کنترل تب در نوزادان و کودکان

تب، واکنش دفاعی بدن و علامت یک بیماری است و در واقع بیماری به حساب نمی‌آید، تب ممکن است به دلایل مختلف عفونی یا غیرعفونی ایجاد شود و در کودکان می‌تواند علامت بیماری مهمی باشد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،   درجه حرارت طبیعی بدن هنگامیکه از طریق دهان اندازه گرفته شود،حدود ۳۷ درجه سانتی گراد است.

درجه حرارتی که از طریق مقعد گرفته می شود معمولا یک درجه بالاتر از حرارت دهانی است. بنابراین درجه حرارت طبیعی اندازه گیری شده از ای طریق ۳۸ درجه است.
بیشتر پزشکان درجه حرارت دهانی بالای ۳۷.۵ درجه سانتی گراد و درجه حرارت مقعدی بالای ۳۸ درجه تعریف می کند.

درجه حرارت طبیعی بدن با دماسنج دهانی ٣۷ درجه سانتی گراد و با دماسنج داخل مقعد ٣۷/۵ است. درجه حرارت بالای ٣۷/۵ مقعدی و بالاتر از ٣٨ دهانی، تب نام دارد.

طریقه صحیح گرفتن درجه حرارت کودک بصورت دهانی یا مقعدی با دماسنج دیجیتال نیاز به دقت زیادی دارد، معمولا روش کنترل درجه حرارت در کودکان تا حدود ۴ سا لگی درجه حرارت به صورت مقعدی است، و در کودکان بزرگتر از درجه حرارت دهانی استفاه می کنند. البته در کودکان زیر ۴ سال نیز می توانید از زیر بغل و دهان برای کنترل درجه حرارت استفاده نمایید.

البته دقیق ترین شیوه اندازه گیری درجه حرارت با دماسنج دیجیتال از راه دهان یا مقعد است:

در کودکان کمتر از چهار سال باید اندازه گیری درجه جرارت از راه مقعد انجام شود.
دماسنج جیوه ای نباید استفاده شود ، جیوه یک سمی محیطی است. و شما نباید خطر کنید و آن را در دسترس کودک در خانواده قرار دهید، کلا بهتر است از دماسنج دیجیتال استفاده کنید .

قبل استفاده از دماسنج نوزاد یا کودک خود را خیلی نپوشانید زیرا روی درجه حرارت تاثیر گذار است .

▪ هرگز کودک را هنگام اندازه گیری درجه حرارت، تنها نگذرانید.

▪ حتما از دماسنج مناسب استفاده کنید. دستورالعمل بر روی بسته را ببینید

چنانچه از دماسنج مقعدی برای کودک خود استفاده می کنید، سر آن را با را وازلین چرب کنید و دماسنج را یک سانتی متر وارد مقعد کنید. آن را آرام نگهدارید و اجازه ندهید بیرون بیاید زمانیکه صدای بوق دماسنج درآمد آن را خارج کرده و عدد دیجیتال را بخوانید.

▪ چنانچه برای کودک خود از دماسنج دهانی استفاده می کنید، انتهای دماسنج زیر زبان بگذارید و با صدای بوق دماسنج آن را بردارید و عدد دیجیتال را بخوانید

▪ پس از استفاده دماسنج را با آب سرد و صابون بشوئید.

تب نشانه درگیری بدن با عفونت است. بنابراین اگر میزان تب کودک در حد پایین ( در حد ۳۷.۸ درجه) باشد، می توان از دادن دارو خوداری کنید، دلیل اصلی درمان کودک شما بهتر شدن اوست. زمانیکه کودک شما ایرادگیر و بهانه جو شده باشد و یا درجه حرارت او بالای ۳۷.۸ درجه سانتی گراد باشد و شما می توانید به او مقداری دارو دهید

استامینوفن درد را تسکین را می دهد و تب را کم می کند مقدار استفاده از استامینوفن بستگی به سن و وزن کودک شما دارد برچسب روی بسته را بررسی کنید یا از پزشک خود مقدار استعمال دارو را بپرسید قبل از مصرف ایبوپروفن  برای کودک با پزشک در میان بگذارید پزشک مقدار صحیح مصرف دارو را به شما می گوید

● نکات مهم در مصرف داروهای تب بر

ـ بیشتر از ۵ دوز از دارو در طول یک روز به کودک ندهید.

ـ به نوزاد کوچکتر از ۳ ماه دارو ندهید مگر اینکه پزشک خانوادگی به شما بگوید

▪ بر چسب را با دقت بخوانید، مطمئن شوید کودک مقدار درستی از دارو را مصرف می کند

▪ چنانچه از قطره استفاده می کنید، قطره چکان را تا خط روی آن پر کنید

▪ برای الکسیرهای مایع، از یک وسیله اندازه گیری مایع استفاده کنید یا مطمئن شوید مقدار درست دارو را به کودک می دهید.

●  هرگز از آسپرین برای پایین آوردن تب کودک استفاده نکنید.

آسپیرین در موارد نادری باعث ایجاد سندروم رای در کودکان می تواند باشد که بیماری جدی است و ممکن است باعث مرگ شود.

توصیه پزشکان به والدین این است که از دادن اسپرین به بچه های زیر ۱۸ سال خودداری کنید.

● روش های دیگرکنترل تب  کودکان :

ـ مایعات و نوشیدنی فراوان به کودک بدهید از کم شدن آب بدن جلوگیری و به خنک شدن بدن کمک کند.

ـ مطمئن شوید کودک به اندازه کافی استراحت می کند.

ـ درجه حرارت اتاق را در حد ۲۱ تا ۲۳ درجه نگهدارید.

ـ لباس خواب کودک از پارچه ی نخی سبک باشد که بتواند را گرمای بدن را پس بدهد.

ـ چنانچه کودک سردش شد پتوی اضافه بیندازید و زمانیکه سرما کاهش یافت پتو را بر دارید.

● از روش پاشویه برای پایین آوردن تب کودک استفاده کنید :

استفاده از روش پاشویه که به شکل شستشوی پا با آب ولرم است می تواند به کم کردن تب کودک کمک کند البته قبل از پاشویه، استامینوفن را به کود بدهید چنانچه بدون دارو پاشویه گنید ممکن است کودک شروع به لرزش کند و باعث بالا رفتن تب شود و حال کودک وخیم تر می شود . همچنین از اب سرد برای شستشو استفاده نکنید.

● چنانچه علائم خطری زیر را در کودک مشاهده کردید با پزشک تماس بگیرید:

ـ در کودکان کمترتر از ۳ ماه:

اگر درجه حرارت مقعدی کودک بالای ۱۰۰.۴ درجه فارنهایت رسید فورا با پزشک تماس بگیرید حتی اگر خودتان هم بیمار بنظر می رسید نوزادان بیماری را خیلی سریع م یگیرند

ـ بزرگتر از ۳ تا تا ۶ ماه : اگر درجه حرارت نوزاد شما ۱۰۱ درجه فارنهایت یا بالاتر بود با پزشک تماس بگیرید(حتی اگر نوزاد به ظاهر بیمار نباشد)

ـ در کودکان ۶ ماه یا بزرگتر:

چنانچه تب کودک از ۱۰۲ درجه فارنهایت باشد برچگونگی واکنش های اونظارت داشته باشید اگر تب کودک بیشتر از ۳ بار در روز بالا برود یا قطع شود با پزشک در میان بگذارید ، چنانچه در جه حرارت بدن ۱ درجه درکودکان ۳ماه تا ۲ سا له ۱۰۳ درجه فارنهایت باشد حتی اگر احساس خوبی دارند با پزشک درمیان بگذارید.

●  همچنین چنانچه نوزاد یا کودک شما هر یک از علائم خطر زیر را داشت با پزشک تماس بگیرید:

ـ اسهال و استفراغ مداوم
ـ خشکی دهان
ـ گوش درد یا کشش گوش (سوت کشیدن درون گوش)
ـ تب کردن و بالا رفتن آن چندین بار در طول روز
ـ ریزش اشک زیا د
ـ زود رنجی (کج خلقی)
ـ عدم گرسنگی
ـ رنگ پریده گی
ـ حمله ناگهانی (تشنج)
ـ سردردهای مداوم
ـ خارش یا تحریک پوست (جوش یا دانه های ریز بر روی پوست)
ـ درد و ورم در مفصل (زانو)
ـ گلو درد
ـ سفت شدن گردن
ـ در شکمی
ـ تورم نقطه ظریف در سر(پیشانی)
ـ بی علاقگی یا شل بود
ـ خس خس کردن یا مشکل در تنفس
ـ ناله کردن

هنگامی که کودک کمتر از سه ماه سن دارد و درجه حرارت مقعدی او ۳۸ درجه سانتی‌گراد یا بیشتر است، یا زمانی که سنش بیشتر از سه ماه و درجه حرارت مقعدی‌اش ۳۹ درجه سانتیگراد یا بالاتر باشد، باید به پزشک مراجعه کرد.

همچنین در صورتی که سن کودک بیش از سه ماه و درجه حرارت مقعدی کمتر از ۳۹ درجه سانتیگراد باشد، ولی تب با علائمی مانند امتناع از خوردن غذا، استفراغ یا اسهال مکرر، ظهور علائم کم‌آبی مثل کاهش میزان ادرار یا عدم وجود اشک هنگام گریه همراه باشد، نیز باید سریعا به پزشک مراجعه کرد.

وجود علائمی مانند گلودرد یا درد گوش، تب‌های تکرارشونده، حتی به مدت چند ساعت در هر مرتبه تب، همراهی تب با بیماری زمینه‌ای مزمن، همراهی با ضایعات پوستی یا علائم ادراری نیز از دیگر شرایطی است که مراجعه فوری به پزشک را ضروری می‌سازد.

در صورتی که تب پس از ۲۴ ساعت در کودکان زیر دو سال یا ۷۲ ساعت برای کودکان بالای دو سال ادامه پیدا کند، حتی اگر هیچ علامت خطر دیگری وجود نداشته باشد، حتما باید برای بررسی‌های بیشتر به پزشک مراجعه کرد.

درمان خشکی پوست

شایع ترین دلیل مراجعه به کلینیک های پوست در زمستان، خشکی بیش از حد پوست است که زمینه بروز چروک در سنین پایین را افزایش می دهد. متخصصان می گویند جلوگیری از خشکی و حفظ رطوبت پوست با رعایت برخی نکات، در کنار مراقبتهای روزانه از پوست، کاری به مراتب راحتتر از درمام عوارض ناشی از خشکی پوست می باشد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،   خارش و در نتیجه خراشهای پوستی یکی از شایعترین عوارض  خشکی پوست به شمار می رودضمن اینکه خارش های ناشی از خشکی پوست می تواند به بیماری اگزما منجر شود.

متخصصان پوست راهکارهایی ارائه داده اند که با عمل به آنها می توان از زبری و خشکی پوست در فصل سرد زمستان جلوگیری کرد.

هدف از ارائه راهکار های زیر مرطوب نگه داشتن پوست تا حد امکان برای جلوگیری از هر گونه ایجاد خارش، تحریک پذیری و قرمزی پوست است.

برای جلوگیری از چین و چروک پوست راهکارهای زیر را پیشنهاد می شود:

▪ از مرطوب کننده های هوا در کل فضای خانه و یا حداقل در اتاق خواب استفاده کنید.
▪ از دستکش برای جلوگیری از تماس مولکول های هوا با پوست دست استفاده کنید.
▪ زمان دوش گرفتن و حرارت آب را کاهش دهید.
▪ به جای صابون های معطر از صابون های نرم کننده برای شست وشوی بدن و از شامپوهای مرطوب کننده برای شستن موهایی که اغلب مجعد و سشوار کشیده هستند استفاده کنید.
▪ پس از دوش گرفتن و قبل از خشک کردن بدن به طور کامل پوست را با مرطوب کننده یا کرم های نرم کننده آغشته کنید.
▪ افرادی که درصد خشکی پوست آنها بسیار بالاست باید از مرطوب کننده های غلیظ تر، چرب و پماد استفاده کرده و انگشتان پا و بند انگشت را کاملاً به آن آغشته کنید.
▪ برای حفاظت از لب ها از کرم های نرم کننده حاوی وازلین استفاده کنید.
در صورتی که با انجام این دستورالعمل ها خشکی پوست شما افزایش پیدا کرد حتماً با پزشک مشورت کنید و از انجام هرگونه درمان خودسرانه بپرهیزید.

در انتها به یاد داشته باشید که خشکی پوست علاوه بر علل محیطی به اختلالات داخلی بدن نیز مرتبط است، و بروز اختلالات تیروئیدی، بیماریهای کلیوی، مصرف برخی از داروها از جمله کاهنده چربی، داروهای معده و برطرف کننده جوش های صورت نیز می تواند موجب بروز خشکی پوست شود.

خارش های عودکننده می تواند عاملی برای بروز بیماری های پوستی باشد

خشکی پوست و پدید آمدن خارش های عود کننده  می تواند عاملی برای بروز بیماری پوستی اگزما باشد.  اگزما به صورت درماتیت یا التهاب اپیدرم پوست است که می‌تواند منجر به خارش،  قرمزی،  تورم،  پوسته‌ ریزی و… شود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،   بیماری‌ اگزما خصوصاً در پوست دست‌، سر، صورت‌، پشت‌ گردن‌، یا آرنج‌ و زانو رخ‌ می‌دهد،

خشکی پوست مشکلی است که تقریبا همه افراد در شرایط آب و هوایی مختلف با آن مواجه می‌شوند.

نتایج این تحقیق در افراد مبتلا به بیماری اگزما نشان می دهد که قرمزی، خشکی، پوسته پوسته شدن و نیز به وجود آمدن خارش های عودکننده در قسمت هایی از بدن مانند مچ دست، قوزک پا، گردن، ساعد ، ساق پا و پشت زانوها از علائم بیماری اگزماست.

محققان می گویند سابقه بثورات در این قسمت های بدن و خشکی دائم پوست که از دو سال قبل شروع شده است نیز می تواند از نشانه های بروز این بیماری باشد که دراین میان سابقه بیماری آسم و تب یونجه نیز مزید برعلت است.

معمولا پمادهای‌ حاوی‌ قطران‌ یا داروهای‌ کورتیزونی‌ برای‌ کاهش‌ التهاب‌ ناشی از اگزما مصرف می شود و اگر پماد شبانه‌ استفاده‌ شود و پس‌ از مالیدن‌ آن‌، روی‌ ناحیه‌ با پلاستیک‌ بسته‌ شود، شاید اثر بهتری‌ حاصل‌ شود.

نتایج حاصل از این گزارش حاکیست اگزما معمولاً با پمادها و استروئیدها درمان می شود اما استفاده طولانی مدت از استروئیدها می تواند باعث نازک شدن پوست شود.

