غلظت تروپونین خون بیماران قلبی می تواند حملات قلبی را پیش بینی کند

مهر ۲۴, ۱۳۹۴ بواسطة:   موضوع : مشروح اخبار, مقالات و تحقیقات پزشکی

پژوهشگران علوم پزشکی در دانشگاه ادینبورگ در جدیدترین تحقیقات خود، دریافتند که یک آزمایش خون جدید و تعیین سطح غلظت تروپونین خون بیماران قلبی می تواند حملات قلبی را در دو سوم موارد اورژانسی مشخص کند .

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، محققان در جدیدترین تحقیقات خود دریافتند که از طریق یک آزمایش خون جدید می توان به بیماران قلبی کمک کرد تا حملات قلبی را در دو سوم موارد اورژانسی شناسایی کنند . در واقع براساس این روش جدید می توان با یک آزمایش خون ،  حملات قلبی را در بیمارانی که علائم مشابهی از یک ایست قلبی دارند ، ردیابی کرد .

بر اساس اظهارات محققان دانشگاه ادینبورگ (University of Edinburgh) در بریتانیا ، اگر غلظت تروپونین troponin (یک نوع پروتئین) خون یک بیمار قلبی عروقی زیر پنج نانوگرم در دسی لیتر باشد ، در معرض خطر بسیار کم ایست قلبی قرار دارد .

آنوپ شاه (Anoop Shah) از پژوهشگران شرکت کننده در این تحقیقات  ، در رابطه با این گونه بیماران می گوید : « این بیماران با این غلظت تروپونین به طور بالقوه نیازمند اقدامات ایمنی و پیشگیری مناسب و فوری در بخش اورژانس هستند . »

او در ادامه اظهار داشت که این آزمایش جدید خون به طور قابل ملاحظه ای می تواند موارد بستری غیر ضروری را در بیمارستان ها کاهش داده و هزینه های قابل توجهی را برای ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی فراهم سازد .

در واقع تا کنون دستورالعمل های بین المللی توصیه بستری فوری برای درد های حاد قفسه سینه برای تعیین سطح غلظت تروپونین بوده که بالای ۹۹ درصد نشان دهنده یک حمله قلبی است . آنوپ شاه و همکارانش روشی را شناسایی کردند که دقیق تر از روش متداول عمل می کند.

آن ها این روش را برای تشخیص و شناسایی میزان غلظت تروپونین در شش هزار نفر که با درد قفسه سینه به بیمارستان های اسکاتلند و ایالات متحده امریکا مراجعه می کردند، به کار بردند .

قابل توجه است که پیش از این، مطالعات و بررسی های پزشکان ، ارتباطی را بین غلظت تروپونین و حمله قلبی و یا مرگ ناشی از ایست قلبی ظرف ، سی روز پس از انجام آزمایش ها ، نشان می داده است . آن ها دریافتند که سطح تروپونین زیر سطح سرحد اصلی نشان می دهد که نزدیک به دو سوم (۶۱ درصد) بیماران با خطر بسیار کم حمله قلبی رو به رو
هستند  و این گونه افراد می توانند بدون نیاز به بستری شدن از بیمارستان مرخص شوند . قابل توجه است که حتی پس از یک سال ، خطر ابتلا این گونه افراد به یک حمله قلبی سه برابر کمتر از کسانی خواهد بود که تروپونین خونشان بیش از ۵ نانوگرم در دسی لیتر است .

آنوپ شاه در رابطه با موارد بستری بی مورد بیمارستان ها به علت درد قفسه سینه و احتمال بروز حمله قلبی می گوید : « در طول دو دهه گذشته ، تعداد مواردی که به علت درد قفسه سینه در بیمارستان ها بستری شده اند، سه برابر شده است . بیشتر این بیماران که در بیمارستان بستری شده اند دچار هیچگونه حمله قلبی نشدند. »

لازم به توضیح است که این پژوهش ها و نتایج حاصل از آن در آخرین شماره مجله پزشکی لنست ( journal The Lancet) به چاپ رسیده و قابل دسترسی است .

رفتار شناختی درمانی یا CBT در درمان بی خوابی موثر است

مهر ۲۳, ۱۳۹۴ بواسطة:   موضوع : اخبار علمی پزشکی, مشروح اخبار

پژوهشگران می گویند نتیجه یک مطالعه نشان می دهد که ‘رفتار شناختی درمانی'(Cognitive behaviour therapy) که معمولا برای درمان افسردگی و اضطراب استفاده می شود، می تواند تاثیر چشمگیری در درمان بی خوابی داشته باشد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، رفتار شناختی درمانی یک روش درمانی نسبتا کوتاه مدت برای درمان انواع بسیاری از مشکلات احساسی، رفتاری و روانی است.

در رفتار شناختی درمانی، چگونگی تفکر انسان درباره وضعیت ها و تاثیر این افکار بر اعمال و احساس انسان بررسی می شود.

“رفتار درمانی شناختی” به شما کمک می کند تا به گونه دیگری اندیشیده و در نتیجه این طرز تفکر جدید شما میتوانید با رفتارهای سالم تر و درست تری در برابر حوادث ناخواسته و ناگوار پیرامونتان برخورد نمائید.

برخلاف سایر روشهای گفتار درمانی که روان درمانگر در پی شناسائی و ریشه یابی علل رفتارهای نامناسب مراجع خود در برابر ناملایمات و حوادث زندگی است تا به او کمک کند، در “رفتار درمانی شناختی” روان درمانگر فقط بر مشکلات زمان حال (اینجا و اکنون) و آنچه موجب ناراحتی و اضطراب در فرد بیمار گردیده است تکیه می کند.

ایده این روش درمانی بر تغییر الگوهای فکری و رفتاری برای دستیابی به نتیجه ای مثبت تر که در این مورد خوابیدن است، قرار دارد.

افراد زیادی به بی خوابی مزمن مبتلا هستند و به عبارت دیگر، برای دوره ای طولانی تر از چهار هفته نمی توانند شب ها به راحتی به خواب بروند و یا خواب مستمری داشته باشند.

بی خوابی عوارض طولانی مدت بر سلامتی دارد که از جمله آنها می توان به ضعیف شدن سیستم ایمنی، افسردگی، دیابت نوع دو، افزایش وزن و فشار خون بالا اشاره کرد.

CBT همچنین می تواند در مواردی که فرد دچار مشکلاتی از قبیل عدم قدرت کنترل  خشم یا خود کم بینی و حتی درمورد مشکلات جسمی مانند خستگی ها و دردهای مزمن هم موثر باشد.

اکسل هیل Accel-Heal ابزاری الکتریکی که از عفونت زخم ها جلوگیری می کند

مهر ۲۳, ۱۳۹۴ بواسطة:   موضوع : مشروح اخبار

پژوهشگران علوم پزشکی ابزاری الکتریکی را روانه بازار کرده اند که از عفونت زخم ها جلوگیری می کند. ابزار الکتریکی که اکسل- هیل Accel-Heal نام دارد، به اندازه یک جا کلیدی است و با سیم به دو چسب که در دو طرف زخم قرار داده می شود، متصل می شود. اکسل-هیل با انتشار پالس های ضعیف الکتریکی، ژن های خاصی را که تصور می شود از ترمیم زخم ها پیشگیری می کنند، از فعالیت می اندازد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، اکسل هیل برای ترمیم زخم های وریدی طراحی شده است. این نوع زخم ها در نتیجه بد کار کردن دریچه های داخل رگ ها ایجاد می شوند و غالبا در پاها به وجود می آیند.
به طور خاص افراد مبتلا به دیابت مستعد ابتلا به زخم های وریدی هستند، زیرا سطوح بالای قند خون به رگ های خونی و اعصاب صدمه می زند و به بی حسی و ضعیف شدن قدرت ترمیم زخم منجر می شود که در نتیجه آن، تمامی زخم ها مزمن می شوند.

