شقاق و هموروئید

خرداد ۲۳, ۱۳۹۱ بواسطة:   موضوع : بيماريهاي غير واگير شايع, مشروح اخبار

شقاق و هموروئید دو بیماری متفاوت در ناحیه مقعد هستند كه دانستن اختلاف آنها از نظر علایم و تظاهرات و نحوه درمان به رغم شباهت های فراوان این دو بیماری ضروری است.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ،  فیشر یا شقاق ترك و یا زخمی است كه در ناحیه ابتدای مقعد رخ می دهد كه بسیار دردناك بوده و گاهاً با خونریزی مختصر موقع اجابت مزاج همراه است. علل ایجاد این زخم متفاوت است ولیكن در اكثر بیماران با تغییر اجابت مزاج از قبیل یبوست و یا اسهال شدید همراه است.

از نظر فیزیولوژیك مشكلات كاهش خون رسانی در قسمت پشتی مقعد را مطرح كرده اند و بعضی از محققان افزایش فشار داخل كانال آنال (مقعدی) را از علل فیزیولوژیك آن می دانند. شایع ترین محل این زخم در قسمت خلفی است و از نظر بروز فیشر در بین زنان و مردان هر دو به یك اندازه شایع است به خصوص در افراد بالغ جوان شایع تر مشاهده می شود ولیكن این بیماری از نوزادان تا افراد مسن را گرفتار می كند.

اصول درمانی فیشر: فیشر به دو فرم حاد و مزمن دیده می شود. فیشر حاد زمانی است كه علایم طی یك ماه اخیر شروع شده است و با درد شدید مقعد به خصوص در موقع اجابت مزاج شروع شده و زخم به صورت حاد است. درمان فرم حاد فیشر به صورت مراقبتی و سرپایی است. اكثراً با تغییر عادات غذایی و مصرف فیبر و سبزیجات و تنظیم عادات اجابت مزاج و استفاده از پمادهای بی حس كننده درمان می شود.

فیشر مزمن وقتی است كه علایم فیشر طولانی شود و گاهاً علایم تكرار شود در این حالت فیشر مزمن می شود در این حالت اكثراً یك زائده پوستی نیز در لبه مقعد ایجاد می شود كه در این صورت اكثراً نیاز به درمان های بیشتر از قبیل جراحی دارد.

• درمان های جدید فیشر مقعد چیست

امروزه با توجه به عوارض مختصر و گاهاً جدی عمل جراحی كه ممكن است با بی اختیاری همراه باشد اكثر مراكز درمانی معتبر دنیا ابتدا از درمان های مراقبتی از قبیل پماد نیتروگلیسیرین ۲/۰ درصد و یا پمادهای دیلتیازم استفاده می كنند كه میزان موفقیت آن حدود ۶۵ ۶۰ درصد است. مشكلات تجویز این داروها سردرد و نیاز به مدت زمان طولانی مصرف و گاهاً عدم رضایت بیماران است. داروی دیگری كه امروزه از آن استفاده می شود سم بوتولونیوم است كه داخل عضله داخلی مقعد تزریق می شود و تأثیر آن بین ۸۵ ۷۰ درصد گزارش شده است و در تحقیقات اینجانب حدود ۷۷ درصد درد و علایم بیمار برطرف شده است و از محاسن آن سرپایی بودن و بدون عارضه بودن آن است و سریعاً قابل تزریق است و نیاز به بیهوشی و بی حسی ندارد و به صورت سرپایی قابل انجام است و از معایب آن هزینه بالای دارو در ایران است. راه نهایی درمان فیشر مزمن جراحی است كه در این عمل معمولاً قسمتی از عضله اسفنگتر داخلی قطع شده و گاهاً نیاز به برداشتن زوائد پوستی نیز می شود. طبق آمار و تحقیقات انجام شده پاسخ به درمان نیز ۹۵ درصد است و نتیجه آن نیز سریع تر است و بایستی با دقت كافی انجام شود تا از عوارض احتمالی آن جلوگیری شود. معمولاً جراحی اسفنگتروتومی در دست جراح ماهر عوارض آن بسیار كم است.

• هموروئیدچیست

هموروئید یا بواسیر یكی از علل شایع خونریزی های روده بزرگ است. هموروئیدها اعضای طبیعی قسمت انتهایی روده بزرگ هستند كه به دلایل متفاوت دچار عارضه هموروئید می شود و اصولاً در بروز هموروئید زمینه های ارثی و خانوادگی، بیماری های غددی، علل زمینه ای، تغذیه، شغل، آب و هوا، مسائل روانی، سن، دارو، عفونت، حاملگی، سرفه زیاد، زورزدن، استفراغ، و یبوست مؤثر هستند. البته در بروز هموروئید ممكن است بیش از یك عامل دخالت داشته باشد.در كشور آمریكا هر ساله یك میلیون بیمار جدید مبتلا به هموروئید شناسایی می شوند و معمولاً ۵۰ درصد افراد بالای ۵۰ سال طی سه سال این بیماری را تجربه می كنند. هموروئید به دو صورت داخلی و خارجی مشاهده می شود . نوع خارجی اكثراً با درد زیاد و تورم اطراف مقعد مشاهده شده و اكثراً در صورت وجود درد شدید نیاز به اقدام جراحی اورژانس دارند در غیر اینصورت درمان مراقبتی شده و خودبه خود برطرف می شوند. هموروئیدهای داخلی اكثراً با خونریزی موقع اجابت كه به صورت دفع خون روشن پس از اجابت مزاج سفت است بروز كرده و معمولاً خون از مدفوع جدا بوده و روی كاسه توالت می چكد و از طرفی ممكن است با بیرون زدگی زائده ای از مخرج باشد كه با اجابت مزاج بیرون زده و خونریزی كرده و یا خودبه خود جا می رود و یا نیاز به جااندازی دارد كه جراحان با وجود این علایم آنها را دسته بندی می كنند:

درجه اول: خونریزی بدون بیرون زدن زائده

درجه دوم: خونریزی با بیرون زدن زائده ای از مخرج كه خودبه خود جا می رود.

درجه سوم: خونریزی با بیرون زدن زائده كه با دست جا می رود.

