خونریزی

خونریزی یا Haemorrhage) Bleeding) به از دست دادن خون یا خروج خون از دستگاه گردش خون گفته می‌شود. خونریزی می‌تواند داخلی، داخل بدن، رخ دهد که به صورت خروج خون از رگ‌های داخلی است (مانند پارگی طحال و خونریزی به داخل حفره صفاقی به دنبال تروما) یا خارجی که از دهان، بینی، گوش، مهبل یا مقعد، یا از یک پارگی در پوست خارج می‌شود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، کم‌حجمی خون به از دست دادن مقدار زیادی خون گفته می‌شود و فوت به خاطر از دست دادن خون ذبح گفته می‌شود. اگرچه فرد می‌تواند بدون به وجود آمدن مشکلات جدی پزشکی ۱۰-۱۵٪ خون خود را از دست بدهد و در اهدای خون بین ۸ تا ۱۰ درصد خون فرد گرفته می‌شود.

با توجه به نوع عروق آسیب دیده، خونریزیها به سه دسته تقسیم می شوند:

۱) خونریزی سرخرگی:

این نوع خونریزی به دلیل سرعت زیاد جریان خون به صورت جهنده و با فشار زیاد است.رنگ خون به دلیل محتوای اکسیژن بالا قرمز روشن است.

این نوع خونریزی به آسانی مهار نمیشود. درموارد قطع عضو به دلیل ضربه ممکن است سرخرگ به طور کامل و شدید منقبض شده و خونریزی قطع گردد.

۲ ) خونریزی سیاهگی:

سیاهرگها شامل خون تیره بوده و جریان خون در آن آرام است و در نتیجه این نوع خونریزی بدون جهت و فشار بوده و آسانتر از خونریزی سرخرگی مهار میشود. یک خطر جدی خونریزی سیاهرگی، ورود هوا (مکش هوا ) به درون خون و بروز مرگ ناگهانی است. این موضوع خصوصا در مورد خونریزی از سیاهرگهای بزرگ گردنی صادق است. گر چه خون از درون سیاهرگهای آسیب دیده بدون جهش خارج می شود و میتوان با فشار ملایم آنرا مهار کرد، ولی در موارد آسیب به سیاهرگهای بزرگ امکان وقوع خونریزی شدید و غیر قابل مهار وجود دارد.

۳ ) خونریزی مویرگی:

خون موجود در مویرگ ها مخلوطی از خون سرخرگی و سیاهرگی است. خون معمولا از زخم نشت می کند و مقدار خون از دست رفته نیز کم است. معمولا فشار روی زخم برای مهار خونریزی کفایت می کند و در بسیاری مواقع حتی بدون درمان، روی زخم خودبه خود لخته می بندد و خونریزی مهار میشود. در این نوع خونریزی خطر عفونی شدن زخم بیشتر از خطر از دست رفتن خون مطرح است.

باتوجه به کانون خونریزی، خونریزیها به دو دسته تقسیم می شوند:

۱) خونریزی داخلی:

در خونریزی داخلی،خون از درون عروق خارج شده، ولی داخل بدن باقی میماند.یعنی خون به درون حفرات بدن مثل شکم، قفسه سینه، جمجمه و … می ریزد. این نوع خونریزی را با چشم نمی توان دید و تشخیص آن مشکل است.

۲) خونریزی خارجی:

در خونریزی خارجی، خون از بدن خارج شده و بیرون می ریزد و غالبا نتیجه ی بریدگی، جراحت جنگی و شکستگیهای باز استخوان ها ایجاد می شود.

علل خونریزی ها:

از علل خونریزی خارجی می توان آسیبهای ناشی از تصادفات، ضربه ها، بریدگی با آلات برنده و صدمات جنگی در اثر گلوله و ترکش و… را نام برد.

از علل خونریزی داخلی می توان آسیب و ضربه در اثر تصادفات، ضربه ها، وارد شدن گلوله به درون احشاء ، برخی بیماریهای خاص مثل خونریزی گوارشی و اختلالات انعقادی اکتسابی و ارثی را نام برد.

اثرات خونریزی در بدن

اثرات کلی از دست رفتن خون عبارتند از:

۱- از دست رفتن گلبول های قرمز به کاهش اکسیژن رسانی به بافتها منجر می شود.

۲- کاهش در حجم خون سبب کاهش فشار خون میشود.

۳- سرعت پمپاژ قلب جهت جبران فشار خون کاهش یافته، افزایش می یابد.

۴- کاهش در قدرت ضربان قلب.

خونریزی های خفیف و آرام معمولا بی خطر بوده و علائم عمومی ایجاد نمی کنند.

عدم رسیدگی فوری در خونریزی های متوسط( که تا حدود ۱ لیتر خون از دست

می رود)، منجر به بروز حالت شوک می شود.

در خونریزی های شدید، امکان بروز مرگ در عرض چند دقیقه نیز وجود دارد.

دستگاه گردش خون :

دستگاه گردش خون از مهمترین سیستمهای بدن میباشد که از سه جزء اصلی زیر تشکیل شده است :

۱- قلب

۲- رگها

۳- خون

وظیفه این دستگاه انتقال مواد غذائی واکسیژن به سلولهای بدن وهمچنین انتقال مواد دفعی ودی اکسید کربن سلولها به اندامهای دفعی می باشد

علائم ونشانه های خونریزی

به صورت واکنشی و برای جبران خون از دست رفته، خون کمتری به قسمتهای کم اهمیت تر مثل پوست، می رسد و به همین دلیل رنگ پریدگی پوست و مخاطها جزو علایم شایع خونریزی است. در مراحل اولیه و یا  خونریزی های خفیف به جز رنگ پریدگیهای مختصرپوست و افزایش تعداد ضربانقلب علایمی دیده نمیشود ولی با افزایش شدت خونریزی علایم زیر ظاهر میشود:

۱-  تشنگی

۲- ضعف، بی حالی،بی قراری و پرخاشگری

۳-تند شدن ضربان قلب و ضعیف شدن نبضهای محیطی

۴-عرق سرد روی پیشانی

۵-تنفس سریع و سطح

۶-تهوع و استفراغ

۷-افت فشار خون

۸- خواب آلودگی

۹-احساس سبکی سر، سرگیجه و سردی پوست

۱۰-احساس سرما

۱۱- وجود علایم خاص خونریزی در ارتباط با بعضی از قسمت های بدن مثلا خونریزی جمجمه، درون قفسه سینه یا شکم و…

۱۲- مشاهده خروج خون از زخم در موارد خونریزی خارجی

به خاطر کاهش رسیدن خون اکسیژن دار به مغز، فرد دجار خواب آلودگی، گیجی، سیاهی رفتن چشمها و یا اضطراب و بی قراری می شود.

اهداف کلی در خونریزی ها

۱ـ شناسایی وضعیت مصدوم و شدت از دست رفتن خون

۲ـ مهار خونریزی

۳ـ تمیز نگه داشتن زخم و پوشاندن آن با گاز استریل جهت به حداقل رساندن خونریزی و ممانعت از بروز عفونت

۴ـ انتقال مناسب مصدوم به بیمارستان

کمکهای اولیه در خونریزی ها

در ارائه کمکهای اولیه سرعت عمل به خرج دهید اما خونسردی خود را حفظ کنید.

تاخیرممکن است به قیمت از دست رفتن جان مصدوم تمام شود.ــ  علایم حیاتی را کنترل کنید

ـ مصدوم را به پشت بخوابانید و پاها را در وضعیت زانوخمیده بالا ببرید.

ـ خونریزی را کنترل کنید

ـ مصدوم را گرم نگه دارید

ـ مصدوم را در وضعیت استراحت قرار داده و اندام زخمی را بی حرکت کنید

ـ لباس مصدوم را شل کنید

ـ در صورت بروز شوک، پاهای مصدوم را بالا نگه دارید اما در صورت خونریزی سر و گردن نباید سر را نسبت به بقیه بدن پایین تر نگه داشت ، چون سبب خونریزی بیشتر می شود.

ـ در صورتی که خون لخته شده باشد، از کندن و تمیز کردن آن خودداری کنید؛ زیرااین کار سبب خونریزی مجدد میشود.

ـ هرگز اشیائی مانند چاقو، تکه های شیشه و… را از زخم خارج نکنید زیرا امکان تشدید آسیب و خونریزی بیشتر وجود دارد. در این شرایط، از یک دستمال و یا باند حلقه شده به نام تــامپون استفاده کنید. توجه داشته باشید که  تامپون باید

کاملا اطراف جسم را بپوشاند طوری که وقتی خواستید روی آن باندپیچی کنید،

به جسم فشار وارد نشود.

ـ مصدوم را به مرکز درمانی انتقال دهید.

روشهای مهار خونریزی

برای این کار میتوانید از چند روش زیر استفاده کنید:

۱ـ بالا نگه داشتن عضو آسیب دیده

۲ـ  فشار مستقیم بر روی محل خونریزی

۳ـ فشار بر روی نقاط فشار (منظور از نقاط فشار، نقاطی هستند که شریان یا همان سرخرگ اصلی، از آن عبور کرده است.)

۴ـ اگر خونریزی جزئی باشد، خونریزی ممکن است با ریختن آب سرد بر  روی آن بند بیاید.

۵ ـ استفاده از تورنیکت یا شریان بند در خونریزی های شدید تورنیکت باند عریزی است که استفاده از آن به طور صحیح سرخرگ را بسته و مانع خونریزی میشود. از این وسیله تنها در موارد بسیار ضروری (نظیر قطع سرخرگ بزرگ، قطع عضو و یا عدم مهار خونریزی با روشهای دیگر) استفاده می شود.
کمکهای اولیه در خونریزی خارجی

جهت کنترل خونریزی خارجی باید چهار مورد اساسی زیر به ترتیب وبه سرعت انجام پذیرد :

۱- فشار مستقیم

۲- بالا نگه داشتن عضو

۳- فشار بر نقاط فشار

۴- استفاده از تورنیکت یا کیسه هوایی

۱- فشار مستقیم :

موثرترین روش در کنترل خونریزی از طریق فشار مستقیم میباشد که به یکی از دو روش زیر انجام میگیرد :

الف- گاز استریل (یا تکه پارچه تمیز) را روی محل خونریزی گذاشته وبا دست روی آن فشار وارد شود تا خونریزی قطع گردد.