اکسل هیل از طریق چند سیم به دو چسب که روی پوست سالم در دو طرف زخم قرار داده می شوند، می چسبد. سپس زخم با باند پوشیده می شود و این دستگاه روشن می شود و برای ۴۸ ساعت به طور مرتب پالس های الکتریکی ساطع می کند. پالس ها به صورت شلیک های ۳۰ دقیقه ای ساطع می شوند و بعد از ۳۰ دقیقه به مدت دو تا چهار ساعت تحریک متوقف می شود.

طول عمر هر ابزار اکسل-هیل ۴۸ ساعت است و بعد از این مدت باید با یک ابزار جدید جایگزین شود.

ابداع این ابزار در واقع بخشی از یک حوزه در حال ظهور در پزشکی موسوم به الکتروسوتیکال ها است.

ترس کودک از آمپول

مهر ۲۱, ۱۳۹۴ بواسطة:   موضوع : راهنماي خانواده ها, مشروح اخبار

رفتارهای ما در بزرگسالی, ریشه در کودکی دارد و اگر به رفتار کودکان و بزرگسالان بنگریم به راحتی منشاء این ترس را متوجه می شویم.

ترس از آمپول در کودکان و بزرگسالان وجود دارد اما ترسی که باعث شود فرد بزرگسال نتواند سراغ آمپول برود و ترس به مرحله حاد برسد، سوزن هراسی یا فوبیای سوزن نام دارد.  برای جلوگیری از این حالت در بزرگسالی بهتر است والدین، کودکان را از آمپول نترسانند و از ‌آمپول به عنوان ترس یا تنبیه کودکی استفاده نکنند.

پیش از آنکه کودک تان را به محیط های درمانی مانند بیمارستان و درمانگاه یا اتاق تزریقات ببرید، بهتر است مسایلی را برای کودک خود روشن کنید.

تزریق واکسن به محافظت کودک در برابر بیماری های مختلف کمک می کند اما بدون شک این کار درد دارد. جای تعجب نیست که بیشتر کودکان از آمپول می ترسند اما در اغلب موارد مجبورند این کار را انجام دهند. در حقیقت بسیاری از کودکان تا ۴ سالگی بیش از ۲۰ تزریق واکسن انجام خواهند داد. بد نیست با برخی از نکاتی که می تواند این ترس را در کودک کم کند، آشنا شوید.

حقیقت را بگویید

اگر کودک از شما می پرسد که « قراره بریم آمپول بزنیم؟» طفره نروید و انکار هم نکنید. به او اطمینان دهید واکسن قرار است از او در برابر بیماری ها محافظت کند و توضیح دهید که این کار نوعی تنبیه نیست. همچنین نباید به او بگویید که آمپول درد ندارد چون در این صورت کودک می فهمد که شما به او دروغ می گویید و اعتمادش را نسبت به شما از دست می دهد. در عوض ساده و صادقانه بگویید « بله، درد دارد اما فقط برای چند ثانیه.» اما همه اینها را خوشحال و با لبخند برایش توضیح دهید.

جزئیات را لو ندهید

بهتر است جزئیات زیادی درباره نحوه آمپول به فرزندتان نگویید. اگر همه چیز را خیلی زود بگویید کل هفته او را از بین خواهید برد و تا زمان ملاقات نگران خواهد شد. در عوض درباره آمپول تا زمانی که سوال نکرده توضیح ندهید. اگر پرسید و شما می دانستید که در این ملاقات با پزشک قرار نیست تزریقی داشته باشد، باید به او توضیح دهید. اما اگر نمی دانید بهتر است بگویید این امکان وجود دارد آمپول لازم داشته باشی اما معلوم نیست. در اینجا مبهم بودن جواب بهتر است. اگر شما درباره آمپول و واکسن بیش از حد صحبت کنید او را مضطرب خواهید کرد.

از درد جسمی پیشگیری کنید

برخی متخصصان استفاده از کرم بی حس کننده حدود ۲۰ دقیقه قبل از تزریق را برای بی حس کردن پوست توصیه می کنند. در طول واکسیناسیون هم سعی کنید حواس کودک را پرت کنید، دستش را بگیرید، شکلک دربیاورید، جوک یا داستان تعریف کنید یا شعر مورد علاقه اش را برایش بخوانید.

زمان مداخله را بدانید

اگر فرزندتان دچار حمله و تشنج می شود بهتر است شما عقب بایستید و اجازه دهید دکتر و پرستار وارد عمل شوند. برخی کودکان گاهی اوقات با دیدن توجه والدینشان بیش از حد واکنش نشان می دهند. اگر فرزندتان اوقات تلخی میکند بهتر است از اتاق بیرون بروید یا در گوشه ای بایستید و با کودک ارتباط چشمی برقرار کنید تا او حمایت شما را دریافت کند.

امداد فوری ارائه کنید

پس از واکسیناسیون چند دقیقه کودک را روی پای تان بنشانید تا مطمئن شوید سرگیجه ندارد. بعد از آن محل تزریق را مالش دهید تا درد کاهش یابد. می توانید از کیسه آب یخ برای مدت ۱۰ دقیقه استفاده کنید.

جایزه یادتان نرود

گاهی اوقات حتی یک انگیزه کوچک هم می تواند به کاهش درد کمک کند. رفتار خاص شما در برابر کار شجاعانه و مثبتی که او انجام داده می تواند راه را برای ملاقات ها و واکسن های بعدی هموار کند. کافی است او را به یک بستنی یا پارک دعوت کنید.

پرولاپس دریچه میترال

شهریور ۱۱, ۱۳۹۴ بواسطة:   موضوع : بيماريهاي غير واگير شايع, مشروح اخبار

افتادگی یا پرولاپس دریچه قلب در واقع همان سندروم افتادگی دریچه میترال به طرف دهلیز چپ طی انقباض قلب است. در این حالت یک یا هر دو دریچه ممکن است خوب بسته نشوند که باعث بازگشت (پس‌زنی) خون می‌شود. این پس زنی خون می‌تواند منجر به مورمور یا سوفل قلبی (صدای غیرطبیعی در قلب که مربوط به جریان خون غیرطبیعی است) شود. پس‌زنی میترال معمولاً حالت خفیفی دارد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، دریچه میترال بین دهلیز چپ و بطن چپ قرار گرفته‌است و شامل دو لت (لنگه)است.وجه نامگذاری این دریچه به خاطر شباهت آن به میتر، یعنی کلاهی است که اسقف‌های کاتولیک در مراسم خود می‌پوشند. به طور طبیعی لت‌های این دریچه طی انقباض بطن چپ (سیستول) به وسیله تارهای نگه‌دارنده محکم بسته نگه داشته می‌شوند.

دریچه میترال دو پره یا لیف لت  دارد و بین حفرات سمت چپ قلب یعنی دهلیز چپ و بطن چپ قرار دارد. در حین انقباض دهلیز چپ دریچه باز و خون از دهلیز چپ وارد بطن چپ میشود ولی در حین انقباض بطن چپ بسته می شود و مانع ورود خون به دهلیزها می گردد.