به گفته محققان از دیگر داروهای درمان کننده اگزما می توان به مهارکننده های کلسینورین اشاره کرد که پوست را هم نازک نمی کنند ولی گران از استروئیدها هستند.

گفتنی است: خاراندن نواحی دچار شده به اگزما بروز علائم و بثورات را افزایش می­دهد که دراین میان بهره ­گیری از کرم ها و لوسیون ها، دوش آب ولرم و استفاده از صابون هایی که باعث خشکی پوست نمی شوند می تواند باعث تخفیف نشانه های این بیماری شود.

اگرچه در بیشتر موارد، عوامل محیطی باعث خشکی پوست می‌شوند، مثل آب و هوای سرد و خشک، یا مواد شوینده، ولی گاهی اوقات هم بیماری‌های خاصی می‌توانند عملکرد و ظاهر پوست را تغییر دهند و باعث خشکی آن شوند.

برای مقابله با خشکی پوست راه‌های مختلفی وجود دارد. از استفاده از انواع و اقسام کرم‌های مرطوب‌کننده گرفته تا استفاده از لوسیون‌های شیمیایی و یا جوشانده‌های گیاهی.

مواد فیلر یا پر کننده چیست ؟

مواد فیلر یا پر کننده ترکیبات مختلفی هستند که به منظور پر کردن چین و چروک ها یا افزودن حجم به بافت های مختلف استفاده می شوند. در گذشته بیشتر از سیلیکون برای این منظور استفاده می شد ولی به علت احتمال وجود عوارض نا خواسته امروزه بیشتر از ترکیبات هیالورونیک اسید استفاده می شود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  این ماده به طور طبیعی در پوست و دیگر بافتهای ما وجود دارد. ترکیبات موجود از این ماده به طور آزمایشگاهی و با روش تخمیر حاصل می شوند. بنا بر این خطر انتقال بیماری صفر و خطرایجاد حساسیت بسیار اندک بوده و نیازی به تست حساسیت نیز نخواهد بود.

اثر این مواد تا کی در بدن باقی می ماند؟

هیالورونیک اسید توسط بدن ما پس از مدتی جذب میشود بنا بر این اثر این مواد دایمی نیست. معمولا در بافت های پر تحرکی مثل لب ها این مواد زودتر جدب میشوند ولی در سایر قسمت ها ممکن است تا یک سال نیزدوام داشته باشند. معمولا تزریقات بعدی با میزان کمترو برای مدت بیشتری باقی می مانند.

کاربرد ژل ها در پوست چیست ؟

مهمترین کاربرد ژل در پوست، پرکردن چین ها و چاله های عمیق در پوست است مثلاً خطوط خنده یا خطوط عمیق در ناحیه اخم و گاهی چین های عمیق در اطراف چشم و همچنین برای گونه گذاری خصوصاً خانم هایی که دچار لاغری صورت هستند و یا اینکه صورت نسبت به بدن لاغرتر است. فیلرها همچنین برای ضخیم و حجیم کردن لب ها و بهتر کردن ظاهر زخم های فرو رفته نیز بکار می روند.

اکثر فیلرهایی که در کشورهای معتبر اروپایی خصوصاً اروپای غربی و آمریکا ساخته می شوند و مورد تایید سازمان های معتبر در دنیا بوده و برچسب وزارت بهداشت کشورمان را نیز دارند، کاملاً بی عارضه هستند.

مدت زمان ماندگاری فیلرها چقدر است ؟

ماندگاری فیلر تزریق شده به نوع ژل و تفکیک تزریق بستگی دارد و ممکن است در یک فرد با فرد دیگر چند ماهی تفاوت داشته باشد ولی به طور متوسط، دوام تاثیر فیلرها ۶ الی ۲۴ ماه می باشد.

البته زمانی که گفته می شود تاثیر فلان ژل تزریق شده، یک سال است به این معنی نیست که اثر پرکنندگی آن در طول یک سال کامل است بلکه معمولاً در شش ماه اول تزریق، پرکنندگی آن خوب و مثل ماه اول است ولی از ماه ششم و هفتم و به بعد تاثیر آن کمتر می شود و تا پایان یک سال کاملاً اثر آن از بین می رود.

همچنین قدرت پرکنندگی ژل ها به عوامل متعددی بستگی دارد از جمله :

– تفکیک تزریق

– میزان چین محل : اینکه عمق چین فردی که قرار است ژل تزریق کند عمیق است یا نه

– حجم میزان داروی تزریقی

تاریخچه پرکننده ها (ژل وکلاژن) :

درسال ۱۸۹۳ : نوبوگ ٬ نخستین عمل موفقیت آمیز برداشت چربی از بافت وپیوند و تزریق چربی در ناحیه ی بازوی همان فرد را انجام داد.

درسال ۱۸۹۹: توسط گروسی ٬ ژل پارافین درناحیه ی اسکروتوم یک مرد تزریق گردید.

درسال ۱۹۱۰ : توسط لکسور ٬ درناحیه ی آرواره یک بیمار ٬ نخستین پیوند بافت انجام گرفت.

درسال ۱۹۱۱ : توسط رونینگ ٬ نخستین تزریق چربی توسط سرنگ انجام گرفت.

درسال ۱۹۵۳ : توسط باروندرس ٬ نخستین تزریق سیلیکون مایع درناحیه ی صورت انجام گرفت که واکنش سلول نسبت به یک جسم خارجی را به همراه داشت و باعث بروز گرانولوم های متعدد در ناحیه ی تزریق شد که تکرار این اقدام غیر علمی و ایجاد گرانولوم های متعدد ٬ نهایتا منجر به ممنوع گشتن تزریق سیلیکون توسط سازمان دارو و غذای ایالات متحده آمریکا (FDA ) درسال ۱۹۹۱ گردید.

درسال ۱۹۷۶ : توسط فیشر ٬ پیوند وتزریق بافت چربی به بیماران و داوطلبان متعدد انجام گرفت.

درسال ۱۹۷۸ : توسط ایلوس ٬ نخستین لیپوساکشن بافت چربی به شکل کنونی انجام گردید.

درسال ۱۹۸۱ : توسط اداره اف.دی.ا آمریکا ٬تزریق کلاژن خوکی به انسان موردتایید قرار گرفته وابلاغ گردید.دراین اطلاعیه استفاده از کلاژن خوکی وتزریق آن به منظور درمان و پرکردن چین وچروک ها ٬ انجام دو تست حساسیت قبل ازانجام تزریق ٬ الزامی اعلام گردیده بود.

بین سالهای ۱۹۹۰ تا ۲۰۰۰ :

محصولات متعددی تحت نامهای “پلی اکریل آمید” ٬ “هیدروژل های اکریلیک” ٬ “الکیل ایمیدها” و “سیلیکون” به بازار عرضه گردید که جذب شان به آهستگی صورت می گرفت که دو ویژگی درآنها مشترک بود :

الف : عوارض جانبی آنها به تدریج و با تاخیر ظاهر می گردید.

ب : حساسیت به این محصولات زیاد و گرانولوم های ناشی از تزریق به کرات گزارش می گردید.

نکته مهم در مورد ایمنی و عوارض مربوط به فیلرها :

برای افراد عادی بسیار سخت و شاید غیرممکن باشد که بدانند چه فیلری دارای تاییدیه های معتبر بوده و بی عارضه است، لذا باید به پزشک خود اعتماد کنند و پزشک معالج هم نهایت صداقت را داشته باشد و نوع فیلر معروفی را به مراجعه کننده معرفی کند.

با تعریف بالا کاربرد بالقوه فیلرها پر کردن کمبودهای نسج نرم است . مختصراً مانند :

۱ . پر کردن محل چربی از دست رفته مانند گونه ها ، خط خنده ، خط اخم
۲ . پرکردن گودی های ناشی از ضربه
۳ . متقارن کردن دو نیمه غیر متقارن صورت به هر علتی از جمله تحلیل رفتن نسج عضلانی صورت به دنبال فلج صورت
۴ . پرکردن شیارهای پوست به دنبال افزایش سن ، مثل شیارهای پیشانی ، دور چشم ، خط خنده ، شیارهای گردن
۵ . پر کردن زخم های فرو رفته
۶٫ پر کردن اسکارهای فرورفته ناشی از جوش ( آکنه )‌یا آبله مرغان
۷ . فرم دادن و بزرگ کردن لب
۸ . ترمیم فرورفتگی لبه تحتانی حدقه چشم
۹ . ترمیم فرورفتگی های روی بینی به دنبال عمل یا ضربه.   ۱۰٫بزرگتر کردن چانه
باید توجه داشت که چین ها ،‌فرو رفتگی ها و عدم تقارن ها ممکن است به علت ضایعه خود پوست یا بافت چربی زیر پوست باشد . در مواردی که مشکل در پوست باشد ، تنها از فیلرهای قابل جذب مثل ترکیبات اسید هیالورونیک مثل جوویدرم و استلیس می توان استفاده کرد . اما در مواردی که ضایعه به علت مشکل بافت زیر پوستی باشد ، می توان از فیلرهای قابل جذب ،  یا چربی استفاده کرد.

دوره نقاهت :

نتایج تزریق فیلرها بلافاصله ظاهر می گردد. بلافاصله بعد از تزریق ممکن است :

– مختصری التهاب یا کبودی وجود داشته باشد

– قرمزی و بی حسی موقت ایجاد شود

– احساس کنید بیش از حد نیاز تزریق شده است

کلیه مسائل فوق طی چند ساعت تا چند روز از بین خواهد رفت.

حال ضروری است که مشخص شود یک ژل استاندارد و مرغوب بایدچه ویژگیهایی رادارا باشد:

۱-     تاییدیه اتحادیه ی اروپا(CE ) رااخذکرده باشد.

۲-     “سلول دوست” بوده وبرای سلول به مثابه “جسم خارجی” عمل ننموده و هیچگونه واکنش حساسیتی دربافت ایجاد ننماید.

۳-     ایزو شماره ۱۰۹۹۳ رااخذ نموده باشد.دریافت این ایزو بیانگراین است که ژل موردنظر دارای ویژگیهای زیر می باشد :

حساسیت زا نبوده ٬ تحریک کننده نمی باشد ٬ رنگدانه ایجادنمی نماید (پیگمانتوژن نیست)٬ سیتوتوکسیک وسرطان زا نبوده و هیچگونه مسمویتی برای سلول به وجود نمی آورد.

۴-     تزریق آن به راحتی وسهولت انجام می پذیرد.

۵-     ژل نباید ازمحل تزریق حرکت نماید

۶-     نبایددائمی باشدوتاثیرآن نسبتا طولانی باشد ( بین شش ماه تا یک سال ماندگاری داشته باشد).

۷-     فرد کمترین درد را به هنگام تزریق احساس نماید.

۸-     نتایج حاصله پس از تزریق باید طبیعی بوده و رضایتمندی فرد را ایجاد نماید.

۹-     بافت وسلول باید بدون هیچ واکنشی ٬ ژل تزریق شده را دردرون خود بپذیرند.

۱۰- تصویر فرد برای خودش ٬فامیل واطرافیان باید مطلوب تر و زیباتر گردد.

۱۱- و… باید یک رابطه ی منطقی بین هزینه ی پرداخت شده توسط فرد واثربخشی ورضایتمندی وی برقرارگردد.

با شناخت از مباحث کلی بحث وآگاهی موجز از مقایسه ی این دومقوله “پرکننده یا فیلرها” درحوزه ی زیبایی ٬ دراینجا ضروری است به ویژگیها و خصوصیات مطرح ترین ژل موجود دربازار که بیشترین مصرف را دربازار زیبایی دارد پرداخته ٬ با این امیدکه با بررسی جامع “اسیدهیالورونیک” پزشکان فعال دراین حوزه ٬ شناخت عمیق و علمی تری نسبت به مقوله “ژل ها” بدست آورند:

اسیدهیالورونیک :

درسال ۱۹۹۶ ٬ اسیدهیالورونیک کشف وبه بازار تحت نام “هیالورون” عرضه گردید٬ که با حضور این ترکیب جدید٬ مقوله ی تزریق ژل وارد حوزه یی جدید وشگرف گردید ٬ به طوریکه تا این زمان نیز همچنان شاهد معرفی محصولات مرغوب تر واستانداردتری ازژل یاد شده به بازار هستیم.

اسید هیالورونیک ٬ پلی ساکاریدی است که درسال ۱۹۹۵ درپی تحقیقات فراوان به دست آمد که به لحاظ اینکه منشاﺀ آن از بافت حیوانی نمی باشد ٬ خصوصیات و ویژگی هایی برتراز دیگر پرکننده ها به دست آورده ودرحال حاضر مقام نخست رابه خود اختصاص داده است.

وبه علت اینکه از سلول و بافت موجود زنده به دست نیامده ٬ بنابراین نیازی به انجام تست های جلدی قبل از تزریق نداشته ومناطق ونقاط مختلف ومتعددی دربدن را می توان توسط اسید هیالورونیک درمان نمود . عوارض ثانویه حداقل ونادر می باشد.

اسید هیالورونیک ٬ ویژگی استثنایی وزیکو – الاستیسیته دارد واین قابلیت به این معنی است که آب را به خود جذب نموده (هیدروفیل) وازاین رو به آن اسفنج نیز اطلاق می گردد.مدت پایداری و باقی ماندن در بافت بین ۶ تا ۱۸ ماه می باشد.

–  سلول دوست بوده وعارضه و حساسیتی برای بدن ایجاد نمی نماید و جذب وتحلیل آن در بافت نیز تدریجی وآهسته می باشد.

– عوارض جانبی که بلافاصله نمایان شود جزئی وسریعا״ هم از بین میروند و عوارض جانبی تاخیری ودراز مدت نیز نادر می باشد.

–  نتایج حاصله ازتزریق برای فرد وپزشک ٬ هردورضایتبخش می باشد.

قبل از پرداختن به ویژگی های مارک ها و محصولات مختلف اسید هیالورونیک که توسط کمپانی های متعدد و بانام های تجاری گوناگون به بازار عرضه می گردند ٬ ضروری است به یک اصطلاح که به کرات در روند ساخت ژل ٬ همکاران پزشک با آن برخورد می نمایند ٬ اشاره یی گذرا بنماییم.

رتیکولاسیون :

برای به دست آوردن محصولی که یکنواخت ٬ همگن بوده ونیز مدت زمان بیشتری را با ایجادکمترین واکنش حساسیت دربدن داشته باشد ٬ بایدکلیه مولکول های ژل موردنظر درجریان رتیکولاسیون قرار گیرد.رتیکولاسیون باعث می گردد تا زنجیره های اسیدهیالورونیک توسط پل هایی با یکدیگر اتصال مستحکمی برقرار نمایند ٬ این اتصال مانع از تخریب ژل درمقابل آنزیم های موجوددربدن شده که نهایتا باعث دوام واستمرارحضورژل دربدن می گردد.

