ساس چیست ؟

ساس ها از انگل های خارجی حیوانات ساکن غار (احتمالا خفاشها) در زمان غارنشینی انسان تکامل پیدا کرده اند.  اولین بار توسط نویسندگان رومی و یونانی به عنوان یک مشکل در مدیترانه از آنها یاد شده است. این حشرات در قرن ۱۱ در آلمان ،  قرن ۱۳ در فرانسه و قرن ۱۶ در انگلیس تعیین هویت شدند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  ساسها از انگل های خارجی حیوانات  ساکن غار ( احتمالا خفاشها ) در زمان غارنشینی انسان تکامل  پیدا کرده اند .

اولین بار توسط نویسندگان رومی و یونانی به عنوان یک مشکل در مدیترانه از آنها یاد شده است .  این حشرات در قرن ۱۱ در آلمان ، قرن ۱۳ در فرانسه و قرن ۱۶ در انگلیس تعیین هویت شدند.

مشکلات بهداشتی ساسها:

ساسهای بستر متهم به انتقال تعداد زیادی از بیماریها شده اند ولی تاکنون موارد ذیل ثابت شده است.

۱-ایجاد کم خونی(به علت خونخواری زیاد)

۲- حساسیت در افراد حساس. در بعضی افراد ممکن است تاولهای هموراژیک بزرگی به وجود آید. و در بعضی ممکن است قرمزی و ادم مشاهده شود.

۳-کم خوابی یا بیخوابی

۴- خارش شدید و عفونت های ثانویه

۵- بوی بد مکان ساس زده

چرخه زندگی:

در محل سکونت انسان مانند منازل،هتل ها، خوابگاهها، زندان ها،سرباز خانه ها، بیمارستان ها ، سرای سالمندان و … یافت میشود.

آنها در شکاف دیوار، کف خانه ها، اثاثیه، لابلای کار تنها، پشت کاغذ دیواری، کمد ها و درهای چوبی و قفسه کتابخانه ها مبلمان، تشکها و پشتی ها مخفی میشوند.

در شب و نور کم فعال هستند و از میزبان خفته تغذیه میکنند. اگر انسان در دسترس آنها نباشد از سایر حیوانات خونخواری میکنند.

ساسها هنگام خونخواری ۳ یا ۴ بار با فاصله چند دقیقه شخص را میگزند تا سیر شوند.
ماده بالغ روزی ۲-۳ تخم میگذارد. که در طول زندگی جمعاَ ۲۰۰-۵۰۰ تخم می رسد.

تخم های یک میلیمتری سفید مروارید شکل اند. در مکانهای یاد شده قرار داده میشوند.

زمان باز شدن تخم ها که معمولا ۱۰-۹ روز بعد از جنین دار شدن است به درجه حرارت بستگی دارد. ۵ مرحله نمفی وجود دارد. که هر مرحله قبل از پوست اندازی به یک وعده خون نیاز دارد تا تبدیل به مرحله بعدی گردد.

مراحل تخم تا بلوغ کامل و تخم گذاری مجدد بسته به حرارت محیط بین ۱۹-۷ هفته متغیر است . در حرارت ۲۷ درجه تخم ها در کمتر از یک هفته شکفته میشوند.

درطول سال چند نسل ساس بوجود می آید. در دسترس بودن منبع خون در زمان تولید مثل تاثیر میگذارد.

ساس های بالغ در تابستان هر هفته تغذیه میکنند. در ماههای سرد تر تغذیه آنها کمتر صورت میگیرد. در زمستان چیزی نمی خورند و در بهار برای تغذیه ظاهر میشوند.

ساس ها گرسنگی را تا ۵۵۰ روز تحمل میکنند! خانه هایی که مستاجری هستند بیشتر در معرض آلودگی قرار دارند.

تشخیص:

*زخم های محل گزش پاپولهای سفتی بوده که از یکدیگر فاصله کمی داشته و دوتادوتا یا سه تا سه تا با هم ظاهر میشوند. شکل خوشه ای گزش ها در تمایز گذاشتن بین زخم ها با گزش سایر حشرات مهم است.

*دیدن ساس (مرده یا زنده) در محل خواب

* رد خون در روی ملحفه ها و مخفی گاههای ساسها

*روشن کردن ناگهانی برق در شب و مشاهده ساس ها

*جستجو در لابلای درزها و شکاف ها

درمان:

خارش ناشی از گزش ساس ها به درمانهای علامتی پاسخ می دهد.

کنترل:

۱-بهسازی محیط

۲- سمیاشی

بهسازی محیط:

*دور انداختن وسایل آلوده و سوزاندن آنها

*حذف درزها و شکاف ها و برداشتن کاغذ های دیواری

*گچ کردن ساختمان(در ساختمانهایی که گل – گچ هستند یا درز و شکاف در کف و دیوار دارند)

* دوغاب کف ساختمان با سیمان

* پهن کردن وسایل خانه در آفتاب

* بعضی از لباسها را با جوشاندن سالمسازی کنید .

*در صورتی که حجم آلودگی پایین باشد با رعایت مسائل ایمنی میتوان با مشعل های گازی شکاف ها و درزها را حرارت داد(باید مواظب اشتعال و سایل سوزنده و سیم کشی برق داخل و خارج دیوارها باشید)

*استفاده از جارو برقی میتواند مفید باشد به شرط اینکه از کیسه یکبار مصرف استفاده شود و در نهایت کیسه سوزانده یا جوشانده شود در صورتی که کیسه یکبار مصرف در دسترس نباشد. کیسه را فوراَ بعد از جاروکشی بجوشانید.

سموم موثر بر ساسها:

سم HCH و سم BHC سم دی اکساکارب و سم بندیو کارب ، سم ددت،سم دیازینون سم فن کلروفوس، یودفن فوس لیندین،مالاتیون و پرویوکسور،آیکون، سولفاک موثر میباشند.

اضافه کردن پیرترین یا پیرتروئیدهای ترکیبی مثل بیورزمترین مفید است چون باعث خارج شدن ساس از پناهگاههایشان میشود و تماس آنها را با سطوح سمپاشی شده افزایش میابد.

سمپاشی به صورت دستی یا کمپرسی روی دیوارها و کف اطاقها صورت میگیرد.

رختخواب کودکان و گهواره اطفال نباید سمپاشی شود. در این مورد لباس ها و .. را بجوشانید

در آخر نویسنده امیدوار است که با خواندن مطالب بالا د رعایت اصول بهداشتی خصوصا بهداشت محیط بتوانیم محیطی پاک و دور از دسترس این حشرات خوش آشام برای خود مهیا کنیم .

اینجانب توصیه ای که برای تمامی عزیزانی که در منزل یا محل سکونت خود با این حشره مواجه می شوند داشته قبل از انجام هرگونه عملیاتی با اینجانب تماس گرفته تا بعد از پرسش چند سئوال راه حل اساسی و موثر را برایتان بازگو نماییم .

شایان توجه است که مواردی که در بالا بدانها اشاره شده است حتما بایستی زیر نظر متخصص بهداشت یا دفع آفات انجام شود و از کاربرد خصوصا سموم توسط افراد غیر متخصص اجتناب کنید و سعی نمایید بدون مشاوره هیچگونه سمی را خریداری ننمایید.

بیماری آلزایمر

آلزایمر یک اختلال پیش رونده مغزی است که به تدریج حافظه شخصی و توانایی یادگیری، استدلال ، قضاوت ، برقراری ارتباط و انجام فعالیت های روزانه را مختل می کند. از علائم مشخصه آن از دست دادن حافظه ، قضاوت ، استدلال و تغییراتی در حالات و رفتار می باشد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  بیماری آلزایمر بخشی از روند طبیعی پیری نمی باشدو چنانچه علائم فوق دیده شود باید به پزشک متخصص مغز واعصاب مراجعه نمود. یک ارزیابی کامل می تواند تعیین نماید که این علائم مربوط به بیماری دیگری است یا آلزایمر سبب آن می شود .

برخی عوامل خطر احتمال ابتلا به این بیماری را افزایش می دهند سن وژنتیک دو فاکتور خطر بسیار مهم هستند اغلب افراد مبتلا به این بیماری بالای ۶۵ سال سن دارند اما لازم به ذکر است که روند بیماری سال ها قبل از شروع تخریب حافظه وادراک فرد آغاز می شود .

فرم خانوادگی بیماری که نسل به نسل منتقل می شود حدود هفت درصد از کل شیوع آلزایمر را دربر می گیرد چاقی از عوامل خطر دیگراست و احتمال ابتلا درآینده در افرادی که چاق هستند بیشتر است.

پیری از تمام عواملی که فرد را مستعد ابتلا به زوال عقل می کند بیشتر مؤثر است از سوی دیگر با پیشرفت علم پزشکی ومراقبت های بهداشتی طول عمر انسان ها و امید به زندگی افزایش یافته واز آنجا که تعداد سالمندان رو به افزایش است بیماری های شایع دوران سالمندی از جمله تعداد مبتلایان به آلزایمر رو به افزایش است و بدیهی است که این بیماری یکی از مشکلات اساسی سیستم های بهداشتی درمانی کشورها محسوب شود .

متاسفانه در حال حاضر حمایت های اجتماعی ودرمانی لازم برای کمک به افراد مبتلا به آلزایمر در کشور وجود ندارد .

همچنین اغلب خانواده ها آلزایمر را فراموشی طبیعی و پیامد اجتناب ناپذیر افزایش سن تلقی می کنند واز آنجا که خود بیمار هم به وضعیت خود آگاهی لازم را ندارد در بیشتر موارد به بیماری او توجه نمی شود حال آنکه با تشخیص زود هنگام می توان به میزان زیادی از سرعت پیشرفت آن کاست .

با افزایش سن تغییراتی در حافظه ایجاد می شود که طبیعی است، اما نشانه های ببیماری آلزایمر چیزی ببیش از فراموشی های موقتی و ساده می باشند.

افرادی که به آلزایمر دچار می شوند، مشکلاتی را در برقراری ارتباط، وضعیت یادگیری و آموزش، تفکر و استدلال تجربه می کنند، این مشکلات به حدی شدید است که بر وضعیت  شغلی، فعالیت های اجتماعی و زندگی خانوادگی فرد تأثیرات به سزایی خواهد گذاشت.

بین تغییرات معمول حافظه و علائم بیماری خط مرز مشخص و واضحی وجود ندارد. اگر فردی دچار تغییراتی در عملکرد و حافظه خود شد بهتر است به پزشک مراجعه کند.

به توصیه انجمن آلزایمر، بهتر است افراد مبتلا به دمانس یا فراموشی و خانواده هایشان هر چه سریعتر مورد حمایت و مراقبت قرار گیرند و در مورد بیماری اطلاعاتی کسب کنند.  جهت افتراق این بیماری با تغییراتی که در اثر بالا رفتن سن درحافظه ایجاد می شود .

