خونریزی

خونریزی یا Haemorrhage) Bleeding) به از دست دادن خون یا خروج خون از دستگاه گردش خون گفته می‌شود. خونریزی می‌تواند داخلی، داخل بدن، رخ دهد که به صورت خروج خون از رگ‌های داخلی است (مانند پارگی طحال و خونریزی به داخل حفره صفاقی به دنبال تروما) یا خارجی که از دهان، بینی، گوش، مهبل یا مقعد، یا از یک پارگی در پوست خارج می‌شود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، کم‌حجمی خون به از دست دادن مقدار زیادی خون گفته می‌شود و فوت به خاطر از دست دادن خون ذبح گفته می‌شود. اگرچه فرد می‌تواند بدون به وجود آمدن مشکلات جدی پزشکی ۱۰-۱۵٪ خون خود را از دست بدهد و در اهدای خون بین ۸ تا ۱۰ درصد خون فرد گرفته می‌شود.

با توجه به نوع عروق آسیب دیده، خونریزیها به سه دسته تقسیم می شوند:

۱) خونریزی سرخرگی:

این نوع خونریزی به دلیل سرعت زیاد جریان خون به صورت جهنده و با فشار زیاد است.رنگ خون به دلیل محتوای اکسیژن بالا قرمز روشن است.

این نوع خونریزی به آسانی مهار نمیشود. درموارد قطع عضو به دلیل ضربه ممکن است سرخرگ به طور کامل و شدید منقبض شده و خونریزی قطع گردد.

۲ ) خونریزی سیاهگی:

سیاهرگها شامل خون تیره بوده و جریان خون در آن آرام است و در نتیجه این نوع خونریزی بدون جهت و فشار بوده و آسانتر از خونریزی سرخرگی مهار میشود. یک خطر جدی خونریزی سیاهرگی، ورود هوا (مکش هوا ) به درون خون و بروز مرگ ناگهانی است. این موضوع خصوصا در مورد خونریزی از سیاهرگهای بزرگ گردنی صادق است. گر چه خون از درون سیاهرگهای آسیب دیده بدون جهش خارج می شود و میتوان با فشار ملایم آنرا مهار کرد، ولی در موارد آسیب به سیاهرگهای بزرگ امکان وقوع خونریزی شدید و غیر قابل مهار وجود دارد.

۳ ) خونریزی مویرگی:

خون موجود در مویرگ ها مخلوطی از خون سرخرگی و سیاهرگی است. خون معمولا از زخم نشت می کند و مقدار خون از دست رفته نیز کم است. معمولا فشار روی زخم برای مهار خونریزی کفایت می کند و در بسیاری مواقع حتی بدون درمان، روی زخم خودبه خود لخته می بندد و خونریزی مهار میشود. در این نوع خونریزی خطر عفونی شدن زخم بیشتر از خطر از دست رفتن خون مطرح است.

باتوجه به کانون خونریزی، خونریزیها به دو دسته تقسیم می شوند:

۱) خونریزی داخلی:

در خونریزی داخلی،خون از درون عروق خارج شده، ولی داخل بدن باقی میماند.یعنی خون به درون حفرات بدن مثل شکم، قفسه سینه، جمجمه و … می ریزد. این نوع خونریزی را با چشم نمی توان دید و تشخیص آن مشکل است.

۲) خونریزی خارجی:

در خونریزی خارجی، خون از بدن خارج شده و بیرون می ریزد و غالبا نتیجه ی بریدگی، جراحت جنگی و شکستگیهای باز استخوان ها ایجاد می شود.

علل خونریزی ها:

از علل خونریزی خارجی می توان آسیبهای ناشی از تصادفات، ضربه ها، بریدگی با آلات برنده و صدمات جنگی در اثر گلوله و ترکش و… را نام برد.

از علل خونریزی داخلی می توان آسیب و ضربه در اثر تصادفات، ضربه ها، وارد شدن گلوله به درون احشاء ، برخی بیماریهای خاص مثل خونریزی گوارشی و اختلالات انعقادی اکتسابی و ارثی را نام برد.

اثرات خونریزی در بدن

اثرات کلی از دست رفتن خون عبارتند از:

۱- از دست رفتن گلبول های قرمز به کاهش اکسیژن رسانی به بافتها منجر می شود.

۲- کاهش در حجم خون سبب کاهش فشار خون میشود.

۳- سرعت پمپاژ قلب جهت جبران فشار خون کاهش یافته، افزایش می یابد.

۴- کاهش در قدرت ضربان قلب.

خونریزی های خفیف و آرام معمولا بی خطر بوده و علائم عمومی ایجاد نمی کنند.

عدم رسیدگی فوری در خونریزی های متوسط( که تا حدود ۱ لیتر خون از دست

می رود)، منجر به بروز حالت شوک می شود.

در خونریزی های شدید، امکان بروز مرگ در عرض چند دقیقه نیز وجود دارد.

دستگاه گردش خون :

دستگاه گردش خون از مهمترین سیستمهای بدن میباشد که از سه جزء اصلی زیر تشکیل شده است :

۱- قلب

۲- رگها

۳- خون

وظیفه این دستگاه انتقال مواد غذائی واکسیژن به سلولهای بدن وهمچنین انتقال مواد دفعی ودی اکسید کربن سلولها به اندامهای دفعی می باشد

علائم ونشانه های خونریزی

به صورت واکنشی و برای جبران خون از دست رفته، خون کمتری به قسمتهای کم اهمیت تر مثل پوست، می رسد و به همین دلیل رنگ پریدگی پوست و مخاطها جزو علایم شایع خونریزی است. در مراحل اولیه و یا  خونریزی های خفیف به جز رنگ پریدگیهای مختصرپوست و افزایش تعداد ضربانقلب علایمی دیده نمیشود ولی با افزایش شدت خونریزی علایم زیر ظاهر میشود:

۱-  تشنگی

۲- ضعف، بی حالی،بی قراری و پرخاشگری

۳-تند شدن ضربان قلب و ضعیف شدن نبضهای محیطی

۴-عرق سرد روی پیشانی

۵-تنفس سریع و سطح

۶-تهوع و استفراغ

۷-افت فشار خون

۸- خواب آلودگی

۹-احساس سبکی سر، سرگیجه و سردی پوست

۱۰-احساس سرما

۱۱- وجود علایم خاص خونریزی در ارتباط با بعضی از قسمت های بدن مثلا خونریزی جمجمه، درون قفسه سینه یا شکم و…

۱۲- مشاهده خروج خون از زخم در موارد خونریزی خارجی

به خاطر کاهش رسیدن خون اکسیژن دار به مغز، فرد دجار خواب آلودگی، گیجی، سیاهی رفتن چشمها و یا اضطراب و بی قراری می شود.

اهداف کلی در خونریزی ها

۱ـ شناسایی وضعیت مصدوم و شدت از دست رفتن خون

۲ـ مهار خونریزی

۳ـ تمیز نگه داشتن زخم و پوشاندن آن با گاز استریل جهت به حداقل رساندن خونریزی و ممانعت از بروز عفونت

۴ـ انتقال مناسب مصدوم به بیمارستان

کمکهای اولیه در خونریزی ها

در ارائه کمکهای اولیه سرعت عمل به خرج دهید اما خونسردی خود را حفظ کنید.

تاخیرممکن است به قیمت از دست رفتن جان مصدوم تمام شود.ــ  علایم حیاتی را کنترل کنید

ـ مصدوم را به پشت بخوابانید و پاها را در وضعیت زانوخمیده بالا ببرید.

ـ خونریزی را کنترل کنید

ـ مصدوم را گرم نگه دارید

ـ مصدوم را در وضعیت استراحت قرار داده و اندام زخمی را بی حرکت کنید

ـ لباس مصدوم را شل کنید

ـ در صورت بروز شوک، پاهای مصدوم را بالا نگه دارید اما در صورت خونریزی سر و گردن نباید سر را نسبت به بقیه بدن پایین تر نگه داشت ، چون سبب خونریزی بیشتر می شود.

ـ در صورتی که خون لخته شده باشد، از کندن و تمیز کردن آن خودداری کنید؛ زیرااین کار سبب خونریزی مجدد میشود.

ـ هرگز اشیائی مانند چاقو، تکه های شیشه و… را از زخم خارج نکنید زیرا امکان تشدید آسیب و خونریزی بیشتر وجود دارد. در این شرایط، از یک دستمال و یا باند حلقه شده به نام تــامپون استفاده کنید. توجه داشته باشید که  تامپون باید

کاملا اطراف جسم را بپوشاند طوری که وقتی خواستید روی آن باندپیچی کنید،

به جسم فشار وارد نشود.

ـ مصدوم را به مرکز درمانی انتقال دهید.

