌گیری را مشکل می‌سازد و از طرف دیگر باعث عدم موفقیت و در نتیجه شرمساری نوجوان می‌شود. این چرخه خطرناک همین طور ادامه می‌یابد.

شما باید بدانید این افکار از کجا پیدا شده‌اند تا بتوانید رفتار مناسبی در مقابل آنها داشته باشید. ببینید چه چیزهایی می‌تواند باعث افسردگی در فرزندتان شود. شاید لازم است بعضی از رفتار خود را صحیح کنید. بیشتر عواملی که باعث ایجاد افسردگی در نوجوانان می‌شوند، قبل از این که نیازی به یک روان درمان و روان‌شناس باشد، در خانه قابل برطرف شدن هستند.

روان درمانی و رفتار درمانی مربوط به زمانی است که والدین مشکل نوجوان خود را بسیار حاد و ناامیدکننده ببینند و نتوانند آن را در خانه کنترل کنند. این نوع درمان‌ها می‌تواند برای ایجاد یک نگرش مثبت نسبت به رفتار و بهتر ساختن روابط بین فردی مفید باشد.
تکنیک‌های مراقبه و آرمیدگی نیز می‌تواند روند بهبود را کامل کند. مربی یا فرد دلسوز و آگاهی که نوجوان بتواند براحتی با او درددل کند، مورد مناسبی است برای این که او احساسات سرکوب شده خود را تخلیه کند. داروهای ضد افسردگی نیز برای درمان موارد حاد افسردگی مورد استفاده قرار می‌گیرد.

کمکهایی که شما می‌توانید بکنید:

– داوطلب گوش دادن به صحبتهای آنان باشید. زمانی را واقعاً صرف نوجوان خود کنید. احساس نکنید که همیشه باید توان پاسخگویی به سئوالات آنها را داشته باشید . فقط گوش کنید.
– مسئله مطرح شده توسط آنها را کاملاً جدی بدانید. آن مسئله ممکن است برای شما مهم نباشد ولی برای آنها اهمیت دارد. به نوجوان خود نشان دهید که مورد توجه شماست و سعی در درک او دارید.
– نوجوان خود را تنها نگذارید. بیان این جمله کمکی به نوجوان نمی‌کند: «چیزی نشده، سرت را بالا بگیر، فردا حتماً روز بهتری خواهد بود، مسئله‌ای که بوجود آمده برای او کاملاً جدی و واقعی است.
– نوجوان را تشویق کنید که با سایر بزرگسالان نیز همانند شما صحبت کند. به او پیشنهاد کنید که به آنها بعنوان یک دوست بزرگسال اعتماد کند. (این افراد مورد اعتماد والدین باشند)
– سعی کنید نشان دهید که آنها برایتان اهمیت دارند. آنها ممکن است از شما دوری کنند. در کنار آنها بمانید. سعی کنید شرایطی را فراهم کنید که با شما کاری را بطور مشترک انجام دهند. به آنان تأکید نکنید که بایستی شاد باشند. با آنها و احوالشان کنار بیایید.
– به موقع به آنها پیشنهاد کمک کنید. دریافت کمک به موقع مانع از فرورفتن نوجوان در افسردگی عمیق تر می‌شود و پیشگیری از بروز اختلال می‌گردد.
– سعی کنید تا علت اندوه نوجوان را دریابید . منشاء غم کجاست؟ با درک منشاء بروز غم نوجوان بهترین وسیله برای آزادساختن خود از اثرات آنرا در اختیار دارد.
– انتظار طرد داشته باشید. اگر سعی در ارتباط یا حمایت از نوجوان افسرده‌ای را دارید تعجب نکنید که گاهی پاسخهای منفی و یا رفتار تحریک پذیری نشان دهند. این وضعیت را شخصی و خصوصی تعبیر نکنید. یک اصل مهم صبوری و تحمل است.

چه اشخاصی باید مولتی ویتامین مصرف کنند؟

مولتی ویتامین مکمل هایی هستند که در جهان استفاده می شود و محبوبیت آنها در چند دهه گذشته به سرعت افزایش یافته است. برخی بر این باورند که مولتی ویتامین می تواند سبب بهبود سلامتی شود و برای عادات بد غذایی استفاده می شود و یا حتی خطر ابتلا به بیماری های مزمن را کاهش می دهد. اما علم درباره مولتی ویتامین چه می گویند؟ و در واقع چگونه کار می کند؟

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، مولتی ویتامین مکمل هایی که حاوی بسیاری از ویتامین ها و مواد معدنی مختلف، گاه همراه با مواد تشکیل دهنده دیگر می باشد. هیچ استاندارد واقعی به منزله یک مولتی ویتامین وجود ندارد و ترکیب مواد مغذی آنها با نام تجاری و محصول متفاوت وجود دارد. آنها با چند نام مختلف، از جمله مولتی ویتامین، مولتی مینرال ها، مولتیس، مولتیپلس ها یا ویتامین های ساده عرضه می شوند. اشکال مختلف در دسترس مانند قرص، کپسول، قرص های جویدنی، پودر و مایعات هستند.

بیشتر مولتی ویتامین باید یک بار تا دو بار در روز خورده شوند از برچسب و دستورالعمل دوز توصیه شده اطمینان حاصل کنید.

مولتی ویتامین های در داروخانه ها موجود هستند.۱۳ ویتامین و حداقل ۱۶ماده معدنی ضروری برای سلامت وجود دارد. بسیاری از آنها در واکنش های آنزیمی در بدن شرکت می کنند یا همانند هورمون ها، در سیگنال مولکول ها و یا عناصر ساختاری آنها شرکت می کنند.

این مواد مغذی در بدن برای تولید مثل، تعمیر و نگهداری، رشد و تنظیم فرآیندهای بدن مورد نیاز هستند.

اغلب مولتی ویتامین ها حاوی این ویتامین و مواد معدنی هستند اما در اشکال و مقادیر مختلفی وجود دارند آنها همچنین می توانید حاوی مواد تشکیل دهنده دیگر مانند گیاهان، اسیدهای آمینه و اسیدهای چرب باشند.

از آنجا که مکمل های غذایی معمول نیستند مولتی ویتامین ممکن است سطح بالاتر یا پایین تر از برخی مواد مغذی مانند برچسب روی آن ها باشد.

در برخی موارد، حتی آنها ممکن است برخی از مواد مغذی خاص ذکر شده را داشته باشند در صنعت مکمل موارد بسیاری از تقلب وجود دارد بنابر این خرید از یک تولید کننده معتبر مهم است.

همچنین، مواد مغذی موجود در مولتی ویتامین ممکن است از غذاهای واقعی مشتق شده و یا در آزمایشگاه مصنوعی ایجاد شده است.

مولتی ویتامین ها و بیماری های قلبی

بیماری های قلبی شایع ترین علت مرگ در سراسر جهان است. بسیاری از مردم معتقدند مصرف مولتی ویتامین می تواند از بیماری های قلبی جلوگیری کمک کند اما شواهد روشن نیست.

نتایج مطالعات مشاهده ای در مولتی ویتامین ها و بیماری های قلبی مخلوط می باشد بعضی از مطالعات کاهش خطر حملات قلبی و مرگ نشان داده اند در حالی که برخی بدون عوارض پیدا شده است.

برای بیش از یک دهه، پزشکان سلامت، اثرات استفاده از مولتی ویتامین ها را روزانه در بیش از ۱۴۰۰۰، مرد میانسال بررسی کرده اند. این هیچ کاهشی در حملات قلبی یا سکته و مرگ و میر نداشت.

یک مطالعه اخیر نشان داد که در میان زنان و نه مردان، مصرف مولتی ویتامین برای حداقل سه سال به کاهش خطر ۳۵٪ پایین تر مرگ ناشی از بیماری های قلبی در ارتباط بود.

مولتی ویتامین ها و سرطان

شواهد مولتی ویتامین ها و خطر ابتلا به سرطان نیز مخلوط می شوند. بعضی از مطالعات هیچ تاثیری بر خطر ابتلا به سرطان نشان نداده است در حالی که برخی استفاده از مولتی ویتامین را در ارتباط با افزایش خطر سرطان موثر می دانند.

یک بررسی در نتایج حاصل از پنج، کارآزمایی تصادفی شده شاهددار ) استاندارد طلایی تحقیق ) بر روی ۴۷.۲۸۹ شرکت کنندگان نگاه کردند.

آنها دریافتند کاهش خطر ۳۱٪ پایین تر از سرطان در مردان، اما در زنان کاهشی نیافتند.

دو مطالعات مشاهده ای، یکی در زنان و دیگری در مردان، استفاده بلند مدت از مولتی ویتامین را با کاهش خطر سرطان روده بزرگ ارتباط دادند.

پزشکان سلامت در دو مطالعه نشان دادند که مصرف دراز مدت مولتی ویتامین روزانه خطر ابتلا به سرطان در مردان با سابقه سرطان را کاهش می دهد با این حال، هیچ تاثیری بر خطر مرگ در طول دوره مطالعه نداشت.

آیا مولتی ویتامین ها دارای هر گونه مزایای دیگر سلامت هستند؟

مولتی ویتامین شده اند برای اهداف دیگر، از جمله عملکرد مغز و سلامت چشم مورد مطالعه قرار گرفت.

مطالعات متعدد نشان داده است که آیا مکمل های مولتی ویتامین می تواند افزایش حافظه در افراد مسن را بهبود بخشد.

همچنین ممکن است مکمل ها، خلق و خوی را بهبود بخشد زیرا بسیاری از مطالعات ارتباط بین خلق و خوی بد و کمبود مواد مغذی را نشان داده اند.

علاوه بر این، چند مطالعات پیدا کردند که مکمل های مولتی ویتامین می تواند سبب بهبود خلق و خوی و یا کاهش علائم افسرده گی شوند.

با این حال، مطالعات دیگر پیدا کرده اند که هیچ تغییری در خلق و خوی ندارند.

سلامت چشم

دژنراسیون ماکولا وابسته به سن علل منجر به کوری، در سراسر جهان است.