ده علامت هشدار دهنده توسط انجمن آلزایمر تهیه شده که می تواند به شما کمک کند این علائم عبارتند از:

۱- از دست دادن حافظه:

فراموش کردن مطالب و وقایعی که اخیراً به حافظه سپرده شده اند (حافظه کوتاه مدت) از اولین علایم معمول زوال عقل (دمانس) است شخص اکثر اوقات دچار فراموشی شده و قادر به یادآوری اطلاعاتی که جدیداً کسب کرده نیست.

حالت طبیعی چیست ؟

فراموش کردن گاه و بی گاه اسامی یا قرارهای ملاقات.

۲- اختلال در انجام فعالیت های روزانه:

افرادی که دچار فراموشی شده اند برنامه ریزی و انجام امور روزانه برایشان دشوار است. اینگونه اشخاص ممکن است مراحل مربوط به تهیه غذا، تماس تلفنی یا روش های انجام یک بازی را فراموش کنند.

حالت طبیعی چیست ؟

این که گاهگاهی فراموش کنید چرا وارد یک اطاق شده و یا مطلبی را که می خواستید بگوئید به خاطر نیاورید.

۳- اختلال در زبان یا گویش :

افرادی که دچار آلزایمر می شوند لغات ساده را فراموش کرده یا کلمات غیر معمول را جایگزین می نمایند، به طوری که صحبت ها و نوشته های آنان قابل درک نمی باشد. بعنوان مثال اگر نتوانند مسواک خود را بیابند به جای آنکه در خواست مسواک کنند می گویند: «آن چیزی که برای دهانم است».

حالت طبیعی چیست ؟

داشتن مشکل در یافتن لغت مناسب به صورت گاه و بی گاه.

۴- سردرگمی در زمان و مکان (اشکال در جهت یابی و گم کردن زمان و مکان):

افرادی که به بیماری آلزایمر دچار هستند در محل خود گم می شوند، فراموش می کنند کجا هستند و چگونه به آنجا رسیده اند و نمی دانند چگونه به منزل برگردند.

حالت طبیعی چیست ؟ فراموش کردن روزهفته و یا مکانی که می روید.

۵- ضعف یا کاهش قضاوت :

افرادی که مبتلا به آلزایمر هستند ممکن است نتوانند لباس مناسب فصل را تشخیص داده و بپوشند بدین صورت که در یک روز گرم چندین لباس یا در یک روز سرد لباس کمی می پوشند.

آنها همچنین ممکن است دچار ضعف در استدلال و قضاوت شده بطوری که مقدار زیادی پول را بدون دلیل به کسی ببخشند.

حالت طبیعی چیست ؟

تصمیم گیری اشتباه و سوال برانگیز به طور گاه و بی گاه .

۶- اختلال در جدا سازی و دسته بندی افکار (تفکر انتزاعی):

افرادی که دچار آلزایمر هستند ممکن است در انجام امور ذهنی پیچیده دچار مشکلات غیر طبیعی شوند مثلاً ممکن است اعداد و موارد استفاده آنها را فراموش کنند.

حالت طبیعی چیست؟ دشوار دانستن محاسبه دسته چک یا دفترچه بانکی به طور گاه و بی گاه.

۷- جابه جا گذاشتن اشیاء:

افرادی که دچار آلزایمر هستند ممکن است اشیاء را در جاهای غیرمعمول قرار دهند. مثلاً اطو را در فریزر و یا ساعت مچی را در قندان قرار دهند.

حالت طبیعی چیست ؟ قرار دادن کلیدها یا کیف پول درجای غیرمعمول به طور موقت.

۸- تغییرات درخلق و خو یا رفتار:

افراد مبتلا به آلزایمر دچار نوسانات سریع خلقی می شوند مثلاً زمانی آرام هستند ولی بدون هیچ دلیل مشخصی اشک ریخته یا خشمگین می شوند.

حالت طبیعی چیست ؟

غمگین یا بداخلاق بودن به طور گاه و بی گاه.

۹- تغییرات در شخصیت:

افرادی که مبتلا به فراموشی هستند ممکن است به طور سریع و ناراحت کننده دچار تغییرات شخصیتی شوند. آنها ممکن است به شدت گیج و سر درگم، بدبین، نگران و محتاط یا وابسته به فردی در خانواده شوند.

حالت طبیعی چیست ؟

شخصیت افراد در اثر تغییرات سنی به نحوی تغییر می کند.

۱۰- از دست دادن انگیزه:

افراد مبتلا به آلزایمر ممکن است بسیار غیر فعال شوند، مثلاً ساعت ها جلوی تلویزیون بنشینند، بیشتر از حد معمول بخوابند یا از انجام امور معمول خودداری کنند.

حالت طبیعی چیست ؟

احساس خستگی موقت از کار یا وظایف اجتماعی.

روش های سازگاری با مشکلات ناشی از فراموشکاری :

• این بیماری مانند هر ناتوانی ومحدودیت دیگر جسمی وروحی نیاز به انطباق دارد یعنی باید زندگی را با شرایط خاص این بیماری منطبق کرد .

همانطور که برای اصلاح بینایی وشنوایی از عینک وسمعک استفاده می کنیم برای اصلاح حافظه یا زندگی در شرایط اختلال حافظه باید تمهیداتی بیندیشیم استفاده از دفترچه یادداشت ودریافت کمک از دیگران برای یاد آوری نمونه این اقدامات است .

• چیزهایی را که همیشه از آن استفاده می کنید مثل عینک یا کلید در یک جای مشخص بگذارید مثلاً درون یک کشو یا کاسه

• هرروز به اخبار رادیو یا تلویزیون گوش دهید

• سعی کنید هرروز یک مطلب جدید یاد بگیرید

• کتاب یا روزنامه مطالعه کنید .

• در جمع دوستان یا خانواده خاطرات گذشته را تعریف کنید

• خاطرات خود را بنویسید .

• بازی های فکری مثل شطرنج انجام دهید . با دوستان مشاعره کنید . جدول حل کنید .

• یک تقویم جیبی همراه داشته باشید ودرآن شماره تلفن های اقوام ودوستان وفرزندان آدرس منزل ، زمان های ملاقات ، تاریخ پرداخت قبض ها وموارد مهم دیگر را یادداشت نمایید و این تقویم را حتی موقع خارج شدن از منزل همراه داشته باشید

• یک دفترچه یادداشت در کنار تلفن بگذارید و پیغام های تلفنی را بلافاصله در آن یادداشت کنید .

• خودسرانه دارو مصرف نکنید و برای مصرف دارو های تجویز شده توسط پزشک از نزدیکان بخواهید به شما یادآوری کنند ویا به تعداد وعده هایی که باید دارو را مصرف نمایید شیشه های کوچکی تهیه نمایید و دارو ها را هرروز داخل این شیشه ها بیندازید .

• تغذیه مناسب داشته باشید برای این کار قند و چربی ونمک کمتری مصرف کرده ولی مصرف میوه و سبزی های تازه را بیشتر کنید

• کارهایی را انجام دهید که از آن لذت ببرید ودر عین حال ایمنی شما به خطر نیفتد .

• کارهای مورد علاقه خود را در زمانی از روز انجام دهید که احساس بهتری دارید .

• هیچگاه با عجله کار نکنید ودر حین کار وقفه ای برای استراحت در نظر بگیرید .

توصیه های پیشگیری :

پیشگیری از آلزایمر با داشتن یک روش زندگی سالم در چند جمله کوتاه خلاصه می شود

• سیگار نکشید .

• غذای پرچرب وپر نمک کمتری بخورید وبجای آن سبزی ومیوه بیشتری مصرف کنید .

• مرتب وطبق برنامه منظم ورزش کنید وفعالیت بدنی را از قلم نیندازید .

• روابط اجتماعی پویا وفعال داشته باشید وبا دیگران در ارتباط بوده و گفتگو ومراوده داشته باشید .

• از پزشکتان بخواهید فشار خون و کلسترول خون شما را پیوسته کنترل کند .

تست های اساسی جهت شناسایی حمله قلبی

بهمن ۲, ۱۳۹۱ بواسطة:   موضوع : اخبار علمی پزشکی, مشروح اخبار

بسیاری از افرادی که  دچار حمله قلبی می شوند از احساس فشار و سنگینی بر روی وسط سینه خود و یا سمت چپ قفسه سینه رنج می برند. این حس ناخوشایند معمولا بیشتر از چند دقیقه طول می کشد و ممکن است رفع شود و دوباره برگردد. حتی ممکن است احساسی مانند سوزش سردل یا سوء هاضمه به فرد دست دهد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  در اغلب موارد احتیاج به تست‌های تشخیصی برای اطمینان از وجود بیماری قلبی و شدت آن است . ممکن است به نظر شما، این تست‌ها مهم نباشد، ولی به تائید تشخیص کمک می ‌کند.

اغلب تست‌های غربالگری در بیرون از بدن ما انجام می‌ گردد و بدون درد هستند. بعد از گرفتن دقیق تاریخچه ی پزشکی و انجام دادن معاینات بالینی، ممکن است پزشک یک یا چند تا از آن تست‌ها را انجام دهد.

الکتروکاردیوگرام (ECG):

نوارقلبی این یک گرافیک است که ازفعالیت الکتریکی قلب گزارش میدهد و آن انقباض وریلکس قلب رانشان میدهد نوارقلبی میتواندضربان غیرطبیعی قلب-اسیب دیدگی مناطق قلبی-بزرگ شدگی قلب – کافی نبودن جریان خون به قلب را نشان دهد.

آزمایش خون:

یک تست خون به طور روتین برای چک کردن انریمهای خون ودیگرموادی که براثر سلولهای که شروع به  مردن میکنند ریلیزه می شودانجام میشود.

اینها علایمی هستندکه درطول اسیب قلبی شما ایجاد میشودومیزان اسیب دیدگی قلبی را نشان میدهد

اسکن هسته ای:این تست مناطق اسیب دیده قلب رانشان میدهدکه جریان خون وجود ندارد آن همچنین میتوانند مشکلات عملکردپمپاژقلب را نشان دهد.

یک ماده رادیواکتیودریک چهارچوب معمولا از طریق وریدهای بازوتزریق وتوسط یک دوربین اسکن میشود گزارشهای رسیده ارمواد هسته ای ازماهیچه های قلب سالم بودن ویا اسیب دیدگی قلب را نشان میدهد.دوربین همچنین می تواند ارزیابی کند که ماهیچه های قلب خون راخوب پمپاژ میکند یانه.این تست میتواند درطول استراحت وورزش انجام گیرد که بستگی به سودمندی نتایج ان دارد.

آنژیوگرافی کرونری:

این تست برای چک کردن گرفتگی وباریک شدگی شریانهای کرونری مناطق اطراف قلب انجام میگیردیکفین تیوپ یا کاتترازیکی ازشریانهای بازو یاپاها به قلب هدایت میشود یک ماده را که با ایگس ری نشان داده میشود به داخل وریدهای خونی تزریق وازرگها وقلب وپمپاژقلب فیلم گرفته میشود واین تصاویر انژیوگرام ویا ارتریوگرام نامیده میشود.