جریان رتیکولاسیون درحضور ماده “بوتان دیول دی گلیسیدیل اتر”  (BDDE )تحقق می یابد٬  این ماده همچنین باعث کاهش معنی دار وچشمگیر ایجاد حساسیت و مسمومیت ژل دربدن می گردد.

محصولات ومارک های مختلف اسیدهیالورونیک دربازار :

همانگونه که قبلا״ نیز اشاره شد ٬ محصولات متعدد و متنوعی از ژل به بازار زیبایی عرضه شده که ماده ی اصلی تمامی آنها “اسیدهیالورونیک” می باشد لذا جدول زیر ضمن نشان دادن اسامی مختلف ژل های مهم و استاندارد دربازار ٬ کاربردهای هریک رانیز به تفکیک هرنوع ژل نشان می دهد :

آیا می توان از تزریق فیلر و بوتاکس به طور توام استفاده کرد؟

هیچگونه منعی برای استفاده توام این دو وجود ندارد. در واقع بوتاکس بیشتر برای بخش های فوقانی چهره و مواد فیلر برای قسمت های تحتانی کاربرد دارند. بنابر این با تزریق هردوی این مواد نتیجه بهتری عاید خواهد شد.

آیا مصرف پرکننده های موقت مزیتی بر پرکننده های دائمی دارد ؟

در این مورد بحث های زیادی انجام شده است و در نظر داشتن نکات زیر ضروری است .

هنوز پرکننده دائمی تولید نشده که فاقد عارضه باشد و تمام پرکننده های دائمی فرد مورد استفاده را در معرض خطراتی چون : جابجائی دارو ، ایجاد گرانولوم ، ایجاد بافت فیبروتیک ، عفونت ، ایجاد سینوس و تخلیه از طریق آن ، عدم تقارن و … قرار میدهند .  در صورت تخلیه فیلر دائمی توسط پزشک ، پوست دچار پستی و بلندی و حالت غیر یکنواخت می شود .

حتی در صورت تولید و عرضه فیلر دائمی بدون عارضه به یاد داشته باشیم که با افزایش سن به تدریج برخی بافت ها تحلیل رفته و برخی از نواحی صورت دچار افتادگی می گردند و دیگر فیلر دائمی شما در جای مناسبی قرار نخواهد داشت . فراموش نکنید که مدهائی همچون گونه و لب برجسته شاید با گذشت زمان دمده شود و تخلیه فیلر دائم نیز پر عارضه است .

کبد چرب ( fatty liver )

کبد چرب (fatty liver)‏ با تجمع چربی در سلول‌های کبدی و التهاب کبد مشخص می‌شود. این حالت ممکن است در افرادی که الکل مصرف می‌کنند ایجاد شود ولی در ایران این بیماری علل دیگر دارد و «کبد غیر الکلی» نامیده می‌شود. فرم غیر الکلی این بیماری درتعدادی از اختلالات بالینی مانند : دیابت، چاقی، سوء تغذیه رخ می‌دهد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،   اگرچه علت اصلی بیماری کبد چرب مشخص نیست، ولی به نظر می رسد این بیماری ارتباط نزدیک با برخی بیماری های متابولیک دارد که از آن جمله: چاقی، افزایش کلسترول و تری گلیسرید خون و دیابت را می توان نام برد. در درمان کبد چرب، کنترل این بیماری های زمینه ای بسیار موثر می باشد.

منظور از کبد چرب، رسوب چربی (عمدتاً از چربی‌های خنثی مثل تری گلیسیرید) در کبد است که در رابطه با مصرف الکل می تواند باشد که به آن “Alcoholic Fatty Liver” می‌ گویند، یا بدون مصرف الکل و یا در حضور میزان بسیار جزیی از الکل (که برای کبد خطر ساز نیست) ایجاد می ‌شود که تحت عنوان کلی “Non Alcoholic Fatty Liver Disease” (بیماری کبد چرب غیر الکلی) گفته می‌ شود.

رسوب چربی در کبد از نظر شکل ذرات چربی و از نظر اهمیت بالینی و فیزیوپاتولوژی به دو نوع “Micro Vesicular” و “Macro Vesicular” تقسیم می‌ شود.

آنچه مورد بحث فعلی است نوع “Macro Vesicular” است، یعنی رسوب ذرات درشت چربی در سلول‌های کبد که به جابجا شدن ارگان‌های داخل سلولی منجر می ‌شود، اما فعالیت‌ آنها را مختل نمی ‌سازد. این عارضه در حال حاضر نسبتاً شایع بوده و روز به روز ارزش بیشتری در بیماران مزمن کبدی (که علت خاصی برای بیماری شان پیدا نمی ‌شود) پیدا می ‌کند.

اغلب بیماران ۴۰تا۶۰ سال سن داشته و بیماری در زنان شایع‌تر است. کبد چرب در کودکان با سن بالاتر از ۱۰سال نیز می‌تواند ایجاد شود . این اختلال کبدی مزمن بوده و برای سالها پایدار خواهد ماند.

شیوع کبد چرب در جوامع مختلف گوناگون است. براساس آماری، شیوع کبد چرب غیر الکلی ۹- ۷ درصد در کشورهای غربی و ۲/۱ درصد در ژاپن گزارش شده است. البته این آمار بیان گر درصد واقعی کبد چرب نمی ‌تواند باشد.

احتمال پیدایش کبد چرب غیرالکلی با وزن بیمار ارتباط مستقیم دارد و با توجه به افزایش چاقی در جوامع مختلف از جمله ایران، شیوع این عارضه نیز رو به افزایش است.

این عارضه در چه افرادی نمود پیدا می ‌کند؟

در کسانی که عوامل خطر پیدایش کبد چرب را دارند، مثل افراد چاق، مبتلایان به دیابت و چربی خون بالا و بی ‌تحرک.

مصرف بعضی داروها نیز می ‌تواند باعث رسوب چربی در کبد گردد. در این زمینه می ‌توان به استروئید، ویتامین A، متوتروکسات، آسپیرین، آمیودارون و استروژن سنتیک اشاره نمود. همچنین کاهش سریع وزن در کسانی که قبلاً به چاقی مبتلا بوده‌‌‌اند، می‌ تواند این عارضه را در پی داشته باشد.

در کسانی که سوء تغذیه ی پروتئینی دارند یا به سبب چاقی مفرط، جراحی‌های پیوند بای پس(Bypass) روده‌ای انجام داده‌اند نیز کبد چرب دیده می ‌شود. به دنبال تغذیه ی وریدی طولانی مدت نیز این عارضه بروز می ‌کند.

در زمینه ی بعضی بیماری‌های مزمن از جمله: کولیت زخمی نیز کبد چرب گزارش شده است.

در مواردی نیز هیچ علت یا بیماری زمینه ‌‌ای برای کبد چرب پیدا نمی‌ شود. بنابراین در کسی که دارای آنزیم‌های کبدی Alanine aminotransferease (ALT), aspartate aminotransferase (AST) افزایش یافته در آزمایش می ‌باشد و هیچ علتی برای آن پیدا نمی‌ شود، باید به فکر کبد چرب بود.

قابل ذکر است بیماری کبد چرب در هر سنی دیده می ‌شود، اما بیشترین شیوع آن بین ۶۰- ۴۰ سالگی است. همچنین” “Non Alcoholic Steatohepatitis (کبد چرب غیرالکلی همراه با التهاب در نسج کبد) در خانم‌ها شایع‌تر است.

علت اصلی بروز کبد چرب :

علت اصلی بروز کبد چرب ناشناخته‌است ولی تعدادی از اختلالات بالینی معین به عنوان علل زمینه‌ای شناخته شده‌اند. هفتاد درصد بیماران مبتلا به کبد چرب چاق هستند. دیابت و بالا بودن چربی‌های خون نیز از علل زمینه‌ای آن است. عوامل مختلفی که با عث تغییر متا بولیسم در بدن می‌شوند شامل کاهش ناگهانی وزن، سوء تغذیه، تغذیه وریدی، گرسنگی طولانی مدت نیز ممکن است باعث کبد چرب شوند.

علائم بیماری کبد چرب :

اکثر مبتلایان دارای علامت نیستند گاهی فرد از درد شکم در ناحیه کبد احساس درد و پری می‌نماید وبه ندرت احساس ناراحتی در قسمت فوقانی و راست شکم و خستگی وجود دارد.

گاهی به دنبال بررسی‌های اتفاقی آزمایشگاهی (مانند بررسیهای استخدامی ) کشف می‌شود . در بررسی‌های معمولی، آنزیم‌های کبدی افزایش یافته‌اند و در صورت شک به این اختلال اقدامهای بعدی برای کشف علت زمینه‌ای و بررسی سایر علل بیماری کبدی ضروری است .

آزمایشهای لازم برای قند و چربی‌های خون و همچنین برای ویروسهای هپاتیتی ضروری است . با مطالعات تصویربرداری مانند سونو گرافی، تجمع چربی در کبد نشان داده می‌شود.

گاهی برای اثبات تشخیص نمونه برداری از کبد و مطالعه میکروسکوپی بر روی آن لازم است ولی گاهی نمونه برداری انجام نشده و بیمار به مدت ۶ماه تا یکسال از نزدیک زیر نظر گرفته می‌شود تا طبیعی شدن آنزیم‌های کبدی به دنبال درمان اختلالات زمینه ساز اثبات گردد.

البته هماهنگونه که گفته شد در بیشتر موارد این عارضه بدون علامت است و پزشک در بررسی آزمایشگاهی یا “سونوگرافی” یا “سی تی اسکن” که به علل دیگر انجام می‌ شود، متوجه آن می ‌شود.

فرد به ندرت از ضعف و خستگی و احساس سنگینی و فشار در ناحیه ی فوقانی و راست شکم شاکی است، به خصوص این علائم در مواردی که کبد چرب سریع ایجاد شده باشد، بیشتر بروز می ‌کند.

درد شدید غیرقابل تحمل، زردی، تب، لرز در کبد چرب دیده نمی ‌شود و در معاینه ی فیزیکی نیز تنها علامت “حساس بودن لبه ی کبد” در لمس است.

عوارض و عواقب :

در اکثر بیماران مبتلا به کبد چرب مشکل جدی برای کبد ایجاد نمی‌شود. کبد چرب از نظر بالینی یک اختلال پایدار وساکت شناخته شده ودر بیشتر موارد سبب اختلال شدیدی در کبد نمی‌شود وبا درمان بهبود می‌یابد.

ولی در تعداد اندکی از بیماران با گذشت زمان با فت جوشگاهی و فیبروز در کبد ایجاد شده ودر نهایت سیروز ونا رسایی کبد ایجاد می‌شود .چون پیش بینی مسیر بیماری در یک فرد واینکه در کدام بیمار پیشرفت خواهد کرد مشکل است، درمان وکنترل آن برای همه مبتلایان الزامی است

نکاتی برای کنترل کبد چرب

* کم کردن وزن: از آنجا که اکثر بیماران مبتلا به کبد چرب غیر الکلی چاق هستند، کاهش وزن در کنترل این بیماری نقش مهمی دارد. برای کاهش وزن، انتخاب رژیم غذایی نیز باید به درستی صورت پذیرد، زیرا کاهش وزن سریع با رژیم های برق آسا خود می تواند سیر بیماری را بدتر نماید.
خیلی از بیماران چاق که به تازگی متوجه کبد چرب خود شده اند، به دلیل ترس از عوارض این بیماری، به رژیم های غذایی سخت روی می آورند که این بیماری را ریشه کن نمایند، ولی علاوه بر ابتلا به عوارض این نوع رژیم ها، گاه سیر کبد چرب را نیز بدتر می نمایند.
لذا انتخاب منطقی رژیم غذایی کاهش وزن زیر نظر متخصص تغذیه و با کاهش وزن نیم تا یک کیلوگرم در هفته توصیه می گردد. اگر شما از افزایش وزن زیادی رنج می برید، جالب است بدانید که با کاهش وزن مختصر در حدود ۱۰ درصد از وزن اولیه نیز در خیلی از موارد سیر بیماری را می توانید کنترل نمایید.

* انتخاب رژیم غذایی سالم : رژیم غذایی پر کربوهیدرات که حاوی میزان قابل توجهی سبزی و میوه و مواد غذایی پرفیبر باشد، معمولا بهترین انتخاب برای افراد مبتلا به کبد چرب است. کاهش چربی مصرفی، به ویژه چربی های اشباع شده و جایگزینی آنها با چربی های غیر اشباع که در روغن زیتون و ماهی وجود دارند، توصیه می گردد. استفاده از نان و غلات سبوس دار باید جدی گرفته شود. در نهایت تعیین مقدار مورد نیازمواد مغذی اعم از پروتئین، چربی و کربوهیدرات بر اساس شرایط افراد باید تنظیم گردد

* انجام ورزش و فعالیت بدنی منظم: چاقی به ویژه چاقی شکمی نقش مهمی در افزایش خطر ابتلا به کبد چرب دارد. بر همین اساس، داشتن پیاده روی منظم به میزان حداقل ۳۰ تا ۶۰ دقیقه در روز توصیه می شود. اگر شما وقت رفتن به باشگاه ورزشی را ندارید، پیاده روی در مسیر کار یا پارک را می توانید جایگزین نمایید.

* کنترل بیماری های زمینه ای متابولیک: کنترل دیابت و چربی های خون در بیماران مبتلا به کبد چرب ، نقش کمک کننده ای در بهبود این بیماری دارد. همانطور که می دانید از اصول مهم کنترل بیماری های متابولیک، رعایت رژیم غذایی و ورزش منظم می باشد.

* محافظت کبد از عوامل خطر: از عواملی که بر روی فعالیت طبیعی کبد اثر سوء دارند، باید پرهیز نمایید. از مهم ترین این عوامل، مصرف برخی از داروها می باشد. لذا در هنگام مراجعه به پزشک، به او بگویید که مبتلا به کبد چرب می باشید که در تجویز دارو به آن توجه نماید.

پیشگیری

رژیم غذایی سالم: شما باید رژیم غذایی سالمی را با مصرف بالای میوه، سبزی، غلات سبوس دار و چربی های مفید برای خود انتخاب کنید.
جلوگیری از افزایش وزن به ویژه چاقی شکمی: داشتن رژیم غذایی سالم به همراه فعالیت بدنی، به حفظ وزن سالم کمک می نماید. در صورت چاق بودن، از همین امروز برای کاهش وزن خود اقدام نمایید.

غذاهای مضر برای کبد

غذاهای فریز شده، زودپز شده، ترشیجات، رب، سس، نمک زیاد، چای پر رنگ، ادویه جات تند، غذاهای فست فوت ، شیرینی جات پیتزا، غذاهای تبلیغی غیر ارزشمند (پفک، چیپس، شکلات، بیسکوییت و…)، مصرف گوشت و تخم مرغ به میزان زیاد، انواع سرخ کردنی ها مانند سیر داغ، پیاز داغ، غذاهای چرب و نوشابه های گازدار.

