غذاهایی که باعث سقط جنین میشود

دی ۱۳, ۱۳۹۵ بواسطة:   موضوع : اخبار تغذیه, اخبار مامایی, مشروح اخبار

بارداری وحاملگی یکی از بهترین اتفاقات در زندگی یک زوج است و لازم است خانم های باردار برای حفظ جنین و جلوگیری از سقط در مصرف برخی از مواد غذایی بسیار محتاط عمل کنید.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، در مورد تغذیه غذاهای گرمی و سردی زیاد نخورید. تغذیه تان متعادل باشد. در مورد سایر موارد تغذیه به نکات زیر توجه کنید:

کافئین

مقدار زیاد کافئین در روز – چه از طریق قهوه، چای، نوشابه، شکلات یا نوشابه های انرژی زا – در طول دوران بارداری با خطر سقط جنین همراه است خیلی خوب است که در این دوران از نوشیدنی های بدون کافئین استفاده کنید، به ویژه در سه ماهه اول بارداری که خطر سقط جنین بیشتر است.

احتمال سقط در صورتی که میزان مصرف کافئین در روز از ۲۵۰ میلی گرم یا دو فنجان قهوه بالاتر برود به شدت افزایش می یابد. البته این میزان کافئین در هشت فنجان چای, یک قوطی نوشابه و یک بسته شکلات ۱۲۰ گرمی هم وجود دارد. بنابراین در مصرف کافئین زیاده روی نکنید تا نوزاد سالمی به دنیا بیاورید.

مضرات مصرف پنیر های نرم برای جنین

پنیر نرم

بهتر است از مصرف پنیرهایی مثل پنیر فتا، پنیر بز و سایر پنیرهای نرم خودداری کنید. چون ممکن است پاستوریزه نباشند و آلوده به لیتریا باشند – باکتری که می تواند موجب مسمومیت غذایی شود.- این پنیرهای نرم به این علت خطرناک هستند که مثل پنیرهای چدار و پارمزان با فراوری باکتری هایشان به طور طبیعی کشته نشده است. و چون زنان باردار سیستم ایمنی ضعیفی دارند، بیشتر در معرض بیماری های مربوط به مواد غذایی قرار دارند که اگر در سه ماهه اول بارداری اتفاق بیفتد ممکن است موجب سقط جنین یا زایمان زودرس شود.

گوشت

موقع خرید گوشت باید خیلی دقت کنید. خرید محصولات فریز شده و منجمد ممکن است آلوده به لیستریا باشند. به همین دلیل، گوشت ها را در آب جوش انداخته و بجوشانید تا باکتری های آن کشته شود و موقع پخت حتماً انواع گوشت را تا متوسط و کامل بپزید. این گوشت ها ممکن است آلوده به تاکسوپلاسما باشند که انگلی است که موجب یک نوع عفونت می شود و با اینکه نادر است اما ممکن است موجب مرده به دنیا آمدن نوزاد یا یک مشکل حاد برای سلامتی شود.

ماهی

احتمالاً می دانید که جیوه که در بسیاری از ماهی ها وجود دارد برای بچه خطرناک است. جیوه یک نوروتوکسین است که رشد مغز جنین را مختل می کند. ماهی هایی که بیشترین مقدار جیوه را دارند باید در لیست غذاهای ممنوعه شما قرار گیرند، ماهی هایی مثل:کوسه، شمشیر ماهی، ماهی تن آلباکور و شاه ماهی خال مخالی. اما همه انواع ماهی های تن بد نیستند.

اشتباهی که بسیاری زنان باردار مرتکب می شوند این است که به کلی از خوردن ماهی خودداری می کنند. بعنوان مثال ماهی سالمون یا ماهی آزاد حاوی جیوه نیست و منبع بسیار خوبی از اسیدهای چرب امگا۳ به حساب می آید که در طول بارداری نیاز دارید. اما صرفنظر از نوع ماهی که می خورید، بهترین راهکار این است که از خوردن هر چیز خام و نپخته خودداری کنید.

تخم مرغ

هیچکس نمی گوید تخم مرغ که منبعی عالی از پروتئین و موادمغذی خوبی مثل کولین است، نخورید. اما تخم مرغ هم در معرض آلودگی به سالمونلا قرار دارد که برای زنان باردار نسبت به بقیه خطرناک تر است. بنابراین دقت کنید که نکات ایمنی مربوط به آن را رعایت کنید:فقط تخم مرغی را خریداری کنید که در یخچال گذاشته شده است و هر کدام که شکستگی یا ترک داشت را دور بیندازید. از خوردن تخم مرغ عسلی خودداری کنید (بهتر است کاملاً آب پز شوند تا نیمرو) و همچنین سس سالاد اگر حاوی تخم مرغ خام باشد نیز برای شما مناسب نیست. یادتان نرود خمیر پخته نشده کیک و شیرینی را هم مزه نکنید.

اشتباهی که بسیاری زنان باردار مرتکب می شوند این است که به کلی از خوردن ماهی خودداری می کنند. بعنوان مثال ماهی سالمون یا ماهی آزاد حاوی جیوه نیست و منبع بسیار خوبی از اسیدهای چرب امگا۳ به حساب می آید که در طول بارداری نیاز دارید. اما صرفنظر از نوع ماهی که می خورید، بهترین راهکار این است که از خوردن هر چیز خام و نپخته خودداری کنید.

غذای کنسروی و فست فودها

مصرف غذاهای کنسرو شده و غذاهایی که تحت تاثیر امواج مایکروویو قرار گرفته اند خطر سقط جنین را تا ۸۰ درصد افزایش می دهند.

زعفران

ممکن است مصرف زعفران، باعث سقط جنین (به ویژه در ۳ ماهه اول بارداری) شود.

آویشن

آویشن هم از جمله ادویه هایی است که همین خاصیت را دارد؛ یعنی می تواند باعث سقط جنین شود. پس خانم های باردار! تا اطلاع ثانوی مصرف ماکارونی و ذرت مکزیکی به دلیل ترکیب آویشنی ممنوع.

گلپر

مصرف بیش از ۲ گرم گلپر در روز در دوران بارداری به خصوص ۳ ماهه اول جایز نیست زیرا باعث سقط جنین می شود.

دارچین

زنان باردار از مصرف دارچین و فراورده های آن در طول دوران بارداری، حتی به مقدار خیلی کم خودداری نمایند. چرا که می تواند منجر به زایمان زودرس شود.

زرشک

زرشک برای زنان باردار خطرات جبران ناپذیری دارد و سقط کودکشان را به دنبال دارد.
مواد غذایی مضر در بارداری

مصرف پونه و بابونه و غوره برای زنان باردار مفید نیست زیرا باعث سقط جنین می ‎شود.

در ماه های آخر بارداری از مواد غذایی ترش و مواد غذایی قابض مانند خرمالو، غذاهای غلیظ مانند گوشت گاو، ماکارونی، فست فود ها، بادنجان و حلیم پرهیز شود.

استفاده از کرفس و گِشنیز چه در دوران لقاح و چه در بارداری ممنوع است.

استفاده از زرشک، سیب ترش، ماست ترش، سرکه و ترشی، مصرف مواد غذایی گرم زیاد و سرد زیاد ممنوع است.

همچنین خوردن یخ و الکل نیز ممنوع است.

مصرف بنفشه و ختمی موجب سقط جنین می شود. ختمی که باز کننده انتهای عروق رحم است که خود سقط کننده است و زنان باردار بدن مشورت پزشک حاذق و دانشگاهی طب سنتی هیچ گیاه دارویی و داروی گیاهی مصرف نکنند.

به طور کلی مصرف هر ماده غذایی قاعده آور موجب سقط جنین می شود.

زنان باردار باید از خوردن گیاهانی چون پوست ریشه زرشک، بابونه گاوی، افسنطین، پونه معطر، سداب، فلوس، کدو تلخ، جعفری فرنگی، سنبل چینی، نعناع کوهی و مینا پرهیز کنند.

بانوان حامله چنانچه کرفس میل نمایند، ممکن است نوزادشان دچار ناراحتی های عصبی، مخصوصاً حملات شبه صرع گردد.

بانوان باردار نباید سیاه دانه مصرف کنند زیرا قاعده آور و سقط کننده جنین است.

خوردن جعفری، مارچوبه، زیره و سیاه دانه برای زن آبستن جایز نیست.

مواد غذایی ضد سقط جنین

این سۆالی است که محققان بسیاری در پی یافتن آن هستند. بررسی ها نشان داده اند افزایش مصرف سبزیجات برگ سبز، میوه های تازه، اسیدهای چرب امگا- ۳ و امگا- ۶، تخم مرغ، ماهی و مواد لبنی و به طور کل، داشتن یک رژیم غذایی متعادل می تواند احتمال سقط را کاهش دهد.

درمان یبوست

دی ۸, ۱۳۹۵ بواسطة:   موضوع : اخبار علمی پزشکی, مشروح اخبار

درمان یبوست به طور کلی به دو بخش درمان دارویی یبوست و درمان گیاهی یبوست تقسیم می شود که به طور کامل برایتان خواهیم گفت که چگونه به سرعت “یبوست” را درمان کنید.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، یبوست مزمن علاوه بر ناراحتی در هنگام دفع، انسان را بیحال و کسل کرده و خمیازه ایجاد می کند. همین طور باعث بد مزه شدن دهان شده و اشتها را از بین می برد به همین دلیل درمان ان باید جدی گرفته شود.
راههای درمان یبوست شدید

به طور کلی افراد مبتلا به یبوست شدید باید آب فراوان، چای کمرنگ و میوه هایی مانند آلو، انگور، انجیر و گلابی بیشتر مصرف کنند و به پیاده روی، تحرک بیشتر و فعالیت توجه داشته باشند. راههای درمان یبوست در حالت های شدید و متعادل تفاوت خاصی با یکدیگر ندارند و در دو بخش کلی دارویی و گیاهی تجویز می وشند.

۱- افراد مبتلا به یبوست که مشکل زمینه ای مانند انسداد روده ندارند، شب ها مقداری انجیر را در آب خیس کنند و صبح ناشتا این انجیرها را همراه آب آن بخورند. این کار کمک زیادی به رفع یبوست و سهولت دفع خواهد کرد. با این حساب، عادت غذایی شما خواننده محترم برای رفع یبوست، خوب است و در درازمدت مشکلی برایتان ایجاد نخواهد کرد.

۲- نوشیدن شربت خاکشیر قبل از صبحانه می تواند به رفع یبوست و جوش های صورت کمک کند و نوشیدن دمکرده گل گاو زبان قبل از خواب می تواند مثل یک داروی آرامبخش عمل کند.

۳ – خوردن سبزی و میوه در حدِ نرمال باعثِ متخلخل شدن مدفوع شما خواهد شد. سعی کنید دست کم سه بار در هفته را سبزی مصرف کنید. با غذا یا بصورت لقمه با نان. همچنین عادت کنید که پس از هر سه وعده غذا(صبخانه، ناهار، شام)، یکی دوتا میوه بخورید

۴- پس از خوردن چیزهایی که یبوست می آورند، مانند ماکارونی، انار و دانه ی انار، مواد فلفل دار و تند، استعمال تریاک یا مشروبات الکلی، کشک، دوغ، دمپختی، کاکائو و قهوه (بمقدار زیاد) و.. حتما سبزی، شیر و آب فراوان مصرف کنید

۵- اگر هم یبوست مزاج هستید یا سنگ کیسه صفرا دارید، می توانید صبح ها دو قاشق روغن زیتون را همراه آب یک لیموی کامل میل کنید.

۶- مخلوط یک قاشق غذاخوری خاکشیر، نصف لیوان آب جوش و دو حبه قند یا معادل آن شکر است. این شربت تقریبا برای تمام مزاج ها مناسب است، به خصوص برای افرادی که شکم شان سخت کار می کند.

۷- سبوس برنج درمانی بی ضرر برای یبوست های بدون علت مشخص.یک فوق تخصص گوارش و کبد با بیان اینکه «یبوست از شایع ترین مشکلات گوارشی است که افراد در سنین مختلف را درگیر می کند»، گفت:«سبوس برنج و سبوس سایر غلات محتوی فیبر فراوان هستند و به عنوان یک درمان ساده و بی ضرر یبوست هایی که علت مشخصی ندارند مطرح است.»

۸-اگر یبوست خیلی شدید باشد از ترکیب ۵ واحد روغن بادام شیرین+۲ واحد عسل روزی ۲ قاشق غذاخوری استفاده کنید.

۹- انواع سیر، موسیر و والک از جمله گیاهان ضد یبوست می باشند و کسانی که به طور دائمی مقدار کمی سیر، موسیر یا والک با غذای خود میل کنند، کمتر مبتلا به یبوست می شوند. برگ های تازه والک را می توان به همراه جعفری مانند سبزی خوردن تازه با غذا میل کرد. موسیر را می توان خشک کرده و به صورت پودر در غذا مصرف نمود.

۱۰- تخم شنبلیله برای یبوست مفید است. تخم شنبلیله را می توانید برای مدت ها نگهداری کنید، بدون آنکه خراب یا فاسد شود. اما اگر آن را بکوبید و به صورت پودر در آورید، پس از چند روز بو گرفته و خراب می شود. بنابراین اگر می خواهید از تخم شنبلیله برای رفع یبوست استفاده کنید، مقدار کمی از آن را کوبیده و سه وعده در روز، صبح، ظهر و شب و در هر بار یک قاشق مرباخوری از این پودر میل کنید. می توانید این پودر را به کمک آب میل کنید.

۱۱- دمکرده گل سرخ(محمدی) روزی یک لیوان هم به عنوان یک داروی ملین میتوان استفاده کرد.

پودر پسیلیوم ساده ترین و کم عاضه ترین داروی رفع یبوست است که به صورت فیبر عمل کرده و می تواند در دوره بارداری نیز استفاده شود.

دسته دوم داروهایی هستند که با خاصیت اسمزی باعث نشت آب به روده می شوند، مثل شربت منیزیم و لاکتولوز.

دسته سوم داروهای محرک روده مثل برگ سنا، بیزاکودیل و روغن کرچک است. این داروها بهتر است در خط آخر درمان یبوست مصرف شوند.

تپش قلب

قلب نوعی تلمبه ای است که خون بوسیله آن در بدن جریان می‌یابد. قلب در هر تپش تقریبا صد سانتیمتر مکعب خون را در بدن پخش می‌کند. روزانه حدود ۱۰ هزار لیتر خون بوسیله این تلمبه در درون رگهای هدایت می‌شود. در مدت عمر متوسط یک انسان شاید ۲۵۰ میلیون لیتر خون بوسیله قلب، تلمبه زده شود. طول مدت هر دوره انقباض و انبساط قلب انسان، ذر حدود ۱ ثانیه است. بنابراین،‌ قلب روزی حدود صدهزار بار می‌‌تپد .

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، تپش قلب به صورتهای گوناگون نظیر کوبیدن، لرزیدن ، تپیدن و … احساس می‌شود. تپش قلب در افراد ممکن است با رخ ‌دادن ضربانی غیر عادی اغلب در قفسه سینه،گردن یا گلو نیز همراه باشد. برخی ذکر می‌کنند که قلبشان هری می‌ریزد یا بعضی می‌گویند که قلبشان چند دقیقه تاپ‌تاپ می‌زند و دوباره به حالت عادی بر می‌گردد.

در برخی نیز تپش قلب به صورت دائم احساس می‌شود. احساس تپش قلب همیشه به معنی سرعت بالای ضربان قلب (تاکی کاردی) نیست بطوریکه در سرعت ضربان خیلی پایین (برادی کاردی) هم ممکن است احساس تپش قلب وجود داشته باشد. تپش قلب ممکن است بیانگر یک بیماری جدی باشد یا اهمیت چندانی نداشته باشد.

تپش قلب می تواند حاصل استرس و اضطراب، ورزش، سیگار کشیدن، مصرف کافئین، مصرف دارو یا در موارد خاص بدلیل بعضی از انواع بیماری ها رخ دهد. هرچند تپش قلب در موارد خاص می تواند نگران کننده باشد (مثلا بعضی از اوقات نشانه آریتمی قلبی است)، اما در اکثر موارد مشکلی جدی نمی باشد.

تنگی نفس و تپش قلب از علایم شایع قلبی و غیر قلبی مراجعه کنندگان به پزشکان قلب است بخصوص در جوانان و نوجوانان و بصورت بسیار شایع در خانم های جوان می باشد که بصورت احساس متناوب ضربان قلب یا لرزش یا وقفه یا ایست ضربان یا جا افتادگی ضربان و…گاهی بصورت مداوم و گاهی متناوب .یا بصورت منظم یا نامنظم است.

این علایم گاهی با فعالیت و گاهی درخواب و استراحت دیده می شود می تواند بصورت گذرا یا مداوم یا حمله ای باشد. تپش قلب می تواند همراه با احساس تنگی نفس یا درد قفسه سینه یا احساس سرگیجه یا تاری دید یا اختلال تعادل و…باشد.

همانگونه که می‌دانید قلب نوعی تلمبه است. خون بوسیله آن در بدن جریان می‌یابد، اما چه تلمبه حیرت‌زایی! قلب در هر تپش تقریبا صد سانتیمتر مکعب خون را در بدن پخش می‌کند. روزانه حدود ۱۰ هزار لیتر خون بوسیله این تلمبه در درون رگهای هدایت می‌شود. در مدت عمر متوسط یک انسان شاید ۲۵۰ میلیون لیتر خون بوسیله قلب، تلمبه زده شود.

طول مدت هر تپش قلب انسان، کمی بیش از هشت‌دهم ثانیه است. بنابراین،‌ قلب روزی صدهزار بار می‌‌تپد و در فاصله هر یک تپش به مدتی برابر زمان یک تپش،‌ به استراحت می‌پردازد. پس قلب روزانه حدود ۶ ساعت آرامش دارد.

این که می‌گوییم «تپش» قلب، مقصودمان بسته و باز شدن آن است؛ یعنی انقباض و انبساط آن. تلمبه قلب در حالت انقباض (بسته شدن) خون را بیرون می‌راند؛ اما در حالت انبساط (باز شدن) خون را به درون قلب می‌کشد. البته گمان نکنید که این کار به سادگی مثلا باز و بسته شدن مچ دست صورت می‌گیرد. خیر؛ بلکه انقباض قلب به ‌صورت نوعی موج از پایین قلب شروع شده، تا به بالای آن حرکت می‌کند.