ب- قطعه ای گاز استریل را روی محل خونریزی گذاشته وبه وسیله بانداژ محکم آنرا ببندید تا خونریزی کنترل گردد.

۲- بالا نگه داشتن عضو دچار خونریزی :

این روش در کنترل خونریزی قسمت هایی از بدن که امکان قراردادن آنها در سطحی بالا تر از سطح بدن وجود دارد مورد استفاده قرارمیگیرد که به علت نیروی جاذبه ،فشار خونریزی کمتر میشود .

توجه : در صورت وجود شکستگی درعضو مربوطه استفاده ازاین روش محدودیت دارد .

۳- فشار بر نقاط فشار :

اگر توسط فشار مستقیم و بلند کردن عضو ،خونریزی قابل کنترل نبود از فشار دادن بر نقاط فشار استفاده میشود .

نقاط فشار نقاطی است که شریان های اصلی بدن از نزدیک سطح بدن و روی استخوانها عبور میکند و تعدادی از آنها عبارتند از :

۱) در خونریزی های دست

۲) در خونریزی های پا

توجه : چنانچه در این محل ها شکستگی استخوانی باشد در استفاده از این روش محدودیت وجود دارد .

۴- استفاده از تورنیکت یا کیسه هوائی :

این روش فقط زمانی انجام میشود که کوششهای قبلی جهت کنترل خونریزی موثر واقع نشود ویا در مواقعی که اندامی قطع گردیده و نگرانی درمورد ازبین رفتن بافتهای پائین تر از محل بستن تورنیکت نباشد .

روش بستن تورنیکت :

۱- ابتدا گاز یا دستمالی بر روی بازو قرار دهید که علاوه بر نقش حفاظتی باعث افزایش فشار در آن نقطه گردد .

۲- به وسیله باند نواری دستمال فوق را ثابت کنید. وسپس اهرمی مثل یک تکه چوب یا لوله یا حتی خودکار را روی آن قرار دهید وباند را بعد از قراردادن آن گره دیگری بزنید.

۳- اهرم را به حول مرکز گره تا اندازهای بچرخانید که خونریزی قطع شود در اینحال اهرم را بوسیله گره ثابت کنید .

زمان بستن تورنیکت را در محلی که قابل رویت باشد بنویسید . بعلت اینکه بستن شریان توسط تورنیکت حداکثر هر ۱۵ دقیقه یک بار تورنیکت را به مدت ۱ دقیقه رها کرده ومجدداً ببندید.

نکته :

۱- اندامی که با تورنیکت بسته شده حتماً باید در معرض دید باشد .

۲- حتی در زخمهای ران و بازو تورنیکت حداقل باید ۲ اینچ یا۵ سانتی متر بالاتر از آن بسته شود.

عده ای از پزشکان استفاده از کیسه هوائی دستگاه فشار خون با فشار حدود ۱۵۰ میلی متر جیوه را پیشنهاد می کنندکه عملاً اگر امکان پذیر باشد راه ایمنی تری میباشد. در دهه های اخیر استفاده از وسیله ای به نام آتل بادی پیشنهاد شده که کیسه های پلاستیکی با حفره میان خالی هستند ومانند جوراب پوشیده و سپس باد می کنند. این وسیله علاوه بر اینکه میتواند به عنوان یک آتل مصرف شود درموارد خونریزیها نیز به عنوان کمک دهنده در جلوگیری از خونریزی یا در موارد شوک حاصل از خونریزی به عنوان کمک در کاهش جریان خون اندامها مورد استفاده قرار می گیرد.

دربستن تورنیکت باید بسیار دقت کرد . چه بسا افرادی که به دلیل سهل انگاری امدادگران عضو خود را از دست داده اند . به همین دلیل استفاده از تورنیکت و آتل بادی در بسیاری از نقاط جهان معلق مانده است و تنها در موارد خاص مورد استفاده قرار می گیرد .در بستن تورنیکت در قسمتی از اندام مثلاً دست باید توجه کرد برای جلوگیری از آسیب و قطع عضو سالم به اندازه ای تورنیکت را محکم کنیم که نبض احساس شود تا از تخریب عضو جلوگیری شود و حدالمقدور سعی شود از تورنیکت استفاده نشود .

کنترل بوسیله سرما :

در موارد شکستگی، سوختگی وخونریزیهای خفیف میتوان با استفاده از کیسه های حاوی یخ در محل ضایعه، علاوه بر کاهش درد و تورم  باعث کاهش خونریزی نیز شد. توجه داشته باشید که استفاده از سرما به تنهائی نمیتواند در کنترل خونریزی موثر باشد وباید همراه با دیگراقدامات انجام گیرد.

توجه : برای جلوگیری ازسرمازدگی مورد نظر، کمپرس سرما را نباید بیش از ۲۰ دقیقه ادامه داد.

با توجه به مطالب فوق در مصدوم دچار خونریزی اقدامات زیر را بترتیب به عمل أورید :

۱- محل خونریزی را مشخص کنید.

۲- نوع خونریزی را مشخص نمائید.

۳- خونریزی را کنترل کنید ( باید از حداقل امکانات حداکثر استفاده بعمل آید ).

۴- اگر جهت کنترل تورنیکت بسته اید زمان آن را درجائی که کاملاً در معرض دید باشد مثلاً سینه یا پیشانی بیمار بنویسید .

۵-  بیمار را جهت پیگیری صدمات وارد شده کنترل کنید.

فراموش نکنید که تمامی این عملیات را در موقعی میتوان انجام داد که ابتدا وضع تنفس وقلب بیمار کنترل شده باشد.

ت- خونریزی داخلی :

تعریف: چنانچه خون پس از خروج از رگ در داخل حفره ای از بدن ریخته ومحل خونریزی مشاهده نشود، خونریزی داخلی گویند. مانند خونریزی در داخل جمجمه، ویا در مجاری گوارشی.

کمکهای اولیه در خونریزیهای داخلی :

در مورد خونریزیهای داخلی مهمترین کار رساندن بیمار به مرکز درمانی است وبهترین اقداماتی که میتوان انجام داد به ترتیب زیر است :

۱- کنترل علائم حیاتی

۲- کنترل راههای هوائی

۳- قرار دادن بیمار در بهترین وضعیت

مثلاً اگر بیمار دچار تهوع واستفراغ های مکرر است اورا به پهلو خوابانده واگر خونریزی داخلی اندامها ( دست وپا )است، اندام را بالا نگه دارید.

۴-  بیمار اگر دچار شوک است کمکهای اولیه در مورد او انجام شود.

۵-  در صورت امکان به بیمار اکسیژن داده وبه او هیچ چیز نخورانید.

۶-  در اولین فرصت ممکن بیمار را به مرکز درمانی انتقال دهید.

نکته۱ :

در صورت ضربه به سر – استفراغ های مکرر زنگ خطر بزرگی جهت اعلام خونریزی داخل مغزی میباشد که میتواند باعث مرگ مصدوم گردد.همچنین خروج مایع مغزی نخاعی که همانند آبریزش بینی از بینی و مایع شفافی از گوش می باشد از علایم ضربه مغزی می باشد .

در ضربه مغزی :

سر مصدوم را بالاتر از سایر اندام او قرار دهید . از خروج مایع مغزی نخاعی به بیرون جلوگیری نکنید و هر چه سریعتر مصدوم را به مرکز درمانی انتقال دهید .

نکته۲ :

در صورت ضربه به شکم – دل درد شدید زنگ خطر بزرگی جهت اعلام خونریزی داخل شکم میباشد ودر صورت عدم توجه باعث مرگ مصدوم خواهد شد.

خونریزی و شوک

عکس‌العمل بدن در برابر شوک به نحوی است که کاهش جریان خون اعضاء حیاتی مثل قلب و مغز می‌تواند در عرض چند دقیقه ، آسیب غیر قابل برگشتی به آنها وارد کند. به منظور جلوگیری از چنین آسیبی ، بدن یک سری مکانسیمهای جبرانی در جهت برقرار ساختن جریانی مداوم و ثابت از خون به سمت مغز و قلب فعال می‌کند که این به خرج کاهش جریان خون اعضاء کم اهمیت‌تر و غیر حساس‌تر بدن مثل پوست و عضله (در مرحله اول) و در مراحل بعدی ، کلیه‌ها و دیگر احشاء شکمی و روده‌ها انجام می‌شود. در همان زمان به منظور کمک بیشتر به افزایش جریان خون سیستم عروقی ، ضربان قلب نیز افزایش می‌یابد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، این مکانیسمهای جبرانی تحت اثر دستگاه عصبی سمپاتیک و هورمونهای غده فوق کلیه (اپی نفرین و نوار پی‌نفرین) می‌باشند.

عکس‌العمل بدن در برابر خون رسانی ناکافی به بافتها و اندامهای بدن (شوک) باعث بروز علائم اولیه شوک می‌شود.

علائم شوک

کفایت مکانیسمهای جبرانی به مقدار و سرعت از دست رفتن خون بستگی دارد و معمولاً تا حدی مکانیسمهای جبرانی قادرند فشار خون را در محدوده طبیعی نگه دارند که خون از دست رفته بیش از ۱۵ تا ۲۰ درصد کل حجم خون و به عبارتی بیش از حدود یک لیتر نباشد. علائم شوک بطور خلاصه عبارتند از:

– تشنگی شدید در مراحل اولیه.
– رنگ پریدگی و سرد شدن پوست به علت تنگ شدن عروق خونی پوست.
– نبض سریع به علت تندتر زدن قلب برای جبران شوک و بعد ضعیف شدن نبض.
– احساس ضعف و غش در بیمار به علت کاهش خون رسانی به مغز و عضلات.
– افت فشار خون در مراحل اول فقط در حالت ایستاده افت می‌کند ولی با پیشرفت شوک در حالت دراز کشیده نیز پایین است.
– تنگی نفس شدید و تند شدن تنفس به علت ناکافی بودن خون از اکسیژن.
– کاهش هوشیاری به علت کاهش خونرسانی به مغز.