درجه چهارم: خونریزی به همراه بیرون زدن زائده از مخرج كه با دست قابل جا رفتن نیست.معمولاً هموروئیدهای در درجه اول درمان مراقبتی انجام می شود كه شامل اصلاح عادات اجابت مزاج و جلوگیری از یبوست و زور زدن موقع اجابت مزاج است كه با تنظیم اجابت مزاج و مصرف سبزیجات و مواد پرفیبر و پمادهای ضد هموروئید درمان شوند. درمان هموروئیدهای درجه دوم ابتدا درمان دارویی و مراقبتی است و در صورتی كه پاسخ مناسبی گرفته نشد ممكن است به روش های سرپایی دیگر از قبیل بستن هموروئید با حلقه كشی یا روش HAL متوسل شد.درمان هموروئید درجه سوم و چهارم تاكنون جراحی بوده است ولیكن امروزه با توجه به عوارض جراحی و مشكلاتی كه اكثراً بیماران پس از این قبیل اعمال دارند و مدت زیادی طول می كشد تا زخم بهبود یابد سعی بر این است كه از اقدامات آسان تر استفاده شود.

برای هموروئیدهای درجه دوم و بعضی از هموروئیدهای درجه سوم روش رابرباند (حلقه كشی) كه اكثراً به صورت سرپایی و بدون بیهوشی و بدون نیاز به بی حسی در درمانگاه یا مطب قابل انجام است به كار می رود و نتایج آن نیز بسیار خوب است. روش بسیار جدید DG HAL روشی است كه برای هموروئیدهای درجه دوم، سوم و بعضی از هموروئیدهای درجه چهارم مورد استفاده قرار گرفته است. در روش DG HAL به كمك داپلر عروق مربوط به هموروئید شناسایی و مشخص شده و به وسیله یك بخیه مسدود می شود كه در این روش هیچگونه درد، خونریزی و عارضه حین و پس از عمل وجود ندارد و بیمار به راحتی می تواند به سركار خود بازگردد و طی چهار هفته پس از این عمل هموروئیدها چروكیده شده و به تدریج علایم آن از قبیل درد و خونریزی برطرف می شود. در این روش كه از سال ۱۹۹۵ در اروپا شروع شده است طرفداران بسیاری پیدا كرده است و نتایج و مقالات در ارتباط با نتایج آن امیدوار كننده است و در ایران نیز روش DG HAL انجام می شود و بیماران رضایت زیادی نسبت به راحتی پس از عمل دارند و هیچگونه دردی و ناراحتی پس از عمل نداشته اند. از محاسن این روش بازگشت سریع به سر كار است كه در روش های جراحی به دلیل درد و زخم و ترشح بسیار با تاخیر انجام می شود و همچنین عوارض احتمالی تنگی و بی اختیاری در دفع در روش DG HAL وجود ندارد.

• آیا علایم فیشر و هموروئید می تواند علایم سرطان نیز باشد

از آنجا كه سرطان های روده بزرگ اكثراً با خونریزی بروز می كنند و اگر سرطان هرچه به ناحیه مقعد نزدیك تر باشد علایم آن شباهت بیشتری به علایم فیشر و هموروئید خواهد داشت لذا هر بیمار مبتلا به هموروئید در سنین بالای ۵۰ سال بایستی از نظر احتمال وجود سایر بیماری های روده بزرگ مورد توجه و بررسی قرار گیرد. لذا آنوسكوپی و ركتوسكوپی و یا كولونوسكوپی با نظر پزشك مربوطه برحسب سن و سابقه بیمار الزامی است.

• آیا خوددرمانی فیشر و هموروئید مجاز است

خیر زیرا در مورد رد سایر علل پزشك متخصص بایستی نظر بدهد و گاهاً مشاهده شده است كه بیماران به اشتباه سرطان ها و یا بیماری های التهابی روده را خودبه خود درمان كرده و بیماری اصلی كشف نشده و با عوارض شدیدتر و لاعلاج به پزشك مراجعه كرده اند.

شیاف و پماد انتی هموروئید(ANTIHEMORRHOID)

خرداد ۲۳, ۱۳۹۱ بواسطة:   موضوع : دارونامه, مشروح اخبار

هموروئيد همان بواسير است و به كلافه هاي عروقي ناحيه مقعد گويند كه به علت فشار آمدن به كف لگن در هنگام زور زدن موقع اجابت مزاج ، پر خون و متورم شده و در صورت تكرار و ادامه يافتن يبوست سبب پارگي اين كلافه هاي عروقي شده و بصورت خونريزي و بيرون زدگي از مقعد نمايان مي شود .

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ،  داروهاي بدون نسخه مصرفي در درمان هموروئيد نبايد بيشتر از 7 روز استفاده شوند. اگر بعد از اين دوره مشكل بهبود نيافت بيمار بايد جهت بررسي دقيق تر به پزشك مراجعه نمايد. هموروئيد در صورت عدم درمان مي‏تواند منجر به بيرون زدگي، در نتيجه آلوده شدن عروق مربوطه با مدفوع و يا خونريزي اين رگها شود.

●   مكانيسم اثر:

اين دارو داراي اثرات قابض ، ضدالتهاب و ضددرد و بي حس كننده موضعي مي باشد

●  موارد مصرف:

شیاف  پماد آنتی هموروئید جــهت درمــان علامتی هموروئید داخلی و دیگر اختلالات مجرای معقدی مانند التهاب راســت روده ، شقاق همراه با فیستول و آزردگی و خارش اطراف معقد مصرف میشود بطوریكه یك شیاف پــس از هر اجابت مزاج مصرف می شود . قابل ذكرست كه تعداد شیاف مصرفی در روز نباید بیش از مــقدار تجویزی توسط پزشك باشد .

در درمان علامتي هموروئيد خارجي و هموروئيد پرولاپس يافته و ساير بيماريهاي دردناك اطراف مقعد و همچنين در درمان خارش قسمت خارجي دستگاه تناسلي زنان و خارش مقعد مصرف مي شود .

●  عوارض جانبي:

عوارض جانبي اين دارو ممكن است در اثر استعمال بيش از حد مجاز آن بروز نمايد در صورت بروز عوارضي مثل خارش ، قرمزي ، راش پوستي ، سوزش و درد و واكنشهاي حساسيتي و خونريزي مقعدي كه قبل از استعمال دارو وجود نداشته است به پزشك خود مراجعه نمائيد .

●  نكات قابل توصيه:

• دارو را طبق تجويز پزشك استفاده كنيد .
• قبل از استعمال پماد ، مقعد را كاملا” با آب و صابون شسته و تميز نمائيد .
• قبل و پس از استفاده از اپليكاتور آنرا با آب و صابون شسته و تميز نمائيد .
• چنانچه استعمال يك نوبت از دارو را فراموش كرديد به محض به يادآوردن آنرا استعمال نمائيد ولي اگر زمان استعمال نوبت بعدي فرارسيده باشد از مصرف دوباره دارو خودداري كنيد .