عواملی همچون استرس، هیجان و کم خوابی در تپش قلب موثر است،احساس آگاهی از ضربان قلب را تپش قلب می‌گویند؛ زیرا افراد در مواقع عادی از تپش قلب خود ناآگاه هستند و این تپش قلب به صورت تپیدن و لرزیدن ظاهر می‌شود.

هرگاه فرد ضربان قلب خود را احساس می‌کند لازم است به پزشک مراجعه کند که در مواردی که این تپش قلب ناشی از بیماری‌های قلبی همچون افتادگی دریچه پرولاپس و یا فشارخون باشد، نگران کننده است. در غیر این صورت در سایر موارد که ناشی از استرس یا رژیم غذایی خاصی باشد، جای نگرانی وجود ندارد.

تپش قلب در زنان شایع‌تر است، اما درمان‌های دارویی آن ربطی به سن و جنس ندارد و در همه افراد بسته به علت و ریشه تپش قلب یکسان است.

مصرف برخی مواد غذایی همچون چای و قهوه، سیگار و نوشابه گازدار باعث تپش قلب می‌شوند که در چنین مواردی رعایت یک رژیم غذایی خاص به افراد توصیه می‌شود.

غذاهای نفخ دار، سبزیجات و میوه‌های خام ممکن است باعث بروز تپش قلب در افراد شود.
عوامل موثر در بروز تپش قلب

کسی که دچار تپش قلب می‌شود باید به پزشک مراجعه کند. پس از انجام معاینات لازم نوار قلب از بیمار گرفته می‌شود که تا حد زیادی می‌تواند علت تپش قلب را مشخص کندو
گاه نیز انجام آزمایشهایی برای تشخیص برخی بیماریهای زمینه‌ای لازم است. در نهایت اگر علت تپش قلب مشخص نشود، دستگاهی به نام هولترمونیتور یا نوار قلب متحرک به فرد متصل می‌شود تا اگر در طول ۲۴ ساعت فرد دچار تپش قلب شد، نوار قلب در همان حالت از بیمار گرفته شود و نوع آریتمی قلب فرد مشخص شود.

علاوه بر هولتر مونیتور، می‌توان از تست ورزش استفاده کرد تا پزشک و بیمار اطمینان حاصل کنند که فعالیت شدید، عامل بوجود آورنده آریتمی خطرناک نیست.

اصول درمان بر درمان تپش قلب، حذف عامل بوجود آورنده (دارو، تنباکو، قهوه، چای و الکل) تشخیص و درمان بیماریهای همراه (پرکاری تیروئید، افت قند خون، علائم یائسگی و اضطراب) استوار است که در اکثر موارد با رعایت عادات مناسب زندگی و تغذیه، پرهیز از استرسها و هیجانات و انجام ندادن فعالیتهای ورزشی نامتناسب تپش قلب فرد بهبود می‌یابد.

علایم روانی عمده این بیماری

ترس مفرط و احساس قریب الوقوع بودن مرگ و نابودی. بیمار غالباً نمی تواند علت ترس خود را بیان کند. ممکن است دچار اغتشاش شعور شود و در تمرکز اشکال پیدا کند. بیمار اغلب می کوشد محلی را که در آن قرارگرفته است ترک کند تا از کسی کمک بگیرد. حمله عموماً بیست دقیقه و ندرتاً بیش از یک ساعت طول می کشد.

در رویکرد تشخیصی به بیمار با تپش قلب هدف ازارزیابی بیماران مبتلا به تپش قلب شناسایی افراد دچار آریتمی های تهدید کننده حیات است .بیماران مبتلا به بیماری عروق کرونر یا دارای عوامل خطر بیماری کرونر در ریسک بالایی برای آریتمی های خطرناک هستند .همراهی تپش قلب باسایر علایم مطرح کننده اختلال همودینامیک مثل سنکوپ یا احساس سبکی درسر یا آنژین صدری و تنگی نفس میتواند ناشی ازیک بیماری ساختاری قلب باشد.

در افراد مبتلا به تپش قلب که در بررسی های تشخیصی بیماری قلبی مشخص شده است بر حسب نوع بیماری درمان های دارویی یا درمان های مداخله ای پیشرفته مثل استفاده از پیس میکر یا دستگاه ICD یا ابلیشن و گاهی مداخله جراحی برای کنترل بیماری زمینه قلبی انجام می شود.

بیماری‌های قلب و عروق به قدری شایع هستند که عامه مردم با علایم آن آشنایی دارند. بسیاری از مردم حالت‌های گوناگونی را که در زندگی روزمره با آن مواجه‌اند به اشتباه به بیماری‌های قلبی عروقی نسبت می‌دهند. به عنوان مثال تپش قلب و تنگی نفس که یکی از تظاهرات نارسایی قلب است مشخصه بیماری‌های دیگری مثل چاقی شدید، بیماری‌های ریوی و اضطراب هم هست.

به دلیل وحشت فراگیری که از بیماری‌ قلبی در عموم مردم وجود دارد حتی اشخاصی که از لحاظ قلب و عروق سالم هستند، گاهی علایمی شبیه به بیماری‌های قلبی را بروز می‌دهند که ناشی از نوعی تلقین ذهنی است. این تلقین در اطرافیان و آشنایان و بیمارانی که بیماری قلبی در آنها به اثبات رسیده و به خصوص کسانی که سکته قلبی یا انفارکتوس قلبی جدی را تجربه کرده‌اند، اغلب باعث وحشت می‌شود. اینجاست که نگرانی‌ها اوج می‌گیرد و پرسش‌ها شروع می‌شود

وقتی ضربان‌تان طبیعی بالا می‌رود

فردی که احساس تپش قلب می‌کند، نمی‌تواند تشخیص دهد کدام اختلال ریتم قلبی خطرناک است یا اینکه دلیل آن چیست. گرفتگی عروق قلب، بیماری‌های دریچه‌های قلب، نارسایی قلبی، فشار خون بالا، کم‌خونی، بیماری‌های ریوی (آسم و…)، دیابت، کم‌کاری یا پرکاری غده تیروئید، تغییرات هورمونی، تغییرات میزان مواد معدنی در خون از جمله پتاسیم، سدیم، کلسیم و منیزیم، مصرف موادی مانند کافئین، مواد مخدر(کوکائین، شیشه و…)، دخانیات، داروهایی مثل بتا بلوکرها، قرص‌های رژیمی و ضدافسردگی و…

می‌توانند باعث تغییر نحوه ضربان قلب شوند، به همین دلیل حتما یک متخصص باید دلیل اختلال ریتم را بررسی کند. با این حال در بسیاری از مواقع هیچگونه بیماری مسببی پیدا نمی‌شود و نیازی به درمان دائمی نیست.

قلب‌های سالم نیز ممکن است دچار اختلال ریتم یا آریتمی شوند. ضربان بین ۶۰ تا ۱۰۰ طبیعی محسوب می‌شود. انسان‌های سالم گاهی ضربان قلب آهسته‌تری دارند. برای مثال ورزشکاران حرفه‌ای در زمان استراحت و آرامش، ضربان قلب‌شان تا ۴۰ ضربه در دقیقه پایین می‌آید. هنگام فعالیت بدنی، ورزش، بالا رفتن از پله‌ها، حمل خرید روزانه، فشار روحی، خوشحالی، غم، عصبانیت و هیجان ضربان قلب بالا می‌رود تا به بدن اکسیژن کافی برسد.

قلب زنان تندتر می‌زند

کندی ریتم قلب زیر ۶۰ ضربه در دقیقه «برادی کاردی» و ضربان بالای ۱۰۰ضربه در دقیقه «تاکی کاردی» نام دارد. منشا آریتمی می‌تواند در دهلیزها یا بطن‌های قلب باشد.بین زنان و مردان در ابتلا به بیماری آریتمی قلبی تفاوت کلی نمی‌توان قائل شد. براساس آمار می‌توان گفت زنان نسبت به مردان هنگام آرامش، ضربان قلب‌شان بالاتر است.

زنان کمتر دچار بیماری تنگی عروق قلب می‌شوند اما فاکتورهای به وجود آورنده اختلالات ضربان قلب درآنان موثرتر است. اختلالات ضربان قلب در زنان بیشتر اوقات دلیل هورمونی دارد. زنان جوان بیشتر در زمان عادت ماهانه یا کم‌خونی دچار تاکی کاردی می‌شوند و زنان مسن تر در زمان یائسگی.

بارداران و قلب پر تپش

آریتمی‌های قلبی حین بارداری کم نیستند. ضربان بارداران به طور طبیعی ۲۰درصد افزایش پیدا می‌کند. اکثر آریتمی‌های زمان بارداری بی‌خطر هستند اما حتما باید توسط متخصص بررسی شوند و در صورت نیاز درمان شوند تا خطری برای مادر و فرزند پیش نیاید. کودکان نیز ممکن است مبتلا به تپش قلب شوند.

از هر ۱۰۰ کودک ۱۰ نفر دچار آریتمی قلبی هستند که البته بیشتر این آریتمی‌ها بی‌خطر هستند و با گذشت زمان رفع می‌شوند.

با این حال یک نفر از هر ۱۰۰ کودک دچار بیماری مزمن آریتمی قلبی است که دلیل آن می‌تواند بیماری‌های مادرزاد قلبی، ژنتیک و… باشد و باید درمان شود. شروع و قطع ناگهانی تپش قلب در کودکان مدرسه‌ای و جوانان لزوما خطرناک نیست اما باید مورد بررسی قرار گیرد به‌خصوص اگر همراه با سرگیجه، کم‌توانی ناگهانی و حالت تهوع باشد. تمام آریتمی‌های قلبی خطرناک نیستند و باعث جلوگیری از فعالیت‌های ورزشی نمی‌شوند. اما مبتلایان به تپش قلب باید حتما در مورد ورزش، نوع و شدت آن با متخصص خود مشورت کنند.

احساس می‌کنید اسبی به سینه‌تان لگد زده است؟!

فیبریلاسیون دهلیزی شایع‌ترین اختلال ریتم قلبی است. در این بیماری مقدار زیادی موج‌های الکتریکی نامنظم از دهلیز به بطن می‌رسند. قلب با سرعت بالا و نامنظمی انقباض‌های غیر موثر و کمتر موثری خواهد داشت که باعث پمپاژ و تخلیه غیرمفید خون از قلب می‌شود. خطر این بیماری، سرعت بالا و نامنظم دهلیز که احساس بدی در بیمار ایجاد می‌کند، نیست بلکه حرکت ناکافی خون در دهلیز خطر تشکیل لخته خونی و حرکت آن به سمت عروق سر و سکته مغزی را افزایش می‌دهد.

این خطر را می‌توان با استفاده از داروهای ضد انعقادی به حداقل رسانید یا کاملا آن را برطرف کرد. همچنین انقباضات نارس و خارج از ریتم قلبی که گاهی بیمار آن را همچون لگد اسب احساس می‌کند و باعث ناراحتی و وحشت او می‌شود معمولا نیاز به درمان خاصی ندارد اما باید تحت نظر پزشک قرار گیرد.

اگر منبع ضربان سریع قلب در بطن نباشد، می‌توان با استفاده از دارو یا سوزاندن یک نقطه کوچک در محل تشکیل‌دهنده ضربان سریع، آن را درمان کرد. همچنین ضربان آرام و فواصل قطع ضربان قلب را می‌توان با گذاشتن باطری و ایجاد ضربان کافی و مطمئن برطرف کرد.

همه تپش قلب‌ها خطرناک نیستند

تپش قلب احساسی است که تنها خود بیمار می‌تواند آن را بیان کند. به عبارت دیگر پزشک نمی‌تواند به بیمار خود بگوید که شما تپش قلب دارید، در واقع شکایتی است که بیمار با آن نزد پزشک می‌آید. حال ممکن است فردی که احساس تپش دارد با انجام بررسی‌های پزشکی متوجه شود قلبش در وضعیت طبیعی قرار دارد.

ممکن است تپش قلب علت مهم یا غیرمهمی داشته باشد. برای مثال برخی از بیماران دچار کم‌خونی هستند یا اینکه استرس و اضطراب دارند و همین باعث می‌شود ضربان قلب‌شان تندتر بزند اما آنها فکر می کنند به تپش قلب مبتلا هستند. همچنین مشکلات تیروئیدی و مشکلات دریچه‌ای قلب هم ممکن است باعث ایجاد تپش قلب شود، برخی از تپش قلب‌ها ناشی از حالت آریتمی‌هاست.

در این حالت، کانونی در داخل قلب شروع به حملات غیرطبیعی می‌کند. به عبارت دیگر ریتم طبیعی سینوسی قلب را به دست می‌گیرد و به صورت خودمختار شروع به حمله تپش قلب می‌کند. برخی از آریتمی‌ها شدید و خطرناک هستند و ممکن است منجر به ایست قلبی شوند. اما برخی دیگر خوش‌خیم هستند و خود به خود بهبود پیدا می‌کنند.

چگونه بفهمیم تپش قلب‌مان جدی است؟

معمولا تپش قلب‌هایی خطرناک هستند که به صورت حمله‌ای اتفاق می‌افتند و نه به‌خاطر اضطراب، دویدن و… در تپش قلب‌های مهم از لحاظ کلینیکی معمولا فرد در حالت نشسته بدون اینکه هیچ مشکل و استرسی داشته باشد یک دفعه دچار حمله تپش قلب می‌شود و همزمان با آن ممکن است افت فشار پیدا کند و چشمانش سیاهی رود.

اما نباید به‌صرف اینکه فرد مبتلا به تپش قلب این علائم را نداشته باشد، بگوییم وضعیتش اصلا مهم نیست. برای اینکه مشخص شود تپش قلب از نوع مهم است یا خیر می‌توان دقیقا آن زمانی که حمله تپش شروع می‌شود نوار قلب گرفت. اگر هم بیمار نتوانست در آن لحظه نوار قلب بگیرد می‌تواند از دستگاه Holter Monitoring استفاده کند. به این صورت که پزشک دستگاه را به مریض وصل می‌کند و بعد او به منزل می‌رود و تا ۲۴ ساعت ضربان قلبش در دستگاه ثبت می‌شود.

بیمار باید در لحظاتی که احساس می‌کند تپش قلب دارد، دکمه دستگاه را فشار دهد تا آن لحظه علامت‌گذاری شود. سپس پزشک آن را بررسی می‌کند تا ببیند در آن لحظه واقعا آریتمی مهمی اتفاق افتاده یا صرفا علامتی بوده است که خود بیمار بیان کرده و چیز مهمی نیست.

همه خانم‌ها تپش قلب و پرولاپس دریچه میترال دارند؟

پرولاپس دریچه میترال یکی از اختلالات آناتومیکی قلب به شمار می‌آید و یکی از علائم آن می‌تواند تپش قلب باشد. در این اختلال دریچه میترال بر اثر کمبود نوعی پروتئین، هنگام بسته شدن مقداری به داخل دهلیز خم می‌شود. شیوع این اختلال به آن مقداری که هم اکنون گفته می‌شود، نیست.

در گذشته معیارهای تشخیصی در اکو با معیارهای امروزی متفاوت بود. شاید پزشکانی که هنوز براساس معیار قدیم کار می‌کنند بیشتر حالت‌های تپش قلب را پرولاپس دریچه میترال بخوانند. بسیاری از افراد معتقدند ۹۰درصد خانم‌ها پرولاپس دریچه میترال دارند در صورتی که این موضوع واقعیت ندارد. پرولاپس در خانم‌ها شایع‌تر است اما شیوع کلی‌اش در جامعه حدود ۲درصد است یعنی از هر ۱۰۰ نفر ممکن است ۲ نفر پرولاپس داشته باشند.

اما باز هم همیشه اینطور نیست که هرکس پرولاپس دارد حتما تپش قلب هم خواهد داشت یا هرکس تپش قلب دارد پس پرولاپس دارد. پرولاپس نوعی بیماری قلبی است که می‌تواند احتمال آریتمی و تپش قلب را بالا ببرد.

چای، قهوه و شکلات کمتر بخورید

اگر تشخیص تپش قلب قطعی شده باشد یعنی متخصص قلب و متخصص اعصاب و روان هر دو به این نتیجه رسیده باشند که شخص برای مثال اضطراب دارد و تپش قلب‌هایش به دلیل اضطراب است، می‌تواند با توصیه پزشک از دارو استفاده کند.

اما نباید هر زمان که احساس تپش قلب کرد خودسرانه دارو مصرف کند. راه‌حل مناسب در اینجا بیشتر رفتار درمانی است یعنی می‌توان با انجام برخی ورزش‌های آرام بخش، پیروی از یک رژیم غذایی متعادل و انجام تفریحات سالم، اضطراب وارد شده بر بدن را کاهش داد. درمان کم‌خونی و مشکلات تیروئیدی نیز در درمان تپش قلب بسیار کمک‌کننده است.

همچنین مصرف زیاد چای، قهوه و شکلات احتمال آریتمی‌های خوش‌خیم را بالا می‌برد. در مواقعی که تپش حالت اضطرابی و استرسی دارد و فعالیت بدنی فرد کم است اگر یک دفعه شروع به فعالیت کند در ابتدا ممکن است تپش قلب پیدا کنداما در کل ورزش می‌تواند بسیار مفید باشد. اما در تپش قلب‌های بیمارگونه توصیه می‌شود تا زمانی که فرد بهبود کامل پیدا نکرده است اصلا ورزش نکند.

افراد در خطر تپش قلب

شما ممکن است در خطر ابتلا به تپش قلب باشید، اگر:

فردی شدیدا استرسی هستید.
دچار اضطراب و یا سایر مشکلات روانی هستید.
چداروهای حاوی محرک همچون داروهای آسم و سرماخوردگی مصرف می نمایید.
دچار پرکاری تیروئید هستید.
سابقه ابتلا به سایر بیماری های قلبی همچون آریتمی قلبی، نارسایی قلبی و یا سکته قلبی دارید.

درمان تپش قلب

درمان تپش قلب بسته به علت آن متفاوت می باشد، اگر تپش قلب شما مربوط به سایر مشکلات باشد می بایست اقدام به درمان آن بیماری نمود. اما بیشتر اوقات مشکل در نتیجه بیماری های حاد و خطرناک نبوده و بهمین دلیل درمانی توصیه نمی شود. در این موارد پزشک به شما توصیه می کند سایر عواملی که می توانند محرک تپش قلب در شما باشند را کنترل نمایید.۱- بنشینید و نفس عمیق بکشید.

