داروی “ممانتین” که برای پیشگیری از پیشرفت آلزایمر تجویز می شود در درمان ولخرجی وسواسی نیز موثر است

پژوهشگران رشته روانپزشکان در دانشگاه مینسوتای آمریکا  می گویند نتایج یک  مطالعه جدید نشان داده است دارویی که برای درمان آلزایمر تولید شده است در عین حال می تواند به درمان ولخرجی و عادت وسواسی خرید کردن کمک کند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ، خرید وسواسی به عنوان خرید تکراری مزمن که تبدیل شده به پاسخ اولیه در مواجه با رویدادها یا احساسات منفی تعریف شده است. این نه تنها به فرد بلکه به خانواده و جامعه او نیز می‌تواند آسیب برساند. و می‌تواند منجر به ولخرجی، بدهی شدید و ورشکستگی شود. برچسب‌ها برای این رفتار متفاوت است. خرید وسواسی، خرید کنترل نشده، خرید اعتیادی، مصرف اعتیادی، خرید افراطی و… همه این اصطلاحات برای شرح این قربانیان نیاز به خرید استفاده شده است.

متخصصان روانپزشکی در دانشگاه مینسوتای آمریکا در آزمایشات اخیر خود متوجه شدند افرادی که این دارو را می خورند زمان کمتری را صرف خرید کردن می کنند و در هر نوبت خرید نیز پول کمتری خرج می کنند.

روانپزشکان مدتها به دنبال روشی موثر برای درمان عادت وسواسی و غیرارادی زیاد خرید کردن بوده اند. در این شرایط فرد مبتلا به وسواس خرید کردن نمی تواند در برابر اجبار پول خرج کردن مقاومت کند و در اغلب موارد بسیاری از لوازمی را که به آنها نیاز ندارد را خریداری می کند.

در مطالعات بالینی جدید این متخصصان دارویی موسوم به «ممانتین» را که به طور معمول برای پیشگیری از پیشرفت آلزایمر تجویز می شود، آزمایش کردند.

نتایج آزمایش تایید کرد زنان و مردانی که از این دارو مصرف کرده بودند پس از هشت هفته زمان کمتری را صرف خرید کرده و پول کمتری نیز در این مدت خرج کردند.

از آن جا که اکثر مطالعات خرید اجباری وابسته به نمونه‌های خود انتخاب شده است، شیوع آن در جمعیت عمومی ناشناخته است.

در رسانه‌های عمومی محدوده‌ای به ارتفاع ۱۰% یا ۸ میلیون آمریکایی تخمین زده شده است. دیت‌مار معتقد است که خرید افراطی در حال افزایش است و اگر حتی بر روی ۲% از بزرگسالان در جهان غرب اثر داشته باشد، این به معنی بیش از ۵ نفر بالغ در تنها ایالات متحده است.

مصرف قرص های ضد افسردگی ، خطر زایمان زودرس را افزایش می دهد

پژوهشگران علوم پزشکی در دانشگاه ییل کشور آمریکا می گویند ، نتایج پژوهشی جدید حاکی از آن است که مصرف داروهای افسردگی در دوران بارداری باعث وضع حمل پیش از موعد می شود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ،  محققان دانشگاه ییل آمریکا، سه هزار زن بارداری که بیماری افسردگی طی دوران حاملگی برای آن ها تشخیص داده شده بود را به منظور تاثیر افسردگی در زایمان زودرس مورد بررسی قرار دادند.

پژوهشگران متغیرهای گوناگونی نظیر سابقه سلامتی، سن، مصرف دارو و وضعیت اجتماعی_اقتصادی این گروه از زنان را نیز تحت کنترل قرار دادند تا نتایج قابل اطمینانی به دست بیاورند.

طی این بررسی، محققان دریافتند که هیچ رابطه ای بین افسردگی و تولد زودرس وجود ندارد.

نتایج چندین تحقیق گذشته نشان داده است که افسردگی به خودی خود باعث تولد زودرس می شود، اما طی این تحقیق، پژوهشگران دریافتند زنانی که از داروهای ضد افسردگی استفاده می کنند، در معرض قابل توجهی از وضع حمل زودرس قرار دارند.

محققان بر اساس یافته های حاصل از این تحقیق به زنان باردار توصیه می کنند که به علت افسردگی، بارداری خود را به خطر نیندازند و در صورت نیاز یا عدم نیاز به استفاده از ضد افسردگی ها باید با پزشک خود مشورت کنند و نباید دچار استرس و نگرانی شوند. همچنین باید در نظر داشته باشند که خطر زایمان زودرس تنها یکی از عوامل بسیاری است که باید به آن اهمیت دهند.

شرح کامل این پژوهش در مجله «Epidemiology» منتشر شده است.

اپیدمی چاقی عامل افزایش تعداد مبتلایان به سنگ کلیه در جامعه است

خرداد ۱۴, ۱۳۹۱ بواسطة:   موضوع : مشروح اخبار, مقالات و تحقیقات پزشکی

پژوهشگران علوم پزشکی  در دانشگاه کالیفرنیا آمریکا در گزارش جدیدی اعلام کردند که تعداد آمریکایی های مبتلا به سنگ کلیه از سال ۱۹۹۴ میلادی تاکنون تقریبا دو برابر افزایش یافته و به احتمال زیاد اپیدمی چاقی عامل رشد این بیماری کلیوی در این مدت بوده است.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ،  سنگ کلیه تجمع کریستالهایی است که به دلایل ناشناخته در ادرار حل نمی شوند و سنگ کلیه تشکیل می دهند. سنگ کلیه وضعیتی مرتبط با رژیم غذایی و سبک زندگی است.

به گفته محققان افراد دارای سابقه دیابت، چاقی و نقرس بیشتر به سنگ کلیه مبتلا می شوند. معمولاً درد شدید نخستین نشانه سنگ کلیه است و حدود ۵۰ درصد افرادی که نخستین بار به سنگ کلیه مبتلا می شوند باز هم به آن دچار می شوند.

مهمترین کار در پیشگیری از شکل گرفتن سنگ کلیه رژیم غذایی و سبک زندگی، نوشیدن مقدار کافی مایعات، رژیم غذایی کم پروتئین و مصرف معتدل نمک است.

محققان با تحلیل داده های گسترده ملی و دولتی به این نتیجه رسیدند که مهمترین عامل افزایش سنگ کلیه افزایش میزان چاقی، دیابت و نقرس است که فاکتورهای خطرناکی برای ابتلا به این بیماری هستند.