●  تداخل دارویی :

داروهای‌ مسدد بتا آدرنرژیک‌ از طریق‌ کاهش‌ جریان‌ خون‌ کبدی‌، ممکن‌ است‌ سرعت‌ متابولیسم‌ لیدوکائین‌ موجود در فرآورده‌ را کاهش‌ دهند. سایمتیدین‌ از طریق‌ کاهش‌ متابولیسم‌ داروهای‌ موجود در این‌ فرآورده‌ ممکن‌ است‌ متابولیسم‌ آنها را به‌ تاخیر بیاندازد.

●  هشدارهـــــــا :

در صورت بروز خونريزي با پزشك معالج خود تماس حاصل نمائيد .

چنانچه پس از گذشت 1 يا 2 هفته از مصرف دارو بهبودي حاصل نگرديد و يا علائم درد ، تورم ، تحريك و قرمزي بدتر شد به پزشك خود مراجعه نمائيد .
قبل از قطع استعمال دارو با پزشك خود مشورت نمائيد.

●  مقدار مصرف:

يك اپليكاتور و یا یک شیاف  پماد ، صبح و شب برحسب نياز و بر اساس دستور پزشك مصرف شود .

●  بارداري و شيردهي:

استعمال اين دارو در بارداري و شيردهي تنها با توصيه پزشك مي باشد .

●  شرايط نگهداري:

دارو در دماي پايين تر از 30 درجه سانتيگراد نگهداري و از يخ زدگي محافظت گردد. دور از دسترس اطفال نگهداري شود.

●  اشكال داروئي :

پماد آنتي هموروئيد در تيوبهاي 15 گرمي به بازار عرضه مي گردد . و شیاف آنتی هموروئید .

نوشیدن حداقل چهار فنجان چای در روز خطر پیشرفت دیابت را تا ۲۰ درصد كاهش می دهد

پژوهشگران علوم پزشكی در کشور آلمان می گویند نتایج تحقیقات آنان نشان داده است كه بهترین و موثرترین شیوه برای كاهش خطر ابتلا به دیابت نوشیدن حداقل چهار فنجان چای در روز است.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ،  این پزشكان عادت های نوشیدن چای را در بیش از ۱۲ هزار بیمار مبتلا به دیابت نوع دوم در سراسر اروپا، ارزیابی كرده و دریافتند كه نوشیدن حداقل چهار فنجان چای در روز خطر پیشرفت دیابت را در این بیماران تا ۲۰ درصد كاهش داد كه این میزان، برای مبتلایان به دیابت رقم قابل ملاحظه ای است.

این تحقیقات را پژوهشگران دانشگاه هنریش هین در آلمان انجام داده و دریافتند: خطر ابتلا به دیابت در کشورهایی که ساکنان آن چهار فنجان چای در روز می نوشتند به میزان 20 درصد کمتر بود.
میانگین مصرف در اروپا از صفر تا چهار فنجان چای در روز است به گونه ای که این میانگین در اسپانیا صفر و در انگلیس چهار است.
این پزشكان تاكید كردن مزایای نوشیدن چای در پیشگیری از دیابت فقط شامل حال افرادی می شود كه عادت به نوشیدن چای زیاد در طول روز دارد اما در افرادی كه كمتر از سه فنجان در روز چای می نوشند، تاثیری ندارد. و  فواید بیشتر در بین مصرف کنندگان زیاد چای خودش را نشان داد زیرا مصرف یک تا سه فنجان چای خطر مربوط به دیابت را کاهش نمی دهد.

“كریستین هردر” متخصص اصلی در این آزمایشات در مركز مطالعات دیابت لیبنیز در دانشگاه آلمانی “هنریش هین” خاطرنشان كرد: چاقی یك فاكتور خطرزای اصلی در بروز دیابت نوع دوم است اما عوامل رژیمی نیز در این زمینه نقش مهمی دارند كه یكی از این عوامل مصرف چای است.

وی تشریح كرد: چای با تاثیرگذاری روی هضم گلوكز، جذب گلوكز و حفاظت از سلول های بتا در برابر مولكول های رادیكال آزاد، خطر بروز دیابت نوع دوم را كاهش می دهد.

پژوهشگر کریستیان هردر مسئول این تحقیقات گفت: چاقی عامل خطرناک بزرگی برای ابتلا به دیابت نوع دوم است اما فاکتورهای غذایی نیز در این زمینه نقش ایفا می کنند و یکی از فاکتورهای مهم غذایی مصرف چای است.

وی افزود: مصرف چای چه بسا خطر ابتلا به دیابت نوع دوم را از طریق تاثیر بر هضم گلوکز و مصرف آن محافظت از تخریب سلولهای بتا (β-cells) کاهش می دهد.

سلول‌ های بتا(β-cells) نوعی از سلول‌ها هستند که در پانکراس (لوزالمعده) قرار دارند.

این سلول‌ ها در مناطقی به نام جزایر لانگرهانس حضور دارند و بین 65 تا 80 درصد این ناحیه را تشکیل می‌دهند و وظیفه اصلی آنها ترشح انسولین است.

هردر گفت‌: این تاثیر مفید چای ممکن است به خاطر ماده پولی فینول موجود در آن باشد.

ماده پولی فینول دارای عناصری است که از بدن در مقابل برخی از بیماریها محافظت می‌کند.

دیابت یا بیماری قند وقتی ایجاد می‌شود که هورمون انسولین به عنوان تنظیم‌ کننده قند خون یا به اندازه کافی در بدن تولید نمی‌‌شود یا اینکه بافت‌های بدن به درستی به آن پاسخ نمی‌دهند لذا سوخت و ساز قند در بدن

مختل می‌‌شود و قند خون از حد طبیعی خود بالاتر می‌رود و در نهایت علائم شاخص دیابت به صورت پرخوری، پرنوشی و پر ادراری ظاهر می‌شود.

دیابت را بر حسب علت ایجاد بیماری به دو گروه دیابت نوع اول و دوم تقسیم می‌کنند. دیابت نوع اول یا دیابت نوجوانان در نتیجه تخریب نابجای سلول‌های مولد انسولین به وسیله دستگاه ایمنی بدن رخ می‌دهد.

این بیماران مجبورند از همان ابتدا با تزریق انسولین خارجی کمبود این هورمون را در بدن رفع کنند و قند خود را در حالت عادی نگه دارند.

دیابت نوع دوم یا دیابت بزرگسالان معمولاً در میانسالی بروز می‌کند و زمینه ارثی در ایجاد آن دخیل است. این نوع دیابت به علت مقاومت پیدا کردن سلول‌های بدن به انسولین رخ می‌دهد و علاجی ندارد اما کارهای مختلفی می‌توان برای اداره درمانی و نیز پیشگیری از آن انجام داد.

