افسردگی

اختلال افسردگی یکی از شایع ترین اختلالات روانی در قرن حاضر در دنیا می باشد. شناخت خصوصیات و علائم آن ، درمان صحیح و به موقع و عملکرد مناسب پزشکان در کاهش عوارض و بازتوانی بیماران نقش مهمی در کنترل این اختلال دارد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  احساس اندوه و غم معمولاً در موقعیت های ناراحت کننده برای هرکسی پیش می آید و از تجارب طبیعی بشر است ( همانطور که در سوگ دیده می شود) و باید از اختلال افسردگی افتراق داده شود ولی همین موضوع باعث تشخیص کمتر اختلال افسردگی و درمان آن نسبت به میزان واقعی ابتلاء می گردد.

بطوری که طبق آمارهای موجود فقط نیمی از بیماران افسرده تحت درمان قرار می گیرند. افت کارایی و خساراتی که افسردگی به عنوان شایع ترین بیماری قرن برای افراد ، خانواده ها و جامعه به بار می آورد در صورت محاسبه خسارات مستقیم و غیر مستقیم آن ارقام بسیار بالایی را نشان می دهد.

عوارض ثانوی اختلال می تواند تأثیر عمیقی بر سبک و سطح زندگی و سرنوشت افراد بگذارد.

بنابراین ضرورت دارد کلیه پزشکان بخصوص پزشکان عمومی که بیشترین مراجعات بیماران افسرده به آن ها می باشد ، با دید دقیق تر به مسأله نگاه کنند و با فراگیری روش های علمی درمان و ارجاع به موقع به روان پزشک در کنترل این اختلال و جلوگیری از عوارض اجتماعی، خانوادگی و . . . آن نقش خود را ایفاء نمایند.

این پروتکل راهنمای خلاصه ای است جهت این اهداف و هرگز جایگزین آموزش کامل و جامعی که در دوران تحصیل پزشکی فراگرفته شده نمی باشد.

●  اپیدمیولوژی :

میزان شیوع اختلال افسردگی در طول عمر ۱۵ درصد در مردان و ۲۵ درصد در زنان می باشد. حداقل ۱۰ درصد بیماران پزشکان عمومی و ۱۵ درصد بیماران متخصصان داخلی را بیماران افسرده تشکیل می دهند. دست کم در نیمی از این موارد علائم افسردگی غالباً به طور نامناسب به عنوان واکنش های قابل انتظار در مقابل استرس ، ضعف اراده یا تلاش برای کسب نفع ثانوی تعبیر می شود. میزان ابتلاء زنان دو برابر مردان و سن متوسط شروع اختلال حدود ۴۰ سالگی می باشد.

●  اتیولوژی :

علل افسردگی ناشناخته است، ولی عوامل بیولوژیک، ژنتیک و عوامل روانی – اجتماعی به طور متداخل مؤثر می باشند. مثلاً عوامل روانی و ژنتیک می توانند بر غلظت نوروترانسمیترها در سیناپس ها مؤثر باشند و عوامل بیولوژیک و روانی اجتماعی می توانند بر تظاهر ژنی تأثیر بگذارند.

۱ – عوامل بیولوژیک

چون مصرف داروهای ضد افسردگی کلاسیک بعد از حدود سه هفته باعث تغییر در گیرنده های پس سیناپسی سروتونین، نوراپی نفرین و دوپامین می شود ( که با شروع اثرات بالینی مطابقت دارد ) نوروترانسمیترهای مربوطه، در اتیولوژی اختلال افسردگی سهیم شناخته شده اند. سایر عوامل مثل نظم محور آدرنال، محور تیروئید، هورمون رشد، ریتم های شبانه روزی، نظم ایمونولوژیک و خواب نیز در اساس اختلال، مؤثر شناخته شده اند.

یافته های ژنتیک نشان داده است که فامیل درجه اول بیماران افسرده ۲ تا ۳ بار بیشتر از سایر افراد دچار اختلال افسردگی می شوند. میزان ابتلاء در دوقلوهای مونوزیگوت که جدا از هم بزرگ شده اند،۵۰ درصد و در دوقلوهای دی زیگوت ۲۵ – ۱۰ درصد می باشد. در برخی مطالعات کروموزم های X ، ۱۱ و ۵ دخیل گزارش شده اند.

۲ – عوامل روانی – اجتماعی

●  استرس :

مطالعات جدید نشان داده است که استرس های شدید زندگی همراه با نخستین دوره افسردگی (و سایر اختلالات خلقی) باعث تغییرات دیرپا و پایا در حالات فونکسیونل سیناپس ها و نوروترانسمیترها می شود که باعث می گردد درغیاب استرس نیز شخص در معرض دوره های بعدی اختلال باشد.

استرس مزمن و غیر اختصاصی نیز می تواند دخیل باشد. به عقیده بعضی از متخصصان استرس نقش اساسی در ابتلاء به اختلال افسردگی دارد.

●  خانواده :

روش های نامطلوب تربیت فرزند مثل سخت گیری بیش ازحد و یا سایر سایکوپاتولوژی های خانواده در شروع ، دوام و عود اختلال مؤثرند. همچنین کسانی که یک یا دو والد خود را پیش از ۱۱ سالگی از دست داده اند، در صورت رویارویی با استرس های زندگی در سنین بالاتر در معرض خطر بالاتر ابتلا به افسردگی قرار دارند.

●  علائم و ویژگی های بالینی :

برای در نظر گرفتن تشخیص اختلال افسردگی اساسی وجود حداقل یکی از دو علامت:

۱٫ خلق افسرده (احساس غم و اندوه) و ۲٫ فقدان علاقه و لذًت، که علائم کلیدی هستند الزامی است. بیمار ممکن است اظهار کند که احساس غم، یأس، پوچی و بی ارزشی می کند.

برای بیمار، خلق افسرده غالباً کیفیت خاصی دارد که با غمگینی معمولی فرق می کند (یک درد روحی توان فرسا ) بیماران افسرده گاهی ازناتوانی برای گریه کردن شکایت می کنند.

علاوه بر این، وجود چهار علامت از علائم زیر برای حداقل دو هفته برای گذاشتن تشخیص لازم است:

۱٫ افکار انتحاری: تقریباً دوسوم بیماران افسرده به خودکشی می اندیشند و ۱۰ تا ۱۵ درصد آن ها اقدام به خودکشی می نمایند.

۲٫ تغییرات خواب: تقریباً ۸۰ درصد بیماران از اختلال خواب به خصوص سحرخیزی و بیداری های مکرر شبانه که ضمن آن به مرور ذهنی رویدادهای روز می پردازند رنج می برند (به استثناء کودکان و نوجوانان).

۳٫ تغییرات وزن و اشتها: بسیاری از بیماران دچار بی اشتهائی و کاهش وزن می شوند، معهذا بعضی افزایش اشتها و افزایش وزن و پرخوابی دارند. تغییرات گوناگون در مصرف غذا یا میزان استراحت ممکن است موجب وخامت بیماری های داخلی مثل دیابت، فشارخون و بیماری های قلب و ریه شود.

۴٫ کاهش انرژی: تقریباً همه بیماران افسرده از کاهش انرژی که منجر به بروز اشکال در انجام تکالیف، اختلال در تحصیل، حرفه و کاهش انگیزه برای انجام طرح های تازه   می گردد، شکایت می کنند ( انگار همه چیز به پایان رسیده و آخر دنیا است ).

۵٫ احساس بی ارزشی و گناه: احساس ناکارآمدی در زمان حال، آینده و گذشته در افسردگی شایع است. بیمار اعتماد به نفس خود را از دست داده و همه چیز را شکست محسوب کرده یا منتظر بدترین اتفاق در آینده می باشد و بدبختی را جزء لاینفک سرنوشت خود می پندارد. او ممکن است احساس گناه و خودملامتگری در مورد گذشته داشته باشد و خاطرات بد را همراه با مبالغه در اثرات روحی و روانی آن ها مدام در ذهن خود مرور کند.

۶٫ کاهش انگیزه و علائق: افراد افسرده از خانواده و دوستان خود کناره گرفته و از فعالیت هایی که قبلاً مورد علاقه آن ها بوده دست می کشند.

۷٫ اختلال در تمرکز و دشواری تفکر: حواس پرتی یا فراموشکاری و افت تحصیلی از جمله مثال های شایع آن هستند.