علل شوک

قلب و رگها خونی ، در بدن انسان مخزن عروقی را تشکیل می‌دهند که خون را در خود جای می‌دهند و جریان خون طبیعی تحت اثر سه عامل قدرت انقباضی قلب ، حجم خون و قطر عروق خونی می‌باشد.

اگر هر یک ازاین سه عامل فشار ؛ پمپاژ قلب ، میزان خون و انبساط و انقباض رگهای خونی دچار اختلال شده و درست عمل نکنند، خون رسانی به بافتهای بدن به میزان کافی صورت نخواهد گرفت و شوک اتفاق می‌افتد. از اینرو شوک را به سه نوع کلی می‌توان تقسیم کرد.

– شوک ناشی از کاهش حجم خون
– شوک ناشی از کاهش قدرت قلب
– شوک ناشی از گشاد شدن رگهای خونی

شوک ناشی از کاهش حجم خون

ایجاد شوک به علت از دست دادن مایعات به هر دلیل شوک کمبود حجم ( هیپوولمیک ، هیپو= کمبود ، ولمیک = حجم ) نامیده می‌شود.

در مصدومین رایجترین نوع شوک که خطرناک نیز می‌باشد ، شوک هیپوولمیک (Hypovolemic) یا شوک ناشی از کاهش حجم خون است. کاهش حجم خون می‌تواند مستقیماً به علت از دست رفتن خون ، (مثلاً در خونریزیهای داخلی و خارجی) یا پلاسما ( مثلاً در سوختگیهای وسیع و … ) باشد. در اکثر موارد ، شوک کمبود حجم به علت خونریزی است که به آن شوک خونریزی یا شوک هموراژیک می‌گویند.

باید تاکید شود که خون فقط بخش کوچکی از کل مایعات بدن را تشکیل می‌دهد . تمام مایعات بدن باهم حدود ۶۰ درصد وزن کل بدن را شامل می‌شوند. کاهش پلاسمای خون و بدنبال آن کاهش حجم خون ممکن است به دنبال از دست رفتن جبران نشده مایعات از راههای دیگر مثل اسهال ،استفراغ ، تعریق زیاد ، سوختگی ، دهیدراتاسیون ( کم آبی بدن ) و … باشد.

اگر بدن از قبل دچار کمبود آب نیز باشد ، این عکس العمل زودتر بروز می‌نماید. در مکانهایی که درجه حرارت بالایی دارند ، مانند انبارها و کارخانه ها ، و یا اگر مصدوم قبل از جراحت ، به شدت عرق کرده است (مثلاً حوادثی که ضمن ورزش کردن و یا شکار رخ می‌دهند) و یا بعضی کارهای سخت و سنگین ، مانند بار بری و آهنگری ، ممکن است قبل از وقوع حادثه ، آب بدن را کاهش داده ، در نتیجه اثرات کاهش حجم خون سریعتر آشکار شود.

شوک قلبی

اگر قلب نتواند بخوبی عمل پمپاژ خون را انجام داده و رگهای بدن را پر از خون نگه دارد، شوک ایجاد می شود. قلب ، پمپی است که خون را از طریق رگها به درون بدن می‌فرستد و هرگونه اختلال در برون‌ده آن فوراً به صورت کاهش جریان خون اعضای مختلف بدن تظاهر می‌کند. برون‌ده قلب محصولی از دو عامل است:

– ضربان قلب ، یعنی تعداد ضربان در دقیقه.
– حجم ضربه‌ای ، یعنی حجمی از خون که در طی هر ضربه از قلب خارج می‌شود.

شوک قلبی معمولاً در اثر صدمه به قلب ، حمله قلبی و سایر بیماریهای قلبی ایجاد می‌شود. اکثر بیماریهای قلبی که درمان آن به تعویق می‌افتد، سرانجام آن قدر به قلب صدمه می‌رساند تا این که شوک قلبی رخ می‌دهد.
شوک ناشی از تغییر قطر رگهای خونی

ظرفیت رگهای بدن در مقایسه با حجم خون نباید خیلی بزرگ باشد. انبساط رگهای خونی ، بدون انقباض کافی دیگر رگهای خونی (به منظور جبران این انبساط) ایجاد شوک می‌کند. سرخرگها و سیاهرگهای بدن ، می‌توانند در پاسخ به تاثیرات هورمونی (شیمیایی) و عصبی قطر خود را تغییر دهند.

دستگاه عصبی سمپاتیک (جزئی از دستگاه عصبی خودکار بدن) مسوولیت کنترل کشش عضلات موجود در جدار رگها رابه عهده دارد و فعالیت این دستگاه سبب افزایش انقباض سرخرگها می شود. اثر مشابهی نیز توسط هورمونها مترشحه از غده فوق کلیه ( ادرنال ) ، یعنی اپینفرین و نوراپی نفرین ، ایجاد می‌شود.

انقباض سرخرگها، مقاومت آنها را در برابر خون بطور قابل توجهی افزایش می‌دهد. در نتیجه جریان خون به بافتها کاهش یافته ،و در همان زمان فشار خون سرخرگی افزایش می یابد. به عکس ، کاهش فعالیت دستگاه سمپاتیک منجر به گشاد شدن (انبساط ) سرخرگها و افزایش جریان خون بافتها می‌شود که به موازات آن فشار خون کاهش می‌یابد.

در بعضی از شرایط خاص ، موقعی که رگهای خونی ، انبساط بسیار زیادی پیدا می‌کنند، فشار خون بطور حاد کاهش یافته و مصدوم دچار شوک می‌شود.

انقباض سیاهرگها نیز می‌تواند با مکانیسمی متفاوت ، سبب افزایش فشار خون شود. در هر لحظه معین ، اکثر حجم خون موجود در گردش ، در سیاهرگها باعث می شود حجم زیادی از خون از سمت سیاهرگها به سوی قلب به حرکت درآید که با افزودن برون ده قلب ، فشار خون را افزایش خواهد داد.
اقدامات اورژانس در بیمار مبتلا به شوک

مدت زمانی را که فرصت دارید تا اقدامات اورژانس را برای مصدوم با شرایط خطرناک (خونریزی شدید و شوک) به اجرا در آورید، بسیار اندک است. لذا اقدامات درمانی باید هرچه سریعتر شروع شوند. مصدومینی که دچار شوک شده‌اند و یا احتمال شوک در آنها وجود دارد، باید سریع به بیمارستان منتقل شوند.

مصدوم را در موقعیت مناسب قرار دهید با توجه به مشکلات و صدمات مصدوم می‌توان وی را در وضعیت مناسب قرار داد:

بلند کردن پا بهترین روش است. پاهای مصدوم را ۲۵ سانتیمتر بلند کنید. در موارد صدمه در ناحیه گردن و یا ستون فقرات ، صدمه در ناحیه سر ، صدمه به قفسه سینه و شکم ، در رفتگی و یا شکستگی استخوان لگن و یا شکستگی لگن خاصره از این روش استفاده نکنید.

بدن مصدوم را به حالتی که سر و سینه‌اش از سطح بدن پایینتر قرار گیرد، قرار ندهید، زیرا باعث می‌شود احشاء شکمی به دیافراگم فشار بیاورد. هدف این است که مصدوم در وضعیتی (طاق باز یا نیم نشسته) قرار بگیرد که کاملاً راحت باشد و به راحتی تنفس کند. مصدوم را در هر موقعیتی که قرار می‌دهید، باید علائم حیاتی را در او بررسی کنید و مراقب باشید زیرا امکان استفراغ وجود دارد.

راه تنفس مصدوم را باز کنید. جهت این کار یک دست را بر پییشانی مصدوم و دست دیگر را زیر چانه او قرار دهید. سر مصدوم را به عقب خم کنید. این کار سبب می‌شود دهان او اندکی باز شود. اگر مصدوم نفس می‌کشد، مجاری تنفسی او را باز نگه دارید. اگر مصدوم نفس نمی‌کشد به او تنفس مصنوعی بدهید. مراقب مواد مترشحه و استفراغ مصدوم باشید و در صورت وجود آنها را پاک کنید. اگر تنفس و گردش خون مصدوم متوقف شده است، اقدامات احیاء قلبی – ریوی (CPR) را انجام دهید.

خونریزی را با روشهای فشار مستقیم ، بالا نگه داشتن عضو مجروح ، اعمال فشار نقطه‌ای و یا دیگر راههای لازم مهار کنید. کاهش حجم خون برای مصدومی که دچار شوک شده ،خطرناک است. در صورت در دسترس بودن ، از لباسهای ضد شوک نیز استفاده کنید. اگر چنین لباسی در دسترس ندارید می‌توانید با استفاده از باندهای کشی سرتاسر اندام تحتانی را با فشار متوسط بانداژ نمایید.

هرچه سریعتر به مصدوم اکسیژن تراپی برسانید. کمبود اکسیژن در اثر کاهش جریان خون ایجاد می‌شود. به مصدوم اکسیژن خالص برسانید.

در صورت وجود آسیب احتمالی در ناحیه ستون فقرات ، مصدوم را بی‌حرکت نگه دارید.

شکستگیها را آتل بندی کنید. این کار باعث می‌شود که خونریزی و درد که هر دو شوک را تشدید می‌کنند، تخفیف یابد. مصدوم را به تندی و با شدت تکان ندهید چرا که حرکت بدن ، شوک را تشدید می‌کند.