کنترل دقیق دیابت و طبیعی‌کردن قند خون در هر دو نوع این بیماری می‌‌تواند باعث جلوگیری از بروز عوارض درازمدت تهدید کننده حیات ناشی از آن شود و عمر طبیعی بیماران را تضمین کند.

دیابت نوع دوم بسیار شایع ‌تر از دیابت نوع اول است به طوری که 90 تا 95 درصد بیماران به نوع دوم دیابت مبتلا هستند.

سازمان بهداشت جهانی (  WHO  ) در تازه‌ترین گزارش خود پیش بینی کرده است که میزان مرگ و میر افراد دیابتی تا سال 2030 میلادی افزایش یابد.

این سازمان تعداد افراد مبتلا به دیابت در جهان را بیش از 346 میلیون نفر اعلام کرده و گفته است: پیروی از رژیم غذایی سالم، ورزش منظم، وزن مناسب و خودداری از مصرف دخانیات به مبتلا نشدن به بیماری دیابت کمک می‌کند.

قند ناشتا به mg/dl ۱۱۰ یا بیشتر ، خطر سكته مغزی را تشدید می كند

خرداد ۲۱, ۱۳۹۱ بواسطة:   موضوع : ديابت, مشروح اخبار, مقالات و تحقیقات پزشکی

پژوهشگران علوم پزشکی می گویند نتایج یک آزمایش جدید نشاندهنده آن می دهد افرادی كه هنوز به دیابت مبتلا نشده اند اما قند خونشان بیشتر از حد نرمال است یعنی به عارضه پیش دیابت مبتلا هستند در سال های آتی بیشتر با خطر ابتلا به سكته مغزی مواجهند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ،  قند خون ناشتای طبیعی برای یک فرد طبیعی غیر دیابتی در حدود 70 تا 100 میلی گرم در دسی لیتر است. برخی از افراد پیش از اینکه دچار دیابت تمام‌عیار شوند،‌ قند خون‌شان افزایش می‌یابد، اما نه آنقدر که به معیارهای تشخیص دیابت برسد . این عارضه را پیش‌دیابت می‌نامند.

به طور طبیعی قند (گلوگز) خون یک فرد 100 میلی‌گرم در دسی‌لیتر یا پایین‌تر است. هنگامی که قند خون بین 100 تا 120 میلی‌گرم در دسی‌لیتر می‌رسد،‌ فرد به پبش‌دیابت مبتلا است. هنگامی که آزمایش قند خون تشان می‌دهد که قند خون 126 میلی‌گرم در دسی‌لیتر یا بالاتر است،‌ دیابت تشخیص داده می‌شود.

متخصصان علوم پزشكی دانشگاه كالیفرنیا هشدار دادند كه عارضه پیش دیابت می تواند عامل بروز طیف گسترده ای از بیماری ها باشد. آمارها نشان می دهد كه در حال حاضر تنها در كشور آمریكا ۷۹ میلیون نفر به عارضه پیش دیابت مبتلا هستند.

در این بررسی كه در مجله “طب انگلیس” منتشر شده ۱۵ مطالعه قبلی با حضور بیش از ۷۶۰ هزار داوطلب مورد بازبینی قرار گرفته است.

در این ارزیابی ها معلوم شد افرادی كه مبتلا به پیش دیابت هستند، ۲۱ درصد بیشتر در معرض خطر بروز سكته مغزی قرار دارند. این ارتباط به گونه ای است كه حتی میزان افزایش خطر بروز سكته مغزی به چگونگی اندازه گیری و ارزیابی فاكتور پیش دیابت، بستگی دارد.

این متخصصان می گویند: خطر بروز سكته مغزی ممكن است با رسیدن قند ناشتا به “mg/dl ۱۱۰” یا بیشتر، افزایش پیدا كند اما با این حال كیفیت این اثرگذاری می تواند تحت تاثیر فاكتورهای دیگری نیز باشد.

در این مطالعه تاكید شده است افرادی كه مبتلا به پیش دیابت هستند باید وزن خود را به دقت تحت كنترل داشته باشند و برای كاهش این خطر الگوی زندگی سالم تری را در پیش بگیرند.

در این مطالعه به افراد دارای دیابت پنهان اشاراه ای نشده است . دیابت پنهان به حالتی گفته مي‌شود كه در آن قند خون بین حد طبیعی و دیابتی قرار دارد. در مورد قند ناشتا مقادیر بین 125- 100 و در مورد قندخون 2 ساعته در آزمون خوراكی تحمل گلوكز مقادیر بین 199- 140 به عنوان دیابت پنهان در نظر گرفته مي‌شوند.

پژوهشگران تاکید می کنند که  اگر پیش‌دیابت دارید، باید با دکترتان در مورد تغییر دادن سبک زندگی‌تان از جمله کاهش وزن در حد معتدل و انجام دادن منظم ورزش مشورت کنید. این کار به شما کمک می‌کند که از تبدیل شدن پیش‌دیابت به دیابت تمام‌عیار جلوگیری کنید.

براي بررسي وضعيت پره ديابت افراد  اگر با داشتن شراطی زیر مورد بررسی قرار گیرند :

– سن بالاي 45 سال داريد.
– داراي هر يک از عوامل خطر ابتلا به ديابت مي باشيد.
– داراي اضافه وزن و يا نمايه توده بدني(BMI) بيش از 25 مي باشيد.
– جزء نژادهاي با خطر زياد براي ابتلا به ديابت هستيد.
– اگر در گذشته، سابقه عدم تحمل گلوکز داشته ايد و يا سطح گلوکز خون ناشتاي شما پايين است.
– اگر سابقه ديابت بارداري داريد و يا کودکي با وزن بيش از 4 کيلوگرم را به دنيا آورده ايد.
– داراي گروهي از عوارض مربوط به سندرم متابوليک باشيد که اين عوارض عبارتند از : کلسترول و تري گليسريد بالا، بالا بودن LDL و پايين بودن HDL، چاقي شکمي، فشار خون بالا و مقاومت به انسولين.
– داراي سندرم تخمدان پلي کيستيک هستيد.

نوزادان مادران سیگاری حداقل ۲۰۰ گرم زیر وزن طبیعی متولد می شوند

خرداد ۲۰, ۱۳۹۱ بواسطة:   موضوع : مشروح اخبار, مقالات و تحقیقات پزشکی

استعمال سیگار در دوران حاملگی بر روی نوزادان‏ عوارض سوئی بجا می‏گذارد.این عوارض عبارتند از:کم شدن وزن نوزادان مادران سیگاری،از وزن نوزادان مادران غیر سیگاری و این کمی وزن‏ بطول مدتی که مادر طفل،سیگار استعمال می‏نموده‏ بستگی مستقیم دارد .