شما برای نجات ازسکته قلبی چه کار میکنید؟

اقدام سریع شما بهترین سلاح در برابر حمله قلبی می باشد؟

در هنگام اقدام سریع به علت اینکه شما می توانید داروهای ازبین برنده لخته و دیگر درمانهای باز کننده شریانها در حمله قلبی را به شکل موثر استفاده کنید و از آسیب قلبی جلوگیری ویا به حدممکن کاهش دهند.

این اقدامها لازم است فورا با ظاهرشدن علایم شروع شوند.

هرچه قدرانها زودتر شروع شوند بیشتر و بهتر تاثیر خواهند کرد و شماشانس بیشتری برای نجات خواهید داشت و بیشترین بهبودی را برایتان خواد داشت .
برای تاثیر بیشتر،انها بایستی تا یک ساعت بعداز شروع علایم حمله قلبی شروع شوند

آنچه درباره اسهال باید بدانید

مدفوع شل وآبکی که بیش از سه بار در روز دفع شود، مشکل رایجی است که معمولا یک یا دو روز طول می کشد و اکثرا بخودی خود بدون هیچ درمان خاصی از بین می رود. اسهال می تواند علامت بیماریهای دیگری نیز باشد .

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،   اسهال می تواند باعث کمبود آب بدن شود به این معنی که مایع کافی برای عملکرد درست بدن در اختیار نباشد. کمبود آب مخصوصا در بچه ها و سالمندان بسیار خطرناک است. پس باید به سرعت درمان شود تا از مشکلات جدی بعدی پیشگیری گردد.

علل اسهال چیست ؟

اسهال می تواند بدلیل مشکلات موقتی مثل عفونت ها و یا یک مشکل حاد مثل بیماری روده باشد.موارد زیر از علل متداول اسهال هستند:

عفونتها : باکتریهای آلوده کننده آب و غذا ، انگلها و ویروسها  می توانند باعث اسهال شوند .

عدم تحمل مواد غذایی: تعدادی از مردم قادر نیستند بعضی ترکیبات غذایی را هضم کنند مثل لاکتوز (قند موجود درشیر )

عکس العمل به داروها : مثل آنتی بیوتیکها و داروهای فشارخون
بیماریهای روده : مثل بیماری التهابی روده و بیماری سلیاک
بی نظمی در عملکرد روده : مثل  سندرم روده تحریک پذیر

تعدادی از مردم بعد از جراحی معده یا برداشتن کیسه صفرا  مستعد اسهال می شوند. تغییر در حرکات سریع غذا از سیستم گوارش ، بعد از جراحی معده یا افزایش میزان صفرا در روده بزرگ که بعد از عمل کیسه صفرا می تواند اتفاق بیفتد، از دلایل آن می باشد.

در بسیاری از موارد دلایل اسهال قابل شناسایی نیست.

مردمی که به کشورهای دیگر سفر می کنند در خطر اسهالهای مسافرتی هستند که علت آن خوردن غذا یا نوشیدن آبهایی است که بوسیله باکتریها ، ویروسها یا گاهی اوقات انگلها آلوده شده اند.

علائم اسهال چیست؟

اسهال ممکن است با دردشکم ، نفخ ، تهوع یا نیاز فوری به استفاده از توالت همراه باشد. ممکن است تب یا مدفوع خونی نیز دیده شود.

اسهال می تواند مزمن یا حاد باشد. اسهال حاد کمتر از ۴ هفته طول می کشد و معمولا با باکتری ها ، ویروسها یا عفونت های انگلی مرتبط است. اسهال مزمن بیشتر از ۴ هفته طول می کشد و معمولا با اختلالات دستگاه گوارش مثل بیماری التهابی روده (رجوع به جزوه شماره ۳ از همین مجموعه) یا بیماری سلیاک (رجوع به جزوه شماره ۴ از همین مجموعه)  مرتبط است.

چه وقت باید با دکتر مشورت کرد؟

اسهال اگرچه زیان آور نیست ولی می تواند خطرناک باشد یا علائم یک بیمار ی جدی باشد.
اگر هریک از موارد زیر وجود داشته باشد ، شما باید با پزشک مراجعه کنید:

۱٫ اسهال شدید که بیشتر از ۳ روز طول کشیده باشد
۲٫ احساس درد شدیدی در ناحیه شکم یا روده
۳٫ درجه حرارت بالای بدن
۴٫ همراه بودن خون با مدفوع یا مدفوع سیاه رنگ

اسهال در کودکان :

اسهال می تواند در نوزادان وکودکان کمتر از ۷ سال خطرناک باشد . زیرا کم آبی دریک کودک ممکن است در طی چند روز منجر به مرگ شود. درمان اصلی اسهال در کودکان ، جبران کم آبی آنهاست.

اگرهریک از علایم زیر را درکودک اسهالی خود مشاهده کردید او را نزد پزشک ببرید:

۱٫ مدفوع محتوی خون یا چرک یا مدفوع سیاه
۲٫ درجه حرارت بالا
۳٫ عدم مشاهده بهبودی بعد از ۲۴ ساعت
۴٫ علائم کم آبی یا خشکی بدن

علائم کم آبی به شرح زیر است :

۱٫تشنگی
۲٫ کاهش ادرار
۳٫ پوست خشک
۴٫ خستگی
۵٫ احساس سبکی سر
۶٫ رنگ تیره ادرار

علائم کم آبی در کودکان:

۱٫ لب و زبان خشک
۲٫ عدم وجود اشک هنگام گریه
۳٫ خیس نشدن کهنه بچه بمدت ۳یا۴ ساعت
۴٫ شکم ، چشم وگونه فرورفته
۵٫ تب شدید
۶٫ بی قراری یا تحریک پذیری

۷٫ وقتی پوست کودک را با دو انگشت می کشید برای برگشتن بحالت عادی مدت طولانی احتیاج باشد.

کم آبی شدید ممکن است نیاز به بستری در بیمارستان داشته باشد.

اگر فرزند شما کم آبی دارد  درنگ نکنید , هرچه سریعتر به پزشک مراجعه کنید . اگر کودک آب زیادی از دست داده باشد و سریعا جایگزین نشود اسهال می تواند خطرناک باشد .

پزشک چه آزمایشهایی انجام می دهد؟

تاریخچه پزشکی :پزشک باید عادات غذایی شما و سابقه مصرف داروها را بداند.

آزمایش:

مدفوع: تکنسین آزمایشگاه نمونه مدفوع را آزمایش می کند تا باکتری ، انگل یا علائم دیگر بیماری و یا عفونت را چک کند.

آزمایش خون : می تواند برای رد کردن بیماریهای خاص مفید باشد.

درصورتیکه اسهال بیش از ۲هفته طول بکشد نیاز به اقدامات زیر می باشد:

۱ – سیگموئیدسکوپی:

برای این عمل پزشک از ابزار خاصی برای دیدن داخل کانال مقعد و قسمت پائینی روده بزرگ استفاده می کند .

۲ -کولونوسکوپی:

این عمل شبیه سیگموئیدسکوپی است ولی پزشک تمام روده بزرگ را مشاهده     می کند.

راه درمان چیست ؟

در بیشتر مواقع، جایگزین کردن مایعات از دست رفته برای پیشگیری از کم آبی تنها درمان لازم است. گاهی داروهایی که باعث توقف اسهال می شوند ممکن است مفید باشند، ولی برای افرادی که اسهال باکتریال یا انگلی دارند توصیه نمی شود.

پیشگیری از  کم آبی :

وقتی که بدن مایعات و الکترولیتهای زیادی را از دست می دهد ، کم آبی اتفاق  می افتد. مایعات و الکترولیتهای از دست رفته در طی اسهال باید به سرعت جایگزین شوند. بدن نمی تواند بدون آنها عملکرد صحیحی داشته باشد. کم آبی مخصوصا برای بچه ها خطرناک است و ممکن است جان خود را از دست بدهند.

اگرچه آب در پیشگیری از کم آبی خیلی مهم است ولی حاوی اکترولیتها (نمک و پتاسیم) نیست. برای نگهداری سطح الکترولیتها می توانید آبگوشت یا سوپ (که محتوی سدیم است) و آب میوه ، میوه های نرم یا سبزیجات (که محتوی پتاسیم است) مصرف نمائید.

معمولا پزشکان محلولهای خاص (او.آر.اس) را برای کودکان توصیه می کنند.

نکاتی درمورد غذا:

تا زمانی که اسهال برطرف شود سعی کنید از محصولات لبنی وغذاهای چرب، غذاهای دارای مقدار فیبر زیاد (سبزیجات ، میوه ها وغلات) و یا خیلی شیرین بپرهیزید. این غذاها موجب تشدید اسهال می شوند.

با بهبودی تدریجی می توانید غذاهای نرم و ملایم مثل موز،  برنج بی نمک ، سیب زمینی پخته ، نان برشته ، کلوچه خشک , هویج پخته ، مرغ پخته بدون پوست و چربی را به رژیمتان اضافه کنید. برای بچه ها ممکن است رژیمی تحت عنوان BRAT توصیه شودشامل: موز ، سیب، نان برشته .

پیشگیری از اسهال مسافرتی :

اسهال مسافرتی وقتی اتفاق می افتد که غذا یا آب آلوده به باکتری ، ویروس یا انگل مصرف  می کنید. شما می توانید موارد زیر را برای جلوگیری از اسهال مسافرتی رعایت نمائید.

• از هر شیر آبی حتی برای مسواک زدن آب ننوشید.

• شیر یا تولیدات روزانه پاستوریزه نشده  ننوشید.

• از یخی که از آب لوله کشی درست نشده استفاده نکنید.

• از تمام میوه ها و سبزیجات خام پرهیز کنید ( شامل کاهو و سالاد میوه) مگر اینکه پوستشان را خودتان کنده باشید.

• گوشت خام یا ماهی وگوشت کمیاب را نخورید.

• گوشت یا ماهی و صدفی که گرم نیست نخورید.

• از فروشندگان خیابانی (دست فروشها) غذا نخرید.

اما می توانید با خیال راحت از آب معدنی بسته بندی شده بنوشید و نوشیدنیهای شبیه قهوه وچای استفاده کنید. بستگی به محلی که می روید و مدت زمانی که درآنجا اقامت دارید، پزشک ممکن است قبل از ترک آن محل برای حفاظت در برابر عفونتهای احتمالی ، آنتی بیوتیک تجویز کند.

نکاتی برای یادآوری:

• اسهال مشکل رایجی است که معمولا خودبخود برطرف می شود.

• اسهال ، درصورتیکه شخص دچار کم آبی شود ، خطرناک است.

• علل اسهال: عفونتهای ویروسی ، باکتریایی یا انگلی ، عدم تحمل مواد غذایی ، عکس العمل به دارو ، بیماریهای روده ای و بی نظمی عملکرد روده

• درمان : جایگزین کردن مایعات و الکترولیتهای از دست رفته است که بستگی به علت مشکل دارد. شخص ممکن است برای توقف اسهال به دارو نیاز داشته باشد . بچه ها ممکن است به محلولهای خوراکی برای جایگزین کردن مایعات و الکترولیتهای از دست رفته نیاز داشته باشند.