۸٫ کندی یا تحریک سایکوموتور: معمولاٌ به صورت کندی در حرکات یا به صورت تحریک پذیری و عصبانیت است.

- این علائم ناراحتی قابل ملاحظه بالینی یا تخریب در عملکرد اجتماعی، شغلی یا سایر زمینه‌های مهم به وجود می‌آورد.

- باید متذکر شد که علائم بالا نباید ناشی از تأثیر فیزیولوژیک مستقیم یک ماده (داروی نسخه شده یا سوء‌ مصرف) یا یک اختلال طبی عمومی (مثل کم کاری تیروئید) ‌باشد و فرد هیچ وقت قبلاً معیارهای مانیا یا هیپومانیا و علائم مشخص آن را تجربه نکرده باشد.

برخی از بیماران افسرده به بیماری خود واقف نیستند و شکایتی از اختلال خود نمی کنند. سایر علائم نباتی شامل اختلال قاعدگی و کاهش میل و عملکرد جنسی که اغلب ناشناخته می مانند، نیز دیده می شود. اضطراب ، سوء مصرف الکل و سایر مواد، شکایات جسمی که اغلب ناشناخته می مانند، نیز در افسردگی دیده می شود.

مطالعات نشان داده است که بیش از ۶۵ درصد بیماران افسرده که به پزشکان مراجعه می‌کنند نوعی  درد دارند (دردهای پراکنده که ممکن است جابجا شوند، دردهای پشت گردن و بازوها و حتی سردرد و کمردرد که شدت و دوام آن متناسب با اختلال ارگانیک نیست). در اقشار کم سواد، درد بخصوص می‌تواند یکی از شکایات اولیه مهم بیماران افسرده باشد که معمولاً به تشخیص نادرست منجر می‌شود.

نیمی از این بیماران تغییرات شبانه روزی در علائم را که اغلب صبح ها شدید تر از عصرها  می باشد ذکر می کنند. ۹۴ درصد بیماران از اختلال تمرکز و ۶۷ درصد از دشواری در تفکر شاکی هستند (این مورد در دانش آموزان و دانشجویان عواقب تحصیلی قابل ملاحظه ای ایجاد می کند).

●   اشکال بالینی دیگری از افسردگی که در ذیل ذکر می شوند نیز وجود دارند.

- افسردگی تهییجی (آژیته ) : که در آن شخص تحریک می شود.

- افسردگی کند: با کندی بارز سایکوموتور.

- افسردگی کاتاتونیک : با بهت ثانوی بر افسردگی مشخص می شود.

- افسردگی نهفته:که در آن خلق افسرده بارز نیست.

- افسرده آتیپیک: با پرخوابی، پرخوری وفلج سربی مشخص می شود.

●  در فرد داغدیده یا سوگوار در موارد زیر تشخیص اختلال افسردگی اساسی مطرح می شود :

۱٫ وجود علائم بیش از دو ماه
۲٫ تخریب عملکردی بارز.
۳٫ اشتغال ذهنی بیمارگونه با بی‌ارزشی،
۴٫ وجود فکر خودکشی،
۵٫ وجود علائم پسیکوتیک،
۶٫ وجود کندی روانی- حرکتی.

نکات کلیدی راجع به خودکشی

خودکشی بیمار یکی از بدترین تجربیاتی است که پزشک با آن روبرو می‌شود. معمولاً واکنش پزشک به خودکشی به صورت ناباوری، از دست دادن اعتماد به خود، خشم و خجالت  است. خودکشی بیمار می‌تواند احساس بی‌کفایتی، شک درباره توانایی و ترس از آبروریزی را در پزشک، شعله‌ور کند. بعلاوه پزشک در مواجهه با خانواده و دوستان فرد فوت شده ممکن است گرفتار شود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  خودکشی از جمله ده علت اصلی مرگ در کشورهای مختلف جهان است و سالانه بیش از یک میلیون نفر خودکشی می‌کنند.

آمار خودکشی در ایران هر چند در مقایسه با کشورهای دیگر پائین‌تر است اما بررسی انجام گرفته در کشور نشان می‌دهد که در سال‌های ۷۶-۶۵ حدود ۶ برابر افزایش داشته است. این میزان بدون در نظر گرفتن میزان رشد جمعیت طی سال‌های اخیر می‌باشد.

طبق آمار‌های منتشر شده تعداد تقریبی افرادی که در ایران خودکشی می‌کنند سالانه حدود ۵۰۰۰ نفر می‌باشد. علاوه بر آن تعدادی از افراد در مناطق مختلف کشور خودکشی می‌کنند که در آمار کلی سالانه جایی ندارند.

از آنجا که هر فردی که خودکشی می‌کند عضوی از یک خانوار ایرانی ۶نفره می باشد حداقل ۳۰۰۰۰ نفر از مردم کشور ایران بنوعی با مشکل خودکشی و پیامد‌های روانی و اجتماعی آن درگیرند.

براساس آمارهای منتشر شده، میزان خودکشی ۳/۱ در ۱۰۰ هزار نفر در سال ۱۳۶۳ و ۴/۶ جمعیت در سال ۱۳۸۴ رسیده است.

خودکشی در مردان (۶/۷ در ۱۰۰ هزار نفر) نهمین علت مرگ و میر و در زنان (۵/۱ در صد هزار نفر) دهمین علت مرگ و میر بوده است.

در سال‌های اخیر با توجه به افزایش اقدام به خودکشی و مشکلات اجتماعی دیگر ناشی از آن، موجب گردید تا ضرورت توجه به برنامه ریزی پیشگیری از خودکشی بیش از پیش احساس شود و  نسبت به اجرای طرح ادغام پیشگیری از خودکشی در نظام شبکه بهداشتی اقدام گردد.

امید است پزشکان فعال بتوانند با مطالعه متون آموزشی، نقش نظارتی و آموزشی خود را بدرستی انجام داده و با اجرای برنامه، شاهد کاهش میزان خودکشی در جامعه باشند.

جهان در طول دو دهه آینده شاهد تغییرات عمده در نیازهای بهداشتی مردم خواهد بود.

جهت اصلی این تغییرات تبدیل عوامل اصلی مرگ و میر از بیماری های واگیر دار به بیماری‌های غیر واگیر نشانه گرفته و نه تنها زندگی انسان ها را در معرض خطر مستقیم قرار داده بلکه در اثر بار عظیم ناتوانی که به دنبال آنها ایجاد می گردد از یک سو، سهم عمده‌ای از منابع اندک بهداشتی درمانی کشور می‌بایست صرف توانبخشی دوباره مبتلایان شده و از سوی دیگر، بخش عظیمی از نیروهای فعال و مولد کشور را از چرخه تولید خارج می‌کند و به همین دلیل می‌توان گفت امروزه دشواری‌های جدی و جدیدی فراروی نظام بهداشتی قرار گرفته است.

در بعد جهانی پیش‌ بینی‌ های تلخی توسط سازمان بهداشت جهانی، دانشگاه هاروارد و بانک جهانی در زمینه بیماری‌های غیرواگیر شده است.

بر طبق این پیش‌بینی‌ها در طول ۲۰سال آینده مرگ ناشی از این بیماری‌ها با افزایشی بیش از سه برابر از ۲۸ میلیون نفر در سال ۱۹۹۰ به ۷/۹۴ میلیون نفر در سال ۲۰۲۰ خواهد رسید و بار جهانی بیماری‌ها سمت و سویی تازه یافته و از تمرکز بیماری‌ها در گروه بیماری‌های واگیر دار کاسته شده و بیماری‌های غیر واگیر با مرگ و میر کمتر اما عوارض بیشتر جایگزین آنها می‌شوند.

●   نکات کلیدی راجع به خودکشی درجهان :

• هر ۴۰ ثانیه یک نفر در سراسر دنیا جان خود را در اثر خودکشی از دست می‌دهد.
• هر ۳ ثانیه یک نفر اقدام به خودکشی می‌کند.
• خودکشی جزء ۳ علت اصلی مرگ افراد ۳۵-۱۵ سال است.
• هر خودکشی حداقل برای ۶ نفر دیگر تأثیر بدی دارد.
• تأثیرات روانشناختی، اجتماعی و اقتصادی خودکشی بر خانواده و جامعه غیرقابل اندازه‌گیری است.

●   تعریف خودکشی  :

خودکشی به معنای خاتمه زندگی به دست خودفرد است. اگر کسی دست به خودکشی بزند ولی زنده بماند به این رفتار اقدام به خودکشی می‌گوییم.