یک مطالعه نشان داد که مصرف ویتامین های آنتی اکسیدان ها و مواد معدنی آن ممکن است سرعت پیشرفت را کم کنند. با این حال، هیچ مدرکی وجود ندارد که آنها از توسعه این بیماری در وهله اول جلوگیری می کنند.

همچنین شواهدی وجود ندارد که مولتی ویتامین می تواند خطر آب مروارید، یکی دیگر از بیماری های بسیار معمول چشم را کاهش دهد.

مولتی ویتامین ممکن است در برخی موارد مضر باشند.

اگر چه دوز بالای ویتامینها و مواد معدنی خوب هستند دیگران می تواند به طور جدی مضر باشند.

ویتامین ها بر اساس قابلیت حل شان به دو گروه، طبقه بندی می شوند که عبارتند از:

محلول در آب: مقادیر بیش از حد از این ویتامین ها توسط بدن دفع می شوند.

محلول در چربی: بدن هیچ راه آسانی برای خلاص شدن از شر آنها ندارد و مقادیر بیش از حد ممکن است در طول مدت زمان طولانی ساخته شود.

نمونه هایی از ویتامین های محلول در چربی شامل ویتامین های A، D، E و K است

ویتامین های E و K غیر سمی هستند با این حال، ویتامین A و ویتامین D می تواند از ظرفیت ذخیره در بدن تجاوز کرده و اثرات سمی ایجاد کنند.

زنان باردار باید به خصوص در مصرف ویتامین A مراقب باشید مقادیر بیش از حد سبب نقائص هنگام تولد می شود.

مسمومیت ویتامین دی بسیار نادر و بعید است و در اثر استفاده از مولتی ویتامین اتفاق می افتد با این حال، سمیت ویتامین A لحظه به لحظه رخ می دهد.

اگر شما مقدار زیادی از غذاهای مغذی می خورید و یک مولتی ویتامین نیز اضافه کنید شما به راحتی می توانید از دوز توصیه روزانه تجاوز کنید.

افراد سیگاری باید از مولتی ویتامین با مقادیر زیادی از بتاکاروتن و ویتامین A اجتناب کنند زیرا ممکن است خطر ابتلا به سرطان ریه را افزایش دهد.

همچنین مواد معدنی ممکن است در دوز بالای مکمل مضر باشد به عنوان مثال، دوز بالای آهن می تواند برای کسانی لازم ندارند خطرناک باشد.

چه کسی باید مولتی ویتامین مصرف کند؟

شواهدی که مولتی ویتامین باید برای همه توصیه شود وجود ندارد.

در واقع، این احتمال وجود دارد که آنها می توانند در برخی از افراد سبب آسیب شوند.

با این حال، گروه های خاصی ممکن است از رژیم غذایی با مکمل ویتامین و مواد معدنی بهره مند شوند.

این گروه های خاص عبارتند از:

سالمندان: با افزایش سن جذب ویتامین B۱۲ کاهش می یابد و نیز ممکن است سالمندان به مقادیر بالاتر از کلسیم و ویتامین D نیاز داشته باشند.

گیاهخواران: این افراد در معرض خطر کمبود ویتامین B۱۲ هستند زیرا این ویتامین فقط در غذاهای حیوانی یافت می شود آنها همچنین ممکن است فاقد کلسیم، روی، آهن، ویتامین D و اسیدهای چرب امگا ۳ شوند.

زنان باردار و شیرده: زنان باردار و شیرده باید در مورد این موارد با پزشک خود صحبت کنید برخی از مواد مغذی مورد نیاز هستند در حالی که برخی دیگر مانند (ویتامین A ) در مقادیر زیاد می تواند سبب نقائص هنگام تولد شود.

برخی دیگر ممکن است از مصرف مولتی ویتامین بهره مند شوند .این ها شامل افرادی که عمل جراحی کاهش وزن، رژیم غذایی کم کالری، بی اشتهایی و یا نمی توانند مواد مغذی را به اندازه کافی از مواد غذایی به تنهایی به علت برخی از دلایل بدست آورند.

مصرف اشتباه و خودسرانه دارو خطرناک است

دارو یکی از مهمترین ابزارها در اکثر مداخلات پزشکی است که استفاده صحیح، موثر و سالم از آن متضمن درمان مناسب و ارتقا سلامت بیماران خواهد بود. تجویز دارو برای بیمار تحت تاثیر عوامل متعددی شامل پزشک داروساز، ارتباطات متقابل پزشک و بیمار، بستر اجتماعی حاکم بر محیط و منطقه، قیمت دارو و شرایط اقتصادی بیمار، قوانین بیمه و… قرار دارد. از سوی دیگر لزوم مشاوره ی دارویی پزشک با بیمار امروزه به عنوان یک نیاز آموزشی احساس می شود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، آموزش با هدف ارتقا آگاهی مردم در خصوص مشاوره دارویی به عنوان یکی از راهکارهای تاثیرگذار در ترویج و مصرف منطقی دارو حائز اهمیت است. همچنین آموزش و فرهنگسازی در زمینه مصرف دارو، می تواند ضمن بهبود سبک زندگی و فرهنگ عمومی، زمینه ساز رشد بیشتر و استفاده بهینه از آن شود.

متاسفانه مصرف خودسرانه دارو در کشور ایران رو به افزایش است و از سوی دیگر در بسیاری از موارد افراد شیوه مناسب استفاده از داروها را نمی دانند به همین دلیل ما در زیر به نکات مهم در خصوص مصرف صحیح دارو اشاره می کنیم:

اگر پزشک معالجتان دارویی تجویز کرده است که باید بین غذا مصرف کنید حتما علت پزشکی دارد پس حتما آن دارو را طبق دستور پزشک بین غذا استفاده کنید.

اگر خواسته یا ناخواسته، هنگام مصرف دارو عادت دارید که قرصتان را له کنید یا اینکه آن را با یک لیوان نوشابه میل کنید بدانید شما مانع از اثر صحیح دارو بر بدن خود می شوید.

برخی از عادت‌های نامناسب حین خوردن دارو باعث می‌شود که کارایی و تأثیر دارو از بین برود و همچنین عوارض جانبی آن بیشتر شود. به چند نمونه از عادت‌های نامناسب اشاره می کنیم:

۱٫قبل از خوردن قرص آن را می‌کوبید:

بسته به نوع قرص تأثیر کوبیدن و له کردن آن فرق می‌کند. له کردن برخی از قرص‌ها روی خاصیت و اثرگذاری آن‌ها تأثیر منفی می‌گذارد. پوشش یک دارو متناسب با نوع هضم آن انتخاب می‌شود و روی تأثیرگذاری آن اثر دارد. له کردن آن می‌تواند به بروز عوارض جانبی از یک معده درد ساده تا زخم معده و بی‌اثری قرص منجر شود.

۲٫قرص را بعد از غذا می‌خورید:

اگر پزشک معالجتان دارویی تجویز کرده است که باید بین غذا مصرف کنید بی‌دلیل نیست. این کار برای کاهش خطر عوارض جانبی دارو است. زمانی که دارویی مصرف می‌کنید امکان دارد که به مخاط معده بچسبد و باعث بروز مشکلاتی شود. برای مقابله با بروز چنین مشکلاتی لازم است که دستور مصرف دارو را رعایت و آن را در بین غذا مصرف کنید. در نتیجه لازم است که طریقه‌ مصرف دارو را به دقت سوال و طبق آن مصرف کنید.

۳٫قبل از خوردن کپسول دل و روده‌ آن را بیرون می‌ریزید:

باز کردن کپسول و حل کردن پودر آن در آب به هیچ‌عنوان توصیه نمی‌شود. شکل ژلاتینی کپسول‌ها نقش مهمی در شیوه‌ آزاد شدن محتویات آن در بدن دارد. بدون کپسول، پودر داخل آن بی‌واسطه وارد معده می‌شود و این خطر وجود دارد که با ترشحات معده در آمیخته و فاسد شود. در نتیجه امکان دارد اثر دارو کاهش پیدا کند.

۴٫دارویتان را با آب‌های گازدار یا نوشابه می‌خورید:

بدانید که نباید دارو را با هر مایع و نوشیدنی مصرف کنید. بهترین نوشیدنی برای مصرف دارو آب است. به خاطر این که یک مایع خنثی است.
توجه داشته باشید که نوشابه‌ها جزو نوشیدنی‌های گازدار هستند. حل شدن دارو در این نوشیدنی‌ها باعث افزایش حالت اسیدی آن می‌شود. توجه داشته باشید که نوشابه‌ها حاوی میزان زیادی قند نیز هستند که برای افراد دیابتی توصیه نمی‌شود.

۵٫قبل از پایان درمان مصرف آن را قطع می‌کنید:

سرماخوردگی، آنژین، سینوزیت یا غیره. گاهی پیش می‌آید حین بیماری احساس بهبودی می‌کنید و قبل از اینکه مقدار داروهای تجویزی تمام شود آن‌ها را کنار می‌گذارید. توجه داشته باشید که نمی‌شود این کار را در خصوص تمام داروها انجام داد.

در مورد برخی از داروها مانند داروهای تسکین‌دهنده‌ سردرد، تب بر یا ضدالتهاب ها می‌توانید با دیدن تسکین علائم بیماری و بهبودی، مصرف آن‌ها را قطع کنید؛ اما هیچ‌وقت سعی نکنید که مصرف آنتی‌بیوتیک‌ها را نصفه رها کنید. این داروها جزو داروهایی هستند که حتماً باید تا آخر مصرف شوند. چون ضدعفونی‌کننده هستند و هدف از مصرف آن‌ها از بین بردن باکتری‌هاست. زمانی که در مصرف آن‌ها وقفه ایجاد می‌کنید و سپس مصرف آن‌ها را از سر می‌گیرید تأثیر آن‌ها را از بین برده‌اید و بدنتان نسبت به اثر آن‌ها مقاوم می‌شود.

اگر می خواهید از داروهای بدون نسخه استفاده کنید بد نیست به موارد زیر نگاهی داشته باشید:

۱) به پزشک خود بگویید چه داروهایی مصرف می کنید.