• اگر شخص دارای اسهال ، دچارسفتی شکم باشد یا تب بالا، خون در مدفوع ، علامتهایی از کم آبی یا اسهال برای بیشتر از ۳ روز داشته باشد باید به پزشک مراجعه کند.

این مجموعه با همکاری دانشجویان پزشکی دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهدشایت درمانی گلستان خانمها : سمیه جهانشاهی ،  سوده رستم زاده ، نوشین یگانه و به همت مرکز تحقیقات گوارش و کبد دانشگاه علوم پزشکی گلستان تهیه شده است.

مشکلات دارو درمانی در سالمندان

حدود ۶۵ درصد از جمعیت کشور ما ایران را سالمندان و ( افراد بالای ۶۵ سال ) تشکیل میدهند.  گسترش روز افزون داروهای قابل دسترس اعم از داروهای بدون نسخه و یا با نسخه باعث شده اکثر سالمندان نسبت به گذشته، داروهای بیشتری مصرف کنند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  تغییرات بیوشیمیایی و فیزیولوژیکی و فارماکوپینیتکی در سالمندان منجر به مصرف بیش از حد یا نادرست دارو گردیده و از طرف دیگر حساسیت سنج نسبت به داروها را افزایش می دهد.

همچنین اشتباه در مصرف دارو که در اثر خود درمانی و از دست دادن حافظه یا گیجی ایجاد می شود دارد.

متابولیسم دارویی در افراد مسن

تغییرات فارماکوکینتیکی در نتیجه افزایش سن برخی از سیستم های یون تحت تاثیر فرآیند پیری قرار می گیرند و نقش عمده ای در بروز تغییرات فارماکوکینیتیکی دارند از جمله این تغییرات افزایش HP معده، تأخیر عمل تخلیه معده، کاهش کلی آب بدن، کاهش آلبومین، افزایش مجموع چربی بدن، گردش خون کبد، کاهش فعالیت آنزیمها.

جذب دارویی در افراد مسن

نظر به اینکه عمدۀ داروهای مصرفی خصوصاً در بیماریهای مزمن از طریق خوراکی مورد استفاده قرار می گیرند و از طرف دیگر در مقایسه با سایر طریق مصرف جذب گوارشی داروها می تواند تحت تأثیر عوامل متعدد قرار گیرد از مهمترین این تغییرات می توان کاهش اسیدیته معده کاهش سرعت تخلیه معده، کاهش حرکات روده، کاهش توانایی سلولها برای حمل فعال مواد و کاهش جریان خون دریافتی را نام برد.

قابل ذکر است جذب موادی که بصورت فعال حمل می شوند مثل ویتامین ها، کلسیم ، آهن و غیره با افزایش سن کاهش می یابد، از طرف دیگر به دلیل افزایش اختلالات گوارشی و مصرف داروهای درمان کننده آن بروز تداخلات دارویی در این قسمت به شدت مختمل می شود مثلا مصرف آنتی اسید جذب داروهایی چون کلرو پرومازین،سایمتیدن ، تتراسایکلین را کاهش می دهد.

توزیع دارویی در افراد مسن حجم بدن انسان با ورود به مرحله میانسالی کاهش می یابد. توده عضلانی که بافت گوشتی بدن را تشکیل می هد نیز کاهش یافته و در عوض ذخیره چربی افزایش می یابد. چربی بدن در مردان بین ۳۶-۱۸ درصد و درخانمها بین ۴۸-۳۳ درصد افزایش می یابد. همچنین مقدار آب بدن نیز در سن ۸۰ سالگی حدود ۱۵-۱۰ درصد کاهش پیدا می کند.

متابولیک دفع دارویی در افراد مسن

با افزایش سن تغییراتی در کبد که مهمترین عضو متابولیسم دارو در بدن می باشد ایجاد می گیرد که می توان به کاهش وزن کبد تغییرات سلولی و بیوشیمیایی و کاهش جریان خون کبدی اشاره نمود کاهش گردش خون کبدی ممکن است کلیرانس برخی داروها را کاهش داده و میزان داروی مورد نیاز بدن را کاهش دهد بعضی از مطالعات نشان داده اند که این کاهش در مردان چشمگیر و از خانمها می باشد.

عوارض جانبی ناخواسته دارویی در سالمندان

در سالمندان عوارض ناخواسته دارویی از مصرف داروهایی چون کورتیکواستروئیدها، ضدالتهاب های غیراستروئیدی، داروهای قلبی-عروقی و داروهای موثر به روان ناشی می شود، از شایعترین این عوارض می توان بروز گیجی و اختلال در شناخت، اختلالات گوارشی مثل خونریزی و گاستریت، سنکوپ، عوارض خارج هرمی (مصرف دراز مدت داروهای ضد سایکوز که موجب عوارض خارج هرمی نظیر پارکینسون، می گردد).

احتمالاً علت اصلی بروز اختلالات گوارشی، وقفه سنتز پروستاگلاندینها و حذف محافظ سلولی این ترکیبات توسط داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی می باشد استفاده از کورتیکوئید استروئید نیز احتمال بروز اولسرپپتیک و خونریزی محیطی گوارشی را افزایش می دهد.

تغییرات فشار خون، سنکوپ و زمین خوردگی یکی دیگر از عوارض گزارش شده داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی در سالمندان افزایش فشار خون می باشد که با افزایش سن احتمال بروز این عارضه نیز افزایش می یابد.

هیپوتانسیون وضعیتی و سنکوپ نیز عوارضی شایع در بیماران سالمند می باشد علاوه براختلالات عروقی و آرترواسکلروز مصرف داروهایی چون خواب آور و ضد افسردگی های سه حلقه ای، داروهای ضد فشار خون نظیر کلوتیدین ، متیل دوپا و بتابلاکرها د بروز این اختلال نقش دارند.

جمع بندی و نتیجه گیری

بطور کلی روند پیری یا تغییراتی در عملکردهای بیولوژیک شناختی ، رفتاری همراه است. مطالعات نشان داده اند که مصرف داروها با دوزهای متداول درمانی در
افراد سالمند در بسیاری از موارد موجب بروز اثرات شدیدتر  در این بیماران می گردد.

بنابراین در دارو درمانی سالمندان لازم است که علاوه بر سایر نکات متداول برخی توجهات خاص را نیز در نظر داشت از جمله تجویز حداقل تعداد اقدام دارویی در شروع درمان یا حداقل دوز ممکنه و سپس افزایش تدریجی مقدار مصرف بر حسب نیاز توجه به وجود همزمان اختلالات دیگر که بر فارکوکپتنیک و خصوصاً دفع دارو از بدن تأثیر گذارند نظیر عملکرد کلیوی و کبدی و مانیتور کردن وضعیت بیمار بطور مرتب در کنار این اقدامات ضروری است .

قبل از تجویز دارو شرح حال کاملی از بیمار گرفته در خصوص کلیه داروهای مصرفی اطلاع حاصل شود تا از این طریق از شدید عوارض و یا بروز تداخلات دارویی جلوگیری به عمل آید.

تهیه کننده:

مهین خورشیدی
کارشناس پرستاری

منابع:

- مجله سالمندی ایران
- Millere.Narsingcare of older adalts
- Resta R. Clinical Pharmacology

اقدامات درمانی در افسردگی

افسردگی دارای علل و اتیولوژی چندگانه می‌باشد و برای درمان آن پزشک باید با علم به علل شروع و دوام آن در جهت درمان بیمار (نه فقط بیماری) اقدام نماید. برای این منظور شرح حال خوب و ایجاد رابطه صحیح با بیمار اولین و مهم ترین گام است.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  به خاطر داشته باشید بیمار ممکن است برای آخرین بار در عمق ناامیدی به شما مراجعه کرده و ممکن است این فرصت دیگر پیش نیاید. برای این منظور موارد زیر را در نظر داشته باشید:
الف- بیمار شما را ماهر و عالم بداند (برای اینکار ایجاد رابطه خوب، شرح حال مناسب و انتخاب داروی مناسب لازم است.

ب- بیمار شما را علاقمند به تشخیص درد و درمان خود بداند. بنابراین در مصاحبه با دقت و هم حسی به او توجه کنید.

ج- ابراز این که شما می‌خواهید به بیمار کمک نمائید.

این جمله که “من جهت کمک به شما تمام تلاش خود را خواهم کرد” برای بیمار بسیار نویددهنده است.

● در یک بیمار مبتلا به افسردگی موارد زیر مورد توجه قرار گیرد:

-  اگر بیمار با شکایت خلق افسرده، اندوه، سوگ، شکایت متعدد جسمی، سردرد، بی خوابی و غیره مراجعه نمود، پزشک باید ضمن رسیدگی و بررسی شکایت اصلی و اولیه بیمار، علائم اصلی دیگر اختلال افسردگی را از بیمار سؤال نماید.

-  توجه نمائید هرگز از سؤالات راهنمایی کننده والقاء علائم به بیمار استفاده ننمائید. فرصت دهید بیمار تا حد امکان خود مسائلش را بیان نماید. مثلاً برای پرسیدن اختلال خواب به جای سوال«آیا صبح‌ها زود از خواب بیدار می‌شوید؟» یا «آیا بدخواب هستید؟» از سؤال « از خوابتان راضی هستید؟» و اگر جواب خیر بود، مشکلات مربوطه پرسیده شود.

-  در مورد رویدادهای زندگی و استرس ، مسائل خانوادگی، شغلی، اجتماعی و… حتی الامکان از بیمارسؤال نموده و ارتباط آنها را با شروع یا دوام اختلال بررسی نمائید.

-  در صورت امکان توصیه های مناسبی در مورد مسائل شغلی، اجتماعی و تحصیلی به بیمار ارائه نمائید.

-  در صورت نیاز به تصحیح روابط خانوادگی، بیمار را به روان پزشک ارجاع نمائید.

- هرگز به بیمار قول و اطمینان بی خودی ندهید، هرگز برای تلقین هم که شده به بیمار دروغ نگوئید.

- بعضی از پزشکان از کلمات و اصطلاحات علمی و غیرعلمی گوناگون برای توجیه علائم بیماری به بیمار استفاده می‌نمایند. هرگز در مورد بیمار خود به این روش ها توسل نجوئید.
-    تمام بیماران افسرده را معاینه جسمی نمائید. تشخیص های افتراقی ( قبلاً ذکر شده) را بخاطر داشته باشید.

- در صورت وجود بیماری جسمی و اختلال افسردگی طبق ملاک های تشخیصی به صورت توأم، باید آن را از نظر سبب شناسی و یا دو بیماری همبود تفسیر نمود. در هر حال هر دو به عنوان دو بیماری مجزا تلقی شده و توأماً تحت درمان قرار می گیرند.

- افسردگی همراه سایر بیماری ها، نیاز به درمان مناسب، شامل مرتفع ساختن علل اولیه و نیز درمان داروئی دارد.