به مصدوم اطمینان و قوت قلب دهید و او را بی‌حرکت نگه دارید. اگر مصدومینی که دچار شوک شده‌اند، بی‌حرکت و آرام باشند، شانس بیشتری برای زنده ماندن خواهند داشت.

از کاهش دمای بدن جلوگیری کنید. باید دمای بدن مصدوم را تا حد امکان نزدیک به میزان طبیعی نگهدارید. ولی مصدوم را بیش از حد گرم نکنید. اگر امکان دارد، لباسهای خیس را از تن مصدوم در آورید. مصدومینی را که از ناحیه سر ، ستون فقرات و گردن آسیب دیده‌اند، آنها را برای گذاشتن پتو در زیرشان تکان ندهید.

هیچ چیز به مصدوم نخورانید. مصدومی که دچار شوک شده است، دهانش خشک می‌شود و احساس تشنگی می‌کند. همچنین ممکن است در اثر اکسیژن رسانی به مصدوم ، دهان و مجاری بینی مصدوم خشک شوند. مصدوم نباید چیزی بنوشد. هیچ نوع دارو و غذا و مایعی را از طریق دهان به مصدوم ندهید. اگر چنین کنید، احتمال وقوع استفراغ را در مصدوم افزایش می‌دهید.

هدف درمان اولیه در شوک کمبود حجم ، جلوگیری از تداوم از دست دادن خون است. درمان جایگزینی خون از دست رفته با دادن مایع است. در مرحله اول درمان در صحنه حادثه یک سرم فیزیولوژیک (که جزئی از وسایل هر امدادگری می‌باشد) یا محلول رینگرلاکتات می‌تواند مورد استفاده قرار گیرد.

محلول رینگرلاکتات حاوی نمک در غلظتی معادل غلظت خون است و با وجود اینکه گلبولهای خونی را ندارد و نمی‌تواند تمام اعمال خون را انجام دهد، می‌تواند در مراحل اولیه درمان جایگزینی حجم خون و بالا آوردن فشار آن نقش موثری ایفا کند. با این کار رینگرلاکتات در حفظ جریان خون به تمام اعضای بدن کمک می‌کند. انتقال خون تنها با دستور پزشک و در مراحل درمان انجام می‌شود.

محققین به تولید روده کوچک در آزمایشگاه نزدیک شدند

آبان ۲۹, ۱۳۹۴ بواسطة:   موضوع : مشروح اخبار, مقالات و تحقیقات پزشکی

پژوهشگران علوم پزشکی در دانشگاه منچستر کشور انگلیس موفق شدند دو بخش از روده جنین موش را در خارج از بدن زنده نگه دارند و آنها را تحریک کنند تا با هم به صورت یک بخش کارا از یک ارگان رشد کنند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، محققان موفق شدند دو بخش از روده جنین موش را در خارج از بدن زنده نگه دارند و آنها را تحریک کنند تا با هم به صورت یک بخش کارا از یک ارگان رشد کنند.

این کار به دانشمندان در بهبود جراحی و درمان بیماری های روده در کودکان و بزرگسالان مانند سندرم روده کوچک کمک می کند.

آدرین ولف استاد دانشگاه منچستر در انگلیس گفت: ما در جریان یک مطالعه موفق شدیم یک شکاف کمتر از یک میلی متری را پر کنیم اما به منظور مفید بودن این کار برای بیماری هایی مانند سندرم روده کوتاه لازم است که رشد را در فاصله های بسیار بزرگتر رشد دهیم.

وی افزود: در دست داشتن این توانایی برای آزمایش ویتامین ها و هورمون های مختلفی که رشد را تحریک می کنند ، امکانات جدیدی را برای ابداع روش های درمانی در آینده ارائه می دهد.

محققان سامانه ای برای پشتیبانی و کشت ارگان ابداع کردند که از طریق آن ارگان ها می توانند رشد کنند.

محققان در این مطالعه روده های جنین موش را بیرون آوردند و آنها را به صورت لوله های دو و سه میلی متری بریدند و سپس این قطعات را در این سامانه ابداعی خود قرار دادند.

سپس محققان با استفاده از یک نخ این لوله ها را بهم متصل کردند. محققان سه روز بعد گزارش دادند ۷۴ درصد از ۳۶ جفت قطعه روده ای نه تنها بهم متصل شدند بلکه سیگنال های عصبی نیز از میان قطعات عبور کرده بود تا آنها به صورت یک ارگان منفرد کار کنند.

محققان همچنین با استفاده از یک عامل رشد به نام «R-spondin 1» موجب تسریع رشد شدند.

محققان گمان می کنند که روش رشد دوباره روده های کارا به همراه این توانایی برای مشاهده چگونگی رشد این روده ها می تواند به درمان سندرم روده کوتاه کمک کند.

سندرم روده کوچک مانع جذب مواد مغذی و ویتامین ها توسط روده ها شده و می تواند باعث کاهش وزن و حتی مرگ شود.

محققان می گویند: توانایی مطالعه ارگان ها در خارج از بدن، دید جدیدی در زمینه چگونگی کار آنها ارائه می دهد.

آنها افزودند: با استفاده از این توانایی می توان روده های آسیب دیده و روش های تحریک ترمیم آنها را مورد مطالعه قرار داد و روش های درمانی جدیدی برای شماری از بیماری ها ابداع کرد.

این مطالعه در مجله «Tissue Engineering and Regenerative Medicine» منتشر شده است.

مروری بر خونریزی های اوایل بارداری

آبان ۱۴, ۱۳۹۴ بواسطة:   موضوع : اخبار مامایی, مشروح اخبار

در حدود یک زن از هر چهار زن در چند ماه اول حاملگی دچار خونریزی واژینال می شوند.  خونریزی واژن در طول دوران بارداری و به خصوص اوایل دوران بارداری را می توان یک امر شایع تلقی کرد که در بعضی از زنان اتفاق می افتد . این اتفاق به سه دلیل مهم تهدید به سقط ، حامگلی خارج رحمی و سقط خودبخودی رخ می دهد که هر کدام به دلیل خاصی می باشد و ما در این مقاله از بخش کودک آکاایران میخواهیم به آن بپردازیم پس با ما همراه باشید تا به خونریزی واژینال در اوایل بارداری اشاره کنیم.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، عوامل زیادی می تواند سبب خونریزی شود. برخی از دلایل شایع آن عبارتند از: تهدید به سقط، حاملگی خارج رحمی و سقط خودبخودی.

تهدید به سقط وقتی است که خونریزی رحمی ایجاد می شود اما بارداری هنوز طبیعی است. گاهی یک لخته خون در رحم شکل می گیرد و خطر سقط را افزایش می دهد. به هر حال، خیلی از زنانی که دچار تهدید به سقط می شوند نوزاد سالمی بدنیا می آورند.

حاملگی خارج رحمی زمانی رخ می دهد که جنین خارج از رحم، معمولا در لوله های رحمی، رشد می کند. اگر این حالت اتفاق بیفتد، قسمتی که در آن حاملگی رخ داده سبب خونریزی شدیدی می شود. این حالت می تواند جان مادر را تهدید کند.

سقط خودبخودی به معنی همان سقط غیرعمدی است. اینحالت وقتی رخ می دهد که بارداری با شکست روبرو شده و دیگر هیچ بافت زنده ای در رحم وجود نخواهد داشت. گاهی مادر نیاز به مراقبت های پزشکی داشته یا باید بافت های اضافی برداشته شده تا خونریزی متوقف شود.

سایر دلایل خونریزی در اوایل بارداری شامل عفونت، هموروئید (تورم رگ های مقعد یا رکتوم) سرطان دهانه رحم و سرطان های نادر مرتبط با بارداری است.

اگر خونریزی داشتید سریعا به پزشک خود اطلاع دهید. اگر میزان خونریزی زیاد بود یا دچار درد شدیدی شدید، باید به اورژانس مراجعه کنید.

پزشک برای یافتن علت خونریزی ممکن است آزمون های زیادی انجام دهد. ممکن است نیاز به انجام معاینه لگنی، سونوگرافی یا آزمون های ادراری یا خونی باشد.

گاهی انجام سونوگرافی برای اطمینان از سلامت بارداری کافی است. به هر حال، اگر شما در اوایل بارداری باشید، برای کشف سایر علل خونریزی نیاز به آزمون های بیشتری دارید.

اگر موارد زیر را دارید پزشک یا مامایتان را ببینید:

· خونریزی
· احساس درد
· توقف علایم بارداری

مچنین همی­توانید از مکان­های پزشکی زیر کمک بگیرید:

· درمانگاه­های عمومی، ماما یا متخصص زنان

· بخش اورژانس بیمارستان محلتان

آزمایشاتی که کمک کننده است:

در مورد تمام آزمایشاتی که به شما پیشنهاد می­شود، باید اطلاعات کاملی به شما داده شود.

مشاوره و معاینه

از شما در مورد علایم، زمان آخرین پریود و تاریخچه پزشکیتان سؤال خواهد شد.

آزمایشات

· آزمایش ادرار برای تأیید آزمایش مثبت حاملگی.

· ممکن است یک آزمایش برای کلامیدیا درخواست شود.

· آزمایش برای تعیین گروه خونی و یا میزان سطح هورمون حاملگی.

درمان :

درمان خونریزی در اوایل دوران بارداری بسته به علت خونریزی است. بعد از شروع خونریزی هیچ راهی برای پیشگیری از وقوع و درمان تهدید به سقط وجود ندارد.

در صورتی که سقط رخ دهد، پزشک تلاش می کند تا ببیند آیا همه بافت به خودی خود خارج شده یا نه. بافت های ناشی از حاملگی خارج رحمی باید توسط دارو یا با جراحی خارج شود.