روشهای مهار خونریزی

برای این کار میتوانید از چند روش زیر استفاده کنید:

۱ـ بالا نگه داشتن عضو آسیب دیده

۲ـ  فشار مستقیم بر روی محل خونریزی

۳ـ فشار بر روی نقاط فشار (منظور از نقاط فشار، نقاطی هستند که شریان یا همان سرخرگ اصلی، از آن عبور کرده است.)

۴ـ اگر خونریزی جزئی باشد، خونریزی ممکن است با ریختن آب سرد بر  روی آن بند بیاید.

۵ ـ استفاده از تورنیکت یا شریان بند در خونریزی های شدید تورنیکت باند عریزی است که استفاده از آن به طور صحیح سرخرگ را بسته و مانع خونریزی میشود. از این وسیله تنها در موارد بسیار ضروری (نظیر قطع سرخرگ بزرگ، قطع عضو و یا عدم مهار خونریزی با روشهای دیگر) استفاده می شود.
کمکهای اولیه در خونریزی خارجی

جهت کنترل خونریزی خارجی باید چهار مورد اساسی زیر به ترتیب وبه سرعت انجام پذیرد :

۱- فشار مستقیم

۲- بالا نگه داشتن عضو

۳- فشار بر نقاط فشار

۴- استفاده از تورنیکت یا کیسه هوایی

۱- فشار مستقیم :

موثرترین روش در کنترل خونریزی از طریق فشار مستقیم میباشد که به یکی از دو روش زیر انجام میگیرد :

الف- گاز استریل (یا تکه پارچه تمیز) را روی محل خونریزی گذاشته وبا دست روی آن فشار وارد شود تا خونریزی قطع گردد.

ب- قطعه ای گاز استریل را روی محل خونریزی گذاشته وبه وسیله بانداژ محکم آنرا ببندید تا خونریزی کنترل گردد.

۲- بالا نگه داشتن عضو دچار خونریزی :

این روش در کنترل خونریزی قسمت هایی از بدن که امکان قراردادن آنها در سطحی بالا تر از سطح بدن وجود دارد مورد استفاده قرارمیگیرد که به علت نیروی جاذبه ،فشار خونریزی کمتر میشود .

توجه : در صورت وجود شکستگی درعضو مربوطه استفاده ازاین روش محدودیت دارد .

۳- فشار بر نقاط فشار :

اگر توسط فشار مستقیم و بلند کردن عضو ،خونریزی قابل کنترل نبود از فشار دادن بر نقاط فشار استفاده میشود .

نقاط فشار نقاطی است که شریان های اصلی بدن از نزدیک سطح بدن و روی استخوانها عبور میکند و تعدادی از آنها عبارتند از :

۱) در خونریزی های دست

۲) در خونریزی های پا

توجه : چنانچه در این محل ها شکستگی استخوانی باشد در استفاده از این روش محدودیت وجود دارد .

۴- استفاده از تورنیکت یا کیسه هوائی :

این روش فقط زمانی انجام میشود که کوششهای قبلی جهت کنترل خونریزی موثر واقع نشود ویا در مواقعی که اندامی قطع گردیده و نگرانی درمورد ازبین رفتن بافتهای پائین تر از محل بستن تورنیکت نباشد .

روش بستن تورنیکت :

۱- ابتدا گاز یا دستمالی بر روی بازو قرار دهید که علاوه بر نقش حفاظتی باعث افزایش فشار در آن نقطه گردد .

۲- به وسیله باند نواری دستمال فوق را ثابت کنید. وسپس اهرمی مثل یک تکه چوب یا لوله یا حتی خودکار را روی آن قرار دهید وباند را بعد از قراردادن آن گره دیگری بزنید.

۳- اهرم را به حول مرکز گره تا اندازهای بچرخانید که خونریزی قطع شود در اینحال اهرم را بوسیله گره ثابت کنید .

زمان بستن تورنیکت را در محلی که قابل رویت باشد بنویسید . بعلت اینکه بستن شریان توسط تورنیکت حداکثر هر ۱۵ دقیقه یک بار تورنیکت را به مدت ۱ دقیقه رها کرده ومجدداً ببندید.

نکته :

۱- اندامی که با تورنیکت بسته شده حتماً باید در معرض دید باشد .

۲- حتی در زخمهای ران و بازو تورنیکت حداقل باید ۲ اینچ یا۵ سانتی متر بالاتر از آن بسته شود.

عده ای از پزشکان استفاده از کیسه هوائی دستگاه فشار خون با فشار حدود ۱۵۰ میلی متر جیوه را پیشنهاد می کنندکه عملاً اگر امکان پذیر باشد راه ایمنی تری میباشد. در دهه های اخیر استفاده از وسیله ای به نام آتل بادی پیشنهاد شده که کیسه های پلاستیکی با حفره میان خالی هستند ومانند جوراب پوشیده و سپس باد می کنند. این وسیله علاوه بر اینکه میتواند به عنوان یک آتل مصرف شود درموارد خونریزیها نیز به عنوان کمک دهنده در جلوگیری از خونریزی یا در موارد شوک حاصل از خونریزی به عنوان کمک در کاهش جریان خون اندامها مورد استفاده قرار می گیرد.

دربستن تورنیکت باید بسیار دقت کرد . چه بسا افرادی که به دلیل سهل انگاری امدادگران عضو خود را از دست داده اند . به همین دلیل استفاده از تورنیکت و آتل بادی در بسیاری از نقاط جهان معلق مانده است و تنها در موارد خاص مورد استفاده قرار می گیرد .در بستن تورنیکت در قسمتی از اندام مثلاً دست باید توجه کرد برای جلوگیری از آسیب و قطع عضو سالم به اندازه ای تورنیکت را محکم کنیم که نبض احساس شود تا از تخریب عضو جلوگیری شود و حدالمقدور سعی شود از تورنیکت استفاده نشود .

کنترل بوسیله سرما :

در موارد شکستگی، سوختگی وخونریزیهای خفیف میتوان با استفاده از کیسه های حاوی یخ در محل ضایعه، علاوه بر کاهش درد و تورم  باعث کاهش خونریزی نیز شد. توجه داشته باشید که استفاده از سرما به تنهائی نمیتواند در کنترل خونریزی موثر باشد وباید همراه با دیگراقدامات انجام گیرد.

توجه : برای جلوگیری ازسرمازدگی مورد نظر، کمپرس سرما را نباید بیش از ۲۰ دقیقه ادامه داد.

با توجه به مطالب فوق در مصدوم دچار خونریزی اقدامات زیر را بترتیب به عمل أورید :

۱- محل خونریزی را مشخص کنید.

۲- نوع خونریزی را مشخص نمائید.

۳- خونریزی را کنترل کنید ( باید از حداقل امکانات حداکثر استفاده بعمل آید ).

۴- اگر جهت کنترل تورنیکت بسته اید زمان آن را درجائی که کاملاً در معرض دید باشد مثلاً سینه یا پیشانی بیمار بنویسید .

۵-  بیمار را جهت پیگیری صدمات وارد شده کنترل کنید.

فراموش نکنید که تمامی این عملیات را در موقعی میتوان انجام داد که ابتدا وضع تنفس وقلب بیمار کنترل شده باشد.

ت- خونریزی داخلی :

تعریف: چنانچه خون پس از خروج از رگ در داخل حفره ای از بدن ریخته ومحل خونریزی مشاهده نشود، خونریزی داخلی گویند. مانند خونریزی در داخل جمجمه، ویا در مجاری گوارشی.

کمکهای اولیه در خونریزیهای داخلی :

در مورد خونریزیهای داخلی مهمترین کار رساندن بیمار به مرکز درمانی است وبهترین اقداماتی که میتوان انجام داد به ترتیب زیر است :

۱- کنترل علائم حیاتی

۲- کنترل راههای هوائی

۳- قرار دادن بیمار در بهترین وضعیت

مثلاً اگر بیمار دچار تهوع واستفراغ های مکرر است اورا به پهلو خوابانده واگر خونریزی داخلی اندامها ( دست وپا )است، اندام را بالا نگه دارید.

۴-  بیمار اگر دچار شوک است کمکهای اولیه در مورد او انجام شود.

۵-  در صورت امکان به بیمار اکسیژن داده وبه او هیچ چیز نخورانید.

۶-  در اولین فرصت ممکن بیمار را به مرکز درمانی انتقال دهید.

نکته۱ :

در صورت ضربه به سر – استفراغ های مکرر زنگ خطر بزرگی جهت اعلام خونریزی داخل مغزی میباشد که میتواند باعث مرگ مصدوم گردد.همچنین خروج مایع مغزی نخاعی که همانند آبریزش بینی از بینی و مایع شفافی از گوش می باشد از علایم ضربه مغزی می باشد .