- در بررسی های بالینی، به بررسی محور تیروئید(شامل بررسی تیروئید و سنجش سطح سرمی تیروکسین و TSH) و محور آدرنال با اندازه گیری سطح کورتیزول خون توجه ویژه نمایید.
-    قبل از شروع دارو، کودکان و سالمندان افسرده را از نظر قلبی بطور کامل بررسی و کنترل نمائید.

● درمان داروئی  :

استفاده از درمان دارویی شانس بهبودی را در بیمار افسرده در یک ماه دو برابر می‌کند. آموزش کافی بیمار در رابطه با مصرف داروهای ضد افسردگی به میزان انتخاب مناسب‌ترین دارو، در موفقیت درمان اهمیت دارد.

● آموزش بیمار افسرده از اهمیت وافری برخوردار است و شامل موارد زیر می باشد:

• آموزش در مورد نحوه ی مصرف صحیح دارو (صرفاً به این که داروساز نحوه مصرف را روی دارو خواهد نوشت اکتفا نکنید).

• بیان کلی اثرات بیماری روی فرد و این که پزشک تمام تلاش خود را برای بهبودی بکار خواهد بست.

• توضیح اثرات جانبی دارو بدون ترساندن بیمار و بیان این که بروز اثرات جانبی نشانه تأثیر داروست. بیمار را راهنمایی کنید که در صورت بروز این اثرات چه کاری باید انجام دهد.

• زمان تقریبی طول درمان و اینکه به محض احساس بهبودی دارو را قطع نکند.

• جواب به سئوالاتی که بیمار دارد.

• دقت کنید اغلب بیماران افسرده و نیز سالمندان اختلال تمرکز دارند و ممکن است اظهارات شما را درک نکنند. توصیه می‌شود حتماً بعد از بیان مطلب، گفته‌های خود را از بیمار بپرسید که مطمئن شوید دریافته است. در صورت لزوم بیمار با همراه باشد. در غیر این صورت نکات مهم را برای بیمار یادداشت نمایید و به او بدهید.

● به بیمار در ارتباط با مصرف داروهای ضد افسردگی نکات زیر را یادآوری کنید:

۱) داروهای ضد افسردگی اعتیادآور نیستند، زیرا این داروها ایجاد لذت نمی‌کنند.

۲) در هنگام مصرف داروهای TCA (سه حلقه ای) اولین علائمی که در طی درمان بهبودی می‌یابند الگوی خواب و اشتهاست. آژیتاسیون، اضطراب، حملات افسردگی و احساس ناامیدی علائم بعدی هستند که به تدریج بهبودی نشان می‌دهند.

۳) برای ایجاد اثرات ضد افسردگی، نیاز به مدت زمانی برابر ۴-۳ هفته وجود دارد.

۴) می‌توان به بیمار گفت که بروز عوارض جانبی دارو نشان دهنده تأثیر آنهاست و عوارض جانبی به مرور با مصرف مرتب دارو از بین می‌روند.

● در هنگام تجویز داروهای ضد افسردگی به نکات زیر توجه داشته باشید:

۱٫ ویزیت ماهانه بیماران افسرده تقریباً ضرورت دارد.

۲٫ برای ادامه درمان تا حصول علائم نسبی بهبودی دوز داروهای TCA (تا ۱۵۰ میلی‌گرم) و فلوکستین (تا ۴۰ میلی‌گرم) باید به تدریج افزایش یابد.

۳٫ به محض حصول علائم قابل قبول بهبودی (نه فقط کاهش آن یا حذف اضطراب) می‌توانید داروهای کمکی مثل بنزودیازپین‌ها یا بتابلوکرها و غیره را کم و قطع نمایید.

۴٫ همیشه احتمال خودکشی را در بیماران مبتلا به اختلال خلقی در نظر داشته باشید.

تجویز دارو به میزان زیاد برای چنین بیمارانی می تواند خطرناک باشد. لذا در این زمینه محتاطانه رفتار کنید.

۵٫ در انتخاب دارو به عوارض جانبی و سابقه خانوادگی مصرف دارو توجه داشته باشید.

۶٫ داروهای ضد افسردگی سه حلقه‌ای بیشترین کشندگی را در بین داروهای ضد افسردگی دارند و عوارض قلبی زیادی ایجاد می‌کنند. در مواردی که افت فشار خون به عنوان عارضه خطرناک می‌باشد از نورتریپتیلین یا SSRIها (مهار کننده اختصاصی سرتونین) استفاده کنید.

۷٫ به عوارض جنسی داروهای ضد افسردگی توجه داشته باشید. تقریباً همه داروهای ضد افسردگی با کاهش میل جنسی، مشکلات نعوظ و یا فقدان ارگاسم همراه هستند. این گروه از عوارض در همکاری درمانی بیمار اثر نامطلوبی می‌گذارند.

۸٫ مایعات فراوان (غیر از چای و قهوه) در کنترل تغییرات فشارخون وضعیتی و نیز خشکی آب دهان مفید است.

۹٫ در درمان بیماران افسرده‌ای که اختلال دوقطبی دارند و برخی از بیماران دچار اختلال افسردگی عمده که اختلال‌شان به وضوح دوره‌ای (پریودیک) است، لیتیوم داروی خط اول درمان است.
۱۰٫    در بیماران مبتلا به افسردگی سایکوتیک باید از ترکیب یک داروی ضد افسردگی و یک داروی آنتی سایکوتیک استفاده کرد.

۱۱٫ یکی از شایع‌ترین اشتباهات بالینی، مصرف دارو به مقدار و مدت ناکافی است. اگر دارو با مقدار توصیه شده و به مدت ۴ تا ۶ هفته مصرف شود، پاسخ زیر ۲۵% داشته باشد و بهبودی نسبی حاصل نشود، مقاومت دارویی وجود دارد.

۱۲٫ درمان ضد افسردگی را حداقل به مدت ۶ ماه یا اگر دوره بیماری قبلی طولانی‌تر بوده، به اندازه طول مدت دوره قبلی باید ادامه داد.

۱۳٫ ضرورت ادامه درمان تا زمانی که توسط پزشک تجویز می‌شود و عدم قطع دارو به محض احساس بهبودی برای بیمار وخانواده اش توضیح داده شود.

● نکات مهم درمان دارویی در افسردگی عبارتند از:

- در صورتی که بیمار در گذشته به یک دارو خوب پاسخ داده دوباره از همان دارو استفاده کنید.

- تا رسیدن به سطح مؤثر دارو به تدریج دوز دارو را افزایش دهید.

-  در هر بار ویزیت حداقل مقدار دارو تجویز شود.

● انتخاب داروی همراه داروی ضدافسردگی در برخی موارد شایع:

• افسردگی + عصبانیت  :  فلوکستین ۲۰ میلی گرم با پروپرانولول ۱۰ میلی گرم سه بار در روز با کنترل نبض و فشار خون بیمار باشد.

• افسردگی + دلشوره و اضطراب  :  فلوکستین ۲۰ میلی گرم به اضافه کلردیازپوکساید ۱۰-۵ میلی گرم یک یا دو بار در روز. کلونازپام ۰٫۲۵ تا ۰٫۵ میلی گرم ۲ تا ۳ بار در روز بسته به تحمل بیمار، لورازپام ۰٫۲۵-۱ میلی گرم ۲ تا ۳ بار در روز.

• افسردگی + مشکل خواب  : فلوکستین ۲۰ میلی گرم به اضافه لورازپام ۲-۱ میلی گرم یا اگزازپام ۲۰-۱۰ میلی گرم یک ساعت قبل از خواب.

● درمان نگهدارنده

منظور از درمان نگهدارنده ادامه درمان دارویی به مدت طولانی تر و با مقدار کمتر دارو برای پیشگیری از دوره عود بعدی است. مثلاً اگر بیمار در مدت شش ماه  با حداکثر ۱۰۰ میلی گرم نورتریپتیلین بهبودی بدست آورد، برای ادامه درمان بهتر است ۶ ماه دیگر درمان با همین دوز ادامه یافته و سپس هر ماه  ۲۵% دوز مصرفی دارو کم شده تا قطع شود.

● درمان پیشگیرانه در موارد زیر ضروری است:

• اگر فاصله دوره های بیماری کمتر از ۵/۲ سال باشد، درمان پیشگیرانه به مدت ۵ سال لازم است.

• در مواردی که دوره قبلی با فکر خودکشی همراه بوده یا کارکرد بیمار به طور قابل توجهی مختل شده باشد، باید درمان پیشگیرانه را در نظر گرفت.

دارو درمانی در بیماری های قلبی

بعضی مواقع دارو درمانی ممکن است لازم باشد. برای کمک به جلوگیری یا کنترل بیماری کرونری(CHD) وهمچنین برای کاهش دادن ریسک حملات اولیه ویا از تکرار حملات دارو درمانی انجام میشود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  اگر چه دارو درمانی ضروری میباشد اما تغییر روش زندگی هنوز بیشتر مورد توجه میباشد.

اگر قرار است که تحت دارو درمانی قرار بگیرید داروها را توسط ارائه دهنده مراقبتهای اولیه خود تهیه نمائید

داروهای مصرفی در (CHD):

اسپرین:

اسپرین برای کاهش خطر حملات قلبی برای انهای که درحال حاضردارای بیماری هستندوبرای باز نگه داشتن شریانهایی که بای پس شده اند ویاانژیوپلاستی شده اند کمک میکند.

از انجایی که مفید بودن ان برای استفاده درهمه اشخاص توسط سازمان غذا ودارو تائید نشده است ممکن است برای بعضی افراد مضر باشد مخصوصا برای افرادی که خطر بیماری قلبی ندارند بیماران بایستی به دقت مورد بررسی قرار گیرند تا فائده اسپرین از مضرات ان بیشتر باشد.با پزشکتان درمورد مصرف ان صحبت کنید.

دیژیتالها:

قدرت انقباض قلب راافزایش میدهد وزمانی استفاده میشودکه عملکردپمپاژقلب ضعیف شده باشد همچنین ریتم سریع قلب را کاهش می دهد.

جلوگیری کنندههای انزیمهای تبدیل کننده انژیوتانسین:

محصولات شیمیایی راکه رگهای خون را باریک میکنندمتوقف میکند به کنترل فشارخون کمک میکندوازاسیب عضلات قلبی جلوگیری میکند.

ممکن است بعدازیک حمله قلبی برای کمک به پمپاژبهتر خون توسط قلب تجویز شودوهمچنین برای افرادی که نارسایی قلبی دارند وضعیتی که قلب قادر نیست خون مورد نیاز بدن را پمپ کند

بتابلوکرها:فلب راارام میکندوضربانات قلب را کاهش میدهد فشار خون را پایین اورده وکارکرد قلب را کاهش میدهد.ان برای فشارخون بالاو دردسینه وجلوگیری از تکرارحمله قلبی استفاده میشود.