در برخی افراد یکی از این پره ها یا هر دوی آن ها بزرگتر بوده یا بافت نرمتر داشته  و بنابراین  هنگامی که بطن چپ منقبض می شود و دریچه ها بسته می شوند ، پره های دریچه بجای گرفتن شکل قیفی شکل نرمال، به سمت عقب و به درون دهلیز چپ (مانند یک چتر نجات به داخل ) خمیده می شوند ( افتادگی یا پرولاپس). و این ناهنجاری در بسته شدن دریچه میترال قلبی را  پرولاپس دریچه میترال( MVP )می نامید.

پرولاپس‌ یا افتادگی دریچه‌ میترال‌ یک‌ اختلال‌ نسبتاً شایع‌ و اغلب‌ خوش‌خیم‌ است.MVP شایع ترین شکل بیماری دریچه قلب است و گاهی می‌تواند به همراه درجاتی‌ از نشت خون از ورای‌ دریچه‌‌ (نارسایی‌ میترال‌) باشد.

علایم‌ شایع‌ :

این‌ اختلال‌ در خانم‌های‌ جوان‌ تا میانسال‌ شایع‌تر از اقایان است‌.اما فرمی از بیماری در مردان بالای ۵۰ سال دیده می شود و این مردان نسبت به زنان و جوانترها سه برابر بیشتر در معرض خطر نارسایی میترال (MR) شدید هستند .

در اغلب‌ موارد علامتی‌ وجود ندارد و لی پرولاپس‌ دریچه‌ میترال‌ یک‌ صدای‌ قلبی خاص ‌(کلیک clik میان سیستولیک و گاهی یک سوفل قلبی انتهای سیستولیک در صورت پس زدن خون) ‌ ایجاد می‌کند که با گوشی‌ پزشکی‌ شنیده‌ شود و معمولا این‌ اختلال‌ در طی‌ یک‌ معاینه‌ معمول‌ کشف‌ می‌گردد.پس اغلب‌ موارد شکایتی وجود ندارد ، اما گاهی علائم زیر را می دهد:

– درد سینه‌ (تیرکشنده‌، مبهم‌ یا فشارنده‌) یا ناراحتی قفسه سینه،
– تپش‌ قلب و ‌ اضطراب‌
-احساس‌ سبکی‌ سر هنگام‌ برخاستن‌ از حالت‌ نشسته‌ یا خوابیده‌
– خستگی و تنگی نفس

برخی از بیمارانی که MVP پرولاپس دریچه میترال دارند، علایمی را نشان می دهند که که به نظر می رسد که به این بیماری ارتباطی ندارد مانند: حملات پانیک، طپش قلب، اضطراب، خستگی، طپش قلب، میگرن، افت فشارخون و سندرم روده تحریک پذیر.

علل‌ :

علت‌ این‌ اختلال‌ در بسیاری‌ موارد ناشناخته‌ است‌ اما به نظر می رسد در برخی بیماران ناشی از اختلال ژنتیکی بافت کلاژن باشد. این‌ اختلال‌ ممکن‌ است‌ با برخی بیماری‌های‌ مادرزادی‌ قلب‌ همراه‌ باشد.

روش های پاراکلینیک برای تشخیص :

الکتروکاردیوگرام :

اگرچه در بیماران مبتلا به MVP الکتروکاریوگرام ممکن است اطلاعات نسبتاً ارزشمندی فراهم کند اما بیماران معمولاً ECG طبیعی دارند. الکتروکاردیوگرام ها ممکن است در اثبات آریتمی ها در بیمارانی که ط+پش قلب دارند سودمند باشد.

اکوکاردیوگرام :

یک اکوکاردیوگرافی مفید ترین آزمون غیر تهاجمی برای تشخیص MVP است. این روش در شناسایی وضعیت غیرطبیعی و پرولاپس لت های دریچه میترال موثر است. اکوکاردیوگرام ها در تعیین اندازه دهلیز چپ، اندازه و عملکرد بطن چپ نیز سودمند است. اکوکاردیوگرام در تعیین میزان پس زدن خون از میترال کمک میکند .

در بیماران مبتلا به MVP بدون علامت اکوکاردیوگرام های متوالی معمولاً ضروری نیست مگر در بیمارانی که نشانه های بالینی بدترشدن بیماری شان را نشان می دهند.

سیر بالینی و پیش آگهی :

پرولاپس دریچه میترال اختلالی قابل پیشگیری نیست. بیماران مبتلا به MVP می توانند زندگی طبیعی و بدون علامتی را داشته باشند. پیش آگهی برای فرد مبتلا به MVP خفیف بدون نارسایی آئورت (پس زدن خون از دریچه)  عالی است. شدت پرولاپس دریچه میترال طیف وسیعی دارد. اغلب بیماران مبتلا به این بیماری بدون علامت هستند در حالی که برخی دیگر علایمی دارند که کیفیت زندگی آنان را تغییر می دهد.

در کل معمولاً یک‌ اختلال‌ خوش‌خیم‌ است‌ که‌ زندگی‌ طبیعی‌ را مختل‌ نمی‌کند و پیش آگهی دراز مدت این بیماری عالی است اما زیرمجموعه کوچکی از بیماران عوارضی شدیدی نشان می دهند مثل:  نارسایی‌ میترال‌ (پس‌ زدن‌ خون‌ از طریق‌ دریچه‌ میترال‌) و به‌ ندرت‌ بروز عوارض‌ زیر: نارسایی‌ احتقانی‌ قلب‌ ، سکته‌ مغزی‌ ، آندوکاردیت‌ عفونی‌.

بروز این علائم با شدت بیماری دریچه ای مرتبط است و در موارد خفیف بیماری بسیار بسیار نامحتمل است.

اگر پزشکتان به شما اطمینان میدهد که بیماری خفیف و بدون عارضه جدی دارید و امکان عوارض بسیار کم است حرف ایشان را پذیرفته و بدون هیچ دغدغه ای برای کار ، زندگی ، ازدواج و بارداری و خلاصه آینده خود برنامه ریزی کنید.

خوشبختانه با پیشرفت پزشکی موارد شدید هم  به راحتی قابل درمان بوده می توانند برای یک زندگی طولانی مدت برنامه ریزی نمایند.

عوارض :

در کل معمولاً یک‌ اختلال‌ خوش‌خیم‌ است‌ که‌ زندگی‌ طبیعی‌ را مختل‌ نمی‌کند و پیش آگهی دراز مدت این بیماری عالی است اما زیرمجموعه کوچکی از بیماران عوارضی شدیدی نشان می دهند

نارسایی‌ میترال‌ (MR) :

شایع ترین و مهم ترین عارضه MVP است. در این وضعیت دریچه میترال دچار نشت خون از ورای دریچه شده و اجازه می دهد که خون به سمت عقب و به دهلیز چپ پس بزند.

پیشرفت تدریجی MR در بیماران مبتلا به MVP ممکن است منجر به افزایش گشادی و نقص عملکرد دهلیز و بطن چپ شود. شدید شدن MR می تواند به آریتمی های قلبی، نارسایی احتقانی قلب و افزایش خطر مرگ ناگهانی بینجامد.

بیمارانی که از MR شدید رنج می برند در معرض خطر افزایش بروز اندوکاردیت عفونی نیز هستند که می تواند کشنده باشد. معاینه در تشخیص MR همیشه قابل اعتماد نیست و نمی تواند شدت MR را به درستی اندازه گیری کند بنابراین بطور دوره ای اکوکاردیوگرافی ذر این بیماران لازم میشود .

