آزمایش SGPT یا ALT چیست ؟

آزمایش SGPT یا ALT که به نام تست Alanine aminotransferase ( آلانین آمینوترانسفراز ) نیز نامیده می شود و به نام های متعارف دیگر Serum glutamic-pyruvic transaminase; SGPT; Alanine transaminase; AST/ALT نیز نامیده می شود .

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، ALT عمدتا” در کبد یافت می شود اما مقدار کمی از آن نیز در کلیه ها، قلب، ماهیچه ها و پانکراس وجود دارد. پیش از این به ALT ، سرم گلوتامیک پیروویک ترانس آمیناز (SGPT) گفته می شد. مقدار این آنزیم در خون معمولا” اندک است.

ALT برای کنترل کبد اندازه گیری می شود. این تست معمولا” همراه تستهای دیگری همچون AST ، آلکالن فسفاتاز، لاکتات دهیدروژنار (LDH) و بیلی روبین درخواست می شود.

ALT آنزیمی است که بیشتر در سلول های کبد و کلیه یافت می شود؛ مقادیر بسیار کوچکتر آن نیز در قلب و عضلات یافت می شود. در افراد سالم، سطح ALT در خون پایین است. زمانی که کبد آسیب دیده است، معمولا قبل از آن که علائم بارزتر آسیب کبدی مانند زردی رخ دهد، ALT داخل جریان خون آزاد می شود. این امر ALT را یک آزمایش مفید برای تشخیص آسیب کبدی می سازد.

ALT اغلب همراه با آسپارتات آمینوترانسفراز (AST) یا به عنوان بخشی از پانل کبد برای غربالگری و یا کمک به تشخیص اختلالات کبدی درخواست می شود. ALT و AST دو تا از مهمترین تست ها برای تشخیص آسیب کبدی در نظر گرفته می شود، اگر چه ALT از AST اختصاصی تر است.

ارزش ALT اغلب در مقایسه با نتایج آزمایش های دیگر مانند آلکالین فسفاتاز (ALP) پروتئین تام و بیلی روبین برای کمک به تعیین نوع بیماری کبدی به کار می رود.

ALT برای پایش درمان افراد مبتلا به بیماری کبدی و بررسی مؤثر بودن آن استفاده می شود و ممکن است به تنهایی یا همراه با تست های دیگر برای این منظور درخواست شود.

سطح ALT در هپاتیت مزمن خیلی بالا نیست، اغلب کمتر از ۴ برابر بالاترین سطح نرمال است. در هپاتیت مزمن، ALT بین حد نرمال و افزایش کم، متفاوت است.

در بیشتر بیماری های کبدی، سطح ALT بالاتر از AST است و در نتیجه نسبت AST / ALT پایین خواهد بود. چند مورد استثناء وجود دارد. نسبت AST / ALT معمولا در هپاتیت الکلی، سیروز و جراحت ماهیچه ای افزایش می یابد.

● علت درخواست تست

این تست برای تشخیص آسیب کبدی و یا کمک به تشخیص بیماری کبدی است.

وقتی که پزشک فکر می کند بیمار دارای علائم اختلال کبدی است. برخی از این علائم عبارتند از: ضعف، خستگی، از دست دادن اشتها، تهوع، استفراغ، تورم و یا درد شکم، یرقان، ادرار تیره، مدفوع رنگی روشن، خارش

·مقدار طبیعی در جواب آزمایش در قسمت محدوده طبیعی می آید. با این حال حتی در مورد جوابهای خارج از محدوده ذکر شده، تصمیم طبیعی بودن یا نبودن با پزشک شما است.

● رنج نرمال ALT وAST

Female: 7–۳۰ U/L (0.12–۰٫۵۰ µkat/L SI units) – زنان
Male: 10–۵۵ U/L (0.17–۰٫۹۱ µkat/L SI units) – مردان

● در چه شرایطی تست افزایش می یابد

خوردن خیلی زیاد غذاهای حاضری (fast-food) می تواند باعث افزایش خفیف در ALT، به علت آسیب کبدی شود.

علل دیگر افزایش متوسط ALT شامل انسداد مجاری صفراوی، سیروز (معمولا ناشی از هپاتیت مزمن یا انسداد مجرای صفراوی) و تومور در کبد است.

صدمه به اندام هایی نظیرعضلات قلب و اسکلتی، می تواند سبب افزایش اندک ALT شود.
در چه شرایطی تست کاهش می یابد

● مقادیر بسیار بالا

آسیب کبدی اخیر یا شدید مثل هپاتیت ویروسی

مسمومیت با سرب

واکنشهای دارویی

مواجهه با تتراکلرید کربن

شوک

نکروز تومور بزرگ

● مقادیر بالا

مونو نوکلئوز

هپاتیت

سوء مصرف الکل

مسمومیت با استامینوفن

جهش رشد در کودکان

● مقادیر کمی بالا

رسوب چربی در کبد

برخی داروها مثل  استاتین ها، آنتی بیوتیک ها، کموتراپی، آسپرین، باربیتورات ها

بیماری های مزمن کبد مثل سیروز

● مواردی که نتایج را تحت تاثیر قرار می دهند

استفاده از داروها و حتی برخی داروهای گیاهی مثل اکیناسئا

ورزش شدید

آنژیوگرافی یا جراحی قلب

● آمادگی بیمار

برای انجام این تست آمادگی خاصی لازم نیست البته فرد نباید طی روز گذشته انجام ورزش سنگین داشته باشد . همچنین سابقه دارویی و حساسیت دارویی باید به آزمایشگاه اطلاع داده شود.

در صورت بارداری به آزمایشگاه اطلاع داده شود.

● زمان نمونه گیری

محدوده مرجع (نرمال رنج) وابسته به جنس زن/مرد

● نوع نمونه

نمونه خون از ورید بازو

تست های تکمیلی :

جهت تفسیر صحیح نتیجه این تست لازم است تست های تکمیلی زیر نیز صورت گیرد :

AST ،ALP ،GGT، بیلی روبین، پانل کبد، آلبومین، پروتئین تام

طریقه جمع آوری نمونه

نمونه خون از طریق فروبردن سوزن داخل ورید بازو به دست می آید
تشخیص های افتراقی

● تداخلات دارویی

تزریق دارو به بافت ماهیچه ای، پانکراتیت حاد و یا حتی ورزش سنگین، ممکن است سطح ALT را افزایش دهد.

● محدودیت‌ها:

میزان فعالیت ALT در داخل گلبول قرمز شش برابر سرم می‌باشد، بنابراین نمونه‌های دارای همولیز برای ارزیابی مناسب نیستند. افزایش ALT در آسیب‌های وارده به عضلات مخطط، رابدومیولیز، پلی میوزیت و درماتومیوزیت نیز دیده می‌شود اما در این بیماران علاوه بر ALT، CK نیز افزایش یافته و جهت بررسی این بیماران ترجیح داده می‌شود.

ALT از AST در بیماری کبد الکلی از حساسیت کمتری برخوردار است و حتی ممکن است در این بیماران در محدوده طبیعی باشد.

مقادیر افزایش یافته ALT در افراد چاق دیده شده است. اگرچه از این تست برای انتخاب بیماران مبتلا به هپاتیت C جهت درمان و بیوپسی کبدی استفاده می‌گردد، اما ALT بطور مداوم در هپاتیت C بالا نمی‌باشد.

ورزش شدید به خصوص ورزش‌های قدرتی باعث افزایش ALT تا میزان ۵۰% می‌شود.

بیماری‌های تیروئید ممکن است سبب افزایش متوسط ALT گردند. ALT  با فعالیت بدنی افزایش یافته و دارای تغییرات روزانه و روز به روز می‌باشد.

در نارسایی کلیه ممکن است ALT به صورت کاذب پایین باشد که منجر به عدم تشخیص آسیب کبد در افراد مبتلا می‌گردد.

تداخلات دارویی: مصرف تعداد اندکی از داروها در برخی روش‌های اندازه‌گیری سبب کاهش میزان ALT می‌گردد(مانند مترونیدازول) در حالی که داروهای بسیاری می‌توانند سبب افزایش ALT گردند که از این بین می‌توان به موارد زیر اشاره نمود: استامینوفن، آمپی‌سیلین، آسیکوویر، آلویپورینول، پنی‌سیلین، سیپروکساسین، نیتروفورانتوئین، کتوکنازول، فلوکنازول، ایزونیازید، کاربامازپین، کاربن‌سیلین، سفوکسیتین، کلرامفنیکل، دی‌اتیل‌استیل بسترول، دوکسوروبیسین، اریترومایسین، استروژن، فلوتامید، فوروسماید، جنتامایسین، سیمواستاتین، مپروبامات، متوتروکسات، متیل دوپا، متیل تستوسترون، ناپروکسن، داروهای ضدالتهابی غیر استروئیدی، آسپیرین، فنوباربیتال، فنوتیازین، فنی‌توئین، پروژسترون، پروپرانول، پیرازین‌آمید، ریفامپین، تیکارسیلین، تولبوتامید، تری‌متوپریم، والپروئیک اسید، زیدوودین و غیره…

در موارد سوء مصرف موادی مانند استروئیدهای آنابولیک، کوکائین و اکستازی (۴،۳  متیلن‌دی‌اکسی مت‌آمفتامین) فن‌سیکلیدین، کلروفرم و حلال‌های حاوی تولوئن نیز افزایش سطح سرمی ALT دیده می‌شود.