نیتراتها:رگهای خون را گشاد کرده ودردسینه راازبین میبرند

بلوکرهای کانال کلسیم:رگهای خون را گشاد میکنند وبرای فشارخون بالاودردسینه استفاده میشوند.

دیورتیکها:مایعات بدن را کاهش میدهند وبرای فشار خون بالا استفاده میشوند

کاهش دهنده های گلسترول خون:سطح LDLگلسترول خون کاهش میدهند

انتی کواکولانتها:به اینهاداروهای حل کننده لخته گفته میشود .انها درطول حمله قلبی برای حل کردن لخته خون درشریانهای کرونری وجاری ساختن جریان خون به بیمار داده میشود.

اقدامات درمانی در حمله قلبی

حمله قلبی هنگامی رخ می‌دهد که لخته‌ای به حد کافی بزرگ در شریان تنگ‌شده بوسیله پلاک ایجاد می‌شود و همه یا بیشتر جریان خون در آن شریان را قطع می‌‌کند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  ایجاد لخته به علت پاره‌شدن پلاک رخ می‌دهد. در این حالت لخته‌ای بر روی سطح پلاک تشکیل می‌شود. این لخته می‌تواند باعث انسداد کامل جریان خون شود.

قطع جریان خون در این شریان‌ مانع از رسیدن خون غنی از اکسیژن به بخش‌هایی از عضله قلب می‌شود که بوسیله آن تغذیه می‌شدند. فقدان اکسیژن به عضله قلب آسیب می‌رساند. اگر این انسداد به سرعت برطرف نشود، عضله آسیب‌دیده شروع به مردن می‌کند.

در هنگام حملهٔ قلبى هنگامى یک یا چند شریان کرونرى یا شاخه‌هاى آنها مسدود شود و در نتیجه خون نمی تواند به عضله قلب برسد. بدون اکسیژن و مواد مغذّى عضلهٔ قلبى مبتلا مى‌میرد (انفارکتوس عضلهٔ قلب).

علت شایع حملهٔ قلبى تشکیل تدریجى لخته خون (ترومبوز) روى یک تودهٔ آترواسکلروزى (آتروما) است که قبلاً به‌طور نسبى رگ را مسدود کرده است. وقتى رگ کاملاً مسدود شد، جریان خون قلب به‌سرعت متوقف مى‌شود.

عضلهٔ مرده و آسیب‌دیده‌اى که در اثر حمله قلبى باقى مى‌ماند باعث مى‌شود قلب بخشى از کارآئى خود را از دست بدهد، زیرا میزان خونى که قلب تلمبه مى‌کند به انقباض عضلانى وابسته است. هنگامى که بیش از ۵۰ درصد عضله قلب از بین برود به‌علت آثار نامطلوب حملات قلبى یا انفارکتوس جدید-شوک٭ و مرگ پدید مى‌آید زیرا قلب نمى‌تواند براى حفظ حیات خود کافى فراهم کند.

٭ نارسائى حاد جریان خون که ممکن است باعث اختلال هوشیارى شود

علائم حمله قلبى بستگى به میزان آسیب عضلهٔ قلب دارد. تقریباً در ۲۰ درصد قربانیان هیچ علامتى ظاهر نمى‌شود و از ابتلاء خود به حملهٔ قلبى آگاه نیستند (حملهٔ قلبى خاموش خوانده مى‌شود). بنابراین ممکن است تنها هنگامى متوجهٔ حملهٔ قلبى خود شوید که پزشک شواهدى از یک انفارکتوس قدیمى را در نوار قلبى شما پیدا کند.

با این حال اکثر قربانیان دچار درد یا ناراحتى قفسهٔ سینه مى‌شوند. این درد ممکن است از یک احساس سوءهاضمه تا یک درد خردکنندهٔ قفسهٔ سینه یا احساس فشار زیر استخوان جناغ که به پشت، فک یا بازوى چپ منتشر مى‌‌شود، متغیر باشد.

سایر علائم عبارتند از: ضعف، تنگى نفس، تعریق و تهوع. فردى که به‌تازگى دچار حملهٔ قلبى شده است اغلب رنگ پریده، سرد، عرق کرده است. مرگ ناگهانى در اثر اولین حملهٔ قلبى تقریباً در یک چهارم قربانیان اتفاق مى‌افتد. بیمارى‌هاى کمى داراى این میزان مرگ و میر هستند.

● اقدامات فوریتى لازم در هنگام بروز حمله قلبى

اقدامات درمانى فوریتى در حملهٔ قلبى حیاتى است زیرا در حدود نیمى از افرادى که قربانى حملهٔ قلبى مى‌شوند در اولین ساعات بعد از حمله مى‌میرند. اگر دچار درد قفسهٔ سینه شدید هرچه زودتر در جستجوى کمک‌هاى پزشکى باشید.

علت اصلى تأخیر در درمان انکار دلالت داشتن علائم بر یک شرایط تهدیدکننده حیات توسط بیمار است. اگر در این شرایط قرار گرفتید آرامش خود را حفظ کنید و از یک‌نفر بخواهید شما را فوراً به بخش اورژانس یک بیمارستان ببرد. سعى کنید آرام باشید، هرگونه فعالیت بدنى درد را افزایش مى‌دهد و خطر بیشترى ایجاد مى‌کند.

اگر شخص دیگرى مى‌تواند شما را به بیمارستان برساند، سعى نکنید خود شما رانندگى کنید. در حالى‌که خود را متقاعد مى‌کنید که دچار حمله قلبى نشده‌اید جستجوى کمک را به تأخیر نیندازید. انکار کار دشوار و وقت‌گیرى نیست.

اگر قلب قربانى ایستاد، احیاء قلبى ریوى اغلب مى‌تواند زندگى بیمار را تا رسیدن آمبولانس و دسترسى به درمان‌هاى پزشکى حفظ کند. سعى کنید خود اقدام به احیاء قلبى ریوى نکنید مگر آنکه در مورد روش انجام آن آموزش دیده باشید.

● اقدامات درمانى در بیمارستان

پیشرفت‌هاى پزشکى در سال‌هاى اخیر به میزان زیادى مرگ و میر بیماران مبتلا به حملهٔ قلبى را در بیمارستان کاهش داده است. در اینجا مهم‌ترین اقدامات درمانى ذکر مى‌شود:

- درد و اضطراب با مسکن‌هائى مثل مورفین برطرف مى‌شود.

- داروهائى مثل نیتروگلیسیرین براى انبساط عرق کرونرى که هنگام حملهٔ قلبى منقبض مى‌شوند، مصرف مى‌گردد.

- اکسیژن براى جبران کاهش کارآئى تلمبهٔ قلب تجویز مى‌شود.

- چگونگى ضربان قلب (ریتم قلب) بیمار به‌طور مداوم توسط دستگاه تحت مراقبت قرار مى‌گیرد.

ضربان نامنظم قلب (آریتمی) مقدمهٔ بروز فیبریلاسیون٭ بطنى مهلک است. آریتمى توسط داروهاى داخل وریدى گوناگون و دستگاه الکتریکى برطرف‌کننده فیبریلاسیون که از خارج شوک الکتریکى وارد مى‌کند و ضربان مؤثر قلب را برقرار مى‌سازد و یا در صورت توقف قلب (ایست قلبی) مجدداً ضربان آن را شروع مى‌کند، درمان مى‌شود.

٭ انقباضات محدود و غیرارادى عضلانى به‌علت تحریک خودبه‌خودى یک سلول یا رشتهٔ عضلانى

- آنزیم‌هاى قوى مثل استرپتوکیناز یا فعال‌کنندهٔ بافتى پلاسمینوژن ممکن است تجویز شوند.

این مواد لختهٔ شریان کرونرى را که باعث شروع حملهٔ قلبى شده است، حل مى‌کنند و به این ترتیب از آسیب عضلانى بیشترى جلوگیرى مى‌کنند.

این اقدامات براى مؤثر بودن باید به‌سرعت بعد از حمله قلبى آغاز شوند.

- داروهاى ضدانعقادى (معمولاً هپارین) اغلب براى جلوگیرى از تشکیل لخته‌هاى خونى بیشتر تجویز مى‌شوند.

- طبق بررسى‌هاى اخیر اگر آسپیرین به همراه آنزیم‌هاى حل‌کنندهٔ لخته مصرف شود مى‌تواند حدود ۵۰ درصد مرگ و میر ناشى از حمله قلبى را کاهش دهد.

● اقدامات درمانى بعد از حمله قلبى

صرف‌نظر از اقدامات حمایتى عمومی، اساس درمان جلوگیرى از تشکیل مجدد لخته است. در حال حاضر به‌نظر مى‌رسد آسپیرین به مقدار کم مطمئن‌ترین و مؤثرترین دارو در این زمینه باشد.

تا مدتى بعد از بهبود یافتن حلمه قلبى اکثر افراد از افسردگى و احساس بى‌پناهى رنج مى‌برند. بنابراین باید به آنها اطمینان بسیار داده شود که به‌زودى بهبود خواهند یافت. برنامهٔ افزایش تدریجى فعالیت بدنى براى آنها تعیین مى‌شود.

اگر بیمار سیگارى بوده است اقامت در بخش مراقبت‌هاى کرونرى محرکى قوى براى ترک این اعتیاد است. این نکته باید توسط هر کسى که عهده‌دار مراقبت از بیمار است مورد تأکید قرار گیرد.

عود درد قفسه سینه (آنژین) بعد از حمله قلبى غیرمعمول نیست. در اکثر موارد این درد را مى‌توان با داروهاى مناسب برطرف کرد. (به مبحث پیش‌آگهى مراجعه کنید).

در برخى بیماران مخصوصاً آنها که نارسائى قلبى آنها تداوم مى‌یابد و یا مبتلا به درگیرى هر سه شریان کرونرى هستند، ایجاد راه فرعى در عروق کرونرى از طریق جراحى ممکن است توصیه شود. این جراحى مستلزم پیوند یک قطعه از ورید پا بین آئورت و نقطه‌اى زیر محل انسداد شریان کرونرى است.

ایجاد راه فرعى در عروق کرونرى یک عمل جراحى بزرگ است. برخى بیماران ممکن است نامزد انجام اقدام درمانى ساده‌ترى که ترمیم داخل مجرائى عروق کرونرى از طریق پوست خوانده مى‌شود و تحت بى‌حسى موضعى انجام مى‌گیرد، باشند.

در این روش یک کاتتر که نوک آن بادکنک کوچکى قرار دارد در داخل شریان کرونرى تا محل انسداد پیش برده مى‌شود.

سپس بادکنک باد مى‌شود تا رگ تنگ شده را باز کند. متأسفانه بهبودى با این روش معمولاً موقتى است. در حال حاضر روش‌هاى گوناگون و شگفت‌انگیزى مثل تکه‌تکه کردن، خراشیدن و ذوب کردن توسط اشعه لیزر براى رفع انسداد شریان‌ها تحت بررسى است. حتماً در مورد نقاط ضعف و قوت هر روش از پزشک خود سؤال کنید.