بر اساس آمار بین سالهای ۱۹۹۴ تا ۲۰۱۰ افزایشی ۶۳ درصدی در میزان ابتلا به سنگ کلیه در آمریکا مشاهده شده است.

درمانهای جاری برای سنگ کلیه بسته به اندازه سنگ و محل قرارگیری آن تنها از طریق جراحی یا اشعه ممکن است.

برای جلوگیری از ابتلای دوباره به سنگ کلیه بهترین توصیه تغییر سبک زندگی و مصرف معتدل نمک و گوشت و نوشیدن زیاد آب است.

به گفته متخصصان دانشگاه کالیفرنیا و شرکت RAND هم اکنون تقریبا از هر ۱۱ آمریکایی یک نفر دچار سنگ کلیه می شود. در حالی که طبق آمار پیشین در سال ۱۹۹۴ میلادی از هر ۲۰ آمریکایی یک نفر به سنگ کلیه مبتلا بوده است.

دکتر چارلز اسکیلز که سرپرستی این مطالعه را بر عهده داشته خاطرنشان کرد: ابتلا به سنگ کلیه به یک بیماری شایع تر نسبت به گذشته در آمریکا تبدیل شده است به طوری که تعداد موارد ابتلا به این عارضه در مقایسه با بیماریهای قلبی، دیابت و سکته شایع تر شده است.

اسکیلز تاکید کرد: مطالعات ما نشان می دهد بیماران با سابقه ابتلا به سنگ کلیه بیشتر با مشکلاتی چون دیابت، چاقی و نقرس نیز مواجه بوده اند.

وی می گوید: چاقی، دیابت و نقرس فاکتورهای خطرزای موثر در تشکیل سنک کلیه هستند.

توصیه‌هایی برای پیشگیری از خفگی کودکان

کودکان در تمام دوران کودکی در معرض خطر خفگی قرار دارند. در دوران نوزادی نمی‌توانند ترشحات حلق را به خوبی خارج کنند و یا با قطع تنفس در معرض خطر خفگی هستند. در سنین ۴ تا ۶ سال به دنبال بازی با اسباب‌بازی‌های غیرایمن و یا خوردن اشیا و تکه‌های بزرگ مواد غذایی، نداشتن دندان آسیا، اشکال در جویدن و نارسایی عمل بلع، خفگی اتفاق می‌افتد. کودکانی که مبتلا به عقب‌افتادگی ذهنی هستند و یا اختلالات تشنجی دارند نیز مستعد خفگی هستند. خفگی سومین علت مرگ در کودکان زیر یک سال است.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ،  خفگی از حوادث شایع در سنین کودکی است؛ انجمن ملی امنیت امریکا توصیه هایی جهت کاهش خطر خفگی کودکان برای والدین دارد:…

خفگی از حوادث شایع در سنین کودکی است و حتی اشیاء به ظاهر بی‌خطر می‌توانند به عنوان تهدیدی برای جان کوکان به شمار آیند.

انجمن ملی امنیت امریکا توصیه هایی جهت کاهش خطر خفگی کودکان برای والدین دارد:

* هرگز به کودکان کم سن خود اجازه بازی با اسباب بازیهایی را که دارای هر نوع رشته یا طناب هستند ندهید.

* از غذاهایی که احتمال گیر کردن در گلوی کودکتان را دارند استفاده نکنید؛ خوردنی‌هایی مانند آب نباتهای سفت، سبزیجات، مغزها و میوه‌های نپخته، تکه‌های بزرگ هات داگ، ذرت بو داده و انگور.

* تحت هیچ شرایطی اجازه ندهید کودکتان در حالت درازکشیده غذا بخورد.

* وسایلی را که فکر می کنید اندازه دهان کودکتان است مانند سکه، باطری، جواهرات و ناخن مصنوعی را دور از دسترس وی نگه دارید.

احیای قلبی-ریوی ( CPR ) جهت جلوگیری از خفگی کودکان یک ساله و بزرگتر

Cardiopulmonary  resuscitation یا CPR  به معنی احیای قلبی-ریوی است و شامل مجموعه اقدامات اولیه ای می شود که در شرایط اورژانس باید برای شخص مصدوم صورت بگیرد تا بتوان در مراحل بعد اقدامات اختصاصی پزشکی را برایش انجام داد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ،  بهترین راه برای حفظ آمادگی اورژانسی، گذراندن دوره­ CPR است. اگر مراحل مانور هایملیخ و CPR را مرور و تمرین کنید، ملکه ذهنتان خواهند شد و در وضعیت اورژانسی به سرعت و بدون هیچ مشکلی می توانید آنها را اجرا کنید.با گذراندن کلاس CPR اطفال یاد می­گیرید که خودتان به تنهایی بسیاری از وضعیت­های اورژانسی را مدیریت کنید.

اگر قبلاً کلاس CPR نوزادان را گذرانده ­اید، شاید وقت آن باشد که همزمان با یک سالگی فرزندتان به دوره­ یادآوری بروید: مراحل مانور هایملیخ و CPR برای کودکان بالای یک سال متفاوت است. در کلاس، با تمرین این قبیل تکنیک­های احیا (مانند هایملیخ، فشردن سینه، و …) تجربه کسب می­کنید. مطالعات مختلف نشان داده ­اند که افراد هر چه بیشتر تمرین می­کنند، در هنگام وضعیت اورژانسی واقعی اعتماد به نفس بیشتری دارند. با پیدا کردن یک کلاس CPR و آموزش بامانکن تمرینی یا آموزش­های درون خانه از طریق DVD و استفاده از دستورالعمل­ های مربوط به وضعیت اورژانسی خفگی و یا با مرور مراحل CPR میتوانید اطلاعات خود را به روز کنید.

اگر نشانه­ های خفگی را در کودک­تان مشاهده کردید و متوجه شدید کودک نمی­تواند سرفه کند یا نفس بکشد، فوراً مراحل زیر را انجام دهید:

۱٫    ابتدا سریع با کف دست پنج بار بین شانه­ های او ضربه بزنید.