اگر احساس می کنید که بدون انجام فعالیت بدنی خاصی، قلب تان تند می زند و اگر سابقه ی بیماری قلبی ندارید، اولین کاری که برای غلبه بر این وضعیت باید انجام دهید این است که آرامش خود را حفظ کنید. در حالت کلی افراد آرام کمتر دچار تپش قلب می شوند.

اگر بدون دلیل خاصی دچار تپش قلب می شوید و این مشکل به طور مکرر بروز می کند و شما را از کار و زندگی می اندازد یا اینکه باعث نگرانی تان می شود، حتما به پزشک مراجعه کنید تا علت تپش قلب تان را بررسی کند، چون احتمال دارد در معرض بیماری های قلبی باشید.

برای جلوگیری از تپش قلب چه باید کرد؟

بنشینید و به آرامی نفس عمیق بکشید، به طوری که در هر بار تنفس شکمتان کاملا حجیم شود. چند دقیقه تنفس آرام و منظم باعث می شود که ضربان قلب به حالت عادی برگردد.

تنفس روی سیستم عصبی خودکار که ضربان قلب را تنظیم می کند، تاثیر می گذارد. باید بدانید که هنگام دم ضربان قلب به آرامی افزایش یافته و هنگام بازدم ضربان قلب کاهش می یابد.

۲- از نوشیدن قهوه بپرهیزید

در بین برخی افراد نوشیدنی های کافئین دار مانند قهوه، چای و کولاها و حتی شکلات سیاه باعث بروز تپش قلب می شود و یا آن را تشدید می کند.

توجه داشته باشید که مصرف الکل و دخانیات نیز می توانند جزو این عوامل باشند.

اگر افزایش ضربان قلب تان بعد از مصرف این قبیل نوشیدنی ها اتفاق می افتند، بهتر است بعد از این نوشیدنی ها آب مصرف کنید تا راحت تر و زودتر دفع شوند.

توصیه می کنیم از مصرف سیگار و الکل به شدت بپرهیزید.

۳- از گیاه زالزالک استفاده کنید

برای کاهش تپش قلب (در صورتی که قلب سالم باشد)، مصرف برخی از گیاهان مانند زالزالک موثر است. اگر تپش قلبتان به دلیل استرس و مشکلات عصبی باشد، می توانید به این گیاه اعتماد کنید.

مزیت زالزالک این است که مورد منع مصرف خاصی ندارد.

روش استفاده

برای هر فنجان آب جوش، یک تا دو قاشق غذاخوری گل خشک زالزالک بریزید و اجازه دهید دم بکشد. می توانید روزانه بین ۲ تا ۳ بار از این دم کرده میل کنید.

توجه داشته باشید که حدود شش هفته طول می کشد تا این گیاه، تاثیر مثبت خود را نشان دهد.

توصیه می کنیم زمانی که برای اولین بار دچار تپش قلب شدید، به پزشک مراجعه کنید و قبل از مصرف هر نوع گیاه یا دارویی، از بی خطر بودن تپش قلب تان مطمئن شوید.

ورزش پیاده روی

۴- پیاده روی یا دوچرخه سواری کنید

ورزش منظم برای قلب مفید است و شما را از ابتلا به بیماری های قلبی عروقی نجات می دهد.

علاوه بر این ورزش باعث گشادتر شدن رگ ها شده و فشار خون و میزان هورمون های استرس را کاهش می دهد.

برای تقویت قلب تان بهتر است ورزش های سبک و طولانی (حداقل نیم ساعت) مانند پیاده روی، دوچرخه سواری یا شنا انجام دهید تا مقاومت بدن و بخصوص قلب تان بالا برود.

ماهی

۵- ماهی چرب بیشتری میل کنید

ماهی های چرب مانند ماهی آزاد، ماهی خال مخالی و ساردین سرشار از امگا۳ ها بوده و برای بهبود عملکرد سیستم قلب و عروق بسیار مفید هستند.

این ماهی ها مانع از چسبندگی پلاکت های خون می شوند و از تشکیل لخته های خونی و خطر بروز آنفارکتوس میوکارد(سکته قلبی) پیشگیری می کنند.

مصرف منظم ماهی برای قلب و عروق شما مفید است و تپش قلب نازنین تان را آرام می کند.

بیماری مردان

۶- تپش قلب به همراه علائم دیگر: حتما به پزشک مراجعه کنید

در اغلب موارد، تپش قلب اگر بدون بروز علائم دیگر باشد، خطرناک نیست. این مسئله معمولا بعد از ورزش یا احساسات شدید بروز می کند و طبیعی است.

با این حال اگر بدون دلیل خاصی دچار تپش قلب می شوید و این مشکل به طور مکرر بروز می کند و شما را از کار و زندگی می اندازد یا اینکه باعث نگرانی تان می شود، حتما به پزشک مراجعه کنید تا علت تپش قلب تان را بررسی کند، چون احتمال دارد در معرض بیماری های قلبی باشید.

توجه داشته باشید اگر تپش قلب تان با علائم دیگری مانند سرگیجه، درد قفسه سینه یا مشکلات تنفسی همراه باشد، بدون معطلی به پزشک مراجعه کنید، چون تمام این علائم نشان دهنده بروز آنفارکتوس میوکارد است.

در صورت مشاهده این علائم در خود و اطرافیان تان، بدون فوت وقت با اورژانس (۱۱۵) تماس بگیرید.

آزمایشات پزشکی برای تشخیص تپش قلب

رایج ترین روش برای تشخیص دلیل تپش قلب، الکتروکاردیوگرام یا همان نوار قلب است. با این روش می توان فعالیت های الکتریکی قلب را ثبت کرد.

از دیگر روش های تشخیصی تکمیلی می توان به اکوکاردیوگرافی اشاره کرد.

البته روش های دیگری نیز وجود دارد که پزشک بر حسب شرایط شما تجویز خواهد کرد.

اگر تپش قلب خود را غیرعادی ارزیابی می کنید، حتما به پزشک مراجعه کرده و سلامت قلب تان را بررسی کنید.

چرا تپش قلب دارم؟

دی ۸, ۱۳۹۵ بواسطة:   موضوع : اخبار علمی پزشکی, مشروح اخبار

تپش قلب یعنی فرد احساس کند قلبش سریع، لرزان و یا کوبنده می تپد.در واقع احساس آگاهی از ضربان قلب را تپش قلب می‌گویند؛ زیرا افراد در مواقع عادی از تپش قلب خود ناآگاه هستند و این تپش قلب به صورت تپیدن و لرزیدن ظاهر می‌شود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، تپش قلب می تواند حاصل استرس و اضطراب، ورزش، سیگار کشیدن، مصرف کافئین، مصرف دارو یا در موارد خاص بدلیل بعضی از انواع بیماری ها رخ دهد. هرچند تپش قلب در موارد خاص می تواند نگران کننده باشد (مثلا بعضی از اوقات نشانه آریتمی قلبی است)، اما در اکثر موارد مشکلی جدی نمی باشد.

هرگاه فرد ضربان قلب خود را احساس می‌کند لازم است به پزشک مراجعه کند که در مواردی که این تپش قلب ناشی از بیماری‌های قلبی همچون افتادگی دریچه پرولاپس و یا فشارخون باشد، نگران کننده است. در غیر این صورت در سایر موارد که ناشی از استرس یا رژیم غذایی خاصی باشد، جای نگرانی وجود ندارد.

تپش قلب در زنان شایع‌تر است، اما درمان‌های دارویی آن ربطی به سن و جنس ندارد و در همه افراد بسته به علت و ریشه تپش قلب یکسان است.

مصرف برخی مواد غذایی همچون چای و قهوه، سیگار و نوشابه گازدار باعث تپش قلب می‌شوند که در چنین مواردی رعایت یک رژیم غذایی خاص به افراد توصیه می‌شود.
غذاهای نفخ دار، سبزیجات و میوه‌های خام ممکن است باعث بروز تپش قلب در افراد شود.

عوامل موثر در بروز تپش قلب

کسی که دچار تپش قلب می‌شود باید به پزشک مراجعه کند. پس از انجام معاینات لازم نوار قلب از بیمار گرفته می‌شود که تا حد زیادی می‌تواند علت تپش قلب را مشخص کند
گاه نیز انجام آزمایشهایی برای تشخیص برخی بیماریهای زمینه‌ای لازم است. در نهایت اگر علت تپش قلب مشخص نشود، دستگاهی به نام هولترمونیتور یا نوار قلب متحرک به فرد متصل می‌شود تا اگر در طول ۲۴ ساعت فرد دچار تپش قلب شد، نوار قلب در همان حالت از بیمار گرفته شود و نوع آریتمی قلب فرد مشخص شود. علاوه بر هولتر مونیتور، می‌توان از تست ورزش استفاده کرد تا پزشک و بیمار اطمینان حاصل کنند که فعالیت شدید، عامل بوجود آورنده آریتمی خطرناک نیست.

اصول درمان بر درمان تپش قلب، حذف عامل بوجود آورنده (دارو، تنباکو، قهوه، چای و الکل) تشخیص و درمان بیماریهای همراه (پرکاری تیروئید، افت قند خون، علائم یائسگی و اضطراب) استوار است که در اکثر موارد با رعایت عادات مناسب زندگی و تغذیه، پرهیز از استرسها و هیجانات و انجام ندادن فعالیتهای ورزشی نامتناسب تپش قلب فرد بهبود می‌یابد.

اهی اوقات دلیل ابتلا به ضربان قلب قابل یافتن نیست، دلایل معمول تپش قلب شامل:

واکنش های شدید عصبی همچون استرس و اضطراب، شک و یا ترس
ورزش شدید
مصرف کافئین (موجود در چای، قهوه، شکلات و نوشابه های مشکی)
مصرف نیکوتین
تب و کم آبی بدن
قند خون پایین
کم خونی
تغییرات هورمونی مربوط به قاعدگی، بارداری و یا یائسگی
مصرف داروهای سرماخوردگی که حاوی پزودوافدرین (pseudoephedrine) اند.
مصرف بعضی از داروهای استنشاقی بیماری آسم که حاوی محرک هستند.
داروهای مسدود کننده بتاو ضد احتقان ها (decongestants).
مواد مخدر همچون آمفتامین ها و کوکائین

هرچند معمولا تپش قلب بدلیل سایر بیماری ها نیست، اما در مواردی خاص تپش قلب حاصل ابتلا به سایر بیماری ها از جمله پرکاری تیروئید و آریتمی قلبی باشد.
افراد در خطر تپش قلب

شما ممکن است در خطر ابتلا به تپش قلب باشید، اگر:

فردی شدیدا استرسی هستید.
دچار اضطراب و یا سایر مشکلات روانی هستید.
داروهای حاوی محرک همچون داروهای آسم و سرماخوردگی مصرف می نمایید.
دچار پرکاری تیروئید هستید.
سابقه ابتلا به سایر بیماری های قلبی همچون آریتمی قلبی، نارسایی قلبی و یا سکته قلبی دارید.

پیشگیری از ابتلا به تپش قلب و کنترل تپش قلب

اگر پزشکتان تشخیص دهد نیازی به درمان تپش قلب نبوده برای کنترل مشکل و پیشگیری از ابتلای دوباره بهه تپش قلب، توصیه می شود:

فهرستی از فعالیت هایتان، غذاها و ادویه هایی که میخورید و سایر موارد نگه داشته و با کمک این فهرست شروع به یافتن محرک های تپش قلب و سپس اجتناب از این محرک ها نمایید.
اگر شما فردی استرسی یا مضطرب هسیتد، با شیوه های ریلکسیشن همچون نفس عمیق، یوگا، تای چی و … استرس و اضطراب خود و در نتیجه خطر تپش قلبتان را کاهش دهید.
مصرف الکل و کافئین را محدود و یا متوقف نمایید.
اگر سیگار هستید، ترک سیگار کرده و یا از جایگزین های سیگار استفاده نمایید.
اگر تپش قلب شما در نتیجه مصرف دارو است، با پزشکتان برای پیدا کردن جایگزین مشورت نمایید.
مرتب و قاعده مند ورزش نمایید.
یک رژیم غذایی سالم داشته و سعی به کنترل سطح فشارخون و کلسترول خونتان نمایید.

آیا تیک عصبی درمان دارد؟

تیک‌، یکی از شایع‌ترین مشکلات روانی است که به گفته کارشناسان دلایل شیوع آن چندان مشخص نیست، ولی تخمین زده می‌‌شود بین ۵ تا ۲۵ درصد کودکان در سنین مدرسه نیز نوعی از اختلال تیک را تجربه می ‌کنند. تیک‌‌ها حرکات غیرطبیعی ناگهانی، مکرر، سریع و هماهنگی هستند که معمولاً به راحتی قابل تقلید هستند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، حرکات به‌ صورتی مشابه مکرراً رخ می‌‌دهند و بیمار قادر است به ‌صورتی ارادی برای مدتی کوتاه آنها را مهار کند، اما این امر ممکن است سبب اضطراب بیمار شود.تیک‌ها در نتیجه فشار روانی تشدید می‌شوند و حین فعالیت‌های ارادی و تمرکز فکری کاهش یافته و در خواب از بین می‌روند.

تیک‌ها فعالیت‌های حرکتی – صوتی است که به ‌صورت ناگهانی اتفاق می‌افتند و در آن، فرد توان مقاومت خود را از دست داده و ظاهراً مقابله با‌ آن هیچ فایده‌ای نخواهد داشت.

پریدن گوشه‌ چشم، پرش در ناحیه ‌گردن و حرکات اضافه در شانه را از تیک‌های حرکتی است و تیک‌های صوتی علاوه بر تکان‌های عضلات، سیستم صوتی نیز (مانند صاف کردن گلو، خرخر کردن و بالا کشیدن بینی و …) درگیر می‌شود. تیک‌هایی که به تازگی آغاز شده‌اند، اغلب نیاز به درمان ندارند.

توصیه مناسب به والدین و اطرافیان کودک مبتلا به تیک این است که توجهی به تیک‌ها نداشته باشند، زیرا تمرکز روی تیک، باعث تشدید آن می‌شود.اکثر تیک‌هایی که تازه آغاز شده‌اند، مسیر محدود و گذرایی دارند و به سمت اختلال جدی‌تری پیش نمی‌روند و حداکثر طیّ دوره‌های استرس‌آور عود می‌کنند. معدودی از تیک‌ها بیشتر از یک ‌سال طول می‌کشند.

تیک در آقایان سه‌ برابر بیشتر از خانم‌ها است و تیک‌های مزمن بیشتر بین سنین ۶ تا ۱۲ سالگی دیده می‌شوند.

تقسیم‌بندی تیک:

تیک‌ها را می‌توان بر اساس ساده یا متعدد بودن، گذرا و مزمن بودن به ۴ گروه تقسیم کرد:

تیک‌های ساده گذرا:

در کودکی بسیار شایع‌اند و معمولاً پس از یک ‌سال (‌اغلب طیّ چند هفته) خودبه‌خود بهبود می‌یابند و عمدتاً نیاز به درمان ندارند. تیک‌های حرکتی معمول که اغلب در حدود ۳ و نیم سالگی شروع می‌شوند، به کودکان کمک می‌کنند تا انرژی عصبی را آزاد کنند. ۷۵ درصد از کودکان، این نوع تیک را در عرض ۶ ماه پشت سر می‌گذارند.

اگر کودک شما گرفتار تیک‌ شد، بهترین راه، نادیده گرفتن آن است. هیچ‌گاه او را سرزنش نکرده و یا تنبیه نکنید. شما می‌توانید برای جلوگیری از تبدیل شدن این عمل به یک عادت، با تمرین کردن روش‌های پیشگیرانه، به کودکان‌تان کمک کنید، ولی تیک‌های گذرا نباید در برنامه کامل ترک عادت مورد توجه قرار گیرند.

تیک‌های مزمن:

اگر تیک‌ بیش از ۱۲ ماه ادامه یابد، تیک مزمن محسوب می‌شود. تیک‌های مزمن پایدار هستند و معمولاً انقباض ماهیچه در آنها بیش از حد و بسیار شدید است. این تیک‌ها مشخصاً به‌ صورت حمله‌های دوره‌ای هستند و غالباً شدت آنها ماه به ماه، روز به روز یا حتّی ساعت به ساعت تغییر می‌کند. در حقیقت، رفتار تیکی ممکن است برای هفته‌ها یا ماه‌ها کاملاً محو، اما دوباره ظاهر شود.

ممکن است در هر سنّی پدیدار شوند، اما اغلب در کودکی شروع می‌شوند. درمان در اکثر موارد لازم نیست. باید به بیمار توضیح داد که این اختلال اهمیتی ندارد.

تیک‌های ساده یا متعدد مداوم:

معمولاً از کودکی یا نوجوانی و قبل از ۱۵ سالگی آغاز می‌شود. در بسیاری از موارد تیک‌های موردی روی می‌دهد، اما بهبود کامل در خاتمه نوجوانی رخ می‌دهد.

سندرم تیک‌های حرکتی و صوتی متعدد مزمن:

این سندرم به نام پزشک فرانسوی‌ای که نخستین‌بار این بیماری را توصیف کرد، “سندرم ژیل دولا توره” نامیده می‌شود.

این اختلال معمولاً همراه با تحریک‌پذیری و وسواس است که می‌تواند موجب رانده شدن فرد از اجتماع شود و این واکنش‌های اجتماعی منفی می‌‌تواند فرد را به افسردگی دچار کند و حتّی در بعضی مواقع او را به سوی خودکشی نیز سوق ‌دهد.

تیک‌های توره درصورت عدم ‌درمان می‌توانند به حالتی مزمن در فرد تبدیل شوند.در این افراد حرکات لب و دهان‌شان به‌ گونه‌ای هست که انگار حرف‌های رکیک به زبان می‌آورند، در صورتی که این طور نیست.بجز تیک‌های گذرا در سایر تیک‌های عصبی احتمال بازگشت وجود دارد.

علت‌ تیک عصبی:

زمانی اعتقاد بر این بود که تیک‌ها علائم بیرونی احساسات سرکوب شده و کشمکش‌های درونی‌اند. امروزه در بسیاری از نقاط جهان آن را ترکیبی از عوامل محیطی و زیستی می‌دانند.

تیک‌ تقریباً در یک سوم موارد، پایه ژنتیک دارد، اما در برخی حالات ممکن است این عادت از طریق تقلید به دست آید.همچنین، مشخص شده است که رفتارهای تیکی در زمان فشارهای عصبی افزایش می‌یابد که این امر به “تیک عصبی” منجر می‌شود.