● اطلاعات تکمیلی:

نیمه عمر ALT حدود ۱۰ ± ۴۷ ساعت و تغییرات روز به روز ۱۰ تا ۳۰% است به نحوی که نتایج بعد از ظهر ۴۵% بیشتر از اول صبح می‌باشد.

مسمومیت کبدی با استامنیوفن در افراد الکلیک شدید می‌گردد (سندرم الکل ـ استامنیوفن) که در این موارد اختلالات انعقادی و افزایش شدید ALT و AST نیز دیده می شود. در این موارد ALT و AST مقادیر بیشتر از units/L9000 دارند.

نسبت ALT/ AST: در افراد مبتلا به هپاتیت الکلی این نسبت بطور مشخص حداقل بیشتر از ۲ است. در مواردی که این نسبت بیشتر از ۳ باشد، در بیشتر از ۹۶% موارد، فرد مبتلا به بیماری کبد الکلی می باشد.

نسبت بالای AST به ALT همچنین در بیماری حصبه نیز گزارش شده است. اگر این نسبت بین ۵/۰ تا ۸/۰ باشد بیشتر با هپاتیت ویروسی حاد یا مزمن روبرو هستیم.

اگرافزایش ALT و AST کمتر از ۵ برابر طبیعی بود بایستی ابتدا PT، آلبومین، شمارش گلبول‌های خون همراه با تعداد پلاکت، سرولوژی هپاتیت‌های C,B,A، سطح سرمی آهن، TIBC و فریتین سنجیده شود. اگر این موارد طبیعی بود، مطالعات اضافی شامل سونوگرافی کبد، ANA ، آنتی‌بادی ضد عضله صاف (SMA)، سرولوپلاسمین و آلفا ـ یک ـ آنتی تریپسین انجام گردد و در صورت غیر طبیعی بودن این موارد اقدام به بیوپسی کبد گردد.

بطور کلی سطوح افزایش یافته ALT در هپاتیت، نکروز کبدی، ایسکمی کبد، سیروز، کلستاز، تومور کبد، داروهای هپاتوتوکسیک، یرقان انسدادی، سوختگی‌های شدید، تروما به عضلات مخطط، میوزیت، پانکراتیت، انفارکت میوکارد، منونوکلئوز عفونی و شوک قابل مشاهده خواهد بود.

آزمایش SGOT یا AST چیست ؟

آزمایش SGOT یا AST که مخفف Aspartate aminotransferase  ( آسپارتات آمینوترانسفراز ) می باشد این آزمایش به نام های نام های متعارف دیگر Serum glutamic- oxaloacetic transaminase ; SGOT; Aspartate transaminase; AST/ALT ratio نیز خوانده می شود .

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، AST آنزیمی در سلول های سراسر بدن است، اما بیشتر در قلب و کبد و تا حد کمتری در کلیه ها و ماهیچه یافت می شود. در افراد سالم، سطح AST در خون پایین است.

هنگامی که سلول های کبد یا عضله آسیب می بینند، AST را داخل خون آزاد می کنند. به همین دلیل AST یک آزمایش مفید برای تشخیص آسیب کبدی است.

AST معمولا در گلبولهای قرمز، کبد، قلب، بافت ماهیچه، پانکراس و کلیه ها یافت می شود.. پیش از این به AST    ، سرم گلوتامیک اگزالوستیک ترانس آمیناز (SGOT) گفته می شد. مقدار این آنزیم در خون معمولا” پایین است.

با آسیب بافتی یا عضوی مثل آسیب کبد یا قلب مقدار AST در خون بالا می رود. این آنزیم ۶ تا ۱۰ ساعت پس از آسیب بافتی بالا می رود و تا ۴ روز بالا می ماند.

● علت درخواست تست

این تست برای تشخیص آسیب کبدی و یا کمک به تشخیص بیماری های کبدی درخواست می شودو وقتی که پزشک فکر می کند بیمار دارای علائم اختلال کبدی است.

AST اغلب همراه با آنزیم های کبدی دیگر، آلانین آمینوترانسفراز (ALT) یا به عنوان بخشی از پانل کبد برای غربالگری و یا کمک به تشخیص اختلالات کبدی درخواست می شود. AST و ALT دو تا از مهمترین تست ها برای تشخیص آسیب کبدی در نظر گرفته می شود، اگر چه ALT از AST اختصاصی تر است.

AST ممکن است پس از حمله های قلبی و آسیب های عضلانی، به درجه بسیار بیشتر از ALT افزایش یابد.

سطح AST در هپاتیت مزمن خیلی بالا نیست، اغلب کمتر از ۴ برابر بالاترین سطح نرمال است. در هپاتیت مزمن، AST بین حد نرمال و افزایش کم، متفاوت است.

● رنج نرمال ALT وAST

Female: 7–۳۰ U/L (0.12–۰٫۵۰ µkat/L SI units) – زنان
Male: 10–۵۵ U/L (0.17–۰٫۹۱ µkat/L SI units) – مردان

● در چه شرایطی تست افزایش می یابد

مقدار طبیعی در جواب آزمایش در قسمت محدوده طبیعی می آید. با این حال حتی در مورد جوابهای خارج از محدوده ذکر شده، تصمیم طبیعی بودن یا غیر طبیعی بودن با پزشک شما است.

لازم به ذکر است داروهای سمی برای کبد، سیروز و اعتیاد به الکل، پانکراتیت حاد و یا حتی ورزش سنگین، ممکن است سطح AST را افزایش دهد.

● بعضی از حالاتی که باعث افزایش در میزان ALT وAST می شوند :

– Biliary obstruction | انسداد صفراوی
– Bone metastases | متاستاز استخوان
– Cholestasis | کلستاز
– Cirrhosis | سیروز
– Congestive heart failure | نارسائی احتقانی قلب
– Eclampsia | اکلامپسی
– Hepatic ischemia | ایسکمی کبدی
– Hepatic necrosis | نکروز کبدی
– Hepatitis | هپاتیت
– Infectious mononucleosis | عفونت مونونوکلئوزیس
– Liver cancer | سرطان کبد
– Muscle inflammation | التهاب عضله
– Obesity | چاقی
– Pancreatitis | پانکراتیت
– Pulmonary infarction | انفراکتوس ریوی
– Reye’s syndrome | سندرم Reye ‘s
– Shock | شوک
– Trauma | ضربه یا تروما

● مقادیر بسیار بالا

آسیب کبدی اخیر یا شدید مثل هپاتیت ویروسی

نکروز تومور بزرگ

مواجهه با تتراکلرید کربن

شوک

● مقادیر بالا

مونو نوکلئوز

سوء مصرف الکل

بیماری مزمن کبدی مثل سیروز

حمله قلبی

استفاده از ویتامین آ در دوز بالا

آسیب کبد یا کلیه

دیستروفی عضلانی دوشنبه

برخی سرطانها

بیماری خود ایمن به نام میوزیت

● مقادیر کمی بالا

رسوب چربی در کبد

سوء مصرف الکل

مصرف زیاد استامینوفن

برخی داروها مثل  استاتین ها، آنتی بیوتیک ها، کموتراپی، آسپرین، باربیتورات ها

سوختگی، آمبولی، گرمازدگی، خوردن سم

● در چه شرایطی تست کاهش می یابد

کاهش AST در خون می تواند نشانه بهبود بیماری یا آسیب باشد.

البته بارداری نیز ممکن است سطح AST را کاهش دهد.

● آمادگی بیمار

برای انجام این تست آمادگی خاصی لازم نیست البته فرد نباید طی روز گذشته انجام ورزش سنگین داشته باشد .

● نوع نمونه

معمولا نمونه خون از ورید بازو گرفته می شود .

● تست های تکمیلی

جهت تفسیر صحیح نتیجه این تست لازم است تست های تکمیلی زیر نیز صورت گیرد :

ALT ،ALP ،GGT،بیلی روبین، پانل کبد، آلبومین، پروتئین تام

● طریقه جمع آوری نمونه

نمونه خون از طریق فروبردن سوزن داخل ورید بازو به دست می آید .

● تداخلات دارویی

تزریق دارو به بافت ماهیچه ای ممکن است سطح AST را افزایش دهد.

● عوامل که در گزارش نتیجه غیر طبیعی می توانند موثر باشند :

– همولیز نمونه ممکن است نتایج آزمایش را تحت تاثیر قرار دهد .

– داروهایی که ممکن است میزان ALT را افزایش دهد متعدد است و شامل : بازدارنده های ACE ، استامینوفن ،داروهای ضد تشنج ، آنتی بیوتیک ، آنتی سایکوز ها ، بنزودیازپین ، استروژن ، سولفات فروس ، هپارین ، اینترفرون ، کاهش دهنده های چربی ، NSAIDs ، سالسیلاتها ، تیازیدها

● نکات تکمیلی :

تست ALT  همراه با تست asparate aminotransferase یا AST برای تشخیص آسیب کبدی استفاده می شود . رنج نرمال آنها ۱:۱ است . مقدار آنزیم AST در هپاتیت الکلی ، سیروز و سریان متاستاتیک کبدی  بیشتر از ALT است .