پدیده افکار خودکشی در بسیاری از اقشار مردم از جمله (جوانان، مردان، زنان و افراد مسن) دیده می‌شود که عدم پیشگیری از آن می‌تواند اقدام به خودکشی را به همراه داشته باشد.
خودکشی یک مشکل پیچیده است که علل یا دلایل متعددی دارد. خودکشی در نتیجه تعامل عوامل متعدد زیست شناختی، ژنتیک، روانشناختی، اجتماعی، فرهنگی و محیطی  بوجود می‌آید.

توضیح این موضوع که چرا برخی افراد تصمیم به خودکشی می‌گیرند، در حالی که برخی دیگر در شرایط یکسان یا حتی بدتر از آن چنین کاری نمی‌کنند مشکل است. با این حال بیشتر خودکشی‌ها قابل پیشگیری هستند.

خودکشی در حال حاضر یک مشکل بزرگ بهداشت عمومی درتمام کشورهاست. تقویت کارکنان بهداشتی برای شناسایی، ارزیابی، مدیریت و ارجاع بیمار مستعد خودکشی در جامعه قدم مهمی در پیشگیری از خودکشی است.

●   بار خودکشی  :

طبق برآورد سازمان جهانی بهداشت در سال ۲۰۰۰ حدود یک میلیون نفر بر اثر خودکشی فوت شدند. خودکشی در بسیاری از کشور‌ها جزء ۱۰ علت مرگ و درگروه سنی ۳۵-۱۵ ساله یکی از ۳ علت اصلی مرگ است.

آثار روانی و اجتماعی خودکشی بر خانواده و جامعه غیر قابل اندازه گیری است. بطور متوسط هر خودکشی بطور مستقیم حداقل ۶ نفر را گرفتار می‌کند. اگر خودکشی در مدرسه یا محل کار روی دهد صد‌ها نفر را متأثر می‌کند.

بار خودکشی را می‌توا ن با DALYs که همان  Disability Adjusted Life years  می‌باشد ارزیابی کرد.

در سال ۱۹۹۸  خودکشی ۸/۱درصد کل بار بیماری‌ها را به خود اختصاص داد که از ۳/۲ درصد در کشور‌های غنی تا ۷/۱ درصد در کشور‌های فقیر در نوسان بود.

این بار معادل بار ناشی از جنگ‌ها و قتل‌ها است و درست دو برابر بار ناشی از دیابت و معادل بار خفگی و تروما است.

منبع:

بسته خدمتی پیشگیری از خودکشی برای پزشکان عمومی

روشهای پیشگیری از بیماریهای سالمندان

بسیاری از جنبه‌های مرگ در سالمندان با تغییر رفتار زندگی، قابل تعدیل است. بیماران ۶۵ سال به بالا باید از نظر قطع مصرف سیگار، رژیم غذایی غنی از چربی‌های سالم، ورزش‌های هوازی و تمرین‌های کششی مورد مشاوره قرار گیرند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  علل بارز مرگ در میان افراد سالمند (یعنی بیماری‌های قلبی، سرطان‌های بدخیم، بیماری‌های عروقی مغز و بیماری‌های مزمن دستگاه تنفسی تحتانی) بازتابی از علل ریشه‌ای مرگ در میان افراد در تمام سنین (یعنی مصرف سیگار، رژیم غذایی نامناسب و عدم فعالیت فیزیکی) است.

سایر انواع مراقبت‌های پیشگیری شامل آسپیرین درمانی، تنظیم چربی و تجویز واکسن‌های کزاز و دیفتری، پنوموکوک و آنفلوآنزا هستند. اگر چه سرطان، دومین علت شایع مرگ در بیماران ۶۵ سال به بالا است، غربالگری سرطان نقش سودمندی در میزان بقای آنها ندارد مگر آنکه امید به زندگی مورد انتظار برای بیمار بیش از ۵ سال باشد.

بنابراین هنگام غربالگری سرطان در بیماران سالمند بهتر است که امید به زندگی، میزان داشتن کارکرد و ناتوانی‌های همراه آن بازبینی شوند.

سلامت دستگاه گوارش در سالمندان:

* توجه به وضع دندانها و رسیدگی به آنها:

مراقبت از دندانها امری است که از سنین کودکی می‏بایست شروع شود و چون از میان کلیه اعمال فیزیکی و شیمیایی که در جریان هضم غذا صورت می‏گیرد، تنها جویدن در اختیار انسان می‏باشد، بنابراین باید حداکثر استفاده را از این قسمت بنماید، مخصوصا سالمندانی که اکثرا دارای معده و روده‏ای ضعیف و ناتوان هستند باید بدانند که جویدن کامل غذا کمک بزرگی به هضم آن می‏کند و چنانچه دندانها فاسد و یا کم باشند، این عمل بخوبی صورت نگرفته و سالمند را دچار سوء هاضمه و اختلالات گوارشی می‏نماید.

حتی امروزه، پزشکان معتقدند که چنانچه دندانها دیگر نتوانند خوب کار کنند، هرچه زودتر باید این نقیصه را با گذاشتن دندان مصنوعی جبران نمود. مخصوصا اگر دندانی فاسد و کرم خورده هم باشد که کانون مرض و عفونت نیز به حساب می‏آید.

● رعایت رژیم غذایی:

در دوران سالمندی مواد غذایی بایستی محتوی مواد سه گانه اصلی یعنی هیدراتهای کربن (قند و نشاسته)، پروتئین و چربی و همچنین مواد معدنی و ویتامینها باشد که در مطالب قبل بررسی شد.

به طور کلی نکته‏ای که در تغذیه سالمندان بسیار مهم است، توجه به این موضوع می‏باشد که چون تحمل گرسنگی به مدت طولانی برای سالمندان مشکل است، لذا باید به فواصل کم غذا خورده، اما تعداد دفعات افزایش یابد و مصرف میوه‏جات و سبزیجات نیز علاوه بر تأمین ویتامینهای مورد نیاز در رفع یبوست و افزایش حرکات روده نقش بسیار مهمی دارد.

مصرف زیاد حبوبات به دلیل وجود پروتئینهای دیرهضم برای سالمندان مناسب نمی‏باشد مگر آنکه از قبل خیسانده شوند.

مصرف چربی و استعمال دخانیات در بیماریهای قلبی ـ عروقی و تنگی رگها نقش داشته و باعث افزایش فشار خون می‏گردد.

● استراحت:

استراحت بعد از غذا از جمله عواملی است که در مورد سالمندان حتما بایستی در نظر گرفته شود. البته منظور این نیست که بلافاصله بعد از صرف غذا به استراحت بپردازند، اما بعد از نیم تا یک ساعت، خواب و استراحت مناسب است.

سالمندان عموما به اندازه جوانان می‏خوابند، اگرچه آنها به دفعات بیدار می‏شوند و دوره خواب عمیق در مقایسه با کل زمان خواب نزد آنها کوتاهتر است. بی‏خوابی ممکن است به دلیل افسردگی، ترس از تنهایی و مرگ، احتیاج به ادرار کردن و مشکلات دیگر مربوط به سالمندی باشد.

● رفع یبوست:

علت یبوست در سالمندان تنبلی و ناتوانی روده‏ها می‏باشد، لذا مناسبترین راه رعایت یک رژیم غذایی صحیح می‏باشد و همان طور که اشاره شد، مصرف سبزیجات خام و میوه‏جات خصوصا آلو و انجیر بسیار مفید است.

صرف یک یا دو گلابی یا سیب قبل از خواب و نوشیدن یک لیوان آب و یا صرف کمی انگور، صبحها پس از برخاستن از خواب به سالمندان توصیه می‏شود.

در صورتی که روغن زیتون را بتوانند تحمل نمایند، بعد از هر غذا می‏توان یک قاشق روغن زیتون میل نمود، زیرا نه تنها روغن زیتون ضرری ندارد بلکه به رفع صفرا نیز کمک می‏کند و چنانچه مزاج لینت پیدا کرد، مصرف آن را چند روز می‏توان قطع نمود.

در مواردی که یبوست مداوم و مضر می‏باشد، استفاده از تنقیه‏های کوچک با گلسیرین و یا پارافین توصیه می‏شود.