بیماران مبتلا به MR ممکن است سال ها بدون علامت باشند. متوسط فاصله از زمان تشخیص تا شروع علایم ۱۵ سال است.

بیشتر مرگ ها ناشی از نارسایی قلبی هستند اما مرگ ناگهانی نیز گاهی دیده میشود.

اندوکاردیت :

بیماران مبتلا به MVP که پس زدن را تجربه می کنند در معرض سه تا هشت برابر خطر بیشتر بروز اندوکاردیت عفونی قرار دارند. از آن جایی که اندوکاردیت با شیوع فراوان ناتوانی و مرگ و میر همراه است، به بیماران مبتلا به پس زدن MVP توصیه می شود که پیش از انجام اعمال دندان پزشکی و برخی انواع جراحی آنتی بیوتیک مصرف کنند. با آنتی بیوتیک درمانی پیشگیرانه، احتمال ابتلای بیماران به اندوکاردیت عفونی کمتر است. در بیمار مبتلا به MVP و بدون پس زدن، شیوع اندوکاردیت عفونی مشابه جمعیت عامه مردم است و بنابراین پیشگیری با آنتی بیوتیک لازم نیست.

انواع افتادگی دریچه میترال :

افتادگی دریچه میترال به دو دسته با نارسایی و بدون نارسایی میترال تقسیم می شود.

در افتادگی دریچه میترال بدون نارسایی هیچ خطری فرد را تهدید نمی کند و هنگام مراجعه به دندانپزشکی فرد نیازی به استفاده از آنتی بیوتیک ندارد، ولی افرادی که دچار نارسایی میترال همراه با افتادگی دریچه قلب هستند، هنگام انقباض قلب خون مختصری به دهلیز چپ آنها وارد می شود. این مسئله موجب می شود تا دریچه میترال تحت فشاری نامتناسب قرار بگیرد و در این حالت فرد مستعد می شود تا میکروب ها روی لت دریچه قلبش بنشینند و ایجاد عفونت کنند. به این علت این افراد باید هنگام جراحی، دندانپزشکی، مشکلات مربوط به دستگاه گوارش و.‎.. حتماً آنتی بیوتیک استفاده کنند.

نکته دیگر که باید به آن اشاره کنم این است افرادی که نارسایی دارند، درجات مختلفی از این بیماری را شامل می شوند و در یک رده از ریسک بیماری عفونی قرار ندارند و این مسئله به شدت به نارسایی میترال قلب آنان بر می گردد. هر چه شدت نارسایی بیشتر باشد، خطر ایجاد عفونت دریچه ای بیشتر خواهد بود. در مواقعی که شدت نارسایی زیاد است، بیمار نیاز به ترمیم یا تعویض دریچه قلب پیدا می کند.

آیا بارداری روی دختران یا زنانی که دچار این بیماری هستند، خطرناک نیست؟

بارداری مشکل ساز نیست، ولی باید تحت نظر باشند، زیرا در صورت بارداری تپش و درد در ناحیه قلب آنها بیشتر می شود و بر میزان اضطراب آنها اضافه می کند. این دسته از زنان همین طور باید هنگام زایمان و جراحی، از آنتی بیوتیک استفاده کنند.

افتادن دریچه قلب در کودکان :

خانواده ها از افتادن دریچه قلب ترسیده و وحشت زده می شوند و به محض آن که متوجه این مسئله می شوند، ناراحتی روحی در میان اعضای خانواده بالا رفته و به کودک و فردی که دچار این مشکل است، فشارهای روحی بیشتری وارد می شود. در حالی که موارد خفیف اصلا اهمیت تشخیصی ندارند و والدین باید آن را کم اهمیت تلقی کنند تا کودک دچار اضطراب نشود.

داشتن آرامش، مهم ترین اصل در این بیماری است. متاسفانه از وقتی انجام اکوکاردیوگرافی مد شده است، تشخیص این بیماری راحت تر شده وهمین مسئله باعث بروز اضطراب در افراد می شود

توصیه برای مربیان و معلمان

میزان اضطراب در این بچه ها بالاست و زود عصبی می شوند. این بیماران حساس هستند و در موقع امتحانات، بخصوص امتحانات شفاهی هیجانات بیشتری را از خود بروز می دهند. بنابراین باید به علت وجود این هیجانات و حساسیت ها، با آنها برخوردهای مناسبی شود و رفتار های قهرآلود باعث تشدید علائم بالینی در آنان می شود. این دسته از دانش آموزان باید از انجام ورزش های سنگین معاف شوند و مربیان ورزش باید این مسئله را مورد توجه خاصی قرار داده و آنان را در ورزش های استقامتی شرکت ندهند.

درمان‌ :

بیماران بدون علامت:

بیشتر بیماران مبتلا به MVP بدون علامت بوده و در معرض خطر بالای بروز عوارض جدی قرار ندارند. بیماران بدون علامت با پس زدن خفیف یا عاری از آن را می توان هر ۳ تا ۵ سال از نظر بالینی ارزیابی کرد. اکوکاردیوگرام های متوالی لازم نیست مگر علایم قلبی عروقی بروز کند یا پزشک مشکوک به پیشرفت MR شود.

بیماران باید تشویق شوند که یک شیوه زندگی سالم را انتخاب کرده و به طور منظم ورزش کنند. در بیماران دچار عارضه MR پیشگیری از آندوکاردیت باکتریال با مصرف‌ آنتی‌بیوتیک‌ها جهت‌ برخی اعمال‌ دندانپزشکی( مثل کشیدن دندان یا پرکردن ریشه)‌ یا اقدامات‌ جراحی‌ مربوط‌ به‌ مجاری‌ ادرار یا دستگاه کوارش و روده‌ها توصیه‌ می‌گردد. در غیاب وجود عوارضی مثل پس زدن خون ، محدودیتی از نظر فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری وجود ندارد

رژیم‌ غذایی خاصی مورد نیاز نیست‌. اما در مورد بعضی‌ علایم‌ نظیر درد سینه یا تپش‌ قلب‌، قطع‌ مصرف‌ مواد حاوی  کافئین،قهوه، نسکافه،شکلات کاکائو، چای پررنگ یا کهنه دم و نیز مشروبات الکلی‌ ممکن‌ است‌ سودمند باشد.

بیماران علامت دار:

بیماران MVP که طپش قلب مرتبط با تاکی کاردی، افزایش علایم آدرنرژیک، درد قفسه سینه، اضطراب یا خستگی دارند اغلب به درمان با دوز پایین داروهای مسدودکننده بتا خوب پاسخ می دهند. علایم مرتبط با تغییرات ارتواستاتیک مانند افت فشارخون وضعیتی با افازیش مصرف مایعات و نمک درمان می شود.

اگر بیماران علایم ارتواستاتیک شدیدی را تجربه کردند، درمان با مینرالوکورتیکوئیدها ممکن است لازم شود. بیماران علامت دار مبتلا به MVP با سابقه حملات ایسکمی گذرا می توانند از فواید آسپرین درمانی بهره مند شوند. به بیماران علامت دار مبتلا به MVP با سابقه سکته و حملات ایسکمی گذرای راجعه در حالی که آسپرین درمانی دریافت می کنند توصیه می شود درمان طولانی مدت ضد لخته مانند وارفارین را نیز دریافت کنند.