غذاهای مفید برای کبد

آب، میوه جات سالاد (کاهو، خیار، هویج، جوانه ها)، لیمو ترش تازه، سوپ جو هفته ای یک بار به همراه آلو بخارا، استفاده ۲ تا ۳ قاشق عسل به صورت شربت عسل، استفاده از ترشیجات طبیعی (زرشک، شاتوت و…)، انواع مرکبات، توت فرنگی، هویج، روغن زیتون،عناب، بارهنگ و خاکشیر.

هشدار: کسانی که کبد آنها مشکل دارد باید تا چهل روز از خوردن غذاهای سرخ کردنی و فرآورده های حیوانی پرهیز کنند. اگر کبد دچار اشکال شود، فرد دچار افسردگی، نگرانی، اضطراب، خمودگی، بی حالی، چهره درهم کشیده، چهره رنگ و رو پریده، چهره تیره، دیدن کابوس و گوشه گیری می شود.

پیشگیری از خشکی پوست در زمستان

خشکی پوست هم دلیل و منشاء ژنتیکی دارد و هم اکتسابی. برخی بیماری ها مانند اگزمای نوزادان از زمان تولد به دلیل اختلال در ایپدرم و لایه چربی پوست ایجاد می شوند و ارثی هستند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  موارد اکتسابی هم علل فراوانی دارند مانند شستشو و استحمام نامناسب، ابتلا به برخی بیماری ها مانند کم کاری تیرویید یا مشکل های کلیوی، افزایش سن، مصرف برخی داروها و…. در مبتلایان به این بیماری، در لایه سطحی پوست که معروف به «اپیدرم» و محتوی چربی، آب و پروتئین است، اختلال ایجاد می شود و پوست به خشکی می گراید. حتی برخی تغییرات طبیعی در دوران بلوغ هم پوست را خشک می کند.

شایع ترین دلیل مراجعه به کلینیک های پوست در زمستان، خشکی بیش از حد پوست است که زمینه بروز چروک در سنین پایین را افزایش می دهد.

برای مقابله با خشکی پوست راه‌های مختلفی وجود دارد. از استفاده از انواع و اقسام کرم‌های مرطوب‌کننده گرفته تا استفاده از لوسیون‌های شیمیایی و یا جوشانده‌های گیاهی.

فرآورده‌های متعددی برای جلوگیری و درمان ترک‌های پوستی وجود دارند. اگر لایه‌ای از فرآورده ضدترک که در سطح پوست مالیده شود، نسبت به عبور آب مقاوم باشد، سرعت تبخیر آب از سطح پوست و به خصوص دفع آب کاهش می ‌یابد.

پوشانیدن سطح پوست به وسیله فرآورده ضدترک، سبب می ‌شود بخار آب نتواند از سطح پوست تبخیر شده و در طبقه شاخی جمع شود.

اما متخصصان پوست راهکارهایی ارائه داده اند که با عمل به آنها می توان از زبری و خشکی پوست در این فصل جلوگیری کرد.

تلاش و کنترل برخی از بخش های محیط زیست اطراف شما برای حفظ سلامت بدن امری ضروری است. هدف از ارائه این بیانیه مرطوب نگه داشتن پوست تا حد امکان برای جلوگیری از هر گونه ایجاد خارش، تحریک پذیری و قرمزی پوست است.

برای جلوگیری از چین و چروک پوست راهکارهای زیر را پیشنهاد می کند:

▪ از مرطوب کننده های هوا در کل فضای خانه و یا حداقل در اتاق خواب استفاده کنید.

▪ از دستکش برای جلوگیری از تماس مولکول های هوا با پوست دست استفاده کنید.

▪ زمان دوش گرفتن و حرارت آب را کاهش دهید.

▪ به جای صابون های معطر از صابون های نرم کننده برای شست وشوی بدن و از شامپوهای مرطوب کننده برای شستن موهایی که اغلب مجعد و سشوار کشیده هستند استفاده کنید.

▪ پس از دوش گرفتن و قبل از خشک کردن بدن به طور کامل پوست را با مرطوب کننده یا کرم های نرم کننده آغشته کنید.

▪ افرادی که درصد خشکی پوست آنها بسیار بالاست باید از مرطوب کننده های غلیظ تر، چرب و پماد استفاده کرده و انگشتان پا و بند انگشت را کاملاً به آن آغشته کنید.

▪ برای حفاظت از لب ها از کرم های نرم کننده حاوی وازلین استفاده کنید.
در صورتی که با انجام این دستورالعمل ها خشکی پوست شما افزایش پیدا کرد حتماً با پزشک مشورت کنید و از انجام هرگونه درمان خودسرانه بپرهیزید.

بهداشت پوست

آذر ۲۵, ۱۳۹۱ بواسطة:   موضوع : آموزش سلامت, مشروح اخبار, پوست و مو

پوست بعنوان مهمترین پوشش، بدن را از خطر ابتلا به بیماریهای که راه ورود آنها از طریق پوست است مصون نگه می دارد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، پوست پا تعداد زیادی غده ی عرق دارد و عرق زیادی ترشح می کند. باکتریهایی که روی سطح پوست رشد می کنند با تجزیه ی عرق بوی ناخوشایندی تولید می کنند.

برای رعایت بهداشت این ناحیه به توصیه های بهداشتی زیر دقت شود:

۱-برای پاک کردن پوست از عرق و کاهش تعداد باکتریهای سطح پوست شستشوی روزانه ی پاها توصیه می گردد .
۲-جوراب ها مرتبا تعویض و شسته شوند. چند جوراب در دسترس باشد تا به موقع بتوان آن ها را تعویض کرده وشست.

۳-از کفش متناسب با فصل استفاده شود. مثلا در تابستان از کفش تابستانی و راحت استفاده و از پوشیدن کفشهای ساقه دار به خصوص به مدت طولانی خودداری شود.

همچنین شستشوی پوست و حمام کردن بوی ناخوشایند بدن را از بین می برد و باعث تسکین ، آرامش عمومی و احساس شادمانی در انسان میشود. تعداد دفعات حمام نیست بلکه مهم آن است که پوست تمیز باشد و بوی عرق از آن استشمام نگردد.

البته باید توجه داشت که شستشوی بیش از حد و وسواسی پوست و استحمام زیاد باعث ناراحتیهایی همچون خشکی پوست و خارش می شود. بهترین فاصله برای استحمام ، یک روز در میان است.

بهداشت پوست در دوران بلوغ

در دوران بلوغ به علت تغییرات هورمونی و ترشح هورمونهای جنسی ، پیاز مو ، غدد عرق در محلهای ویژه ای از بدن رشد بیشتری کرده و فعالتر می شوند غدد چربی در روی صورت ، سینه و قسمت بالای پشت فعال می شوند و  جوشهای غرور جوانی ممکن است بروز کند.

یکی از تغییرات چشمگیر دیگر که در دوره نوجوانی در پوست بروز می کند ، ظاهر شدن تعدادی خالهای رنگدانه است که معمولترین آنها کک و مک است که به علت عدم انتشار یکنواخت ملانین در سطح پوست و تجمع آن در نقاط ویژه ای ظاهر می شوند . یکی دیگر از مشکلات پوستی که در دوره نوجوانی بروز می کند ،جوشهای غرور  است که ۹۰ درصد پسرها و ۸۰ درصد دخترها را مبتلا می سازد . محل معمولی این جوشها بیشتر در صورت است . ولی در قسمت بالای قفسه سینه ، پشت شانه ها و روی شانه ها هم بروز می کنند .

برای پیشگیری از عفونی شدن این جوشها و کنترل آنها انجام اقدامات زیر توصیه می شود

۱٫ استحمام روزانه و شستشوی پوست صورت با آب گرم و صابون به خصوص شبها قبل از خواب
۲٫ وسایل استحمام ، حوله صورت ، تیغ یا ماشین ریش تراش باید ویژه و شخصی باشد
۳٫ لباس زیر هر روز تعویض ، شسته و اتوکشی شود
۴٫ از دست زدن و بازی کردن با جوشها مطلقاً خودداری شود
۵٫ ورزش کردن ، تفریح در هوای پاک و تمیز ، استراحت کردن به اندازه کافی در پیشگیری از بروز جوشهای غرور موثر است .
۶٫ پرهیز از سیگار کشیدن در سلامت پوست و حفظ زیبایی و درخشندگی پوست صورت نقش اساسی دارند
۷٫ پرهیز از عصبانیت و نگرانی ها و فشارهای روانی که عاملی برای بروز جوشهای غرور هستند

بهداشت پوست بزرگسالی

تغییرات پوستی در بزرگسالان بستگی به وراثت و عوامل محیطی دارد ، ضایعات مختلفی در این سن در پوست دیده می شوند مانند بروز غدد چربی  ، پیدا شدن آکنه های بعضی از تغییرات پوستی مانند پیدا شدن لکه های قهوه ای که در بزرگسالان اتفاق می افتد موقتی و زودگذر است در صورت که به علت بارداری و خوردن قرصهای ضد بارداری ایجاد شده باشند بعد از زایمان ، با قطع قرصهای ضد بارداری و یا درمان اختلال ترشح هورمونها ناپدید می شوند . بروز میخچه در انگشتان پا در سن بزرگسالی بیشتر به چشم می خورد .

برای پیشگیری از این عوارض پوستی توجه به رعایت اصول بهداشتی اهمیت خاصی دارد

۱٫ مانند استحمام روزانه
۲٫ توجه به رژیم غذایی صحیح و مناسب سن
۳٫ اجتناب از پوشیدن لباسهائی با الیاف مصنوعی
۴٫ پیشگیری از خستگی جسمی و روحی
۵٫ پرداختن به ورزش و تفریح در هوای پاک و دور از آلودگی های شهر
۶٫ اجتناب ازپوشیدن کفش های تنگ و نوک باریک و لباسهای پلاستیکی
۷٫ اجتناب از قرار گرفتن در معرض نور آفتاب تا حد امکان و در صورت قرار گرفتن در معرض اشعه خورشید استفاده از کرم ضد آفتاب مناسب
۸٫ همه افراد مخصوصا بزرگسالان باید بطور مرتب پوست بدن خود را مورد بررسی قرار دهند و چنانچه تغییرات غیر طبیعی در آن مشاهده کردند هر چه زودتر با پزشک مشورت کنند تا در صورت بروز بیماری خیلی زود تشخیص داده شده و درمان شود
۹٫ گـرما قـادر اسـت بـه درون پـوسـت رخـنـه کـرده و بـه بافتهای صدمه وارد کند. هنگام استفاده از سشوار دستی نباید آن را در حالت بسیار داغ قرار داد  از گرمای نیمروزی هم تا حد امکان باید اجتناب کرد.
۱۰٫ در زمستان به هنگام خروج از منزل  برای محافظت از پوست باید باید بدن را خوب پوشاند تا در معرض سرما قرار نگیرد
۱۱٫ نوشیدن آب فراوان به میزان حداقل ۸ لیوان در روز به سلامت پوست کمک می کند.
۱۲٫ سیگار کشیدن پوست را از جـریان یـافتن طبیعی خون محروم ساخته و سبب انقباظ مویرگهای پوستی میگردد. همچنین سیگار از رسیدن اکسیژن و مواد مغذی به پوست بدن جلوگیری بعمل می آورد.

همچنین برای رعایت بهداشت پوست به نکات زیر توجه کنید :

▪ شستشوی مرتب پوست و بدن , گردو خاک و چربی پوست و مواد زایدی را که در نتیجه عرق کردن روی پوست بدن جمع می شود و ایجاد بو می کند از بین می برد.
▪ حداقل هفته ای دوبار حمام کنید.
▪ نظافت لباس هابتان را رعایت کنید.
▪ استراحت کافی در سلامتی و شادابی پوست شما موثر است.
▪ مصرف ویتامین آ و ب در سلامتی و شادابی پوست شما موثر است.
▪ همیشه از کرمهای ضد آفتاب استفاده کنید.
▪ با توجه به نوع پوست خود از کرم مخصوص استفاده نمایید.

روغن زیتون چگونه تهیه می شود و مشخصات کیفی آن چیست ؟

آذر ۲۵, ۱۳۹۱ بواسطة:   موضوع : اخبار تغذیه, صنایع غذایی, مشروح اخبار

روغن زیتون بخشی از نیاز های غذایی کشور ما را تأمین می کند که اگر از میوه ی سالم و با اصول صحیح استخراج و نگاهداری شود، علاوه بر خود کفایی غذایی، در پیش گیری و درمان انواع بیماری ها و بالا بردن سلامت جامعه نیز مؤثر خواهد بود. زیتون از ۳۵۰۰ سال  پیش از میلاد کشت می شده  و از آن زمان، برگ و میوه ی زیتون به علت وجود ماده ی بسیار تلخی به نام اولئوروپین، برای ترمیم زخم و میوه ی آن پس از تلخی زدایی با محلول های قلیایی یا آب نمک به عنوان غذا و تأمین انرزی بدن مورد استفاده قرار می گرفته است. زیتون، از آغاز تمدن یعنی ۱۰۰۰۰ سال پیش و حتّی از دوران توحّش نیز در گیاه درمانی کاربرد داشته است.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز به نقل از مجله کشاورزی ،  اگر چه، میوه ی زیتون و روغن حاصل از آن در جیره غذایی مردم نقش دارد، اثرات در مانی آن در قسمت های مختلف بدن حایز اهمیت فراوان می باشد. در حال حاضر، مطالعات دارویی زیتون به طور جدّی مورد پی گیری قرار می گیرد.

در این مقاله روش درست تهیه این روغن مورد بررسی قرارگرفته است. روغن هایی که  غیر اصولی و از میوه های زخمی و پوسیده در انبار تهیه شده باشند نه تنها ارزش درمانی ندارند بلکه مصرف آن ها برای افراد سالم نیز بسیار مضر می باشد.به طور خلاصه می‌توان توضیح داد، روغن زیتون با افزایش لیپوپروتیین‌های دانسیته بالا (HDL)یا کلسترول خوب و پایین آوردن لیپوپروتیین های دانسیته پایین (LDL) یا کلسترول بد، به پایین آوردن کلسترول خون کمک می‌کند.  این روغن اگر هنگام مصرف حرارت داده شود یا در معرض نور و اکسیژن هوا قرار گیرد، سودمندی خود را از دست خواهدداد.

عصاره برگ زیتون فشار خون را پایین آورده و به عمل گردش خون در بدن کمک می کند. طیف درمانی روغن زیتون بسیارگسترده است. این روغن در دیابت، آماس مثانه، سنگ صفرا، بیماری های دستگاه گوارش، گردش خون به ویژه قلب، پوست اثر مفید فراوانی دارد. مصرف روغن زیتون برای جلوگیری از حمله قلبی سودمند است زیرا مانع لخته شدن خون در شریان می گردد. اوله او روپین موجود در برگ و میوه زیتون با غلظت پایین به عنوان یک ضد اکسایشی قوی محسوب می گردد. اولئوروپین استخراج شده از برگ زیتون یکی از داروهای ضد فشار خون مهمی است که در بعضی ازکشورها به صورت قرص تولیدو به مصرف پزشکی می رسد. قیمت این قرص ها بر حسب درجه خلوص آن ها متغیر است.