در صورتی که از وجود تیک‌های عصبی در کودک‌تان رنج می‌برید، نکات زیر را مدنظر داشته باشید:

کاهش فشار روانی:

به لحاظ این که رفتارهای تیکی غالباً با فشار روانی تشدید می‌شوند، مواردی را در زندگی کودک‌تان جست‌وجو کنید که ممکن است منشأ ناراحتی یا نگرانی او باشند. مثلاً ببینید آیا او تلاش می‌کند که از تکالیف مدرسه و درس‌ها عقب نمانند؟ آیا انتظارات ورزشی او بالاست؟

برای کاهش تنش‌های احتمالی کودک و ایجاد آرامش و اطمینان در او، تا آنجا که ممکن است موقعیت‌های فشارزا را از بین ببرید و با او مهربان باشید. تعداد تیک‌ها اغلب با کاهش فشار روانی، تقلیل می‌یابند.

راههای درمان تیک عصبی:

یکی از نکاتی که درباره انواع تیک‌ها حائز اهمیت است، نوع برخورد و نگاه عوام به آن است که باعث می‌شود، فرد مبتلا دچار احساس ناخوشایندی شود و خود را از انظار پنهان کند و در صورت افزایش بیش از حد این اختلال، حتّی در رفتارهای اجتماعی او نیز تأثیر بگذارد.

اگر افراد با نشانه‌های طولانی‌مدت تیک مواجه شدند، باید برای جلوگیری از اختلالات وسیع‌تر به روان‌‌پزشک یا روان‌شناس مراجعه کنند.

اولین روش،

عدم توجه مستقیم به تیک ها می‌باشد که توسط خانواده اعمال می‌گردد و در صورت پایدار و مزمن بودن می‌توان از روش‌های غیردارویی از جمله Habit Reversal Training)HRT) آموزش معکوس کردن عادت که شامل ۵ مرحله می‌باشد استفاده نمود:

▪ توصیف و تکرار تیک در آینه
▪ پیدا کردن جزئیات تیک توسط درمانگر
▪ تمرین شناسایی اولین علامت رخداد تیک
▪ آنالیز موقعیتی که تیک در آن رخ می‌دهد
▪ آموزش پاسخ فیزیکال عکس توسط بیمار ۱ تا ۳ دقیقه

با آموزش این روش به کودک، بیمار می‌تواند علائم را تحت کنترل خود درآورد.

فرد مبتلا را دعوا و یا مسخره نکنید، به جای آن رژیم غذایی و یا شیوه زندگی او را تغییر دهید.

بیشتر تیک های عصبی به استرس و اضطراب ربط دارد. ایجاد آرامش از طریق ورزش های تنفس عمیق به مرور زمان این عارضه را برطرف خواهد کرد. عادت هایی مانند کشیدن گوش به علت خجالتی یا عصبی بودن به مرور زمان به تیک عصبی تبدیل می شود. بنا براین سعی کنید این عادت ها را رفع کنید.

گاهی اوقات این حالت ها بر اثر کمبود ویتامین و ماده معدنی مانند منیزیم در بدن ایجاد می شود. مصرف قرص های مولتی ویتامین می تواند در رفع این عارضه موثر باشد. اگر علت این عارضه مصرف داروی معینی است، با پزشک مشورت کنید تا داروها را تغییر دهد. تیک های مربوط به اضطراب، مسائل عاطفی و روحی یا حالت عصبی را می توان با درمیان گذاشتن استرس ها و مشکلات زندگی با فرد نزدیکی به حداقل رساند و گاهی نیز از بین برد.

طب سنتی برای درمان تیک عصبی

باید تقویت کننده عصبی مانند سنبله طیب با عسل یک قاشق چایخوری صبح زود و گل بهار نارنج با عسل یک قاشق چایخوری اول مغرب مصرف کنند.چیزهای ترش و تندو تیز برایشان سم است و نباید مصرف شود.

دندان‌ درآوردن کودک

بسته به شرایط فیزیولوژیک، زمینه‌های ارثی و تغذیه‌ای در الگوی زمانی رشد دندان‌های شیری کودک تغییراتی اتفاق می‌افتد، همچنان که از ۲۰۰۰ کودک یکی هنگام تولد یک یا ۲ دندان دارد و در عین حال برخی از کودکان حتی در یک سالگی هم فاقد دندان‌های شیری هستند، اما نکته مهمتر در ارتباط با این تجربه دردناک دوران کودکی، باورهای غلطی است که در ارتباط با عوارض همراه با دندان‌درآوردن، برای والدین به وجود می‌آید.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، تب‌های خفیف و اجابت مزاج‌های مکرر می‌تواند از عوارض دندان‌درآوردن تلقی شود و بیش از آن یعنی تب بالا، اسهال شدید، استفراغ‌، بی‌اشتهایی‌ طولانی‌، درد گوش‌، تشنج‌ و سرفه‌ باید تحت بررسی‌های پزشکی قرار بگیرد.

معمولا در فاصله ۶ تا ۱۲ ماهگی اولین دندان‌های کودک که ۲ دندان پیش جلویی در فک پایین و بعد فک بالا هستند، می‌رویند. پس از آن هم دندان‌های آسیا و در آخرین مرحله دندان‌های نیش رشد می‌کنند. حال اگر کودکی تا یک سالگی دندان درنیاورد باید پیگیر بیماری‌هایی بود که به اختلال در دندان‌درآوردن منتهی می‌شوند.

یکی از مهم‌ترین عواملی که دندان‌درآوردن کودک را به تاخیر می‌اندازد، کمبود ویتامین D در کودکان است که در شرایطی که بچه‌ها در هوای بسیار آلوده زندگی می‌کنند یا کمتر در معرض نور خورشید قرار دارند، اتفاق می‌افتد. در چنین شرایطی ممکن است عوارض دیگری چون کرم‌خوردگی زودرس دندان‌ها، دیر نشستن یا تغییر شکل استخوان سر، دست و پا را نیز در کودک مشاهده کنیم.

از سوی دیگر کم‌کاری تیروئید یا عدم کارکرد طبیعی غده هیپوفیز نیز می‌توانند به اختلال در روند دندان‌درآوردن منجر بشوند. حتی کمبود یا افزایش فلوراید موجود در آب آشامیدنی یا غذای کودک نیز می‌تواند به شکل اختلال در دندان‌درآوردن، تغییر شکل و رنگ دندان بروز کند. کودکانی که دندان‌های نیش‌شان بیرون نزده باشد، احتمالا مشکلی در عملکرد غده هیپوفیز دارند و در معرض عوارض دیگری چون کوتاه قدی و اختلالات بینایی نیز هستند.

از عوارض روند دردناک دندان‌درآوردن در کودکان، تحریک پذیری، بی‌قراری و در برخی موارد گوش درد است. درد ناشی از دندان‌درآوردن، هنگام بیرون زدن دندان‌های نیش در فک بالا به اوج خود می‌رسد، می‌افزاید.

اولین علامت دندان‌درآوردن، افزایش آبریزش از دهان، حتی یکی دو ماه قبل از اولین رویش دندان است. قرمزی و تورم تدریجی لثه در محل خروج دندان و قرمزی چانه می‌تواند از نشانه‌های دیگر باشد. در این حالت، کودک بداخلاق شده و شاید غذا خوردن او نیز با مشکل همراه شود. در چنین شرایطی تعدادی از کودکان با گازگرفتن اشیای سفت و خنک، آرام‌تر می‌شوند.

نباید علائمی مانند گلودرد، اسهال و تب شدید را نشانه دندان‌درآوردن تلقی کرد، البته افزایش دفعات اجابت مزاج و بروز تب خفیف می‌تواند از عوارض همراه دندان‌درآوردن باشد. علت آن هم به این مساله برمی‌گردد که در جریان دندان‌درآوردن، روند فعالیت باکتری‌های دهان تغییر می کند و گاهی این باکتری‌ها وارد خون نیز می‌شوند و می‌توانند تب خفیف ایجاد کنند. بعلاوه آبریزش از دهان گاهی تا زمان کامل‌‌شدن دندان‌ها ادامه پیدا می‌کند. در صورت بی‌قراری زیاد کودک، استفاده از قطره استامینوفن مانعی ندارد، ولیکن استفاده از ژل‌های موضعی به دلیل ایجاد آلرژی اصلا توصیه نمی‌شود.

در زمان دندان‌ درآوردن کودک، مصرف ویتامین D به میزان روزانه ۴۰۰ واحد ضروری است. البته مصرف قطره مولتی‌ویتامین برای کودکان باید از ۱۵ روزگی آغاز و تا ۲ سالگی ادامه یابد. اما نکته اساسی‌تر، توجه مادران به طریقه دادن قطره آهن به فرزندانشان برای جلوگیری از سیاه‌شدن دندان‌هاست. باید سعی شود که قطره آهن روی دندان‌ها ریخته نشود یا پس از هر بار استفاده از این قطره، دندان‌ها با پنبه مرطوب پاک شده یا دهان کودک با چند قطره آب شسته شود.

علاوه بر آن ، بچه‌هایی که دندان درمی‌آورند، به هیچ وجه نباید در ساعات خواب شبانه تا صبح ـ حداقل به مدت ۵ تا ۶ ساعت ـ شیر یا آب قند بخورند. چراکه مصرف این نوع مایعات در این فاصله زمانی، منجر به پوسیدگی دندان‌هامی‌شود.

نکته مهم:

رویش دندان‌های شیری تقریبا از سن ۴ تا ۶ ماهگی آغاز می‌شود و تا ۳ سالگی ادامه می‌یابد. در پایان این سن کودک باید ۲۰ دندان شیری داشته باشد. البته والدین نباید نگران دیروزود شدن این مساله باشند چون ۶-۵ ماه تاخیر یا تقدم در رویش دندان‌ها طبیعی است و نشانه کمبود ریزمغذی‌هایی مثل کلسیم محسوب نمی‌شود. گاهی برخی کودکان حین تولد یا یک ماه بعد از آن دندان درمی‌آورند و برخی دیگر یک ساله هستند و هنوز ۲ دندان در فک پایین دارند.

مادرها حس خوبی از رویش زودهنگام دندان‌های شیرخوار ندارند چون مراقبت از دندان‌ها وقتی زودتر از موقع می‌رویند سخت‌تر است. ممکن است این دندان‌ها سفتی لازم را نداشته باشند و گاهی خطر افتادن و بلعیدن هم وجود دارد. در عین حال، گاهی زود دندان درآوردن مانع تغذیه اصولی کودک و ناراحتی مادر حین شیرخوردن می‌شود، چون کودک سینه مادر را گاز می‌گیرد.

دیرتر رویش پیداکردن دندان‌ها هم اگر همه مسائل یعنی وزن‌گیری و ترشح هورمون‌ها در کودک عادی باشد اشکالی ندارد و مراقبت‌کردن از دندان ساده‌تر و بهتر است.

تب کودک درهنگام دندان درآوردن:

یکی از اصلی‌ترین عارضه‌ها و علایم رویش دندان، بی‌قراری و بی‌اشتهایی کودک و خارش لثه است که به دنبال لرزش ریشه برای بیرون‌زدن دندان بروز می‌کند. برای تسکین این خارش، کودکان همه چیز را به دهان می‌برند و فشار می‌دهند. این فشار آوردن خودش به رشد سریع‌تر دندان کمک می‌کند.

در صورتی که بیقراری کودک شدید باشد، برای تسکین علایم می‌توان از قطره استامینوفن استفاده کرد اما اگر بیقراری‌اش شدید نیست، اجازه بدهید روند رویش دندان به صورت طبیعی طی شود. ریزش آب دهان نیز از علایم دندان درآوردن است و برخلاف عقاید رایج، فرقی نمی‌کند کودک آب دهان را قورت دهد یا بیرون بریزد. در هر صورت آب دهان باعث مشکل نمی‌شود و عامل اسهال یا زخم شدن دور دهان کودک نیست. تب و اسهال نیز گرچه خیلی مرتبط با رویش دندان نیست اما با آغاز روییدن دندان‌ها در برخی کودکان مشاهده می‌شود.

همزمانی اسهال و تب و رویش دندان‌ها ۲ دلیل اصلی دارد؛ اولا حول و حوش ۶-۴ ماهگی که دندان‌ها هم در حال رویش هستند، سیستم دفاعی بدن کودک به تدریج مستقل از مادر می‌شود و این مقاومت بدنش را کاهش می‌دهد و باعث می‌شود علایمی مانند تب و اسهال بروز ‌کند. ثانیا در این زمان کودکان برای تسکین خارش لثه دست یا هر چیز آلوده‌ای را به دهان می‌برند و این باعث ورود میکروب‌ها به بدن می‌شود.

۴ راه کاهش درد دندان درآوردن

لثه‌های کوچک و نرم کودک تحمل درد زیاد دندان درآوردن را ندارد و به همین دلیل، این فرشته‌های کوچک همیشه با بی قراری و گریه و مریض شدن این دوران را سپری می‌کنند. برای اینکه بتوانید تا حدی این دردها را از وجود فرزند دلبند خود دور کنید، بد نیست راهکارهای زیر را نیز امتحان کنید.

۱- پارچه حوله‌ای نم‌دار

پارچه حوله‌ای خیس و سرد یکی ار روش‌های خوب برای تسکین درد درآوردن دندان است. این پارچه را روی لثه‌های کودک قرار دهید تا بجود. حتی می‌توانید یک تکه یخ هم میان پارچه بگذارید و محکم ببندید تا خدای نکرده در گلوی کودک نپرد و سپس پارچه را در دهان کودک بگذارید تا بجود.
برای این منظور می‌توانید پارچه را در چای بابونه خیس کنید و در یخچال قرار دهید تا سرد و خنک بماند یا حلقه‌های پلاستیکی که برای دندان درآوردن کودکان است را نیز در یخچال قرار دهید تا سرد شود. سپس به کودک بدهید تا بجود.

۲- دندونی

برای کودکانی که از درد لثه رنج می‌برند، می‌توانید دندونی‌های لرزان خریداری کنید. انواعی از دندونی وجود دارند که با گاز گرفتن کودک، شروع به لرزش می‌کنند و این مساله بسیار برای کودک خوشایند و دوست‌داشتنی است. برای اینکه باعث تسکین دردش هم بشود، آن را در یخچال قرار دهید تا سرد شود.

۳- غذاهای منجمد

سرما و یخ به کاهش درد لثه کودکانی که در حال دندان درآوردن هستند بسیار کمک می‌کند. می‌توانید غذاهایی که کودک در آن سن مجاز به خوردن آنهاست را در فریزر منجمد کنید تا کودک آنها را بجود و سرمای آن درد دندانش را کاهش دهد. موز یخ زده یا شیر منجمد نیز روش‌های خوبی برای کم کردن درد هستند.

۴- پستانک در یخ

برای کودکانی که پستانک می‌خورند می‌توانید پستانک آنها را در فریزر منجمد کنید تا هنگام مک زدن آن، سرمای موجود باعث بی‌حس شدن لثه‌ها و کم شدن درد آنها شود.

چه زمانی نگران دندان درنیاوردن کودک شویم؟

معمولاً نخستین دندان سفید و شیری کودک در ۱۰-۴ ماهگی بیرون می‌زند، اما اگر کمی هم دیرتر شد، جای هیچ‌گونه نگرانی نیست. اگر دندان‌های کودک‌تان بسیار کند و دیر به دیر ظاهر می‌شوند، اما رشد استخوانی، پوستی و موهای او کاملا طبیعی است، باز هم جای نگرانی نیست.

اگر کودک‌تان تولد یکسالگی‌اش را پشت سر گذاشته اما هنوز دندانی درنیاورده است، او را نزد پزشک ببرید. حتی گاهی اوقات دندان‌های دائ

می کودکان ۹-۸ ساله نیز می‌افتد. در چنین مواقعی بهترین کار این است که به یک متخصص دندانپزشک و یا یک اُرتودنتیست مراجعه کنید. دیر دندان درآوردن در کودکانی که سیر طبیعی رشد خود را سپری می‌کنند، نشانه خطر نیست.

در ضمن دندان‌هایی که دیرتر درمی‌آیند، دیرتر پوسیده و خراب می‌شوند. بهترین کار مراجعه دندانپزشک از زمان رویش اولین دندان شیری یا یکسالگی است.

پدر و مادرها بدانند:

تمام کودکان ۲۰ عدد دندان های شیری را خواهند داشت تغذیه مادر شیرده و غذاهای تکمیلی شیرخوار بعد از ۶ ماهگی شروع و محتوی لبنیات، ماست و پنیر و از یکسالگی به بعد شیر پاستوریزه که حاوی مقدار کافی کلسیم و فسفر و ویتامین D جهت کودک تجویز و مناسب باشد.

در صورت بی قراری کودک چنانچه مربوط به رویش دندان ها باشد با انگشت تمیز روی لثه های ملتهب را مالش داده علت را فهمید در این زمان کودک یک وسیله کمکی حلقه پلاستیک دندانی را می جود و تا حدودی خارش لثه ها برطرف می شود یا یک دستمال تمیز مرطوب و سرد به مدت چند دقیقه روی لثه ها مالید این کار نیز آرام بخش و موثر است.
کودکان در این سن تمایل دارند اشیاء مختلف را بطرف دهان ببرند و بخورند پس برای پیشگیری از بلعیدن، آسپیراسیون و مسمومیت مواد شیمیایی و داروئی و دانه ها از خوردن آنها جلوگیری و آنها را از جلوی دست کودک بردارید.

خوردن بعضی مواد مانند ماست سرد و پوره خنک میوه ها مناسب است.

چون شیرخوار از ۶ ماهگی به بعد تا ۲ سالگی از قطره آهن فروس سولفات برای کم خونی استفاده می کند، جهت پیشگیری از رسوب قطره آهن روی دندان ها می توان قطره آهن را به ته حلق چکانده و عمل تمیز کردن دندان ها را با دستمال یا پنبه تمیز انجام داد.

امروزه بیشتر خمیر دندان ها حاوی فلوراید هستند و برای کودکان از ۳ سال به بالا که می توانند آب دهان خود را خارج کنند، توصیه می شود مقدار کمی خمیردندان به اندازه یک نخود روی مسواک قرار دهید هنگام مسواک زدن روی کودک خود نظارت داشته باشید.

آموزش دهید تا خمیر دندان را نخورد چون همین مقدار کم نیز در درازمدت ممکن است برای سلامت آنها خطرساز باشد. قرص فلوراید نیز نباید در دسترس کودکان باشد.