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ،  پژوهشگران علوم پزشکی می گویند نتایج یك مطالعه جدید تایید کننده این مطلب است  که نوزادان مادران سیگاری حداقل ۲۰۰ گرم زیر وزن طبیعی متولد می شوند.

در یك مطالعه جدید معلوم شد نوزادانی كه از مادران سیگاری متولد می شوند حداقل ۲۰۰ گرم زیر وزن طبیعی متولد می شوند.

بدنی در نوزادانی كه مادران آنها در دوران بارداری سیگاری یا غیرسیگاری بودند با یكدیگر مقایسه شدند.

 این ارزیابی نشان داد نوزادانی كه مادرانشان در زمان حاملگی سیگار نمی كشیدند، اندازه و وزن طبیعی تری دارند. درواقع نتایج مقایسه ها تایید كرد نوزادان مادران سیگاری بین ۱۸۰ تا ۲۳۰ گرم زیر وزن طبیعی هستند.

لازم به ذکر است نوزادان كم وزن گرفتاریهایی را برای والدین بوجود می آورد چرا كه این نوزادان عموما بعد از تولد دچار غلظت خون زیاد و از سوی دیگر مبتلا به كمبود قند خون هستند.

” تحریک الکتریکی نخاع ” ، شاید رویای درمان فلج نخاعی را محقق کند

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز به نقل از بی بی سی ،   پژوهشگران عصب شناسی می گویند طی یک تحقیقات ، موش هایی که فلج شده بودند توانستند بعد از تزریق مواد شیمیایی و شوک الکتریکی توسط دانشمندان، راه بروند، بدوند و حتی از پله ها بالا بروند. در واقع موش های فلج ‘راه رفتن دوباره را یادگرفتند’

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز به نقل از بی بی سی ،  دانشمندان نشان دادند این موش ها بعد از اینکه نخاعشان در مواد شیمیایی شستشو داده شد و به آنها شوک الکتریکی داده شد، دوباره توانستند راه بروند.

یک جراحت در ناحیه نخاع باعث می شود مغز دیگر نتواند اندام ها را کنترل کند. این تحقیق نشان داد که موش های آسیب دیده حتی توانستند با تحریک نخاعی بدوند.

متخصصان می گویند این یک تحقیق استثنایی است و دیگر نمی توان به بازیابی توان حرکت بعد از فلج شدن به عنوان یک رویای دست نیافتنی نگاه کرد و آن را رد کرد.

در سال ۲۰۱۱ پزشکان توانستند توانایی ایستادن را بار دیگر به یک مرد آمریکایی باز گردانند. آنها این کار را با تحریک الکتریکی نخاعی انجام دادند.

این مرد بعد از تصادف با یک اتومبیل از قفسه سینه به پایین فلج شده بود.

محققان موسسه فدرال تکنولوژی سوییس می گویند که توانسته اند توانایی انجام حرکت های دیگر مانند دویدن و بالا رفتن از پله ها را نیز در این موش ها احیا کنند.

نخاع این موش ها از دو نقطه دچار بریدگی شده بود ( اما قطع نشده بود) و این یعنی نخاع قادر نیست پیام مغز را به پاها برساند.

محققان سپس تلاش کردند که این آسیب دیدگی را درمان کنند. در وهله اول مواد شیمیایی به نخاع تزریق کردند تا اعصاب نخاع تحریک شود. به پایه نخاع هم شوک الکتریکی دادند. دانشمندان می گویند به این ترتیب “مغز نخاع” را دوباره بیدار کردند.

با این همه، این اعمال برای بازیابی توان حرکت کافی نبود. این موش ها توسط روبات کنترل می شدند. به آنها خوراکی یا چیزی که دوست داشتند نشان داده می شد که موش ها برای رسیدن به آن باید راه رفتن را “فرا می گرفتند”.

به گفته دانشمندانی که این تحقیق را انجام دادند، این موش ها با گذشت زمان توانستند ابتدا یک قدم و سپس چند قدم راه بروند. به تدریج قادر بودند راه بروند و این روند تا آنجا ادامه یافت که آنها توانستند به سرعت بدوند، از روی موانع بپرند و از پله ها بالا بروند.

پروفسور گرگوار کورتن، رئیس این گروه تحقیق از روند بهبودی این موش ها ابراز شگفتی می کند و می گوید: “این کاملا دور از انتظار بود؛ آنها به اراده خود راه می رفتند و از پله ها بالا می رفتند.”

دانشمندان نشان دادند که در پی عملکرد آنها عصب هاب جدیدی در اطراف محل آسیب دیدگی تشکیل و تغییراتی هم در مغز ایجاد شده است.

با این اوصاف، این روشی برای درمان آسیب دیدگی های نخاعی در انسان ها محسوب نمی شود.

متخصصان می گویند نتایج این تحقیقات بسیار مهم است و پیداست که مسیری که در آن گام برداشته می سود مسیر درستی است. آنها می گویند ما دست کم فهمیده ایم که باید موش ها را وادار کنیم که بخواهند راه بروند و این به خودی خود نشانگر میزان اهمیت آموزش و توانبخشی در این حیطه است.

دلیل آسیب ندیدن پشه ها در زیر باران ، کوچکی و وزن کم آنان است

خرداد ۱۸, ۱۳۹۱ بواسطة:   موضوع : مشروح اخبار, مقالات علمي

به گفته دانشمندان، بدن کوچک و کم وزن یک پشه دلیل اصلی آسیب ندیدن آن در هنگاه پرواز در باران است. یک گروه از پژوهشگران دانشگاه صنعتی جورجیا، از حشراتی که به قطره های باران برخورد می کردند فیلمبرداری کردند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز به نقل از بی بی سی ،  این آزمایش نشان داد که بدن آنها مقاومت زیادی در مقابل فشار آب از خود نشان نمی دهد و آنها به سادگی به یک قطره آب ملحق می شوند و با آن به سمت زمین حرکت می کنند.

این آزمایش نه تنها به پژوهشگران کمک کرده است تا بیشتر متوجه زندگی حشرات در محیطهای مرطوب و نمدار شوند، بلکه آنها از طریق این آزمایش روباتهای کوچکی طراحی کردند که قادر به پرواز هستند و آب تاثیری بر آنها نمی گذارد.