در ضربه مغزی :

سر مصدوم را بالاتر از سایر اندام او قرار دهید . از خروج مایع مغزی نخاعی به بیرون جلوگیری نکنید و هر چه سریعتر مصدوم را به مرکز درمانی انتقال دهید .

نکته۲ :

در صورت ضربه به شکم – دل درد شدید زنگ خطر بزرگی جهت اعلام خونریزی داخل شکم میباشد ودر صورت عدم توجه باعث مرگ مصدوم خواهد شد.

خونریزی و شوک

عکس‌العمل بدن در برابر شوک به نحوی است که کاهش جریان خون اعضاء حیاتی مثل قلب و مغز می‌تواند در عرض چند دقیقه ، آسیب غیر قابل برگشتی به آنها وارد کند. به منظور جلوگیری از چنین آسیبی ، بدن یک سری مکانسیمهای جبرانی در جهت برقرار ساختن جریانی مداوم و ثابت از خون به سمت مغز و قلب فعال می‌کند که این به خرج کاهش جریان خون اعضاء کم اهمیت‌تر و غیر حساس‌تر بدن مثل پوست و عضله (در مرحله اول) و در مراحل بعدی ، کلیه‌ها و دیگر احشاء شکمی و روده‌ها انجام می‌شود. در همان زمان به منظور کمک بیشتر به افزایش جریان خون سیستم عروقی ، ضربان قلب نیز افزایش می‌یابد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، این مکانیسمهای جبرانی تحت اثر دستگاه عصبی سمپاتیک و هورمونهای غده فوق کلیه (اپی نفرین و نوار پی‌نفرین) می‌باشند.

عکس‌العمل بدن در برابر خون رسانی ناکافی به بافتها و اندامهای بدن (شوک) باعث بروز علائم اولیه شوک می‌شود.

علائم شوک

کفایت مکانیسمهای جبرانی به مقدار و سرعت از دست رفتن خون بستگی دارد و معمولاً تا حدی مکانیسمهای جبرانی قادرند فشار خون را در محدوده طبیعی نگه دارند که خون از دست رفته بیش از ۱۵ تا ۲۰ درصد کل حجم خون و به عبارتی بیش از حدود یک لیتر نباشد. علائم شوک بطور خلاصه عبارتند از:

– تشنگی شدید در مراحل اولیه.
– رنگ پریدگی و سرد شدن پوست به علت تنگ شدن عروق خونی پوست.
– نبض سریع به علت تندتر زدن قلب برای جبران شوک و بعد ضعیف شدن نبض.
– احساس ضعف و غش در بیمار به علت کاهش خون رسانی به مغز و عضلات.
– افت فشار خون در مراحل اول فقط در حالت ایستاده افت می‌کند ولی با پیشرفت شوک در حالت دراز کشیده نیز پایین است.
– تنگی نفس شدید و تند شدن تنفس به علت ناکافی بودن خون از اکسیژن.
– کاهش هوشیاری به علت کاهش خونرسانی به مغز.

علل شوک

قلب و رگها خونی ، در بدن انسان مخزن عروقی را تشکیل می‌دهند که خون را در خود جای می‌دهند و جریان خون طبیعی تحت اثر سه عامل قدرت انقباضی قلب ، حجم خون و قطر عروق خونی می‌باشد.

اگر هر یک ازاین سه عامل فشار ؛ پمپاژ قلب ، میزان خون و انبساط و انقباض رگهای خونی دچار اختلال شده و درست عمل نکنند، خون رسانی به بافتهای بدن به میزان کافی صورت نخواهد گرفت و شوک اتفاق می‌افتد. از اینرو شوک را به سه نوع کلی می‌توان تقسیم کرد.

– شوک ناشی از کاهش حجم خون
– شوک ناشی از کاهش قدرت قلب
– شوک ناشی از گشاد شدن رگهای خونی

شوک ناشی از کاهش حجم خون

ایجاد شوک به علت از دست دادن مایعات به هر دلیل شوک کمبود حجم ( هیپوولمیک ، هیپو= کمبود ، ولمیک = حجم ) نامیده می‌شود.

در مصدومین رایجترین نوع شوک که خطرناک نیز می‌باشد ، شوک هیپوولمیک (Hypovolemic) یا شوک ناشی از کاهش حجم خون است. کاهش حجم خون می‌تواند مستقیماً به علت از دست رفتن خون ، (مثلاً در خونریزیهای داخلی و خارجی) یا پلاسما ( مثلاً در سوختگیهای وسیع و … ) باشد. در اکثر موارد ، شوک کمبود حجم به علت خونریزی است که به آن شوک خونریزی یا شوک هموراژیک می‌گویند.

باید تاکید شود که خون فقط بخش کوچکی از کل مایعات بدن را تشکیل می‌دهد . تمام مایعات بدن باهم حدود ۶۰ درصد وزن کل بدن را شامل می‌شوند. کاهش پلاسمای خون و بدنبال آن کاهش حجم خون ممکن است به دنبال از دست رفتن جبران نشده مایعات از راههای دیگر مثل اسهال ،استفراغ ، تعریق زیاد ، سوختگی ، دهیدراتاسیون ( کم آبی بدن ) و … باشد.

اگر بدن از قبل دچار کمبود آب نیز باشد ، این عکس العمل زودتر بروز می‌نماید. در مکانهایی که درجه حرارت بالایی دارند ، مانند انبارها و کارخانه ها ، و یا اگر مصدوم قبل از جراحت ، به شدت عرق کرده است (مثلاً حوادثی که ضمن ورزش کردن و یا شکار رخ می‌دهند) و یا بعضی کارهای سخت و سنگین ، مانند بار بری و آهنگری ، ممکن است قبل از وقوع حادثه ، آب بدن را کاهش داده ، در نتیجه اثرات کاهش حجم خون سریعتر آشکار شود.

شوک قلبی

اگر قلب نتواند بخوبی عمل پمپاژ خون را انجام داده و رگهای بدن را پر از خون نگه دارد، شوک ایجاد می شود. قلب ، پمپی است که خون را از طریق رگها به درون بدن می‌فرستد و هرگونه اختلال در برون‌ده آن فوراً به صورت کاهش جریان خون اعضای مختلف بدن تظاهر می‌کند. برون‌ده قلب محصولی از دو عامل است:

– ضربان قلب ، یعنی تعداد ضربان در دقیقه.
– حجم ضربه‌ای ، یعنی حجمی از خون که در طی هر ضربه از قلب خارج می‌شود.

شوک قلبی معمولاً در اثر صدمه به قلب ، حمله قلبی و سایر بیماریهای قلبی ایجاد می‌شود. اکثر بیماریهای قلبی که درمان آن به تعویق می‌افتد، سرانجام آن قدر به قلب صدمه می‌رساند تا این که شوک قلبی رخ می‌دهد.
شوک ناشی از تغییر قطر رگهای خونی

ظرفیت رگهای بدن در مقایسه با حجم خون نباید خیلی بزرگ باشد. انبساط رگهای خونی ، بدون انقباض کافی دیگر رگهای خونی (به منظور جبران این انبساط) ایجاد شوک می‌کند. سرخرگها و سیاهرگهای بدن ، می‌توانند در پاسخ به تاثیرات هورمونی (شیمیایی) و عصبی قطر خود را تغییر دهند.

دستگاه عصبی سمپاتیک (جزئی از دستگاه عصبی خودکار بدن) مسوولیت کنترل کشش عضلات موجود در جدار رگها رابه عهده دارد و فعالیت این دستگاه سبب افزایش انقباض سرخرگها می شود. اثر مشابهی نیز توسط هورمونها مترشحه از غده فوق کلیه ( ادرنال ) ، یعنی اپینفرین و نوراپی نفرین ، ایجاد می‌شود.

انقباض سرخرگها، مقاومت آنها را در برابر خون بطور قابل توجهی افزایش می‌دهد. در نتیجه جریان خون به بافتها کاهش یافته ،و در همان زمان فشار خون سرخرگی افزایش می یابد. به عکس ، کاهش فعالیت دستگاه سمپاتیک منجر به گشاد شدن (انبساط ) سرخرگها و افزایش جریان خون بافتها می‌شود که به موازات آن فشار خون کاهش می‌یابد.

در بعضی از شرایط خاص ، موقعی که رگهای خونی ، انبساط بسیار زیادی پیدا می‌کنند، فشار خون بطور حاد کاهش یافته و مصدوم دچار شوک می‌شود.