البته نکته بسیار مهمی که لازم است در اینجا ذکر گردد منظم بودن زمان اجابت مزاج است. سالمندان باید حداقل یکبار در شبانه‏روز اجابت مزاج نمایند و در صورتی که عادت کنند که وقت آن ثابت و منظم باشد بسیار خوب است و بهترین زمان آن صبحها بعد از صرف صبحانه است.

● بیماری دیابت قندی:

در ایران افراد ۶۰ سال به بالا، حدود ۱۵ درصد به بیماری دیابت قند مبتلا هستند که البته شدید نبوده و با رعایت رژیم غذایی مناسب قابل کنترل است و از عوامل مؤثر در ایجاد این بیماری در دوران سالمندی را می‏توان فرسودگی سلولهای تولید کننده انسولین نام برد.

● چاقی:

بدون شک پرخوری و چاقی اثر نامطلوبی در سلامت همه افراد از هر سن و طبقه دارد. سینکر در سومین کنگره طب پیری در آمریکا اظهار کرد: خطر مرگ بر اثر سرطان ریه در شخصی که روزانه ۳۵ عدد سیگار می‏کشد به مراتب کمتر از فردی است که فقط در حدود ۷ کیلو اضافه وزن دارد.

گرچه در طب پیری، زیادی تغذیه یا پرخوری خصوصا در زنان سالمند، مسأله‏ای مهمتر از کمی تغذیه است. حال آنکه هر دو سوء تغذیه نامیده می‏شود.

مکررا به افراد سالمندی برخورد می‏کنیم که از چاقی خود شکایت دارند. آنها غالبا می‏گویند با آنکه وضع غذایشان عوض نشده است ولی مرتبا چاق می‏شوند! نکته مهمی که این افراد از آن غافل هستند، کم شدن حرکت و فعالیتهای بدنی است.

به علاوه تغییراتی که در ساختمان بدن آنها و خصوصا غدد داخلی در این سنین اتفاق افتاده است، خود مزید بر علت می‏شود و نیز بسیاری از این افراد پرخوری و افراط در مصرف غذا را به عنوان یک واکنش جبرانی در مقابل تألمات و افسردگیهای روانی نشان می‏دهند. بهترین توصیه برای این افراد انجام ورزش و تمرینات بدنی است.

● ورزشهای مناسب برای سالمندان:

در دوران زندگی ورزش و فعالیتهای بدنی برحسب سن، جنس و وضع سلامتی بدن فرق می‏کند. از ۵۰ سالگی به بعد باید سعی کرد هر قدر ممکن است عوارض ناشی از سالمندی را به کمک ورزش به عقب انداخت و یا از آن جلوگیری کرد.

قابلیت و زمان لازم برای برگشتن به وضع طبیعی بعد از ورزش راهنمای خوبی برای تعیین مقدار و شدت ورزش در هر سنی است.

برگشتن به وضع طبیعی بایستی سریع باشد. در صورتی که ورزشکار ده دقیقه بعد از متوقف نمودن ورزش هنوز تنفس و ضربان قلبش به وضع عادی برنگشته باشد و یا تا روز بعد هنوز خستگی ادامه داشته باشد، ورزش انجام شده بسیار شدید و طولانی بوده است و در مدت یا نوع آن باید تجدید نظر شود.

بعد از چهل سالگی باید ورزشهای مربوط به موضع و قسمتی از بدن انجام شده و از خسته شدن زیاد تا حدی که نفس تنگی ایجاد شود باید اجتناب نمود.

بازیهای سخت ورزشی و ورزشهایی که احتیاج به سرعت دارند باید ترک شوند. ورزشها با ملایمت انجام گرفته و همیشه فواصل استراحت در بین آنها موجود باشد.

سلامت روان سالمندان

از مشکلات عمده سالمندان در عصر حاضر مسائل مربوط به سلامت روان این گروه است .  تغییرات دوره سالمندی تاثیرات ژرفی بر بهداشت روان این گروه دارد که اگر فرد آمادگی های لازم جهت گذر از این دوره از زندگی را نداشته باشد مشکلات متعددی را به دنبال خواهد داشت.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  در این میان دیدگاه و نگرش جامعه نیز به همراه حمایت یا عدم حمایت آن بسیار تاثیر گذار است.

اگر چه برخی تغییرات در توانایی های ذهنی سالمندان اجتناب ناپذیرند ، اما اکثر توانایی های ذهنی وروانی مانند دوره جوانی باقی می مانند : هوش تغییر نمی کند توانایی تغییر و انعطاف پذیری برخلاف تصور عمومی دست نخورده باقی می ماند .

توانایی یادگیری مطالب جدید هنوز وجود دارد ،‌اگر چه ممکن است نیاز به زمان بیشتری داشته باشد . هنوز می توان از نظر توانایی های ذهنی و شکوفایی جسمانی و احساسی پیشرفت کرد.

براساس دیدگاه روانشناختی ،  انسانها با پدیده سالمندی برخوردهای مختلفی دارند به طوری که برخی از افراد با آرامش خاطر وضعیت را قبول می کنند.

برخی دیگر از برخورد با واقعیت های سالمندی گریزانند و به گونه ای غیرواقع بینانه با آنان برخورد می کنند و سعی می نمایند خود را از آن دور نگه دارند. بعضی دیگر از افراد بصورت پرخاشگرانه و یا احساس نفرت با آن مواجه می شوند.

یکی از روانشناسان معتقد است که افراد سالمند به دلیل غیرکارآمد بودن , ضعف تدریجی بدن , از دست دادن دوستان و نزدیکان با مرحله ای به نام مرور زندگی روبرو می شوند به طوری که دائم درحال ارزیابی گذشته خود هستند و خود را بدین وسیله مشغول می کنند.

●  چند نشانه هشدار دهنده برای مشکلات روانی :

۱ -  احساس نگرانی دائمی
۲ – ناشادی دائمی به علل ناموجّه
۳ – از دست دادن آسان تعادل روانی در بیشتر اوقات
۴ – بی خوابی مکرر
۵ – افسردگی و سرخوشی متناوب بصورت ناتوان کننده
۶ – احساس بی علاقگی و تنفّر دائمی نسبت به مردم
۷ – آشفتگی زندگی
۸ – عدم تحمل دائمی فرزندان
۹ – همواره خشمگین و بعد دچار پشیمانی شدن
۱۰ – ترس بی جهت  دائمی
۱۱ -دائما حق را به جانب خود دادن و دیگران را ناحق شمردن
۱۲ -احساس درد و شکایت های بی شمار بدنی که علّتی برای آن پیدا نمیشود

افسردگی در سالمندان

افسردگی شایعترین اختلال خلقی و عاطفی در سنین پیری است. مهارت های زندگی خانواده، تغییرات ناخوشایندی که بسیاری از سالمندان با آن مواجه می شوند مانند فوت همسر، فرزندان، مشکلات جسمی، فراموشی می تواند از علل بروز افسردگی در سالمندان باشد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  افسردگی نه تنها موجب می شود افراد آن طور که باید از زندگی خود لذت نبرند بلکه می تواند عاملی برای به خطر انداختن سلامت آنان نیز باشد اما اگر قادر به شناسایی علائم افسردگی و یافتن راه های مؤثر برای حمایت از این افراد باشیم فرد افسرده می تواند زندگی شاد و شیرینی را تجربه کند.

●  سالمندان از لحاظ سنی به سه دسته تقسیم می شود :

۱- سالمندان جوان ۶۰ تا ۷۴ ساله

۲- سالمندان متوسط ۷۴ تا ۹۰ ساله

۳- سالمندان پیر ۹۰ به بالا

اگر چه افسردگی در بین سالمندان امری معمول است تنها درصد کمی از این قشر از حمایت های لازم برخوردارند. دلایل بسیاری برای نادیده گرفتن این افراد وجود دارد که برخی تصور می کنند افسردگی جزئی از روند پیری و پیامد از کارافتادگی است.

سالمندان اغلب در انزوا به سر می برند و کسی متوجه اندوه و دلتنگی آنان نمی شود. متأسفانه بسیاری از پزشکان تنها به درمان بیماری جسمی آنان پرداخته و افسردگی آنان را نادیده می گیرند.