همچنین ALT در هپاتیت ویروسی و یا هپاتیت حاصل از دارو و سایر هپاتیت ها و انسداد کبدی بیشتر از AST  است . مقدار افزایش این آنزیم ها ما را برای یافتن ریشه اصلی بیماری هدایت می کند .

افزایش هر دو نشان دهنده انسداد کبدی است که نیاز به جراحی دارد . افزایش ۱۰ برابری آنزیم های ALT و AST  نشان دهنده یک مشکل پزشکی مانند هپاتیت است .

مروری بر سرطان پروستات

اردیبهشت ۱, ۱۳۹۲ بواسطة:   موضوع : آموزش سلامت, اخبار علمی پزشکی, مشروح اخبار

سرطان پروستات یکی از شایعترین سرطانها در مردان است. سرطان پروستات اگر در مراحل ابتدائی تشخیص داده شود با اقدامات درمانی مناسب می توان از پیشرفت و عوارض آن کاست.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، سرطان پروستات، سرطانی است که در بافت های غده پروستات آغاز می شود، غده ای که دقیقا در زیر مثانه و در جلوی مقعد قرار گرفته است. پروستات غده جنسی مردانه است که وظیفه تولید اسپرم را برعهده دارد. سرطان پروستات،متداول ترین سرطان در بین مردان آمریکایی است.

انجمن سرطان آمریکا برآورد می کند که بطور کلی ۱۹۲۲۸۰ مورد جدید سرطان پروستات در سال ۲۰۰۹ در آمریکا دیده شده است. تقریبا از هر ۶ نفر مرد، یک نفر در طول عمر خود دچار سرطان پروستات می شود اما معمولا تشخیص این بیماری پس از ۴۰ سالگی است.

خوشبختانه سرطان پروستات یکی از خطرناک ترین بیماری هایی است که در صورت پیگیری در مراحل اولیه، قابل درمان می باشد. غربال گیری متداول، تشخیص این سرطان را در سالیان اخیر بهبود بخشیده است.

همچنین فناوری جدید و ابتکاری، اثرات جانبی درمان این بیماری را به حداقل رسانیده است، این اثرات جانبی، شامل کنترل نداشتن بر روی مثانه و عدم نعوظ می باشد.

احتمال ابتلاء به سرطان پروستات

احتمال ابتلاء به سرطان پروستات با بالا رفتن سن افزایش می یابد. در حالی که از هر ۱۰ هزار مرد زیر ۴۰ سال فقط یک نفر دچار سرطان پروستات می شوند، از هر ۱۵ مردی که در دهه ۶۰ سالگی عمر خود بسر می برند، یک نفر به این بیماری مبتلاء می شود.

دیگر عوامل موارد احتمال ابتلاء به این سرطان عبارتند از:

– نژاد: بررسی ها نشان می دهد که سیاه پوستان نسبت به سفید پوستان، ۶۰ درصد بیشتر احتمال ابتلاء به سرطان پروستات دارند.

– سابقه خانوادگی: مردان دارای نسبت خونی بی واسطه مانند پدر یا برادر که سرطان پروستات داشته اند، دو برابر بیشتر احتمال ابتلاء به این بیماری را دارند. اگر عضو دیگری از فامیل نیز دچار سرطان پروستات باشد، احتمال ابتلاء به این بیماری افزایش می یابد.

– برنامه غذائی: برنامه غذائی سرشار از چربی، احتمال ابتلاء به این بیماری را افزایش می دهد.

– بالا بودن میزان testosterone: مردانی که زیر درمان testosterone هستند، رشد غده پروستات آنها برانگیخته می شود.

– Neoplasia درون مخاطی مربوط به پروستات (PIN): این شرایط ممکنست به افزایش احتمال ابتلاء به سرطان پروستات مربوط باشد. PIN شرایطی است که یاخته های پروستات در زیر میکروسکوپ غیر طبیعی دیده می شوند. این مورد ضرورتا نشانه هایی به همراه ندارد. تقریبا نیمی از مردان زیر سن ۵۰ سال، PIN دارند.

– تغییرات ژنی: معلوم شده است که ژن های خاصی از قبیل ژن های BRCA1 و BRCA2، احتمال ابتلاء به سرطان پروستات را افزایش می دهند.

دیگر عوامل بالقوه احتمال ابتلاء به سرطان پروستات نیز مورد بررسی قرار گرفته اند، از قبیل مصرف مواد مخدر و داشتن بیماری های مقاربتی. همچنین بطور مداوم این موضوع تحت بررسی است که آیا ویتامین ها و مکمل های غذائی احتمال ابتلاء به این سرطان را کاهش می دهند و یا نه.

توجه:

هر چیزی که احتمال ابتلاء به یک بیماری را افزایش می دهد، عاملی برای احتمال ابتلاء نامیده می شود.

دارا بودن عوامل احتمال ابتلاء به سرطان بدین معنی نیست که شما حتما دچار این بیماری خواهید شد و نداشتن این عوامل بدان معنی نیست که شما به هیچ وجه دچار این بیماری نخواهید شد.

اگر فکر می کنید که احتمال ابتلاء به این بیماری را دارید، آن را با پزشک خودتان در میان بگذارید.

انواع سرطان پروستات

پروستات عضوی به اندازه گردو است که مجرای ادرار را احاطه کرده است. پروستات مایعی تولید می کند که بخشی از اسپرم را تشکیل می دهد. بیش از ۹۹ درصد از موارد سرطان پروستات، در یاخته های خود غده بوجود می آیند. این نوع سرطان پروستات، adenocarcinoma نامیده می شود.

سرطان پروستات خیلی بندرت در دیگر بخش های پروستات ریشه می گیرد که تومور سرطانی نامیده می شود.

سرطان پروستات موقعی اتفاق می افتد که سلولهای پروستات شروع به تکثیر شدن پیدا می کنند. سرطان پروستات یکی از شایعترین سرطانها در مردان می باشد.

سرطان پروستات به دو شکل دیده می شود: بالینی و پاتولوژیک.

در سرطان پروستات بالینی، بیمار بعلت علائمی که سرطان ایجاد کرده است مراجعه می کند. در نوع پاتولوژیک بیمار علائمی ندارد و پس از بررسی و آزمایشات لازم مشخص می شود که فرد سرطان پروستات دارد.

ده درصد مردانیکه بعلت بزرگی خوش خیم پروستات تحت عمل جراحی قرار می گیرند، پس از جراحی و آزمایش پاتولوژی پروستاتی که با جراحی خارج شده است، مشخص می شود که بیمار سرطان پروستات دارد. به این نوع سرطان، سرطان پاتولوژیک می گویند.

سرطان پروستات اگر در مراحل ابتدائی تشخیص داده شود با اقدامات درمانی مناسب به مقدار زیاد می توان از پیشرفت و عوارض آن کاست. امروزه یک آزمایش خون بسیار حساس وجود دارد که در تشخیص سرطان پروستات خیلی کمک کننده است.

بسیاری از مردان علاقه دارند که بفهمند علت سرطان پروستات چیست. تا کنون علت قطعی آن مشخص نشده است ولی یک عده عوامل هستند که ابتلا به سرطان پروستات را مستعد می سازند، این عوامل را در اصطلاح فاکتورهای خطرزا می گویند.. یعنی مردانیکه دارای این فاکتورهای خطرزا هستند، شانس ابتلا به سرطان پروستات در آنها زیاد است و باید بطور منظم پی گیری شوند.

این فاکتورهای خطر زا عبارتند از:

• سن بالای ۶۵ سال. با بالا رفتن سن خطر ابتلا به سرطان پروستات افزایش می یابد. اکثر مردان مبتلا به سرطان پروستات بالای ۶۵ سال دارند. سرطان پروستات در مردان زیر ۴۵ سال بندرت دیده می شود.

• سابقه فامیلی. اگر مردی پدر یا برادرش مبتلا به سرطان پروستات بوده اند، خطر ابتلا به سرطان پروستات در او بیشتر از جمعیت عادی است.

• نژاد. سرطان پروستات در سیاه پوستان بیشتر از سفید پوستان دیده می شود.

• تغییرات ژنتیکی. عده ای از عوامل ژنتیکی وجود دارند که مرد را به ابتلا به سرطان پروستات مستعد می سازند. این تغییرات ژنتیکی را با آزمایش می توان تشخیص داد.

داشتن عوامل مستعد کننده فوق دلیل بر این نیست که مرد حتما مبتلا به سرطان پروستات خواهد شد، بلکه استعداد ابتلا به سرطان پروستات در وی بیشتر است.

علائم سرطان پروستات

سرطان پروستات،‌ اغلب در مراحل اولیه هیچ علامتی را نشان نمی‌دهد. وقتی ‌که علائم بروز می‌یابد، بعید نیست بیماری به خارج از پروستات انتشار یافته باشد. علائم سرطان پروستات شامل این موارد است:

مشکلات ادراری:

– ناتوانی در ادرار کردن.
– دشواری شروع یا توقف جریان ادرار.
– احساس دفع در اغلب مواقع، به ویژه در شب.
– جریان ضعیف ادرار.
– وقفه در جریان ادرار.
– درد یا سوزش وقت ادرار کردن.
– اشکال در نعوظ آلت تناسلی.
– خون در ادرار یا مایع منی.