برای پیشگیری به یاد داشته باشید :

مراقبت از بدن و توجه به سلامت بهترین راه برای بارداری سالم و بدنیا آوردن فرزندی سالم است. شما نباید سیگار بکشید، الکل مصرف کنید، یا از داروهای بدون نسخه استفاده کنید.

دریافت ویتامین های مخصوص دوران بارداری به همراه اسید فولیک قبل شروع بارداری می تواند به کاهش خطر مشکلات مغزی و طناب نخاعی در جنین کمک کند.

در صورتی که دچار بیماری هایی مثل فشارخون بالا یا دیابت هستید، با پزشک خود در مورد مراقبت های لازم در دوران بارداری صحبت کنید. بهتر است قبل از اینکه باردار شوید با پزشک خود مشورت کنید.

بعد از شروع خونریزی هیچ راهی برای پیشگیری از سقط وجود ندارد. همچنین راهی برای یافتن علت اصلی و دقیق سقط نیز وجود ندارد. معمولا این حالت به خاطر این نیست که ممکن است مادر برخی کارها را اشتباه انجام داده است.

بسیاری از مادرانی که دچار سقط می شوند، می توانند در آینده بارداری های سالمی داشته باشند. در صورتی که شما بیش از سه بار دچار سقط شدید، حتما با پزشک خود در مورد روش های درمان و بررسی های بیشتر مشورت کنید.

غیر از خونریزی هایی که می توانند سبب ناراحتی شوند، بعضی از خونریزی های واژن در اواخر بارداری طبیعی است.

با نازک شدن دیواره رحم و آمادگی آن برای زایمان، موکوسی که دهانه رحم را مسدود کرده است خارج می شود.

در این زمان شما متوجه ترشح چسبناکی خواهید شد که می تواند همراه کمی خون باشد
این خونریزی نشانه طبیعی زایمان است که می تواند یک یا دو هفته بعد رخ دهد.

سردی پاییز و شیوع سرماخوردگی

آبان ۹, ۱۳۹۴ بواسطة:   موضوع : آموزش سلامت, مشروح اخبار

پیشگیری از ابتلا به بیماری سرماخوردگی، مهم ترین اقدام برای حفظ سلامت در فصول سرد سال است. ‏عطسه، گلودرد، آبریزش بینی، سردرد و اشک ریزش از علائم سرما خوردگی است که در راه های تنفسی فوقانی، و به وسیله ویروس ها ایجاد می شود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، ویروس های سرماخوردگی از طریق چشم ها، بینی و دهان به بدن انسان منتقل می شوند و روبوسی یکی از راه های اصلی انتقال ویروس ها است.

سرماخوردگی اگرچه به اصطلاح بیماری سبکی است، با وجود این، یکی از علل اصلی مراجعه به پزشک و غیبت از رفتن به مدرسه و محل کار، به حساب می آید. ‏

انتقال ویروس از شخص بیمار، باعث سرماخوردگی می شود. این انتقال اغلب با لمس سطوح آلوده به ویروس مانند دستگیره در، کیبورد کامپیوتر و تلفن و سپس لمس بینی، چشم یا دهان رخ می دهد. به علاوه، ترشحات عطسه و سرفه فرد بیمار هم ممکن است مستقیم وارد بدن شود و فرد را بیمار کند.‏

سرماخوردگی اغلب در فصل های پاییز و زمستان رخ می دهد، البته سرد شدن هوا باعث سرماخوردگی نمی شود، بلکه با شروع مدارس و سرد شدن هوا، افراد زمان بیشتری را در محیط های سربسته می گذرانند و احتمال نقل و انتقال ویروس بیشتر می شود وعلاوه بر آن رطوبت هوا نیز موثر است.

بیشتر ویروس های سرماخوردگی، در رطوبت کم (در ماه های سرد سال) دوام بیشتری دارند و هوای سرد و خشک، باعث می شود لایه داخلی بینی خشک و بیشتر مستعد عفونت های ویروسی شود.

ویروس سرماخوردگی به لایه داخلی مخاط بینی یا گلو می رسد، علائم سرماخوردگی شروع می شود . در سیستم ایمنی بدن، برای مبارزه با این ویروس ها، گلبول های سفید فعال می شوند در نتیجه بینی و گلو ملتهب و خلط فراوانی تولید می شود.

در ابتدای آلوده شدن بینی و سینوس به ویروس، رنگ مخاط بینی روشن است، اما پس از ۲ تا ۳ روز سلول های ایمنی بدن در مبارزه با میکروب ها، باعث تغییر رنگ مخاط به سفید یا زرد می شوند. گاه برخی باکتری ها که در بینی زندگی می کنند نیز رشد می کنند و مخاط سبزرنگ می شود. اما همه اینها طبیعی است و در چنین شرایطی، باز هم به آنتی بیوتیک نیاز نیست، بلکه استراحت و شستن بینی با سرم فیزیولوژی و مصرف داروهای ساده باعث بهبود می شود.

انرژی بدن نیز در شرایط سرماخوردگی، به مقدار زیادی صرف مقابله با ویروس می شود وانسان احساس خستگی می کند. به علاوه گلودرد، عطسه، احتقان بینی و آبریزش چشم و بینی نیز جزو علائم سرماخوردگی است و گاهی تب (نه چندان شدید) نیز وجود دارد.

کودکان چون وقت زیادی را در مدرسه یا مهدکودک می گذرانند و در آنجا در تماس نزدیک با سایر کودکان هستند، در نتیجه نقل و انتقال ویروس با سرعت بیشتری انجام می شود.

به علاوه، سیستم ایمنی کودکان آنقدر قوی نیست که بتواند با ویروس مقابله کند.
بزرگسالان به طور متوسط ۲ تا ۳ بار در سال سرما می خورند که البته این تعداد می تواند متغیر باشد.

زنان، به خصوص در سنین ۲۰ تا ۳۰ سالگی بیشتر از مردان دچار سرماخوردگی می شوند که شاید به دلیل تماس بیشتر آنان با کودکان باشد.

با افزایش سن، تعداد دفعات سرماخوردگی کاهش می یابد، به طوری که افراد بالای ۶۰ سال در سال به طور متوسط فقط ۱ بار سرما می خورند.‏

سرماخوردگی یک بیماری ویروسی است که بسیاری از افراد برای درمان آن، از آنتی بیوتیک استفاده می کنند در حالی که آنتی بیوتیک برای از میان بردن باکتری هاست و کمکی به درمان سرماخوردگی نمی کند.

اکثر سرماخوردگی ها ۷ تا ۱۰ روز طول می کشند و اغلب نیازی به مراجعه به پزشک ندارند، اما اگر علائم بیماری طولانی تر شد (بالای ۱۰ روز) یا تب شدید هم به آن اضافه شود، بهتر است بیماران به پزشک مراجعه کنند گاهی هم سرماخوردگی منجر به عفونت های باکتریایی در ریه، سینوس یا گوش ها می شود که در این صورت نیاز به مراجعه به پزشک و گاه مصرف آنتی بیوتیک وجود دارد.

علائم اولیه سرما خوردگی شامل : گلودرد- آبریزش بینی – اشک از چشم- گرفتگی بینی- عطسه- سرفه- کوفتگی و بدن درد و احساس خستگی می باشد .

علائم ثانویه سرما خوردگی نیز شامل : سردرد- گرفتگی صدا- تب- گرفتگی سینوس-گرفتگی- گوش- سرفهٔ بدون خلط- درد مفصل و درد عضله می باشد .

علائم عفونت گوش، شامل گوش درد، تب، احساس پری در گوش و علائم عفونت سینوس شامل آبریزش و احتقان بینی، درد صورت، فشار در صورت، سردرد و تب است و با دیدن این علائم، بهتر است به پزشک مراجعه شود.

سرماخوردگی معمولا یک بیماری خفیف و خود محدودشونده است اما همین بیماری ساده هر سال برنامه های زندگی روزمره عده زیادی از مردم را تحت تاثیر قرار می دهد و مختل می کند. این بیماری برای سلامت بسیاری از سالمندان یا کسانی که به آسم دچارند، می تواند خطرهای جدی ایجاد کند.‏

اکثر مردم به هنگام سرماخوردگی، دستمالی را که برای عطسه یا سرفه استفاده کرده اند در جیب یا دست خود نگه می دارند و مجدداً آن را مورد استفاده قرار می دهند. این راه بسیار ساد ه ای است که عوامل بیماری دوباره به بدن انتقال یابند و بتوانند باعث تشدید بیماری شوند. بیماران باید دستمال مورد استفاده را پس از یک بار مصرف، فوراً دور بیندازند.

یک اشتباه معمول دیگر آن است که با فشار، بینی خود را در یک دستمال تمیز می کنند. فشار هوا باعث می شود که مقداری از ترشحات بینی را که حاوی ویروس ها و میکروب ها است، به سینوس های زیر چشم انتقال دهند و باعث عفونت سینوسی آن ها شوند.

اقدامات زیر برای کاهش علائم و بهبود بیماری موثر است:

– استراحت در منزل بویژه در هنگام تب:

بهترین درمان برای آنفلوانزا استراحت است . استراحت کمک می کند تا بدن با ویروس به خوبی مبارزه کند.

– استفاده از مایعات فروان مانند آب، آب میوه و سوپ رقیق

– غرغره آب یا آب نمک ولرم چند بار در روز باعث می شود سوزش گلو بهبود یابد.

– خودداری از استمعال دخانیات، سیگار و الکل

– استفاده از قطره های بینی حاوی آب و نمک برای تخفیف گرفتگی بینی ، موثر است. قطره های بینی که حاوی آب و نمک (سرم فیزیولوژی) هستند به کاهش ترشحات بینی و مرطوب شدن پوست داخل بینی کمک می کنند.

– برای افزایش رطوبت هوا از یک دستگاه بخور استفاده نمایید. رطوبت کمک می کند تا ترشحات ریه رقیق و بنابراین راحت تر تخلیه شوند. دستگاه را روزانه تمیز کنید.