●  دلایل افسردگی در سالمندان :

۱-  انزوا و تنهایی: به دلیل کاهش روابط اجتماعی و مشکلات جسمی

۲-  از دست دادن انگیزه و هدف: احساس بی هویتی و بی هدفی به دلیل بازنشستگی

۳-  مشکلات جسمی: بیماری و ناتوانی، دردهای مزمن و شدید و سابقه جراحی

۴-  تجویز دارو: بسیاری از نسخه های دارویی محرک و یا تشدید کننده افسردگی اند

۵-  ترس و اضطراب: وحشت از مرگ و نگرانی به خاطر مشکلات مالی و یا جسمی

●  علائم و نشانه های افسردگی سالمندان :

۱-  دلتنگی

۲-  تشنگی

۳-  کاهش وزن و اشتها

۴-  اختلال در خواب

۵-  احساس بی ارزشی و سر بار بودن

۶-  تصور مدام مرگ

۷-  کاهش و یا عدم علاقه به سرگرمی و تفریحات

۸-  گوشه گیری و کناره گیری ازاجتماع

● داروهایی که ممکن است باعث تحریک افسردگی شوند عبارتند از :

۱-  داروهای استروئیدی و هورمونی

۲-  داروهای بیماران مبتلا به آرتروز

۳-  داروهای پایین آورنده فشار خون

۴-  داروهای تجویزی بیماران قلبی

۵-  داروهای بیماران مبتلا به سرطان

۶-  مسکن ها

●  راههای پیشگیری از افسردگی در سالمندان یا کمک به عزیزان سالمندتان :

۱-  به او پیشنهاد قدم زدن بدهید: هنگامی که ذهن و بدن فرد فعال است افسردگی کاهش می یابد.

۲-  برای سالمندان برنامه منظم روزانه داشته باشید. (بیرون رفتن گروهی، ملاقات با دوستان و آشنایان، رفتن به اجتماعات و گروههای سالمندان)

۳-  وعده های غذایی سالم مصرف کنید.

۴-  فرد را ترغیب به تکمیل دوره درمان کنید.

۵-  وعده های دارویی تجویز شده را به او یادآوری کنید.

۶-  بیرون رفتن از خانه، به پارک رفتن، رفتن به آرایشگاه و خوردن ناهار با دوستان را توصیه کنید.

۷-  سعی کنید سالمندان با دیگران در ارتباط باشند.

۸-  دواطلب کمک به دیگران شوید

۹-  بخندید. خنده بر هر درد بی درمان دواست. خواندن و تعریف کردن مطالب طنزآمیز می تواند روحیه شما را تقویت کند.

۱۰-  ورزش کنید: اگر بیمار و ناتوان هستید راههای بسیاری وجود دار دتا قدرت بدنی خود را از یاد ببرید حتی روی صندلی و ولیچر.

اگر از سالمندی مراقبت می کنید که دچار افسردگی است می توانید حمایت عاطفی خود را به او  اظهار کنید و به سخنانش با صبر و حوصله گوش فرا دهید. او را به خاطر احساسش سرزنش نکنید و به واقعیت هایی اشاره کنید که در او ایجاد امید می کند.

همچنین می توانید در تشخیص به موقع و تسریع روند درمانی او نظارت داشته باشید او را نزد پزشک آگاه و با تجربه برده و در طول دوره درمان او را همراهی کنید.

در پایان مشاوره با یک روانپزشک و گروه کار درمانی برای درمان افسردگی بسیار رضایت بخش خواهد بود و به خاطر داشته باشید مشاوره می تواند همانند داروهای تجویزی پزشک در کاهش علائم بسیار مؤثر واقع شود.

تهیه کننده :

مهین خورشیدی
کارشناس پرستاری

منابع:

-   http//ww.PooLNEWS.IR
-   http.//hamshahrionline.IR
-   درسنامه جامع پرستاری برونر و سودارث ویرایش دوازدهم

گرفتگی عضلات در ورزش

دی ۲۷, ۱۳۹۱ بواسطة:   موضوع : طب ورزش, مشروح اخبار

هیچ چیز نمی‌تواند به اندازه گرفتگی عضله، مانع ادامه ورزش شود. علت عمده گرفتگی و اسپاسم عضله خستگی آن است. وقتی کاری که از یک عضله کشیده میشود بیش از توانایی آن باشد بر اثر فعال شدن رفلکس های غیر ارادی که از نخاع سرچشمه میگیرند عضله بی اختیار منقبض میشود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، اگر نرمش های کششی را قبل از شروع ورزش به اندازه کافی انجام نداده باشیم احتمال گرفتگی عضله در حین یا بعد از انجام ورزش بیشتر میشود

گرفتگی عضله ران از شایع‌ترین انواع گرفتگی عضلانی هنگام ورزش است که معمولا در مناطق گرم و مرطوب رخ می‌دهد. با وجود این‌که این وضعیت شایع است، علت آن مشخص نیست. به نظر برخی متخصصان، خستگی ماهیچه علت آن است.

گرفتگی عضلانی بیشتر در ورزشکارانی که خوب تمرین نکرده‌اند و قبل از رسیدن به شرایط فیزیکی مناسب اتفاق می افتد. به نظر دیگران، کم‌آبی بدن و عدم تعادل الکترولیت‌ها علل اصلی بروز این حالت است؛ اگر چه آزمایش خون برای الکترولیت‌های معمول (مانند سدیم و پتانسیم) طبیعی است.

در حقیقت بیشتر مواقع علت واضحی برای این مساله پیدا نمی‌شود، مگر در مورد ورزشکارانی که برای مدت طولانی ورزش می‌کنند یا ورزش‌های سنگین انجام می‌دهند. در این مواقع، کم آبی بدن و عدم تعادل الکترولیتی در گرفتگی عضلات نقش دارد.

بهترین راه برای درمان این دردها انجام تمرینات کششی عضلات پشت ساق پا است که این تمرینات کششی به تدریج می توانند کمک کنند که آن کرامپ و کوتاهی عضلات برطرف شود.

ماساژ دادن و کشش عضله مبتلا به رفع گرفتگی آن کمک خواهد کرد.

البته استفاده از گرمای موضعی یعنی کمپرس گرم و ماساژ هم می تواند برای تسکین درد این افراد موثر باشد و اگر این کمپرس گرم و ماساژ قبل از عمل تمرینات کششی انجام شود می تواند باعث شود که تمرینات کششی موثرتر باشند و اثرات بهتری را برای کنترل درد و مشکل بیمار داشته باشند.

آبسه آنورکتال یا آبسه مقعد

بیماری‌های آنورکتال یک علت شایع مراجعه در شرایط مراقبت‌های اولیه هستند. شرح حال و معاینه معمولا اتیولوژی بیماری را مشخص می‌کنند. معاینه فیزیکی باید شامل مشاهده، معاینه رکتوم با انگشت و آنوسکوپی باشد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،   در در افراد مسن و میانسال ، در هنگام مشاهده هر بیماری آنورکتال باید به بدخیمی فکر کرد و در صورت وجود اندیکاسیون بر اساس شرح حال و معاینه، باید بدخیمی را به کمک اقدامات مقتضی رد نمود.

آبسه آنورکتال د(anorectal abscess) عبارت است از بروز آبسه (تجمع چرک ناشی از عفونت ) در ناحیه اطراف مقعد و راست روده . این بیماری در مردان و در کسانی که مبتلا به بعضی بیماری های گوارشی هستند بیشتر دیده می شود.

این آبسه ممکن است درست در ناحیه سوراخ مقعدی یا به طورعمقی تر در جدار راست روده تشکیل شود.

ضروریات تشخیص

- درد ضربان‌دار مداوم رکتوم.
- شواهد خارجى آبسه، مانند سفتى قابل لمس و حساسیت به‌ لمس، ممکن است وجود داشته یا نداشته باشند.
- شواهد سیستمیک عفونت.

ملاحظات کلى

آبسهٔ آنورکتال از تهاجم میکروارگانیسم‌هاى بیمارى‌زا به فضاهاى پارارکتال ناشى مى‌شوند. معمولاً عفونتى مختلط، با اشریشیاکولی، پروتئوس ولگاریس، استرپتوکوک‌ها، استافیلوکوک‌ها و باکتروئیدها ایجاد مى‌شود.

بى‌هوازى‌ها اغلب وجود دارند. آبسه ممکن است کوچک به‌نظر برسد ولى اغلب حاوى مقادیر زیادى چرک بدبو است.

میزان بروز در مردان به‌مراتب بیشتر است. شایع‌ترین علت، عفونتى است که از یک گودال (کریپت) مقعدى به کریپتى در فضاهاى پارارکتال گسترش یابد. اسفنکتر داخلى سدى مهم است و بر گسترش بین عضلانى عفونت اثر مى‌گذارد.