درد متناوب در قسمت پایین پشت، مفصل ران، یا قسمت‌های بالای ران.

علائم ابتلا به سرطان پروستات همانهائی هستند که در بزرگی خوش خیم پروستات نیز دیده می شوند و عبارتند از: مشکل در دفع ادرار، باریک شدن ادرار، قطره قطره ادارار کردن، طولانی شدن زمان تخلیه مثانه و احتباس ادراری. معمولا هنگام معاینه و آزمایش است که پزشک متوجه می شود متاسفانه بیمار مبتلا به سرطان پروستات شده است. سرطات پروستات طول کشیده دارای علائم مخصوص به خود نیز است.

یکی از آنها کمر درد و دردهای استخوانی است. چون شایعترین محلی که سرطان پروستات منتشر می شود، ستون فقرات است. بعلت انتشار سرطان، استخوان خورده شده و گاه شکستگی خود بخود استخوان اتفاق می افتد.

اعصابی که مسئول نعوظ در مردان هستند، از کنارهای پروستات عبور کرده و وارد آلت تناسلی می شوند. اگر سرطان از پروستات خارج شده و این اعصاب را گرفتار نماید، ممکن است بیمار مبتلا به اختلال نعوظ گردد، و گاها مردیکه با شکایت اختلال نعوظ مراجعه می کند، پس از بررسی مشخص می شود که علت آن سرطان پیشرفته پروستات می باشد.

کیسه های منی درست در پشت پروستات قرار دارند، اگر سرطان از پروستات عبور کرده و به کیسه های منوی دست اندازی پیدا کند، اینگونه مردان ممکن است در منی خود خون ببینند.

تشخیص سرطان پروستات با معاینه انگشتی پروستات و انجام آزمایش خون به اسم PSA است. این آزمایش بسیار حساس است و در تشخیص سرطان پروستات خیلی کمک کننده است. ولی باید در نظر داشت که بسیاری از بیماریهای دیگر هستند که سبب بالا رفتن میزان PSA خون می شوند، سر دسته آنها عفونت و التهاب پروستات است که گاه میزان PSA خون را بشدت افزایش می دهند.

بنابراین تفسیر نتیجه آزمایش خون با پزشک است. روش حساس دیگر برای تشخیص سرطان پروستات، سونوگرافی از پروستات از راه مقعد می باشد. اگر تمامی موارد فوق بیانگر وجود سرطان پروستات باشند، باید وجود سرطات تائید شود. تائید تشخیص با نمونه برداری از پروستات می باشد.

درمان سرطان پروستات بستگی به مرحله ای دارد که بیمار در آن قرار دارد (بستگی به میزان پیشرفت سرطان). توسط یک عده روشهائی می توان سرطان پروستات را بدقت مرحله بندی کرد.

اگر سرطان پروستات در مراحل ابتدائی باشد، درمان آن معمولا خارج کردن کل پروستات با عمل جراحی است، آن با عمل جراحی که در بزرگی خوش خیم پروستات انجام می شود متفاوت است. در بزرگی خوش خیم پروستات، آن قسمت از پروستات که مجرا را مسدود ساخته است خارج می شود نه کل پروستات. درآوردن کل پروستات یک عمل جراحی سنگین و پر عارضه است. یکی از عوارض آن ناتوانی جنسی است.

تقریبا صددرصد مردان پس از این عمل جراحی مبتلا به ناتوانی جنسی می شوند. درمان سرطان پروستات در مراحل پیشرفته هورمون درمانی است که در آن میزان هورمونهای مردانه بیمار تا حد صفر کاهش داده می شود چون رشد سرطان پروستات وابسته به هورمون مردانه است.

تعدادی ار مردان مبتلا به سرطان پروستات را نیز پرتودرمانی می کنند. سرطان پروستات شیمی درمانی ندارد.

بطور خلاصه اگر سرطان پروستات به موقع تشخیص داده شده و درمان مناسب نیز صورت گیرد، بسیاری از مبتلایان به آن به علل دیگری به غیر از سرطان پروستات فوت خواهند کرد.

آزمایش PSA چیست ؟

آزمایش: PSA یا Prostate Specific Antigen (پروستات اسپسیفیک آنتی ژن) برای غربالگری مردان از نظر سرطان پروستات به کار می رود .

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  گرچه در حال حاضر هیچ توافقی در مورد استفاده از این تست برای غربالگری مردان بدون علامت سرطان پروستات وجود ندارد، اما برای کمک به تعیین لزوم انجام بیوپسی از پروستات، برای پایش اثربخشی درمان سرطان پروستات و تشخیص عود سرطان پروستات؛ هنگامی که مردی دارای علائم مطرح کننده سرطان پروستات مانند ادرار کردن مشکل، دردناک و/ یا مکرر است؛ همچنین در طول درمان سرطان پروستات و پس از آن در فواصل منظم درخواست می شود.

غربالگری سرطان پروستات به‌دنبال تشخیص بیماری، پیش از بروز هرگونه علامتی در فرد است. دو روش غربالگری که معمولاً در نبود علائم برای کشف سرطان پروستات به‌کار می‌رود، یکی معاینۀ انگشتی مقعد است که پزشک پروستات را از طریق مقعد برای یافتن یک ناحیه توده‌دار لمس می‌کند، و دیگری آزمایش خون است که ماده ساخته شدۀ پروستات را ـ که به آن آنتی‌ژن ویژۀ پروستات (PSA) می‌گویند ـ اندازه‌گیری می‌کند.

این دو روش، همراه با هم، بسیاری از سرطان‌های خاموش پروستات را که هیچ علامتی بروز نمی‌دهند، شناسایی می‌کنند. به‌دلیل استفادۀ گسترده از آزمایش ‍ٍِPSA در ایالات متحده، تقریباً ۹۰% سرطان‌های پروستات در مرحلۀ اولیه مشخص می‌شوند و درنتیجه، ‌پس از تشخیص، مردان زندگی طولانی‌تری خواهند داشت.

آزمایش PSA تام و DRE هنگامی که یک مرد علائمی دارد که می تواند به علت سرطان پروستات باشد درخواست می شود.

•  توضیح راجع به تست PSA

PSA پروتئینی است که عمدتا توسط سلول ها در پروستات تولید می شود. بیشتر PSA به داخل مایع منی رها می شود، اما مقدار کمی از آن نیز به درون جریان خون رها می گردد. PSA به دو شکل در خون موجود است: آزاد (Free) و کمپلکس (cPSA، متصل به یک پروتئین).

اغلب از آزمایش PSA تام، که مجموع PSA آزاد و cPSA را در خون اندازه گیری می کند، استفاده می شود.

هنگامی که پزشک آزمایش PSA درخواست می کند، به PSA تام اشاره دارد.

در چه شرایطی تست افزایش می یابد

سطوح بالای PSA ممکن است در پروستاتیت و هیپرپلازی خوش خیم پروستات (BPH) و نیز با افزایش سن مردان دیده شود. انجام DRE، دستکاری پروستات توسط بیوپسی یا برداشتن پروستات، دوچرخه سواری، انزال در عرض ۲۴ ساعت قبل از آزمایش و عفونت پروستات می توانند سطح PSA را افزایش دهند.

•  آمادگی بیمار

جلوگیری از انزال به مدت ۲۴ ساعت قبل از جمع آوری نمونه، چون انزال با افزایش سطح PSA مرتبط است

محدوده مرجع (نرمال رنج) وابسته به جنس زن/مرد

مقدار نرمال برای PSA تام، کمتر از ۴ng/ml (نانوگرم در هر میلی لیتر از خون) در نظر گرفته می شود.

•  نوع نمونه

نمونه خون از ورید بازو

بهترین زمان نمونه گیری

•  تست های تکمیلی

Digital Rectal Exam (DRE); Tumor markers

•  طریقه جمع آوری نمونه

نمونه خون از طریق فروبردن سوزن داخل ورید بازو به دست می آید

•  تداخلات دارویی

برخی داروهای شیمی درمانی مانند سیکلوفسفامید و متوترکسات، ممکن است باعث افزایش یا کاهش سطح PSA شوند.

•  اطلاعات تکمیلی

نمونه باید قبل از این که پزشک آزمایش دیجیتالی رکتال (DRE) را انجام دهد و قبل از (یا چندین هفته بعد از) بیوپسی پروستات جمع آوری شود.

آزمایش PSA تام و DRE ممکن است برای غربالگری مردان بدون علامت و علامتدار برای سرطان پروستات مورد استفاده قرار گیرند. اگر این دو غیرطبیعی باشند، پزشک ممکن است این آزمایش را با بیوپسی پروستات و شاید آزمایش های تصویربرداری مانند سونوگرافی پیگیری کند.

اگر DRE طبیعی است، اما PSA کمی افزایش داشته، پزشک ممکن است آزمایش PSA آزاد درخواست کند تا نسبت این دو PSA را چک کند. این کار به تشخیص بین سرطان پروستات و علل غیرسرطانی دیگر که PSA را افزایش می دهند، کمک می کند.

توصیه می شود که پزشکان تست های PSA تام و DRE را به طور سالانه برای تمام مردان، از سن ۵۰ سالگی به بعد و برای افرادی که احتمال خطر بیشتری برای ابتلا به سرطان پروستات دارند و مردانی که سابقه خانوادگی ابتلا به این بیماری را دارند، از سن ۴۰ یا ۴۵ سالگی به بعد درخواست کنند

•  نکته :

محققان بر این باورند: تنها آزمایش PSA کافی نیست و باید متدی به نام شدت PSA وجود داشته باشد.