دیوید هو، سرپرست این گروه تحقیقاتی گفت: “اگر جثه کوچک باشد، باران می تواند خطرناک باشد اما به نظر می رسد که این پشه ها آنقدر کوچکند که باران هیچ خطری برایشان ندارد.”

پس از تلاشهای متعدد دکتر هو و همکارانش موفق شدند به پشه های در حال پرواز قطره های آب بپاشند و نتیجه آن را فیلمبرداری کنند.

وزن هر قطره آب بین دو تا ۵۰ برابر وزن یک پشه بود.

نتیجه شگفت انگیز بود و دکتر هو آن را به ورزش رزمی چینی تای چی تشبیه کرد.

او گفت: “فلسفه ای وجود دارد که اگر در مقابل فشار مقابله نکنید، فشار را احساس نمی کنید.”

دکتر هو افزود: “همین باعث می شود که آنها فشار را حس نکنند. آنها به سادگی به قطره می پیوندند، یکی می شوند و با هم سفر می کنند.”

زمانی که جسمی محرک با جسم دیگری برخورد می کند، سرعت آن به طور ناگهانی کم می شود و ضربه زیادی وارد می کند. برای مثال اگر اتومبیلی با سرعت ۴۸ کیلومتر در ساعت به دیواری برخورد کند، دیوار تمام انرژی وارد آمده به آن را جذب می کند و آسیب می بیند.

رمز نجات پشه ها هم در باران این است که پشه ها سرعت قطره های باران را کاهش نمی دهند و انرژی زیادی جذب نمی کنند.

اما تنها پیوستن به قطرات باران برای زنده ماندن کافی نیست.

این حشرات باید قبل از رسیدن قطره ها به زمین که با سرعت ۳۲ کیلومتردر ساعت حرکت می کنند، از قطره آب جدا شوند. آزمایشها نشان می دهد که پشه ها این کار را با مهارت زیادی انجام می دهند.

انجام لقاح مصنوعی (IVF) درصد زایمان چند قلو را افزایش می دهد

خرداد ۱۸, ۱۳۹۱ بواسطة:   موضوع : مشروح اخبار, مقالات و تحقیقات پزشکی

پژوهشگران علوم پزشکی در کالج رویال پزشکان زنان و زایمان در بریتانیا می گویند نتایج بررسی های آنان ثابت کرده است که انجام لقاح مصنوعی (IVF) در مقایسه با بارداری طبیعی خطرات بیشتری دارد و درصد زایمان چند قلو را هم افزایش می دهد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز به نقل از بی بی سی ،  این محققین گزارش داده اند که استفاده از تکنیک لقاح مصنوعی خطر زایمان زودرس، کم وزنی در جنین و نقایص مادرزادی را بالا می برد. آنان عنوان کرده اند که بیشتر نوزادانی که از این طریق متولد می شوند، به اندازه نوزادان دیگر سالم هستند.

در بریتانیا یک درصد از زایمانها از طریق لقاح مصنوعی صورت می گیرد.

پیشرفت در پژوهشها هم نشان می دهد به زوجهایی که قادر نیستند به طور طبیعی باردار شوند کمک می کند تا در سنین بالاتر بچه دار شوند.
خطر

کمیته مشاوره علمی کالج رویال خطر بارداری از طریق لقاح مصنوعی را بررسی کرده است و می گوید از جمله خطرهای آن زایمانهای دوقلو یا چند قلو است.

طبق این گزارش از هر ۴ نفر در بریتانیا که از طریق لقاح مصنوعی باردار می شوند، یک نفر صاحب فرزندان دو یا چند قلو می شود. دلیل آن قرار دادن دو تا سه جنین در رحم مادر است.

در این گزارش آمده است که لقاح مصنوعی خطر زایمان زودرس را ۲۳ درصد افزایش می دهد اما خطر آن همچنان پایین باقی می ماند.

بر اساس این گزارش نوزادانی که از این طریق به دنیا می آیند هم کم وزن ترند.

نارسایی قلبی، لب شکری و نقایص مادرزادی هم در این نوزادان دیده می شود.

بنا به این گزارش پنج درصد نوزادان در دنیا با نقایص بدنیا می آیند اما این آمار در نوزادان لقاح مصنوعی حدودا یک سوم (سی درصد) بیشتر است.
در طولاتی مدت

طبق این گزارش فرقی در رشد مغزی، توان برقراری ارتباط و رفتار نوزادان لقاح مصنوعی دیده نمی شود.

پروفسور جنی کورینکزوک، مدیر “ان پی ای یو” (National Perinatal Epidemiology Unit) در دانشگاه آکسفورد می گوید: “در بارداریهایی که از راه لقاح مصنوعی انجام می گیرند، خطر نتایج نامطلوب و مشکلات بیشتر است اما بیشتر نوزادانی که از این راه متولد می شوند مانند نوزادان دیگر خواهند بود.”

او گفت ممکن است دلیل زایمانهایی که نتایج نامطلوب دارند و مشکل ساز هستند نوع معالجه و سن بالا در مادران باشد.

آشنایی با علایم سرطان دهان

میزان مرگ و میر در اثر سرطانهای دهانی بیش از سایر سرطانهای ناحیه سر و گردن و یا سرطانهای پوست این ناحیه می باشد، بطوریکه تقریباً فقط نیمی از بیماران دچار سرطان دهان بیش از 5 سال عمر می کنند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ،  از آنجا كه تشخيص زود هنگام سرطان دهان، باعث درمان و بهبودي كامل آن مي‌شود سازمان جهاني بهداشت به كليه افراد توصيه مي‌كند ؛ در صورت مشاهده برخي علائم خاص سريعا با پزشك متخصص مشورت كنند.

در سراسر جهان، سرطان‌ دهان یکی از شایع‌ترین سرطان‌ها هستند و تقریباً 5 درصد کل سرطان‌های بدن را تشکیل می‌دهند و یکی از علل شایع مرگ ‌و میر هستند. سرطان‌هایی که در نواحی لب، لثه، زبان یا مخاط دهان ایجاد می‌شوند، در این دسته قرار می‌گیرند. سرطان‌ دهانی معمولاً در افراد بالای ۴۰ سال ایجاد می‌شوند و احتمال بروز آنها با بالا رفتن سن افزایش می‌یابد.

سرطان دهان چهارمین سرطان شایع آقایان و ششمین سرطان شایع در میان خانم‌‌ها است. این سرطان در هندوستان عامل 50 درصد از سرطان‌های مرگبار است اما در دنیای غرب، این آمار تنها 4 درصد را شامل می‌‌شود. نسبت ابتلای مردان به سرطان دهان، سه برابر زنان است.