روغن زیتون چیست؟

روغن زیتون مانند کره و روغن ذرت یک چربی است.این روغن یکی از دو روغنی است که از میوه‌ استخراج می‌‌گردد و بدون عملیات اضافی قابل مصرف می باشد. درخت زیتون ابتدا در سوریه باستان به دلیل اهمیت میوه‌ی آن کشت می‌شد، که به علت استفاده در پخت و پز، روشنایی و مصارف درمانی تولید می‌شده است. در دنیای قدیم این درختان در سراسر جهان انتشار داشته‌اند، و امروزه بیشتر در نواحی مدیترانه یا مناطق با آب و هوای مشابه یافت می‌گردند.

تاکنون بیش از ۹۰۰ رقم زیتون شناخته شده اند. ارقام زیتون از نظر مصرف به سه گروه تقسیم می‌شوند که عبارتند از: زیتون کنسروی، زیتون روغنی و زیتون کیفی‌چاشنی. بسیاری از مردم تفاوت بین دو گروه آخری را تأیید نمی‌کنند.در آشپزی به جای چربی‌های دیگر مانند کره، چربی حیوانی و روغن ذرت می‌توان از روغن زیتون بهره گرفت.از طرف دیگر روغن چاشنی برای تهیه‌ی مخلفات غذایی، افزودنی به سبزیجات و سالاد مورد استفاده قرار می‌گیرد.این روغن مانند سایرروغن‌های خوب زیتون در گروه چاشنی طبقه بندی می‌گردد. درختان زیتون را بر اساس نوع بهره برداری که از آن‌ها می‌شود، به دو نوع کنسروی و روغنی تقسیم می‌کنند.

روغن زیتون چگونه تولید می‌شود؟

پس از تفاوت واریته ای زیتون، درجه رسیدگی، روش برداشت و استخراج آن از مهم‌ترین معیارهای تعیین کننده ی کیفیت روغن محسوب می‌گردد. زیتون در آواخر پاییز وآوایل زمستان پس از تغییر رنگ از سبز به ارغوانی تیره می‌رسد که در این حالت به آن زیتون سیاه نیز گفته می‌شود. بارسیدن زیتون، روغن آن تغییرات زیادی را متحمل می‌گردد.

زیتون‌های ابتدای برداشت، محصول مرغوبی با روغن میوه‌ای هستند‌که اغلب زمان  برداشت آن به سرعت سپری می‌شود. زیتون‌های برداشت آخری آن‌قدر تأخیر برداشت دارند که ابداً جمع‌آوری نمی‌شوند، امّا بعضی از کشاورزان، آن‌ها همراه با برگ‌ها برداشت می کنند و سپس روغن حاصل از آن‌ها را با روغن سبز رنگ آغاز زمان برداشت مخلوط می‌نمایند.

عموماً بهترین روغن‌ها از زیتون‌هایی تولید می‌شوند که در زمان برداشت ۳/۱  تا ۳/۲  میوه‌ها سیاه شده باشند. با این‌که تلاش‌های فراوانی برای توسعه روش‌های برداشت صورت می‌گیرد، امابرای تولید بهترین روغن زیتون همیشه از روش برداشت دستی استفاده می‌گردد که نیمی از هزینه تولید را به خود اختصاص می‌دهد.

اگرچه استثنا‌هایی وجود دارد، اما بیشتر روغن‌های زیتون مخلوطی از روغن چندین رقم است و همه‌ی این ارقام برای یک روغن ویژه‌ای کشت می‌شوند و پس از برداشت محصول، با هم دیگر به طور مخلوط آسیاب شده و خمیر می‌گردند.در ایتالیا، روغن زیتون از رقم زیتون روغنی فرانتو‌یو که یکی از رایج‌ترین رقم زراعی این کشور است به سهولت استخراج می‌گردد.

زیتون‌ پس از برداشت برای تهیه خمیر نرم آسیاب می‌گردد. در صنعت برای تهیه این خمیر از نوعی آسیاب سنگی معروف به پیترا(pietra) استفاده می‌شود. در سال‌های اخیر یک نوع آسیاب چکشی جای‌گزین پیترا شده است. در هرکدام از این روش‌ها مزایا و معایبی وجود دارد. روش آسیاب سنگی کند و خیلی ملایم است اما تمیز کردن آن کار سختی می‌باشد.

از طرف دیگر آسیاب چکشی تمیز بوده و خمیر زیتون خیلی نرمی را تولید می‌کند، به طوری که بعضی از افراد احساس می‌کنند که خمیر مزه‌ی فلزی به خود گرفته است. اگر میوه‌های زیتون توسط آسیاب چکشی خردشوند و سپس دریک مخلوط کن معروف به مالاکساتور کاملاً مخلوط گردند، مولکول‌های روغن با هم تجمع نموده و قطرات بزرگی را تشکیل خواهند داد.

در روش‌های صنعتی که هزاران سال را پشت سرگذاشته است، این خمیر را برروی حصیرهایی پخش می‌کردند (جنس حصیرها از کنف بود، اما درحال حاضر از پلی پروپیلن استفاده می‌شود) و حصیرها برروی هم انباشته می‌شدند و سپس برای خارج کردن مایع یعنی مخلوط آب و روغن، تحت فشارقرار می‌گرفت.امروزه از فشار هیدرولیکی استفاده می‌گردد.ولی هنوز در آفریقای شمالی برای ایجاد فشار کیسه‌های شنی را برروی حصیرها قرارمی‌دهند(آن‌ها هنوز از شتر برای چرخاندن آسیاب سنگی سود می‌برند). در این‌جا تمیز ماندن آسیاب سنگی جای تأمل دارد، اگر به دقت بازدید نشود، حصیرها به آسانی کثیف شده و ترشیدگی را می‌توانند به روغن انتقال دهند.

اگرچه با پرس صنعتی بهترین روغن دنیا تولید می‌شود، اما نیاز به مراقبت دایمی دارد تا در تولید انبوه کارایی داشته باشد. بعضی از تولیدکنندگان، استفاده از فرآیند سانتریفیوژ و قیف جداکننده را ترجیح می‌دهند. سانتریفیوژ‌ها دارای بازدهی خوب ، قابل اطمینان و تمیز و قابل تنظیم بوده و در همه‌ی فعالیت‌های پرس‌های جدید کاربرد دارند.

ماشین دیگری به نام سینولا(Sinola) وجود دارد که درآن ابداً از فشار استفاده نمی‌شود. سینولا با به حرکت درآوردن تیغه های فولادی خود در میان خمیر سبب شناور شدن روغن برروی سطح آن و انتقال به بیرون می‌گردد. درحالی که این روش به عنوان یکی از راه‌های تولید روغن مرغوب در نظرگرفته می‌شود، اما ضعیف، گران و بازدهی آن به طور معنی داری کمتر از روش‌های دیگر است.بنابر این زیاد مورد استفاده قرار نمی‌گیرد.

آن‌چه عملاً به عنوان مواد استخراجی از خمیر جدا می‌شود، مخلوطی از روغن ، آب و مواد جامد است. اگر آب و مواد جامد بلافاصله جدا نشوند و مدت زمان طولانی در مجاورت روغن باقی بمانند باعث فساد و کاهش کیفیت آن می‌گردند. بنابر این، مرحله‌ی نهایی عملیات برای خالص کردن روغن از آب و تفاله بایستی بلافاصله با استفاده از دستگاه سانتریفیوژ به اجرا در آید. روغن پس از جداشدن وارد بطری‌ها می‌شود.در صورتی که مقدار تولید خیلی زیاد باشد، در مخزن‌های بزرگ انبار می‌گردد و سپس در زمان مناسب بطری زنی انجام می‌شود.

روغن خالص طبیعی چیست؟

بهترین روغن زیتون دنیا، روغن خالص طبیعی یا بکر (Extra virgin) است. ولی مفهوم آن چیست؟ متأسفانه هنوز تعریف قانع‌کننده ای برای آن وجود ندارد. انجمن بین‌المللی روغن زیتون   (IOOC) که معیارها را تدوین و تصویب می‌کند، اخیراً روش‌های دقیق‌تری را برای آن ارائه داده است. اما IOOC که چنین درجه‌بندی‌هایی را تنظیم می‌کند در ایران فاقد قدرت اجرایی است.  با این حال در بازارهای کشور ما، روغن هایی با برچسب‌های بسیاری در دسترس قرار ‌گرفته است. به همین دلیل، این اصطلاح بایسیتی تعریف شود. تا سال ۱۹۹۵ روغن خالص طبیعی(Extra virgin) به روغنی  گفته می‌شد که به طور ساده به روش مکانیکی  ( بافشار وتصفیه کم‌تر ) تولید شده و دارای میزان اسید چرب آزاد کم‌تر از یک درصد باشد.

در حالی که روغن طبیعی (Virgin) دارای ۳-۱ درصداز این اسید است. سایر روغن‌ها که در درجات پایین تر قرار دارند به روغن چراغ یا لامپانت معروفند. بسیاری از تولیدکنندگان کیفی نگران وجود روغن‌های غیر خالص طبیعی در بازارند. در سال ۱۹۹۵ انجمن بین المللی روغن ضرورت جدیدی را برای حالت روغن خالص طبیعی (بکر) اضافه کرد و آن عبارت بود از این که این روغن بایستی خوشمزه باشد.

روغن‌های زیتون توسط یک گروه افراد ماهر به روش ارزیابی حسی مورد آزمایش قرار می‌گیرند. روغن‌ها از این نظر به ۹ درجه تقسیم می‌شوند که برای روغن خالص طبیعی عدد ۵/۶ یا بالاتر ثبت شده است.

روغن‌هایی که از فروشگاه‌های بزرگ خریداری می‌کنید، ممکن است دارای برچسب‌های خالص، اصلی، سبک و یا امثال این‌ها باشند.این برچسب‌ها نشان می‌دهند که روغن بلافاصله پس از تولید با فشار، تصفیه شده است. چنین روغن‌هایی از نظر کیفیت مشابه روغن‌های ذرت، آفتابگردان و سویا هستند. این روغن‌ها خیلی اشباع بوده و کاملأ بی‌مزه‌اند.

توضیح این که فقط درروش‌های واقعاً سنتی از فشار برروی خمیر زیتون برای استخراج روغن استقاده می‌شود. اصطلاح فشار سرد اول برای توصیف روغن‌های خوب محلی استفاده می‌گردد، فشارهای بعدی روغن بیشتری را استخراج می‌کند، اما کیفیت آن‌ها پایین‌تر است. اگر به فیزیک دوره‌ی دبیرستان مراجعه کنید، خواهید دید که با افزایش فشار، درجه حرارت نیز افزایش می‌یابد. بنابر این اگر شما فشار وارد بر خمیر زیتون را زیادتر کنید به خیال این‌که روغن بیشتری به دست آورید، با این‌عمل شما درجه حرارت را افزایش داده اید.

همچنین اگر خمیر در درجه حرارت‌های بالاتر از ۳۵ درجه سانتی‌گراد پرس یا میان‌گریز (سانتری‌فیوژ) گردد، کیفیت روغن پایین خواهد آمد. بنابر این فشار سرد اول بهترین روغن را حاصل خواهد کرد. در روش تولید روغن با ماشین سینولا(Sinola ) هیچ‌گونه فشاری وجود ندارد، بنابر این درجه حرارت خمیر زیتون پایین نگاه‌داشته می شود و سانتریفیوژ برای جلوگیری از گرم شدن زیاد خمیر بایستی به دقت کنترل شود. حتی تولید کنندگانی که دستگاه‌های مدرن تر را به کار می‌گیرند از اصطلاح فشار سرد اول برای معرفی میزان دقت عمل خود در تولید محصول روغن استفاده می نمایند.

روغن زیتون را چگونه مصرف می‌کنید؟

 به طور خلاصه می‌توان توضیح داد، روغن زیتون با افزایش لیپوپروتیین‌های دانسیته بالا(HDL) یا کلسترول خوب و پایین آوردن لیپوپروتیین‌های دانسیته پایین(LDL) یا کلسترول بد، به کاهش کلسترول خون کمک می‌کند. در این جا نکته مهمی نهفته است و آن این‌که همه‌ی روغن‌های زیتون برای سلامتی انسان سودمندند، اما حرارت دادن آن در هنگام مصرف همه‌ی این امتیاز‌های روغن‌ را منتفی می‌سازد و زمانی‌که شما روغن خالص طبیعی را که در دمای پایین تهیه شده در آشپزخانه حرارت می‌دهید، علاوه بر این‌که ارزش غذایی آن را کاهش می‌دهید، هزینه گران خرید آن را نادیده می‌گیرید.

شما غذا را می‌توانید ابتدا در یک روغن ارزان قیمت بپزید و سپس در حالی که حرارت را قطع کرده اید روغن خالص طبیعی را به آن بیفزایید. این بهترین راه برای مصرف صحیح روغن زیتون است. این تنها روغنی است که می توان آن را بدون مخلوط کردن با غذا های دیگر میل کرد و اثر سودمند آن را احساس نمود.

چگونه یک روغن زیتون با کیفیت خوب را انتخاب می‌کنید؟

 اولین یادآوری این‌که، روغن  زیتون یک مخلوط ترکیبی است. بنابر این  هنگامی که آن را می‌چشید بایستی در باره چگونگی مصرف آن تصوری داشته باشید.
روغن را استشمام کنید. بایستی بوی زیتون احساس شود، یاشاید به طور خیلی جزئی بوی سبزی یا سیب داشته باشد.رنگ روغن را در نظر نگیرید. چرا؟ زیرا رنگ به آسانی می‌تواند تقلبی شود. در حقیقت، ظروف آزمایشی مؤسسه‌ی IOOC که روغن‌ در داخل آن‌ها ریخته می‌شود از نوع فنجان‌های کبالت آبی هستند، بنابراین آزمایش کنندگان نمی‌توانند متوجه رنگ شوند. در حالی که روغن‌های برداشت اول سبز رنگ‌تر از روغن برداشت‌های بعدی هستند.

هر رقمی از زیتون رنگ مخصوص خودش را دارد. بنابراین، تشخیص نوع روغن با رنگ میسر نیست. علاوه بر این، اگر برگ‌های زیادی همراه زیتون باشد حتی در برداشت آخری نیز روغن سبز رنگ به دست خواهد آمد، که تولید کنندگان به این عمل مبادرت می‌کنند. پس هرگز روغن را با مشاهده‌ی رنگ آن انتخاب نکنید.