این متد میزان افزایش PSA بیمار را در طول مدت معینی در نظر می‌گیرد. هر چه سرعت این افزایش بیشتر باشد، سرطان بدخیم‌تر است و درمان سریع لازم می‌نماید اما هر چه سرعت این افزایش کمتر باشد، تنها مراقبت کامل و مناسب نیاز است.

محققان دریافتند: وقتی میزان PSA افزایش یافته و دو نشانه در طول یک سال قبل از عمل جراحی بوجود می‌آید یک نفر از شش نفر مبتلا در طول مدت هفت سال خواهند مرد.

آنها می‌‌گویند که فاکتورهای مستقلی مانند طول مدت وجود PSA میزان مصرف انرژی و کلسیم آن روی شدت PSA تاثیری می‌گذارند و اگر به این فاکتورها توجه نشود خیلی از بیماران به این سرطان مشمول درمان‌های جدی شدند.

لازم است آزمایش PSA (پروستات اسپسیفیک آنتی ژن) از سنین ۴۵ تا ۴۹ سالگی برای تشخیص سرطان پروستات انجام شود

سرطان پروستات، اغلب، در مراحل اولیه، هیچ علامتی ایجاد نمی‌کند. وقتی علائم ظهور کرد، بیماری ممکن است به خارج از پروستات منتشر شده باشد در نتیجه لازم است از سنین ۴۵ تا ۴۹ سالگی مردان از امکان آزمایش برای سرطان پروستات برخوردار باشند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  سرطان پروستات یکی از خطرناک ترین بیماری هایی است که در صورت پیگیری در مراحل اولیه، قابل درمان می باشد.

پژوهشگران علوم پزشکی در کشور سوئد می گویند نتایج بررسی های آنان نشان داده است که آزمایش خون بین سنین ۴۵ تا ۴۹ سالگی نزدیک به نیمی از سرطانهای پروستات را در مرحله ابتدایی تشخیص خواهد داد.

تحقیقات آنها نتیجه مطالعه و آزمایش بیش از ۲۱ هزار مرد بوده است.

با این حال، برخی متخصصان می گویند که آزمایش PSA (پروستات اسپسیفیک آنتی ژن) برای یافتن مقادیر بالای یک آنتی‌ژن ویژه پروستات در خون که می تواند نشانه سرطان باشد، آزمایش چندان قابل اعتمادی نیست.

در بریتانیا آزمایش خون برای تشخیص سرطان پروستات تنها در صورت درخواست مردان بالای ۵۰ سال ارائه می شود.

پروفسور هانس لیلیا و همکارانش در دانشگاه لوند در سوئد و مرکز سرطان سلون-کترینگ در آمریکا می گویند که برای مقابله با سرطان پروستات باید اولویت را به آزمایش مردان ۴۹-۴۵ ساله داد.

آنها در مرحله اول تحقیق خود نمونه های خون ۲۱ هزار و ۲۷۷ مرد سوئدی ۵٢-٢٧ ساله که بین سالهای ۱۹۷۴ و ۱۹۸۴ از آنها اخذ شده بود را مورد آزمایش PSA قرار دادند.

محققان پس از کسب این نتایج، در مرحله دوم تحقیق متوجه این واقعیت شدند که بین PSA بالا در خون و سرطان پروستات رابطه مستقیم وجود دارد.

آنها به این نتیجه رسیدند که آزمایش زود هنگام (قبل از ۴۵ سالگی) بسیاری از سرطانها را نمایان نمی کند و آزمایش دیر هنگام (پس از ۵۰ سالگی) هم عملا برای مقابله با سرطانی که شکل گرفته فایده ای ندارد.

آنها نشان دادند که آزمایش مردان میان ۴٩-۴۵ سال نزدیک به نیمی از سرطانهای مرگ آور را تشخیص می دهد.

دکتر ان مکی، یکی از مدیران سرویس بهداشت عمومی انگلستان گفته است که نتایج تحقیقات محققان سوئدی در این کشور مورد توجه قرار خواهد گرفت و توصیه های مربوط به زمان انجام آزمایشات در اواخر سال جاری میلادی مورد بازبینی قرار خواهد گرفت.

ایمپلنت های استخوانی قابل جذب ساخته شد

پژوهشگران مهندسی مواد در دانشگاه ایالت باسک در کشور اسپانیا می گویند نتایج آزمایشات صورت گرفته نشان داده است که اگر در پلیمر های قابل جذبی که در ایمپلنت های استخوان به کار می رود از شیشه های قابل جذب استفاده کنند، ایمپلنت ها مستحکم تر می شوند و به ترمیم استخوان ها برای ممانعت از عمل جراحی دوم برای ایمپلنت های فلزی کمک می کنند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  خوسه رامون لارانیاگا و آیتور ساراسوا دو محقق دانشگاه باسک ایمپلنت هایی را ساخته اند که ماده اصلی آن پلیمر های جذب شدنی است که به آنها شیشه های جذب شدنی افزوده شده است.

به نوشته این روزنامه، با ترکیب این دو ماده، سیستم ساخته شده سفت تر و سخت تر می شود. پلیمر های جذب شدنی موادی هستند که هنگامی که در بدن قرار می گیرد، به تدریج و همزمان با آن که استخوانها جای خود را می گیرند، جذب بدن می شوند.

این سیستم ها که موسوم به ˈکمپوسیتˈ هستند، می توانند از طریق پروسه های حرارتی پلاستیکی که از گرما استفاده می کنند، ایجاد شود. در این زمینه ، محققان اسپانیایی مشاهده کردند سیستم هایی که ترکیبی از این دو ماده هستند، نسبت به سیستم هایی که از شیشه استفاده نمی کنند، ثبات حرارتی کمتری دارند چون در انفعالاتی که بین شیشه و پلیمرها رخ می دهد ، این ماده تخریب می شود و به خصوصیات محصول پایانی آسیب می رساند.

محققان اسپانیایی برای حل مشکل حرارتی سیستم ها از تبدیل های شیمیایی سطح شیشه ها با پلاسمای خون استفاده کردند و با ایجاد چند لایه حفاظتی موفق شدند مانع از انفعالات بین پلیمر و محصول پایانی شوند .

ساراسوا در این مورد به خبرنگاران گفت: این مواد که بر اساس پلیمر های جذب شدنی به بدن ساخته شده اند جایگزین های بسیار خوبی برای ترمیم شکستگی های استخوان و مشکلات استخوانی هستند.

وی افزود: پس از این که این ماده به طور موقت جای استخوان را می گیرد و در ترمیم به استخوان کمک می کند، به طور تدریجی و همزمان با هنگامی که استخوانها فضای خود را پر می کنند، حل می شود.

ساراسوا ادامه داد : این امر کمک می کند که جراحی هایی که امروزه برای در آوردن پیچ ها و یا قطعاتی که برای تقویت استخوان ها در شکستگی های بسیار مهم به کار می روند، از روند درمان حذف شود زیرا با ماده جدید، نیازی به گذاشتن پیچ و قطعات دیگر در بدن نیست .

این محقق اسپانیایی خاطرنشان کرد: استخوان ها در صورتی که آسیب کمی ببینند، قادر به ترمیم خود هستند اما اگر آسیب ها بالاتر از درجه ای خاص باشد، استخوان توان ترمیم خود را از دست می دهد.

به گفته وی، وقتی شکستگی ها بسیار بزرگ هستند، استخوان ها نیاز به کمک دارند و به همین دلیل، امروزه پیچ های فلزی و یا قطعاتی دیگر که به ترمیم آنها کمک کند، در بدن گذاشته می شوند.

وی گفت: هنگامی که استخوان ها ترمیم شدند، لازم است که عمل جراحی دومی برای خارج کردن پیچ ها و قطعات انجام شود و بر این اساس، هدف مواد ساخته شده و ایمپلنت های جدید، حذف عمل جراحی دوم است .

علائم هشداردهنده سرطان در مردان

فروردین ۳۱, ۱۳۹۲ بواسطة:   موضوع : آموزش سلامت, اخبار علمی پزشکی, مشروح اخبار

گرچه سرطان‌های معده، پوست، پروستات، مثانه، روده بزرگ و راست روده، خون، ریه، مری، لنفوم و دستگاه عصبی مرکزی در مردان شایعتر است. اما این دلیل خوبی نیست که مردان نگران ابتلای خود به دیگر انواع سرطان ها نباشند .

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  پژوهشگران علوم پزشکی می گویند آشنایی با علائم انواع سرطان و پیگیری سلامتی توسط خود افراد می‌تواند سرطان و سایر بیماری‌ها را در مراحل اولیه کشف کند، یعنی در زمانی که گزینه‌های بیشتری برای درمان و بخت بیشتری برای علاج وجود دارد. اما برخی از مردان به جز به خاطر زنان‌شان به دکتر نمی‌روند. در اغلب موارد زنان هستند که به مردان فشار می‌آورند تا برای چکاپ از لحاظ سرطان به دکتر مراجعه کنند.