سرطان‌ دهان بیشتر مردان را گرفتار می‌کنند ولی با وجود افزایش استعمال دخانیات در زنان، ممکن است این نسبت تغییر یابد. این سرطان به راحتی قابل تشخیص هستند. علایم اولیه سرطان دهان به راحتی قابل مشاهده یا لمس می‌باشد. هرگونه زخم یا تورم در دهان یا وجود توده در گردن که بیشتر از ۲ هفته باقی بماند، باید توسط پزشک مورد بررسی قرار گیرد. گرچه بیشتر این علایم مربوط به سرطان نیستند، مراجعه به ‌موقع به پزشک می‌تواند باعث نجات جان بیمار گردد.

سرطان‌ دهان در صورتی که در مراحل اولیه تشخیص داده شده و درمان شوند، شانس زیادی برای بهبود کامل دارند. گرچه هنوز علت اصلی سرطان‌ دهان شناخته ‌شده نیست، تحقیقات نشان داده است که بیشتر این سرطان‌ها توسط عواملی که با روش زندگی ارتباط دارد، ایجاد می‌شوند.

بیمارانی که زیاد سیگار می‌کشند یا تنباکو می‌جوند و افرادی که مشروبات الکلی به مقدار فراوان مصرف می‌کنند، در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به سرطان‌ دهان هستند.

علاوه بر آن، افرادی که مدت طولانی در آفتاب می‌مانند، احتمال بیشتری برای ابتلا به سرطان لب دارند. تغییرات مختصر در روش زندگی مثل عدم استعمال دخانیات، مصرف الکل و محافظت از تابش‌های نور آفتاب می‌تواند باعث کاهش احتمال ابتلا به سرطان دهان گردد.

●  علائم زیر می تواند اولین نشانه های سرطان دهان باشد ضمن اینکه به یاد داشته باشید وجود تنها یک یا دو علامت نشاندهنده ابتلای شما به سرطان دهان نیست اما بررسی های تشخیصی لازم است صورت گیرد :

درد در ناحیه دهان که همراه با خونریزی می باشد و بهبود نمی یابد

توده یا ضخیم شدگی در گونه

قسمت های سفید یا قرمزرنگ بر روی لثه ها، زبان، لوزه و یا مخاط دهان

گلودرد و یا احساس گرفتگی گلو

مشکل در جوییدن و قورت دادن غذا و یا حرکت و چرخاندن زبان یا فک

احساس ناراحتی هنگام صحبت کردن

کاهش وزن ناگهانی

ورم غده های لنفاوی در گردن

احساس خواب آلودگی

فقدان حس یا درد هنگام لمس قسمت هایی از صورت، دهان و گردن

دردهای دائمی بر روی صورت، گردن یا دهان که سریعا خونریزی می کند و طی دو هفته بهبود نمی یابد

تغییر کیفیت صدا یا خشونت صدا

درد گوش

●  پیشگیری

– سیگار کشیدن و مصرف الکل احتمال ابتلا به سرطان دهان را افزایش می دهد.

– مصرف روزانه میوه و سبزیجات تازه می تواند از ابتلا به سرطان دهان جلوگیری کند.

-بهداشت دهان و دندان را حتما رعایت کنید.

●  عوامل خطر

– جنس : مردان دو برابر زنان به این بیماری مبتلا می شوند.

– سن : با افزایش سن، احتمال ابتلا به این سرطان بیشتر می شود، ولی از هر سه نفر مبتلا یک نفر کمتر از 55 سال سن دارد.

– مصرف سیگار و الکل : مصرف همزمان سیگار و الکل به مقدار قابل توجهی شانس ابتلا به این بیماری را زیاد می کند.

– در معرض نور آفتاب قرار گرفتن : بسیاری از افراد مبتلا به سرطان لب، شغل هایی دارند که باید برای مدت طولانی در معرض آفتاب باشند.

– رژیم غذایی : رژیم غذایی که مصرف میوه و سبزیجات در آن کم است، شانس زیادی برای ابتلا به این سرطان را دارد.

– آسیب های مزمن : مانند استفاده از دندان مصنوعی

– مصرف داروهایی که سیستم ایمنی بدن را تضعیف می کنند.

– بهداشت ضعیف دهان و دندان

– سابقه خانوادگی ابتلا به سرطان دهان

●  درمان

– عکسبرداری پزشکی برای تشخیص و اطلاع از پیشرفت سرطان انجام می گیرد.

– رادیوتراپی و جراحی مهمترین روش برای درمان سرطان می باشد.

– درنوع پیشرفته آن شیمی درمانی هم توصیه شده است.

– بیوپسی (نمونه برداری) لثه و زبان هم ممکن است انجام شود.

– اگر سرطان گسترده باشد، از سی تی اسکن و اشعه x هم استفاده می شود.

– در مواردی از آندوسکوپی هم استفاده می شود. به این صورت که پزشک متخصص، لوله نورانی را از گلوی بیمار وارد می کند تا سرطان را بررسی کند.

آب‌ مروارید یا کاتاراکت

آب مروارید یا کاتاراکت (cataract)  عبارت است از كدر شدن عدسی چشم كه بصورت طبیعی شفاف است.  آب مروارید یا cataract نوعی بیماری چشم با دلایل گوناگون است که با تار شدن عدسی چشم آغاز شده و با افزایش تیرگی و کدر شدن عدسی، بینایی چشم مختل می شود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ،  بيمارى وابسته به سن مى‌باشد که در آن عدسى‌هاى چشم آسيب مى‌بينند و اگر عدسى‌ها تحت عمل جراحى تعويض نشوند، نهايتاً به کورى منجر مى‌شود. البته در افرادى هم که به‌خوبى تغذيه شده‌اند، اين بيمارى در اثر قرار گرفتن در معرض نور آفتاب، آسيب اکسيداتيو، عفونت‌هاى ويروسي، مواد سمى و اختلالات ژنتيکى عارض مى‌گردد.

در ايالات‌متحد آمريکا حدود ۴۶ درصد از افراد ۷۵ تا ۸۵ ساله به اين بيمارى مبتلا هستند؛ در حالى‌که فقط ۵ درصد آنها بين سنين ۵۲ تا ۶۴ سال به اين بيمارى مبتلا مى‌شوند. مواد مغذى آنتى‌اکسيدانى ممکن است در به حداقل رسانيدن ميزان آسيب چشمى کمک کنند.

مطالعات ارتباط معکوسى را بين ويتامين C، ويتامين E و کاروتنوئيدهاى دريافتى غذا با ميزان ابتلاء به آب‌مرواريد نشان مى‌دهد.