بیماران مبتلا به سندرم MVP اغلب تشویق می شوند که به منظور تصحیح نقص عملکرد اتونومیک خود معیارهایی را در نظر بگیرند. برخی معیارها مانند رژیم غذایی مناسب، محدودیت مصرف کافئین و افزایش فعالیت های ورزشی هستند. مکمل منیزیم ممکن است علایم را بهبود بخشد و از خستگی ، درد قفسه سینه، تنگی نفس، طپش قلب و اضطراب بکاهد.

انتخاب های جراحی:

بیماران علامت دار مبتلا به MR شدید باید نسبت به تعمیر دریچه میترال ارزیابی شوند که گاهی اوقات نیز تعویض دریچه ضروری است. جراحی دریچه برای بیماران بدون علامت اما مبتلا به MR شدید همراه با فیبریلاسیون دهلیزی یا هایپرتانسیون ریوی توصیه می شود. انواع مختلف روش های جراحی برای بیماران ترمیم و تعویض دریچه میترال هستند.

جراحی والوولوپلاستی یا آنولوپلاستی یا ترمیم دریچه میترال یک فرایند جراحی است که دریچه میترال بیمار را حفظ می کند. جراح تلاش می کند تا دریچه میترال اصلی را اصلاح کند تا برگشت جریان خون به عقب را از بین ببرد.

تعویض دریچه میترال هنگامی که ترمیم دریچه ممکن نیست انجام می شود. در این فرآیند جراح دریچه میترال آسیب دیده را با یک دریچه مصنوعی جایگزین می کند. دو نوع دریچه مصنوعی به کار می رود که دریچه های مکانیکی و بافتی نامیده می شوند. دریچه های مکانیکی از فلز ساخته می شوند. بیمارانی که این روش را انتخاب می کنند برای بقاء زندگی شان به یک داروی ضد انعقاد نیاز خواهند داشت. دریچه های بافتی از بافت بیولوژیک مانند دریچه های قلبی خوک یا گاو ساخته شده اند و بیماران نیازی به مصرف داروی ضد انعقاد ندارند. معمولاً دریچه های مکانیکی نسبت به دریچه های بافتی طول عمر طولانی تری دارند.

چه کسانی باید جهت پیشگیری به پزشک مراجعه نمایند؟

با توجه به  امکان زمینه ارثی اگر یکی‌ از اعضای‌ خانواده دارای‌ سابقه پرولاپس‌ دریچه‌ میترال‌ باشد می توانید با پزشک مشورت کنید.

آشنایی با اشعه ایکس

مرداد ۲۲, ۱۳۹۴ بواسطة:   موضوع : مشروح اخبار, مقالات علمي

اشعه ایکس شکلی از پرتوهای الکترومغناطیسی است، همانطور که نور مرئی، اشعه مادون قرمز، مایکرو ویو و امواج رادیویی این گونه هستند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، پرتوهای ایکس در مقایسه با سایر انواع پرتوها انرژی بیشتری دارند. فوتون اشعه ایکس می‌تواند صدها یا هزاران بار پرانرژی‌تر از فوتون نور مرئی باشد.

ویلهلم رونتگن در سال ۱۸۹۵ برای اولین باز پرتوهای ایکس را توصیف کرد و این دستاورد اولین جایزه نوبل در فیزیک را برای او به بار آورد.به زودی پرتوهای ایکس در طول جنگ جهانی اول برای مقاصد پزشکی به کار رفتند.

اغلب پرتوهای ایکس در جهان هنگامی به وجود می‌آیند که اتم‌های بسیار تحریک‌شده به آرایش حالت پایه‌ای‌شان بازمی‌گردند.

برای مثال یک الکترون که از اربیتال‌های درونی یک اتم کنده می‌شود- مثلا در نتیجه برخورد باچیزی- سپس این اتم هنگامی که به حالت تعادلی‌اش بازمی‌گردد، فوتون اشعه ایکس از خود بیرون می‌دهد.

یک منبع رایج دیگر برای اشعه ایکس فرآیندی است که bremsstrahlung نامیده می‌شود، کلمه‌ای آلمانی که به معنای “پرتوتابی ترمزی” است. پرتوهای ایکس هنگامی ساطع می‌شوند که یک دسته پرانرژی ذرات مانند الکترون‌ها به سرعت شتاب خود را از دست می‌دهند- برای مثال به علت برخورد به یک هدف فلزی.

در ماشین‌های پزشکی اشعه ایکس، یک دسته پرانرژی الکترون روی یک هدف، معمولا قطعه‌ای تنگستن، متمرکز می‌شود. در حالیکه الکترون‌ها شتاب خود را ار دست می‌دهند، در نتیجه پرتوتابی ترمزی اشعه ایکس تولید می‌شود.

به علاوه الکترون‌های تابیده‌شده ممکن است با اتم تنگستن برخورد کنند و یک الکترون از مدار داخلی آن به بیرون رانده می‌شود و در نتیجه از طریق سازوکار اول هم اشعه ایکس به وجود می‌‌آید. در واقع این نوع وسیله به طور همزمان از طرق هر دو سازوکار اشعه ایکس ایجاد می‌کند.

بالاخره ماشین سینکروتون (شتاب‌دهنده) که الکترون‌های را در مداری حلقه‌‌ای شتاب می‌دهد می‌توانداشعه ایکس تولید کند.

در حالیکه الکترون‌ها درون دستگاه شتاب‌دهنده چرخانده می‌شوند، دسته‌های پرقدرت اشعه ایکس ساطع می‌کنند، که می‌تواند برای بسیاری از انواع متفاوت پژوهش‌‌ها به کار روند.

چه میزان از اشعه ایکس برای سلامتی خطرناک است

میزان خطری که اشعه ایکس برای سلامتی ایجاد میکند بسته به مقدار اشعه ای است که وارد بدن شما میشود. اگر این مقدار در حد مجاز باشد اشکالی ایجاد نمیکند ولی بیش از آن خطرناک است.

میزان مجاز اشعه ایکس یا اشعه رادیواکتیو که هر فرد میتواند بدون مشکل خاصی دریافت کند به توسط دانشمندان محاسبه شده است. این مقدار تجمعی است. به این معنی که مجموع مقدار اشعه هایی که در طول یک سال به بدن شما تابیده میشود باید از میزان خاصی کمتر باشد.

میزان اشعه دریافتی را با مقیاسی به نام میلی سیورت millisievert mSv اندازه گیری میکنند. در محیط زندگی همه ما مقداری اشعه رادیواکتیو بصورت طبیعی وجود دارد و هر فرد به طور طبیعی در هر سال ۳ میلی سیورت اشعه از محیط اطراف خود دریافت میکند.

برای مقایسه میزان اشعه دریافتی در روش های مختلف تصویر برداری به آمار زیر توجه کنید :

– بعد از یک رادیوگرافی اندام یک صدم میلی سیورت

– قفسه سینه یک دهم میلی سیورت

– ستون مهره یک و نیم میلی سیورت

– سی تی اسکن شکم ۵ میلی سیورت

کلا مقدار اشعه ای که در حین انجام تصویربرداری های پزشکی به توسط بدن دریافت میشود بسیار کمتر از آنست که موجب بروز سرطان شود.

در بازماندگان انفجارات هیروشیما و ناکازاگی در آنها که حدود ۱۸۰ میلی سیورت اشعه دریافت کرده اند هیچ موردی از افزایش احتمال بروز سرطان دیده نشده است.

البته در سه ماهه اول بارداری باید از رادیوگرافی و سی تی اسکن و اسکن رادیوایزوتوپ خودداری کرد چون ممکن است به جنین در حال رشد صدمه وارد کند.