کنترل دیابت در افراد سالمند

شیوع بیماری دیابت روز به روز بیشتر می شود. با توجه به افزایش امید به زندگی و افزایش سن نیز افزایش شیوع دیابت می شود، مجامع بین المللی پیشنهاد می کنند که در افراد بالای ۴۵ سال، حداقل هر سه سال یکبار ، سنجش قند خون ناشتا صورت بگیرد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، درمان و کنترل دیابت در افراد سالمند مشکلاتی دارد چرا که معمولاً این افراد به بیماریهای دیگری نیز مبتلا هستند و این قضیه منجر به مشکل تر شدن کنترل قند خون می شود. و یا حتی ممکن است بیمار صرفاً مبتلا به دیابت باشد ولی به دلیل کبر سن و ابتلا چند ساله به دیابت ، با عوارض دیابت در سنین کهنسالی مراجعه نماید. به هر حال در صورتی که فرد دیابتی تحت مراقبت فردی مسئول قرار گیرد و نیز همکاری خوبی با پزشک و پرستار خود داشته باشد، کنترل مناسب قند خون امکان پذیر خواهد بود.

چه تفاوتهایی در تشخیص دیابت سالمندان در مقایسه با دیابت دوران جوانی وجود دارد؟

تغییرات فیزیولوژیکی چندی در بدن ما با افزایش سن رخ می دهد. افرد سالمندی که در معرض ابتلا به دیابت و یا پیشرفت دیابت قبلی هستند، معمولاً علائم کلاسیک دیابت را بروز نمی دهند. در واقع به دلیل این تغییرات فیزیولوژیکی مرتبط با سن ، بعضی از علائم دیابت مخفی مانده و یا تشخیص آن مشکل می شود.

از جمله علائم کلاسیک دیابت تشنگی شدید ، افزایش و تکرر ادرار و نیز کاهش وزن علیرغم پرخوری می باشد. افرادسالمند معمولاً دچار این علائم نمی شوند، اما ممکن است بی حالی و مریض احوال باشند و یا با وجود اشتهای طبیعی ، وزنشان به تدریج کم شود. از این رو بهتر است انجام آزمایش خون جهت بررسی قند خون جزئی از معاینات معمول افراد سالمند باشد.

معیارهای آزمایشگاهی تشخیص دیابت رد سالمندان مشابع سایر گروهای سنی است. قند خون طبیعی کمتر از ۱۰۰ میلی گرم در دسی لیتر می باشد و اگر به بالای ۱۲۶ برسد دیابت محسوب می شود. هر چند محدوده ۱۲۶ _ ۱۰۰ دیابت نیست ولی فرد را در معرض بعضی از عوارض دیابت از جمله عوارض قلبی و عروقی قرار میدهد.

هر گز فراموش نشود که دیابت یک بیمار بسیار جدی است و به کار بردن اصطلاحاتی مانند« دیابت ام خفیف است» و یا « قندم کمی بالاست» و یا« قند عصبی دارم» کاملاً خطاست.

همیشه به یاد داشته باشید که دیابت یک بیماری مزمن و جدی است که نیاز به مراقبت و نظارت مداوم جهت کنترل مطلوب قند خون و پیشگیری از بروز عوارض ناشی ازقند خون بالا دارد.

نشانه های بیماری دیابت در سالمندان کمتر از افراد کم سن و سال مشهود است؛ سالمندان معمولا دچار تشنگی شدید یا افزایش و تکرر ادرار نمی شوند اما ممکن است بی حال و مریض احوال باشند و یا به رغم اشتهای طبیعی، وزن شان به تدریج کم شود. از این رو انجام آزمایش خون برای بررسی وجود قند خون بالا در افراد کهنسال ضروری است و باید به عنوان جزیی از معاینه معمول آن ها به شمار آید زیرا در این افراد ممکن است ماه ها یا سال ها پس از آسیب بافتی ناشی از افزایش قند خون، دیابت تشخیص داده شود. این نکته را نیز اضافه کنم که معیارهای آزمایشگاهی تشخیص دیابت در سالمندان همچون دیگر گروه های سنی است ولی آن چه اهمیت دارد توجه به احتمال وجود دیابت با علامت های بالینی بسیار خفیف و غیراختصاصی و انجام بررسی های آزمایشگاهی لازم برای کشف آن است.

امروزه شمار افرادی که با داشتن نیم قرن سابقه دیابت در دهه های هفتاد ، هشتاد و نود عمر خود ، سرحال و فعالند رو به افزایش است ولی چه بسا برخی افراد با سابقه ۵۰ – ۴۰ ساله دیابت باید مشکلات مربوط به آسیب ناشی از دیابت و نیز مشکلات مربوط به افزایش سن را بپذیرند .

یکی از مشکلات دیابت در افراد مسن آن است که شخص ممکن است مبتلا به بیماری دیگری نیز باشد که کنترل قند خون را مشکل تر سازد . به علاوه ممکن است بیمار به علت بالا بودن قند خون در طی چند سال قبل از تشخیص ،‌ دچار عوارض دیابت شود و این عوارض در سنین کهنسالی بروز کند .

وضعیت سلامت افرادی که از کودکی مبتلا به دیابت بوده اند ، ممکن است در سنین بالا به دلیل عوارض دراز مدت دیابت که در حال پیدایش هستند،‌ رو به ضعف بگذارد .

اگر فرد دیابتی تحت مراقبت فردی مسؤول قرار گیرد و اگر بیمار همکاری خوبی داشته باشد ، امکان کنترل مناسب قند خون فراهم خواهد بود .

افت قند خون:

در هر فرد مبتلا به دیابت، قند خون باید در محدوده طبیعی یعنی ۷۰ تا ۱۱۰ میلی گرم در دسی لیتر باشد ولی افرادی که قند خون طبیعی دارند بیش از افرادی که قند خون آن ها بالاتر از محدوده طبیعی است در معرض افت قند خون هستند. افراد جوان در مقایسه با سالمندان، معمولا حملات ناشی از افت قند خون را سریع تر شناسایی و درمان می کنند. به دنبال افت قند خون تغییراتی در جریان خون مغز روی می دهد که ممکن است سرخرگ های سفت شده سالمندان بتوانند این تغییرات را به راحتی بپذیرند. سالمندان دیابتی که تنها زندگی می کنند، ممکن است بر اثر افت قند خون زمین بخورند یا بی هوش شوند.پایین افتادن قند خون موجب لرزیدن شخص و در نتیجه پایین آمدن دمای بدن نیز می شود. در افراد سالمند ممکن است به دلایل مختلف، بدون پایین آمدن قند خون نیز دمای بدن پایین بیاید.

نشانه های آغاز حمله افت قند خون

اغتشاش شعور یا فراموشی، رنگ پریدگی، تعریق، تحریک پذیری و تاخیر فراوان واکنش ها، از افت قند خون حکایت دارد. در صورت مشاهده این علامت ها باید به سرعت قند خون اندازه گیری شود. اگر نمی توانید قند خون را اندازه بگیرید، اندکی قند به بیمار بخورانید و آثار آن را مشاهده کنید. انجام حرکات و فعالیت هایی که فرد به آن ها عادت ندارد، می تواند به پایین افتادن قند خون کمک کند. به طور مثال در هوای آفتابی که معمولا سالمندان علاقه به انجام کارهای باغبانی دارند، ممکن است چنین حالتی روی دهد. توجه داشته باشید که در هوای سرد، خطر مضاعف افت قند خون و دمای بدن وجود دارد. لذا در صورت امکان، این گونه مواقع نزد بستگان خود بمانید تا هوا بهتر شود. فرد سالمند ممکن است خوردن یک وعده غذا را فراموش کند. از این رو بهتر است اوضاع را تحت نظر داشته باشید

انجام حرکات و فعالیتهایی که فرد به آنها عادت ندارد می تواند به پایین افتادن قند خون کمک کند ، مثلاً در هوای آفتابی که معمولاً سالمندان علاقه به انجام کارهای باغبانی دارند ، ممکن است چنین حالتی رخ دهد .

توجه داشته باشید که در هوای سرد ، خطر مضاعف افت قند خون و دمای بدن وجود دارد ، لذا در صورت امکان ، این گونه مواقع نزد بستگان خود بمانید تا هوا بهتر شود . فرد سالمند ممکن است خوردن یک وعده غذا را فراموش کند ، از این رو بهتر است اوضاع را تحت نظر داشته باشید .

زیادی قند خون

بالا بودن غلظت قند خون سبب بیماری و بروز مشکلات ذهنی می شود ولی عده ای از سالمندان سطوح فوق العاده بالای قند خون را بدون داشتن شکایت چندانی به خوبی تحمل می کنند .

علامتهای بالا رفتن قند خون شامل تکرار ادرار یا بی اختیاری در دفع ادرار و تشنگی است . سالمندان به سهولت دچار کم آبی می شوند زیرا ممکن است نتوانند مایعات کافی بنوشند تا ادرار زیاد دفع شده را جبران کنند و به همین دلیل به دنبال بالا رفتن قند خون ، خستگی ، خواب آلودگی ، گیجی و آشفتگی در آنها پدید می آید . یک عفونت ویروسی جزئی ممکن است سبب افزایش بیشتر در قند خون شود ، لذا اندازه گیری مرتب قند خون و اقدام لازم در صورت بالا بودن آن بسیار حائز اهمیت است .

فرد سالمندی که تحت درمان با قرص های خوراکی پایین آورنده قند خون یا انسولین قرار دارد ، در صورت بروز مکرر هر یک از علامتهای افت ،‌ازدیاد و یا نوسان بیش از اندازه قند خون ، باید به پزشک مراجعه کند .

آیا غلضت قند خون افراد دیابتی همیشه بالاست؟

در هر فرد مبتلا به دیابت ، قند خون قبل از غذا بایستی در محدوده طبیعی ( ۱۰۰ _ ۷۰ میلی گرم در دسی لیتر ) و قند خون زمان خواب ۱۴۰ _ ۱۰۰ باشد. افرد دیابتی همانند افراد طبیعی در معرض افت قند خون هستند. نکته مهم اینجاست که در افراد جوان دیابتی در مقایسه با سالمندان مبتلا به دیابت ، معمولاً حملات ناشی از افت قند خون سریعتر شناسایی و درمان می شود. از علائم آغازین حمله افت قند خون می توان به این علائم اشاره نمود: اغتشاش شعور( گیجی) یا فراموشی ، رنگ پریدگی ، تعریق ، عدم تمرکزحواس ، تحریک پذیری ، گزگز و مور مور درو لب ، افت دمای بدن ، کابوس شبانه و بی خوابی.

به دنبال افت قند خون ، تغییراتی در جریان خون مغز رخ می دهد که ممکن است درافراد سالمند به دلیل سفت شدن سرخرگها و یا ابتلا سیستم عصبی به دلیل ابتلا به دیابت ، این علائم به راحتی بروز نکنند. لذا بارها مشاهده می شود که سالمنان دیابتی که تنها زندگی می کننند ممکن است بر اثر افت فشار خون زمین خورده و یا بیهوش شونود. پایین افتادن قند خون موجب لرزش بدن می شود.

در صورت مشاهده علائم فوق ، بایستی سریعاً قند خون اندازه گیری شود. اگر نتوانستید قند خون فرد سالمند را اندازه بگیرید ، اندکی قند (۱ یا ۲ قاشق چایخوری عسل و یک فنجان شیر و یا نصف لیوان آب میوه ) به بیمار بخورانید و آثار آن را مشاهده کنید، درصورتی که بیمار شما بیهوش باشد سعی در خوراندن مواد قندی نکنید و در اسرع وقت بیمار را به اولین مرکز درمانی ببرید.

از جمله علل افت فشار خون می تواند انجام حرکات و فعالیتهایی باشد که فرد به آنها عادت ندارد مثلاً با انجام کارهای باغبانی در یک روز آفتابی ، ممکن است چنین حالتی رخ دهد.

توجه توجه داشته باشید که در هوای سرد ، خطر مضاعف افت قند خون و دمای بدن وجود دارد. لذا در صورت امکان بهتر است فرد سالمند در این گونه شرایط آب و هوایی نزد بستگان خود بماند.

گاهی نیز ممکن است که فرد سالمند خوردن یک وعده غذا را فراموش کند ، اذا کنترل و توجه به رژیم غذایی فرد سالمند مبتلا به دیابت امری مهم است.

در مقابل ، فرد سالمند ممکن است دچار حملات افزایش قند خون شود. علائم بالا رفتن قند خون شامل تکرر ادرار یا بی اختیاری در دفع ادرار و تشنگی است. سالمندان به سهولت دچار کم آبی می شوند زیرا ممکن است نتواند مایعات کافی بنوشند تا جبران ادرار دفع شده نمایند در نتیجه به دنبال بالا رفتن قند خون علائمی مانند خستگی ، خواب آلودگی ، گیجی و آشفتگی در آنها پدیدار می شود.

عفونتهای مختلف حتی یک عفونت ویروسی جزئی نظیر سرماخوردگی ممکن است سبب افزایش بیشتر قند خون شوند. لذا اندازه گیری مرتب و مکرر قند خون و اقدام لازم و به موقع در صورت بالا بودن آن بسیار مهم است.

گاهی اوقات فرد سالمند به دلیل درمان دیابت و مصرف قرصهای خوراکی پایین آورنده قند خون یا انسولین دچار علائم افت ، ازدیاد یا نوسان بیش از اندازه قند خون می شود. در صورت بروز مکرر هر یک از این علائم ف باید به پزشک مراجعه شود.

چه تفاوتهایی در درمان افراد سالمند مبتلا به دیابت در مقایسه با جوانان دیابتی وجود دارد؟

درمان دیابت به طور کلی در سالمندان مشابه جوانان است با ابن تفاوت که گاهی اوقات ناتوانی ها و مشکلات جسمانی و یا اختلال درکارکرد بعضی اعضای حیاتی بدن مانند قلب و کلیه در بعضی از سالمندان ، منجر به این می شود که اجرای درمان هایی که در گروه سنی جوانان معمول و رایج است ، در مورد سالمندان به سختی صورت می گیرد و لذا تصمیم گیری درمانی، بر حسب وضعیت فعالیت بدنی و شرایط کارکرد اعضای حیاتی سالمند تفاوتهایی ولو جزئی خواهد داشت. به عنوان مثال هدف از کنترل قند خون با توجه به هموگلوبین گلیکوزیله HbALC ، که وضعیت قند خون در عرض سه ماه گذشته را نشان می دهد , در جوانان دیابتی هدف رسیدن HbALC به زیر ۷ % ولی در سالمندان زیر۸ % می باشد.

چرا یک فرد دیابتی نیاز به درمان دارد؟

در افراد سالم ، غده پانکراس (لوزالمعده) مسئول تهیه و ساخت ماده ای به نام انسولین است که به ورود قند خون به اندام و ماهیچه ها و مصرف آن در اعضای بدن کمک می کندو در افراد دیابتی نوع دو ساخت و ترشح انسولین مشابه افراد طبیعی است ولی بدن قادر به استفاده صحیح از این انسولین نیست و لذا قند همچنان در خون باقی مانده و بر خلاف افراد طبیعی مورد مصرف اعضای بدن قرار نمی گیرد. بعد از گذشت چند سال از ابتلا به دیابت ، ممکن است تولید انسولین کاهش یابد در نتیجه فرد دیابتی نیازمند مصرف قرص و یا انسولین خواهد بود. فراموش نشود که درمان دارویی و یا مصرف انسولین ، هرگز جایگزین ژیم غذایی توصیه شده و ورزش نخواهد بود. در ضمن در ایامی که فرد سالمند سرما خورده و یا بیماری دیگری علاوه بر دیابت دارد نباید از مصرف درمان های طبی توصیه شده غافل باشد.

به طورمعمول درمان دیابت یا درمان خوراکی از طریق مصرف قرصهای خوراکی پایین آورنده قند خون و یا درمان تزریقی از طریق انواع مختلف انسولین می باشد. البته روشهای درمانی دیگری نظیر پیوند پانکراس نیز وجود دارد که تحت بررسی قرار دارند.

قرصهای خوراکی پایین آورنده قند خون

افزایش قند خون هشتاد تا نود درصد افرادی که پس از ۶۰ سالگی دیابت آنها تشخیص داده می شود با مصرف یک نوع داروی خوراکی پایین آورنده قند خون کنترل می شود. در صورتی که یک نوع قرص نتواند قند خون بیمار را کنترل کند پزشک ممکن است یکی از سه روش زیر را پیش بگیرد:

۱٫ میزان مصرف روزانه همان قرص را افزایش دهد.

۲٫ یک قرص جدید و یا انسولین به درمان قبلی بیفزایید.

۳٫ به جای این قرصها ، قرص دیگر و یا انسولین توصیه نماید. معمولاً افراد سالمند دچار فراموشی و یا نگران فراموش کردن مصرف مرتب داروی خود هستند.

می توان قرص های لازم روزانه یا هفتگی را در ظرف خاصی که در دسترس باشد( و یا ظرفهای مخصوص که در داروخانه ها موجود است) قرار داد. با افزایش سن، احتمال مصرف چندین دارو بدلیل دیابت و یا ابتلا به سایر بیماریها بیشتر می شود. گاهی اوقات این داروها با هم تداخل دارند. از این رو بهتر است به هنگام مراجعه به پزشک ، کلیه داروهایی را که فرد سالمند در حال حاضر مصرف می نماید ، همراه داشته و به پزشک نشان دهد.

انسولین:

انسولین تزریقی درست مثل انسولین تولید شده توسط لوزالمعده ، در بدن عمل می کند یعنی باعث ورود گلوکز خون بداخل سلولهای بدن و ماهیچه ها جهت استفاده و تولید انرژی می شود. انواع مختلفی از انسولین تولید شده است که اثر متفاوتی با هم دارند. دو نوع رایج انسولین که در ایران هم موجود است انسولین رگولار ( کریستال) است که شفاف میباشد و انسولین طولانی اثر(NPH ) که کدر می باشد. معمولاً زمان تزریق انسولین حدود نیم ساعت قبل از وعده غذایی است. پس زمان تزریق انسولین را طوری تنظیم کنید که قبل از وعده غذایی اصلی میان وعده سالمند باشد.

از جمله سایر انواع جدید انسولین عبارتند از:

لیسپرو: این انسولین کوتاه اثر، برای کنترل افزایش ناگهانی قند خون بعد از غذا ، استفاده می شود. مزیت آن این است که از ۱۵ دقیقه قبل از غذا تا مدت کوتاهی بعد از غذاقابل تزریق است.

آسپارت: این انسولین قند خون بعد از غذا را شبیه به لیسپرو تنظیم می کند ، ولی زودتر به اوج اثر می رسد و طول اثر کمتری دارد.