انقباض سیاهرگها نیز می‌تواند با مکانیسمی متفاوت ، سبب افزایش فشار خون شود. در هر لحظه معین ، اکثر حجم خون موجود در گردش ، در سیاهرگها باعث می شود حجم زیادی از خون از سمت سیاهرگها به سوی قلب به حرکت درآید که با افزودن برون ده قلب ، فشار خون را افزایش خواهد داد.
اقدامات اورژانس در بیمار مبتلا به شوک

مدت زمانی را که فرصت دارید تا اقدامات اورژانس را برای مصدوم با شرایط خطرناک (خونریزی شدید و شوک) به اجرا در آورید، بسیار اندک است. لذا اقدامات درمانی باید هرچه سریعتر شروع شوند. مصدومینی که دچار شوک شده‌اند و یا احتمال شوک در آنها وجود دارد، باید سریع به بیمارستان منتقل شوند.

مصدوم را در موقعیت مناسب قرار دهید با توجه به مشکلات و صدمات مصدوم می‌توان وی را در وضعیت مناسب قرار داد:

بلند کردن پا بهترین روش است. پاهای مصدوم را ۲۵ سانتیمتر بلند کنید. در موارد صدمه در ناحیه گردن و یا ستون فقرات ، صدمه در ناحیه سر ، صدمه به قفسه سینه و شکم ، در رفتگی و یا شکستگی استخوان لگن و یا شکستگی لگن خاصره از این روش استفاده نکنید.

بدن مصدوم را به حالتی که سر و سینه‌اش از سطح بدن پایینتر قرار گیرد، قرار ندهید، زیرا باعث می‌شود احشاء شکمی به دیافراگم فشار بیاورد. هدف این است که مصدوم در وضعیتی (طاق باز یا نیم نشسته) قرار بگیرد که کاملاً راحت باشد و به راحتی تنفس کند. مصدوم را در هر موقعیتی که قرار می‌دهید، باید علائم حیاتی را در او بررسی کنید و مراقب باشید زیرا امکان استفراغ وجود دارد.

راه تنفس مصدوم را باز کنید. جهت این کار یک دست را بر پییشانی مصدوم و دست دیگر را زیر چانه او قرار دهید. سر مصدوم را به عقب خم کنید. این کار سبب می‌شود دهان او اندکی باز شود. اگر مصدوم نفس می‌کشد، مجاری تنفسی او را باز نگه دارید. اگر مصدوم نفس نمی‌کشد به او تنفس مصنوعی بدهید. مراقب مواد مترشحه و استفراغ مصدوم باشید و در صورت وجود آنها را پاک کنید. اگر تنفس و گردش خون مصدوم متوقف شده است، اقدامات احیاء قلبی – ریوی (CPR) را انجام دهید.

خونریزی را با روشهای فشار مستقیم ، بالا نگه داشتن عضو مجروح ، اعمال فشار نقطه‌ای و یا دیگر راههای لازم مهار کنید. کاهش حجم خون برای مصدومی که دچار شوک شده ،خطرناک است. در صورت در دسترس بودن ، از لباسهای ضد شوک نیز استفاده کنید. اگر چنین لباسی در دسترس ندارید می‌توانید با استفاده از باندهای کشی سرتاسر اندام تحتانی را با فشار متوسط بانداژ نمایید.

هرچه سریعتر به مصدوم اکسیژن تراپی برسانید. کمبود اکسیژن در اثر کاهش جریان خون ایجاد می‌شود. به مصدوم اکسیژن خالص برسانید.

در صورت وجود آسیب احتمالی در ناحیه ستون فقرات ، مصدوم را بی‌حرکت نگه دارید.

شکستگیها را آتل بندی کنید. این کار باعث می‌شود که خونریزی و درد که هر دو شوک را تشدید می‌کنند، تخفیف یابد. مصدوم را به تندی و با شدت تکان ندهید چرا که حرکت بدن ، شوک را تشدید می‌کند.

به مصدوم اطمینان و قوت قلب دهید و او را بی‌حرکت نگه دارید. اگر مصدومینی که دچار شوک شده‌اند، بی‌حرکت و آرام باشند، شانس بیشتری برای زنده ماندن خواهند داشت.

از کاهش دمای بدن جلوگیری کنید. باید دمای بدن مصدوم را تا حد امکان نزدیک به میزان طبیعی نگهدارید. ولی مصدوم را بیش از حد گرم نکنید. اگر امکان دارد، لباسهای خیس را از تن مصدوم در آورید. مصدومینی را که از ناحیه سر ، ستون فقرات و گردن آسیب دیده‌اند، آنها را برای گذاشتن پتو در زیرشان تکان ندهید.

هیچ چیز به مصدوم نخورانید. مصدومی که دچار شوک شده است، دهانش خشک می‌شود و احساس تشنگی می‌کند. همچنین ممکن است در اثر اکسیژن رسانی به مصدوم ، دهان و مجاری بینی مصدوم خشک شوند. مصدوم نباید چیزی بنوشد. هیچ نوع دارو و غذا و مایعی را از طریق دهان به مصدوم ندهید. اگر چنین کنید، احتمال وقوع استفراغ را در مصدوم افزایش می‌دهید.

هدف درمان اولیه در شوک کمبود حجم ، جلوگیری از تداوم از دست دادن خون است. درمان جایگزینی خون از دست رفته با دادن مایع است. در مرحله اول درمان در صحنه حادثه یک سرم فیزیولوژیک (که جزئی از وسایل هر امدادگری می‌باشد) یا محلول رینگرلاکتات می‌تواند مورد استفاده قرار گیرد.

محلول رینگرلاکتات حاوی نمک در غلظتی معادل غلظت خون است و با وجود اینکه گلبولهای خونی را ندارد و نمی‌تواند تمام اعمال خون را انجام دهد، می‌تواند در مراحل اولیه درمان جایگزینی حجم خون و بالا آوردن فشار آن نقش موثری ایفا کند. با این کار رینگرلاکتات در حفظ جریان خون به تمام اعضای بدن کمک می‌کند. انتقال خون تنها با دستور پزشک و در مراحل درمان انجام می‌شود.

نفش مفید ویتامین D3 و امگا ۳ در مبارزه با آلزایمر

آبان ۲۹, ۱۳۹۴ بواسطة:   موضوع : اخبار تغذیه, سلامت سالمندان, مشروح اخبار

پژوهشگران علوم پزشکی در دانشگاه UCLA آمریکا می گویند نتایج بررسی های صورت گرفته نشان می دهد که ویتامین D3 و امگا ۳ می‌توانند به پاکسازی پلاک‌های آمیلوئید در بیماری آلزایمر (Alzheimer) کمک کنند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، بر اساس یافته‌های محققان ویتامین D3 و امگا ۳ می‌تواند به سیستم ایمنی کمک کند تا مغز از پلاک‌های آمیلوئیدی که در بیماری آلزایمر به وجود می‌آید پاک شود.

امگا ۳ نوعی اسید چرب غیر اشباع است که در زنجیره اتصالی کربن و چندین پیوند دوگانه وجود دارد. علت نامگذاری آن، قرار گرفتن اولین باند دوگانه در بین اتم کربن های ۳ و ۴ در ساختمان شیمیایی مولکول آن است و همین محل قرارگیری باند دوگانه باعث پیداشدن خواص بیوشیمیایی خاص امگا ۳ می شود.

قسمتی از ویتامین D مورد نیاز بدن توسط پوست بر اثر تماس با اشعه ماوراءبنفش نوع B خورشید ساخته می‌شود. که همان ویتامین D3 است . در جاهایی که نورخورشید کم است، به علت دریافت‌ نشدن نور کافی باید از مکمل‌های ویتامین D برای تامین آن استفاده کرد.

ویتامین D3 و DHA موجود در اسیدهای چرب امگا ۳ می‌تواند ژن‌ها و مسیرهای پیام رسانی که در کنترل التهاب و پاکسازی پلاک دخیل‌اند را فعال می‌کند.

نتایج تحقیقات قبلی این تیم چگونگی پاکسازی پروتئین بتا آمیلوئید که در پلاک‌های مغزی افراد مبتلا به بیماری آلزایمر وجود دارد را توسط ویتامین D نشان داده بود. تحقیقات جدید نیز نقش DHA موجود در اسیدهای چرب امگا ۳ را در کنار ویتامین D برجسته می‌سازد.

بدین منظور محققان دانشگاه UCLA آزمایشی روی نمونه‌های خونی بیماران آلزایمری و سالم انجام دادند. از آنجایی که در خون، سلول‌های ایمنی به نام ماکروفاژ وجود دارد که می‌تواند بتا-آمیلوئید و سایر ترکیبات سمی را از مغز و سایر قسمت‌های بدن گرفته و ببلعند، این محققان فرم فعال ویتامین D (ویتامین D3) و همینطور DHA را به سلول‌های این نمونه‌ها اضافه کردند تا اثر آن‌ها روی التهاب و بتا آمیلوئید را ببینند.