۲٫    سپس فشارهای شکمی(هایملیخ) را به تعدادپنج بار آغاز کنید. مانور هایملیخ در کودکان بالای یک سال به صورت زیر است:

o پشت کودک خود بایستید یا زانو بزنید و بازوهایتان را طوری دور او بپیچید که دستان شما جلوی سینه­ اش باشند.

o یک دست­تان را مشت کنید(باید شست را روی دیگر انگشتان مشت کنید) و به آرامی بالای ناف کودک ،درست زیر جناغ بگذارید.

o مشت­تان را با دست دیگرتان بگیرید و به سرعت شکم کودک را به داخل و خارج فشار دهید تا شیء به بیرون انداخته شود(نسبت به افراد بالغ یا کودکانی که سن بیشتری دارند،اینجا باید از نیروی کمتری استفاده کنید).

۳٫    ضربه ­های آرام به پشت و فشارهای شکمی را ادامه دهید تا شیء بیرون بیاید و کودک بتواند نفس بکشد،سرفه کند یا با شما حرف بزند.

۴٫    اگر کودک هشیاری اش را از دست داده، CPR کودکان (پایین) را انجام دهید.

CPR برای کودکان بالای یک سال

۱٫ ببینید که آیا فرزندتان عکس­ العملی نشان می­دهدیا نه.اسمش را صدا کنید، به کف پایش ضربه بزنید یا به آرامی شانه ­اش را تکان دهید. اگر پاسخ داد CPR را آغاز نکنید. در غیر این صورت،بعداز بررسی دقیق دهانش و جستجوی جسم خارجی می­توانید CPR را شروع کنید. اگر شیئی را دیدید و توانستید که بدون خطر آن را با انگشت خود خارج کنید، این کار را انجام دهید و CPR را آغاز کنید. اگر شیئی نمی­بینید CPR را آغاز کنید.

۲٫ اگر یک بزرگسال دیگر در کنار شماست بگوئید با اورژانس تماس بگیرد.

۳٫ سر کودک را طوری روی یک سطح صاف و محکم (نه روی تخت) قرار دهید که صورتش رو به بالا باشد و جلوی او بایستید یا زانو بزنید.

۴٫ به آرامی سرش را به عقب بلغزانید. پیشانیش را به سمت عقب هل دهید و چانه­ اش را با قرار دادن انگشتان زیر بخش استخوانی چانه بالا بیاورید.

۵٫ بررسی کنید و ببینید که آیا فرزندتان نفس می­کشد یا نه. حدود پنج ثانیه گوش­تان را نزدیک دهان و بینی کودک قرار دهید تا تنفسش را شنیده یا احساس کنید.ببینید آیا سینه­ اش بالا و پایین می­رود یا نه.

۶٫دو بار به کودک تنفس بدهید. اگر نفس نمی­کشد، بینیش را محکم بگیرید، دهان­تان را روی دهانش بگذارید و به آرامی دو نفس به او بدهید که هر کدام از آنها یک ثانیه  طول بکشند.در هربار نفس دادن سینه­ اش را نگاه کنید و ببینید که آیا بالا می­آید.

۷٫فشارهای سینه را آغاز کنید.به سرعت لباس­های بالا تنه­ اش را در آورده و کف یک دست را روی وسط سینه­ یعنی بین نوک سینه­ ها بگذارید. اگر سن کودکتان بیشتر است یا جثه­ اش بزرگتر است شاید نیاز داشته باشید که دست دیگرتان را هم روی دست اول قرار دهید. ۳۰ بار به مدت ۱۵ ثانیه سینه را فشار دهید (یعنی با سرعت دو فشار در هر ثانیه). به صورت مستقیم از بالا به پایین از عمق یک سوم سینه­ شروع کنید و تا عمق یک دوم سینه­ اش را فشار دهید. پس از هر فشار، آن قدر فشار را کم کنید تا سینه به حالت طبیعی باز گردد.

۸٫ فشارها و تنفس دادن­ ها را تکرار کنید.سیکل دو تنفس و ۳۰ فشار را تکرار کنید (دو بار تنفس و ۳۰ بار فشار معادل یک چرخه­ CPR هستند). هر بار راه هوا را برای تنفس دادن باز کنید، دهان کودک را باز کنید و به دنبال جسم خارجی بگردید چون شاید از جای خودش خارج شده باشد. اگر شیء را دیدید آن را با یک انگشت خارج کنید و اگر ندیدید دو تنفس و ۳۰ بار فشار را ادامه دهید. اگر تنها هستید و کسی با اورژانس تماس نگرفته، بعد از پنج چرخه­ CPR خودتان با اورزانس تماس بگیرید.

۹٫ دو بار تنفس و ۳۰ فشار را ادامه دهید تا کودک خودش تنفس را شروع کند و کمک از راه برسد.

روش انتخاب اسباب‌بازی ایمن برای کودکان

کودکان در صورتی که اسباب‌بازی‌های نامناسب به دست آنها داده شود ممکن است به خود آسیب برسانند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ،  این توصیه‌ها را برای انتخاب اسباب‌بازی‌های ایمن برای کودکان رعایت کنید:

– اطمینان حاصل کنید که اسباب‌بازی که می‌خرید، متناسب با سن کودکتان است (معمولا روی اسباب‌بازی برچسب سنی وجود دارد).

– همیشه دستورات استفاده از اسباب بازی را بخوانید.

–  به کودکان زیر ۱۰ سال اجازه استفاده از اسباب‌بازی را که باید به برق وصل شود را ندهید.

–  به کودکان زیر ۳ سال اسباب‌بازی ندهید که دارای اجزای کوچکی است که ممکن است به خفگی کودک منجر شود.

–  اسباب‌بازی‌ها برای کودکان کم‌سن نباید بند، روبان، بادکنک، باتری یا مغناطیس دگمه‌ای داشته باشند.

–  همه اسباب‌بازی‌های را در قفسه یا کمد اسباب‌بازی قرار دهید و کودکان کم‌سن را از اسباب‌بازی‌های کودکان بزرگتر دور نگهدارید.

چطور برای کودکان اسباب‌بازی ایمن بخریم؟

کودکان در صورتی که اسباب‌بازی‌های نامناسب به دست آنها داده شود ممکن است به خود آسیب برسانند.

این توصیه‌ها را برای انتخاب اسباب‌بازی‌های ایمن برای کودکان رعایت کنید:

اطمینان حاصل کنید که اسباب‌بازی که می‌خرید، متناسب با سن کودکتان است (معمولا روی اسباب‌بازی برچسب سنی وجود دارد).