– برای جلوگیری از سرایت بیماری به دیگران ، دستان خود را مرتباً بشویید، خصوصاً پس از فین کردن یا پیش از دست زدن به غذا یا مواد غذایی.

– روی عضلاتی که دچار درد هستند کمپرس گرم یا صفحه گرم کننده بگذارید.

اقدامات دارویی:

در مورد داروها، هیچ درمان یا داروی خاصی برای بهبود سرماخوردگی و آنفلوانزا وجود ندارد. آنتی بیوتیکها ویروسها را از بین نمی برند. بعضی از داروها فقط به برطرف شدن علائم آنفلوانزا و سرماخوردگی کمک می کنند. البته بهتر است قبل از استفاده از هرگونه دارویی ، با پزشک مشورت کنید.

داروهای ضد التهاب و آرام بخشها:

معمولا درد را بهبود بخشیده، تب را پایین می آورند. بعضی از این داروها شامل استامینوفن، آسپرین، ایبوبروفن، کتوبروفن و ناپروکسن می باشند. ازمصرف خودسرانه آسپرین خودداری کنید. خصوصا بچه ها و کودکان نباید آسپرین بخورند.

مصرف آسپیرین (خصوصاً در کودکان ) به هنگام بروز یک بیماری ویروسی ممکن است باعث به وجود آمدن نشانگان رای شود. نشانگان رای یک نوع آنسفالیت (التهاب مغز) است . همچنین آسپرین می تواند باعث عوارضی چون حساسیتهای پوستی و مشکلات گوارشی شود.

داروهای ضد سرفه: که باعث قطع سرفه می شوند مثل دکسترومتورفان. در صورتی که سرفه شما حاوی ترشحات است از این دارو استفاده نکنید.

اکسپکتورانتها (خلط آور):

که موجب رقیقتر شدن ترشحات گلو می شوند و باعث می گردند هنگام سرفه این ترشحات راحتتر خارج شوند. یکی از انواع این داروها گایافنزین است.

اسپری های بینی یا ضد احتقان ها (رفع کننده گرفتگی بینی و گلو ) و ضد احتقانهایی که به داخل بینی ریخته می شوند. نمونه ای از این داروها پسودوافدرین است.

یک باکتری که در اعماق دریا وجود دارد، می تواند به خنثی سازی گاز گلخانه ای کمک می کند

آبان ۴, ۱۳۹۴ بواسطة:   موضوع : مشروح اخبار, مقالات علمي

پژوهشگران می گویند باکتری Thiomicrospira crunogena که در اعماق دریا کشف شده است، می تواند آنزیم منحصر به فردی تولید کند که به خنثی سازی گاز گلخانه ای کمک می کند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، در بستر اعماق اقیانوس ها منافذ و یا چاه های هیدروترمال وجود دارد. چاه هیدروترمال در حقیقت شکافی روی پوسته زمین است که از لحاظ زمین شناسی، آب های اطراف خویش را گرم می کند و در بیشتر آب های عمیق اقیانوسی می توان آنها را یافت.

با توجه به تاریکی و سردی بستر دریا، حیات در اطراف این منافذ هیدروترمال ایجاد می شود و در نتیجه، باکتری هایی به نام Thiomicrospira crunogena امکان حیات می یابند که آنزیمی موسوم به کربنیک انهیدراز carbonic anhydrase تولید می کنند.

کربنیک انهیدراز باعث از بین بردن دی اکسید کربن در ارگانیسم ها می شود و دی اکسید کربن و آب را به بی کربنات تبدیل می کند. از این آنزیم در فرآیندهای صنعتی برای جذب کربن استفاده می شود، اما تاثیر آن محدود است.

به این دلیل است که محققان دانشگاه فلوریدا از کشف این باکتری جدید در اعماق دریا بسیار هیجان زده شدند.

استقرار این باکتری در اطراف منافذ هیدروترمال گرم، موجب تطابق آن و آنزیم کربنیک انهیدراز برای بقا در دودکش های صنعتی و تحمل دما و فشار زیاد شده است.

به باور محققان،آنزیم یاد شده می تواند در یک حلال معلق شود و از آن به صورت یک فیلتر در داخل دودکش یا لوله اگزوز استفاده کرد، هر چند برای عملیاتی شدن این فناوری، به مقدار زیادی آنزیم نیاز است.

محققان با استفاده از باکتری ‘ایی کولی’ موفق به کشف روشی برای ساخت مصنوعی این آنزیم در آزمایشگاه شدند. ساخت مصنوعی این آنزیم نیاز به سفر طولانی رفت و برگشت به اعماق اقیانوس ها را هم از بین می برد.

این مطالعه در نشریه Acta Crystallographica D منتشر شده است.

شخصیت انسان‌ها بر سلامت مغز تأثیر‌گذار است

آبان ۳, ۱۳۹۴ بواسطة:   موضوع : سلامت سالمندان, مشروح اخبار

پژوهشگران علوم پزشکی در دانشگاه کوپیو در فنلاند می‌گویند: نتایج مطالعات آنان نشان داده است که ارتباط بین بدبینی و زوال عقل وجود دارد و این ارتباط البته لزوماً به معنای رابطه علت و معلولی بین شخصیت انسان‌ و دمانس نیست.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، دمانس یا زوال عقل اصطلاحی است که برای توصیف علائم مختلف شناختی مانند فراموشی به کار می‌رود.

تشخیص بالینی این بیماری تا زمانی که بیماری‌های زمینه‌ای و اختلال‌های دیگر شناسایی نشده، مشکل است. زوال عقل یک اصطلاح کلی برای توصیف مشکلاتی در رابطه با عملکرد مغز است و با علائمی مانند اختلال در حافظه، قدرت تفکر و ارتباطات اجتماعی بروز می‌کند.

بیماری آلزایمر شایع‌ترین و شناخته شده‌ترین اختلال در زیر چتر زوال عقل است.

در حالی که تصور می‌شود زوال عقل با افزایش سن رخ می‌دهد اما باید بگوییم این اختلال جزو روند طبیعی دوران پیری نیست. اغلب افراد پیش از آنکه درکی از اختلالات خاص داشته باشند، سالخوردگی را با عبارت عمومی زوال عقل بیان می‌کنند اما باید بگوییم نباید زوال عقل با پیری اشتباه گرفته شود.

درست است که با افزایش سن سلول‌های مغز به آرامی شروع به از بین رفتن می‌کنند اما این مسأله به عنوان زوال شناختی مرتبط با سن شناخته می‌شود نه زوال عقل. چرا که دمانس با چند نوع علائم که به اندازه کافی فعالیت‌های روزمره را تحت تأثیر قرار می‌دهد، توصیف می‌شود.

پژوهش‌ها برای نخستین بار نشان می‌دهد، افرادی که در روابط اجتماعی بدبین و بد گمان هستند، محتاط‌تر عمل می‌کنند و به لحاظ اجتماعی کمتر فعال‌اند و خطر ابتلا به زوال عقل در آنها نرخ بالایی دارد. شخصیت‌های متنوع تأثیر مختلفی در عملکرد مغز می‌گذارند. در واقع افراد با ویژگی‌های شخصیتی مختلف در فعالیت‌های مربوط به سلامت روان واکنش یکسانی ندارند. به عنوان مثال نوع رژیم غذایی، فعالیت‌های اجتماعی و ورزش در شخصیت‌های مختلف متفاوت است. به همین خاطر گفته می‌شود ویژگی‌های شخصیتی ممکن است به تغییرات فیزیکی در مغز منجر شود.

این یافته‌ها نشان می‌دهند علاوه بر عوامل خطر مرتبط با سبک زندگی مانند رژیم غذایی و ورزش، نگرش‌ها و شخصیت افراد نیز یک عامل خطرساز قابل اصلاح است.

افراد بویژه سالمندان باید چشم‌اندازشان را نسبت به زندگی تغییر دهند و نگرش‌های منفی و بدبینانه و گاهی اوقات بی‌اعتمادی را از خود دور کنند. با این حال باید با احتیاط در این باره تفسیر کرد. زیرا نمی‌توان ادعا کرد هر فرد مسنی که بدبین و بدگمان است به زوال عقل دچار شده است.

انجمن علمی بین‌المللی آلزایمر این تحقیق را یک مطالعه مقدماتی توصیف می‌کند و می‌گوید: برای اظهار نظر‌های قطعی نیاز به گروه‌های بزرگتر و زمان طولانی‌تری است. اگرچه ارتباط بین برخی ویژگی‌های شخصیتی مانند افسردگی و اضطراب با زوال عقل ثابت شده اما هنوز تصویر کاملاً روشنی از این پیوند وجود ندارد. مردم باید برای بهره‌مندی از سلامت ذهنی، فعالیت‌های فرحبخشی را در زندگی به‌کار بگیرند و در فعالیت‌های اجتماعی درگیر شوند.

در این مطالعه ۱۴۴۹ نفر سالمند برای اندازه‌گیری سطح بدبینی پرسشنامه‌هایی را تکمیل کردند. متوسط سن شرکت ‌کنندگان ۷۱ سال بود. در پرسشنامه از آنها خواسته شد تا چه اندازه با جملاتی مانند: «من فکر می‌کنم اغلب مردم دروغ می‌گویند، هیچ کسی قابل اعتماد نیست و بیشتر آنها تا حدودی غیر منصفانه رفتار می‌کنند و قصد سوء استفاده دارند و…» موافق هستند. بر اساس نمره سطوح پایین، متوسط و بالا بی‌اعتمادی و بدبینی سالمندان مورد سنجش قرار گرفت.

در آغاز مطالعه و به طور متوسط هشت سال بعد، ۶۲۲ نفر که در سطح متوسط و بالا قرار داشتند به زوال عقل دچار شدند. البته محققان سایر عوامل مانند فشار خون بالا، کلسترول بالا و مصرف سیگار را که با زوال عقل مرتبط است در این گروه در نظر گرفتند. آنها نشان دادند افراد با درجه بالایی از بی‌اعتمادی، بدبینی و بدگمانی سه برابر بیشتر از افراد با سطوح پایین بدبینی در معرض ابتلا به زوال عقل قرار دارند.