افسردگی

اختلال افسردگی یکی از شایع ترین اختلالات روانی در قرن حاضر در دنیا می باشد. شناخت خصوصیات و علائم آن ، درمان صحیح و به موقع و عملکرد مناسب پزشکان در کاهش عوارض و بازتوانی بیماران نقش مهمی در کنترل این اختلال دارد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  احساس اندوه و غم معمولاً در موقعیت های ناراحت کننده برای هرکسی پیش می آید و از تجارب طبیعی بشر است ( همانطور که در سوگ دیده می شود) و باید از اختلال افسردگی افتراق داده شود ولی همین موضوع باعث تشخیص کمتر اختلال افسردگی و درمان آن نسبت به میزان واقعی ابتلاء می گردد.

بطوری که طبق آمارهای موجود فقط نیمی از بیماران افسرده تحت درمان قرار می گیرند. افت کارایی و خساراتی که افسردگی به عنوان شایع ترین بیماری قرن برای افراد ، خانواده ها و جامعه به بار می آورد در صورت محاسبه خسارات مستقیم و غیر مستقیم آن ارقام بسیار بالایی را نشان می دهد.

عوارض ثانوی اختلال می تواند تأثیر عمیقی بر سبک و سطح زندگی و سرنوشت افراد بگذارد.

بنابراین ضرورت دارد کلیه پزشکان بخصوص پزشکان عمومی که بیشترین مراجعات بیماران افسرده به آن ها می باشد ، با دید دقیق تر به مسأله نگاه کنند و با فراگیری روش های علمی درمان و ارجاع به موقع به روان پزشک در کنترل این اختلال و جلوگیری از عوارض اجتماعی، خانوادگی و . . . آن نقش خود را ایفاء نمایند.

این پروتکل راهنمای خلاصه ای است جهت این اهداف و هرگز جایگزین آموزش کامل و جامعی که در دوران تحصیل پزشکی فراگرفته شده نمی باشد.

●  اپیدمیولوژی :

میزان شیوع اختلال افسردگی در طول عمر ۱۵ درصد در مردان و ۲۵ درصد در زنان می باشد. حداقل ۱۰ درصد بیماران پزشکان عمومی و ۱۵ درصد بیماران متخصصان داخلی را بیماران افسرده تشکیل می دهند. دست کم در نیمی از این موارد علائم افسردگی غالباً به طور نامناسب به عنوان واکنش های قابل انتظار در مقابل استرس ، ضعف اراده یا تلاش برای کسب نفع ثانوی تعبیر می شود. میزان ابتلاء زنان دو برابر مردان و سن متوسط شروع اختلال حدود ۴۰ سالگی می باشد.

●  اتیولوژی :

علل افسردگی ناشناخته است، ولی عوامل بیولوژیک، ژنتیک و عوامل روانی – اجتماعی به طور متداخل مؤثر می باشند. مثلاً عوامل روانی و ژنتیک می توانند بر غلظت نوروترانسمیترها در سیناپس ها مؤثر باشند و عوامل بیولوژیک و روانی اجتماعی می توانند بر تظاهر ژنی تأثیر بگذارند.

۱ – عوامل بیولوژیک

چون مصرف داروهای ضد افسردگی کلاسیک بعد از حدود سه هفته باعث تغییر در گیرنده های پس سیناپسی سروتونین، نوراپی نفرین و دوپامین می شود ( که با شروع اثرات بالینی مطابقت دارد ) نوروترانسمیترهای مربوطه، در اتیولوژی اختلال افسردگی سهیم شناخته شده اند. سایر عوامل مثل نظم محور آدرنال، محور تیروئید، هورمون رشد، ریتم های شبانه روزی، نظم ایمونولوژیک و خواب نیز در اساس اختلال، مؤثر شناخته شده اند.

یافته های ژنتیک نشان داده است که فامیل درجه اول بیماران افسرده ۲ تا ۳ بار بیشتر از سایر افراد دچار اختلال افسردگی می شوند. میزان ابتلاء در دوقلوهای مونوزیگوت که جدا از هم بزرگ شده اند،۵۰ درصد و در دوقلوهای دی زیگوت ۲۵ – ۱۰ درصد می باشد. در برخی مطالعات کروموزم های X ، ۱۱ و ۵ دخیل گزارش شده اند.

۲ – عوامل روانی – اجتماعی

●  استرس :

مطالعات جدید نشان داده است که استرس های شدید زندگی همراه با نخستین دوره افسردگی (و سایر اختلالات خلقی) باعث تغییرات دیرپا و پایا در حالات فونکسیونل سیناپس ها و نوروترانسمیترها می شود که باعث می گردد درغیاب استرس نیز شخص در معرض دوره های بعدی اختلال باشد.

استرس مزمن و غیر اختصاصی نیز می تواند دخیل باشد. به عقیده بعضی از متخصصان استرس نقش اساسی در ابتلاء به اختلال افسردگی دارد.

●  خانواده :

روش های نامطلوب تربیت فرزند مثل سخت گیری بیش ازحد و یا سایر سایکوپاتولوژی های خانواده در شروع ، دوام و عود اختلال مؤثرند. همچنین کسانی که یک یا دو والد خود را پیش از ۱۱ سالگی از دست داده اند، در صورت رویارویی با استرس های زندگی در سنین بالاتر در معرض خطر بالاتر ابتلا به افسردگی قرار دارند.

●  علائم و ویژگی های بالینی :

برای در نظر گرفتن تشخیص اختلال افسردگی اساسی وجود حداقل یکی از دو علامت:

۱٫ خلق افسرده (احساس غم و اندوه) و ۲٫ فقدان علاقه و لذًت، که علائم کلیدی هستند الزامی است. بیمار ممکن است اظهار کند که احساس غم، یأس، پوچی و بی ارزشی می کند.

برای بیمار، خلق افسرده غالباً کیفیت خاصی دارد که با غمگینی معمولی فرق می کند (یک درد روحی توان فرسا ) بیماران افسرده گاهی ازناتوانی برای گریه کردن شکایت می کنند.

علاوه بر این، وجود چهار علامت از علائم زیر برای حداقل دو هفته برای گذاشتن تشخیص لازم است:

۱٫ افکار انتحاری: تقریباً دوسوم بیماران افسرده به خودکشی می اندیشند و ۱۰ تا ۱۵ درصد آن ها اقدام به خودکشی می نمایند.

۲٫ تغییرات خواب: تقریباً ۸۰ درصد بیماران از اختلال خواب به خصوص سحرخیزی و بیداری های مکرر شبانه که ضمن آن به مرور ذهنی رویدادهای روز می پردازند رنج می برند (به استثناء کودکان و نوجوانان).

۳٫ تغییرات وزن و اشتها: بسیاری از بیماران دچار بی اشتهائی و کاهش وزن می شوند، معهذا بعضی افزایش اشتها و افزایش وزن و پرخوابی دارند. تغییرات گوناگون در مصرف غذا یا میزان استراحت ممکن است موجب وخامت بیماری های داخلی مثل دیابت، فشارخون و بیماری های قلب و ریه شود.

۴٫ کاهش انرژی: تقریباً همه بیماران افسرده از کاهش انرژی که منجر به بروز اشکال در انجام تکالیف، اختلال در تحصیل، حرفه و کاهش انگیزه برای انجام طرح های تازه   می گردد، شکایت می کنند ( انگار همه چیز به پایان رسیده و آخر دنیا است ).

۵٫ احساس بی ارزشی و گناه: احساس ناکارآمدی در زمان حال، آینده و گذشته در افسردگی شایع است. بیمار اعتماد به نفس خود را از دست داده و همه چیز را شکست محسوب کرده یا منتظر بدترین اتفاق در آینده می باشد و بدبختی را جزء لاینفک سرنوشت خود می پندارد. او ممکن است احساس گناه و خودملامتگری در مورد گذشته داشته باشد و خاطرات بد را همراه با مبالغه در اثرات روحی و روانی آن ها مدام در ذهن خود مرور کند.

۶٫ کاهش انگیزه و علائق: افراد افسرده از خانواده و دوستان خود کناره گرفته و از فعالیت هایی که قبلاً مورد علاقه آن ها بوده دست می کشند.

۷٫ اختلال در تمرکز و دشواری تفکر: حواس پرتی یا فراموشکاری و افت تحصیلی از جمله مثال های شایع آن هستند.

۸٫ کندی یا تحریک سایکوموتور: معمولاٌ به صورت کندی در حرکات یا به صورت تحریک پذیری و عصبانیت است.

- این علائم ناراحتی قابل ملاحظه بالینی یا تخریب در عملکرد اجتماعی، شغلی یا سایر زمینه‌های مهم به وجود می‌آورد.

- باید متذکر شد که علائم بالا نباید ناشی از تأثیر فیزیولوژیک مستقیم یک ماده (داروی نسخه شده یا سوء‌ مصرف) یا یک اختلال طبی عمومی (مثل کم کاری تیروئید) ‌باشد و فرد هیچ وقت قبلاً معیارهای مانیا یا هیپومانیا و علائم مشخص آن را تجربه نکرده باشد.

برخی از بیماران افسرده به بیماری خود واقف نیستند و شکایتی از اختلال خود نمی کنند. سایر علائم نباتی شامل اختلال قاعدگی و کاهش میل و عملکرد جنسی که اغلب ناشناخته می مانند، نیز دیده می شود. اضطراب ، سوء مصرف الکل و سایر مواد، شکایات جسمی که اغلب ناشناخته می مانند، نیز در افسردگی دیده می شود.

مطالعات نشان داده است که بیش از ۶۵ درصد بیماران افسرده که به پزشکان مراجعه می‌کنند نوعی  درد دارند (دردهای پراکنده که ممکن است جابجا شوند، دردهای پشت گردن و بازوها و حتی سردرد و کمردرد که شدت و دوام آن متناسب با اختلال ارگانیک نیست). در اقشار کم سواد، درد بخصوص می‌تواند یکی از شکایات اولیه مهم بیماران افسرده باشد که معمولاً به تشخیص نادرست منجر می‌شود.

نیمی از این بیماران تغییرات شبانه روزی در علائم را که اغلب صبح ها شدید تر از عصرها  می باشد ذکر می کنند. ۹۴ درصد بیماران از اختلال تمرکز و ۶۷ درصد از دشواری در تفکر شاکی هستند (این مورد در دانش آموزان و دانشجویان عواقب تحصیلی قابل ملاحظه ای ایجاد می کند).

●   اشکال بالینی دیگری از افسردگی که در ذیل ذکر می شوند نیز وجود دارند.

- افسردگی تهییجی (آژیته ) : که در آن شخص تحریک می شود.

- افسردگی کند: با کندی بارز سایکوموتور.

- افسردگی کاتاتونیک : با بهت ثانوی بر افسردگی مشخص می شود.

- افسردگی نهفته:که در آن خلق افسرده بارز نیست.

- افسرده آتیپیک: با پرخوابی، پرخوری وفلج سربی مشخص می شود.