آبسه‌هاى عمیق‌تر معمولاً از کریپت‌ها منشاء مى‌گیرند، ولى ممکن است در اثر تروما، اجسام خارجى و غیره نیز ایجاد شوند. اختلالات زمینه‌اى مانند بیمارى کرون با آبسه همراه هستند.

آبسه‌ها بسته به فضاى آناتومیکى که اشغال مى‌کنند، تقسیم‌بندى مى‌شوند:

۱. آبسهٔ دور مقعدى بلافاصله زیر پوست مقعد و پائین‌ترین قسمت مجراى مقعدى ایجاد مى‌شود.

۲. آبسهٔ ایسکیورکتال، حفرهٔ ایسکیورکتال را اشغال مى‌کند؛ این نوع شایع نیست؛

۳. آبسهٔ رترورکتال (پشت مقعدى عمیق) در فضاى رترورکتال قرار دارد؛

۴. آبسهٔ زیرمخاطى در زیر مخاط بلافاصله در بالاى مجراى مقعد قرار دارد.

۵. آبسهٔ کناره‌اى (مارژینال) در مجراى مقعدى در زیر آنودرم قرار دارد.

۶. آبسهٔ پِلوى رکتال (لگنى – رکتومی، سوپرالواتور) بالاى عضلهٔ بالابرندهٔ مقعد و زیر صفاق قرار دارد.

۷. آبسهٔ بین‌عضلانى بین لایه‌هاى عضلات اسفنکتر قرار دارد. آبسهٔ جانبى ممکن است از درون مثلثى که درست در پشت مقعد قرار دارد عبور کند و به‌سمت مخالف دور بزند تا یک آبسهٔ نعل اسبى تشکیل دهد.

آبسه‌ها ممکن است از فضاى بالاى لواتور، به‌سمت پائین گسترش یابند و با عبور از درون عضلهٔ لواتور به حفرهٔ ایسکیورکتال وارد شوند و آبسهٔ ساعت شنى (hourglass) تشکیل دهند.

بیشتر آبسه‌ها، پس از درناژ منجر به ایجاد فیستول مى‌شوند.

یافته‌هاى بالینى

آبسه‌هاى سطحى بیشترین درد را ایجاد مى‌کنند که این درد با نشستن و راه‌رفتن مرتبط است ولى لزوماً با اجابت مزاج ارتباطى ندارد.

آبسه‌هاى عمقى‌تر ممکن است باعث سپسیس سیستمیک شوند، ولى درد موضعى آنها شدید نباشد.

آبسه‌هاى لگنى – رکتال فوقانى ممکن است باعث درد اندک یا عدم بروز هیچ‌ نشانه‌اى شود و مى‌توانند با درد پائین شکم و تب بدون منشاء مشخص همراه باشند.

عوارض

اگر آبسه به‌سرعت توسط جراح تخلیه یا خودبه‌خود پاره نشود، به‌ دیگر فضاهاى آنوتومیک مجاور گسترش خواهد یافت.

درمان

درمان آبسه‌هاى پارارکتال عبارت است از برش فورى و درناژ کافی. در افراد سالم با آبسه‌هاى سطحی، این کار را مى‌توان به‌صورت سرپائى و با بى‌حسى موضعى انجام داد. در بیمارانى‌ که از نظر ایمونولوژیک مشکلى دارند (در اثر دیابت، لوکمی، و غیره) یا به علل دیگر پرخطر هستند، درناژ باید در اتاق عمل و تحت بى‌حسى کافى انجام شود.

پزشک باید منتظر شود تا آبسه به‌سمت خارج برجسته شود. آنتى‌بیوتیک‌ها ارزش محدودى دارند، ممکن است تنها به‌طور موقت به پوشاندن عفونت کمک کنند، و مى‌توانند باعث رشد بیش از حد ارگانیسم‌هاى مقاوم شوند. حمام‌هاى سیتز گرم و ضد دردها تسکین‌بخش هستند.

پیش از عمل، باید بیمار را از این امر آگاه کرد که ممکن است پس از تخلیهٔ آبسه، یک فیستول دائمى داشته باشد. زخم نباید پانسمان شود، چرا که این کار ممکن است باعث ایجاد اسکار وسیعى شود که مى‌تواند توانائى اسفنکترها براى بستن مجراى مقعد را مختل کند و منجر به نشت یا بى‌اختیارى نسبى مدفوع شود.

پیش‌آگهى

آبسه‌هائى که خودبه‌خود پاره مى‌شوند یا بدون برداشتن ارتباط فیستولى آنها درناژ مى‌گردند، تا زمانى‌که علت زمینه‌اى از بین نرود، به‌طور مکرر عود خواهند کرد.

عفونت چشم در کودکان

عفونت چشم در کودکان معمولا به دلیل شرایط و آلودگی های محیطی به وجود می آید؛ این عفونت ها معمولا از طریق دست زدن به چشم منتقل می شود. همچنین آلرژن هایی ( مواد حساسیت زا ) مانند گرده گل و گرد و غبارها نیز موجب قرمزی چشم می شود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  در کودکان‌ التهاب‌ ملتحمه‌ چشم‌ ایجاد قرمزی‌ و اغلب‌ ترشح‌ چشمی‌ می‌کند. تحریک‌ چشم‌ به‌ علل‌ مختلف‌ هم‌ همین‌ علائم‌ را ایجاد می‌کند، دردچشم‌ نیز نشان‌ دهنده‌ وجود یک‌ جسم‌ خارجی‌ یاضربه‌ به‌ چشم‌ می‌باشد.

معمولا قبل‌ یا به‌ همراه‌ ترشح‌ چرک‌ مانند چشم‌، علائم‌ تنفسی‌، آبریزش‌ بینی‌، گلودرد یا تب‌خفیف‌ وجود دارد.

اغلب‌ چشم‌ها خارش‌ وسوزش‌ و ترشحات‌ غلیظ فراوانی‌ دارند که‌ بعد ازخوابیدن‌ باعث‌ ایجاد قشری‌ روی‌ چشم‌ می‌شودکه‌ ممکن‌ است‌ مانع‌ بازشدن‌ آن‌ گردد.

برای برطرف کردن قرمزی چشم در کودکان معمولا چشم آنان را روزی دو بار باید با آب و شامپو بچه، شست و شو کرد.

ویروس‌ها، مواد آلرژن‌ یا حساسیت‌زا، موادمحرک‌ در هوا یا موادی‌ که‌ در تماس‌ با چشم‌ قرارمی‌گیرند (کلر در استخر، مواد آرایشی‌ و غیره‌)ممکن‌ است‌ باعث‌ ترشح‌ کم‌ شده‌ و یا ترشحی‌ایجاد نکنند، ولی‌ پلکها پف‌ می‌کنند و قرمزمی‌شوند.

گاهی‌ پلک‌ها و پوست‌ اطراف‌ آنها، قرمز، متورم‌، سفت‌ و دردناک‌ می‌شوند که‌نشان‌دهنده‌ یک‌ عفونت‌ پوستی‌ است‌.

اجسام‌ خارجی‌ در چشم‌ مثل‌ ذرات‌ کوچک‌فلزات‌، گرد و غبار یا شن‌، درد موضعی‌، تیز وغیرقابل‌ تحمل‌ ایجاد می‌کنند. اغلب‌ می‌توان‌جسم‌ خارجی‌ را در چشم‌ مشاهده‌ کرد.

تماس‌سریع‌ و ناگهانی‌ بعضی‌ از اجسام‌ مثل‌ شاخه‌ درخت‌ با چشم‌ که‌ خراشیدگی‌ قرنیه‌ ایجاد می‌کنند، همان‌حس‌ و حالت‌ را ایجاد می‌کنند.

●  پیشگیری از عفونت چشم کودک

- رعایت بهداشت هنگام ابتلا به عفونت چشمی بسیار مهم است، چون این عفونت‌ها واگیر داشته و به راحتی از فرد مبتلا قابل سرایت به افراد سالم می‌باشند.

از جمله راه‌های سرایت، مالیدن دست افراد به چشم کودک و روبوسی افراد مبتلا با کودکان و استفاده از حوله مشترک است.

- شستشوی چشم با شامپوی بچه در پیشگیری از بروز عفونت های چشمی موثر است، زیرا بسیاری از عفونت های چشمی از زیر مژه ها شروع می شود.