گلارژین: این نوع انسولین طولانی اثر بوده و آهسته جذب می شود، سطح آن در طول ۲۴ ساعت نسبتاً ثابت است و احتیاج به یک بار تزریق دارد.

این سه نوع یاد شده تنها در موارد خاص و با نظر پزشک معالج قابل استفاده هستند. بسیاری از سالمندان بدلیل آموزش های کافی که دیده اند قادر به کشیدن انسولین به درون سرنگ و تزریق آن به بدن خود می باشند. با این همه برخی سالمندان دارای مشکلات بینایی ، کند بودن حرکات و قوه درک هستند و نیاز به کمک دیگران دارند.

امروزه از وسایل کمکی جهت تزریق انسولین مانند قلم انسولین و …. هم میتوان استفاده کرد.

چندین محل برای تزریق انسولین وجود دارد: شکم ، سطح جانبی و جلویی ران ها و یا قسمت بیرونی بازوها . سرعت جذب انسولین در جاهای مختلف متفاوت است بطوریکه انسولین تزریق شده در شکمم سریعتی از بقیه جاها و انسولین تزریقی در ران ها کند تر از بقیه جاها جذب می شود. خشک بودن مفاصل ، محل های تزریق انسولین را در افراد سالمند محدود می کند. تزریق به روش زیر جلدی می باشد.

اگر یک ویال انسولین برای تامین انسولین مورد نیاز شما در طول یک ماه کافیست ، بهتر است انسولین را در درجه حرارت اتاق نگهداری کنید. در صورتی که خارج یخچال نگهداری می شود بعد از یک ماه باقیمانده دارو دور ریخته شود. با این وجود همیشه یک ویال اضافی جهت ذخیره در یخچال داشته باشید و قبل از مصرف به تاریخ اعتبار آن توجه کافی داشته باشید.

به دمای محلی که انسولین در انجا نگهداری می شود توجه کنید چرا که انسولین بیش از حد گرم یا سرد بخوبی عمل نمی کند. با توجه به اینکه انسولین سرد به هنگام تزریق درد شدیدی ایجاد می کند ، لذا انسولین قبل از تزیق به دمای بدن برسد. پس از نگهداری انسولین در فریز یا جا یخی یخچال ، و یا در محل ای گرم نظیر جلوی پنجره و یا در فصول گرم در داخل اتومبیل جداً پرهیز نمایید.

اگر سالمند دیابتی قادر به کشیدن انسولین به داخل سرنگ و تزریق آن باشد، صرفاً مراقبت از نظر دریافت انسولین مورد نیاز و مصرف غذا یا میان وعده پس از تزریق کفایت می کند.

در صورتی که سالمند به تنهایی قادر به تزریق انسولین نیست، مقدار مورد نیاز روزانه یا هفتگی وی توسط فردی که از وی مراقبت می کند داخل سرنگ کشیده شده و به صورت آماده در یخچال نگهداری شود.

اگر سالمند به دو نوبت تزریق و در روز نیاز دارد ، بهتر است سرنگ مربوط به هر نوبت مشخص باشد تا در زمان مناسب ، توسط بیمار تزریق گردد. از این طریق می توان متوجه شد که آیا سالمند ، انسولین آن نوبت را دریافت نموده یا خیر؟

همانطور که قبلاً گفته شد گاهی اوقات یک نوع داروی خوراکی پایین آورنده قند خون به تنهایی قادر به کنترل قند خون نیست و پزشک توصیه به مصرف قرص همراه با انسولین می نماید. در مصرف ترکیبی با انسولین، معمولاً از قرص متفورمین استفاده می شود. از جمله عوارض شایع قرص های خوراکی پایین آورنده قند خون و نیز انسولین ، افت قند خون است، از جمله علل افت قند خون ، تاخیر یا فراموش کردن مصرف یک وعده غذا یا میان وعده ، مصرف غذا به میزان کمتر از حد توصیه شده ، انجام بیش از حد ورزش ، مصرف بیش از حد توصیه شده داروهای دیابتی ( قرص یا انسولین یا هر دو) ، مصرف مشروبات الکلی ، روزه داری و نیز جهت بعضی بیماریها مانند درگیری قلب و کلیه است.

جهت اطلاع یافتن از میزان اثر دارو ها ی دیابتی ، سنجش قند خون با گلوکومتر و یا سنجش قند خون در آزمایشگاه توصیه می شود. قند خون مطلوب قبل از غذا ۱۱۰ _ ۷۰ میلی گرم در دسی لیتر است. در صورتی که زیر ۷۰ و یا بالای ۲۴۰ میلی گرم در دسی لیتر می باشد حتماً به پزشک خود اطلاع دهید. یک راه دیگر استفاده از آزمون HbALC می باشد که از طریق این آزمون می توان به وضعیت کنترل قند خون در طی ۳ _ ۲ ماه اخیر پی برد. میزان توصیه شده ان در افراد سالمند زیر ۵/۷ % می باشد.در صورتی که قند خون شما زیر ۷۰ بود ، دو حبه قند را در نصف لیوان آب حل کرده یا نصف لیوان آب میوه شیرین میل نمایید. اگر بعد از ۱۵ دقیقه احساس بهبودی نکردید، لازم است مجدداً یکی از مواد گفته شده را مصرف کنید. در صورتی که مدت زیادی تا میان وعده یا وعده غذایی اصلی باقی مانده باشد، یک وعده غذا یا یک میان وعده میل کنید تا مقدار قند خون ثابت بماند.

آیا سالمند دیابتی به مراقبت های ویژهای نیازمند است؟

سالمند دیابتی بدلیل مسائل مرتبط با افزایش سن، علاوه بر مراقبت های کلی به مراقبت های ویژه ای نیازمند است.

مراقبت های کلی:

هر فرد سالمند بایستی نوشته ای حاوی اطلاعات مربوط به بیماری یا بیماریهای فعلی ، قبلی و اعمال جراحی انجام شده ، داروهایی که در حال حاضر مصرف می کند و داروهایی را که به آنها حساسیت دارد، همیشه همراه داشته باشد، با توجه به اینکه افراد مسن معمولاً به پزشکان متعددی مراجعه می کنند ، ضروری است که نوشته فوق را به تمام پزشکان به ویژه در زمان مراجعه بدلیل فوریت های پزشکی ارائه دهند. در ضمن قید نمایند که مبتلا به دیابت نیز هستند.

کنترل عوارض ناشی از دیابت در سالمندان مشکلتر از سایر گروههای سنی است. از این رو باید مراقبت خاص از سالمندان بعمل آید تا از بروز این عوارض جلوگیری شود:

۱_ با توجه به اینکه سکته های قلبی در مبتلایان به دیابت ممکن است با درد زیادی همراه نباشد و حتی گاهی بدون درد باشد، لازم است سالمند دیابتی در صورتی که عوامل زمینه ساز بروز سکته قلبی نظیر چربی خون بالا را نیز داشته باشد، مرتب تحت نظر متخصص قلب و عروق باشد و از انجام فعالیتهای بدنی سنگین و ورزشهای طولانی مدت بپرهیزد.

۲_ تمیز نگه داشتن تمام قسمتهای بدن بسیار مهم است زیرا میکروب می تواند از راه ترکهای پوست بداخل بدن راه یافته و عفونت جدی ایجاد کند.

معمولاً پوست افراد سالمند خشک است و پس از شستشو خشکتر هم می شود. در این شرایط می توان پس از استحمام و شستشو با یک کرم ملایم و یا روغن مخصوص آن چرب کرد.

۳ _ یبوست می تواند یکی از نشانه های افزایش قند خون باشد زیرا افزایش ادرار ناشی از بالا رفتن قند خون ، موجب کم آبی و جذب اضافی مایعات از روده ها و لذا سفت شدن مدفوع می شود. با نوشیدن مایعات فراوان و کنترل قند خون می توان مشکل یبوست را حل کرد.

۴ _ عفونتهای مجاری ادراری در زنان مسن دیابتی شایع هستند. بوی ناخوشایند ادرار نشانه ای از وجود عفونت است. در این موارد حتماض بیمار را جهت بررسی دقیق تر نزد پزشک ببرید.

در صورت پیدایش تب حتماً به پزشک مراجعه کنید

۵ _ اندازه گیری مرتب قند خون و ثبت آن ضروری است. آزمایش قند خون ناشتا بهترین راهنما برای دانستن وضعیت قند خون است. جهت انجام این کار می توان از گلوکومتر و یابررسی آزمایشگاهی استفاده کرد.

مراقبتهای ویژه

مراقبت از چشمها

بیشتر سالمندان به علت مشکلات بینایی که با بالا رفتن سن ایجاد می شود. نیاز به عینک پیدا می کنند ولی سالمند مبتلا به دیابت علاوه بر پیری ، به دلیل خود بیماری دیابت نیز دچار تغییراتی در بینایی می شود که نبایستی به آنها بی توجه باشد. از جمله مشکلات شایع بینایی درافراد دیابتی ، تاری دید می باسد. از علل تاری دید در دیابتی ها بالا رفتن میزان قند خون ، بیماری شبکیه چشم( رتینوپاتی) ، آب مرووارید، آب سیاه ( گلوکوم که به صورت افزایش فشار چشم است) می باشند.

در صورت بروز هر گون تغییر در بینایی قبل از هر اقدام دیگری به پزشک مراجعه نمایید.

فراموش نکنید که حتی اگر هیچ شکایت و ناراحتی چشمی ندارید، حداقل سالی یک بار برای معاینه دقیق به چشم پزشک مراجعه نمایید.

مراقبت از پاها

زخم پا یکی از دلایل شایع بستری شدن سالمندان دیابتی در بیمارستان است.

توصیه های زیر جهت پیشگیری و یا شناسایی زودرس زخم پا کمک کننده است:

_ پاها بایستی هر روز وارسی شوند. جهت وارسی دقیق پاها خصوصاً کف پا می توان از آینه و چراغ رومیزی کمک گرفت . اگر فرد سالمند به دلیل مشکلاتی نظیر مشکلات بینایی نمی تواند پاهای خود را خوب وارسی کند، باید از فرد دیگری کمک بگیرد.

_ پاها هر روز شسیته و خشک شوند.در صورت نیاز می توان آنها را چرب نمود بین انگشتان چرب نشوند.

_ در منزل دمپایی یا جوراب پوشیده شود . قبل از پوشیدن دمپایی یا جوراب از نبودن جسم خارجی در آنها مطمئن شوید.

_ دمپایی ، کفش یا جورابهاتنگ نباشند.

_ از پوشیدن دمپایی های بین انگشتی اجتناب ورزید.

_ جوراب ها همیشه تمیز و خشک باشند.

_ ناخنهای پا بایستی صاف و کوتاه گردند و لبه های تیز نداشته باشند. هیچگاه ناخن ها از ته گرفته نشوند.

_ جهت گرم کردن پاها یا مجاورت بیش از حد آنها به وسایل گرم کننده جداً پرهیز شود. جهت گرم کردن پاها در خارج از منزل می توان از کفش ها و پوتینهایی که آستر پشمی یا کرکی دارند استفاده کرد.

در صورت مشاهده هر پدیده غیر عادی در پاها مانند سرخی ، درد ، تورم حتی در اندازه کم فوراً به پزشک مراجعه نمایید.سایر علائم خطر عبارتند از سخت شدن پوست در قسمتی از کف پاها ، وجود کرختی و بی حسی در قسمتی از پاها ، چنگالی یا خمیده شدن انگشتان ، گزگز و مور مور بخصوص هنگام شب در پاها.

تغذیه مناسب

علاوه بر نکات تغذیه ای که رعایت آنها برای هر فرد دیابتی الزامی است ، در سالمندان بدلیل استعداد بالای ابتلا به یبوست و یا نوسانات قند خون توجه ویژه ای لازم است:

_ هرگز از مصرف میان وعده غافل نشوید.

_ میان وعده دو عدد خرما، یا یک لیوان شیر یا ماست و …. میباشد. در این مورد حتماً با متخصص تغذیه مشورت کنید.

_ در طول روز به حد کافی مایعات ساده ( آب) دریافت نمائید تا به یبوست دچار نشوید.

_ در صورتی که مصرف سبزیجات خام مشکل باشد، می توان آب پز شده آنها به صورت سوپ ، آش ، و یا مخلوط با ماست( به میزانی که توسط منخصص تغذیه مجاز شناخته شود ) استفاده نمود.

_ مصرف روزانه یک فنجان ماست و حداقل دو لیوان شیر کم چرب جهت جلوگیری از پوکی استخوان ضروری است.

_ در صورتی که مصرف میوه خام مشکل باشد می توان از فرم ـب پز شده آن ( بدون شکر) استفاده نمود.

_ درباره میزان غذایی که می خورید دقت کنید و آن را طوری تنظیم کنید که علاوه بر تامین نیاز بدنتان ، بتوانید وزن مطلوب خود را کسب نموده و در همان وزن باقی بمانید. در این زمینه متخصصین تغذیه راهنمائیتان می کنند.

فعالیت فیزیکی

فعالیت فیزکی یا ورزش نقش مهمی در کنترل قند خون و نیز حفظ سلامت ایفا می کند. همچنین کم به کاهش وزن ، پایین آوردن فشار خون ، چربی خون و تنش روحی می نماید.

همیشه به خاطر داشته باشید که:

_ در صورتی که تصمیم به ورزش دارید حتماً با متخصص قلب مشورت نمایید.

_ قبل از شروع به ورزش میزان قند خون خود را بررسی کنید. اگر قند خونتان بالای ۲۵۰ بود ورزش نکنید . در صورتی که قند خونتان زیر ۱۰۰ میلیگرم در دسی لیتر بود، یک میان وعده کوچک مانند یک عدد بیسکویت سبوس دار بی نمک بخورید.

_ اطلاع کافی از علائم افت قند خون داشته باشید و همیشه یک تکه نان یا بیسکویت به همراه خود داشته باشید .

_ در صورتی که جهت کنترل قند خونتان از انسولین استفاده می کنید، قبل از انجام ورزش حتماً با پزشک خود در مورد تغییر میزان انسولین دریافتی مشورت کنید.

_ قبل از ورزش ۱۰ _ ۵ دقیقه نرمش کنید تا بدنتان گرم شود سپس در ابتدا با قدم های آهسته و بتدریج با قدم های سریعتر پیاده روی را آغازکنید در انتهای پیاده روی ، مجدداً قدم های خود را آهسته کنید.

_ زمان توصیه شده برای ورزش ۳۰ _ ۲۰ دقیقه روزانه می باشد. در صورتی که مایل به انجام ورزش بیش از یک ساعت هستید، قند خونتان را به فواصل منظم بررسی کنید. ممکن است مابین ورزش نیاز به مصرف میان وعده داشته باشید.

_ از جمله ورزشهای توصیه شده برای افراد دیابتی نرمش و یا ورزشهای هوازی مانند پیاده روی ، شنا، تنیس و اسکی می باشد.

_ در صورتی که دچار عوارض دیابت مانند زخم پا و یا مشکلات بینایی هستید، جهت انجام نوع ورزش و مدت آن حتماً با پزشک خود مشورت نمایید.

_ حتماً از کفش راحت بند دار و جوراب نخی استفاده کنید و بعد از ورزش پاهای خود را از نظر بروز تاول و سایر آسیب های پوستی وارسی نمایید.

درمان قارچ های پوستی

آذر ۲, ۱۳۹۵ بواسطة:   موضوع : پوست و مو, مشروح اخبار

این علائم بستگی به نوع عفونت قارچی و قسمت درگیر بدن دارد. قارچ پوستی می‌تواند باعث بروز بثورات پوستی قرمزرنگ، پوسته پوسته و خارش‌دار شود و به نظر می‌رسد که پوست خشک است.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، انواع قارچ‌های مضر بر روی پوست بدن، باعث بروز عفونت قارچی پوست می‌شود. بیشتر این عفونت‌ها با درمان بهبود می‌یابند. عفونت‌های قارچی پوست، بسته به این که کدام اندام را درگیر می‌کنند، دسته بندی می‌شوند.

انواع قارچ‌های پوستی

۱- عفونت درماتوفیت

باعث عفونت پوست، ناخن و مو می‌شود. این عفونت شامل پنج مورد زیر است:
الف- پای ورزشکار: این عفونت قارچی باعث می‌شود که پوست بین انگشتان پا، خارش دار، خشک، پوسته پوسته و قرمز گردد. در برخی مواقع باعث تاول و ترک خوردن پوست می‌شود. اغلب افراد، در استخرهای شنا و سونا به این نوع عفونت قارچی مبتلا می‌شوند. اگر شما پس از تماس با پوست آلوده، دستان خود را نشویید، این آلودگی می‌تواند به دستانتان منتقل شده و در چین‌های کف دست و بین انگشتان دست گسترش یابد.

ب- عفونت ناخن:

ناخن بدشکل، ضخیم و به راحتی خرد می‌شود. عفونت ناخن معمولا با پای ورزشکار همراه است.

ج- عفونت قارچی کشاله ران :

علائم این عفونت شامل خارش و بثورات پوستی قرمز در کشاله ران و مناطق اطراف آن می‌باشد. این عفونت غالبا در مردانی که زیاد عرق می‌کنند، دیده می‌شود.

د- عفونت قارچی بر روی بدن:

این عفونت از حیوانات اهلی گرفته می‌شود. غالبا در مناطقی از بدن مانند شکم، دست و یا پا ایجاد می‌شود. علائم این عفونت شامل تکه‌های مسطح و حلقه‌ای قرمز رنگ می‌باشد که می‌تواند رشد کرده و گسترش یابد. این حلقه‌ها در لبه، پوسته دار و در مرکز مسطح می‌باشند.

ه- عفونت قارچی پوست سر :

این عفونت غالبا در خردسالان ایجاد می‌شود. از فردی به فرد دیگر انتقال می‌یابد و باعث ریزش مو و التهاب مناطق آسیب دیده می‌شود.

اگر به قارچ پوستی مبتلا هستید، پوست خود را با صابون ضد قارچ بشویید. سپس پوست خود را کاملا خشک کنید. شستن و خشک کردن پوست یکی از راه‌های جلوگیری از ایجاد و انتقال قارچ‌ها می‌باشد

۲- عفونت مخمر

یکی دیگر از عفونت‌های قارچی پوست به دلیل عفونت مخمر می‌باشد. این عفونت شامل سه مورد زیر است:

الف- عفونت لمسی:

این عفونت ناشی از قارچ کاندیدا آلبیکنس می‌باشد که بر روی پوست و دستگاه گوارش زندگی می‌کند. این عفونت در زیر بغل، کشاله ران، زیر سینه و چین‌های پوستی دیده می‌شود. علائم این عفونت شامل خارش، درد، لکه‌های سفید- زرد می‌باشد.