آیا اشعه ایکس با اشعه رادیواکتیو یکی است یا تفاوت دارد

اشعه ایکس با اشعه رادیواکتیو متفاوت است. اشعه رادیواکتیو از جنس اشعه گاما است که البته آن هم از جنس اشعه های الکترومغناطیسی است ولی طول موج آن از اشعه ایکس کمتر و قدرت نفوذ آن بیشتر است. در محیط طبیعی اطراف ما بطور طبیعی مقادیری از اشعه رادیواکتیو وجود دارد.

مقداری از این اشعه از فضای ماورای زمین وارد محیط زندگی ما میشود و مقداری از آن حاصل تجزیه مواد رادیواکتیو در فضای پیرامون ما است. حتی در درون بدن ما در هر ثانیه ۹۰۰۰ تجزیه رادیواکتیو انجام میشود. پس بدن ما در طول روز بطور طبیعی در معرض مقداری اشعه رادیواکتیو قرار دارد.

اگرچه اشعه ایکس و قرار گرفتن در معرض آن می‌تواند خطرناک باشد، اما آزمایش‌های تصویربرداری با این اشعه بیشتر به گونه‌ای انجام می‌شوند که نتایج مورد نیاز با حداقل مقدار اشعه فراهم خواهد شد.

آرسنیک یک سم در آب آشامیدنی

ارسنیک از زمانهای قدیم به عنوان یک سم اضافی شناخته شده است وجود مقادیر کم ارسنیک در آب آشامیدنی که در شبکه لوله‌کشی شهری یا چاههای اختصاصی وجود دارد ، باعث یکی از دلنگرانیهای جوامع شده است.

▪ ارسنیک چیست؟

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، ارسنیک یکی از عناصر تشکیل دهنده طبیعی است که بصورت گسترده‌ای در پوسته زمین توزیع یافته است و همچنین مقادیر جزئی نیز در کالاهای روزمره زندگی یافت می‌شود. این عنصر معمولا بصورت ترکیباتی با اکسیژن ، کلرین یا گوگردها که عموما شامل ترکیبات غیرآلی ارسنیک است ، یافت می‌شود.

ترکیبات آلی آرسنیک نیز شامل هیدروژن و کربن‌های ارسنیک است.

آرسنیک یا ارسنیک که در فارسی به اکسید آن مرگ موش و سولفید آن زرنیخ گفته می‌شود، عنصر شیمیایی است که در جدول تناوبی با علامت As مشخص و دارای عدد اتمی ۳۳ است.

آرسنیک شبه فلز سمی معروفی است که به سه شکل زرد، سیاه و خاکستری یافت می‌شود. آرسنیک و ترکیبات آن به‌عنوان آفت‌کش، علف‌کش، حشره‌کش و آلیاﮊهای مختلف به کار می‌روند.

▪ ویژگی‌های فیزیکی

• عدد اتمی: ۳۳
• جرم اتمی:۷۴٫۹۲۱۶۰
• نقطه ذوب: C° ۸۰۸
• نقطه جوش: C°۶۰۳
• شعاع اتمی: Å ۱٫۳۳
• رنگ: خاکستری

آرسنیک از نظر شیمیایی شبیه فسفر است تا حدی که در واکنش‌های بیوشیمیایی می‌تواند جایگزین آن شود از این رو سمی است. وقتی به آن حرارت داده شود به صورت اکسید آرسنیک در می‌آید (اکسیده می‌شود) که بوی آن مانند سیر است. آرسنیک و ترکیبات آن همچنین می‌توانند بر اثر حرارت به گاز تبدیل شوند.

این عنصر به دو صورت جامد وجود دارد: زرد و خاکستری، فلز مانند، با جاذبه‌هایی به ترتیب ۹۷/۱ و ۷۳/۵.

در سده بیستم آرسنِت سرب به‌عنوان آفت‌کش برای درختان میوه مورد استفاده قرار گرفت (استفاده از آن در افرادی که به این کار اشتغال داشتند ایجاد آسیب‌های عصب‌شناسی کرد) و آرسنیت مس در سده نوزدهم به‌عنوان عامل رنگ‌کننده در شیرینی‌ها بکار رفت.

سایر کاربردها

سموم کشاورزی و حشره‌کش‌های مختلف

آرسنید گالیم یک نیمه رسانای مهمی است که در ICها بکار می‌رود. مدارهایی که از این ترکیب ساخته شده‌اند نسبت به نوع سیلیکونی بسیار سریع‌تر و البته گرانتر هستند. آرسنید گالیم بر خلاف سیلیکون آن band gap مستقیم است پس می‌تواند در دیودهای لیزری و LEDها برای تبدیل مستقیم الکتریسیته به نور به کار رود.

تری‌اکسید آرسنیک در خون‌شناسی برای درمان بیماران سرطان خون حاد که در برابر ATRA درمانی مقاومت نشان می‌دهند، بکار می‌رود. همچنین در برنزپوش کردن و ساخت مواد آتش‌بازی و ترقه مورد استفاده قرار می‌گیرد.

تاریخچه

آرسنیک (واﮊه یونانی arsenikon به معنی اریپمنت زرد) در دوران بسیار کهن شناخته شده است. از این عنصر به کرات برای قتل استفاده شده است. علائم مسمومیت با این عنصر تا قبل از آزمایش مارش تا حدی نامشخص بود. آلبرتوس مگنوس را اولین کسی می‌دانند که در سال ۱۲۵۰ این عنصر را جدا کرد. جوان شرودر در سال ۱۶۴۹ دو روش برای تهیه آرسنیک منتشر کرد.

از زرنیخ برای ساخت مواد بهداشتی همچون موبر استفاده می‌شود. گفتنی است پایه اصی کرم‌ها و اسپری‌های موبر از دو ماده آهک و زرنیخ می‌باشد.

هشدارها

آرسنیک و بسیاری از ترکیبات آن سمی هستند. آرسنیک با مختل کردن وسیع سیستم گوارشی و ایجاد شوک منجر به مرگ می‌شود.

▪ارسنیک به دو شکل آلی و غیرآلی (معدنی) تقسیم می‌شود.

مطالعات سم‌شناسی معمولا تفاوت این دو شکل از ارسنیک را موردتوجه قرار نمی‌دهد در عین حال بیشترین توجه خویش را بر روی ترکیبات معدنی ارسنیک متمرکز می‌نماید چراکه اشکال مختلف ارسنیک براحتی در محیط و بدن انسان به یکدیگر تبدیل می‌شوند و در این میان معمولا ترکیبات معدنی ارسنیک بیشتر از اشکال آلی آن مضر و خطرناک هستند.

▪ارسنیک چگونه به آبهای سطحی و زیرزمینی راه می‌یابد؟

ارسنیک ممکن است بوسیله تجزیه رسوبات و سنگهای معدنی (که ارسنیک غیرآلی دارند) وارد دریاچه‌ها ، رودخانه‌ها و آبهای زیرزمینی طبیعی گردد. ارسنیک از طرق دیگری نیز ، همچون تخلیه مستقیم فاضلابهای صنعتی، ته‌نشینی ذرات ارسنیک موجود در گردوغبار هوا و باران یا برف وارد آبها می‌شود.

این ذرات ارسنیک شاید بوسیله احتراق سوختهای فسیلی (بویژه زغال سنگ ) محصولات فلزی (برای مثال طلا و فلزات اصلی معدنی را می‌توان را نام برد) ، مصارف کشاورزی (مانند آفت‌کش‌ها و افزودنیهای خوراکی ) یا خاکستر زباله‌سوزها و فاضلابها ، وارد هوا شوند.