 یک قاشق سوپ خوری روغن زیتون را وارد دهان خود کنید و سپس هوا را از روی آن تنفس نمایید. بایستی مزه‌ی زیتون را داشته باشد. داشتن مزه‌ی میوه‌ای روغن بستگی به زمان برداشت و عوامل دیگر می‌تواند از طعم کامل تا کم متغیر باشد. ممکن است مزه‌هایی از قبیل مزه‌ی سیب، رازیانه یا یک گیاه علفی را احساس کنید، این‌ها خوب هستند. اگر جلوی دهان خود مزه‌ی فلزی (بوی حلبی) را احساس کنید، این روغن ممکن است نامرغوب یا فاسد باشد که بد است. روغن را در دهان خود چگونه احساس می‌کنید؟ در این آزمایش، روغن بایستی طوری در دهان ریخته شود که سقف دهان را نپوشاند.

روغن ریتون خوب از طریق حرکت در دهان تشخیص داده خواهد شد. یک روغن نامرغوب بر روی زبان به کندی احساس می‌شود. سرانجام به احساس خود در هنگام دور ریختن از دهان توجه کنید. بسیاری از روغن‌های خوب در عقب دهان مزه‌‌ی تندی را ایجاد می‌کنند که این نشانه‌ی برداشت زیتون‌های نارس است و با افزایش رسیدگی آن، کاهش می‌یابد.

آیا شما روغن زیتون را دوست دارید؟  به چگونگی مصرف آن فکر کنید. روغنی را که شما همراه با سرکه به عنوان یک چاشنی ساده سالاد مصرف می‌کنید با روغنی که با نان مصرف می‌کنید با هم تفاوت دارند. یک روغن خوشمزه را با یک غذای دریایی مصرف می‌کنید.  افراد ثروتمند، روغن‌های خوشمزه و گران قیمت را برای پختن سبزیجات استفاده می‌کنند.

روغن‌های نواحی مختلف مدیترانه مشخصات متفاوتی دارند. این خصوصیات می‌تواند مربوط به محصول ارقام خاصی یا مخلوطی از چندین رقم  باشد، ولی دلیل این که هر منطقه‌ای روغن زیتون مخصوص به خود را دارد، روشن است و از آن چنین استنباط می‌شود که غذاهای محلی هم متنوع هستند. دلیل دیگر وجود انواع روغن خوب می‌باشد، زیرا شما همیشه چیزهای معینی را با آن می‌پزید، اگر برای هر نوع آشپزی از یک روغن مخصوصی استفاده نکنید، صرفه جویی را فراموش کرده‌اید. ما تصمیم گرفته‌ایم، بیش از یک نوع روغن را توصیه کنیم و شما باید بیشتر دقت کنید.

تخریب روغن از فروشگاه شروع می‌شود، زیرا حرارت و نور، بزرگ‌ترین دشمن روغن زیتون است. از خریدن روغن‌هایی که در بطری‌ها یا بسته‌بندی‌های شفاف عرضه می‌شوند یا در ویترین‌های مغازه‌ها در معرض نور قرار دارند، خودداری کنید. در صورتی که شما مجبور باشید روغن بطری‌های شفاف را بخرید، بطری‌هایی را که در داخل کارتن قرار دارند، انتخاب کنید. هنگامی که آن را به منزل می‌برید در جای خنک و تاریک قرار دهید تا نور و حرارت نبیند. برای مثال روغن زیتون در کمدهای پایین و دور از گرمای اجاق گاز  نگاهداری گردد و نیز درب آن بلافاصله پس از مصرف بایستی محکم بسته شود، زیرا روغن زیتون بشدت بوها و مزه‌های غذاهای دیگر را به خود جذب می‌کند و در اثر تماس با اکسیژن هوا به شدت فاسد می‌شود. در صورتی که شما این مواظبت‌های ساده را انجام دهید نگاهداری روغن زیتون به مدت نامحدودی امکان پذیر خواهد بود. خصوصیات مختلف این روغن در طول زمان تغییر می‌کند، بنابراین سعی کنید بیش از ۲ سال از تاریخ تولید را خریداری نکنید.

روغن معطر چیست ؟

دو نوع روغن معطر وجود دارد. نوع خوب آن که با آمیختن میوه مرکبات با زیتون و سپس استخراج روغن به دست می‌آید (برای مثال، روغن Meger lemon که آمیخته‌ای از روغن زیتون و روغن پوست لیمو است). مانند بسیاری از مواد غذایی خوب، تهیه آن‌ها گران تمام می‌شود و تولید انبوه ندارد.  همچنین روغن‌ زیتون‌هایی وجود دارند که با برگ گیاهان، برگ سیر سرخ شده، گوجه‌فرنگی خشک شده در آفتاب و غیره معطر می‌گردند و ذائقه پسندی آن‌ها افزایش می‌یابد )davero.com.(

ترکیبات روغن زیتون

روغن زیتون ترکیبی از اسیدهای چرب، ویتامین‌ها، ترکیبات قابل تبخیر، موادقابل حل در آب و ذرات ریز زیتون است. اسیدهای چرب اصلی عبارتند از اسید اولئیک، اسید لینولئیک و در موارد بسیار نادر و به مقدار بسیار اندکی اسید لینولنیک. اسید اولئیک که اسید چربی با یک پیوند دوگانه‌ی بین کربن‌های ۹ و ۱۰ بوده و ۸۵-۵۵ درصد این روغن را تشکیل می‌دهد. اسید لینولئیک با دو پیوند دوگانه بین کربن‌های شماره‌ ۱۰-۹ و ۱۳-۱۲  حدود ۹ درصد روغن زیتون و اسیدلینولنیک یک اسید چرب با ۳ پیوند دوگانه کربن‌های ۱۰-۹،۱۳ –۱۲ و ۱۶ –۱۵ بوده و صفر تا ۵/۱ درصد روغن زیتون را تشکیل می‌دهد. یکی از برتری‌های این روغن در بالا بودن محتویات اسیداولئیک و پایین بودن اسید لینولنیک است.

 در حقیقت این اسیدهای چرب با گلیسرین پیوند یافته و به صورت تری‌گلیسرید‌ها وجوددارند که مقدار آن‌ها در مراحل مختلف رسیدگی، نوع رقم زیتون و شرایط رشد آن متغیر است. به طور کلی مقدار اسید‌اولئیک در مناطق سرد بیشتر از نواحی گرم است. مقدار اسیدلینولنیک که یکی از اسیدهای چرب مضر است، در روغن زیتون اغلب بین صفر و ۹/۰ درصد می‌باشد و با توجه به ارزش غذایی زیاد این روغن حتی در مقادیر بالاتر از ۵/۱ درصد مشکلی ایجاد نمی‌کند. هرچه مقدار اسیدهای چرب چند پیوند دوگانه‌ای بیشتر باشد، پایداری روغن کمتر است و در این حالت به علت وجود مواد ضد اکسیدکننده‌ در روغن از خراب شدن آن تا اندازه‌ای ممانعت به عمل می‌آید.

 ترکیباتی از قبیل فنل‌ها، اسیدهای چرب آزاد، پراکسیدها، دی‌اسیل گلیسرول‌ها، تری‌آسیل گلیسرول‌ها و منوآسیل گلیسرول‌ها و مواد فعال اسید بار بیتوریک، فئوفیتین A،  کلروفیل و بسیاری از مواد دیگر در روغن زیتون وجود دارند.

ضداکسید کننده‌های روغن زیتون عبارتند از: ۱ – فلاونوئید پلی فنول‌های روغن زیتون که از مواد ضد اکسیدکننده‌ی طبیعی هستند و دارای اثرات زیادی در سلامت و پایین آورنده‌ی کلسترول، فشار خون و کاهش خطر بیماری‌های رگ‌های قلبی می‌باشند. در هر ۱۰ گرم روغن زیتون مقدار ۵ میلی‌گرم مواد ضد اکسید کننده پلی فنول موجود است. بسیاری از روغن‌های دیگر فاقد پلی فنول‌ها هستند.

ویتامین‌ E یک ضد اکسید کننده طبیعی است و در یک قاشق سوپخوری ۶/۱ میلی‌گرم یا ۳۱/۲ واحد بین‌المللی موجود است. کربوهیدرات‌های آروماتیک چند حلقوی در بسیاری از مواد غذایی به مقدار اندکی وجود دارند. روغن زیتون نیز مانند سایر روغن‌های نباتی مقادیر بسیار اندکی از ۱۷ نوع کربوهیدرات آروماتیک چند حلقوی را در خود دارد که در زیتون نارس بیشتر از رسیده موجود است. با سوختن روغن در هنگام آشپزی مقدار این کربوهیدرات‌ها کاهش می‌یابد.

کلروفیل یکی از رنگیزه ‌های اصلی روغن زیتون است که با افزایش درجه رسیدگی زیتون کاهش می‌یابد. به طوری که هر چه زیتون سبزتر باشد روغن استخراج شده از آن سبز رنگ‌تر و مزه‌ی گیاهی بیشتری خواهد داشت. کلروفیل روغن زیتون، در روشنایی رادیکال آزاد اکسیژن را تولید کرده و به اکسیداسیون آن سرعت می‌بخشند ولی در تاریکی به عنوان یک ضد اکسید کننده عمل می‌کند. مطالعات تنکار شناختی (فیزیولوژی)  نشان می‌دهد که کلروفیل در بدن انسان شکسته شده و هیچ‌گونه اثر ضد اکسید کنندگی و اکسید کنندگی باقی نمی‌گذارد.

 خوش مزگی و منحصر به فرد بودن روغن زیتون به تعداد زیادی از ترکیبات قابل تبخیری مانند آلدهیدها، الکل‌ها، استرها، کربوهیدرات‌ها و ستن‌ها بستگی دارد که شناسایی و تعیین مقدار آن‌ها به روش کروماتوگرافی گازی انجام شده است. وجود ترکیبات مزه در روغن زیتون بستگی نزدیکی به چگونگی تأثیر در حس چشایی دارد. هگزانال وترانس از عمده‌ترین ترکیبات قابل تبخیر روغن زیتون هستند. ترکیبات مزه قابل تبخیر در میوه‌ی زیتون از راه فرآیند آنزیمی ساخته می‌شوند. نوع رقم زیتون، مرحله رسیدگی میوه، شرایط نگاهداری در انبار و فرآوری میوه در ترکیبات مزه زیتون یعنی در عطر و طعم آن تأثیر می‌گذارند.

ترکیبات اوکتانال، نونانال  نیز مانند الکل‌های قابل تبخیر پروپانول، آمیل الکل و هپتانول از ویژگی‌های روغن‌های زیتونند. در روغن زیتون یک رقم روغنی منفرد که در مناطق مختلف کشت می‌شود از نظر ترکیبات مزه تغییرات اندکی ملاحظه می‌شود. بیشترین غلظت ترکیبات قابل تبخیر در بهترین مرحله رسیدگی میوه وجود دارد. در طول نگاهداری میوه زیتون در انبار، ترکیبات قابل تبخیر مولد مزه مانند آلدهیدها و استرها کاهش می‌یابند.

از طرف دیگر ترکیبات فنلی‌ نیز در مزه‌ی روغن زیتون تأثیر قابل ملاحظه‌ای دارند. بین عطر و طعم روغن زیتون و محتویات پلی‌فنولی آن رابطه‌ای وجود دارد. هیدروکسی تیروزول، تیروزول، اسیدکافئیک، اسیدکوماریک و اسید پاراهیدروکسی بنزوئیک بیشترین خصوصیات حسی روغن زیتون را ایجاد می‌کنند. هیدروکسی تیروزول در روغن زیتون با کیفیت خوب وجود دارد، در حالی که تیروزول و بعضی از اسیدهای فنولی در روغن زیتون کیفیت بد دیده ‌شده‌اند. دراثراکسیداسیون ترکیبات تخریب کننده ی مزه تشکیل می‌شوند که ممکن است، این واکنش در میوه زیتون در اثر برداشت و انبارداری غلط رخ داده باشد. پنتانال، هگزانال، اکتانال و نونانال از ترکیبات عمده‌ای هستند که در روغن زیتون اکسیده شده وجود دارند. اما ۲- پنتانال، ۲- هپتانال از مواد اصلی بدمزگی روغن محسوب می‌گردند (Jaocs, 1998).

پراکسیدها اولین محصولاتی هستند که از اکسیداسیون روغن زیتون به دست می‌آیند و مقدار آن با افزایش فساد و اکسیده شدن روغن افزایش می‌یابد.

خواص فیزیکی روغن زیتون

روغن زیتون در ۲۰ درجه سانتی‌گراد دارای جرم مخصوص ۹۲/۰ گرم بر سانتی‌متر مکعب است، نقطه‌ی جوش آن حدود ۷/۲۹۷ درجه سانتی‌گراد، ویسکوزیته ۸۴ سانتی‌پویز در ۲۰ درجه سانتی‌گراد، گرمای ویژه ۲ ژول بر گرم بر درجه سانتی‌گراد، هدایت حرارتی ۱۷/۰ در ۲۰ درجه سانتی‌گراد، ظرفیت حرارتی حجمی۱۰۶ × ۶۵/۱ ژول بر متر مکعب می‌باشد.

 نقطه‌ی دود روغن زیتون به مقدار اسید چرب آزاد موجود در آن بستگی دارد. جدول زیر این رابطه را برای روغن زیتون آشپزخانه نشان می‌دهد. مطابق جدول زیر با افزایش میزان اسیدهای چرب آزاد روغن، درجه حرارت نقطه‌ی دود کاهش می یابد یعنی روغن در حرارت پایین‌تری می‌سوزد:  نقطه‌ی

انجماد یا ذوب روغن زیتون ۲/۱۲- درجه‌ی سانتی‌گراد می‌باشد. اگرچه آب یک ماده‌ی خالصی است که در صفر درجه‌ی سانتی‌گراد منجمد می‌گردد، اما روغن زیتون یک مخلوط پیچیده ای از اسید های چرب و مواد مومی است و نقطه انجماد ثابتی ندارد. هنگامی که این روغن در درجه‌حرارت‌های پایین قرار می‌گیرد، مواد مومی آن ته نشین می‌شود. بنابر این، روغن در سرما از مواد مومی جدا شده و شفاف می‌گردد.

روغن زیتون، یک محصول طبیعی است و از سالی به سال دیگر حتی در یک ظرف و یک شرایط نگاه داری فرق می‌کند و چون از ترکیبات مختلفی تشکیل شده است، دارای درجه حرارت انجماد ثابتی نیست. رنگ روغن زیتون به رنگدانه‌های موجود در میوه‌ی آن بستگی دارد. از میوه‌ی زیتون سبز رنگ و نارس یا همراه با برگ، روغن سبز رنگ به دست می‌آید، زیرا مقدار کلروفیل آن بالاست. از زیتون کاملا رسیده، روغن زردرنگ استخراج می‌شود، زیرا رنگدانه‌های زرد رنگ کاروتنوئید‌ها در آن فراوانست. بنابر این، رنگ روغن بستگی به ترکیبات و خواص رنگدانه‌های میوه‌ دارد. یک رابطه ساده‌ی رنگی بین کلروفیل (سبز) و کاروتنوئید‌ها (زرد) و رنگدانه‌های دیگر وجود دارد. رنگ یک معیار تشخیصی رسمیت یافته ای نیست، ولی سلیقه‌ی مصرف‌کنندگان را برمی‌انگیزد(استان گیلیس).