ب- پیتریازیس رنگارنگ: این عفونت باعث می‌شود لکه‌های تیره بر روی پوست روشن و لکه‌های روشن بر روی پوست تیره به وجود آید. این عفونت بیشتر در نوجوانان و جوانان دیده شده است.

ج- برفک

برفک می‌تواند دهان، زبان، واژن و دیگر مناطق مرطوب و چین‌های پوست را درگیر کند. عفونت برفکی، تکه‌های سفیدرنگ کوچکی هستند که یک علامت قرمز را به جا می‌گذارند.
در بزرگسالان، برفک واژن می‌تواند باعث خارش و ترشح غلیظ و سفیدرنگ شود.
گاهی، برفک در دهان نوزادان دیده می‌شود. برفک در نوزادان مسئله جدی را به وجود نمی‌آورد، اما نوزادانی که برفک در گلویشان ایجاد شده است، نمی‌توانند به خوبی شیر بخورند.

علائم قارچ پوستی

این علائم بستگی به نوع عفونت قارچی و قسمت درگیر بدن دارد. قارچ پوستی می‌تواند باعث بروز بثورات پوستی قرمزرنگ، پوسته پوسته و خارش‌دار شود و به نظر می‌رسد که پوست خشک است.

عفونت قارچی پوست سر می‌تواند منجر به ریزش مو شود. بثورات پوستی ناشی از قارچ ممکن است با علائم سایر مشکلات پوستی مانند پسوریازیس و اگزما اشتباه شود.

عوامل خطر

در موارد زیر، احتمال ابتلا به عفونت قارچی زیاد می‌شود:

– اگر به تازگی آنتی بیوتیک دریافت کرده‌اید.
– اگر استروئید دریافت کرده‌اید.
– دیابت دارید.
– افزایش وزن دارید.
– قبلا دچار عفونت قارچ پوستی بوده‌اید.
– سیستم ایمنی ضعیفی دارید.
– پوستتان مرطوب است.
– اگر بدن خود را بعد از عرق کردن و یا دوش گرفتن، خشک نمی‌کنید.

اگر لباس‌های تنگ و پلاستیکی بپوشید، عرق نمی‌تواند از روی سطح پوست تبخیر شود، لذا پوست مرطوب می‌ماند و امکان ابتلا به قارچ پوستی زیاد می شود

انتقال عفونت قارچی پوست

این عفونت از یک فرد به فرد دیگر قابل انتقال است؛ برای مثال در کلاس‌های ورزشی و استخرهای شنا، عفوت قارچی پای ورزشکار شایع است.
تماس با ملحفه یا حوله و شانه آلوده می‌تواند باعث انتقال عفونت‌های قارچی پوست گردد.

تشخیص

پزشک برای تایید عفونت، ممکن است یک تکه از پوست را خراش دهد و یا یک تکه از ناخن و یا مو را به آزمایشگاه بفرستد.

درمان

– درمان‌های موضعی ضدقارچ مثل کرم، لوسیون و پودرهای دارویی وجود دارند که بر روی پوست می‌مالند.
– اگر لکه‌ها مقداری از پوست صورت، ناخن‌ها و یا پوست سر را بگیرند، باید قرص مصرف کرد.
– اسپری مخصوص برای درمان عفونت قارچی پای ورزشکار در داروخانه‌ها موجود است.
– اگر پوست سر دچار عفونت قارچی شده است، استفاده از شامپوی ضدقارچ مفید می‌باشد.
در برخی مواقع، این داروها باعث تحریک پوست و یا ناراحتی معده می‌شوند. لذا بدون تجویز پزشک، هیچ اقدامی برای درمان عفونت‌های قارچی نکنید.

پیشگیری

– بعد از حمام کردن، پوستتان را خوب خشک کنید.
– لباس‌های گشاد و نخی بپوشید.
– جوراب‌های نخی بپوشید.
– پودر بچه را درون جوراب‌ها و کفش‌هایتان بریزید.
– پاهایتان را بعد از شستن، به خوبی خشک کنید.
– حوله، شانه و برس مخصوص به خود داشته باشید..
– هنگامی که عفونت قارچی از بین رفت، ملحفه و لباس‌هایتان را بشویید.
– اگر فردی در خانواده‌تان مبتلا به عفونت قارچی پوست سر بود، بالش، کلاه، شانه و قیچی موی سر او را ضدعفونی کرده و یا دور بیاندازید.
– در استخرهای شنا، دمپایی پلاستیکی بپوشید.

– هر ۲ تا ۳ روز یک‌بار کفش‌های خود را عوض کنید (برای جلوگیری از عفونت قارچی پای ورزشکار).
– در هنگام ورزش، لباس نخی بپوشید، زیرا عرق بدن را خشک می‌کند.
– اگر به بیماری دیابت مبتلا هستید، مقدار قند خونتان را کنترل کنید.

درمان‌های خانگی

۱- پوست خود را با صابون ضد قارچ بشویید. سپس پوست خود را کاملا خشک کنید. شستن و خشک کردن پوست یکی از راه‌های جلوگیری از ایجاد و انتقال قارچ‌ها می‌باشد.

۲- سرکه سیب را بر روی یک تکه پنبه بریزید و به آرامی بر روی محل قارچ، بمالید. این کار را ۳ تا ۴ بار در روز انجام دهید.

۳- روغن سیر، روغن درخت چای و روغن پونه کوهی نیز برای از بین بردن قارچ پوستی مفید می‌باشند.

۴- قارچ پوستی باعث می‌شود که ملانوسیت (سلول‌های رنگدانه ساز) پوست، سنتز ملانین (رنگدانه پوست) را متوقف کند. پماد ضدقارچ می‌تواند درمان کننده باشد.

۵- بدن خود را ۲ بار در روز در محلول آب و پراکسید هیدروژن، خیس کنید. محلول پراکسید، قارچ را از بین می‌برد.

۶- در ابتدا، ممکن است پوستتان نسبت به پراکسید حساس باشد. پس، بهتر است محلول رقیقی از پراکسید و آب تهیه کنید.

روش های درمان درد قاعدگی

چرخه تخمک گذاری اثرات جانبی در پی دارد، که آگاهی از آن ها می تواند در حفظ سلامتی تان به شما کمک کند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، برخی از دردها و عارضه ها به راحتی قابل بازگوکردن حتی پیش محرم ترین افراد خانواده هم نیستند،

و برای مثال مانند سردرد یا پادرد نمی توان با مطرح کردنشان، از دیگران کمک خواست.

یکی از مواردی که به دلیل عرف جامعه و به نوعی تابوبودن گفت و گو در مورد آن،
کمتر مورد توجه قرار می گیرد، بهداشت و سلامتی ناحیه شرمگاه و دستگاه تناسلی است.
حتی برخی از افراد در این مسیر چنان به افراط می افتند ، که از طرح موضوع و مراجعه به پزشک متخصص هم اجتناب می کنند.

از دیگرسو سلامتی کل بدن انسان، با سلامتی و رعایت بهداشت تمام دستگاه ها و اعضای بدن ارتباط مستقیم دارد،
و اگر سلامت بودن هر یک از این اعضا، به هر دلیلی، چه از سرِ ناآگاهی و چه از سری بی مبالاتی و بی توجهی به خطر بیفتد،
در نهایت این جسم و روح آدمی است که تاوان آن آسیب را خواهدپرداخت؛ آسیب هایی که گاه جبران ناپذیر هستند.
در این مطلب به برخی دردهای شایع در دوران قاعدگی و نیز راهکارهای تسکین آن ها پرداخته ایم.
همچنین توصیه هایی در مورد چگونگ رعایت بهداشت و حفظ سلامتی در این دوران ارائه شده است.

دوران قاعدگی:

در دوره تخمک گذاری و قاعدگی که نوعی پاک سازی طبیعی بدن در ناحیه رحم محسوب می شود، تغییرات شگفت انگیزی در بدن اتفاق می افتد. در اواسط دوره تخمک گذاری،
تمایل به برقراری رابطه زناشویی به اوج خود می رسد. هم چنین بسیاری از زنان در این دوره، انرژی بیشتری در خود احساس می کنند. با وجود این و در این مرحله،
خطراتی متوجه زنان است که معمولا کمتر به آن اهمیت داده می شود. احتمال ابتلا به عفونت از جمله این خطرات است.

تحقیقات جدید نشان داده است: که تغییراتی که قبل و در طول دوره تخمک گذاری در میزان استروژن به وجود می آید، سیستم ایمنی بدن فرد را ضعیف می کند و در نتیجه ضعیف شدن سیستم ایمنی، و در معرض ابتلا به انواع بیماری ها مثل انواع بیماری های عفونی، سرماخوردگی و آنفلوآنزا قرار می گیرد.

از طرف دیگر در این دوره، با افزایش میل جنسی و در نتیجه فعالیت جنسی بیشتر،
این امکان وجود دارد که سلامت جنسی فرد و همسرش هم در خطر باشد.

تحقیقی تازه نشان داده است که احتمال این که شخص در مرحله تخمک گذاری، مبتلا به عفونت های قارچی ناحیه تناسلی شود، به مراتب بیشتر خواهد بود، بنابراین، این تحقیق در تایید تحقیقات قبلی خواهدبود که نشان می داد، در این دوره سیستم ایمنی بدن ضعیف تر می شود.

با کاهش قدرت سیستم ایمنی، توانایی بدن برای مبارزه با ویروس هایی مثل (HIV) و (HPV) نیز کاهش می یابد.

خیلی از مراجعه کنندگان متخصصین زنان، زنانی هستند که در دوره تخمک گذاری دچار عفونت های قارچی یا باکتریالوژارینوزیس شده اند. در این دوره ممکن است زگیل های واژینالی هم ایجاد شود.

بنابراین هر ماه و در دوره تخمک گذاری، می توانید با تغذیه مناسب به تقویت سیستم ایمنی خود کمک و از ابتلا به انواع بیماری ها جلوگیری کنید.

غذای سالم میل کنید، به اندازه کافی استراحت و از استعمال دخانیات اجتناب کنید.
حتما تا به حال چندین بار این توصیه ها را شنیده اید، اما باید بدانید که پیروی از این نکات بسیار بااهمیت بوده، سیستم ایمنی بدنتان را در مقابل میکروب ها مقاوم تر می کند.

راهکارهایی برای کاهش درد دوران قاعدگی

۱- تغییر رژیم غذایی:

کم کردن مواد غذایی پرچرب و افزایش مصرف سبزی ها در رژیم غذایی می تواند به کاهش درد دوران قاعدگی کمک کند.

آلدو پالمیری، استاد دانشگاه (UCLA) معتقد است رژیم غذایی کم چرب و گیاهی،
نه تنها برای سلامتی مفید است بلکه به طور کلی باعث کاهش التهاب های بدن می شود.

۲- مصرف مسکّن های مناسبت:

معمولا بسیاری از افراد ترجیح می دهند برای کاهش درد خود به داروها پناه نبرند.
به گفته دکتر پالمیری مصرف متعادل داروهای غیراستروییدی و ضدالتهاب مثل ایبوپرفون یا ناپروکسن می تواند، در کاهش درد به شما کمک کند. در دوران قاعدگی بر اثر آزاد شدن موادی به نام پروستا گلاتدین ایجاد می شود، که این داروها باعث کاهش تولید این ماده می شوند و به طور کلی درد و التهاب را کم خواهندکرد.

۳- مصرف دم نوش:

تحقیقات نشان داده مصرف بعضی از انواع دم نوش در کاهش درد قاعدگی موثر است.
چون بعضی از گیاهان می توانند مانند استروژن عمل کنند.
با این حال ار سابقه مصرف داروهای رقیق کننده خون یا سرطان های ناشی از هورمون را دارید، پیش از مصرف این دوم نوش ها با پزشک خود مشورت کنید.

طبق تحقیق انجام شده یکی از دم نوش هایی که برای کاهش درد قاعدگی مناسب است،
این گونه تهیه می شود؛ دو قاشق چای خوری چوب دارچین را به همراه یک لیوان آب بجوشانید، سپس به مدت ۱۵ دقیقه دم نوش حاصل شده را هم بزنید و سه وعده در طول روز میل کنید، اما اگر از داروهایی مثل قرص های فشار خود یا لیتیوم استفاده می کنید، حتما پیش از نوشیدن دم نوش با پزشک خود مشورت کنید.
اضافه کردن نعنا به دم نوش هم برای کاهش درد موثر خواهدبود.

۴- روغن ماهی و ویتامین B1:

براساس تحقیقات منتشرشده در نشریه (Global Journl of Health Science) یکی دیگر از راه های طبیعی برای کاهش درد دوران قاعدگی، مصرف مکمل های روغن ماهی، ویتامین (B1) یا هردوی آن هاست.

۵- ماساژ با روغن گیاهی:

طبق مطالعات منتشر شده در نشریه (Journal of Obstetrics and Gynaecology Research) استفاده از روغن های گیاهی و ماساژ می تواند در کاهش درد دوران قاعدگی موثر باشد، و زنانی که از روغن های گیاهی مثل روغن زیتون برای ماساژ استفاده کرده بودند، طی یک الی دو روز بعد، درد کمتری داشتند.

۶- استفاده از کیسه آب گرم:

استفاده از کیسه آب گرم به اندازه مصرف داروی ایبوپروفن برای کاهش درد تاثیرگذار خواهدبود.

۷- بالابردن سطح ایندورفین بدن:

ترشح ایندروفین در بدن به کاهش درد قاعدگی کمک می کند. داشتن رابطه زناشویی رضایت بخش یا انجام ورزش می تواند باعث افزایش ترشح ایندورفین در بدن شود.
مطمئنا ورزش در دوران قاعدگی سخت به نظر می رسد، اما انجام حرکات ورزشی مناسب در کاهش درد به شما کمک خواهدکرد.
برای این که حکرات مناسب ورزشی را بیابید، می توانید از متخصص کمک بگیرید.

۸- رژیم غذایی منیزیم دار:

براساس تحقیقات دکتر جارا سیمز، استادیار دانشگاه کالیفرنیا، مصرف منیزیم در رژیم غذایی از جمله مورادی است که در کاهش درد قاعدگی تاثیرگذار است.
می توانید از مواد غذایی یا مکمل های منیزیم دار استفاده کنید. منیزیم در تنظیم عملکرد اعصاب و ماهیچه ها موثر است.
برای مثال، ۳۰ گرم بادام یا نصف پیمانه اسفناج پخته حاوی ۸۰ میلی گرم منیزیم است.

قاعدگی نامنظم

فاصله بین هر قاعدگی معمولا در بیشتر خانم ها بین ۲۳ تا ۳۵ روز است. یک زن ممکن است تنها یک الی چهار بار در سال خونریزی داشته باشد، یا امکان دارد دو الی سه بار در ماه خونریزی همراه با لکه بینی را تجربه و همراه با آن، مقدار زیادی خون دفع کند.

عوامل زیادی می تواند علت بروز قاعدگی نامنظم باشد.

• کاهش یا افزایش وزن به مقدار زیاد
• ورزش بیش از حد
• سوءتغذیه (رژیم غذایی سرشار از کربوهیدارت)
• استعمال دخانیات
• مصرف مواد مخدر
• کافئین
• بی نظمی در خوردن غذا
• استرس بیش از حد
• تخمدان پلی کیستیک
• ناهنجاری های رحمی
• ناهنجاری های هورمونی مرتبط با پری منوپاز
• شیمی درمانی
• سقط جنین
• قرار داشتن در دوران شیردهی
• مشکلات مربوط به ناهنجاری در عملکرد تیرویید

پنج نکته مهم برای سنجش میزان سلامتی در دوران قاعدگی

معمولا گفته می شود برای حفظ سلامت بدن باید ادرار و مدفوع خود را بررسی و در صورت مشاهده خون در آن ها، بهتر است سریعا به دکتر مراجعه کنیم. همین موضوع درباره عادت ماهانه هم صدق می کند، به این شکل که باید هر بار مقدار خون دفع شده و رنگ آن را بررسی کنیم و اگر مشکلی وجود داشت، با پزشک متخصص در میان بگذاریم.

در ادامه به پنج نکته مهمی که خانم ها در هر سنی باید طی دوران قاعدگی خود به آن توجه کنند، اشاره می کنیم.

۱- در دوران قاعدگی

دیسمنوریا، نام پزشکی درد دورانق اعدگی است که در نتیجه ریختن دیواره رحم ایجاد می شود. این حالت برای ۵۰ درصد از زنان اتفاق می افتد. ترشح مقدار زیاد هرومون پروستاگلاندین باعث به وجود آمدن درد و التهاب در رحم می شود.
انقباض شدید قسمت پایینی شکم در دوران قاعدگی می تواند باینگر مشکلات حادی مثل آندومتریوزیس باشد.

در این بیماری، بافت رحم خارج از خود رحم و عموما داخل لگن رشد می کند. این مسئله باعث می شود در زمان قاعدگی و ریزش دیواره رحم، فضایی برای خروج خون وجود نداشته باشد. بین هفت تا ۱۰ درصد از زنان به بیماری آندومتریوزیس دچارند.

۲- رنگ خون

اگرچه ممکن است توجه به رنگ خون خارج شده ناخوشایند به نظر برسد، اما در تعیین میزان سلامت هورمون های فرد بسیار موثر است. هورمون ها در یک دوره چهارماهه تغییر می کنند و همین مسئله، رنگ و غلظت خون را هنگام قاعدگی تعیین می کند. زنان به طور معملو سه الگوی رنگی را در طول عادات ماهانه تجربه می کنند ، که شامل خونریزی تیره رنگ، خونریزی شفاف و روشن و خونریزی نه خیلی پررنگ و نه خیلی روشن است.

خونریزی تیره رنگ معمولا نشان دهنده استروژن بالاست. حالتی که در آن خون شفاف تر و کمک رنگ تر نزدیک به صورتی رنگ است، نشان دهنده سطح پایین استروژن است. کمبود این هورمون باعث خشکی ناحیه تناسلی، کاهش تمایل جنسی، ریزش مو و حتی ضعف جسمانی می شود.

زنانی که این نوع خونریزی را تجربه می کنند، معمولا قاعدگی نامنظمی دارند.خونریزی عادی و قرمز رنگی که نه خیلی پررنگ باشد و نه کم رنگ، بهترین حالت قاعدگی محسوب می شود،و عموما منظم است اما این افراد هم ممکن است گاهی دچار ناهماهنگی هورمونی شوند.