●  علایم عفونت چشم

- رنگ سفید کره چشم، صورتی یا قرمز رنگ می شود.

- ترشحات سبز، زرد یا سفید رنگ در گوشه چشم جمع می شود.

- مرتب از چشم اشک می آید.

- هنگام پلک زدن احساس می شود که چیزی مثل سنگ ریزه یا شن و ماسه، در چشم وجود دارد.

- پلک ها هنگام خواب خشک می شوند.

- در ناحیه پلک ها، ورم به چشم می خورد.

- یک توده دردناک و کوچک قرمز رنگ در ریشه مژه ها احساس می شود.

در بعضی موارد به خصوص در عفونت‌های ویروسی چشم ممکن است تب، گلودرد و علایم سرماخوردگی نیز همراه این نشانه‌ها باشد.

●  در چه صورت باید به چشم پزشک مراجعه نمود؟

- اگر حجم این ترشحات به اندازه ای باشد که سبب چسبیدن پلک ها به هم می شود، نشانه عفونت چشم (کونژنکتیویت) خواهد بود.

- در صورتی که ترشح چشمتان زیاد شود و با ماساژ گوشه داخلی چشم (در کنار بینی) چرک خارج گردد. ولی در صورتی که حجم آن کم بوده و تنها در گوشه چشم وجود دارد، طبیعی محسوب شده و اقدام خاصی نیاز نخواهد داشت.

- قرمزی‌ و متورم‌ بودن‌ پلک‌ها یا پوست ‌اطراف آن‌

- چشم‌ درد

- کاهش‌ بینایی‌، تاری‌ دید یا دوبینی‌

- وجود جسم‌ خارجی‌ در چشم که‌ به‌ راحتی‌ برداشته ‌نشود.

- جراحت‌ چشم‌

- پاشیدن‌ مواد شیمیایی‌ به‌ داخل‌ چشم‌

- التهاب‌ چشم‌ در کودک‌ کوچکتر از یک‌ ماه

- ترشح‌ تمیز و شفاف‌ یا قرمزی‌ چشم‌ که‌ بیش ‌از یک‌ هفته‌ طول‌ بکشد.

- اگر چشم‌ها بعد از سه‌ روز مداوا، بهبودی‌ پیدا نکنند.

●  در موارد ذکر شده‌ ذیل‌ فورا نزد پزشک‌ مراجعه‌ کنید:

۱) قرمزی‌ و متورم‌ بودن‌ پلک‌ها یا پوست‌اطراف‌.

۲) چشم‌ درد.

۳) کاهش‌ بینایی‌، تاری‌ دید یا دو بینی‌.

۴) وجود جسم‌ خارجی‌ که‌ به‌ راحتی‌ برداشته‌نشود.

۵) جراحت‌ چشم‌، نفوذ یک‌ جسم‌ پرشتاب‌ به‌چشم‌ یا صدمه‌ ناشی‌ از آن‌.

۶) پاشیدن‌ مواد شیمیایی‌ به‌ داخل‌ چشم‌.

۷) ترشح‌های‌ حاوی‌ چرک‌ از چشم‌.

۸) التهاب‌ چشم‌ در کودک‌ کوچکتر از یک‌ ماه‌رخ‌ داده‌ باشد.

۹) ترشح‌ تمیز و شفاف‌ یا قرمزی‌ چشم‌ که‌ بیش‌از یک‌ هفته‌ طول‌ کشیده‌ باشد.

۱۰) چشم‌ها بعد از سه‌ روز مداوا، بهبودی‌ پیدانکنند.

●  اقداماتی‌ که‌ شما والدین‌ عزیز در موارد التهاب‌ ملتحمه‌ یا وجود جسم‌ خارجی‌ یا در زمان‌ به‌کارگیری‌ نسخه‌ پزشک‌ برای‌ خود یا فرزندتان‌ باید به‌ طرز صحیح‌ انجام‌ دهید، به‌ شرح‌ زیر می‌باشد:

معمولا پزشک‌ داروهای‌ مخصوص‌ چشمی‌ تجویز می‌کند که‌ بهتر است‌ هنگامی‌ که‌ کودک‌ بیدار است‌، چشم‌هایش‌ را تمیز کرده‌ و هر دو ساعت‌ از قطره‌ استفاده‌ کنید.

برای‌ تمیز کردن‌ چشم‌ با یک‌ گلوله‌ پنبه‌ای‌ گرم‌ و خیس‌ به‌ آرامی‌ قی‌ چشم‌ را پاک‌ کنید.

برای‌ ریختن‌ قطره‌، پلک‌ زیرین‌ را به‌ پایین‌ بکشید وقطره‌ را در پلک‌ پایین‌ به‌ آرامی‌ بچکانید، وقتی‌ چشم‌ رو به‌ بهبودی‌ رفت‌، می‌توان‌ تعداد دفعات‌ استفاده‌ از قطره‌ را به‌ چهار بار در روز کاهش‌ داد. برای‌ کودکان‌ کم‌ سن‌ و سال‌تر، می‌توان‌ به‌ جای‌ قطره‌ از پماد استفاده‌ کرد که‌ باید چهار بار در روزاستفاده‌ شود.

استفاده‌ از پماد می‌تواند تاری‌ دیدایجاد کند. در موارد عفونت‌های‌ شدید و مقاوم‌، پماد را به‌ همراه‌ قطره‌ در هنگام‌ خواب‌ استفاده‌ کنید. کودک‌ شما می‌تواند سایرین‌ را نیز مبتلا کند. پس‌ حوله‌ او را جدا کنید و همیشه‌ دست‌ها ولباس‌هایش‌ را با دقت‌ بشویید.

اگر آلرژی‌ یا لک‌ماده‌ محرک‌ باعث‌ عفونت‌ چشم‌ کودک‌ می‌شود،سعی‌ کنید از این‌ مواد پرهیز کنید. اگر ماده‌شیمیایی‌ به‌ چشم‌ کودک‌ پاشید، فورا چشم‌ را به‌خوبی‌ بشویید و به‌ پزشک‌ مراجعه‌ کنید.

درصورتی‌ که‌ فکر می‌کنید جسم‌ خارجی‌ در چشم‌وجود دارد، پلک‌ زیرین‌ را به‌ پایین‌ بکشید و بعد ازدیدن‌ جسم‌، آن‌ را با یک‌ دستمال‌ کاغذی‌ نرم‌بیرون‌ آورید. اگر هنوز هم‌ جسم‌ وجود داشت‌،پلک‌ بالا را به‌ عقب‌ برگردانید و با یک‌ سوآپ‌پنبه‌ای‌ (وسیله‌ای‌ شبیه‌ گوش‌ پاک‌ کن‌) که‌ استریل‌می‌باشد، جسم‌ را بیرون‌ آورید.

راه‌ دیگر شستن‌ چشم‌ با آب‌ روان‌ است‌. اگردرد وجود دارد حتما به‌ پزشک‌ مراجعه‌ کنید وچشم‌ را دستکاری‌ نکنید.

تو صیه های تغذیه ای مناسب جهت درمان یبوست

کسی که دفع سخت و طولانی داشته باشد یا احساس دفع ناکافی کند یا کم‌تر از سه بار در هفته دفع داشته باشد، می‌گوییم یبوست دارد. یبوست عارضه‌ای در دستگاه گوارش است که به موجب آن مواد دفعی در رودهٔ بزرگ سفت می‌شوند و دفع آنها با درد و سختی همراه می‌شود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  علت اصلی معمولاً کندی سرعت عبور مواد از کولون و یا اختلال دفع است. برخی از بیماری‌ها موجب یبوست می‌شوند مانند رژیم کم‌فیبر یا کم‌آبی، کم‌کاری تیروئید، بیماری دیابت، تومورها و سرطان‌های روده. البته به یاد داشته باشیم که افراد مسن به دلیل تحرک کم معمولا دچار یبوست می گردند .

عوامل شایعی که یبوست را تشدید می‌کند عبارتند از: نوع رژیم غذایی، نداشتن رژیم غذایی حاوی سبزیجات و میوه‌ها، کم مصرف کردن مایعات و نداشتن فعالیت فیزیکی مناسب.

مصرف برخی از داروها مثل داروهای ضد فشارخون بالا و برخی داروهای پایین آورندهٔ چربی خون هم در ایجاد یبوست موثرند.