همیشه دستورات استفاده از اسباب بازی را بخوانید.

به کودکان زیر ۱۰ سال اجازه استفاده از اسباب‌بازی را که باید به برق وصل شود را ندهید.

به کودکان زیر ۳ سال اسباب‌بازی ندهید که دارای اجزای کوچکی است که ممکن است به خفگی کودک منجر شود.

اسباب‌بازی‌ها برای کودکان کم‌سن نباید بند، روبان، بادکنک، باتری یا مغناطیس دگمه‌ای داشته باشند.

همه اسباب‌بازی‌های را در قفسه یا کمد اسباب‌بازی قرار دهید و کودکان کم‌سن را از اسباب‌بازی‌های کودکان بزرگتر دور نگهدارید.

* اسباب بازی مناسب برای کودکان

کودکان زیر یک سال

تحقیقات نشان داده‌اند از زمانی که نوزاد می‌بیند و بوها و صداها را تشخیص می‌دهد، می‌توان با در اختیار گذاشتن اسباب‌بازی‌های مناسب، توانایی‌هایش را افزایش داد و استعداد نوزاد را شکوفا کرد. برای این سنین باید اسباب‌بازی‌های سبک را انتخاب کنید. سعی کنید این اسباب‌بازی‌ها نرم، ضد حساسیت و دارای رنگ‌های روشن باشند و به هیچ وجه دارای لبه‌های تیز نباشند. رنگ روشن باعث جلب توجه بیشترکودک می‌شود.‌ برای نوزادان خیلی کوچک که هنوز توانایی بازی ندارند، بهترین وسایل، اسباب‌بازی‌هایی برای نگاه کردن و یا گوش دادن هستند که شنوایی و بینایی کودک را تقویت می‌کنند. اسباب‌بازی‌هایی مثل جغجغه و امثال آن برای نوزادانی که توانایی در دست گرفتن اجسام را پیدا کرده‌اند نیز بسیار مناسب هستند.

البته باید در مورد صدایی که اسباب‌بازی‌ها تولید می‌کنند دقت کافی کنید. چون ممکن است این صداها از حد استاندارد فراتر باشند و به شنوایی کودک آسیب برساند، عروسک‌ها و حیوانات پارچه‌ای و نرم (البته ضدحساسیت) نیز برای دردست گرفتن و بلند کردن مناسبند اما مکلیدن و یا جویدن آنها توسط کودک می‌تواند خطرآفرین باشد. برای کودکی که قادر به نشستن است، بهترین اسباب‌بازی، مکعب‌های پارچه‌ای و یا کتاب‌های پارچه‌ای با اشکال آشنا و رنگ‌های روشن می‌باشد. توپ‌ها و اسباب‌بازی‌های کشیدنی یا هل دادنی هم برای کودکی که می‌تواند چهار دست و پا حرکت کند یا راه برود، بسیار سرگرم‌کننده‌اند.

کودکان یک تا سه ساله

کودکان در این سن فعالیت بدنی بسیار بالایی دارند و نیاز به اسباب‌بازی‌هایی دارند که معمولاً یا از آنها بالا بروند یا آنها را برانند و حرکت دهند، چیزی مثل سه‌چرخه. برای بازی‌های بیرون از محیط منزل و در فضای باز، اسباب‌بازی‌هایی مثل جعبه‌هایی مثل جعبه‌های بازی با شن بهداشتی، توپ‌های بادی بسیار بزرگ، حوض توپ و یا وسایل حفر زمین همگی گزینه‌های خوبی هستند.

بچه‌ها در این سن عاشق بازی با اسباب‌بازی‌هایی به اصطلاح سرهم‌کردنی مثل پازل‌های ساده، لگوها و امثال آن هستند، همچنین از آلات موسیقی کوچک مثل پیانوهای اسباب‌بازی، شیپور و… و همچنین از گوش‌دادن به نوار کاست، لذت می‌برند.‌

جعبه‌های کاردستی و علمی، قطارهای برقی، ماشین‌های مسابقه و عروسک‌ها نقش مهمی در افزایش تجربه کودکان و آزمایش آنها در مقابل دنیای اطرافشان دارد.‌ داشتن یک دوچرخه بزرگ تر، اسکیت و اینگونه وسایل البته با در نظر گرفتن ایمنی کودک، می‌تواند ورزش‌های مناسبی برای کودک باشد

کودکان سه تا پنج ساله

کودکان در این سن دوست دارند کارهایی را انجام دهند که مانند بزرگسالان جلوه کنند و موقعیت‌های خیالی برای خود به‌وجود می‌آورند. در این شرایط وسایلی از قبیل ماکت فضا‌های واقعی (مثل شهرکی با پارک، رستوران، پمپ بنزین و اتومبیل و…) و عروسک‌ها و مبلمان عروسکی کمک بزرگی به کودکان می‌کند. دوچرخه، ماشین‌های کوچک نیز وسایل خوبی برای بازی کودکان این گروه سنی هستند.‌ کودکان شش تا نه ساله

جعبه‌های کاردستی و علمی، قطارهای برقی، ماشین‌های مسابقه و عروسک‌ها نقش مهمی در افزایش تجربه کودکان و آزمایش آنها در مقابل دنیای اطرافشان دارد.‌ داشتن یک دوچرخه بزرگ تر، اسکیت و اینگونه وسایل البته با در نظر گرفتن ایمنی کودک، می‌تواند ورزش‌های مناسبی برای کودک باشد. در اختیار گذاشتن مواد رنگی و یا مواد شمعی و آبرنگ و در کل وسایل نقاشی هم باعث بروز خلاقیت در کودک می‌شود.