▪ارسنیک در بدن به چه صورتی در می‌آید؟

عموما ارسنیک به مقدار زیادی از طریق آب آشامیدنی در بدن جذب می‌شود. یکی از روشهای جذب ، ورود به جریان خون، که نقش هادی مواد به اندامهای مختلف بدن را دارد، می‌باشد. مقادیر بالای ارسنیک در ناخنها و مو ( بیش از حد ) یافت شده است. البته ارسنیک بوسیله ادرار از بدن دفع می‌شود.

▪ارسنیک چگونه بر سلامت انسانها تاثیر می‌گذارد؟

آژانس بین‌المللی تحقیقات سرطان، ارسنیک را یکی از عوامل سرطان‌زایی انسان طبقه‌بندی کرده است. نوشیدن آبهایی که شامل شکل غیرآلی ارسنیک در مدت دراز ( طی سالهای متوالی ) هستند. نشان می‌دهد خطر ابتلا به سرطان پوست بر تومورهای مثانه، جگر ، کبد و ریه افزایش می‌دهد. وجود سطح بالای ارسنیک در مدت طولانی در آبهای آشامیدنی سبب ضخامت و رنگ‌پریدگی پوست و تهوع اسهال ، کاهش تولید سلولهای خون، اختلال در ضربان قلب، زیان به رگهای خونی و بی‌حسی در دستها و پاها می‌شود.

در معرض قرار گرفتن در برابر ارسنیک در مدت کوتاه نیز منجر به حساسیتهای معدی ، روده‌ای ، سخت شدن عمل بلع، تشنگی و کاهش غیرطبیعی فشار خون، تشنج و در موارد حادتر، نارسائی و کاهش ضربان قلب که منجر به مرگ می‌شود.

دوز برآورد شده برای یک فرد بزرگسال با وزن ۷۰ کیلوگرم ، بین ۷۰-۲۸۰ میلی‌گرم است . البته سنین جنینی، کودکی، پیری و بیماران مزمن نیز روی سطح پایینتر این مقادیر تأثیر می‌گذارد.

▪آیا در صورتی که در معرض ارسنیک قرار گرفتیم آزمایشات پزشکی جهت شناسائی آن وجود دارد ؟

وجود مقادیر ارسنیک در ادرار می‌تواند یکی از نشانه‌های در معرض قرارگرفتن با این عنصر باشد. از طرف دیگر اندازه‌گیری ارسنیک در ناخن و مو می‌تواند مقادیر بالای ارسنیک در ۶ تا ۱۲ ماه گذشته در بدن فرد خود را نشان دهد البته این آزمایشات تنها در آزمایشگاههای پیشرفته عملی است . اگر شما یا یکی از اعضای خانواده‌تان نگران سلامتی خویش در مواجهه با خطرات مصرف آبهای آلوده با ارسنیک هستید، مشاوره‌ای با پزشک متخصص داشته باشید.

▪چگونه می‌توان گفت آبهای آشامیدنی حاوی ارسنیک هستند؟

ارسنیک، بی‌بو و بی‌مزه است از اینرو مصرف کننده آب آشامیدنی قادر به تشخیص این عنصر در آب مذبور نیست بنابراین تنها یک آزمایشگاه با تجهیزات ویژه آزمایشگاهی می‌تواند مقدار موجود ارسنیک در ذخائر آبی را مشخص کند. اکنون اگر شما می‌خواهید آب مصرفیتان را مورد آزمایش قرار گیرد. در صورتی که آب آشامیدنی یا ذخائر خصوصی دارید یا از آب شهری استفاده می‌کنید با اداره بهداشت محلی خود تماس بگیرید.

▪چگونه می‌توان با برنامه‌های تصفیه آبهای شهری، ارسنیک را از آب آشامیدنی حذف کرد؟

به نظرمی‌رسید فیلترهای شنی بیشترین بازدهی در حذف ارسنیک از آب در مراحل تصفیه معمولی را دارند. این مقدار می‌تواند حضور ارسنیک را تا ۰۲۵/۰ میلی‌گرم در لیتر کاهش یابد.

روش مذکور برای حذف ارسنیک در آبهای جوامع کوچک بسیار عملی‌تر است. البته روشهای معمول دیگری مثل انعقاد‌کننده‌های آلوم، سولفات فریک و لایم راندمان کمتری دارند.

روشهای ویژه‌ای مثل آلومینیوم فعال شده و اسمز معکوس نیز تأثیر بسزائی در ابر فوق‌ دارند اما این روشها تنها با پیش تصفیه‌های مخصوص ذخائر آبی عملی هستند و از طرفی برای جوامع کوچک نیز مناسب نمی‌باشد.

▪آیا باید چاههای آب را مورد آزمایش قرارداد؟

اگر شما در ناحیه‌ای زندگی می‌کنید که منابع طبیعی ارسنیک دارد یا مشخص گشته سطح بالائی از ارسنیک در منطقه می‌باشد بهتر است آب چاههای آب را مورد آزمایش‌های ویژه ارسنیک قراردهید.

▪حال اگر چاه آب حاوی مقادیر زیادی ارسنیک باشد چه باید کرد؟

تعداد تعیین شده اخیر برای کیفیت آب آشامیدنی در کانادا به تصفیه اضافی برای آب بهداشتی نیازی ندارد. حال اگر در ذخائر آب شما بیش از مقدار تعیین شده باشد ( ۰۱/۰ میلی‌گرم درلیتر ) نباید به مدت زیادی برای آشامیدنی یا تهیه غذا مورد استفاده قرار گیرد.

علاوه بر این، چون ارسنیک بعنوان یکی از عوامل سرطان‌زائی شناخته شده است ، شاید شما بخواهید مقدار آن را تا آنجائی که ممکن در آب کاهش دهید. از روشهای معمول و امکان‌پذیر کاهش ارسنیک در آب چاه دسترسی به آبهای زیرزمینی عمیق‌تر یا حفر چاهی جدید در سفره آب زیرزمینی دیگری است .

اتصال مستقیم لوله‌کشی و توزیع عمومی آب شرب نیز از محلهای ممکن دیگر برای حل این مسئله است. چندین روش دیگر مانند، واحدهای اسمز معکوس، دستگاه تقطیرکننده آب، بسترهای مخلوط یکبار مصرف، سیستم‌های یون‌زا و دستگاههای فیلتراسیون ، آلومینیوم فعال شده (آلوم) نیز می‌توانند در کاهش سطح ارسنیک در آب مؤثر واقع شوند. اگر چه تا حالا استفاه از این ادوات تصفیه آب در کانادا معمول نگشته است.

با سلول درمانی زخم های دیابتی التیام می یابد

مرداد ۱۳, ۱۳۹۴ بواسطة:   موضوع : اخبار علمی پزشکی, مشروح اخبار

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، پژوهشگران علوم پزشکی در تلاشند با استفاده از سلول درمانی، زخم های مزمن به ویژه در مبتلایان به دیابت را التیام بخشند.