کارشناسان می‌گویند مردان می‌توانند با هشیار بودن در مورد برخی از علائم سرطان که بیانگر نیاز فوری به مراجعه به دکتر است، به خود نفع بسیاری برسانند.

برخی از این علائم سرطان در مردان اختصاصی هستند. این علائم بخش‌های معین بدن را در برمی‌گیرند و ممکن است به طور مستقیم به امکان وجود سرطان اشاره کنند. برخی دیگر از علائم مبهم‌تر هستند. برای مثال دردی که در بخشی از بدن احساس می‌شود، ممکن است علل گوناگونی داشته باشد. اما حتی در مورد این علائم نباید بدون مراجعه به دکتر احتمال سرطان را مد نظر قرار ندهید.

● توده پستانی

بسیاری از مردان باور ندارند که آنان نیز ممکن است سرطان پستان بگیرند.

سرطان پستان مردان شایع نیست، ولی ممکن است بروز کند. هر توده جدیدی در ناحیه پستان در مرد نیاز به بررسی بوسیله پزشک دارد. این نشانه‌ها نیز که چه در زنان و چه در مردان باید از لحاظ احتمال سرطان پستان مورد توجه قرار گیرد، اشاره کرده است:

– کشیدگی یا فرورفتگی پوست پستان.
– به داخل کشیده شدن نوک پستان.
– قرمزی یا پوسته‌ریزی نوک پستان یا پوست پستان.
– خروج مایع از نوک پستان.

در صورتی که با این نشانه‌ها پزشک مراجعه کنید، پزشک علاوه بر گرفتن سابقه دقیق و معاینه جسمی، ممکن است برای شما ماموگرافی، نمونه‌برداری بافتی، یا آزمایش‌های دیگر را تجویز کند.

● درد

در هر سنی افراد ممکن است به دردهای مبهم یا حاد مبتلا شوند. اما درد حتی دردی مبهم ممکن است نشانه اولیه برخی سرطان‌ها باشد؛ البته در اغلب موارد احساس درد ناشی از سرطان نیست.

هر دردی که طول بکشد باید بوسیله پزشک مورد بررسی قرار گیرد. پزشک با توجه به شرح حال بیمار تصمیم خواهد گرفت که آیا آزمایش‌های بیشتری مورد نیاز است یا نه، و چه نوع آزمایشی لازم است. حتی اگر سرطانی وجود نداشته باشد، شما از رفتن به نزد پزشک سود خواهید برد. پزشک می‌تواند با بررسی شما می‌تواند به شما کمک کند دریابید چه عاملی باعث درد شما شده است و برای تسکین دادن آن چه کار می‌شود کرد.

● تغییرات در بیضه

سرطان بیضه اغلب در مردان در سنین ۲۰ تا ۳۹ رخ می‌دهد. انجمن سرطان آمریکا توصیه می‌کند بیضه مردان به عنوان بخشی روتین از چکاپ سرطان بوسیله پزشک معاینه شود. و برخی از پزشکان معاینه ماهانه بیضه بوسیله خود فرد را توصیه می‌کنند.

هر تغییری در اندازه بیضه چه بزرگ شدن و چه تحلیل‌رفتن و کوچک شدن باید مورد بررسی قرار گیرد. همچنین تورم یا وجود توده در بیضه را نباید نادیده گرفت. و بالاخره احساس سنگینی در کیسه بیضه (اسکروتوم) باید مورد توجه قرار گیرد. برخی از سرطان‌های بیضه بسیار سریع رشد می‌‌کنند. بنابراین کشف زودرس آنها حیاتی است. اگر توده سختی در بیضه‌تان احساس کردید، فورا به پزشک مراجعه کنید.

پزشک شما معاینه بیضه انجام خواهد داد و وضع کلی سلامتی‌تان را ارزیابی خواهد کرد. اگر پزشک مشکوک به سرطان باشد، ممکن است آزمایش‌های خونی تجویز کند. همچنین بررسی بیضه با سونوگرافی ممکن است انجام شود. در نهایت ممکن است پزشک تصمیم بگیرد از نمونه‌ای از بافت بیضه را بردارد تا از لحاظ وجود سرطان مورد آزمایش میکروسکوپی قرار گیرد.

● تغییرات در گره‌های لنفاوی

اگر متوجه توده یا تورمی در گره‌های لنفاوی زیر بغل یا گردن- یا هر جای دیگر بدن‌تان شدید- باید به آن توجه کنید.

در صورتی که گره لنفاوی به طور پیشرونده‌ای بزرگتر شود، و بزرگی آن بیش از یک ماه ادامه پیدا کند، باید به پزشک مراجعه کنید.

پزشک به معاینه شما خواهد پرداخت و بیماری‌هایی را که می‌توانند باعث بزرگی گره لنفاوی شوند،‌از جمله عفونت‌ها را بررسی خواهد کرد. اگر عفونتی یافت نشود، معمولا پزشک دستور نمونه‌برداری از گره لنفاوی را می‌دهد.

● تب

اگر تبی دارید که علت آن مشخص نیست، ممکن است سرطان عامل آن باشد. تب همچنین علامت ذات‌الریه یا برخی از بیماری‌های دیگر هم می‌تواند باشد که نیاز به درمان دارند.

اغلب سرطان‌ها در زمانی در سیر خود باعث ایجاد تب می‌شود. اغلب تب در سرطان هنگامی رخ می‌دهد که سرطان از محل اصلی خود انتشار پیدا کرده و به بخش دیگری از بدن تهاجم کرده است. اما تب همچنین ممکن است نشانه اولیه سرطان‌های خونی مانند لنفوم و لوسمی باشد.

بهترین کار این است که تبی را که علت آن مشخص نیست را نادیده نگیرید و به پزشک مراجعه کنید. پزشک با معاینه و تجویز آزمایش‌ها علت تب را خواهد یافت و درمان‌های لازم را انجام خواهد داد.

● کاهش وزن غیرمنتظره

کاهش وزن غیرمنتظره و بی‌دلیل باید مورد توجه قرار گیرد. اغلب ما به سادگی وزن کم نمی‌کنیم. البته وقتی از کاهش وزن به عنوان نشانه سرطان صحبت می‌کنیم، منظومان چند کیلو کاهش وزن به علت افزایش فعالیت جسمی یا کم غذا خوردن به علت گرفتاری‌های شغلی نیست. اگر مردی بیش از ۱۰ درصد وزن بدنش را در مدت کوتاهی در حد چند هفته از دست بدهد، زمان مراجعه به دکتر فرا رسیده است.

پزشک شما معاینه جسمی عمومی از شما انجام خواهد، پرسش‌هایی در مورد رژیم غذایی و برنامه ورزشی‌تان و نیز وجود سایر علائم خواهد کرد. پزشک بر اساس اطلاعات به دست آمده آزمایش‌های لازم را تجویز خواهد کرد.

● درد شکمی و افسردگی

هر مردی که درد شکمی دارد و احساس افسردگی هم می‌کند باید مورد چکاپ قرار گیرد. متخصصان رابطه‌ای میان سرطان لوزالمعده و افسردگی یافته‌اند.

سایر علائم سرطان لوزالمعده شامل زردی یا تغییر رنگ مدفوع اغلب به رنگ خاکستری است.

پزشک شما معاینه جسمی کاملی از شما خواهد کرد و سابقه پزشکی شما را خواهد گرفت. سپس ممکن است رادیوگرافی قفسه‌سینه، سی‌تی‌اسکن یا MRI یا سایر آزمون‌های تشخیصی را تجویز کند.

● خستگی

خستگی یک علامت مبهم دیگر است که ممکن است در مردان به سرطان مربوط باشد. البته بسیاری از مشکلات دیگر هم می‌تواند باعث خستگی شود. خستگی نیز مانند تب هنگامی رخ می‌دهد که سرطان گسترش پیدا کرده باشد. اما در برخی از سرطان‌ها مانند سرطان خون یا لوسمی یا برخی از سرطان‌های معده یا روده بزرگ ممکن است در همان ابتدای بیماری بروز کند.

اگر احساس خستگی شدید دارید و با استراحت بهتر نمی‌شوید، به دکترتان مراجعه کنید. پزشک ضمن معاینه شما وجود سایر علائم را هم جستجو خواهد کرد تا علت خستگی شما پیدا کند و درمان آن را تجویز کند.

● سرفه مداوم

سرفه‌ علامت شایعی در سرماخوردگی، آنفلوآنزا و آلرژی‌ها است و همچنین سرفه ممکن است عارضه جانبی برخی از داروها باشد. اما هر سرفه‌ طولانی مدتی- یعنی سرفه‌ای که بیش از سه تا چهار هفته طول بکشد- را نباید نادیده گرفت و برای بررسی آن باید به پزشک مراجعه کرد. سرفه طولانی مدت علاوه بر سرطان ممکن است نشانه بیمار‌یهای دیگری مانند برونشیت مزمن یا بازگشت محتویات اسیدی معده به مری (ریفلاکس) باشد.

پزشک شما سابقه پزشکی شما را خواهد گرفت، گلوی شما را معاینه خواهد، کارکرد ریه‌تان را بررسی خواهد کرد و به خصوص اگر سیگاری باشید، ممکن است رادیوگرافی قفسه سینه را هم تجویز کند. هنگامی علت سرفه مشخص شد، پزشک یک طرح درمانی برای شما تعیین خواهد کرد.