در ضمن بازی‌های کامپیوتری که برای تمام گروه‌های سنی جذاب هستند، البته با در نظر داشتن سن کودک و آموزنده بودن بازی، می‌تواند برای این گروه سرگرم‌کننده باشد.  و در مراحل بعدی، کودکان و نوجوانان، خودشان سرگرمی‌های مختلفی برای خود بوجود می‌آورند از جمله پرداختن به ورزش‌های مختلف، بازی‌های کامپیوتری، نواختن آلات موسیقی، خواندن کتاب، گوش سپردن به موسیقی و… خطراتی که در کمین کودک شماست‌ طناب و روبان و یا اسباب‌بازی‌های که دارای سیم‌های بلند هستند، نباید در اختیار کودکان قرار گیرند چون خفگی و یا پیچیدن به دور دست و پای آنها وجود دارد

خفگی ممکن است در اثر به دهان بردن و بلعیدن قطعات ریز اسباب‌بازی‌ها نیز صورت گیرد. سعی کنید اسباب‌بازی‌هایی برای کودک خود انتخاب می‌کنید که عاری از هر گونه قطعات کوچک باشد چون حتی اگر آنها را نبلعد، ممکن است این وسایل را در گوش یا بینی خود فرو برد و به گوش آسیب برساند.‌ مراقب اسباب‌بازی‌هایی که با تولید صداهای ناهنجار و یا بسیار بلند، بتوانند به اعصاب شنوایی کودک لطمه وارد کنند، باشید.‌

خود والدین (یا بزرگسالان) باید هر چند وقت یک‌بار اسباب‌بازی‌های کودک را بازبینی کنند تا از سلامت آنها مطمئن شوند و در صورت شکستگی و یا خطر آفرین شدن آنها، این وسایل را از دسترس فرزندشان دور کنند.‌ اسباب‌بازی‌های الکتریکی را به هیچ وجه در اختیار کودکان زیر سه قرار ندهید.

این اسباب‌بازی‌ها برای کودکان بالای ۸ سال مناسب‌تر هستند و البته باید، تحت نظارت شما از بین وسایل استفاده کنند.‌ در موقع خرید عروسک‌های پارچه‌ای به کلمه قابل شستشو  توجه کنید و در اسباب‌بازی‌های الکتریکی نیز به دنبال استاندارد تایید شده باشید.‌

خود والدین (یا بزرگسالان) باید هر چند وقت یک‌بار اسباب‌بازی‌های کودک را بازبینی کنند تا از سلامت آنها مطمئن شوند و در صورت شکستگی و یا خطر آفرین شدن آنها، این وسایل را از دسترس فرزندشان دور کنند

سعی کنید کودک در هنگام بازی با وسایلی مثل دوچرخه، اسکوتر، اسکیت و… از مکانهایی مثل خیابان، پله، بالکن و استخر دور باشد.‌ قبل از اینکه اسباب‌بازی را در اختیار کودک قرار دهید، آنرا کاملاً از بسته‌بندی و پوشش خود خارج کنید.

چون بسته‌بندی اسباب‌بازی‌ها می‌تواند باعث آسیب‌هایی مثل بریدگی، خفگی و… در کودک شود. عروسک‌ها و حیوانات پارچه‌ای را نیز بازبینی کنید و روبان و بندهای تزئینی این عروسکها را جدا کنید و از محکم بودن و جدانشدنی بودن چشم‌ها، بینی و دهان و… عروسک اطمینان حاصل نمایید.‌

ایمنی اسباب بازی برای کودکان

سازندگان اسباب بازی در سراسر جهان، موظف هستند اسباب بازیهایی تولید کنند که ایمن و مطابق بااستانداردهای کشور سازنده باشد. اما با توجه به تولید انبوه اسباب بازی و امکانپذیر نبودن کنترل تمام کارگاههای و کارخانجات تولید اسباب بازی، در بسیاری از مواقع اسباب بازیهایی نا امن و خطرناک راه خود را به سوی اسباب بازی فروش یها باز کرده واز خانه شما سر در می آورند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ،  ممکن است شما اسباب بازیی در خانه داشته باشید که کهنه شده و دیگر ایمن نباشد یا اینکه ازاین وسیله طوری استفاده شود که خطرناک بوده و کودک را در معرض خطر جدی قرار دهد. توجه به نکات زیر میتواند خطرات مذکور را تا حد بسیاری کاهش دهد:

هنگام خرید اسباب بازی:

نکته بسیار مهم این است که به برچسبمحدوده سنی اسباب بازی توجه کنید. بعضی از اسباب بازیها دارای هشدارها، نکات ایمنیو روش صحیح سوار کردن قطعات هستند. باید به این نکات نیز توجه کنید.

• اسباب بازی خوب باید محکم و خوش ساخت باشد

• توجه کنید که اسباب بازیهایمناسب برای کودکان بزرگسال ممکن است برای کودکان کم سن خطرناک باشد.

• اسباب بازیهای دست ساز نیز از این قاعده مستثنی نیستند و باید نکات ایمنی در آنهانیز بررسی شود

خطر خفگی

• کودکان زیر سه سال بیشتر تمایلدارند که هرچیزی را ابتدا در دهان بگذارند. اسباب بازیهای کوچک، انواع تیله و توپکوچک و اسباب بازیهایی با قطعات کوچک و شل، همه برای این کودکان خطر خفگی به همراهدارند.

• به شیوه بازی کودک توجه کنید. اسباب بازیهای کوچک میتواند برایکودکان سه ساله و بزرگتری که هنوز عادت دارند اشیا را در دهان بگذارند بسیار خطرناکباشد.

• عروسکهای فشاری جیغ جیغو را به خوبی کنترل کنید تا از محکم بودنسوت سوتک داخل آن مطمئن شوید.

• ماشینها و کامیونهای اسباب بازی را بررسیکنید تا از محکم بودن لاستیک چرخها و دیگر قطعات کوچک آن اطمینان یابید.

• اسباب بازیهای پارچه بزرگ نیز در صورت شل بودن قطعات پلاستیکی مانند چشم، بینی ودگمه ها میتوانند خطر خفگی را به همراه داشته باشند.

• اسباب بازیهای نوزادمانند جغجغه و وسایلی که برای خارش دندان کودک به کار میروند نیز باید آنقدر بزرگباشند که او نتواند آنرا کاملا داخل دهانش کند. قطعات این وسایل مانند زنگوله و ..نیز باید کاملا محکم و در صورت امکان یک پارچه و جدا نشدنی باشند.
خطرات دیگر
• ازخرید اسباب بازیهای که دارای بند، طناب یا کشی بلند هستند که میتواند به دور گردنکودک بپیچد، خودداری کنید. به خصوص بندهای کشی میتوانند به سادگی موجب خفگی کودکشوند.
• اسباببازیهای پر سرو صدا نیز انتخاب نامناسبی هستند و میتوانند موجب آسیب دیدن گوش کودکشوند. اگر صدای یک اسباب بازی برای بزرگسالان بلند باشد، حتما برای کودک گوشخراشخواهد بود.

• مراقب لبه های تیز و نوک باریک اسباب بازی باشید. زیرامیتوانند موجب مجروح شدن بدن کودک شوند.