●  در فرد داغدیده یا سوگوار در موارد زیر تشخیص اختلال افسردگی اساسی مطرح می شود :

۱٫ وجود علائم بیش از دو ماه
۲٫ تخریب عملکردی بارز.
۳٫ اشتغال ذهنی بیمارگونه با بی‌ارزشی،
۴٫ وجود فکر خودکشی،
۵٫ وجود علائم پسیکوتیک،
۶٫ وجود کندی روانی- حرکتی.

راهنمای بیماریهای دهان و دندان در افراد دیابتی

متخصصین علوم پزشکی می گویند که بیماری دیابت سبب کاهش خونرسانی به لثه‌ها می‌شود و این افراد را بیشتر مستعد ابتلا به بیماری های مرتبط با دهان و دندان می‌کند. آنان تاکید دارند کهافراد مبتلا به دیابت بیشتر از سایر افراد ممکن است به انواع عفوت لثه و دندان‌ها مبتلا شوند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، دیابت به عنوان یکی از مهم‌ترین عوامل خطرساز در بیماری‌های پریودنتال (بیماری‌های لثه‌ای) به شمار می‌آید.

خوشبختانه در افراد دارای دیابت کنترل شده، شیوع و شدت بیماری پریودنتال مشابه افراد غیر دیابتی می‌باشد بنابراین کنترل قند خون در افراد دیابتیک شاخص مهمی در شروع و پیشرفت بیماری پریودنتال به شمار می‌رود.

از طرفی دیگر، پاسخ به درمان پریودنتال در افراد دیابتیک کنترل نشده به اندازه افراد سالم دیابتیک کنترل شده رضایت بخش نبوده و احتمال عدم ترمیم زخم و بروز عفونت پس از درمان در این افراد بالاتر خواهد بود. لازم به ذکر است که افراد دارای HbA1c زیر ۷ درصد به عنوان افراد دیابتیک کنترل شده محسوب می‌شوند.

به عبارتی در صورتی که میزان HbA1c زیر این حد باشد، احتمال وقوع عوارض دیابت ناچیز خواهد بود.

جالب اینکه، نه تنها دیابت می‌تواند اثر مخرب روی وضعیت پریودنتال داشته باشد، وجود عفونت پریودنتال نیز می‌تواند کنترل قند خون را تحت تأثیر قرار دهد.

بر اساس نتایج تعدادی از مطالعات، با انجام جرم گیری و تمیز کردن دندان‌ها کنترل قند خون با دوز کمتری از دارو امکان‌پذیر خواهد بود.

محققین می گویند در افراد دچار دیابت کنترل نشده، میزان التهاب و عفونت لثه‌ای و تخریب پریودنتال به مراتب بیشتر از افراد غیر دیابتی است که در نهایت می‌تواند به آبسه‌های پریودنتال، لقی دندان‌ها و از دست رفتن آنها منجر شود. این مساله به ویژه در افراد دیابتیک جوان‌تر بارز است.

در صورتی که رعایت بهداشت دهان در فرد دیابتیک نامطلوب باشد و یا سیگاری هم باشد، این تأثیر دو چندان می‌شود.

قند بالای خون ممکن است موجب خشکی دهان و بدتر شدن بیماری‌های لثه شود.

همچنین کاهش میزان بزاق دهان می‌تواند سبب افزایش پوسیدگی دندان و تشکیل پلاک‌های دندانی شود.

● مشکلات مربوط به دیابت در دهان :

۱ – پوسیدگی دندانی :

افراد جوان مبتلا به دیابت وابسته به انسولین ( iddm )که کنترل بهداشتی خوبی دارند و بیشتر از دندانهای خود مراقبت می کنند اغلب حتی پوسیدگی های کمتری را نسبت به دیگر بچه ها دارند چون بسیاری از غذاهای محتوی شکر را مصرف نمی کنند .

۲ – برفک :

یک عفونت ایجاد شده توسط قارچ می باشد که در دهان ایجاد می شود . افراد دچار بیماری دیابت شانس ابتلا به برفک را بیشتر دارند چون قارچها در میزان بالای گلوکز رشد می کنند .

مصرف سیگار و استفاده از دست دندانهای مصنوعی ( بخصوص آنهائیکه بطور مستمر استفاده می شوند ) می توانند منجر به عفونت قارچی شوند . کنترل خوب دیابت ، عدم مصرف سیگار و خارج کردن و تمیزکردن دست دندانهای مصنوعی می تواند از بروز برفک جلوگیری نماید .

● دهان خشک :

عارضه دهان خشک می تواند منجر به سوزش ، زخمهای دهانی ، عفونت ها و پوسیدگی دندانی شود . خشکی دهان ( گزورسیتما ) وقتی بزاق کافی ومایعات محافظتی طبیعی در درمان وجود ندارد . بزاق به کنترل رشد جرمهایی که مسبب پوسیدگی دندانی و دیگر عفونتهای دهانی هستند کمک می نماید .

یکی از دلایل اصلی ایجاد دهان خشک مصرف داروهاست . بیش از ۴۰۰ دارو و فرآورده های مشتمل بر داروهای سرماخوردگی ، فشارخون و افسردگی می توانند عارضه دهان خشک را ایجاد نمایند .

اگر فردی دارو مصرف میکند می بایست به دندان پزشک و پزشک خود اطلاع دهد . ممکن است فرد با استفاده از داروهای دیگر و یا کاربرد بزاق مصنوعی ، دهان خود را مرطوب نماید .

● محافظت از دندانها :

بیماریهای شدید پریودنتال ، نه تنها منجر به از دست رفتن دندانها می شوند بلکه می توانند همچنین موجب تغییراتی در شکل استخوان و نسوج لثه شوند .

لثه حالت ناهماهنگ پیدا کرده و دست دندان مصنوعی خوب تطابق پیدا نمی کند . افراد دچار بیماری دیابت اغلب بواسطه دست دندان مصنوعی سوزش لثه دارند .

اگر جویدن با دست دندان مصنوعی دردناک است فرد می بایست غذاهایی را انتخاب کند که جویدن آنها آسانتر باشد بشرط آنکه از رژیم غذایی دیابت تبعیت نماید .

خوردن غذاهای نامناسب ممکن است کنترل قندخون را دچار مشکل نماید . بهترین راه برای اجتناب از این مشکلات حفظ دندانهای طبیعی و سلامت لثه ها می باشد . وضعیت بیماری پریودنتال در صورتی که فرد دچار دیابت باشد .

۱) فرد باید حتماً از چگونگی کنترل دیابت خود اطلاع داشته باشد و حتماً در هر ویزیت دندان پزشکی وی را مطلع سازد . قبل از هر گونه عمل دندان پزشکی از تغذیه مناسب برخوردار باشد .

۲) قبل از برنامه درمان بیماری پریودنتال و یا جراحی ها می بایست فرد توسط پزشک معالج خود ویزیت شود و قبل از هر کار دندان پزشکی در خصوص وضعیت عمومی پزشکی او قبل از شروع درمان با پزشک معالج مشورت شود .

۳) ممکن است بواسط درمانهای جراحی دهان ، نیاز باشد تا برنامه غذایی فرد و یا میزان انسولین مصرفی بیمار تغییر یابد .

۴) اعمال غیرضروری و غیراورژانس دندان پزشکی در صورتیکه قند خون بخوبی تحت کنترل نباشد ، می بایست به تعویق افتد .

در عین حال عفونتهای حاد مانند آبسه ها ارجح است که درمان شوند .

برای افرادی که دیابت آنها کنترل شده باشد ، جراحی دهان یا جراحی پریودنتال می تواند به شکل معمول در مطب دندان پزشکی انجام شود .

بدلیل بیماری دیابت التیام زخم دهان ممکن است طولانی شود ، ولی بواسطه مراقبتهای خوب پزشکی و دندان پزشکی ، مشکلات بعد از جراحی نسبت به یک فرد غیرمبتلا به دیابت بیشتر نخواهد بود .

● چگونه می توان از دندانها و لثه ها محافظت نمود ؟

جرمها به دندانها و لثه در ضمن تشکیل پلاک آسیب می رسانند می توان رشد پلاک را متوقف نموده و از بیماری لثه بواسطه مسواک زدن و نخ کشیدن دقیق روزانه جلوگیری نمود . افراد باید روزی ۲ بار مسواک بزنند و حتی بر روی زبان چون محل بدام افتادن جرمهاست نیز باید مسواک بزنند . و از خمیردندانهای حاوی فلوراید برای پیشگیری از پوسیدگی استفاده نمایند .

۱) افرادیکه دچار بیماری دیابت هستند می بایست هر ۶ ماه یکبار و یا بیشتر جلسات کنترل داشته باشند.

۲) حتماً در مورد بیماری دیابت می بایست به دندان پزشک آگاهی داده شود .

پیشگیری وکنترل بیماری لثه یک کار تیمی و گروهی وابسته است . بهترین دفاع علیه مشکلات بیماری دیابت در کنار مسواک زدن و نخ دندان کشیدن روزانه و جلسات کنترل منظم دندان پزشکی ، کنترل خوب قند خون می باشد .

● علائم آن چیست؟

خونریزی و زخم لثه عفونت‌های مکرر و بوی بد دهان از علائم عفونت دندان در بیماران دیابتی است.

● چگونگی پیشگیری

بیماران دیابتی می‌توانند با انجام مراقبت‌ صحیح از لثه‌ها و دندان‌هایشان میزان عفونت را به حدااقل برسانند.

● این افراد می‌توانند:

▪ هر ۶ ماه یکبار به دندانپزشک مراجعه کنند.

▪ به دندانپزشک خود اطلاع دهند که دیابت دارند و از او بخواهند روش های مراقبت و پیشگیری از بیماری‌های دندان و دهان را به او آموزش دهد.

▪ همیشه بعد از خوردن غذا و یا حداقل دو بار در روز از مسواک مناسب و نخ دندان استفاده کنند

▪ سیگار را ترک کنند.

▪ با رعایت رژیم غذایی و استفاده منظم از داروهای خود و ورزش میزان قند خون خود را کنترل نمایند.‌

همیشه به یاد داشته باشید که دیابت باعث می‌شود درمان بیماری لثه مشکل‌تر شود، و در برخی موارد بیماری لثه را بدتر کند.

اگر دیابت دارید و دچار یکی از نشانه‌هاس هشداردهنده بیماری‌ لثه را که در زیر می‌آید، شدید، باید به دندانپزشک‌تان مراجعه کنید:

-  لثه‌های‌تان هنگام مسواک زدن خونریزی می‌کند.

-  درد، تورم یا قرمزی در لثه‌ها یا بوی بد مداوم دهان.

-  عقب رفتن لثه‌ها از روی دندان‌ها.

-  تشکیل چرک بین‌ لثه‌ها و دندان‌ها.

-  اگر به نظر می‌رسد دندان‌های‌تان شل شده است یا می‌توان آنها را تکان داد.

-  هر تغییری در جفت‌شدن دندان‌ها یا جا افتادن دندان‌های مصنوعی در دهان.

« Previous PageNext Page »