این مسئله به پزشک شما کمک می کند تا دیدگاه بهتری نسبت به تاریخچه پزشکی شما پیدا کند. فایده این قضیه پرهیز پزشک از تجویز داروهایی است که ممکن است با داروهای دیگر تداخل اثر داشته باشند، بخصوص اگر شما همزمان توسط چند پزشک مختلف تحت درمان باشید.

در این موارد هم برای شما و هم برای پزشکتان لازم است که درباره داروهای تجویز و مصرف شده اطلاعات مورد نیاز را رد و بدل کنید.

۲) برنامه مصرف داروها را بنویسید.

در یک برگه، تعداد و مقدار داروهای مصرفی خود در شبانه روز را بنویسید. سعی کنید همه چیز دقیقا مشخص باشد.

در این برگه، عوارض جانبی شایع و روش نگهداری هر دارو را نیز از روی بروشور مشخصات دارو یادداشت کنید. البته اغلب داروها را باید در محیط خشک و خنک و به دور از یخ زدگی نگهداری کنید.

جالب اینکه بر خلاف تصور رایج، حمام و آشپزخانه برای نگهداری داروها محیط مناسبی نیستند چرا که حرارت و رطوبت می تواند باعث فساد داروها و کاهش تأثیر آنها شود.

۳) پرهیز آگاهانه

می دانید چطور ممکن است آب گریپ فروت با آن همه خاصیت، برایتان مضر باشد؟ آب گریپ فروت با اثر برخی داروها تداخل می کند و به همین دلیل مصرف همزمان آنها با هم، می تواند مضر باشد، مثلا مصرف هم زمان داروهای ضد کلسترول از خانواده ی استاتین ها (مثل لواستاتین و آتروواستاتین)، با آب گریپ فروت تداخل ایجاد می کند.

مصرف الکل و کافئین، بلند کردن بارهای سنگین و مصرف داروهای مسکن از قبیل استامینوفن و ایبوپروفن درصورت همزمانی با مصرف برخی داروها می توانند خطرناک باشد.

حتما با پزشک خود رو راست باشید و دستورات او را برای پرهیز از برخی غذاها، داروها و فعالیت های مضر رعایت کنید.

۴) داروهایتان را با کسی شریک نشوید.

در مدرسه به ما آموزش داده اند که اموالتان را با دیگران تقسیم کنید، چون باعث دوستی و محبت می شود. اما وقتی پای دارو به میان می آید بهتر است به آموزش های دوران مدرسه بی توجه باشیم!

دو بیمار می توانند دقیقا مقدار مساوی از یک دارو را مصرف کنند، ولی یک نفر از آنها کمی خواب آلود می شود و دومی به کُما می رود.

نحوه عملکرد دارو در بدن، از فردی به فرد دیگر متفاوت است. دارو برای هر فرد به طور اختصاصی تجویز می شود، بنابراین هرگز داروی خود را با کسی شریک نشوید و از داروی افراد دیگر استفاده نکنید، چون ممکن است عوارض مرگباری داشته باشد. اگر هم عوارضی بروز نکند، مطمئنا تأثیر درمانی دارو به طرز چشمگیری کم خواهد شد.

۵) صبور باشید.

داروهای مختلف از راه های متفاوتی در بدن تأثیر خود را اعمال می کنند. برخی از داروها بلافاصله بعد از مصرف جذب شده و خیلی سریع تأثیر خود را نشان می دهند؛ اما تعداد دیگری از داروها دیرتر تأثیر می کنند و بیمار دیرتر متوجه تأثیر دارو و بهبود بیماری خود می شود.

شاید خیلی از بیماران فکر کنند که به جای صبر کردن، باید دوز(مقدار) دارو را بیشتر کنند تا دارو سریع تر اثر کند. بیمار باید بداند که برخی از داروها دیرتر اثر می کنند و باید حتما برای دریافت بهترین نتیجه ی درمانی، کمی صبور باشد.

۶) داروهای تاریخ مصرف گذشته را دور بریزید.

هرگز داروهای تاریخ مصرف گذشته را در جعبه ی داروها نگه ندارید و به محض انقضای تاریخ مصرف دارو، بدون تردید آن را دور بریزید.

برخی از داروها بعد از گذشت تاریخ مصرف، به دلیل واکنش های شیمیایی می توانند باعث مسمومیت بیمار شوند.

۷) داروها را در تاریکی مصرف نکنید.

اگر نور محیط آنقدر کم است که نمی توانید برچسب روی دارو را بخوانید، دارو را مصرف نکنید، به خصوص اگر همه داروها را در یک محل نگهداری می کنید. در چنین شرایطی احتمال اشتباه داروها با هم بسیار زیاد است، مثلا ممکن است به جای ۲ عدد استامینوفن، ۲عدد از داروی دیگری مصرف شود که عوارض خطرناکی را به دنبال خواهد داشت. پس هر زمان که خواستید دارویی را مصرف کنید، دقیقا مطمئن شوید که همان دارو را به دهان می برید.

۸) قرص را نجوید، نشکنید و خرد نکنید.

بزرگ بودن برخی از قرص ها بیمار را به فکر شکستن یا خرد کردن قرص می اندازد تا مصرف آن راحت تر باشد، اما همین کار باعث می شود تا بخشی از دارو سریع تر از بخش های دیگر جذب شود و طبعا تأثیر دارو دچار اختلال خواهد شد. حتی احتمال دارد وضعیتی شبیه دوز بیش از حد دارو ایجاد شود.

۹) لیست داروهای خود را همراه داشته باشید

اگر داروهای زیادی مصرف می کنید، فهرستی از نام و مقدار مصرف آنها را در جیب خود داشته باشید تا اگر احیانا بیرون از منزل دچار یک وضعیت اورژانسی شدید، بتوانید به تیم پزشکی درباره داروهایی که مصرف می کنید، توضیح دهید. چنین فهرستی در ملاقات با پزشک هم مفید خواهد بود چون بدین ترتیب، دیگر نام و دوز داروهای مصرفی را فراموش نخواهید کرد.

۱۰) بیشتر، همیشه بهتر نیست.

بعضی وقت ها که خیلی بدحال هستید، شاید استفاده از مقدار بیشتر دارو شما را وسوسه کند، اما به یاد داشته باشید که این کار مفید نبوده و حتی در برخی موارد خطرناک خواهد بود. به این نکته مهم توجه داشته باشید که بسیاری از اوقات، بدحالی و ضعف شما به دلیل استرس یا تغذیه نادرست است.

در چنین شرایطی شاید بهبود تغذیه و شرایط روحی و ذهنی مفیدتر از مصرف انواع و اقسام قرص و دارو باشد، بنابراین همواره در اولین گزینه به سراغ دارو نروید.

اگر هم وضعیت بیماری شما به گونه ای است که باید از داروهای خاصی استفاده کنید، بهترین کار مشورت با پزشک است. اما اگر امکان چنین مشورتی وجود ندارد و شما درباره مقدار دارو اطمینان دارید، دوز دارو را بیشتر نکنید.

بی‌اختیاری فوریتی ادرار

آذر ۲, ۱۳۹۵ بواسطة:   موضوع : اخبار علمی پزشکی, مشروح اخبار

بازآموزی مثانه اولین خط درمان در مردان و زنان دچار بی‌اختیاری فوریتی محسوب می‌شود. هدف از این درمان برقراری مجدد کنترل ارادی مثانه و افزایش ظرفیت مثانه است. رژیم‌های شایع مورد استفاده به بیمار آموزش می‌دهند به تدریج فواصل بین دفعات ادرار کردن را افزایش دهند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، رهنمود‌های NICE با استناد به شواهد حاصل از مرورهای نظام‌مند و کارآزمایی‌های شاهد‌دار تصادفی شده، بازآموزی مثانه را حداقل برای ۶ هفته توصیه می‌کنند. در یک کارآزمایی شاهددار تصادفی شده کوچک آشکار شد که بازآموزی مثانه، درمانی اثربخش در زنان مسن محسوب می‌شود و در مقایسه با عدم انجام هر گونه درمان، تعداد حملات بی‌اختیاری را تا ۵۷ کاهش می‌دهد.

اگر چه بازآموزی مثانه و تمرینات عضلات کف لگن در افراد مسن‌تر اثر بخش هستند. احتمال دارد این درمان‌ها در سالمندان ضعیف و افرادی که اختلال شناختی دارند، مناسب نباشند.

برنامه‌های ادرار کردن زمان‌بندی شده و انگیزشی را می‌توان در بیماران دچار بی‌اختیاری ادراری فوریتی یا استرسی که قادر به استفاده مستقل از توالت نیستند (به عنوان مثال به دلیل اختلال شناختی یا ضعف بدنی) به کار گرفت. در ادرار کردن انگیزشی، مراقب فرد را تشویق به ادرار کردن می‌نماید و هدف، کاهش حملات بی‌اختیاری ادرار با استفاده از افزایش آگاهی فردی از نیاز به تخلیه ادرار به صورت دوره‌ای است.

ادرار کردن زمان‌بندی شده، یک برنامه ادرار کردن غیرفعال است که در آن ادرار کردن در فواصل زمانی منظم ثابتی با هدف کاهش حملات بی‌اختیاری به جای بازگرداندن عملکرد مثانه، انجام می‌شود.

برنامه‌های ادرار کردن زمان‌بندی شده و انگیزشی می‌توانند در افراد مسن‌تر اثربخش باشند ولی مستلزم تلاش و تعهد از سوی فرد مراقب هستند. اگر بازآموزی مثانه غیرممکن یا غیر موفقیت‌آمیز باشد، امکان استفاده از داروهای ضد موسکارینی، چه به صورت درمان منفرد و چه توام با بازآموزی مثانه وجود دارد.