پس از خرید اسباب بازی

• همواره بر بازی کودک با وسیله جدید نظارت کرده و روش استفاده ایمن ازاسباب بازی را به او بیاموزید.

• بلافاصله تمام تکه های بسته بندی اسباببازی مانند کیسه نایلون، روکش نایلونی، قطعات فوم، گیره ها و سیمها را جمع کرده،دور بیاندازید. زیرا این اشیاء نیز میتوانند موجب مسدود شدن مسیر تنفسی و خفگی اوشوند.

• تمت اسباب بازیها، به صوص عروسکهای پشمالو و نرم را از منابعحرارتی مانند بخاری، اجاق گاز و شومینه دور نگه دارید. این عروسکه به سرعت آتشمیگیرند و موجب سوختگی کودک میشوند.

• هر از گاهی اسباب بازیها را بررسیکنید تا اگر قطعه ای از آن شل شده یا شکستگی آن لبه هایی تیز و برنده به وجود آوردهباشد، آنرا تعمیر کرده یا به دور بیاندازید. وسایل نگهداری از اسباب بازیها

• اسباب بازیها و وسایل کودکان بزرگتر را جدا از لوازم بازی کودکان خردسالنگهداری کنید.

• جعبه اسباب بازی کودک را بدون درب با درب سبک انتخاب کنیدکه در صورت افتادن بر روی دست کودک به او آسیبی نرساند.

• هر جعبه ای براینگهداری اسباب بازی مناسب نیست. اگر جعبه درب دارد، آنرا جدا کنید یا به نکات زیرتوجه نمایید:

• جعبه باید سورخهایی برای ورود هوا داشته باشد تا در صورتیکه کودک به داخل آن رفت، مشکلی برای وی پیش نیاید.

• درب جعبه دارای لولاییقفل دار باشد که در هر زاویه باز مانده و حتی در صورتی که کودک بر آن فشار بیاورد،بسته نشود.

• درب جعبه فاقد بست و گیره باشد تا کودک در داخل آن زندانینشود.

• به یاد داشته باشید که کودکان نباید به جعبه های غیرقابل نفوذ ازهوا دسترسی داشته باشند، زیرا کودکان به رفتن در داخل جعبه و صندوق بسیار علاقهدارند و چنین جعبه هایی میتواند موجب خفگی آنها شود.
اسباب بازیهای راندنی (دوچرخه، ماشین و …)
• اسباب بازی راندنی را متناسب با سن، جثه وتواناییهای کودک انتخاب کنید.
• مراقبباشید که این اسباب بازی تعادل داشته باشد و هنگام استفاده کودک یکبر نشود و باقرار گرفتن وزن کودک بر آن، در تمام مراحل حرکت تعادل داشته باشد.

• از اینوسایل در محلی دور از پلکان، خیابانهای شلوغ، استخر و مکانهای پر خطر دیگر استفادهکنید.

• به یاد داشته باشید که کودک سوار بر یک وسیله چرخدار میتواند بسیارسریع حرکت کند، مراقب خطرهای سر راهش باشید. مبل و میز، چراغ، سیم، لوازم تزئینی یاابزار و وسایلی که میتواند به آنها برخورد کرده یا بر رویش بیافتند را مورد توجهقرار دهید و قبل از شروع بازی، آنها را برداشته یا جابجا کنید.

• اکثرمدلهای روروئک برای کودکان نوپا خطرناک هستند، بهتر است از آن استفاده نکنید یا درهنگام سوار بودن کودک در آن در کنارش باشید.

اسباب بازیهای باتریدار
• باتری حتما باید توسط بزرگسالان در اسباب بازی قرار بگیرد.

• باتری را به طور صحیح در وسیله قرار دهیدو از باتریهای نو و کهنه با هم استفادهنکنید زیرا ممکن است به سولفاته شدن آن و مسموم شدن کودک منجر شود.

• مراقبباشید که کودکان کم سن نتوانند درب محفظه باتری را باز کنند (خطر بلعیدن و خفگی)

• کودک نباید اسباب بازیهای باتری دار را با خود به رختخواب ببرد.
• درصورتی که کودک باتری را ببلعد یا در اثر نشت مواد داخل آن مسموم شود، باید بلافاصلهبا پزشک تماس بگیرید.

بادکنک
• بادکنکهای ساخته شده از لاتکس،موجب مرگ کودکان متعددی شده اند. بادکنک میتواند هنگام باد کردن به داخل مجرایتنفسی کودک کشیده شده و موجب خفگی او شود.

• همواره بادکنکهای باد نشده رادور از دسترس کودک نگه داشته و بادکنهکهای پاره یا معیوب را دور بیاندازید.

• بهترین استفاده از بادکنکهای لاتکسی، تزئین است. این بادکنکها برای بازیمناسب نیستند.

نکات ایمنی دیگر
• هرگز برای کودکان زیر سه سالگردنبند نبندید. زیرا زنجیر یا بند آن موجب خفگی وی خواهد شد و بلعیدن آویزهایتزئینی آن نیز میتواند مجرای تنفسی وی را مسدود کند.

• خرده ریزهایی چونمداد شمعی های شکسته، سکه، گیره کاغذ،درب خودکار، کلیپس مو، زینت آلات، دگمه، پیچ،کلید، آب نبات، آدامس و.. را دور از دسترس کودکان زیر سه سال قرار دهید.

• وسایل مهمانی کودکانه مانند سوت سوتک دارای قطعات کوچک جدا شدنی هستند، این وسایلرا در دسترس کودکان زیر سه سال قرار ندهید

 

آهن رباهای موجود در اسباب بازیها برای کودکان بسیار خطرناک است

خرداد ۱۳, ۱۳۹۱ بواسطة:   موضوع : راهنماي خانواده ها, مشروح اخبار

پژوهشگران علوم پزشکی در آکادمی اطفال آمریکا  مجددا هشدار دادند آهن رباهای کوچک که از اسباب بازی ها و سایر وسایل و ابزار کاری بزرگسالان جدا می شوند اگر در دسترس کودکان قرار بگیرند ممکن است باعث خفگی در کودکان شوند و یا حتی در صورت بلعیده شدن نیز برای دستگاه گوارش، خطرناک هستند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ،  این متخصصان هشدار دادند اگر این تکه های کوچک آهن رباها توسط کودکان بلعیده شوند، می توانند به معده و مجاری گوارشی آنها آسیب های جدی وارد کنند.