نتایج نشان داد که ویتامین D3 و DHA به ماکروفاژهای بیماران آلزایمری در بلع بتا آمیلوئید کمک کرده و از مرگ سلول‌ها در اثر این پروتئین مضر پیشگیری کردند.

همچنین مطابق با نتایج این تحقیق، DHA موجود در اسیدهای چرب امگا ۳ که در مقابل اکسیداسیون مقاوم است می‌تواند اثر بهتری داشته باشد. این دو ماده مغذی همچنین با تقویت سیستم ایمنی بدن می‌توانند به مقابله با آلزایمر کمک کنند.

آلزایمر یک نوع اختلال عملکرد مغزی است که بتدریج توانایی‌های ذهنی بیمار تحلیل می‌رود. بارزترین تظاهر زوال عقل اختلال حافظه‌است. اختلال حافظه معمولاً بتدریج ایجاد شده و پیشرفت می‌کند. در ابتدا اختلال حافظه به وقایع و آموخته‌های اخیر محدود می‌شود ولی بتدریج خاطرات قدیمی هم آسیب می‌بینند.

دانشمندان ثابت کردند که ویتامین D3با بخش هایی از مغز مانند تفکر، یادگیری ارتباط مستقیم دارد. حدود ۳۰در صد از افراد مبتلا به پارکینسون از اختلال ناشی و زوال عقل رنج می برند افزایش پلاسمای ویتامین D3در این افراد باعث بهبود علایم شناختی و کاهش افسردگی می شود.

ویتامین D3 به طور طبیعی و به هنگام قرار گرفتن فرد درمعرض تابش نورخورشید در پوست انسان تولید می‌شود و علاوه بر این در زمان غیاب نورخورشید، افراد می‌توانند با مصرف مواد غذایی از قبیل کره نباتی و ماهی‌های روغنی و گوشت، نیاز بدن خود را به این مکمل غذایی تامین کنند. بررسی‌ها نشان می‌دهد احتمال بروز انواع سرطان‌ها از قبیل سرطان تخمدان، سرطان سینه و روده و … در مردم آفریقا به دلیل داشتن پوستی تیره بیش از افراد سفید پوست است.

نتایج این تحقیق در در مجله آلزایمر منتشر شده است .

پرتقال تو سرخ برای کاهش خطر ابتلا به عوارض قلبی مفید است

آبان ۲۵, ۱۳۹۴ بواسطة:   موضوع : اخبار تغذیه, مشروح اخبار

پژوهشگران علوم پزشکی می گویند پرتقال تو سرخ سرشار از ویتامین و مواد معدنی ضروری برای بدن است و نوشیدن آب آن از بروز حملات قلبی و عروقی جلوگیری می‌ کند و حاوی مقدار زیادی آنتوسیانین بوده و در کشور ایران رایج است.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، اثر آنتوسیانین را که در میوه‌ها و سایر خوراکی‌های قرمز و بنفش رنگ مانند پرتقال خونی، گیلاس، توت‌فرنگی و چای ترش وجود دارد، بررسی کرده و به این نتیجه رسیده‌اند که این ماده در کاهش خطر ابتلا به عوارض قلبی و چاقی مفرط نقش دارد.

در حال حاضر در یک مرکز تحقیقاتی در اسپانیا پژوهشهایی برای اصلاح ژنتیک بر روی نهال این پرتقال در حال انجام است. انتظار می رود آنها بتوانند تا اواخر امسال یک نهال اصلاح شده از نظر ژنتیکی را تولید کنند. پرتقالهای خونی حاوی مقادیر بسیاری آنتو سیانین هستند.

محققان استدلال می کنند رنگدانه های قرمز، بنفش و آبی این میوه از بدن در برابر بیماری های بسیاری محافظت می کنند.

یکی از محققان که بر روی خواص این میوه پژوهش می کند گفت مطالعات نشان می دهد که آب پرتقال خونی از چاق شدن جلوگیری می کند و پژوهش های دیگر که به زودی منتشر خواهند شد نشان می دهند کسانی که آب پرتقال خونی می نوشند در مقایسه با کسانی که از آب پرتقال معمولی استفاده می کنند، کمتر در معرض حملات قلبی و عروقی قرار می گیرند.

کشت پرتقال های خونی بسیار دشوار است چراکه باید بلافاصله قبل از برداشت در دمای سرد قرار گیرند تا تولید آنتو سیانین در آنها تحریک شود. به همین دلیل کشت پرتقال خونی در دامنه یکی از کوههای سیسیل انجام می شود اما دانشمندان امیدوارند با انجام اصلاح ژنتیکی در درختهای پرتقال، دامنه کشت این نوع پرتقال را در اکثر مناطق کشور گسترش دهند.

به این دلیل که شرایط آب و هوایی ویژه ای برای کشت پیش از زمان برداشت باید این نوع پرتقال ها در معرض هوای سرد قرار بگیرند این نوع پرتقالها مورد نیاز است برای همه دسترسی به آب پرتقال خونی امکان پذیر نیست.

پرتقال تو سرخ یا پرتقال خونی، قرن‌ها در اسپانیا و ایتالیا محبوب بوده است. این میوه به‌تازگی در آمریکا نیز متداول شده است. پرتقال خونی در نیمه آبان تا اول خرداد در مغازه‌ها عرضه می‌شود.

این نوع پرتقال از پرتقال‌های معمولی مقداری کوچک‌تر است و پوست به نسبت ناهمواری دارند که بر روی آن سایه‌های قرمز رنگی دیده می‌شود.

گوشت داخل آن‌ها قرمز تیره است و طعم آن‌ها مقداری شیرین‌تر از پرتقال‌های عادی است. در برخی موارد طعم آن‌ یادآور طعم تمشک است و گوشه‌های انتهایی این میوه مقداری به تلخی می‌زند.

پرتقال‌هایی را برای خرید انتخاب کنید که مقداری بزرگ‌ و سفت باشند و به نسبت سایزشان وزن بیشتری داشته باشند.

پرتقال توسرخ، به مدت چندین روز در دمای اتاق قابل نگهداری است. آن‌ها را در ظرف و یا سبدی در جایی که هوا جریان داشته باشد، قرار دهید. برای نگهداری بیش از ۲ هفته، آن‌ها را در پلاستیک یا ظرفی دربسته، در یخچال نگه دارید.

دئودورانت های دارای آلومینیوم خطرناک است

آبان ۱۴, ۱۳۹۴ بواسطة:   موضوع : آموزش سلامت, پوست و مو, مشروح اخبار

پژوهشگران علوم پزشکی می گویند بر اساس تحقیقات انجام شده به علت استفاده مردم از دئودرانت های آلومینیوم دار، غلظت عنصر آلومینیم در بافت اطراف پستان و زیر بغل افزایش می یابد که عامل بروز سرطان سینه محسوب می شود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، آلومینیم به عنوان یک سم شناخته می شود که در بیشتر موارد منجر به ابتلا به آلزایمر و در مرحله ی بعد بروز سرطان می گردد.

دئودرانت ها تنها نمونه ای از مواد دارای آلومینوم سرطان زا می باشد و مواد دیگری مانند برخی غذاها و پاک کننده ها و حتی گاهی ضدآفتاب ها هم باعث ایجاد این مشکل بزرگ می شوند.

علاوه برالومینیوم مواد دیگری نظیر پارابن، پروپیلن گلیکول، DEA و برخی رنگ ها نیز در محصولات آرایشی بهداشتی وجود دارند که با اثر بر روی استروژن سبب ابتلا به سرطان سینه می شوند.

پیشنهاد می شود از دئودورانت هایی که حاوی آلومینیوم و دیگر مواد مضر ذکر شده نیستند استفاده کنید.

” ترسیبا ” داورهای جدید درمان دیابت

آبان ۳, ۱۳۹۴ بواسطة:   موضوع : اخبار داروسازی, مشروح اخبار

داروی جدید که تحت عنوان تجاری ترسیبا (Tresiba) به بازار عرضه شده است، محصول انسولین با اثر ماندگاری طولانی‌مدت است.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، داروی ترسیبا یک بار در روز تزریق می‌شود و در افراد مبتلا به دیابت نوع ۱ و ۲ در کنترل قند خون کمک می‌کند.

سازمان FDA همچنین داروی دیگری به نام Ryzodeg را تایید کرد که ترکیبی از ترسیبا و انسولین است.

در سال ۲۰۱۳، سازمان FDA درخواست شرکت سازنده ترسیبا را برای تایید آن به دلیل نگرانی‌هایی که برای سلامت و ایمنی قلب وجود داشت، رد کرده بود. پس از آن بار دیگر این دارو مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته و اثر بخشی آن، پس از انجام آزمایشات متعدد روی بیش از ۳۷۰۰ بیمار مبتلا به دیابت بررسی شد.