این داروها اثر خود را با انسداد گیرنده‌های موسکارینی در مثانه اعمال می‌کنند که به نوبه خود باعث کاهش قابلیت انقباض عضلات مثانه می‌شوند. کارآزمایی‌های تصادفی شده با شاهد دارونما نشان داده‌اند که اکسی‌بوتینین (Oxybutynin)، تولترودین (tolterodine)، تروسپیوم (trospium) و سولی‌فناسین (solifenacin) حملات بی‌اختیاری را هم در زنان و هم در مردان سالمند دچار بی‌اختیاری فوریتی کاهش می‌دهند. در کادر ۵ موارد منع مصرف و عوارض جانبی داروهای ضد موسکارینی فهرست شده‌اند. خشکی دهان در هنگام مصرف اکسی‌بوتینین فوری‌رهش شایع‌تر است و اگر این موضوع مشکل‌ساز شود،

داروی ضدموسکارینی دیگر یا اکسی‌بوتینین گسترده رهش را باید مورد استفاده قرار داد. در عمل بیماران مسن اغلب با مصرف اکسی‌بوتینین فوری‌رهش، دچار عوارض جانبی می‌شوند و از همین رو بسیاری از پزشکان مسوول مراقبت سالمندان تروسپیوم یا سولی‌فناسین را به عنوان داروی خط اول به کار می‌برند.

اگر درمان محافظه کارانه موفقیت آمیز نباشد می‌توان جراحی را مد نظر قرار داد. تزریق سم A بوتولینوم در دیواره مثانه را می‌توان در بی‌اختیاری فوریتی به کار گرفت ولی کارآیی طولانی‌مدت این درمان نامعلوم است.

دیگر مداخلات جراحی عبارتند از تحریک عصب ساکرال، سیتوپلاستی تقویت‌کننده و تغییر مسیر ادرار (جابجا کردن حالب‌ها به یک قسمت از جدار ایلئوم جهت ایجاد استومای پوستی دایمی)، ولی شواهد کارآیی این گونه درمان‌ها در سالمندان، محدود است.

در تحریک عصب ساکرال، با تحریک الکتریکی مسیر رفلکس ساکرال از طریق الکترودی که در سوراخ ساکرال تعبیه شده است، رفتار رفلکس مثانه مهار می‌شود.

مرور نظام‌مند کارآزمایی‌های شاهددار تصادفی‌شده و مجموعه موارد نشان داد که تا ۷۰ از بیماران دچار بی‌اختیاری فوریتی با استفاده از تحریک عصب ساکرال به کنترل ادراری یا بهبود قابل توجه در علایم ادراری دست یافتند؛ با این حال نیمی از بیماران عوارض ناخواسته را گزارش کردند. این مرور، فقدان داده‌های مربوط به کیفیت زندگی طولانی‌مدت و محدودیت شواهد مربوط به کاربرد این تکنیک در بیماران سالمند را آشکار ساخت.

مشکلات پوستی دیابت

آذر ۲, ۱۳۹۵ بواسطة:   موضوع : آموزش سلامت, پوست و مو, ديابت, مشروح اخبار

دیابت روی قسمت های مختلف بدن، از جمله پوست که آیینه بدن است تأثیر میگذارد و حتی گاهی علائم و مشکلات پوستی می توانند اولین علامت ایجاد بیماری دیابت باشند که فرد را متوجه بیماری خود می کنند. خوشبختانه اکثر این تغییرات و مشکلات با رسیدگی به موقع و صحیح قابل درمان است.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، علائم و عوارض شایع پوستی در بیماران دیابتی شامل چند نوع اصلی است: عفونتهای باکتریایی یا قارچی، خارش، عوارض ناشی از اختلالات عروقی در پا، انواع لکه ها، دانه ها و تغییرات در رنگ یا ضخامت پوست و … که توضیح مختصری در مورد هر کدام ارائه می شود.

انواع عفونت ها

عفونتهای باکتریال:

این عفونتها می توانند قسمت های مختلف پوست و نیز ضمائم آن (مثل ریشه مو یا ناخن) را مبتلا کنند و درجات مختلفی از کاملاً سطحی تا کاملاً عمیق داشته باشند. بافت های عفونی معمولاً گرم، متورم، قرمز و دردناک هستند.

عفونتها به دلیل پاسخ ضعیف تر سیستم ایمنی بدن و نیز مشکلات در خونرسانی بافتی در افراد دیابتی بیشتر بروز کرده و بسیار خطرناکتر از افراد عادی می باشند، به طوریکه یک زخم ساده که در یک فرد غیر دیابتی به راحتی و بدون مراقبت ویژه بهبودی می یابد ممکن است در یک فرد دیابتی عفونی شده ودر صورت عدم درمان صحیح و به موقع و پیشرفت عفونت حتی منجر به قطع عضو شود. لذا برای درمان عفونت ها حتما نیاز به مراقبت و توجه ویژه تحت نظر پزشک وجود دارد. درمان علاوه بر مصرف آنتی بیوتیک مناسب (به مدتی طولانی تر از فرد غیر دیابتی ) و کنترل دقیق قندخون که هر دو بسیار ضروری می باشند می تواند شامل موارد متعدد دیگری بسته به شدت و محل عفونت باشد.

عفونتهای قارچی:

این عفونتها قسمتهای مختلف پوست به خصوص نواحی گرم و مرطوب آن (مثل زیر سینه ها، گوشه های لب، زیر بغل، کشاله ران و فضای بین انگشتان به خصوص انگشتان پا و همچنین ناخنها و کناره آنها) را درگیر می کند. این عفونتها به صورت دانه های قرمز ریز و خارش دار گاهی همراه تاولها و پوسته های کوچک و یا حالت لهیدگی بروز می کنند و لازم است حتماً زیر نظر پزشک درمان شوند.

خارش: خارش می تواند به صورت وسیع در اثر کاهش رطوبت و چربی پوست و خشک شدن آن ایجاد شود. البته به دلیل عفونت قارچی اختلال در گردش خون و یا درگیری عصبی ممکن است در نواحی کوچکتر و محدودتری نیز ایجاد شود. توصیه کلی برای درمان خارش، افزایش رطوبت پوست با استفاده از صابون های ملایم و مرطوب کننده و کرمهای مرطوب کننده پوستی می باشد.

عوارض ناشی از اختلالات عروقی در پا

این عوارض در اثر اختلال در خونرسانی به پوست معمولا در ساق پا و پا به وجود می آیند. این اختلال به دلیل بروز تغییرات ساختمانی به صورت کاهش خاصیت ارتجاعی و تشکیل پلاک ها و…در دیواره عروق خون رسان (تصلب شرایین) ابجاد شده و معمولا به صورت ریزش مو در ناحیه ساق پا، نازک و براق شدن پوست در این نواحی، تغییر رنگ و ضخیم شدن و افزایش شکنندگی در ناخنها و … بروز می کند. همین اختلال در خونرسانی است که می تواند باعث بروز زخم هایی شود که بسیار سخت التیام می پذیرند و در موارد شدید می تواند منجر به سیاه شدن و از بین رفتن بخش هایی از اندام شود.

سایر ضایعات پوستی:

ایجاد پلاک(های) قرمز (یا زرد تا نارنجی و یا متمایل به قهوه ای) در ساق پا که به مرور زمان شاید حالت گودی و فرورفتگی پیدا کرده و زخمی شود. این ضایعه در خانمها بیشتر رخ میدهد و میتواند منفرد یا متعدد باشد. این ضایعات به درمان نیاز دارند البته درمان آنها اغلب کاملاً رضایتبخش نبوده و جای آنها به شکل لکه های سفید باقی می ماند. این عارضه علامت خوبی نیست و میتواند همراه با صدمات چشمی و کلیوی دیابت باشد. البته این ضایعات تنها در ۳/۰ درصد بیماران بروز میکند. (نام علمی: نکروبیوزیس لیپوئیدیکا دیابتیکروم)

به وجود آمدن لکه های رنگی صورتی تا قرمز و یا قهوه ای روشن تا تیره با پوسته ریزی مختصر و اغلب گرد یا بیضوی که بیشتر در ساق پا یا ران یا جلوی ساعد ایجاد میشود. این ضایعات بسیار شایع بوده و در نیمی از بیماران دیابتی دیده می شوند و البته در مردان شیوع بیشتری دارند که معمولاً در زمینه کنترل نامطلوب قند، ضربه های ساده و بیماری طولانی ایجاد میشوند؛ خطری نداشته و به درمان خاصی هم نیاز ندارند. در طول زمان بهبود می یابند اما بعد از بهبودی ممکن است حالت فرو رفته پیدا کنند. مرطوب نگه داشتن پوست و اجتناب از هر صدمه یا ضربه ای و کنترل صحیح قند خون میتواند از ایجاد چنین ضایعاتی جلوگیری کند. در ضمن از آنجا که این ضایعات پوستی همراهی زیادی با عوارض چشمی دیابت دارند، لذا در افراد مبتلا به این ضایعات، معاینات چشمی حتماً باید جدی تر پیگیری شود. (نام علمی: shin spot یا درموپاتی دیابتی)

تاول های دیابتی:

تاول هایی بزرگ و بدون درد و حاوی مایعی شفاف هستند که روی دست، پا و یا انگشتان و گاهی روی ساق پا و یا ساعد ایجاد میشوند و معمولاً خودبه خود در عرض دو تا شش هفته بهبود می یابند و جای آنها باقی نمی ماند. خطرشان احتمال ایجاد عفونت در صورت پاره شدن می باشد.

ضخیم و تیره شدن پوست پشت گردن، چینهای کشاله ران و زیر بغل و حتی در موارد شدید در محلهای تا شدن اندامها و انگشتان. البته این علامت فقط مختص دیابت نبوده و در افراد غیر دیابتی هم دیده میشود. (مثلا در افراد چاق که در این صورت اغلب با کاهش وزن فرد خودبه خود بهبود می یابد). اهمیت این علامت در همراهی موارد شدید آن با بعضی از بدخیمی هاست که به بررسی دقیق توسط پزشک نیاز دارد. (نام علمی: آکانتوزیس نیگریکنس)

قرمزی و گرگرفتگی صورت که اوایل معمولا به صورت مقطعی و گذرا بوده و با کنترل قند بهبود می یابد ولی ندرتاً پایدار می شود که در این صورت دیگر درمان قطعی ندارد. (نام علمی: روبوئوزیس فاسئی)

ایجاد دانه های برجسته کوچک و قرمز که یا نافدار بوده و مواد خشک شده ای از آن خارج میشود و یا حاشیه ای قرمز و برجسته دارد که میتواند در سر و دست و پا ظاهر شود ولی گاهی روی تنه هم به وجود می آید و انواعی از این دانه ها گاهی درد و خارش دارند.