● اشکال در بلع

برخی از مردان از اشکال در بلع شکایت می‌کنند. آنها در طول زمان ممکن است با تغییردادن رژیم غذایی‌شان و مصرف مواد غذایی نرم‌تر و مایع سعی کنند بر این مشکل غلبه کنند مثلا سوپ بخورند. اما اشکال در بلع می‌تواند نشانه سرطان‌های گوارش از جمله سرطان مری باشد.

اگر در بلعیدن غذا مشکل دارید، به پزشک‌تان اطلاع بدهید. پزشک پس از گرفتن شرح حال و سابقه پزشکی شما ممکن است رادیوگرافی قفسه سینه تجویز کند. پزشک‌تان همچنین ممکن است شما را به متخصص گوارش ارجاع دهد تا با آندوسکوپی فوقانی مری و بخش بالایی دستگاه گوارش‌تان مورد بررسی قرار گیرد.

● تغییرات پوست

شما نه تنها باید از تغییرات در خال‌های‌تان آگاه باشید (که نشانه شناخته‌شده سرطان پوست بالقوه است) بلکه هر تغییر در رنگ پوست را باید مورد توجه قرار دهید.

همچنین ایجاد زخم و خونریزی ناگهانی از پوست هم و پوسته‌ریزی شدید هم باید بوسیله پزشک مورد بررسی قرار گیرد. مشکل است

گفت تا چه مدت باید صبر کرد و به مشاهده تغییرات پوست ادامه داد و سپس به پزشک مراجعه کرد، اما اغلب کارشناسان می‌گویند بیشتر از چند هفته نباید منتظر بمانید.

پزشک از شما شرح حال دقیقی خواهد گرفت و معاینه جسمی دقیقی انجام خواهد داد. همچنین ممکن است برای رد کردن احتمال سرطان نمونه‌برداری بافتی از پوست را تجویز کند.

● ظهور خون در جاهای غیرمعمول

اگر در بخشی از بدن‌تان که به طور معمول خونریزی نمی‌کند، خون مشاهده کنید، باید به پزشک‌تان مراجعه کنید. اگر شروع به سرفه کردن و بالا آوردن خلط خونی کنید، خون در مدفوع‌تان ظاهر شود یا ادرارتان خونی باشد، مراجعه به پزشک لازم است.

توجه داشته باشید که نسبت دادن وجود خون در مدفوع به بواسیر (هموروئید) اشتباه است، این خونریزی ممکن است نشانه سرطان روده بزرگ باشد.

پزشک شما در مورد علائم‌تان سوال خواهد کرد. ممکن است آزمایش‌هایی مانند کولونوسکوپی (آندوسکوپی روده بزرگی با استفاده از یک لوله انعطاف‌پذیر که بر سر آن دوربینی نصب شده است) را توصیه کند. هدف کولونوسکوپی یافتن نشانه‌های سرطان یا ضایعات پیش‌سرطانی (که ممکن است بعدها به سرطان تبدیل شوند) و نیز هر ضایعه دیگری باشد که باعث خونریزی شده است.

● تغییرات دهان

اگر سیگار می‌کشید یا توتون می‌جوید، به خصوص باید در مورد بروز لکه‌های سفید درون دهان یا نقاط سفید رنگ روی زبان‌تان هشیار باشید. این تغییر ممکن است بیانگر بروز “لوکوپلاکیا”، یک ضایعه پیش‌سرطانی که ممکن است در نتیجه تحریک شدن مداوم پوشش دهان و زبان رخ دهد- باشد. این عارضه ممکن است در نهایت به سرطان دهان تبدیل شود.

این تغییرات را باید به پزشک یا دندانپزشک‌تان اطلاع دهید. پزشک یا دندانپزشک پس از پرسیدن سوابق پزشکی و معاینه تغییرات، تصمیم خواهد گرفت چه کارهای دیگری لازم است انجام شود.

● مشکلات ادراری

با افزایش سن مردان، دچار شدن به مشکلات ادراری شیوع بیشتری پیدا می‌کند. مردان ممکن است تکرر ادرار، احساس فوریت برای ادرار کردن و احساس باقی‌ماندن ادرار در مثانه و تخلیه نشدن کامل آن شکایت داشته باشند. هر مردی با افزایش سن ممکن است به این مشکلات دچار شود. اما توجه داشته باشید که این علائم ممکن است به علت سرطان نیز بروز کند، به خصوص اگر این علائم روز به روز بدتر شوند.

پزشک برای بررسی اندازه پروستات معاینه انگشتی از راه مقعد انجام خواهد داد. پروستات با افزایش سن مردان بزرگ می‌شود. این بزرگ شدن به علت یک عارضه خوش‌خیم و غیرسرطانی به نام “هیپرپلازی خوش‌خیم پروستات” یا BPH است.

پزشک شما ممکن است آزمایش خون برای اندازه‌گیری آنتی‌ژن اختصاصی پروستات یا PSA را تجویز کند. PSA پروتئینی است که بوسیله غده پروستات تولید می‌شود. این آزمایش برای کمک به تعیین امکان وجود سرطان پروستات مورد استفاده قرار می‌گیرد. اگر دکترتان در معاینه متوجه ناهنجاری‌های پروستات شود یا اگر میزان PSA از حد طبیعی بالاتر باشد، شما را به یک متخصص مجاری ادراری- تناسلی (اورولوژیست) ارجاع می‌دهد و ممکن است نمونه‌برداری بافتی از پروستات را تجویز کند.

● سوء‌هاضمه

بسیاری از مردان، به خصوص با در سنین بالاتر هنگامی که دچار سوء‌هاضمه می‌شوند، به خصوص اگر در خوردن و نوشیدن افراط کرده باشند، فکر می‌کنند دچار “حمله قلبی” شده‌اند. اما سوء‌هاضمه مداوم همچنین ممکن است نشانه سرطان مری،گلو یا معده باشد و باید به پزشک اطلاع داده شود.

پزشک شما از سوابق پزشکی‌تان سوال خواهد کرد و پرسش‌هایی درباره دوره‌های سوء‌هاضمه خواهد کرد. بر اساس شرح حال شما و پاسخ‌های‌تان به این پرسش‌ها پزشک در مورد آزمایش‌های لازم و نحوه درمان تصمیم خواهد گرفت.

تجزیه و تحلیل های متابولومیکس یک روش جدید برای تشخیص سرطان پانکراس می باشد

پژوهشگران علوم پزشکی در دانشکده پزشکی ˈکوبˈ در کشور ژاپن می گویند که با انجام یک آزمایش جدید تشخیصی و استفاده از تجزیه و تحلیل های متابولومیکس می توان سرطان لوزالمعده را تشخیص داد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  سرطان لوزالمعده یا پانکراس که بیماری خاموش نیز خوانده می‌شود زمانی علایم آن نمایان می‌شود که سلول‌های بدخیم سرطانی به طور کامل گسترش پیدا کرده باشند

سرطان پانکراس به سرعت رشد می ‌کند و گاهی وجود خود را با ایجاد یک درد مبهم در شکم نشان می ‌دهد. بسیاری از بیماران این درد مبهم را در شکم‌شان با ناراحتی‌های معده اشتباه می‌ کنند.

فناوری متابولومیکس در پزشکی بالینی و آزمایشگاهی نقش مهمی ایفا می کند.

هدف متابولومیکس تحصیل دانش و درک میزان تراکم و چگونگی تغییرات متابولیت ها درون سلول و بافت یک موجود زنده است تا بر مبنای شناخت مولکول های موثر بر ایجاد بیماری و راه های جلوگیری از آن برای درمان بیماری اقدام کرد.

دکتر ˈماسارو یوشیداˈ استادیار دانشکده پزشکی ˈکوبˈ، مزیت تجزیه و تحلیل های متابولومیکس را به عنوان یک روش تشخیصی برای سرطان لوزالمعده مورد بررسی قرار داد.

وی گفت : با وجود این که انجام عمل جراحی برای برداشت لوزالمعده یک روش درمانی اثربخش برای سرطان لوزالمعده است اما بیش از ۸۰ درصد بیماران مبتلا به سرطان لوزالمعده دارای توموری هستند که تنها در ناحیه پیشرفت کرده و به اطراف گسترش یافته است و در زمان تشخیص قابل برداشت نیست.

آزمایش های متعارف تشخیص سرطان لوزالمعده هم اکنون شامل آزمایش خون ، تصویربرداری و آندوسکوپی است که این آزمایش ها به خوبی سرطان لوزالمعده را نشان نمی دهند.

بنابراین برای غربالگری سرطان لوزالمعده و تشخیص زودهنگام این بیماری شدیدا به یک روش غربالگری و تشخیصی جدید نیاز است.

در این مطالعه محققان سطح متابولیت ها را در خون بیماران مبتلا به سرطان لوزالمعده و افراد سالم اندازه گرفتند.

تجزیه و تحلیل اطلاعات متابولومیکس نشان داد که در مقایسه با افراد سالم ۱۸ متابولیت در خون بیماران مبتلا به سرطان لوزالمعده به اندازه قابل توجهی متفاوت هستند.