نتایج نشان داد که در مقایسه با سایر محصولات انسولین این دارو بهتر سبب کاهش قند خون شده است.

انسولین با اثر طولانی‌مدت، در درمان بیماران مبتلا به دیابت نوع ۱ و نوع ۲ نقش بسیار مهمی ایفا می‌کند. سازمان غذا و دارو ایالات متحده اعلام کرد که همچنان به حمایت از داروهای جدید برای درمان دیابت متعهد است و از آنها استقبال می‌کند.

ترسیبا و رایزودیگ نباید توسط بیماران دیابتی که در خون آنها سطوح بالایی از «کتون» وجود دارد استفاده شود.

برخی از اثرات جانبی این داروها عبارتند از: افت قند خون، واکنشهای آلرژیک، خارش، تورم و افزایش وزن.

چه افرادی بیشتر در معرض خطر نارسایی کلیوی قرار دارند؟

مهر ۲۴, ۱۳۹۴ بواسطة:   موضوع : آموزش سلامت, مشروح اخبار

کلیه‌ها به عنوان تصفیه‌خانه‌ بدن نقش حیاتی در حفظ سلامت اندام‌ها و بدن ایفا می‌کنند، ولی عوامل مختلفی باعث می‌شود آنها وظیفه اصلی خود را انجام نداده و مشکلات کلیوی متعددی ایجاد شود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، در آمریکا بیش از ۲۶ میلیون نفر با بیماری کلیوی زندگی می‌کنند که بسیاری از آنها از بیماری خود مطلع نیستند و بیماری آنها پنهان است.

اکثر افرادی که دچار مشکلات کلیوی هستند، در ظاهر افراد سالمی به نظر می رسند. اما در برخی موارد افرادی که دچار بیماری هایی مانند فشار خون و یا دیابت هستند، بیشتر در معرض مشکلات کلیوی قرار می گیرند. متاسفانه این دو بیماری به سلامت کلیه ها آسیب می زنند.

در حالت کلی افرادی بالای ۶۰ سال بیشتر در معرض بیماری های کلیوی قرار دارند. علاوه بر این افراد دارای زمینه ی ژنتیکی و همچنین مبتلایان به عفونت باکتریایی کلیه و مبتلایان به انسداد مجاری ادراری بیشتر در خطر ابتلا به نارسایی مزمن کلیوی قرار دارند.

برای داشتن کلیه های سالم لازم است که سبک زندگی سالمی داشته باشید. فراموش نکنید که مصرف خودسرانه و بی رویه ی برخی داروها مانند ادویل و غیره نیز به کلیه ها آسیب می زنند.

توصیه می کنیم با مشاهده ی علائم ذکرشده هوشیارتر باشید و به پزشک مراجعه کنید. هر نوع بیماری که در مراحل اولیه تشخیص داده شود، به مراتب رونددرمانی ساده تری خواهد داشت.

پیشرفت  نارسایی کلیوی و رسیدن به مرحله ی پیشرفته تا حدودی بیصدا پیش می رود، اما در هر حال در مراحل اولیه نیز علائمی وجود دارد.

علائم رایج نارسایی کلیوی

نارسایی کلیوی موجب نارسایی کلیوی و کمردرد و پادرد می شود

درد پاها و بالای کمر یعنی نزدیک به جایی که کلیه ها قرار دارد، می تواند یکی از علائم نارسایی مزمن کلیوی باشد. در حالت کلی، درد صرفا در ناحیه کلیه ی مبتلا احساس می شود.

این درد به قدری شدید و غیرقابل تحمل است که اغلب به درد زایمان شباهت دارد. بنابراین اگر در پاها و بالای کمرتان احساس درد شدیدی داشتید، حتما به پزشک مراجعه کنید.

نارسایی کلیوی موجب افزایش دفع ادرار می شود

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، کلیه ها مسئول تولید ادرار هستند تا به این ترتیب مایعات اضافی را از بدن دفع کنند. زمانی که کلیه ها دچار مشکلی می شوند، فرد به طور مکرر و بخصوص در خواب شب، نیاز به دستشویی رفتن و دفع ادرار پیدا می کند. در این صورت بیمار بیش از حد معمول و با فشار بیشتری ادرار می کند.

در صورت ابتلا به نارسایی مزمن کلیوی بیمار اغلب از احساس مزه ی فلز در دهان گلایه می کند

افرادی که دچار مشکلات کلیوی می شوند ادراری رقیق تر و کمرنگ تر دفع می کنند. علاوه بر این فشار وارده به مثانه به قدری زیاد است که فرد احساس می کند، کنترلی روی ادرار خود ندارد و باید هر چه سریع تر خود را به دستشویی برساند. توجه داشته باشید که افزایش حجم ادرار باعث افزایش تشنگی فرد نیز می شود.

با مشاهده ی این علائم و همچنین مشاهده ی خون در ادرار وقت را تلف نکرده و فورا به پزشک متخصص مراجعه کنید. انجام آزمایش خون و ادرار برای بررسی سلامت کلیه ها لازم است.

نارسایی کلیوی موجب احساس خستگی می شود

کلیه های سالم به میزان کافی هورمونی به نام اریتروپویتین تولید می کنند. این هورمون فرمان حمل اکسیژن توسط گلبول های قرمز به منظور فعال کردن عضلات و مغز را صادر می کند.

چنانچه میزان اریتروپویتین کافی نباشد (به دلیل نارسایی کلیوی)، بدن و مغز به سرعت احساس خستگی می کند و فرد به خواب بیشتری نیاز پیدا می کند.

در نتیجه اگر تصور می کنید که بدون دلیل، مدام احساس خستگی و کسالت می کنید بهتر است آزمایش خون دهید تا خیالتان راحت شود.

نارسایی کلیوی موجب ورم قسمت های انتهایی بدن می شود

زمانی که کلیه ها به تدریج رو به تخریب و بیماری می روند، کندتر کار می کنند و به این ترتیب نمی توانند با سرعت مازاد مایعات بدن را دفع کنند.

در نتیجه مایعات اضافی به سمت انتهاهای بدن می روند و باعث ایجاد ورم دست ها، انگشت ها، مچ پا و پاها می شوند. تا جایی که قادر به پوشیدن کفش ها و یا در آوردن انگشتر از انگشت تان نمی شوید.

نارسایی کلیوی موجب حساسیت و خارش پوست می شود

این نوع حساسیت و خارش پوست شبیه خارش ناشی از آکنه و ضایعات پوستی است. این ضایعات و تحریکات پوستی در اثر مواد زاید بروز می کنند که به طور آزادانه در سلول های بدن شناور هستند. در نتیجه باعث بروز مشکلات پوستی می شوند.

نارسایی کلیوی موجب حالت تهوع می شود

مواد زایدی که باید از طریق ادرار دفع می شدند، اما به دلیل مشکلات کلیوی در بدن تجمع پیدا کرده اند اغلب باعث بروز حالت تهوع به همراه بی اشتهایی و کاهش وزن می شوند.

در موارد جدی تر و حادتر بیمار دچار استفراغ می شود که در عین حال باعث تشدید مشکل سوءتغذیه فرد می شود.

نارسایی کلیوی موجب احساس مزه ی فلز در دهان می شود

در صورت ابتلا به نارسایی مزمن کلیوی بیمار اغلب از احساس مزه ی فلز در دهان گلایه می کند. معمولا این احساس ناخوشایند هفته و ماه ها ادامه پیدا می کند. احساس طعم فلز در دهان نتیجه مستقیم ازدیاد اوره (ماده زاید موجود در خون) محسوب می شود.

در صورت مشاهده ی چنین علائم بهتر است هر چه زودتر به پزشک متخصص کلیه مراجعه کرده و سلامت کلیه هایتان را بررسی کنید.

سردرد های میگرنی را چگونه درمان کنیم؟

مهر ۲۴, ۱۳۹۴ بواسطة:   موضوع : آموزش سلامت, مشروح اخبار

سردردهای میگرنی یکی از بدترین دردهایی است که افراد مبتلا به میگرن آن را تجربه می کنند. راه های ساده ای برای رفع دردهای ناشی از حمله های میگرنی وجود دارد که می توانند تسکین دهنده باشند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، میگرن یکی از اختلالات شدید است که ویژگی آن سردردهای ملایم یا شدید پی در پی می‌باشد و غالباً با علایمی در سیستم عصبی آتونومس همراه است. این نوع از سردرد یک طرفه است (بر نیمی از سر تاثیر می‌گذارد) و ماهیتا ضربان‌دار است و از ۲ ساعت تا ۷۲ ساعت ادامه دارد. علایم همراه با آن می‌تواند شامل حالت تهوع، استفراغ، نورگریزی (افزایش حساسیت به نور)، صدا ترسی (افزایش حساسیت به صدا) باشد و درد به طور کلی با بالا رفتن فعالیت بدنی افزایش می‌یابد

انجمن اختلالات عصبی و سکته مغزی ایالات متحده آمریکا اعلام کرده که سردردهای میگرنی حدود ۱۲ درصد از بزرگسالان را در کشور آمریکا درگیر خود کرده است.