در میان ۱۶۴ نفر با درجه بالای بدبینی (بدون سایر عوامل تهدید‌کننده مانند بیماری‌های قلبی و عروقی و فشار خون بالا و… ) ۱۴ نفر به زوال عقل دچار شدند و از بین ۲۴۶ نفر با میزان بدبینی متوسط ۱۳ سالمند به زوال عقل تشخیص داده شدند.

محققان هشدار می‌دهند، بدبینی و رفتارهایی مانند غر زدن و بی‌اعتقادی به اجتماع عامل خطر جدی برای زندگی محسوب می‌شوند.

سردرد های میگرنی را چگونه درمان کنیم؟

مهر ۲۴, ۱۳۹۴ بواسطة:   موضوع : آموزش سلامت, مشروح اخبار

سردردهای میگرنی یکی از بدترین دردهایی است که افراد مبتلا به میگرن آن را تجربه می کنند. راه های ساده ای برای رفع دردهای ناشی از حمله های میگرنی وجود دارد که می توانند تسکین دهنده باشند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، میگرن یکی از اختلالات شدید است که ویژگی آن سردردهای ملایم یا شدید پی در پی می‌باشد و غالباً با علایمی در سیستم عصبی آتونومس همراه است. این نوع از سردرد یک طرفه است (بر نیمی از سر تاثیر می‌گذارد) و ماهیتا ضربان‌دار است و از ۲ ساعت تا ۷۲ ساعت ادامه دارد. علایم همراه با آن می‌تواند شامل حالت تهوع، استفراغ، نورگریزی (افزایش حساسیت به نور)، صدا ترسی (افزایش حساسیت به صدا) باشد و درد به طور کلی با بالا رفتن فعالیت بدنی افزایش می‌یابد

انجمن اختلالات عصبی و سکته مغزی ایالات متحده آمریکا اعلام کرده که سردردهای میگرنی حدود ۱۲ درصد از بزرگسالان را در کشور آمریکا درگیر خود کرده است.

میگرن یک سردرد تپش دار است که می تواند در یک سو یا هر دو سوی سر ایجاد شود. سردرد میگرن بیشتر با تهوع، استفراغ یا کاهش اشتها همراه است. فعالیت فیزیکی و ورزش، نورهای درخشان یا صداهای بلند می توانند سردرد را بدتر کنند. بیشتر افراد دچار سردرد میگرن، پس از آغاز سردرد به محلی تاریک، آرام و خنک می روند تا سردردشان رفع شود.

* داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی(Nsaids):

این داروها مانند ایبوپروفن(Advil, Motrin, others) یا آسپیرین ممکن است به تسکین میگرن های ملایم کمک نمایند.

داروهایی که به طور ویژه برای درمان میگرن به بازار عرضه می شوند مانند ترکیبی از استامینوفن، آسپیرین و کافئین نیز ممکن است میگرن های ملایم را تسکین دهند ولی به تنهایی برای تسکین میگرن های شدید کفایت نمی کنند.

اگر این داروها برای مدت زمانی طولانی و یا با تکرر زیاد مصرف شوند مصرف آن ها می تواند منجر به زخم ها، خونریزی معده و روده و سردردهای برگشت پذیر گردد.

* تریپتامین ها:

برای اغلب افرادی که به حمله های شدید میگرن مبتلا هستند تریپتان ها داروهای انتخابی هستند، آن ها در تسکین درد، حالت تهوع و حساسیت به نور و صدا که با میگرن همراه باشد موثر هستند.

داروهای این گروه عبارت هستند از سوماتریپتان(Imitrex) و ریزاتریپتان(Maxalt) و ناراتریپتان(Amerge) و Zolmitriptan(Zomig)   و almotriptan یا Axert و frovatriptan یا Frova و eletriptan یا Relpax.

اثرات جانبی تریپتان ها شامل تهوع، گیجی و ضعف عضلانی می باشند و مصرف آن ها برای افراد در معرض خطر سکته ها و حمله های قلبی توصیه نمی شود.

یک ترکیب دارویی جدید(تنها به صورت قرص) از داروی sumatriptan و داروی ناپروکسین سدیم (treximet) در سال ۲۰۰۸ میلادی در دسترس قرار گرفت. مصرف ترکیب این دو دارو نسبت به مصرف یکی از آن ها به تنهایی، در تسکین علائم میگرن موثرتر است.

* ارگوت ها:

ارگوتامین(Migergot, Cafergot) نسبت به تریپتان ها بسیار ارزان تر است از طرفی کمتر هم موثر می باشد.

همچنین به نظر می رسد که این نوع دارو بیشترین اثربخشی را برای افرادی که دردشان بیش از ۴۸ ساعت به طول می انجامد، دارد.

دهیدرو ارگوتامین(migranal) مشتقی از ارگوت ها می باشند که موثرتر بوده و عوارض جانبی کمتری را نسبت به ارگوتامین ها دارند.

* داروهای ضد تهوع:

از آن جا که حمله های میگرنی اغلب به همراه تهوع( با و یا بدون استفراغ) هستند، مصرف این داروها برای بهبود تهوع مطلوب است و اغلب با مصرف داروهای دیگر ترکیب می شود.

از جمله داروهایی که مکررا تجویز می شوند عبارت هستند از: Metoclopramide(مصرف خوراکی) و یا  Pro chlorpromazine(به صورت خوراکی و یا از طریق شیاف مقعد)

* ترکیبات بوتالبیتال(Butalbital):

داروهایی هستند که داروی مسکن Butalbital را با آسپیرین یا استامینوفن ترکیب می نمایند(Butapap, Phrenlin Forte).

این داروها برخی اوقات برای درمان حمله های میگرنی استفاده می گردند.

برخی ترکیبات درمانی نیز شامل کافئین و یا کدئین(Esgic-Plus, Fioricet) می باشند. از آن جا که این داروها خطر ایجاد سردردهای برگشت پذیر و دیگر عوارض جانبی را دارند لذا می بایست به صورت غیر مکرر مصرف شوند.

* اوپیات ها:

شامل داروهایی از جمله داروی های مخدر(narcotic) به ویژه کدئین هستند و برخی اوقات ممکن است برای معالجه ی درد میگرن وقتی افراد نمی توانند تریپتان یا ارگوت مصرف کنند، استفاده شوند. Narcotic ها اعتیاد آور هستند و اغلب، تنها به عنوان آخرین راه حل پیشنهاد می شوند.

راه های ساده تر برای رفع دردهای ناشی از حمله های میگرنی استفاده از منتول برای کم کردن سردرد میگرنی برای درمان میگرن از محلول ۱۰ درصد منتول که جزو اصلی عصاره نعناع است به صورت موضعی روی پوست ناحیه شقیقه استفاده می شود. یافته ها نشان داده است که حدود ۲ ساعت بعد از استفاده از ژل موضعی منتول سردرد کاهش یافته است. حتی این عصاره می تواند تهوع، استفراغ، و حساسیت به نور و صدا ناشی از میگرن را نیز کاهش دهد. از آنجا که منتول یک درمان موضعی است پس عوارض جانبی خاصی هم ندارد و می توان آن را با سایر درمان های میگرن ترکیب کرد.

درمان های شیوه ی زندگی

روش های خوددرمانی می تواند به تسکین و توقف درد میگرن کمک نماید.

آرام سازی ماهیچه ها مثل مدیتیشن و یوگا به هیچ ابزاری نیاز ندارند. شما می توانید آن ها را در کلاس های آموزشی یا در خانه با استفاده از کتاب ها یا نوارها یاد بگیرید و می توانید هر روز نیم ساعت آن ها را انجام دهید. ممکن است عامل آرامش بخشی را برای خود بیابید برای مثال گوش کردن به موسیقی، باغبانی، دوش داغ گرفتن یا خواندن کتاب.

خواب کافی داشته باشید، اما پُرخوابی نکنید

متوسط  خواب مورد نیاز برای بزرگسالان، ۶ تا ۸ ساعت در شبانه روز است. همچنین بهتر است که در زمان مشخصی به رختخواب بروید  و در زمان مشخصی بیدار شوید.
کیسه ی یخ

استراحت و آرامش

وقتی احساس می کنید که سردردی به سراغ تان می آید اگر برای تان امکان دارد در تاریکی و در اتاقی ساکت، استراحت کنید.

یک تکه یخ پیچیده شده در پارچه را در پشت گردن تان و روی مناطق دردناک در پوست سر با فشار دادن آرام نگه دارید و بمالید.

دفتر یادداشت روزانه برای سردردتان داشته باشید

یادداشت های ثبت سردردهای تان را ادامه دهید حتی پس از این که به پزشک مراجعه کرده باشید. این امر به شما کمک خواهد کرد که یاد بگیرید چه چیزهایی میگرن های شما را تحریک خواهند کرد و چه معالجاتی موثرتر هستند.

درمان های جایگزین

اگر سردرد مزمن دارید، ممکن است درمان هایی به شرح زیربرای تان مفید باشند:

* طب سوزنی:

در این معالجه، پزشک تعداد زیادی سوزن یک بار مصرف نازک در داخل چندین منطقه از پوست تان در نقاط مشخص جا گذاری می کند. تعدادی از آزمایشات بالینی دریافته اند که طب سوزنی ممکن است برای سردرد مفید باشد.

* بیوفیدبک:

بیوفیدبک نوعی روش تجسم خلاق و کنترل فکر و فرآیند ذهنی است. معلوم شده است که بیوفیدبک در تسکین دردهای میگرنی موثر می باشد. این روش آرام سازی از ابزار ویژه ای برای آموزش نحوه ی بررسی و مدیریت پاسخ های جسمانی خاص مرتبط با استرس(مثل کشش و انبساط عضلانی) مدد می گیرد.