سفت و ضخیم شدن پوست که به مرور و در دیابت پیشرفته در دستها یا انگشت شصت پا و یا پیشانی اتفاق می افتد. این به گونه ای است که دامنه حرکات انگشتان را کاسته و فرد قادر به چسباندن کامل دو کف دست به هم نمی باشد. (مومی شدن پوست)

زرد شدن پوست که بیشتر در کف دست و پا وخطوط آنها دیده می شود جوش های دیابتی که برآمدگی های زردرنگ و سفت (نخود مانند) با هاله قرمز در اطراف آن بوده که شاید خارش داشته باشد و معمولاً با کنترل قند و چربی به مرور ناپدید می شوند.

“توصیه های کلی برای مراقبت از پوست در بیماران دیابتی”

• کنترل صحیح و دقیق قندخون
• تمیز و خشک نگه داشتن پوست و استفاده از پودر تالک در قسمت چینه ای پوستی مانند زیر بغل و کشاله ران
• اجتناب از حمام داغ گرفتن (اگر پوست شما خشک است از شامپو بدن یا کف حمام استفاده نکنید)
• استفاده از صابون های مرطوب کننده یا صابون های مخصوص کودک یا صابون گلیسرین برای استحمام
• استفاده از یک کرم روغنی مناسب بعد از استحمام به منظور جلوگیری از تبخیر آب از پوست و در نتیجه خشک شدن آن (در ضمن هیچگاه بین انگشتان پا را چرب نکنید، رطوبت بیش از حد می تواند باعث رشد قارچ شود).
• پرهیز از خشکی پوست. خراشیده شدن پوست خشک یا خارش آن می تواند منجر به ایجاد زخمهای باز و در نتیجه ایجاد عفونت شود. مرطوب کردن پوست به ویژه در هوای سرد یا در هنگام وزش باد می تواند از ترک خوردن پوست جلوگیری کند.
• درمان هرگونه بریدگی در بدن به شیوه صحیح بریدگی های کوچک را با آب و صابون شستشو دهید. از محلول های آنتی سپتیک مانند مرکوکروم، الکل و بتادین برای تمیز کردن پوست استفاده نکنید. می توانید از محلول نرمال سالین استفاده نمایید. بریدگی های کوچک را با گاز استریل بپوشانید واگر به یک زخم، سوختگی، بریدگی و یا عفونت مبتلا هستید حتماً به پزشک مراجعه و تحت درمان قرار بگیرید.
• در ضمن اگر قادر به حل مشکل پوستی خود نیستید به یک متخصص پوست مراجعه کنید.
• از پاهای خود به خوبی مراقبت کنید. هرروز آنها را از نظر وجود زخمها و بریدگی ها کنترل کنید و از کفش های صاف و بدون پاشنه و متناسب با اندازه پایتان استفاده کنید و قبل از اینکه کفش خود را بپوشید درون آن را از نظر وجود جسم خارجی بررسی کنید.

علائم اچ.آی.وی

بعد از گذشت یک تا دو ماه از ورود HIV به بدن، ۴۰ تا ۹۰ درصد از افراد علائم شبه آنفولانزایی را  تجربه می‌کنند که سندرم حاد ویروسی (ARS) نامیده می‌شود.اما گاهی اوقات علائم HIV سالها پدیدار نمی‌شوند–گاهی حتی یک دهه.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، در مراحل اولیه عفونت HIV، هیچ نشانه متداولی وجود ندارد و ممکن است فرد مبتلا اصلاً از وجود بیماری در خود مطلع نباشد. به همین دلیل خیلی مهم است که در مواقع خاص مخصوصاً رابطه‌جنسی محافظت‌نشده یا استفاده از داروهای درون‌وریدی حتماً آزمایش بدهید.

در زیر به برخی از علائم وجود HIV در بدنتان اشاره می‌کنیم:

۱. تب
یکی از اولین نشانه‌های ARS می‌تواند تب خفیف، تا حدود ۱۰۲ درجه فارنهایت باشد.
این تب اگر اتفاق بیفتد معمولاً با علائم خفیف دیگر مثل خستگی، تورم غدد لنفاوی و گلودرد همراه خواهد بود.
در این نقطه ویروس به سمت جریان‌خون در حال حرکت است و شروع به تکثیر به تعداد بالا می‌کند. وقتی این اتفاق می‌افتد، سیستم ایمنی بدن واکنش التهابی نشان می‌دهد.

۲. خستگی
واکنش التهابی سیستم‌ایمنی بدنتان می‌تواند باعث شود احساس خستگی و بی‌حالی کنید. خستگی می‌تواند هم یکی از علائم اولیه HIV باشد و هم از علائم آخری آن.

۳. درد عضلانی، درد مفصلی و تورم گره‌های لنفاوی
ARS معمولاً با آنفولانزا، مونونوکلئوز یا سایر عفونت‌های ویروسی، حتی سفلیس و هپاتیت، اشتباه گرفته می‌شود.
جای تعجب نیست که بسیاری از علائم این بیماری‌ها یکسان هستند، مثل درد در مفاصل و عضلات و تورم گره‌های لنفاوی.
گره‌های لنفاوی بخشی از سیستم‌ایمنی بدن شما هستند و زمانیکه عفونتی وارد بدن شود، متورم می‌شوند. بسیاری از آنها در زیربغل، کشاله‌های ران و گردن وجود دارند.

۴. گلودرد و سردرد
درست مثل سایر علائم، گلودرد و سردرد هم فقط در موقعیت جزء علائم ARS تشخیص داده می‌شوند.
اگر اخیراً رفتارهای پرخطر داشته‌اید، انجام تست HIV عاقلانه‌ترین کار است. بخاطر خودتان و دیگران این آزمایش را انجام دهید: HIV در مراحل اولیه خود بیشتر عفونی است.
به خاطر داشته باشید که بدن هنوز برای HIV پادتن تولید نکرده است به همین دلیل تست پادتن آن را از بین نمی‌برد. ممکن است هفته‌ها تا ماه‌ها طول بکشد تا پادتن‌های HIV در آزمایش خون مشخص شوند.

۵. جوش و دانه‌های پوستی
جوش‌های پوستی ممکن است هم در ابتدا و انتهای دوره HIV/AIDS پدیدار شود.
این جوش‌ها ممکن است در هر نقطه‌ای از بدنتان ایجاد شوند که اگر توضیح و علت دیگری نداشتند، بهتر است حتماً تست HIV انجام دهید.

۶. حالت‌تهوع، استفراغ و اسهال
۳۰ تا ۶۰ درصد افراد در مراحل اولیه HIV به حالت‌تهوع، استفراغ یا اسهال دچار می‌شوند.
این علائم همچنین ممکن است در نتیجه درمان ضدویروسی و بعدها در روند عفونت درنتیجه عفونتی دیگر اتفاق بیفتد.
اسهالی که مداوم باشد و به درمان‌های معمول واکنش ندهد نیز می‌تواند نشانه‌ای از این ویروس باشد.

۷. کاهش وزن
کاهش وزن نشانه بیماری پیشرفته‌تر است و می‌تواند درنتیجه اسهال شدید اتفاق بیفتد. اگر در حال کم کردن وزن هستید، یعنی سیستم‌ایمنی بدنتان بسیار ضعیف شده است. در این وضعیت، بیمار حتی اگر تغذیه خوبی داشته باشد و تا آنجا که می‌تواند غذا بخورد باز هم وزن زیادی کم می‌کند. این مشکل معمولاً در مراحل آخری بیماری اتفاق می‌افتد. این روزها اما با کمک درمان ضدویروسی این مشکل کمتر شده است.

۸. سرفه‌های خشک
این نشانه –سرفه‌های موذی که ممکن است هفته‌ها طول بکشد و به نظر می‌رسد که هیچوقت بهتر نخواهد شد– یکی از متداول‌ترین نشانه‌های بیماری در بیماران مبتلا به HIV که در مراحل پیشرفته بیماری خود قرار دارند می‌باشد.

۹. سینه‌پهلو
سرفه و کاهش وزن ناشی از این بیماری ممکن است موحب بروز بیماری جدی شود که توسط میکروبی ایجاد می‌شود که اگر سیستم‌ایمنی بدنتان خوب کار می‌کرد هیچ مشکلی برایتان ایجاد نمی‌کرد. بیماری‌های فرصت‌طلب مختلفی وجود دارند و هرکدام از آنها به طور متفاوتی بروز می‌یابند. علاوه بر سینه‌پهلو، از بیماری‌های فرصت‌طلب می‌توان به عفونت انگلی توکسوپلاسموز که بر مغز اثر می‌گذارد، نوعی ویروس تبخال که سیتومگالوویروس نامیده می‌شود و نوعی عفونت قارچی مثل برفک اشاره کرد.

۱۰. تعرق شبانگاهی
تقریباً نیمی از افراد در مراحل اولیه عفونت HIV دچار تعرق شبانه می‌شوند. این مشکل با پیشرفت بیماری ممکن است وخیم‌تر شود و ارتباطی با ورزش کردن یا دمای اتاق ندارد.
نادیده گرفتن این مشکل که تقریباً مشابه گُرگرفتگی است که زنان در شروع یائسگی دچار آن می‌شوند بسیار دشوار است زیرا تمام لباس‌ها و ملحفه‌هایتان را خیس می‌کند.

۱۱. تغییر ناخن‌ها
یکی دیگر از نشانه‌های آخری عفونت HIV تغییراتی مثل ضخیم و خمیده شدن ناخن‌ها، شکاف برداشتن و تغییر رنگ آنها می‌باشد.
این مشکل معمولاً در اثر عفونت قارچی مثل کاندیدا اتفاق می‌افتد. بیمارانی که سیستم‌ایمنی بدنشان ضعیف شده است بیشتر در معرض عفونت‌های قارچی هستند.