متخصصان آکادمی اطفال آمریکا دستورالعمل هایی را برای والدین ارائه کرده اند تا به آنها در پیشگیری از این قبیل حوادث احتمالی در کودکان کمک کنند.

این متخصصان تاکید دارند: هرگز به نوزادان و کودکان خردسال و کم سن خود اجازه ندهید با وسایلی بازی کنند که دارای آهن ربا هستند.

از کودکان بزرگتر نیز هنگام بازی کردن با وسایل دارای آهن ربا به دقت مراقبت کنید.

از خریدن وسایل یا اسباب بازی ها که تکه های زیاد آهن ربا دارند خودداری کنید چون کنترل تکه های گمشده آهن ربا در این شرایط دشوار است.

نوجوانان خود را نیز از خطرات جدی استفاده از آهن ربا در وسایل برنده و رعایت احتیاط های لازم آگاه کنید.

عواملی که موجب آسیب کبد می شوند

خرداد ۱۱, ۱۳۹۱ بواسطة:   موضوع : آموزش سلامت, مشروح اخبار

کبد از اندام‌های مهم و حیاتی بدن است که بدون آن ادامه حیات غیرممکن است. پانکراس یا همان لوزالمعده به همراه کبد، نقش مهمی در هضم و متابولیسم مواد غذایی به‌ عهده دارند. کیسه‌ صفرا نیز اگرچه اندامی مهم است، ولی بدن به‌ خوبی خود را با فقدان آن، تطبیق می‌دهد. آگاهی از ساختمان وعملکرد این اندام‌ها برای حفظ سلامت و کارآیی بهتر بدن، بسیار مهم و ارزشمند است.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ، مهمترین وظایف کبد شامل متابولیسم کربوهیدرات، پروتئین و چربی، ذخیره و فعال کردن ویتامین‌ها و مواد معدنی، تبدیل آمونیاک به اوره، متابولیسم استروئیدها و بالاخره عمل کردن به‌عنوان یک صافی برای حفاظت در برابر سیل مواد مضری که به‌ خون سرازیر می‌شوند، است.

کبد همچنین صفرا تولید می‌کند. نمک‌های صفراوی برای هضم و جذب چربی و ویتامین‌های محلول در چربی استفاده می‌شوند و محصول نهایی انهدام گلبول‌های قرمز در کبد ترکیب شده و از طریق صفرا دفع می‌شود.

پزشکان تاکید دارند که اگر کبد دچار اشکال شود، فرد با مشکلات و اختلالاتی چون افسردگی، نگرانی، اضطراب، خمودگی، بی‎حالی، درهم‌کشیدگی چهره، رنگ پریدگی یا تیره شدن پوست صورت، دیدن کابوس و گوشه‎گیری مواجه می‎شود.

به گفته متخصصان از جمله مهمترین عواملی که موجب آسیب دیدن کبد می شوند عبارتند از:

– شب دیر خوابیدن و صبح دیر از خواب بیدار شدن

– ادرار نکردن پس از بیدار شدن از خواب

– پرخوری

– نخوردن صبحانه

– مصرف بی حد دارو

– مصرف مواد نگهدارنده، افزودنی‌ها، رنگ های خوراکی و شیرین کننده‌های صنعتی

– مصرف روغن ناسالم برای طبخ غذا

– مصرف غذاهای خام البته به غیر از سبزیجات و یا مصرف سرخ کردنی‌های بیات و از قبل مانده

انواع میوه‌ها و سبزی‌‌های تازه بخصوص کاهو و هویج و خیار، روغن زیتون، انار و شاتوت اثر معجزه آسایی روی بهبود فعالیت کبد دارند. با تغذیه صحیح و مناسب می‌توان کبد را سالم نگه داشت.

برخی از پزشکان معتقدند اهمیت سلامت کبد به حدی است که می توان گفت سالم بودن آن معادل سلامت جسم و روان انسان است.

یکی از شگفتی‌های کبد، ترشح ماده ضد ویروسی به نام اینترفرون است. این ماده زمانی تولید می‌شود که کبد در نهایت سلامت باشد. پس باید از این عضو ارزشمند و حیاتی نهایت مراقبت را انجام دهید.

حرکت دادن مفاصل ، دردهای ناشی از التهاب مفصل ( آرتریت ) را کاهش می‌دهد

پژوهشگران علوم پزشکی می گویند نتایج بررسی ورزش در تعداد زیادی از بیماران ثابت کرده است که ورزش دردهای ناشی از التهاب مفصلی ( آرتریت ) را کاهش می‌دهد . آنان عنوان می کنند که با فعالیت ورزشی ، شما می توانید قدرت عضلانی را افزایش دهید ،‌ سفتی مفاصل را کاهش دهید ، انعطاف پذیری را بهبود ببخشید و وضعیت خلقی و اعتمادبه نفس را افزایش دهید . در صورتیکه دچار درد مفاصل و احیاناً التهاب آنها هستید ،ورزش می تواند به شما کمک کند .

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ،  کارشناسان معتقدند حرکات مفاصل می توانند درد آنها را تخفیف دهند . پزشکان معتقدند که ورزش کردن باعث تقویت عضلات اطراف مفاصل می شوند و در نتیجه تنش مفاصل را کاهش می دهد .

همچنین ورزش سفتی مفاصل را کاهش می دهد و باعث تحکیم مفاصل و خاصیت انعطاف پذیری آنها می شود .ورزش می تواند سطح خلقی و اعتمادبه نفس شخص را نیز ارتقا دهد . ورزش باعث خواب بهتر نیز می شود و در عین حال وزن را نیز تحت کنترل درمی آورد و انرژی بیشتری به شما می دهد . علاوه بر تخفیف دردهای ناشی از آرتریت ، ورزش می تواند سایر مشکلات سلامتی مانند دیابت ، استئوپروز و ناراحتیهای قلبی را کاهش دهد . ولی بخاطر داشته باشید که اگر به تازگی تصمیم به ورزش کردن گرفته اید ، به آرامی شروع کنید و هرگز عجله نکنید .