●  دلایل ابتلا به آب مروارید :

این بیماری به دلایل زیر بروز می‌کند:

1. کهولت سن و پیری(شایع‌ترین علت)

2. ضربه به سر که انگیزه اخلال در تغذیه عدسی می‌شود

3. اشعه‌های یونیزه (اشعه x) اشعه گاما ناشی از تلویزیون های قدیمی

4. تماس طولانی با نور آفتاب (پرتو فرابنفش)

5. دیابت

6. ضربه به چشم و عدسی

7. نقصان‌های مادرزادی

8. سوءتغذیه

9. مصرف طولانی مدت بعضی از داروها مثل کورتون‌ها

●  علایم شایع آب مروارید عبارتند از :

1- تاری و کاهش دید که بدون درد است
2- تغییرات مکرر نمره عینک
3- حساسیت به نور
4- احتیاج به نور بیشتر برای مطالعه و رانندگی به‌خصوص در شب
5- محوشدن یا زرد شدن رنگ‌ها
6- دوبینی در یک چشم
علل آب مروارید چیست؟
شایع‌ترین علت آب‌مروارید افزایش سن است و سایر علل آن عبارتند از:
1- سابقه خانوادگی ابتلا به آب‌مروارید
2- مشکلات طبی مانند بیماری قند (دیابت) و فشارخون
3- ضربه به چشم
4- مصرف طولانی داروهایی مانند کورتون
5- قرار گرفتن طولانی‌مدت و بدون محافظ در مقابل نور آفتاب
6- سابقه جراحی چشم

●  چگونه آب‌مروارید تشخیص داده می‌شود؟

معاینه دقیق توسط چشم‌پزشک می‌تواند وجود وسعت آب‌مروارید و همچنین هرگونه مشکل دیگری که باعث کاهش دید و ناراحتی می‌شود را مشخص کند. ممکن است علل دیگری علاوه بر آب‌مروارید به ویژه مشکلات پرده شبکیه یا عصب بینایی باعث کاهش بینایی شود و اگر این مشکلات شدید باشد حتی عمل آب‌مروارید ممکن است منجر به بهبود دید نشود. بنابراین بعد از اینکه آب‌مروارید در چشم تشخیص داده شد و انجام عمل به بیمار تفهیم شد باید قبل از عمل مشخص شود که آیا بیمار علاوه بر آب‌مروارید مشکل دیگری که باعث کاهش دید می‌شود را دارد یا خیر.

●  نکاتی که در مورد آب‌مروارید باید دانست :
1- معاینه چشم تشخیص آب‌مروارید را تاکید می‌کند.
2- درمان معمولا شامل عمل جراحی است.
3- اگر بینایی چندان تحت‌تاثیر قرار نگرفته باشد می‌توان از عینک‌هایی که بیشترین فایده را دارند بهره گرفت.
4- در این بیماری پرده‌ای روی چشم نیست و بر اثر استفاده بیش از حد از چشم به وجود نمی‌آید.
5- این بیماری سرطان نیست.
6- از یک چشم به چشم دیگر سرایت نمی‌کند.
7- سبب کوری قابل برگشت می‌شود.
8-اگر هر دو چشم آب‌مروارید داشته باشد معمولا با هم عمل نمی‌شوند.
9- برای دید نزدیک یا دید دور گاهی نیاز به استفاده از عینک حتی پس از جراحی است.
10- معمولا در صورت عدم مشکل خاص در سایر قسمت‌های چشم مانند شبکیه و عصب بینایی و… دید بیمار در چند روز بعد از عمل جراحی بهبود یافته و بیمار قادر به انجام کارهای روزانه خود است.
راه‌های پیشگیری از ابتلا به بیماری آب‌مروارید
1- مصرف داروهایی را که روی عدسی چشم تاثیر می‌گذارند به دقت تحت نظر قرار دهید مانند کورتون.
2- بیمار‌های چشمی را که ممکن است باعث آب‌مروارید شود سریعا درمان کنید مانند دیابت.
3- به طور منظم از عینک‌های آفتابی و کلاه‌های نقاب‌دار استفاده کنید.
4- رژیم غذایی دارای مقادیر بسیار زیاد و مناسب از ویتامین A مانند میوه، سبزیجات و مواد غذایی سرشار از آنتی‌اکسیدان‌ها داشته باشید.
5- ترک سیگار یا کاهش استعمال آن نیز یکی از راه‌های پیشگیری از آب‌مروارید است.

●  روش‌های درمان

راه اصلی درمان آب‌مروارید عمل جراحی و خارج کردن عدسی کدر شده از چشم توسط جراح است، بنابراین هیچ‌گونه درمان دارویی و روش تغذیه‌ای خاص نمی‌تواند از پیشرفت آن جلوگیری کند.

جراحی زمانی انجام می‌شود که کاهش دید ناشی از آب‌مروارید باعث محدودیت در فعالیت‌های روزمره بیمار شده مانند مطالعه، رانندگی، تماشای تلویزیون، ولی جراحی بیماری را که خانه‌دار یا کشاورز است، می‌توان کمی به تاخیر انداخت تا عدسی چشم کاملا کدر شده و به اصطلاح آب‌مروارید کامل برسد. بنابراین زمان جراحی در افراد مختلف متغیر است و فقط پزشک متخصص می‌تواند در این مورد نظر دهد.

در گذشته جراح چشم عدسی را هنگامی که کاملاً کدر شده بود از چشم خارج کرده و دید را توسط عینک اصلاح می‌نمود.اما امروزه متخصصین می‌گویند بهتر است قبل ازاینکه عدسی کاملا سفت شودعمل جراحی انجام گیرد.

در روشی جدیدتر موسوم به اکسترنال از لنزی که از جنس کریستال و گونه ای پلاستیک است استفاده می‌شود و هنوز نیز کاربرد دارد. در این روش لنز مصنوعی جایگزین عدسی چشم می‌شود .

تازه‌ترین روش درمان آب مروارید عمل فیکو است. این روش هم بر مبنای جایگزینی لنز به جای عدسی است اما لنز مورد نیاز از جنس پلاستیک شفاف و قابل انعطاف و یا به اصطلاح (تاشو= foldable) است که آن را توسط ابزار ویژه ای لوله کرده و از سوراخی در قرنیه به اندازه ۳ میلیمتر وارد کپسول عدسی قبلی که اکنون از چشم خارج شده‌است نموده و لنز درون کپسول باز شده به حالت مطلوب در می‌آید.

« برگه‌ی پیشبرگه‌ی بعد »