۱۲. عفونت‌های قارچی
عفونت قارچی دیگر که در مراحل آخری این بیماری ایجاد می‌شود، تبخال است که عفونتی دهانی است که توسط کاندیدا که نوعی قارچ است، ایجاد می‌شود.
تبخال یک عفونت قارچی متداول است که معمولاً در دهان یا مری ایجاد می‌شود و بلعیدن را مشکل می‌کند.

۱۳. سردرگمی و مشکل در تمرکز
مشکلات شناختی نیز می‌توانند یکی از نشانه‌های جنون ناشی از HIV باشند که معمولاً در مراحل آخری این بیماری پدیدار می‌شوند.
علاوه بر سردرگمی و مشکل برای تمرکز، جنون ناشی از HIV شامل مشکلات حافظه و مشکلات رفتاری مثل عصبانیت و آسیب‌پذیری و زودرنجی نیز می‌شود.
حتی ممکن است تغییرات حرکتی نیز به دنبال داشته باشد: دست و پاچلفتی شدن، نداشتن هماهنگی و مشکل در کارهایی که نیاز به مهارت‌های حرکتی دارد مثل نوشتن.

۱۴. تاول تبخالی و تبخال تناسلی
تبخال دهانی و تبخال تناسلی نیز می‌توانند هم نشانه‌هایی از ARS و هم عفونت HIV باشد.
همچنین داشتن تبخال یکی از عوامل‌خطرزا برای ایجاد HIV است. دلیل آن این است که تبخال تناسلی می‌تواند موجب زخم‌هایی شود که وارد شدن HIV به بدن در حین رابطه‌جنسی را آسان‌تر می‌کند. و شیوع تبخال در افرادیکه مبتلا به HIV هستند معمولاً شدیدتر است زیرا سیستم‌ایمنی ضعیف‌تری دارند.

۱۵. سوزن‌سوزن شدن و ضعف
در مراحل آخر HIV ممکن است احساس سوزن‌سوزن شدن و کرختی در دست‌ها و پاها ایجاد شود که به آن نوروپاتی محیطی می‌گویند که در افرادیکه دیابت کنترل‌نشده دارند نیز اتفاق می‌افتد.
در این وضعیت عصب‌ها تخریب می‌شوند. این علائم با مسکن‌ها و داروهای ضدغش برطرف می‌شوند.

۱۶. بر هم خوردن نظم قاعدگی
HIV پیشرفته احتمال برهم خوردن نظم قاعدگی را افزایش داده و عادت‌های ماهیانه معمولاً کم‌تر و سبک‌تر می‌شوند.
اما این تغییرات بیشتر به دلیل کاهش‌وزن و پایین آمدن سطح سلامت زنان مبتلا به این عفونت می‌باشد تا خود عفونت.عفونت HIV همچنین با یائسگی زودرس در ارتباط است (۴۷ تا ۴۸ سالگی در زنان مبتلا در مقایسه با ۴۹ تا ۵۱ سالگی در زنان سالم).

روش های درمان درد قاعدگی

چرخه تخمک گذاری اثرات جانبی در پی دارد، که آگاهی از آن ها می تواند در حفظ سلامتی تان به شما کمک کند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، برخی از دردها و عارضه ها به راحتی قابل بازگوکردن حتی پیش محرم ترین افراد خانواده هم نیستند،

و برای مثال مانند سردرد یا پادرد نمی توان با مطرح کردنشان، از دیگران کمک خواست.

یکی از مواردی که به دلیل عرف جامعه و به نوعی تابوبودن گفت و گو در مورد آن،
کمتر مورد توجه قرار می گیرد، بهداشت و سلامتی ناحیه شرمگاه و دستگاه تناسلی است.
حتی برخی از افراد در این مسیر چنان به افراط می افتند ، که از طرح موضوع و مراجعه به پزشک متخصص هم اجتناب می کنند.

از دیگرسو سلامتی کل بدن انسان، با سلامتی و رعایت بهداشت تمام دستگاه ها و اعضای بدن ارتباط مستقیم دارد،
و اگر سلامت بودن هر یک از این اعضا، به هر دلیلی، چه از سرِ ناآگاهی و چه از سری بی مبالاتی و بی توجهی به خطر بیفتد،
در نهایت این جسم و روح آدمی است که تاوان آن آسیب را خواهدپرداخت؛ آسیب هایی که گاه جبران ناپذیر هستند.
در این مطلب به برخی دردهای شایع در دوران قاعدگی و نیز راهکارهای تسکین آن ها پرداخته ایم.
همچنین توصیه هایی در مورد چگونگ رعایت بهداشت و حفظ سلامتی در این دوران ارائه شده است.

دوران قاعدگی:

در دوره تخمک گذاری و قاعدگی که نوعی پاک سازی طبیعی بدن در ناحیه رحم محسوب می شود، تغییرات شگفت انگیزی در بدن اتفاق می افتد. در اواسط دوره تخمک گذاری،
تمایل به برقراری رابطه زناشویی به اوج خود می رسد. هم چنین بسیاری از زنان در این دوره، انرژی بیشتری در خود احساس می کنند. با وجود این و در این مرحله،
خطراتی متوجه زنان است که معمولا کمتر به آن اهمیت داده می شود. احتمال ابتلا به عفونت از جمله این خطرات است.

تحقیقات جدید نشان داده است: که تغییراتی که قبل و در طول دوره تخمک گذاری در میزان استروژن به وجود می آید، سیستم ایمنی بدن فرد را ضعیف می کند و در نتیجه ضعیف شدن سیستم ایمنی، و در معرض ابتلا به انواع بیماری ها مثل انواع بیماری های عفونی، سرماخوردگی و آنفلوآنزا قرار می گیرد.

از طرف دیگر در این دوره، با افزایش میل جنسی و در نتیجه فعالیت جنسی بیشتر،
این امکان وجود دارد که سلامت جنسی فرد و همسرش هم در خطر باشد.

تحقیقی تازه نشان داده است که احتمال این که شخص در مرحله تخمک گذاری، مبتلا به عفونت های قارچی ناحیه تناسلی شود، به مراتب بیشتر خواهد بود، بنابراین، این تحقیق در تایید تحقیقات قبلی خواهدبود که نشان می داد، در این دوره سیستم ایمنی بدن ضعیف تر می شود.

با کاهش قدرت سیستم ایمنی، توانایی بدن برای مبارزه با ویروس هایی مثل (HIV) و (HPV) نیز کاهش می یابد.

خیلی از مراجعه کنندگان متخصصین زنان، زنانی هستند که در دوره تخمک گذاری دچار عفونت های قارچی یا باکتریالوژارینوزیس شده اند. در این دوره ممکن است زگیل های واژینالی هم ایجاد شود.

بنابراین هر ماه و در دوره تخمک گذاری، می توانید با تغذیه مناسب به تقویت سیستم ایمنی خود کمک و از ابتلا به انواع بیماری ها جلوگیری کنید.

غذای سالم میل کنید، به اندازه کافی استراحت و از استعمال دخانیات اجتناب کنید.
حتما تا به حال چندین بار این توصیه ها را شنیده اید، اما باید بدانید که پیروی از این نکات بسیار بااهمیت بوده، سیستم ایمنی بدنتان را در مقابل میکروب ها مقاوم تر می کند.

راهکارهایی برای کاهش درد دوران قاعدگی

۱- تغییر رژیم غذایی:

کم کردن مواد غذایی پرچرب و افزایش مصرف سبزی ها در رژیم غذایی می تواند به کاهش درد دوران قاعدگی کمک کند.

آلدو پالمیری، استاد دانشگاه (UCLA) معتقد است رژیم غذایی کم چرب و گیاهی،
نه تنها برای سلامتی مفید است بلکه به طور کلی باعث کاهش التهاب های بدن می شود.

۲- مصرف مسکّن های مناسبت:

معمولا بسیاری از افراد ترجیح می دهند برای کاهش درد خود به داروها پناه نبرند.
به گفته دکتر پالمیری مصرف متعادل داروهای غیراستروییدی و ضدالتهاب مثل ایبوپرفون یا ناپروکسن می تواند، در کاهش درد به شما کمک کند. در دوران قاعدگی بر اثر آزاد شدن موادی به نام پروستا گلاتدین ایجاد می شود، که این داروها باعث کاهش تولید این ماده می شوند و به طور کلی درد و التهاب را کم خواهندکرد.

۳- مصرف دم نوش:

تحقیقات نشان داده مصرف بعضی از انواع دم نوش در کاهش درد قاعدگی موثر است.
چون بعضی از گیاهان می توانند مانند استروژن عمل کنند.
با این حال ار سابقه مصرف داروهای رقیق کننده خون یا سرطان های ناشی از هورمون را دارید، پیش از مصرف این دوم نوش ها با پزشک خود مشورت کنید.

طبق تحقیق انجام شده یکی از دم نوش هایی که برای کاهش درد قاعدگی مناسب است،
این گونه تهیه می شود؛ دو قاشق چای خوری چوب دارچین را به همراه یک لیوان آب بجوشانید، سپس به مدت ۱۵ دقیقه دم نوش حاصل شده را هم بزنید و سه وعده در طول روز میل کنید، اما اگر از داروهایی مثل قرص های فشار خود یا لیتیوم استفاده می کنید، حتما پیش از نوشیدن دم نوش با پزشک خود مشورت کنید.
اضافه کردن نعنا به دم نوش هم برای کاهش درد موثر خواهدبود.

۴- روغن ماهی و ویتامین B1:

براساس تحقیقات منتشرشده در نشریه (Global Journl of Health Science) یکی دیگر از راه های طبیعی برای کاهش درد دوران قاعدگی، مصرف مکمل های روغن ماهی، ویتامین (B1) یا هردوی آن هاست.