* قبل از شروع حرکات ورزشی حتماً بدن خود را گرم کنید :

تفاوتی نمی کند که شما از آرتریت رنج می برید یا نه ، حتماً قبل از شروع بدن خود را گرم کنید . پرداختن به یک فعالیت ورزشی بدون گرم کردن عضلات فقط باعث درد و آسیب می شود . با وجود آرتریت شاید بهتر باشد فعالیتهای فوق العاده تری انجام داد تا مفاصل به اندازه کافی گرم شوند . خیلی از مردم تلاش می کنند قبل از شروع فعالیت ورزشی با دوش گرم گرفتن و یا استفاده از کیسه های آب گرم مفاصل خود را گرم کنند و به این ترتیب مفاصل خودر ا به اندازه کافی نرم نمایند . حرکات ورزشی نیز خود ، عضلات را گرم می کنند . مثلاً شما می توانید برای آماده شدن برای یک فعالیت ورزشی نظیر شناکردن یا پیاده روی به مدت کوتاهی پیاده روی یا شنا کنید . فقط خیلی آهسته اینکار را بکنید . حرکات کششی نیز قبل از هر ورزشی می توانند مفید واقع شوند : چند حرکت کششی در بالاتنه انجام دهید و چندبار خم و راست شوید بطوریکه زانوهایتان صاف باشد سعی نکنید که انگشتان پای خود را لمس کنید .

* فعالیتهای ورزشی برای آرتریت :

گروهی از کارشناسان فعالیتهای زیر را برای گرم کردن در آرتریت توصیه می کنند . از هر کدام می توانید ۳ تا ۵ بار تکرار نمائید : به پهلوها خم شوید : دستها را بر روی کمر بگذارید : از کمر در هر کدام از طرفین خم شوید و سپس به بالا برگردید . در طرف مقابل هم تکرار کنید . شانه را بالا بیندازید : هر دو شانه یا یکی از آنها را به سمت گوشهایتان بالا و پایین بیاورید و تکرار کنید . حرکات دورانی در بازوهایتان انجام دهید : دستهایتان را به طرفین باز کنید . سپس بازوهایتان را به سمت جلو بیاورید و بعد به سمت عقب ببرید . پاهایتان را به اندازه عرض شانه ها بازکنید و انگشتان پاها را تا حدودی به بیرون متمایل کنید . به سمت چپ بدنتان بچرخید سپس به سمت راست بچرخید.

* فعالیتهای تقویت کننده برای مبتلایان به آرتریت :

کارشناسان معتقدند تقویت عضلات حتی با جابجایی وزنه های کوچک ، استفاده از میله های فنری و حتی بلند کردن ظرفهای یک لیتری آب حاصل می شود . تقویت عضلات حتی زمانیکه روی صندلی نشسته اید و به تماشای فیلم می پردازید قابل دستیابی می باشد . در صورتیکه می خواهید یک برنامه تقویت عضلات دست را انجام دهید ، از وزنه هایی استفاده کنید که بتوانید ۱۲ تا ۱۵ بار آنها را جابجا کنید . مطمئن باشید که این وزنه ها به شما آسیبی نمی رسانند .

* حرکات چرخشی در عضلات تاکننده :

آرنجهایتان را در طرفین خود بصورت خم نگهدارید . در حالیکه بازوهایتان را در طرفین بدنتان نگهداشته اید ، سمت شانه بالا بیاورید ، سپس به حالت اولیه برگردانید و با دست مقابل تکرار کنید . حرکات بازوها در طرفین : در حالیکه دستهایتان در طرفین شما هستند به آرامی بازوهایتان را تا حد شانه ها بالا بیاورید سپس پایین برده و تکرار کنید . فشار بر دیوار : این حرکت بخصوص برای افرادی که قدرت فشاردادن کمی دارند بسیار مؤثر می باشد . در حالیکه حدود ۳۰ سانتی متر از دیوار فاصله دارید بایستید . دو دست خود را در حالیکه کمی بیشتر از عرض شانه بازکرده اید بر روی دیوار بگذارید . سینه خود را به دیوار نزدیک کنید و سپس به عقب برگردید .

* حرکات ایروبیک برای آرتریت :

برای هر فرد بزرگسالی چه مبتلا به آرتریت باشد یا نه ، سی دقیقه برنامه ورزشی در روز حداقل سه بار در هفته توصیه می شود . البته شما می توانید آنرا به زمانهای کوچکتر تقسیم کنید و حاصل جمع را به مقدار کل برسانید . ابتدا به ۵ تا ۱۰ دقیقه شروع کنید و سپس بتدریج افزایش دهید . پیاده روی ، دوچرخه سواری ، شنا ، یوگا و ورزشهای ایروبیک آبی برای مبتلایان به آرتریت توصیه می شود .

ورزشهای آبی بخصوص بخاطر لطافت آب و حالت شادابی و شناوری آنها ایده آل هستند . در واقع این یک روش مناسب برای گرم کردن و تقویت عضلات و مفاصل می باشد .

علاوه بر اینکه می توانند باعث افزایش قدرت عضلانی شوند . چشمه های معدنی و استفاده از وانهای آب گرم کاملاً آرامش بخش هستند و اجازه فعالیتهای ورزشی سبک را می دهند . اما باید توجه داشت که افراد سالمند مستعد افزایش دمای بدن و حالت گرمازدگی هستند لذا استفاده از وانهای آب گرم باید کوتاهتر باشد . فعالیتهای ایروبیک آبی بخصوص در افراد مبتلا به آرتریت در استخرهای سرپوشیده بیشتر رایج هستند .

در طی فعالیتهای روزمره البته می توانید در بعضی فرایندهای کاهش دهنده درد شرکت نمائید مانند : شستن ماشین ، چمن زنی ، کشیدن جاروبرقی و گشت و گذار در بازارها . در حالیکه به تلویزیون نگاه می کنید ، در اطاقتان قدم بزنید .

شاید زیاد بنظر نرسد لیکن فعالیتهای جزئی می توانند کمک کنند تا حرکات مفاصل شما حفظ شوند ، مضافاً اینکه به این ترتیب شما انرژی مصرف می کنید . اگر هر کدام از فعالیتها منجر به درد شد برای کاستن درد بر روی مفاصل یخ بگذارید . یک کیسه از سبزیجات یخ زده بر روی حوله بسیار مؤثر می باشد .

اگر درد بیش از یکساعت طول کشید شرایط جدی می باشد و باید فعالیت ورزشی خود را قطع کنید و یا با پزشکتان مشورت کنید .

« برگه‌ی پیشبرگه‌ی بعد »