برای نگاه‌داری روغن زیتون می‌توان از ظروف سرامیکی یا پلاستیکی تیره استفاده کرد. محققان نشان داده اند که به‌کاربردن ظروف پلی اتیلنی شفاف برای نگاه‌داری روغن زیتون در اثر رسیدن نور به آن و تولید پراکسید‌ها در کمتر از ۲۰ روز باعث فساد آن می‌گردد. در حالی که در تاریکی روغن زیتون را می‌توان ۱۲۰تا ۱۹۰ روز نگاه‌داری کرد. روغن در اثر عمل لیپاز و سایر آنزیم‌ها و اکسیژن هوا فاسد می‌شود.

نگاه‌داری روغن در جای گرم به سرعت باعث کهنگی آن می‌گردد. مقادیر زیاد آن را بایستی در ظروف بزرگ‌تر و در جای خنک و تاریک قرارداد و مقادیر کم‌تری را در ظروف کوچک برای مصرف در دست‌رس قرارداد و در همه حال در ب ظروف بایستی محکم بسته شود تا کم‌تر در معرض اکسیژن هوا قرارداشته باشد.

روغن زیتون، یکی از دو روغنی است که از میوه‌ استخراج می‌‌شود و بدون عملیات اضافی قابل مصرف می باشد. تفاوت واریته ای زیتون، میزان رسیدن میوه، روش برداشت وروش استخراج آن از مهم‌ترین معیارهای تعیین کننده  کیفیت روغن محسوب می‌گردند.  با پرس صنعتی، در درجه حرارت پایین،  بهترین روغن دنیا تولید می‌شود. بسیاری از تولیدکنندگان کیفی از وجود روغن‌های نا خالص  و نا مرغوب در بازار نگران هستند.

روغن‌  زیتون برای سلامتی انسان سودمند است. اما حرارت دادن آن در هنگام مصرف،  همه‌ی این امتیاز‌ها‌ را منتفی می‌سازد. از زیتون نارس روغن سبز رنگ و از سیده روغن زرد تولید می شود، اما تولید کننده با جدانکردن برگ ها از زیتون رسیده روغن سبز رنگ به دست می آورد. رنگ سبز نمی تواند نشانه ی کیفیت خوب باشد. نگهداری روغن زیتون در شیشه های شفاف و در معرض اکسیژن هوا و نور به ویژه در ویترین فروشگاه ها، فساد آن را تسریع می کند.  اسیدهای چرب اصلی روغن زیتون عبارتند از: اسید اولئیک، اسید لینولئیک  و به مقدار بسیار اندکی اسید لینولنیک. .

یکی از برتری‌های این روغن، بالا بودن محتویات اسیداولئیک و پایین بودن اسید لینولنیک آن است. رنگ دانه های کلروفیل موجود در این روغن، در روشنایی باعث فساد و در تاریکی باعث حفاظت از تخریب می گردد. روغن خالص طبیعی در ایران به روغن خام و بودار معروف است. این روغن، پس از استخراج تصفیه و بوگیری نشده و بکرو دست نخورده می باشد.

شپش سر

پدیکلوز سر  (شپش  سر) یا ( پدیکولوس هومانوس کاپیتیس)

شپش یک انگل خارجی است که قدمت آلودگی با آن به دوران پیش از تاریخ برمی گردد. شپش از خون انسان تغذیه میکند و بزاق آن حاوی مواد ضد انعقادی است و از لخته شدن خون جلوگیری میکند و خارش شدیدی را موجب می شود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  آلودگی به شپش به دنبال تماس نزدیک بین فردی یا هنگامی که افراد خانواده در فصل های سرد و برای تامین گرما لباس بیشتری می پوشند شایع میشود .

شپش در آب نمیتواند زندگی کند، به همین دلیل در مکانهایی مانند استخر نمی تواند زندگی کند و از طریق شنا در استخر منتقل نمیشود.

شپش ها انگل اختصاصی انسان بوده و خونخوار می باشد و در روز دو یا سه بار از خون انسان به کمک نیش خود تغذیه می نماید .

مقاومت آنها در خارج از بدن انسان کم و نسبت به تغییرات درجه حرارت خیلی حساس بوده و اشخاص تب دار را ترک می کند و در درجه حرارت ۵۲ درجه سانتیگراد در عرض چند دقیقه از بین می رود .

تشخیص افتراقی

گاهی ممکن است پوسته های سفید و ریزه شوره مانند با تخم شپش اشتباه شوند باید توجه داشت که تخم های شپش چون به قسمت ساقه مو می چسبند به سختی کنده می شوند در حالی که شوره سر یا سایر پوسته ها به راحتی با برس از مو جدا شوند.

راههای انتقال:

– تماس مستقیم افراد سالم با آلوده
– تماس غیر مستقیم مانند استفاده از وسایل شخصی آلوده ( لباس ها ، پتو، ملحفه، شانه، برس،حوله کلاه و روسری)

درمان :

شپش بسیار سخت از روی موهای افراد برطرف می شود. راه های بسیاری برای از بین بردن شپش وجود دارد، ولی تنها چند نوع راه وجود دارد که به طور واقعی جواب می دهد.

دو بار درمان با فاصله ۱۰-۸ روز لازم است اگر چه با درمان نخست شپش های سر و اکثر تخم های آن از بین می روند اما از آن جا که امکان خروج آنها از تخم تا ۸ روز بعد وجود دارد بنابر این به فاصله ۱۰-۸ روز درمان مجدد انجام شود.

تا پیش از آنکه شپش های جدید بالغ شوند و توانایی حرکت پیدا کنند ازبین بروند.

تمام موارد تماس احتمالی باید درمان شوند در غیر این صورت احتمال آلودگی مجدد وجود دارد.درآلودگی مجدد دو دوره درمان ( به فاصله ۱۰-۸) روز هم لازم است.
برای جداکردن رشکها ، استفاده از شانه های دندانه ریز ضروری است.

نحوه مصرف شامپو پرمترین:

– شستشوی موها با یک شامپوی غیر دارویی؛
– آبکشی و خشک کردن موها؛
– آغشته کردن تمام مو و پوست سر با مقدار کافی از شامپو پرمترین؛
– باقی ماندن ۱۰دقیقه در همان حالت؛
– شستشو و آبکشی کامل موها و پوست سر؛

از بین بردن شپش به وسیله سرکه

۱- سرکه را گرم کرده و آن را روی سر خود بمالید. حوله یا کلاهی روی سر خود بگذارید و ۳۰ دقیقه صبر کنید و بعد بشویید.

۲- روغن معدنی را با سرکه مخلوط کنید و آن را روی موهای خود بمالید تا شپش هایی که به سختی به موها چسبیده اند جدا شوند. می توانید روغن معدنی را از داروخانه تهیه کنید. این مخلوط شوره سر را هم برطرف می کند.

مخلوط های بالا را هر شب روی سر خود قرار دهید تا شپش ها به طور کامل برطرف شوند. حتی بعد از برطرف شدن کامل شپش، ۳ تا ۵ روز بعد هم، از این مخلوط برای موهای خود استفاده کنید. به این دلیل که کاملا مطمئن شوید شپش ها دیگر برنمی گردند.

برای پیشگیری از ابتلا به شپش چه کارهایی می‌توان انجام داد؟

• وقتی برای شانه زدن موهایتان با شانهِ مخصوص تشخیص شپش اختصاص دهید. فراموش نکنید که همهِ اعضای خانواده باید اینکار را انجام دهند! هر چه زودتر مشکل تشخیص داده شود، رفع آن سریعتر انجام خواهد شد.

• در تعطیلات آخر هفتهِ  بدون شپش درهفته‌های دهم و سی و پنجم شرکت کنید و همسایگان خود را نیز به شرکت در آن تشویق کنید.

• هنگام شانه زدن دقیق باشید. شپش‌ها و تخم‌های  آنها بسیار کوچک هستند و دیدن آنها سخت است.

• از کلاه، شانه و یا برس دیگران استفاده نکنید.

• از مواد شیمیایی برای پیشگیری از شپش‌ها استفاده نکنید، چراکه این کار می‌تواند باعث مقاوم شدن شپش‌ها در برابر داروها شود.

• بچه‌هایی با موهای بلند باید یا موهایشان را جمع کنند و یا ببافند.

در صورت ابتلا باید چه کنیم؟

• موهای دیگر اعضای خانواده را هم شانه بزنید تا از ابتلا و یا عدم ابتلای آنان مطمئن شوید.

• در صورت ابتلای دیگر اعضای خانواده هزمان به معالجهِ آنها نیز بپردازید.

• دستورالعمل داروها را به دقت دنبال کنید.

• برهم زدن چرخهِ زندگی شپش‌ها در اسرع وقت بسیار مهم است. بنابراین روش درمانی‌ای را انتخاب کنید که برای شما مناسب باشد و از بین بردن شپش‌های موهایتان را به صورت موثر تضمین کند.

• اگر پوسته‌های تخم بسیاری در موهایتان باشد، بدین معناست که مدت زیادی از ابتلای شما گذشته است. اما اگر تخم‌های جدید زیادی در سرتان باشد، معنای آن این است که شما جدیدا مبتلا شده اید.

• استفاده از شانهِ مخصوص تشخیص شپش را پس از ۱۰ تا ۱۴ روز بعد از رهایی از شپش ادامه دهید. بعد از آن زمان شما می‌توانید مطمئن شوید که از روشی مناسب برای درمان استفاده کرده‌اید.‌

• به عنوان راهی برای پیشگیری متناوبا از شانه استفاده کنید.

• شانه و یا برس را با استفاده از آب جوش و یا فریز کردن ضدعفونی کنید تا دیگر اعضای خانواده مبتلا نشوند.

• به دنبال علت آلودگی باشید. به سایر افراد نیز در مورد این آلودگی اطلاع دهید تا آنها به بررسی وضعیت اعضای خانوادهِ خود بپردازند، در غیر این صورت خطر سرایت افزایش می‌یابد. داشتن شپش سر چیزی نیست که کسی از آن خجالت بکشد. دلیل ابتلای افراد به شپش عدم رعایت بهداشت نیست بلکه در واقع موهای تمیز  محل مناسب‌تری برای شپش‌ها هستند.

• ملافه‌ها را در دمای ۶۰ درجهِ سانتیگراد بشویید. کلاه‌ها، اسباب‌بازی‌ها و کوسن‌ها و بالش‌ها را می‌توان در طول شب در فریز گذاشت و یا اینکه آنها را در خشک کن در دمای ۶۰ درجهِ سانتیگراد برای مدت ۵ دقیقه قرار داد.

• داشتن شپش خجالت ندارد، اگر کاری در مورد آن انجام ندهیم باید خجالت بکشیم!

• کلیه وسایل شخص آلوده که با آنها تماس  داشته (ملحفه،پتو، روسری، کلاه ،چادر، مقنعه،گل سر، شانه و…) جمع آوری گردد و داخل یک نایلون بزرگ ریخته و در آن را بسته و بعد از ۲۴  ساعت وسایل را بیرون آورده وتمام آنها را با آب گرم شسته و جلوی آفتاب خشک نموده و سپس اطو گردد .

• استفاده از شامپو پرمترین برای از بین بردن شپشها که باید بصورت زیر مصرف گردد:

– ابتدا سر را با آب و شامپو معمولی بشویید سپس ۲ قاشق شامپو پرمترین بر روی سر ریخته و سر را بمدت ۱۰ دقیقه ماساژ بدهید و در نهایت موها را آبکشی نمایید . لازم به ذکر است، باید یک بار دیگر این عمل را ۷ تا ۱۰ روز بعد تکرار نمایید .

• برای از بین بردن رشکها (تخم شپش) باید یک شانه دانه ریز تهیه نموده وآن را به سرکه آغشته نموده وبمدت ۳۰دقیقه موها را با آن شانه نمود

گلی کلازاید

آذر ۲۲, ۱۳۹۱ بواسطة:   موضوع : دارونامه, ديابت, مشروح اخبار

گلی کلازاید ( Gliclazide ) یا Diamicron

نام ژنریک : گلیکلازاید

نام تجارتی : دیامیکرون (  Diamicron )

اسامی کانادائی :
Apo-Gliclazide®; Diamicron® MR; Diamicron®; Novo-Gliclazide; Rhoxal-gliclazide; Sandoz-Gliclazide

اشکال دارویی : قرص ۸۰mg

انواع محصولات :

قرص : ۸۰ میلی گرمی
Diamicron® : قرص ۸۰ میلی گرمی کانادائی
Diamicron® MR : قرص ۳۰ میلی گرمی مداوم رهش
فرم ژنریک قابل دسترس : قرص ۸۰ میلی گرمی

دسته دارویی : ضددیابت خوراکی

گروه دارویی: داروی خوراکی ضد دیابت

خطر مصرف اضافی: زیاد

میزان وابستگی: کم

داشتن نسخه : بله

به صورت ژنریک: خیر

گلی کلازید یک داروی ضد دیابت است که با تحریک ترشح انسولین از لوزالمعده قند را پاینن می اورد. برای درمان دیابت شیرین بزرگسالان همراه با یک رژیم غذایی متعادل که مصرف قند و چرب کم داشته باشد و اشتها را پایین آورد مصرف می گردد. ورزش منظم بخش مهمی از درمان دیابت بشمار می آورد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، در بیماریهای شدید استرس، جراحی و جراحت شدید داروی مذکور اثر خود را از دست می دهد و کنترل دیابت مختل میشود لذا مصرف آمپول های انسولین لازم است. عوارض جانبی این دارو عموماً ملایم است اما نشانه های کنترل ضعیف دیابت در صورتی که مقدار مصرف دارو مناسب نباشد بروز خواهد کرد.

موارد مصرف :

دیابت ملیتوس نوع II

عوارض جانبی :

عوارض گوارشی خفیف ووابسته به دوز (شامل تهوع ، استفراغ ، اسهال یایبوست ) ، آنورکسی ،

احساس طعم فلزی در دهان ، افزایش اشتها ، واکنشهای حساسیت مفرط شامل یرقان کلستاتیک ،

لکوپنی ، ترومبوسایتوپنی ، آنمی آپلاستیک ، سندرم Stevens – Johnson ، اریتم مولتی فرم

تداخلات دارویی :

الکل ، آلوپورینول ، ضدقارچهای تریازولی ، داروهای ضد التهاب استروئیدی و غیر استروئیدی ،

کلرامفنیل ، مهارکننده های منوآمین اکسیداز ، بتابلوکرها ، آدرنالین ، مهارکننده های ACE ،

دیورتیکهای تیازیدی ، کلرپرومازین ، کنتراسپتیوهای خوراکی ، دیازوکسید

مقدار و زمان مصرف: ۱ تا ۲ بار در روز (هنگام صبح و عصر با غذا).