۵- ماساژ با روغن گیاهی:

طبق مطالعات منتشر شده در نشریه (Journal of Obstetrics and Gynaecology Research) استفاده از روغن های گیاهی و ماساژ می تواند در کاهش درد دوران قاعدگی موثر باشد، و زنانی که از روغن های گیاهی مثل روغن زیتون برای ماساژ استفاده کرده بودند، طی یک الی دو روز بعد، درد کمتری داشتند.

۶- استفاده از کیسه آب گرم:

استفاده از کیسه آب گرم به اندازه مصرف داروی ایبوپروفن برای کاهش درد تاثیرگذار خواهدبود.

۷- بالابردن سطح ایندورفین بدن:

ترشح ایندروفین در بدن به کاهش درد قاعدگی کمک می کند. داشتن رابطه زناشویی رضایت بخش یا انجام ورزش می تواند باعث افزایش ترشح ایندورفین در بدن شود.
مطمئنا ورزش در دوران قاعدگی سخت به نظر می رسد، اما انجام حرکات ورزشی مناسب در کاهش درد به شما کمک خواهدکرد.
برای این که حکرات مناسب ورزشی را بیابید، می توانید از متخصص کمک بگیرید.

۸- رژیم غذایی منیزیم دار:

براساس تحقیقات دکتر جارا سیمز، استادیار دانشگاه کالیفرنیا، مصرف منیزیم در رژیم غذایی از جمله مورادی است که در کاهش درد قاعدگی تاثیرگذار است.
می توانید از مواد غذایی یا مکمل های منیزیم دار استفاده کنید. منیزیم در تنظیم عملکرد اعصاب و ماهیچه ها موثر است.
برای مثال، ۳۰ گرم بادام یا نصف پیمانه اسفناج پخته حاوی ۸۰ میلی گرم منیزیم است.

قاعدگی نامنظم

فاصله بین هر قاعدگی معمولا در بیشتر خانم ها بین ۲۳ تا ۳۵ روز است. یک زن ممکن است تنها یک الی چهار بار در سال خونریزی داشته باشد، یا امکان دارد دو الی سه بار در ماه خونریزی همراه با لکه بینی را تجربه و همراه با آن، مقدار زیادی خون دفع کند.

عوامل زیادی می تواند علت بروز قاعدگی نامنظم باشد.

• کاهش یا افزایش وزن به مقدار زیاد
• ورزش بیش از حد
• سوءتغذیه (رژیم غذایی سرشار از کربوهیدارت)
• استعمال دخانیات
• مصرف مواد مخدر
• کافئین
• بی نظمی در خوردن غذا
• استرس بیش از حد
• تخمدان پلی کیستیک
• ناهنجاری های رحمی
• ناهنجاری های هورمونی مرتبط با پری منوپاز
• شیمی درمانی
• سقط جنین
• قرار داشتن در دوران شیردهی
• مشکلات مربوط به ناهنجاری در عملکرد تیرویید

پنج نکته مهم برای سنجش میزان سلامتی در دوران قاعدگی

معمولا گفته می شود برای حفظ سلامت بدن باید ادرار و مدفوع خود را بررسی و در صورت مشاهده خون در آن ها، بهتر است سریعا به دکتر مراجعه کنیم. همین موضوع درباره عادت ماهانه هم صدق می کند، به این شکل که باید هر بار مقدار خون دفع شده و رنگ آن را بررسی کنیم و اگر مشکلی وجود داشت، با پزشک متخصص در میان بگذاریم.

در ادامه به پنج نکته مهمی که خانم ها در هر سنی باید طی دوران قاعدگی خود به آن توجه کنند، اشاره می کنیم.

۱- در دوران قاعدگی

دیسمنوریا، نام پزشکی درد دورانق اعدگی است که در نتیجه ریختن دیواره رحم ایجاد می شود. این حالت برای ۵۰ درصد از زنان اتفاق می افتد. ترشح مقدار زیاد هرومون پروستاگلاندین باعث به وجود آمدن درد و التهاب در رحم می شود.
انقباض شدید قسمت پایینی شکم در دوران قاعدگی می تواند باینگر مشکلات حادی مثل آندومتریوزیس باشد.

در این بیماری، بافت رحم خارج از خود رحم و عموما داخل لگن رشد می کند. این مسئله باعث می شود در زمان قاعدگی و ریزش دیواره رحم، فضایی برای خروج خون وجود نداشته باشد. بین هفت تا ۱۰ درصد از زنان به بیماری آندومتریوزیس دچارند.

۲- رنگ خون

اگرچه ممکن است توجه به رنگ خون خارج شده ناخوشایند به نظر برسد، اما در تعیین میزان سلامت هورمون های فرد بسیار موثر است. هورمون ها در یک دوره چهارماهه تغییر می کنند و همین مسئله، رنگ و غلظت خون را هنگام قاعدگی تعیین می کند. زنان به طور معملو سه الگوی رنگی را در طول عادات ماهانه تجربه می کنند ، که شامل خونریزی تیره رنگ، خونریزی شفاف و روشن و خونریزی نه خیلی پررنگ و نه خیلی روشن است.

خونریزی تیره رنگ معمولا نشان دهنده استروژن بالاست. حالتی که در آن خون شفاف تر و کمک رنگ تر نزدیک به صورتی رنگ است، نشان دهنده سطح پایین استروژن است. کمبود این هورمون باعث خشکی ناحیه تناسلی، کاهش تمایل جنسی، ریزش مو و حتی ضعف جسمانی می شود.

زنانی که این نوع خونریزی را تجربه می کنند، معمولا قاعدگی نامنظمی دارند.خونریزی عادی و قرمز رنگی که نه خیلی پررنگ باشد و نه کم رنگ، بهترین حالت قاعدگی محسوب می شود،و عموما منظم است اما این افراد هم ممکن است گاهی دچار ناهماهنگی هورمونی شوند.

۳- میزان خونریزی

به نظر می رسد میزان خونریزی در دوران قاعدگی زیاد باشد اما این طور نیست،
و معمولا خونریزی به اندازه فنجان تخمین زده شده است اما امکان قاعدگی سنگین هم وجود دارد ، که معمولا به علت فقر آهن یا آنمی اتفاق می افتد.
گاهی هم خونریزی های شدید به علت کیست های رحم یا دهانه رحم، آندومتریوزیس و… به وجود می آید. این مشکل معمولا در زنان بالای ۳۵ سال بیشتر دیده شده است.
خونریزی به میزان اندک، می تواند به علت تغییرات هورمونی، سوءتغذیه یا استرس باشد.

کسانی که از قرص های هورمونی ضدبارداری استفاده می کنند هم خونریزی کمی خواهندداشت ، هم چنین بیماری های پلی کیستیک، اتوایمیون سیستم و سندرم آشرمن در بروز این مسئله موثرند.

۴- نظم قاعدگی

منظم بودن قاعدگی نشان دهنده سلامتی فرد است و معمولا هر ۲۱ الی ۳۵ روز یک بار اتفاق افتاده، دو تا هفت روز ادامه دارد. اگر مدت زمانی قاعدگی بیش از هفت روز بکشد به علت کاهش وزن، استرس، حاملگی، استفاده از داروهای خاص یا حتی سرطان رحم خواهدبود.
البته گاهی اوقات افراد سالم هم دچار قاعدگی نامنظم می شوند، که در این صورت طبیعی خواهدبود و مشکلی به وجود نخواهدآمد.

۵- خونریزی بعد از قاعدگی

گایه برخی از افراد زمانی که احساس می کنند دوره قاعدگی شان به پایان رسیده است، خونریزی می کنند.
در بعضی موارد لکه های خون نشان دهنده سرطان، عفونت ناحیه تناسلی یا عدم تعادل در ترشح هورمون هاست.

علایم پوستی بیماری ایدز

آذر ۲, ۱۳۹۵ بواسطة:   موضوع : پوست و مو, مشروح اخبار

علائم پوستی ایدزابتلا به ویروس ایدز معمولاً در مرحله‌ی مقدماتی یا بدون علامت می‌گذرد و یا علائم خفیفی دارد که به حساب سرماخوردگی، گلودرد یا بیماریهای پوستی گذرا بدون توجه از آن می‌گذریم. این اشتباه بسیار رایج اما متأسفانه بسیار خطرناک است، زیرا بیمار غافل از وضع خطیر و سرنوشت شوم خود در جامعه می‌چرخد و باعث ابتلای عده‌یی بی‌گناه می‌شود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، مهمترین علامت بیماری ایدز در اوایل گرفتاری و تا چند سال بعد بی‌علامتی و یا کم علامتی است در نتیجه‌ پزشک و بیمار هر دو را گول می‌زند و سبب پیشرفت بی‌سر و صدای بیماری در بدن و پخش بیماری در اجتماع می‌گردد. چاره‌ی امر این است که مردم و پزشک نسبت به این بیماری حضور ذهن داشته و با توجه به ریسک فاکتورها یعنی عوامل مساعد کننده و در نظر داشتن علائم جزئی و غیر اختصاصی بیماری را در مرحله‌ی‌ اول تشخیص داده و با تجویز داروهای مناسب باعث توقف بیماری در بدن شخص آلوده و مصون ماندن معاشران وی گردند.

منجمله علائم هشدار دهنده و کمکی برای تشخیص بیماری ایدز علائمی است که در پوست و مخاط و ناخن و مو پیدا می‌شود این علائم شخص را مشکوک کرده به سراغ آزمایش‌های لازم و تشخیص زودرس بیماری هدایت می‌کند. علت وجود این بیماری‌های پوستی آلوده شدن سلولهای لانگرهانس پوست به ویروس ایدز و کاهش کارآیی آنها است.

ماهیت بیماریهای پوستی در جریان ایدز ممکن است التهابی یا عفونی و یا سرطانی باشد. یکی از علائم شایع در جریان بیماری ایدز بثورات سرخکی و یا مخملکی شکل به واسطه‌ی‌ آلودگی به ویروس ایدز می‌باشد.