* ماساژ:

ماساژ ممکن است به کاهش تناوب میگرن کمک کند و می تواند کیفیت خواب تان را بهبود بخشد، لذا این امر می تواند در جهت پیشگیری از میگرن مفید باشد.
گل مینا

* گیاهان، ویتامین ها و مواد معدنی:

بعضی مدارک حاکی از  اثر بخشی گیاه feverfew  و butterbur در پیشگیری از میگرن ها یا کاهش شدت آن ها می باشند.

همچنین مصرف دوز بالایی از ریبوفلاوین(ویتامین ب۲) ممکن است به وسیله ی تصحیح کردن کمبودهایی در سلول های مغزی از میگرن ها پیشگیری کند.

مصرف مکمل های کوآنزیم Q10 نیز ممکن است در بعضی از افراد مفید باشند. مکمل های سولفات منیزیم ممکن است تناوب سردردها را در بعضی افراد کاهش دهند اگرچه همه ی مطالعات با این موضوع موافق نیستند.

* به نظر می رسد که مصرف منیزیم درون وریدی در بعضی از افراد مدت زمان یک سردرد شدید را کاهش دهد، مخصوصا افرادی که کمبود منیزیم دارند.

کمپرس سرد برای کاهش سردرد میگرنی

استفاده از این کمپرس سرد، قدیمی ترین روش برای درمان انواع سردرد است. کمپرس سرد, درجه حرارت خون در حال عبور از شریان ها را کاهش داده و به تسکین درد کمک میکند.

با کافئین سردرد میگرنی را کم کنید

برخی افراد مبتلا به میگرن گزارش داده اند که مصرف مقدار کمی کافئین مثلا یک فنجان قهوه، به تسکین علائم درد ناشی از میگرن در آنها کمک می کند. کافئین یک ضد درد و ضد التهاب است و به باریک شدن عروق خونی اطراف مغز کمک می کند. پژوهشگران دریافته اند که کافئین عملکرد ماده ای به نام آدنوزین را که در اثر افزایش حجم مغز در طول حمله میگرنی ایجاد می شود، مهار می کند. همچنین نشان داده شده که کافئین در تسکین درد میگرنی سریع تر از مسکن عمل می کند.

قرص ملاتونین برای کاهش درد میگرنی

ملاتونین هورمون تولید شده توسط مغز است که چرخه خواب را تنظیم می کند. اگر چه ارتباط بین ملاتونین و میگرن هنوز به طور کامل شناخته نشده است، اما برخی مبتلایان به میگرن موفقیت استفاده از قرص ملاتونین و پیشگیری از حملات میگرن را گزارش کرده اند. برخی محققان نیز گمان می کنند که عدم تعادل ملاتونین در مغز با سردردهای میگرنی در ارتباط است. برخی دیگر از پژوهشگران می گویند، اختلالات خواب در میان میگرنی ها شایع تر است و قرص های ملاتونین با تنظیم چرخه خواب از حملات میگرنی می کاهند.

مکمل های منیزیم سردردهای میگرنی را کم می کند

شواهدی وجود دارد که نیمی از تمام افراد مبتلا به میگرن، دچار کمبود منیزیم هستند. و مطالعات دیگر نشان داده اند که مصرف روزانه مکمل منیزیم تا ۴۰ درصد از حملات میگرنی می کاهد.

غلظت تروپونین خون بیماران قلبی می تواند حملات قلبی را پیش بینی کند

مهر ۲۴, ۱۳۹۴ بواسطة:   موضوع : مشروح اخبار, مقالات و تحقیقات پزشکی

پژوهشگران علوم پزشکی در دانشگاه ادینبورگ در جدیدترین تحقیقات خود، دریافتند که یک آزمایش خون جدید و تعیین سطح غلظت تروپونین خون بیماران قلبی می تواند حملات قلبی را در دو سوم موارد اورژانسی مشخص کند .

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، محققان در جدیدترین تحقیقات خود دریافتند که از طریق یک آزمایش خون جدید می توان به بیماران قلبی کمک کرد تا حملات قلبی را در دو سوم موارد اورژانسی شناسایی کنند . در واقع براساس این روش جدید می توان با یک آزمایش خون ،  حملات قلبی را در بیمارانی که علائم مشابهی از یک ایست قلبی دارند ، ردیابی کرد .

بر اساس اظهارات محققان دانشگاه ادینبورگ (University of Edinburgh) در بریتانیا ، اگر غلظت تروپونین troponin (یک نوع پروتئین) خون یک بیمار قلبی عروقی زیر پنج نانوگرم در دسی لیتر باشد ، در معرض خطر بسیار کم ایست قلبی قرار دارد .

آنوپ شاه (Anoop Shah) از پژوهشگران شرکت کننده در این تحقیقات  ، در رابطه با این گونه بیماران می گوید : « این بیماران با این غلظت تروپونین به طور بالقوه نیازمند اقدامات ایمنی و پیشگیری مناسب و فوری در بخش اورژانس هستند . »

او در ادامه اظهار داشت که این آزمایش جدید خون به طور قابل ملاحظه ای می تواند موارد بستری غیر ضروری را در بیمارستان ها کاهش داده و هزینه های قابل توجهی را برای ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی فراهم سازد .

در واقع تا کنون دستورالعمل های بین المللی توصیه بستری فوری برای درد های حاد قفسه سینه برای تعیین سطح غلظت تروپونین بوده که بالای ۹۹ درصد نشان دهنده یک حمله قلبی است . آنوپ شاه و همکارانش روشی را شناسایی کردند که دقیق تر از روش متداول عمل می کند.

آن ها این روش را برای تشخیص و شناسایی میزان غلظت تروپونین در شش هزار نفر که با درد قفسه سینه به بیمارستان های اسکاتلند و ایالات متحده امریکا مراجعه می کردند، به کار بردند .

قابل توجه است که پیش از این، مطالعات و بررسی های پزشکان ، ارتباطی را بین غلظت تروپونین و حمله قلبی و یا مرگ ناشی از ایست قلبی ظرف ، سی روز پس از انجام آزمایش ها ، نشان می داده است . آن ها دریافتند که سطح تروپونین زیر سطح سرحد اصلی نشان می دهد که نزدیک به دو سوم (۶۱ درصد) بیماران با خطر بسیار کم حمله قلبی رو به رو
هستند  و این گونه افراد می توانند بدون نیاز به بستری شدن از بیمارستان مرخص شوند . قابل توجه است که حتی پس از یک سال ، خطر ابتلا این گونه افراد به یک حمله قلبی سه برابر کمتر از کسانی خواهد بود که تروپونین خونشان بیش از ۵ نانوگرم در دسی لیتر است .

آنوپ شاه در رابطه با موارد بستری بی مورد بیمارستان ها به علت درد قفسه سینه و احتمال بروز حمله قلبی می گوید : « در طول دو دهه گذشته ، تعداد مواردی که به علت درد قفسه سینه در بیمارستان ها بستری شده اند، سه برابر شده است . بیشتر این بیماران که در بیمارستان بستری شده اند دچار هیچگونه حمله قلبی نشدند. »

لازم به توضیح است که این پژوهش ها و نتایج حاصل از آن در آخرین شماره مجله پزشکی لنست ( journal The Lancet) به چاپ رسیده و قابل دسترسی است .

رفتار شناختی درمانی یا CBT در درمان بی خوابی موثر است

مهر ۲۳, ۱۳۹۴ بواسطة:   موضوع : اخبار علمی پزشکی, مشروح اخبار

پژوهشگران می گویند نتیجه یک مطالعه نشان می دهد که ‘رفتار شناختی درمانی'(Cognitive behaviour therapy) که معمولا برای درمان افسردگی و اضطراب استفاده می شود، می تواند تاثیر چشمگیری در درمان بی خوابی داشته باشد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، رفتار شناختی درمانی یک روش درمانی نسبتا کوتاه مدت برای درمان انواع بسیاری از مشکلات احساسی، رفتاری و روانی است.

در رفتار شناختی درمانی، چگونگی تفکر انسان درباره وضعیت ها و تاثیر این افکار بر اعمال و احساس انسان بررسی می شود.

“رفتار درمانی شناختی” به شما کمک می کند تا به گونه دیگری اندیشیده و در نتیجه این طرز تفکر جدید شما میتوانید با رفتارهای سالم تر و درست تری در برابر حوادث ناخواسته و ناگوار پیرامونتان برخورد نمائید.

برخلاف سایر روشهای گفتار درمانی که روان درمانگر در پی شناسائی و ریشه یابی علل رفتارهای نامناسب مراجع خود در برابر ناملایمات و حوادث زندگی است تا به او کمک کند، در “رفتار درمانی شناختی” روان درمانگر فقط بر مشکلات زمان حال (اینجا و اکنون) و آنچه موجب ناراحتی و اضطراب در فرد بیمار گردیده است تکیه می کند.

ایده این روش درمانی بر تغییر الگوهای فکری و رفتاری برای دستیابی به نتیجه ای مثبت تر که در این مورد خوابیدن است، قرار دارد.

افراد زیادی به بی خوابی مزمن مبتلا هستند و به عبارت دیگر، برای دوره ای طولانی تر از چهار هفته نمی توانند شب ها به راحتی به خواب بروند و یا خواب مستمری داشته باشند.

بی خوابی عوارض طولانی مدت بر سلامتی دارد که از جمله آنها می توان به ضعیف شدن سیستم ایمنی، افسردگی، دیابت نوع دو، افزایش وزن و فشار خون بالا اشاره کرد.

CBT همچنین می تواند در مواردی که فرد دچار مشکلاتی از قبیل عدم قدرت کنترل  خشم یا خود کم بینی و حتی درمورد مشکلات جسمی مانند خستگی ها و دردهای مزمن هم موثر باشد.

« برگه‌ی پیشبرگه‌ی بعد »