مقدار مصرف برای بزرگسالان: ۸۰ تا ۳۲۰ میلیگرم در روز.

شروع تأثیر دارو: ظرف ۱ ساعت.

ادامه اثر دارو: ۱۲ تا ۲۴ ساعت.

توصیه غذایی: یک رژیم غذایی شخصی کم چربی و کم قند باید هنگام خوردن این قرص مراعات شود تا اثر آن نمایان گردد. دستور غذایی را از پزشک دریافت کنید.

نگهداری از دارو: در محفظه سربسته، در محیط خشک و خنک دور از دسترس اطفال و نور باشد.

فراموش کردن نوبت دارو: بمحض یادآوری همراه با غذا میل کنید.

متوقف کردن دارو: بدون اجازه پزشک این قرص را قطع نکنید زیرا ممکن است نشانه های بیماری بدتر شوند.

مصرف مقدار اضافی: در کلیه حالات به اورژانس مراجعه کنید. بویژه اگر علایم هشدار کاهش زیاد قندخون مثل غش، عرق، لرز، پریشان حواسی و سردرد بروز کنند فوراً مایعات یا خوراکیهای قندی میل کنید. به راهنمای فوریتهای مسمومیت دارویی مراجعه کنید.

عوارض نامطلوب:

عوارض این دارو ندرتاً جدی است. گیجی، اغتشاش شعور، لرز، عرق و ضعف می تواند از علایم کاهش قند خون به علت فقدان غذا یا بسیار بالا بودن مقدار مصرف گلیکلازید باشند.

نشانه ها – گیجی/خواب آلودگی، شیوع شایع، موارد مشورت با پزشک همه موارد.

نشانه ها – ضعف/فقدان انرژی، شیوع شایع، موارد مشورت با پزشک همه موارد.

نشانه ها – لرز/احساس سرما، شیوع شایع، موارد مشورت با پزشک همه موارد.

نشانه ها – عرق/برافروختگی، شیوع شایع، موارد مشورت با پزشک همه موارد.

نشانه ها- سردرد/عصبیت، شیوع شایع، موارد مشورت با پزشک همه موارد.

نشانه ها- جوش/خارش، شیوع بندرت، موارد مشورت با پزشک همه موارد.

نشانه ها- تهوع/استفراغ/ترش کردن، شیوع بندرت، موارد مشورت با پزشک همه موارد.

نشانه ها- تشنگی، شیوع بندرت، موارد مشورت با پزشک همه موارد.

تداخل دارویی:

توجه: برخی از داروها با اثر گلیکلازید مخالفت می کنند و در نتیجه قندخون را بالا می برند. این داروها عبارتند از باربیتورات ها، کوتیکواستروئیدها، قرصهای ضدبارداری، استروژنها، مدرها، ریفامپسین و نیکوتینیک اسید. داروهای دیگر مثل وارفارین، آسپیرین، ضد سل ها، کلوفیبریت، مددهای بتا، بازدارنده های ACE، بازدارنده های مونوآمین اکسیداز (MAOIS)، آلوپورینول، فنیل بوتازون، سولفین پیرازون، سولفونامیدها و سایمیتیدن خطر کاهش قندخون را افزایش می دهند.

احتیاط:

در موارد زیر پزشک را مطلع سازید.

به تازگی دچار زخم یا عفونت شدید بودن، ناراحتی های طولانی مدت کبد یا کلیه، ناراحتی های تیروئید، عدم تغذیه مناسب، تصمیم به باردار شدن، بیماری آدیسون، مصرف داروهای دیگر.

برای خانم های باردار: توصیه نمیشود. ممکن است در نوزاد قندخون را بطور غیرطبیعی پایین بیاورد. در دوران حاملگی انسولین جایگزین میشود زیرا بهتر می تواند دیابت را کنترل کند.

برای خانم های شیرده: این دارو در شیر مادر نفوذ می کند و ممکن است قندخون شیرخوار را پایین بیاورد.

برای اطفال و کودکان: تجویز نمیشود.

برای سنین بالای ۶۰: تشخیص علایم کاهش قند خون مشکل تر است. در صورت لزوم از مقدار دارو کم کنید.

مصرف این دارو در حین رانندگی و کارهای دشوار: اگر احساس سرگیجه و خواب آلودگی و اغتشاش شعور کردید از انجام اینگونه امور خودداری کنید.

الکل: از نوشیدن الکل بپرهیزید. زیرا الکل کنترل دیابت را مختل می کند و گلیکلازید می تواند نسبت به الکل تحمل بوجود آورد.

استفاده بلند مدت:

مشکلی نیست. هر چند وقت آزمایش قندخون در خون و ادرار لازم است. ارزیابی منظم عملکرد چشم، قلب و کلیه ها نیز توصیه میشود.

موارد منع مصرف:

دیابت نوع I ، بیماران مبتلا به کتواسیدوز ، عفونت های شدید ، استرس و تروما ( دراین شرایط داروی خوراکی قادر به کنترل قند خون نمی باشد ) ، اختلالات شدید کلیوی

موارد احتیاط در مصرف :

اختلالات کبدی و کلیوی ، سالمندان ، بیماران دچار سوء تغذیه ، نارسایی آدرنال و هیپوفیز

نکات قابل توصیه:

– این دارو کوتاه اثر بوده و در بیمارانی که ریسک بروز هیپوگلیسمی در آنها بالاست مناسب می باشد.

– متابولیسم دارو کبدی است ، لذا در اختلالات کلیوی داروی مناسبی می باشد . در عین حال کنترل قند خون در حضور اختلالات کلیوی ضروری است

مقدار تجویز در بزرگسالان :
قرص : ابتدا ۸۰ تا ۱۶۰ میلی گرم ؛ ۱۶۰ میلی گرم و بیشتر در دو قسمت مساوی دوبار در روز؛ حداکثر دوز ۳۲۰ میلی گرم .دارو باید با غذا مصرف گردد.
قرص های مداوم رهش : ۳۰ تا ۱۲۰ میلی گرم یکبار در روز.
مقدار ثابتی از داروی گلیکلازید یا داروهای دیگر ضد قند ، برای کنترل دیابت وجود ندارد.و مقدار دارو باید برای هر فرد بر اساس قند خون تنظیم گردد.
زمانی که درمان بیمار از سولفونیل اوره دیگر به گلی کلازید تغییر می یابد ، زمان انتقال لازم نیست( مگر از کلرپروپا مید که زمان انتقال به تدریج و در عرض ۱ تا ۲ هفته انجام می گردد)

زمانی که درمان از انسولین به گلی کلازید تبدیل می گردد باید کمتر از ۲۰ واحد انسولین روزانه استفاده گردد؛ در بیمارانی که ۲۰ واحد یا بیشتر انسولین استفاده می کنند ۲۵ تا ۳۰ درصد بطور روزانه یا یک روز در میان کم شود و بتدریج دوز دارو تنظیم می گردد.در زمانی که بیمار مقادیر بسیار انسولین استفاده می شود برای تغییر نیازمند بستری ی باشد.

سالمندان : مطابق بزرگسالان
نارسائی کلیه : در نارسائی شدید ممنوع می باشد.
نارسائی کبد : در نارسائی شدید ممنوع می باشد.

نوع تجویز : باید همراه با غذا مصرف شود.در صورت بی اشتهائی یا NPO دارو در آن وعده مصرف نگردد.
عوارض ناخواسته :
سیستم اعصاب مرکزی : سردرد، بیقراری ، گیجی
پوست : راش ، قرمزی ، خارش ، کهیر.سولفونیل اوره ها به ندرت باعث حساسیت به نور و porphyria cutanea tarda می گردد.
غدد و متابولیک : افت قند (وابسته به مقدار دارو) و هیپوناترمی ( افت سطح سدیم )
گوارشی : تهوع ، استفراغ، اسهال ، احساس پری سر دل ، گاستریت
خونی : آگرانولوسیتوزیس، لکوپنی ، ترومبوسیتوپنی ، آنمی
کبدی : زردی ، افزایش آنزیمهای کبدی و LDH
متفرقه : واکنش دی سولفیرام ( خیلی ضعیف )

منع مصرف : حساسیت به گلی کلازید و سولفونیل اوره ها ، دیابت تیپ ۱ ، کتواسیدوز دیابتی ، حاملگی ، شیردهی ، نارسائی کبد و کلیه

نگرانی ها / توجهات ویژه :
• مرگ و میر قلبی – عروقی : در مقایسه با رژیم به تنهائی و رژیم با انسولین ، داروهای سولفونیل اوره با مرگ و میر قلبی عروقی بیشتری همراه است.اگر چه مطالعات بیشتری در این زمینه لازم می باشد.
• افت قند : تمام سولفونیل اوره ها می توانند باعث هییوگلیسمی شدید گردند و زمانی رخ می دهد که مصرف غذا کافی نباشد ، ورزش شدید و طولانی انجام گرفته باشد ، زمانی که الکل مصرف گردد و یا چند داروی ضد قند مصرف شده باشد.همچنین در بیماران مبتلا به سوء تغذیه ، نارسائی کلیه و کبد و در سالمندان که باید با احتیاط مصرف گردد.
• آلرژی به سولفونامیدها : تشابهات شیمیایی بین سولفونامیدها ، سولفونیل اوره ها ، مهار کننده های کربنیک انهیدراز ، تیازیدها و دیورتیک های قوس ( به جز اتاکرینیک اسید) وجود دارد.در صورت آلرژی به سولفونامیدها این محصولات ممنوع می باشد زیرا خطر واکنش متقاطع وجود دارد.

نگرانی های مربوط به بیماری :
• وضعیت های مربوط به استرس : در زمان استرس ( عفونت، تب ، تروما ، جراحی) ممکن است لازم باشد دارو به انسولین تغییر یابد.
افراد ویژه :
• سلامت و تاثیر این داروها در کودکان اثبات نشده است.
تداخلات داروئی
داروهای مهار کننده ACE(کاپتوپریل و انالاپریل) : ممکن است تاثیر هیپوگلیسمی گلی کلازید بیشتر گردد.
استروئیدهای آنابولیک : ممکن است تاثیر افت قند گلی کلازید بیشتر گردد.
بتا بلوکرها : ممکن است تاثیر افت قند گلی کلازید کم گردد؛ علائم افت قند مخفی گردد؛ گلیکوژنولیز کاهش یابد؛ در دیابتی هایی که مکرر دچار افت قند می گردند نباید تجویز شود.
کورتیکواستروئیدها : ممکن است باعث هیپرگلایسمی شود.تنظیم داروهای ضد قند لازم می باشد.
سیکلوسپورین : گلی کلازید سطح سرمی سیکلوسپورین را افزایش می دهد.
فلوروکینولون ها (سیپروفلوکزاسین) : ممکن است تاثیر هیپوگلیسمی سولفونیل اوره ها افرایش یابد.
H2 بلوکرها ، آنتی اسید و بی کربنات سدیم : تاثیر هیپوگلیسمی افزایش می یابد؛ قند تنظیم گردد.

ریفامپین : متابولیسم آن افزایش می یابد و لذا تاثیر آن کم می گردد.
سا لیسیلات ها : تاثیر کاهش قند گلی کلازید را افزایش می دهد.
سولفونامید ها : تاثیر کاهش قند گلی کلازید را افزایش می دهد.
تیازید ها : تاثیر کاهش قند گلی کلازید کاهش می یابد.
وارفارین : اثر ضد انعقادی با سولفونیل اوره ها افزایش می یابد.
میکونازول : ممکن است تاثیر هیپوگلیسمی گلی کلازید بیشتر گردد.
باربیتورات ها : ممکن است تاثیر هیپوگلیسمی گلی کلازید بیشتر گردد.

تغییرات آزمایشگاهی : ممکن است اسمولالیته و سدیم سرم کاهش و ادرار ۲۴ ساعته افزایش یابد زیرا گلی کلازید خاصیت دیورز خفیف دارد .
ممکن است غلظت فاکتور ۸ و ۱۱ کاهش یابد.
ممکن است غلظت فعال کننده پلاسمینوژن بافتی افزایش یابد.
تداخلات اتانول و گیاهان
اتانول : از مصرف آن اجتناب گردد.( باعث هیپوگلیسمی و به ندرت واکنش دی سولفیرام می گردد.)
گیاهی : از مصرف کروم ، سیر و gymnema اجتناب گردد. می تواند باعث هیپوگلیسمی گردد.
حاملگی : ممنوع . گروه C.
در حاملگی : از جفت عبور می کند.سولفونیل اوره ها باعث نقص گوش می گردند.نقایص دیگر نیز گزارش شده اند ولی ممکن است به علت عدم کنترل دیابت باشد. داروی انتخابی کنترل دیابت در حاملگی انسولین می باشد.
شیردهی : ترشح آن در شیر نامشخص می باشد.به علت هیپوگلیسمی شیر خوار در شیر دهی ممنوع می باشد.
نکات تغذیه ای : باید با غذا میل گردد.به علائم افت قند توجه شود(طپش ، تعریق کف دست ها ، گیجی).
معیارهای بررسی: علائم و نشانه های هیپوگلیسمی ، قند ناشتا ، هموگلوبین A1C
معیارهای هدف : بزرگسالان :
قند ناشتا کمتر از ۱۲۰ میلی گرم در دسی لیتر
هموگلوبین A1C کمتر از ۷ در صد
اطلاع بیمار : بیماران باید با فرد با تجربه ای در زمینه آموزش دیابت ، نشانه ها و علائم هیپو و هییوگلیسمی ، ورزش و تغذیه ، تنظیم قند خون و موضوعات دیگر مشورت کند؛ بطور منظم غذا بخورد و از خوردن نامنظم پرهیز کند ؛ به همراه خود محصولات سریع الجدب شکر را داشته باشد؛ از تماس بیش از اندازه خورشید اجتناب کند ؛ دستبند هوشدار دهنده پزشکی را همراه داشته باشد.

مسمومیت : علائم مصرف بیش از اندازه عبارت است از هیپوگلیسمی شدید ، تشنج ، آسیب مغزی ، گزگز لبها و زبان ، تهوع ، خمیازه کشیدن ، گیجی ، پریشانی ، طپش قلب ، تعریق ، بیهوشی و کما .مسمومیت سولفونیل اوره ها باعث هیپوگلیسمی می گردد که با تجویز گلوکز به خوبی درمان می گردد( در موارد خفیف با خوراکی و در موارد شدید از طریق تزریقی ).

 

« Previous PageNext Page »