این بثورات پوستی سرخکی یا مخملکی شکل ممکن است همراه با تورم لوزه‌ها و بزرگی غدد لنفاوی و بزرگی طحال و کبد باشد که جمعاً یادآور بیماری منونوکلئوز عفونی است. علامت شایع دیگر در جریان بیماری ایدز خارش است که ممکن است علت التهاب داشته وبه اشکال مختلف مانند Papular pruritic eruption of HIV، فولیکولیت ائوزینوفیلیک، پروریگونودولاریس، آتوپیک اگزما، پسوریازیس و درماتیت سبوره‌ئیک خودنمایی نماید

گاهی این خارش علت عفونی دارد مانند ابتلا به بیماری گال که در بیماران مبتلا به ایدز به شکل شدید و منتشر و پوسته‌دار به نام کراستد اسکابیز Crusted Scabies یا گال پوسته دارمعروف است و واگیری فوق‌العاده‌ شدید برای اطرافیان دارد.

نمونه‌ی دیگر گرفتاری به شپش سر و شپش تناسلی و یا در اثر گزش حشرات و یا هپاتیت ویروسی است.

علت بعدی خارش در بیماران مبتلا به ایدز نارسایی کلیه و گرفتاری کبد از نوع ویروسی یا انسدادی و گرفتاری به لنفوم است. علت دیگر خارش عوامل متفرقه مانند خشکی پوست ایکتیوزوولگاریس و فوتو درماتیت، کهیر و درموگرافیسم، اگزمای کنتاکت و بثورات خارش‌دار حاصل از داروهای مصرفی بیمار می‌باشد.

روی ‌هم رفته علائم پوستی بیماری ایدز را به سه دسته تقسیم می‌کنند:

الف) بیماریهایی که درحضور ریسک فاکتور‌ها به شدت دلالت بر بیماری ایدز دارند:

۱) اگزانتم حاصل از ویروس ایدز
۲) گرفتاری قارچی قسمت نزدیک یا پروکسیمال ناخن
۳) زخم مزمن و دیر علاج تبخالی
۴) لکوپلازی رشته‌یی شکل لبه‌های طرفی زبان
۵) برآمدگیهای قهوه‌یی یا بنفش سرطانی موسوم به سارکوم کاپوزی در پوست و مخاط چشم و دهان…
۶) جوشهای آکنه‌یی شکل خارش‌دار موسوم به فولیکولیت ائوزینوفیلیک
۷) مولوسکوم کنتاژیوزوم متعدد در صورت افراد بالغ

ب) دسته‌ی دوم علائم پوستی که در حضور عوامل مساعد کننده قویاً ما را مشکوک به بیماری ایدز می‌کند عبارتند از:

۱) هر نوع بیماری آمیزشی دیگر مانند تبخال و زگیل تناسلی زیرا حاکی از معاشرت جنسی غیر بهداشتی می‌باشد.
۲) زونای شدید و چند درماتومی
۳ )آثار تزریق متعدد روی پوست اندامها در معتادان تزریقی
۴) ابتلای مخاط دهان واندام تناسلی خانمها به عفونت راجعه‌ی قارچی از نوع کاندیدا
ج) علائم پوستی که درجریان ایدز شایع‌ است ولی علل دیگر هم دارد:
۱) بزرگی ژنرالیزه‌ی غدد لنفاوی
۲) اگزمای سبوره‌ئیک وسیع و مقاوم به درمان
۳) زخمهای آفتی شکل در هرنقطه‌ی دهان و یانواحی تناسلی ودرنواحی مقعد
۴) برآمدگیهای عروقی مانند گرانولوم پیوژنیکوم و یا سارکوم کاپوزی موسوم به باسیلاری آنژیوماتوزیس بازال سل
۵) انواع لنفوم وبازال سل کارسینوما واسکواموس سل کارسینوما وسرطان مقعد و دهانه‌ی رحم به علت فراوانی آلودگی با ویروس زگیل و زخم پایدار اطراف مقعد در اثر سیتومگال ویروس.
۶) پورپورای جلدی

تاکنون واکسن مناسبی برای پیشگیری ازبیماری ایدز کشف نگردیده اما داروهای مؤثری برای کنترل بیماری کشف گردیده است که آن را HAART یعنی (هایلی آکتیو آنتی‌رتروویروس تراپی) می‌نامند ودارای خواص پروتئیناز اینهیبیتورو ریورس ترانس کریپتاز اینهیویتور می‌باشند مانند ویراسپت، لامیوودین و زیدوودین منتها این داروها هم عوارض جلدی خاصی دارند که آن را لیپودیستروفی می‌نامند به عبارتی در اثر تجویز این داروها اندام فوقانی و تحتانی لاغر شده و چربی خود را از دست می‌دهد اما برعکس چربی در ناحیه‌ی پشت گردن و پشت جمع شده و منظره‌یی شبیه کوهان مانند شتر دوکوهانه موسوم به بوفالو هامپ ایجاد می‌گردد.

روی‌ هم رفته حساسیت دارویی در بیماران مبتلا به ایدز به شکل انواع بثورات دارویی و حساسیت به نور خورشید به شکل فتودرماتیت هم امری شایع است.

نشانه های پوستی بیماری های کبدی

آذر ۲, ۱۳۹۵ بواسطة:   موضوع : پوست و مو, مشروح اخبار

گاهی بیماری‌های کبدی اثراتی روی پوست شما می‌گذارند که به وسیله این علایم و نشانه‌ها حتی می‌توان بیماری کبد شما را شناسایی کرد و تشخیص داد. بسیاری از متخصصان داخلی به محض نگاه کردن به پوست صورت و بدن شما، بیماری کبدی‌تان را تشخیص می‌دهند و آزمایش‌های تکمیلی را برایتان تجویز می‌کنند…

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، پوست آینه تمام‌نمای بیماری‌های داخلی است و این بیماری‌ها بیش از هر بیماری دیگر اندام‌های داخلی خودشان را روی پوست نمایان می‌کنند. یرقان یا همان زردی پوست مشهورترین علامت بیماری‌های کبدی در روی پوست است که باعث زردی پوست و حتی سفیدی چشم می‌شود. رنگ‌پریدگی هم می‌تواند نشانه کم‌خونی باشد. گاهی این کم‌خونی ناشی از تجزیه بیمارگونه خون در کبد است و این اتفاقی است که در سیروز کبدی رخ می‌دهد. قرمزی کف دست ممکن است ناشی از بیماری حاد و یا مزمن کبد باشد.

رنگ خاکستری متمایل به ارغوانی تیره در پوست هم می‌تواند به علت افزایش آهن و یا برنزه شدن آن باشد که شما باید به هموکروماتوز شک کنید البته این نشانه‌‌هایی است که پزشکان بیشتر با آن آشنایی دارند و با دیدن این علایم برای شما یک تست ارزیابی سلامت کبد را تجویز خواهند کرد. دانستن این نشانه‌ها هم به شما کمک می‌کند که خیلی زود بتوانید خودتان را برای چکاپ و بررسی سلامت‌تان به پزشک برسانید.

کبد بزرگ‌ترین عضو بدن انسان است و برای خارج کردن سموم از بدن بسیار اهمیت دارد. بیماری‌های کبدی بسیار متفاوت‌اند ولی هپاتیت، سیروز کبدی و کبد چرب و انسداد مجاری صفراوی از مشهورترین بیماری‌های کبدی به شمار می‌روند.

اگر محصولات فعالیت کبدی نتوانند از بدن دفع شوند در پوست بدن جمع شده و ایجاد علایمی می‌کنند که زردی پوست و خارش پوستی دو تا از علایم اصلی این بیماری‌ها است.

یرقان وقتی رخ می‌دهد که کبد بیمار، بیلی‌روبین کافی جذب نمی‌کند. خارش که از اصلی‌ترین نشانه‌های بیماری‌های کبدی روی پوست است خودش را به خاطر رسوب محصولات صفراوی در پوست نشان می‌دهد.
در صورتی که پزشک شما از روی این علایم پوستی به بیماری کبد شما شک کند برایتان یک سونوگرافی، سی‌تی‌اسکن، ام.آر.آی و یا اسکن کبد تجویز می‌کند و یا با استفاده از لاپاروسکوپی درون کبد شما را مشاهده خواهد کرد.

بیماری‌های کبدی گاهی دارای علایمی خاص روی پوست بدن افراد هستند که به کمک این نشانه‌ها حتی می‌توان بیماری فرد را هم تشخیص داد.
شایع‌ترین نشانه‌ بیماری‌های کبدی که خودش را روی پوست نشان می‌دهد، خارش پوستی است. شاید دوست داشته باشید بدانید چگونه یک بیماری کبدی ممکن است باعث خارش پوست شود! در این شرایط معمولا انسدادی در مجاری صفراوی وجود دارد و به خاطر این انسداد، مواد و ترشحات صفراوی نمی‌تواند دفع شود. این مواد درون کیسه صفرا و مجاری صفراوی تجمع پیدا کرده و باعث ترشح آنها به داخل خون می‌شوند و علایم خودشان را به صورت زردی و یرقان روی پوست نشان می‌دهند.
خارش در بیماری‌های مزمن کبدی یک علامت اصلی است که خودش را روی پوست فرد نشان می‌دهد.
از طرف دیگر، بیماری مزمن کبدی که سیروز کبدی نامیده می‌شود علامتش را روی پوست به صورت زردی و یرقان نشان می‌دهد.
بیماری‌های کبدی معمولا در سیروز کبدی گاهی خود را به صورت لکه‌های قهوه‌ای رنگی نشان می‌دهند ولی در این میان در باور عامه مردم، باورهای غلطی وجود دارد که باید اصلاح شود. گاهی بعضی‌ افراد لکه‌های بارداری را که قهوه‌ای رنگ هستند و در دوران بارداری روی پوست پدید می‌آیند، به بیماری کبدی نسبت می‌دهند که اصلا ربطی به بیماری کبدی ندارد. همین‌طور، لک‌های قهوه‌ای رنگ کک و مک هم ارتباطی با بیماری‌های کبدی ندارد و نشانه بیماری کبدی به حساب نمی‌آید. نکته اصلی دیگر این است که بیماری‌های کبدی باعث تغییرات چندانی در موهای افراد بیمار نمی‌شوند.

« برگه‌ی پیشبرگه‌ی بعد »