** وکیوم تراپی شیوه ای برای درمان زخم های مزمن
طبایی با اشاره به اینکه ‘وکیوم تراپی’ روشی است که برای درمان زخم های مزمن استفاده می شود، اظهار کرد:استفاده از خلاء، شیوه درمانی جدیدی برای بهبود ضایعات مختلف از جمله زخم های مزمن است.
وی اظهار کرد:ایجاد خلاء با فشار منفی که روی بافت زخم ایجاد می کند سبب افزایش قدرت خون رسانی و تغذیه بافت زخم در حال ترمیم می شود و در مجموع با کاهش بار عفونی حاصل از پاکسازی ذراتی که برروی زخم هستند، منجر به بهبود زخم می شوند.
معاون پژوهشی جهاد دانشگاهی دانشگاه علوم پزشکی تهران با اشاره به اینکه وکیوم تراپی به عنوان یک روش کمک درمانی برای التیام زخم های مزمن استفاده می شود، گفت:زخم های صعب العلاج که به درمان های معمول جواب نمی دهد از ابزارها و وسایل مختلفی برای بهبود آن کمک می گیریم که یکی از آنها وکیوم تراپی است.

** بومی سازی دستگاه وکیوم تراپی توسط متخصصان داخلی
وی به استفاده از روش درمانی وکیوتراپی بومی اشاره کرد و گفت: خوشبختانه یکی از شرکت های دانش بنیان ایرانی با تحقیق و پژوهش توانست این دستگاه را بازسازی کند.
وی بااشاره به اینکه نوع بومی شده ایرانی این دستگاه طراحی شده است گفت:شرکت های دانش بنیان وابسته دانشگاه صنعتی اصفهان با مشارکت مرکز تحقیقات جهاد دانشگاهی این دستگاه را بومی سازی کردند که در کلینیک زخم جهاد دانشگاهی آماده بهره برداری است.
طبایی گفت: ماگوت تراپی یک روش دیگر برای درمان زخم های مزمن و لاعلاج است و در این روش با استفاده از لارو نوعی مگس به ترمیم زخم های مزمن می پردازند.
وی با اشاره به اینکه لارو مگس به صورت استاندارد در کشور تهیه شده است، گفت: اولین کلینیک ماگوت تراپی استاندارد کشور در جهاد دانشگاهی راه اندازی شده و با بهره گیری از استادان مجرب دانشگاه علوم پزشکی تهران لاروهای پرورش یافته، قابل استفاده برای مداوای زخم ها هستند.
طبایی با اشاره به اینکه محققان این مجموعه در حوزه زخم های دیابتی و مزمن کار می کنند گفت: محققان جهاد دانشگاهی همواره در تلاش هستند تا بتوانند از تکنیک های جدید و به روز دنیا برای درمان زخم های بدخیم استفاده کنند.

ناشنوایی ارمغان برخی از انواع آنتی بیوتیک ها

مرداد ۱۱, ۱۳۹۴ بواسطة:   موضوع : اخبار داروسازی, مشروح اخبار

مطالعات پژوهشگران علوم پزشکی دانشگاه اورگان آمریکانشان می دهد که درمان عفونت های باکتریایی با دوز بالای آنتی بیوتیک، می تواند منجر به ناشنوایی شود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، در این مطالعه آمده است که احتمال ناشنوایی در بیمارانی که با آنتی بیوتیک های سفالوسپورین درمان می شوند، بیشتر است.

محققان از موش های آزمایشگاهی برای اثبات ادعای خود استفاده کردند. زمانی که به موش های آزمایشگاهی آنتی بیوتیک سفالوسپورین داده شد، شنوایی آنان کاهش یافت. زمانی که این دارو به موش های مبتلا به التهاب باکتریایی داده شد، میزان کاهش شنوایی شدیدتر بود.

ادامه تحقیقات نشان داد که آنتی بیوتیک سبب از بین رفتن سلول های حسی مسئول تشخیص صدا می شود.

مدیر این پروژه تحقیقاتی در مصاحبه خود گفته است که نجات برخی بیماران مبتلا به عفونت های شدید باکتریایی، به بهای از دست دادن بخشی از شنوایی است، بنابراین جامعه علمی باید به دنبال یک روش جایگزین درمانی باشد و تجویز آنتی بیوتیک های شدید، در مرحله آخر صورت گیرد.

در این مطالعه آمده است که نوزدان نارس بستری شده در بخش مراقبت های ویژه، مهمترین قربانیان داروهای آنتی بیوتیک هستند. حدود ۸۰ درصد از این نوزادان با آنتی بیوتیک های آمینوگلیکوزید درمان می شوند و این امر سبب کاهش شنوایی از دو تا چهاردرصد می شود.

کاهش شنوایی در نوزادان، آنان را در یک مسیر دشوار یادگیری قرار می دهد که تاثیر تعیین کننده ای در روند تحصیلی، رشد روانی و کیفیت زندگی دارد.

نتایج این تحقیقات در نشریه Science Translational Medicine منتشر شده است.

چگونه به آرامش درون برسیم؟

مرداد ۱۰, ۱۳۹۴ بواسطة:   موضوع : آموزش سلامت, بهداشت روان, مشروح اخبار

تا می توانید بخندید: خنده خلق و خو را بهبود می بخشد، موجب کاهش تنش و آرامش می شود و محیطی مثبت ایجاد می کند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، خنده منحصر به فرد است و موجب افزایش اندورفین و کاهش میزان ترشح  هورمون استرس در بدن می شود. خنده هم برای شما هم اطرافیانتان مفید است.

در هر لحظه فقط روی انجام یک کار تمرکز کنید:

اغلب ما در جهان خلاقیت مدار امروز روی انجام چند کار در یک زمان تمرکز می کنیم و این مساله کیفیت زندگی را پایین می آورد. بنابراین انجام یک کار در یک زمان موجب کاهش استرس می شود و کیفیت کار را بالا می برد.

منظم باشید:

سعی کنید همیشه منظم و مرتب باشد. یک میز کاری شلوغ یا یک اتاق به هم ریخته هم می تواند موجب استرس شود. بنابراین نظم و ترتیب بر هر چیزی اولویت دارد.

تمرینات تنفسی:

تمرینات تنفسی مختلفی وجود دارد که می توانید به وسیله آنها به آرامش برسید. بهترین نوع آن تمرین دم و بازدم هرکدام به مدت ۴ ثانیه است.

روش دیگر نشستن با چشم های بسته و احساس کردن دم و بازدم از ریه هاست. این تمرین تنفس را هرجایی می توان انجام داد؛ در محل کار، زمان ترافیک و در تختخواب قبل از خوابیدن.

موسیقی گوش کنید:

گوش دادن به موسیقی روش خوبی برای کم کردن استرس و لذت بردن از آرامش در طول روز است. البته مطمئن باشید که موسیقی آرامش بخش گوش می دهید موسیقی کلاسیک انتخاب خوبی است که ضربان قلب و فشار خون را پایین می آورد.

حداقل یک دقیقه خود را در محیطی که از آن لذت می برید فرض کند :

باتصویرسازی ذهنی می توانید آرامش را به خود هدیه کنید . ثاب شده فکر و جسم با هم در ارتباط هستند. با تصویرسازی ذهنی و تصورکردن خود در محیطی آرامش بخش می توانید آرامش را به خود هدیه کنید. تنها یک دقیقه زمان می برد اما همین یک دقیقه می تواند آرامشی را که می خواهید به شما بدهد.

مرتب ورزش کنید:

حتی یک پیاده روی کوتاه مدت تفاوت بسیاری ایجاد می کند. ورزش علاوه بر اینکه شما را از کارتان دور می کند موجب ترشح هورمون اندورفین می شود. ورزش منظم فواید بسیاری دارد از جمله کیفیت خواب را بالا می برد و از بسیاری از بیماری ها جلوگیری می کند.

« برگه‌ی پیشبرگه‌ی بعد »