۳- میزان خونریزی

به نظر می رسد میزان خونریزی در دوران قاعدگی زیاد باشد اما این طور نیست،
و معمولا خونریزی به اندازه فنجان تخمین زده شده است اما امکان قاعدگی سنگین هم وجود دارد ، که معمولا به علت فقر آهن یا آنمی اتفاق می افتد.
گاهی هم خونریزی های شدید به علت کیست های رحم یا دهانه رحم، آندومتریوزیس و… به وجود می آید. این مشکل معمولا در زنان بالای ۳۵ سال بیشتر دیده شده است.
خونریزی به میزان اندک، می تواند به علت تغییرات هورمونی، سوءتغذیه یا استرس باشد.

کسانی که از قرص های هورمونی ضدبارداری استفاده می کنند هم خونریزی کمی خواهندداشت ، هم چنین بیماری های پلی کیستیک، اتوایمیون سیستم و سندرم آشرمن در بروز این مسئله موثرند.

۴- نظم قاعدگی

منظم بودن قاعدگی نشان دهنده سلامتی فرد است و معمولا هر ۲۱ الی ۳۵ روز یک بار اتفاق افتاده، دو تا هفت روز ادامه دارد. اگر مدت زمانی قاعدگی بیش از هفت روز بکشد به علت کاهش وزن، استرس، حاملگی، استفاده از داروهای خاص یا حتی سرطان رحم خواهدبود.
البته گاهی اوقات افراد سالم هم دچار قاعدگی نامنظم می شوند، که در این صورت طبیعی خواهدبود و مشکلی به وجود نخواهدآمد.

۵- خونریزی بعد از قاعدگی

گایه برخی از افراد زمانی که احساس می کنند دوره قاعدگی شان به پایان رسیده است، خونریزی می کنند.
در بعضی موارد لکه های خون نشان دهنده سرطان، عفونت ناحیه تناسلی یا عدم تعادل در ترشح هورمون هاست.

سرکه سیب

سرکه سیب محصول طبیعی تخمیر سیب خرد شده می باشد. هزاران سال است که از سرکه برای درمان بیماری های مختلف از آن استفاده می شود. بااینکه هنوز علم خیلی از ادعاها در رابطه با سرکه سیب را ثابت نکرده است، با این حال از آن در زمینه های مختلفی از زیبایی گرفته تا سلامتی استفاده می گردد.  در ادامه قصد داریم فواید و مضرات سرکه سیب را بررسی نماییم.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، سرکه‌سرشار از مواد مغذی‌ای است که به لاغر شدن کمک می‌کند، هضم غذا را راحت‌تر می‌سازد و خواصی دارد که با کلسترول، فشار خون بالا، پیری و عفونت گوش مقابله می‌کند. مطالعه‌ی این مطلب بیشتر شما را در جریان خواص این ماده‌ی غذایی قرار می‌دهد.

سرکه سیب اسید استیک بالا دارد این اسید اثرات بیولوژیکی قوی دارد سرکه در یک پروسه دو مرحله ساخته می شود در گام اول سیب خرد شده، در اثر مخمر، قندها آن تخمیر و به الکل تبدیل می شود. در مرحله دوم، باکتری ها روی محلول الکل اثر کرده و سبب تخمیر الکل و تبدیل آن به اسید استیک یک ترکیب اصلی فعال در سرکه می شود. سرکه سیب تنها حاوی حدود ۳ کالری در هر قاشق غذا خوری است.

سالیان سال مردم معتقد بودند سرکه سیب، بعنوان ماده ای بر علیه عفونت و حتی پوکی استخوان و نیز برای هضم بهتر موادغذایی موثر است.سرکه سیب محصول طبیعی تخمیر سیب خرد شده می باشد.

هزاران سال است که از سرکه برای درمان بیماری های مختلف استفاده می شود. با اینکه هنوز علم خیلی از ادعاها در رابطه با سرکه سیب را ثابت نکرده است،
بااینحال از آن در زمینه های مختلفی از زیبایی گرفته تا سلامتی استفاده می گردد. بعضی از افراد سرکه سیب را با عسل مخلوط کرده و مصرف می نمایند.

سرکه سرشار از مواد مغذی ای است که به لاغر شدن کمک می کند، هضم غذا را راحت تر می سازد و خواصی دارد که با کلسترول ، فشار خون بالا، پیری و عفونت گوش مقابله می کند.
بسیاری از ویتامین ها و یا مواد معدنی در آن وجود دارد اما حاوی مقدار بسیار کمی از پتاسیم است کیفیت سرکه سیب به خاطر برخی از اسیدهای آمینه و آنتی اکسیدان های موجود در آن است. سرکه سیب علاوه بر خوشمزه بودن در ترشی خانگی، ترشیجات و سس سالاد استفاده می شود برای قرن ها، از سرکه در پخت و پز و برای مقاصد مختلف استفاده می شود همچنین درمان های سنتی باستان، ادعا می کنند که سرکه به انواع و اقسام مشکلات سلامتی کمک می کند محبوب ترین سرکه، سرکه سیب است که برای کاهش وزن، کاهش سطح قند خون و بهبود علائم دیابت از آن استفاده می شود.

نتایج تعدادی از تحقیقات نشان می دهند که سرکه سیب به کاهش قند خون کمک می نماید. سرکه سیب می تواند برای افراد دیابتی فوایدی داشته باشد. تحقیقات برروی حیوانات آزمایشگاهی نشان داد که سرکه سیب به کاهش کلسترول خون و فشار خون کمک می نماید، به سلامت قلب کمک کرده و از سرعت رشد سلول های سرطانی می کاهد . مطالعه ی مطلب زیر بیشتر شما را در جریان فواید این ماده ی غذایی قرار می دهد.

سرکه‌ی سیب همراه با رژیم غذایی مناسب و فعالیت بدنی باعث می‌شود که شما در ماه ۵۰۰ گرم وزن کم کنید. پس اگر قصد لاغر شدن دارید می‌تواند روی سرکه حساب کنید. البته مراقب میزان مصرف باشید؛ مصرف زیاد سرکه به منظور کاهش وزن ممکن است موجب بروز مشکلاتی در شما شود.

میزان مصرف: یک قاشق چای‌خوری سرکه‌ی سیب را با یک لیوان آب مخلوط کرده و روزانه ۳ مرتبه میل کنید. این کار را ۴ تا ۶ ماه ادامه دهید.

سرکه با کلسترول بالا مقابله می‌کند

سرکه‌ی سیب سرشار از پکتین است. این فیبر حلال، جذب مواد غذایی و مایعات را در روده کند کرده و با عبور آرام از دستگاه گوارش کلسترول را دفع می‌کند.

میزان مصرف: یک قاشق چای‌خوری سرکه‌ی سیب را با یک قاشق چای‌خوری عسل در یک لیوان آب حل کرده و به مدت ۳ ماه روزانه  (قبل از غذا) ۳ مرتبه میل کنید.

سرکه به هضم غذا کمک می‌کند

محققان ژاپنی ثابت کرده‌اند مصرف روزانه‌ی سرکه‌ی سیب می‌تواند از زخم معده پیشگیری کند زیرا باعث می‌شود که معده ماده‌ای (شیره‌ای) ترشح کند که خاصیت حفاظتی دارد. همچنین این ماده‌ی غذایی با باکتری‌هایی که منشأ مشکلات گوارشی هستند مقابله می‌کند و احتمال مسمومیت غذایی را کاهش می‌دهد.

میزان مصرف: نصف قاشق چای‌خوری سرکه‌ی سیب را با یک قاشق چای‌خوری عسل در یک لیوان آب ولرم حل کرده و روزانه ۱ مرتبه میل کنید. این کار را تا زمان برطرف شدن مشکلات گوارشی(۳ تا ۴ روز) ادامه دهید. اگر مشکل‌تان حل نشد به پزشک مراجعه کنید.

سرکه میزان قند خون را تنظیم می‌کند

در سال ۲۰۰۵ مطالعات محققان سوئدی نشان داد که اضافه کردن سرکه( به میزان ۱۵ تا ۳۰ میلی گرم) به غذاهایی که دارای گلوسید است باعث حفظ تعادل میزان قند خون یا همان گلیسمی می‌شود. این خاصیت سرکه مدیون خواص اسید استیک موجود در آن است. اگر دیابت نوع ۲ دارید از مصرف سرکه غافل نشوید.

میزان مصرف: یک قاشق چای‌خوری سرکه‌ی سیب را در یک لیوان آب حل کرده و به مدت سه ماه روزانه ۳ مرتبه (نیم ساعت قبل از غذا) میل کنید.
سرکه و عسل
سرکه گلو درد را تسکین می‌دهد

همه‌ی سرکه‌ها ضدعفونی کننده‌اند و با باکتری‌ها مقابله می‌کنند. برای همین می‌توان از سرکه برای درمان گلو درد استفاده کرد.

میزان مصرف: یک قاشق چای‌خوری سرکه‌ی سیب را با یک قاشق چای‌خوری عسل در یک لیوان آب گرم حل کرده و روزانه ۴ مرتبه میل کنید. این کار را تا از بین رفتن درد و تب تکرار کنید. البته اگر مشکل تا ۴۸ ساعت از بین نرفت حتماً به پزشک مراجعه کنید.

سرکه با گوش درد مقابله می‌کند

بر اساس مطالعاتی که محققان آفریقای جنوبی در سال ۱۹۹۸ انجام دادند، سرکه قدرت آنتی باکتریایی دارد. باکتری‌های استرپتوکوکوس و استافیلوکوکوس باعث ایجاد گوش درد می‌شود. سرکه می‌تواند با عفونت و درد گوش مقابله کند.

روش استفاده: در صورت بروز عفونت گوش، لاله‌ی گوش را با سرکه پُر کنید و به مدت ۱ دقیقه سرتان را به گونه‌ای نگه دارید تا سرکه بیرون نریزد، سپس مایع را تخلیه و با دستمال تمیز خشک کنید. این کار را دو تا ۴ بار در روز انجام دهید تا درد و تب از بین برود.

مورد منع مصرف: اگر پرده‌ی گوش‌تان پاره است هیچ مایعی در گوش‌تان نریزید.

سرکه با پوکی استخوان مقابله می‌کند

در سال ۱۹۹۹ محققان ژاپنی نشان دادند که افزودن سرکه به مواد غذایی ( به مدت ۳۲ روز) قدرت حلالی و جذب کلسیم را بالا می‌برد. اسید استیک سرکه همچنین تغییرات سلول‌های استخوانی که با رسیدن یائسگی و تغییرات هورمونی خاص این دوره رخ می‌دهد را کاهش می‌دهد و از پوکی استخوان پیشگیری می‌کند.

میزان مصرف: یک قاشق چای‌خوری سرکه‌ی سیب را در یک لیوان آب حل کرده و روزانه یک مرتبه میل کنید. این کار را ۴ تا ۶ ماه تکرار کنید.

سرکه خواص ضد پیری دارد

رادیکال‌های آزاد مسئول اصلی پیری هستند. مصرف مواد غذایی سرشار از آنتی اکسیدان‌ها می‌تواند اثرات شوم رادیکال‌های آزاد را خنثی کند. باید بدانید که سرکه‌ی سیب نیز حاوی یکی از مؤثرترین آنتی اکسیدان‌هاست: بتا کاروتن طبیعی؛ این آنتی اکسیدان با پیری مقابله می‌کند.

میزان مصرف: یک قاشق چای‌خوری سرکه‌ی سیب را با یک لیوان آب میوه یا آب سبزی مثل آب هویج یا آب گوجه فرنگی و … مخلوط کرده و روزانه یک یا دو مرتبه میل کنید. این کار را تا هر زمانی که دل‌تان خواست ادامه دهید.

متوقف کردن سکسکه

به هنگام سکسکه، خوردن یک قاشق چای خوری سرکه سیب به دلیل مزه ترش آن به متوقف کردن آن کمک می کند.

دندان های سفیدتر با سرکه سیب

اگر می خواهید دندان هایی سفیدتر داشته باشید، غرغره کردن سرکه سیب در صبح توصیه می شود. سرکه سیب به از بین بردن لکه ها، باکتری های دهان و لثه و سفید کردن دندان ها کمک می کند. بعد از غرغره کردن مانند روزهای معمولی مسواک بزنید.

دندان های خود را یک بار در هفته در صورت امکان با جوش شیرین بشویید، این کار نیز برای از بین بردن لکه ها و سفید شدن دندان ها موثر است. شما همچنین می توانید از نمک به عنوان خمیردندان جایگزین استفاده کنید. اگر لثه های شما احساس نرمی دارند به مسواک زدن با نمک در هر روز ادامه دهید.

رفع مشکلات معده

اگر مشکل معده شما مشکلی باکتریایی باشد یک جرعه از آب سرکه سیب به خاطر خاصیت آنتی بیوتیکی آن می تواند کارساز باشد. برخی از کارشناسان ادعا می کنند که سرکه سیب حاوی پکتین است که می تواند به تسکین اسپاسم روده کمک کند.

از بین بردن خستگی تمرین های ورزشی

انجام تمرین های ورزشی باعث ساخت اسید لاتیک در بدن می شود، و ایجاد خستگی می کند. گاهی نیز، این اسید به واسطه استرس های شدید در بدن تولید می شود. اما اسیدهای آمینه در سرکه سیب مانند یک پادزهر عمل می کنند. سرکه سیب حاوی پتاسیم و آنزیم هایی است که احساس خستگی شما را رفع می کند. دفعه بعد که احساس خستگی کردید یک یا دو قاشق از سرکه سیب را با یک لیوان آب یا یک لیوان نوشیدنی سرد مخلوط کرده و نوش جان کنید و منتظر تاثیر شگفت انگیز آن بمانید.

پیشگیری از سوء هاضمه

برای پیشگیری از سوء هاضمه، خوردن مقداری سرکه سیب، قبل از غذا را امتحان کنید. اگر می دانید که بعد از خوردن غذا احساس پشیمانی خواهید کرد این درمان سنتی را امتحان کنید. یک قاشق چایخوری عسل و یک قاشق چایخوری سرکه سیب را با یک لیوان آب گرم مخلوط کنید و ۳۰ دقیقه قبل از وعده غذایی بنوشید. دیگر از خوردن غذا احساس پشیمانی نخواهید کرد.

جلوگیری از گرفتگی عضلات پا در شب

با اضافه کردن دو قاشق غذا خوری سرکه سیب و مقدار کمی عسل به یک لیوان آب و خوردن آن در شب از گرفتگی عضلات پا در شب جلوگیری کنید. مدت کوتاهی پس از مصرف این مقدار سرکه سیب، دیگر از گرفتگی های دردناکی که شب هنگام برای شما پیش می آیند، خبری نخواهد بود.
رفع گرفتگی بینی با سرکه سیب

یک قاشق چایخوری سرکه سیب را در یک لیوان آب مخلوط کنید و بنوشید. اینکار به از بین رفتن گرفتگی بینی شما کمک می کند.

کاهش گلو درد

به محض اینکه احساس سوزش در گلوی خود کردید یک مقدار سرکه سیب بنوشید. این سرکه به از بین بردن عفونت کمک زیادی خواهد کرد زیرا که میکروب ها در محیط اسیدی سرکه دوام نمی آورند. کافی است یک چهارم فنجان سرکه سیب را با یک چهارم فنجان آب گرم مخلوط کنید و هر ساعت یک بار غرغره کنید.
سرکه با پوکی استخوان مقابله می کند

در سال ۱۹۹۹ محققان ژاپنی نشان دادند که افزودن سرکه به مواد غذایی ( به مدت ۳۲ روز) قدرت حلالی و جذب کلسیم را بالا می برد. اسید استیک سرکه همچنین تغییرات سلول های استخوانی که با رسیدن یائسگی و تغییرات هورمونی خاص این دوره رخ می دهد را کاهش می دهد و از پوکی استخوان پیشگیری می کند.

به عنوان یک درمان سنتی، از سرکه سیب برای درمان همه چیز از آنفلوآنزا تا زگیل استفاده می شود بسیاری از مزایای آن هنوز اثبات نشده است اما برخی از کارشناسان فکر می کنند که با اضافه کردن کمی از این مایع ترش در زندگی ممکن است برخی از فواید سلامتی را داشته باشد.

نتایج تعدادی از تحقیقات نشان می دهند که سرکه از جمله سرکه سیب به کاهش قند خون کمک می نماید. سرکه سیب می تواند برای افراد دیابتی فوایدی داشته باشد.
همچنین بعضی از انواع سرکه نشان داده اند که می توانند به افراد در القای حس سیری کمک نمایند. این خاصیت به می تواند به افراد در کاهش وزن کمک نماید. در یک تحقیق انجام شده، برای مدت ۱۲ هفته به افراد روزانه پانزده و سی میلی گرم سرکه سیب مخلوط در ۵۰۰ میلی لیتر مایعات داده شد. بعد از ۱۲ هفته، افرادیکه ۱۵ میلی لیتر سرکه سیب مصرف کرده بودند، ۱.۲ کیلوگرم وزن و آنهایی که ۳۰ میلی گرم سرکه سیب مصرف کرده بودند، ۱.۵ کیلوگرم وزن کم نمودند. هردو این گروه ها کالری مشابهی دریافت کرده بودند. هرچند سرکه سیب به شکل قرص نیز موجود است، اما شواهدی درباره اثرگذاری آنها وجود ندارد.

تحقیقات برروی حیوانات آزمایشگاهی نشان داد که سرکه سیب به کاهش کلسترول خون و فشار خون کمک می نماید، به سلامت قلب کمک کرده و از سرعت رشد سلول های سرطانی را کاهش می دهد. از آنجاییکه این تحقیقات در مراحل اولیه هستند، هنوز این نتایج تایید قطعی نشده است و مدرکی برای تایید این یافته برروی انسان ها وجود ندارد.
چقدر سرکه سیب باید مصرف نماییم؟

منع مصرف سرکه :

از آنجاییکه سرکه سیب درمانی تایید شده نیست، پس اطلاعاتی برای میزان توصیه شده ی مصرف آن وجود ندارد. بعضی از افراد ۲ قاشق چاخوری سرکه سیب که با آب و یا آب میوه مخلوط شده است، مصرف می نمایند.

اگر میزان مصرف پیشنهادی را رعایت کنید و دچار زخم معده‌ی شدید یا ورم معده نباشید مورد منع مصرف وجود ندارد.

« برگه‌ی پیشبرگه‌ی بعد »