میگرن یک سردرد تپش دار است که می تواند در یک سو یا هر دو سوی سر ایجاد شود. سردرد میگرن بیشتر با تهوع، استفراغ یا کاهش اشتها همراه است. فعالیت فیزیکی و ورزش، نورهای درخشان یا صداهای بلند می توانند سردرد را بدتر کنند. بیشتر افراد دچار سردرد میگرن، پس از آغاز سردرد به محلی تاریک، آرام و خنک می روند تا سردردشان رفع شود.

* داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی(Nsaids):

این داروها مانند ایبوپروفن(Advil, Motrin, others) یا آسپیرین ممکن است به تسکین میگرن های ملایم کمک نمایند.

داروهایی که به طور ویژه برای درمان میگرن به بازار عرضه می شوند مانند ترکیبی از استامینوفن، آسپیرین و کافئین نیز ممکن است میگرن های ملایم را تسکین دهند ولی به تنهایی برای تسکین میگرن های شدید کفایت نمی کنند.

اگر این داروها برای مدت زمانی طولانی و یا با تکرر زیاد مصرف شوند مصرف آن ها می تواند منجر به زخم ها، خونریزی معده و روده و سردردهای برگشت پذیر گردد.

* تریپتامین ها:

برای اغلب افرادی که به حمله های شدید میگرن مبتلا هستند تریپتان ها داروهای انتخابی هستند، آن ها در تسکین درد، حالت تهوع و حساسیت به نور و صدا که با میگرن همراه باشد موثر هستند.

داروهای این گروه عبارت هستند از سوماتریپتان(Imitrex) و ریزاتریپتان(Maxalt) و ناراتریپتان(Amerge) و Zolmitriptan(Zomig)   و almotriptan یا Axert و frovatriptan یا Frova و eletriptan یا Relpax.

اثرات جانبی تریپتان ها شامل تهوع، گیجی و ضعف عضلانی می باشند و مصرف آن ها برای افراد در معرض خطر سکته ها و حمله های قلبی توصیه نمی شود.

یک ترکیب دارویی جدید(تنها به صورت قرص) از داروی sumatriptan و داروی ناپروکسین سدیم (treximet) در سال ۲۰۰۸ میلادی در دسترس قرار گرفت. مصرف ترکیب این دو دارو نسبت به مصرف یکی از آن ها به تنهایی، در تسکین علائم میگرن موثرتر است.

* ارگوت ها:

ارگوتامین(Migergot, Cafergot) نسبت به تریپتان ها بسیار ارزان تر است از طرفی کمتر هم موثر می باشد.

همچنین به نظر می رسد که این نوع دارو بیشترین اثربخشی را برای افرادی که دردشان بیش از ۴۸ ساعت به طول می انجامد، دارد.

دهیدرو ارگوتامین(migranal) مشتقی از ارگوت ها می باشند که موثرتر بوده و عوارض جانبی کمتری را نسبت به ارگوتامین ها دارند.

* داروهای ضد تهوع:

از آن جا که حمله های میگرنی اغلب به همراه تهوع( با و یا بدون استفراغ) هستند، مصرف این داروها برای بهبود تهوع مطلوب است و اغلب با مصرف داروهای دیگر ترکیب می شود.

از جمله داروهایی که مکررا تجویز می شوند عبارت هستند از: Metoclopramide(مصرف خوراکی) و یا  Pro chlorpromazine(به صورت خوراکی و یا از طریق شیاف مقعد)

* ترکیبات بوتالبیتال(Butalbital):

داروهایی هستند که داروی مسکن Butalbital را با آسپیرین یا استامینوفن ترکیب می نمایند(Butapap, Phrenlin Forte).

این داروها برخی اوقات برای درمان حمله های میگرنی استفاده می گردند.

برخی ترکیبات درمانی نیز شامل کافئین و یا کدئین(Esgic-Plus, Fioricet) می باشند. از آن جا که این داروها خطر ایجاد سردردهای برگشت پذیر و دیگر عوارض جانبی را دارند لذا می بایست به صورت غیر مکرر مصرف شوند.

* اوپیات ها:

شامل داروهایی از جمله داروی های مخدر(narcotic) به ویژه کدئین هستند و برخی اوقات ممکن است برای معالجه ی درد میگرن وقتی افراد نمی توانند تریپتان یا ارگوت مصرف کنند، استفاده شوند. Narcotic ها اعتیاد آور هستند و اغلب، تنها به عنوان آخرین راه حل پیشنهاد می شوند.

راه های ساده تر برای رفع دردهای ناشی از حمله های میگرنی استفاده از منتول برای کم کردن سردرد میگرنی برای درمان میگرن از محلول ۱۰ درصد منتول که جزو اصلی عصاره نعناع است به صورت موضعی روی پوست ناحیه شقیقه استفاده می شود. یافته ها نشان داده است که حدود ۲ ساعت بعد از استفاده از ژل موضعی منتول سردرد کاهش یافته است. حتی این عصاره می تواند تهوع، استفراغ، و حساسیت به نور و صدا ناشی از میگرن را نیز کاهش دهد. از آنجا که منتول یک درمان موضعی است پس عوارض جانبی خاصی هم ندارد و می توان آن را با سایر درمان های میگرن ترکیب کرد.

درمان های شیوه ی زندگی

روش های خوددرمانی می تواند به تسکین و توقف درد میگرن کمک نماید.

آرام سازی ماهیچه ها مثل مدیتیشن و یوگا به هیچ ابزاری نیاز ندارند. شما می توانید آن ها را در کلاس های آموزشی یا در خانه با استفاده از کتاب ها یا نوارها یاد بگیرید و می توانید هر روز نیم ساعت آن ها را انجام دهید. ممکن است عامل آرامش بخشی را برای خود بیابید برای مثال گوش کردن به موسیقی، باغبانی، دوش داغ گرفتن یا خواندن کتاب.

خواب کافی داشته باشید، اما پُرخوابی نکنید

متوسط  خواب مورد نیاز برای بزرگسالان، ۶ تا ۸ ساعت در شبانه روز است. همچنین بهتر است که در زمان مشخصی به رختخواب بروید  و در زمان مشخصی بیدار شوید.
کیسه ی یخ

استراحت و آرامش

وقتی احساس می کنید که سردردی به سراغ تان می آید اگر برای تان امکان دارد در تاریکی و در اتاقی ساکت، استراحت کنید.

یک تکه یخ پیچیده شده در پارچه را در پشت گردن تان و روی مناطق دردناک در پوست سر با فشار دادن آرام نگه دارید و بمالید.

دفتر یادداشت روزانه برای سردردتان داشته باشید

یادداشت های ثبت سردردهای تان را ادامه دهید حتی پس از این که به پزشک مراجعه کرده باشید. این امر به شما کمک خواهد کرد که یاد بگیرید چه چیزهایی میگرن های شما را تحریک خواهند کرد و چه معالجاتی موثرتر هستند.

درمان های جایگزین

اگر سردرد مزمن دارید، ممکن است درمان هایی به شرح زیربرای تان مفید باشند:

* طب سوزنی:

در این معالجه، پزشک تعداد زیادی سوزن یک بار مصرف نازک در داخل چندین منطقه از پوست تان در نقاط مشخص جا گذاری می کند. تعدادی از آزمایشات بالینی دریافته اند که طب سوزنی ممکن است برای سردرد مفید باشد.

* بیوفیدبک:

بیوفیدبک نوعی روش تجسم خلاق و کنترل فکر و فرآیند ذهنی است. معلوم شده است که بیوفیدبک در تسکین دردهای میگرنی موثر می باشد. این روش آرام سازی از ابزار ویژه ای برای آموزش نحوه ی بررسی و مدیریت پاسخ های جسمانی خاص مرتبط با استرس(مثل کشش و انبساط عضلانی) مدد می گیرد.

* ماساژ:

ماساژ ممکن است به کاهش تناوب میگرن کمک کند و می تواند کیفیت خواب تان را بهبود بخشد، لذا این امر می تواند در جهت پیشگیری از میگرن مفید باشد.
گل مینا

* گیاهان، ویتامین ها و مواد معدنی:

بعضی مدارک حاکی از  اثر بخشی گیاه feverfew  و butterbur در پیشگیری از میگرن ها یا کاهش شدت آن ها می باشند.