سرطان لوزالمعده – یرقان (زرد شدن پوست به علت تجمع بیلی‌روبین)، درد شکم و پشت، تهوع و کاهش وزن- تنها در مراحل پیشرفته بیماری ظاهر می‌شود. در نتیجه تشخیص بیماری خیلی دیر داده می‌شود.

در این زمان، تومورهای لوزالمعده اندازه بزرگی پیدا کرده‌اند و اطراف وریدها و شریان‌های اصلی را گرفته‌اند. به علاوه به خاطر اینکه لوزالمعده در محل اتصال اندام‌های متعددی قرار دارد، بافت سرطانی آن در همان اوائل بیماری اغلب به کبد، کیسه صفرا یا روده‌ها گسترش پیدا می‌کند. برداشت جراحی این تومورهای گسترده شده امکان‌پذیر نیست.

اگر پزشکان تومور لوزالمعده را در هنگامی که هنوز محدود به این اندام است، تشخیص دهند،‌ تومور را به همراه بخش اعظم این اندام،‌ به جز بخش تولید کننده انسولین، برمی‌دارند. متاسفانه در ۸۵ درصد موارد سرطان پس از جراحی عود می‌کند.

بیمارانی که تشخیص سرطان پانکراس در آنها داده می‌شود،‌ در اغلب موارد به علت نارسایی کبد ناشی از گسترش تومور فوت می‌کنند.

این مطالعه در مجله Cancer Epidemiology, Biomarkers & Prevention منتشر شده است.

مصرف منظم روزانه مقدار کم از شکلات سیاه برای سلامتی مفید است

پژوهشگران علوم پزشکی می گویند بررسی های صورت گرفته تاکید می کند که شکلات سیاه حاوی کاکائوی زیاد و همچنین شکلات‌هایی که درصد کاکائوی آن‌ها ناچیز است به این نتیجه رسیدند مصرف منظم روزانه ۲۰ گرم شکلات سیاه ۷۰ درصد باعث بهبود جریان خون می‌شود .

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  نتایج یک تحقیق در آمریکا نشان داد که مصرف شکلات سیاه فواید زیادی برای سلامتی دارد چراکه با مصرف آن مواد معدنی مورد نیاز بدن تامین می شود.

این تحقیق نشان می دهد که شکلات سرشار از مواد معدنی است و خوردن یک مربع کوچک از شکلات باعث می شود مواد معدنی مانند منیزیم، فسفر، پتاسیم، آهن، روی و ویتامین ها به خصوص ویتامین های گروه B مورد نیاز بدن تامین شود.

در واقع شکلات دوستی است که پنج فایده را به بدن انسان می رساند.

شکلات سیاه سرشار از کاکائو است. این شکلات نه تنها خوشمزه است بلکه فلاونوئیدهای موجود در آن کارکردهای شناختی ما را بهبود می بخشد.

این تنها خاصیت مصرف شکلات نیست بلکه مصرف آن فواید دیگری نیز دارد.

شکلات ضد افسردگی است و خوردن آن موجب رفع چین و چروک در پوست بدن می شود. همچنین شکلات به پیشگیری از بیماری های قلبی -عروقی کمک می کند و مانع از ایجاد فشار خون بالا در افراد می شود.

البته شکلات و کاکائو را باید با احتیاط مصرف کرد. برای این منظور باید شکلات سیاه را انتخاب و از مصرف بیسکویت های کاکائویی و سایر کرم های شکلاتی پرهیز کرد.

شکلات سیاه که حاوی خمیر کاکائوست، از نظر وجود مواد مغذی نیز غنی است، از جمله: پلی فنول، منیزیم (۲۰۶ میلی گرم/۱۰۰ گرم)، فیبر (۱۱ گرم/۱۰۰ گرم)، فنیلتیلامین…

ضمناً شکلات سیاه سرشار از فیبر است زیرا در هر ۱۰۰ گرمش به طور متوسط ۵/۷ تا ۱۱ گرم فیبر وجود دارد .

همچنین محققان تاکید می کنند که مصرف روزانه دو تکه کوچک شکلات تخته ای سیاه رنگ نه تنها کلسترول بد خون را پایین می آورد، باعث کاهش فشار خون سیستولیک نیز می شود.

شکلات سیاه حاوی تانین نیز می باشد، تانین جزئی از پلی فنول ها خصوصاً فلاون است. آنها مولکول هایی هستند که اثر آنتی اکسیدانی دارند: آنتی اکسیدان ها با رادیکال های آزاد مقابله می کنند، رادیکال های آزادی که به بافت ها آسیب می زنند و در نتیجه باعث عوارض قلبی می شوند.

شکلات سیاه با تأمین ۱۳ تا ۲۰ درصدی سهم روزانۀ پلی فنول، محافظت از سیستم قلب عروقی را تضمین می کند.

 

غیر از بینی تعدادی زیادی از سلول های بدن نیز دارای حس بویایی هستند

پژوهشگران علوم پزشکی در دانشگاه تکنیکال مونیخ و مرکز تحقیقات شیمی غذا در آلمان عنوان کردند که  بینی انسانها تنها اندامی نیست که می تواند عطر فریبنده قهوه یا نان تازه را حس کند، چنین حسگرهایی در قلب، ریه و خون انسان هم وجود دارند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  این محققین عنوان کردند که تحقیقات اخیر نشان می دهد که برخی از سلول های بدن مانند سلول های خون، قلب و ریه نیز دارای گیرنده های بویایی هستند.

محققان تا به امروز تصور می کردند که تمام گیرنده های بویای فقط در بینی قرار دارند.

گیرنده های بویایی، تمام بوهای استشمام شده را به صورت پیام به مغز ارسال می کند.

این پیام های عصبی در زمینه بویایی، به ۲ نوع خوشایند و ناخوشایند تقسیم بندی می شود.

سوالی که ذهن دانشمندان را به خود مشغول کرده، این است که آیا برای مثال سلول های بویایی مغز، بوی غذایی را که فرد مصرف می کند، حس می کند و قادر به تشخیص آن است.

جواب این سوال هنوز مبهم است ولی آنچه مسلم است این است که گیرنده های بویایی در این اندام وجود دارند؛ ولی عملکرد آنها هنوز مشخص نیست.

سلول های بویایی موجود در دهان و بینی ˈG-proteinˈ نام دارند و موضوع جایزه نوبل شیمی سال ۲۰۱۲ بودند.

دکتر پیتر شیبرله متخصص شیمی غذا در دانشگاه تکنیکال مونیخ و مرکز تحقیقات شیمی غذا در آلمان طی بیانیه ای اظهار داشت: با در نظر گیری تحقیقات جدید مبنی بر وجود حسگرهای بویایی در قلب، آیا می توان گفت که قلب بوی غذای خوشمزه ای را که شما چند لحظه قبل خوردید را احساس می کند؟ ما هنوز پاسخی برای این پرسش نداریم.

وقتی که مواد شیمیایی که از غذا به واسطه هوا منتقل می شوند وارد بینی می شوند به گیرنده های بویایی می چسبند و آبشار کوچکی را تحریک می کنند که به مغز می گوید این بو چه بویی است. پیشتر تصور می شد که این گیرنده ها تنها در بافتهای پوشیده از مخاطی وجود دارد که در انتهای بینی هستند، اما شواهد جدید می گویند که ساید اندامهای بدن نیز از این گیرنده ها برخوردارند.

برای مثال، سلولهای بنیادین دربرگیرنده گیرنده های بو هستند که گفته می شوند این گیرنده ها نقش مهمی در کمک به اسپرم برای تشخیص محل تخمک ایفا می کنند. شواهد درحال رشد امروز نشان می دهد که این گیرنده ها در قلب، ریه ها و خون نیز وجود دارد.

شیبرله و همکارانش اخیرا به این نتیجه رسیدند که سلولهای خون انسان متمایل به ملکولهای مرتبط با بوهای خاص هستند. وقتی که دانشمندان سلولهای خونی را در یک سمت محفظه های مجزا قرار می گیرد و در سمت دیگر ترکیبهای بو دار قرار می گیرد، سلولهای خونی به سمت بو حرکت می کنند. مشخص نیست که آیا این ترکیب خونی در بدن به همین شیوه ای کار می کند که در بینی عمل می کند یا خیر، اما شیبرله امیدوار است که بتواند به این پاسخ پی ببرد.

شیبرله در زمینه حس شناسی کار می کند به عنوان علمی که به بررسی این موضوع می پردازد که کدام یک از هزاران هزار ترکیب بویی برای ذائقه و بویایی انسان مهم است. این علم توضیح می دهد که چرا بو، مزه و احساس برخی غذاها به تحریک اشتها و یا عدم تحریک آن کمک می کند.

به طور خاص شیبرله به بوهای پیچیده در غذاهایی چون شکلات و قهوه توجه می کند. در آزمایشگاه وی، محققان بوها را به تشکیل دهنده های شیمیایی خود شکسته و آنها را به شیوه های دیگری ترکیب می کنند.

دانشمندان اکنون به این نتیجه رسیده اند که قهوه دربرگیرنده بیش از ۱۰۰۰ ترکیب بویی است که تنها ۲۵ ترکیب آنها به گیرنده های بویایی می چسبند تا یک بو ایجاد کنند.

نتایج این کشف عجیب در انجمن شیمی آمریکا که در نیواورلئان برگزار شده اعلام شد.

« Previous PageNext Page »