همچنین مصرف دوز بالایی از ریبوفلاوین(ویتامین ب۲) ممکن است به وسیله ی تصحیح کردن کمبودهایی در سلول های مغزی از میگرن ها پیشگیری کند.

مصرف مکمل های کوآنزیم Q10 نیز ممکن است در بعضی از افراد مفید باشند. مکمل های سولفات منیزیم ممکن است تناوب سردردها را در بعضی افراد کاهش دهند اگرچه همه ی مطالعات با این موضوع موافق نیستند.

* به نظر می رسد که مصرف منیزیم درون وریدی در بعضی از افراد مدت زمان یک سردرد شدید را کاهش دهد، مخصوصا افرادی که کمبود منیزیم دارند.

کمپرس سرد برای کاهش سردرد میگرنی

استفاده از این کمپرس سرد، قدیمی ترین روش برای درمان انواع سردرد است. کمپرس سرد, درجه حرارت خون در حال عبور از شریان ها را کاهش داده و به تسکین درد کمک میکند.

با کافئین سردرد میگرنی را کم کنید

برخی افراد مبتلا به میگرن گزارش داده اند که مصرف مقدار کمی کافئین مثلا یک فنجان قهوه، به تسکین علائم درد ناشی از میگرن در آنها کمک می کند. کافئین یک ضد درد و ضد التهاب است و به باریک شدن عروق خونی اطراف مغز کمک می کند. پژوهشگران دریافته اند که کافئین عملکرد ماده ای به نام آدنوزین را که در اثر افزایش حجم مغز در طول حمله میگرنی ایجاد می شود، مهار می کند. همچنین نشان داده شده که کافئین در تسکین درد میگرنی سریع تر از مسکن عمل می کند.

قرص ملاتونین برای کاهش درد میگرنی

ملاتونین هورمون تولید شده توسط مغز است که چرخه خواب را تنظیم می کند. اگر چه ارتباط بین ملاتونین و میگرن هنوز به طور کامل شناخته نشده است، اما برخی مبتلایان به میگرن موفقیت استفاده از قرص ملاتونین و پیشگیری از حملات میگرن را گزارش کرده اند. برخی محققان نیز گمان می کنند که عدم تعادل ملاتونین در مغز با سردردهای میگرنی در ارتباط است. برخی دیگر از پژوهشگران می گویند، اختلالات خواب در میان میگرنی ها شایع تر است و قرص های ملاتونین با تنظیم چرخه خواب از حملات میگرنی می کاهند.

مکمل های منیزیم سردردهای میگرنی را کم می کند

شواهدی وجود دارد که نیمی از تمام افراد مبتلا به میگرن، دچار کمبود منیزیم هستند. و مطالعات دیگر نشان داده اند که مصرف روزانه مکمل منیزیم تا ۴۰ درصد از حملات میگرنی می کاهد.

ترش کردن معده

مهر ۲۴, ۱۳۹۴ بواسطة:   موضوع : آموزش سلامت, مشروح اخبار

ترش کردن و سوزش گلو از علایم مشهود رفلاکس اسید معده است، بیماری‌های آلرژی، سینوزیت، گلودرد،سرفه مزمن، تنگی نفس و حتی آسم می‌تواند بر اثر رفلاکس اسید معده باشد که در مرحله اول باید این بیمار درمان شود تا بدن به داروها جواب دهد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، همه ما ممکن است گاهی اوقات دچار حالت ترش کردگی معده شویم که در این وضعیت میزان اسید معده افزایش می‌یابد و به اصطلاح معده اسیدی می‌شود.

چند راه حل ساده برای درمان مشکل ترش کردن معده می توان ارائه داد.

این مشکل زمانی بروز می‌کند که غدد گوارشی در معده اسید زیادی ترشح می‌کنند و وقتی مقدار آنها از حد معمول بیشتر شود، احساس سوزش سردل بروز می‌کند که با مصرف غذاهای ادویه‌دار تشدید می‌شود.

کارشناسان چندین اقدام خانگی را پیشنهاد می‌کنند که برای درمان این حالت مفید و موثر هستند.

از مصرف نوشیدنی‌های گازدار و حاوی کافئین پرهیز کرده و چای گیاهی را جایگزین آن کنید. هر روز یک لیوان آب ولرم بنوشید.

موز، هندوانه و خیار را در رژیم غذایی روزانه خود بگنجانید. در ضمن آب هندوانه هم برای درمان ترشی معده بسیار مفید است.

هر روز یک لیوان شیر بنوشید. حتما آخرین وعده غذایی را ۲ تا ۳ ساعت قبل از رفتن به رختخواب مصرف کنید. بعلاوه همواره وعده‌هایی غذایی کوچک، منظم و سروقت داشته باشید.

از مصرف موادی مثل سرکه، غذاهای ادویه‌ای، ترشی و خیارشور خودداری کنید.

فاصله‌های طولانی مدت بین هر وعده غذایی یکی دیگر از عوامل افزایش اسید معده است. بنابراین توصیه می‌شود زمان بین وعده‌ها را کوتاه‌تر کنید اما وقت مشخصی را در هر روز به خوردن اختصاص دهید.

مقداری برگ نعناع را در آب جوش بجوشانید و این جوشانده را یک لیوان بعد از هر وعده غذایی مصرف کنید.

مکیدن مقداری میخک عطاری یک راه کار موثر دیگر در این زمینه است. لیمو، بادام و ماست هم به عنوان خوردنی‌هایی شناخته شده هستند که اسید معده را کاهش داده و سوزش سردل را بهبود می‌دهند.

سیگار و الکل هر دو اسید معده را افزایش می‌دهند اما در عوض جویدن آدامس به دلیل تولید بزاق و کمک به حرکت غذا در مجاری گوارشی، علائم سوزش سردل را کاهش می‌دهد.

زنجبیل به هضم غذا کمک می‌کند چه به صورت پودر و یا به صورت کپسول باشد.

همچنین نوشیدن یک لیوان شربت آب لیمو یک ساعت قبل از ناهار علائم این مشکل را کاهش می‌دهد. علاوه بر این‌ها مصرف سبزیجاتی مثل کلم، کدو حلوایی، لوبیا، هویج و پیاز بهاری در کاهش علائم ترش کردگی معده موثر است.

قرص ورزش ساخته خواهد شد

مهر ۲۴, ۱۳۹۴ بواسطة:   موضوع : اخبار داروسازی, مشروح اخبار

پژوهشگران علوم پزشکی می گویند در مراحل اولیه ساخت قرصی هستند که بتواند اثرات مشابه فعالیت ورزشی را بر روی بدن انسان داشته باشد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ، پژوهشگران دانشگاه‌های سیدنی در استرالیا و دانشگاه کپنهاگ در دانمارک به تازگی موفق به ایجاد طرحی از واکنش مولکول های عضلات انسان شده اند. این واکنش ها زمانی اتفاق می افتند که انسان در حال انجام تمرینات ورزشی است.

ایجاد چنین طرحی می تواند در آینده منجر به ساخت دارویی شود که به عنوان شبیه ساز انجام تمرینات ورزشی برای انسان عمل می کند.

مصرف این دارو تاثیراتی را در بدن انسان شبیه سازی می کند که دقیقا برابر با تاثیرات ایجاد شده در هنگام ورزش کردن است.

«نولان هافمن» از دانشگاه سیدنی در این باره توضیح می دهد که در حال حاضر دانشمندان برای ساخت این قرص ها سخت در تلاش هستند اما ساخت این دسته از داروها ممکن است چندین سال به طول بینجامد.»

این قرص برای بدن انسان بسیار فراتر از یک مکمل غذایی عمل می کند و کاشفان آن بر این باورند که این قرص ها می توانند روزی به یکی از ابزارهای قدرتمند در عرصه پزشکی تبدیل شوند. بسیاری از مردم، مانند افراد مبتلا به بیماری های قلبی و عروقی، نمی توانند آن طور که می خواهند به ورزش کردن و پرورش عضلات خود بپردازند.

ایجاد دارویی این چنینی می تواند سلامت این افراد را در موقعیت بهتری قرار داده و حتی به آنها در انجام تمرینات ورزشی واقعی کمک کند. ساخت این دسته از داروها در کنار مزایایی که دارد ممکن است معایبی نیز به همراه داشته باشد از جمله این که ممکن است موجب تنبلی نسل آینده و افراد استفاده کننده از آن شود. اما اگر واقعا این داروها برای سلامت افراد مفید باشد، فواید تولید آنها بسیار بیشتر از مضرات آنها خواهد بود.

« برگه‌ی پیشبرگه‌ی بعد »