شرایط فیزیولوژیکی مثل حاملگی و افزایش سن، تعدادی از بیماری‌ها که با کاهش حرکت همراه است مانند قطع نخاعی یا بیماری‌های عضلانی مثل دیستروفی عضلانی نیز از علل یبوست‌اند.

برخی بیماری‌های روده بزرگ که به جهت اختلال در حرکات روده بزرگ می‌باشد مثل بیماری رودهٔ تحریک‌پذیر، بیماری‌های مرتبط به عضلات کف لگن و بالاخره افسردگی از علل دیگر ایجاد یبوست هستند.

مصرف مواد مخدر و هم چنین قرص های حاوی مواد مخدر سنتی و صنعتی همانند ترامادول و متادون نیز میتواند باعث ایجاد یبوست گردد .

برای درمان یبوست در مرحله‌ی اول استفاده از رژیم‌های غذایی حاوی فیبر مانند سبزی‌جات؛ میوه‌ها و خوردن مایعات به خصوص آب به مقدار کافی و داشتن فعالیت فیزیکی بسیار مهم است.

چنان چه با رعایت موارد قید شده یبوست ادامه داشته باشد، به سراغ درمان‌های دارویی می‌رویم و لازم است درمان دارویی نیز ابتدا از داروهای کم‌ضرر و بی‌ضرر مانند فیبرهای مکمل غذایی (مانند پودر پسیلیوم) شروع شود و در مرحله‌ی بعدی از داروهای ملین و کم ضرر استفاده می‌شود (مانند شربت منیزیم و لا کتولوز).

در مرحله آخر از داروهای محرک که باعث تحریک روده می‌شوند و مصرف طولانی مدت آن‌ها مضر می‌باشد، استفاده می‌کنیم. البته مصرف داروهای محرک حتماً باید در یک دوره ی کوتاه مدت گیرد.

و تو صیه های تغذیه ای زیر جهت درمان یبوست مفید است .

۱- رژیم غذایی متکی بر کر بوهیدرات به همراه سبزیجات و میوه جات مطمئن ترین درمان برای یبوست است.

۲- تقریباً اکثر مردم، اثرات مثبت آلو را در مورد یبوست می شناسند. آلو می تواند به فرد مبتلا به یبوست کمک کند. بدین طریق که تغییراتی در افزایش فعالیت قسمتهای پایینی روده داده و به یبوست پایان می دهد.

۳- مصرف حبوبات(حبوبات حاوی انواع فیبرها بخصوص فیبرهای بسیارجاذب آب، یعنی سلولزوهمی سلولزمی باشند) می تواند به اجابت مزاج تا حد زیادی کمک نماید.

۴ – نوشیدن روزانه بین ۸ تا ۱۲ لیوان آب

حفظ سلامت پروستات در سالمندان

پروستات ( Prostate )‏ توده ای از غدد است که شکل حلقه ای دارد. و در پایین مثانه بین مقعد و پایه آلت تناسلی مردان قرار گرفته است و مجرای ادرار را احاطه کرده می کند. این غده به اندازه گردو، و بیشتر مایع موجود در منی را ترشح می کند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  پروستات عضوی از دستگاه تناسلی مردانه‌است و به اندازه یک گردوی کوچک، در ابتدا مجرای ادراری در لگن قرار دارد.

غده پروستات در موقع انزال منقبض می‌شود و ماده شیری رنگ قلیایی به منی اضافه می‌کند. حالت ژلاتینی منی به‌دلیل همین ماده‌است.

پروستات در تقسیم بندی غدد بدن به درون‌ریز و برون‌ریز، بدلیل اینکه مواد ترشحی آن از راه مجاری به بیرون از بدن می‌ریزد، جز غدد برون‌ریز محسوب می‌شود.

مایع تولید شده بوسیله پروستات به همراه اسپرم در کیسه‌های منی ذخیره می‌شود. مایع ترشح شده بوسیله پروستات یک سوم مایع منی را تشکیل می‌دهد. این مایع درآمیزش کار حمل و تغذیه اسپرم را بعهده دارد. حالت قلیایی این مایع، اسپرم را در محیط اسیدی واژن حفاظت می‌کند.

از مواد تشکیل دهنده ترشحات پروستات می‌توان به کلسیم، روی، ویتامین ث (اسید سیتریک)، اسید فسفاتاز، آلبومین و آنتی‌ژن اختصاصی پروستات (PSA) اشاره کرد.

پروستات چه کاری انجام می‌دهد؟

یکی از کارهای پروستات کمک به کنترل ادرار، با وارد کردن فشار به قسمت ابتدایی پیشابراه است. همچنین پروستات، مایعی ترشح می‌کند که سلولهای جنسی مرد، یا اسپرمها را فعال نگه می‌دارد. این مایع پیشابراه را مرطوب و لغزنده می‌کند.

این مایع ماهیت قلیایی داشته و نیز مواد مغذی‌ای دارد که برای فعال باقی ماندن اسپرمها، لازم است.

اعمالی که پروستات انجام می‌دهد، نشان می‌دهد که اگرچه بدون پروستات، تقریبا مردان نابارور هستند اما نبود آن نیز تاثیر چندانی در زندگی فرد ندارد.

● آنتی‌ژن اختصاصی پروستات

پروستات پروتئین مخصوصی به نام آنتی‌ژن اختصاصی پروستات یا پی‌اس‌آ (به انگلیسی: PSA)‏ را تولید می‌کند که وارد مایع انزالی می‌شود و در زمان مناسب به حفظ حالت مایع منی کمک می‌کند و جلوی لخته شدن منی را می‌گیرد.

منی اندکی پس از وارد شدن به مهبل، لخته می‌شود به ماده‌ای ژل مانند تبدیل می‌شود و گردن رحم می‌چسبد. ۱۵ تا ۳۰ دقیقه پس از لخته شدن منی، آنزیم PSA این لخته را حل می‌کند و اسپرم‌ها آزادانه می‌توانند درون رحم شنا کنند.

سه گونه بیماری، غده پروستات را مبتلا می‌کند: دو نوع آنها خوش خیم است و غالباً زندگی فرد را به مخاطره نمی‌اندازند و یک نوع آن بدخیم است.

بیماری‌های پروستات ممکن با هم اشتباه شوند، چون بسیاری از نشانه‌های آن‌ها مانند هم است.

این سه بیماری عبارتند از:

- پروستاتیت (التهاب پروستات) که بیشتر به وسیله یک عفونت میکروبی ایجاد می‌شود.

- هایپرپلازی خوش خیم پروستات (BPH) یا بزرگی خوش خیم پروستات که بزرگی غیرسرطانی غده پروستات و یکی از شایعترین اشکال بیماری پروستات است که تقریباًدر نیمی از مردان بالای پنجاه سال دیده می‌شود.

- سرطان پروستات یک بیماری بالقوه شدید است، زیرا بدخیم می‌باشد.

● عفونت پروستات

بعضی از مواقع عفونت پروستات به طور ناگهانی بروز می کند . پروستاتیت یا عفونت پروستات به معنی التهاب غده پروستات است. برای تشخیص عفونت مزمن پروستات علائم باید حداقل ۳ ماه وجود داشته باشند.

دو نوع پروستاتیت وجود دارد.

۱- عفونت باکتریایی مزمن پروستات
۲- التهاب مزمن پروستات یا CPPS

● نشانه عفونت پروستات:

▪ تب و لرز
▪ درد و سوزش به هنگام ادرار و انزال منی
▪ احساس داشتن ادرار به دفعات زیاد و به شدت، ولی فقط مقدار کمی ادرار دفع می شود.
▪ درد شکم
▪ دیدن خون در ادرار

اگر هر کدام از این نشانه ها را داشتید فوراً به دکتر خود مراجعه کنید این گونه عفونت ها با آنتی بیوتیک می توانند درمان شوند.

▪ چرا عفونت باکتریال مزمن پروستات ایجاد می‌شود؟

عفونت باکتریال مزمن پروستات یک نوع عفونت غده پروستات است که در اثر باکتریها ایجاد می‌شود. باکتری‌های ایجاد کننده آن همان باکتریهای تولید کننده عفونت ادراری هستند.

▪ چرا التهاب مزمن پروستات یا سندرم درد مزمن لگن ایجاد می‌شود؟

علت ایجاد این بیماری ناشناخته است. تئوری‌های مختلفی برای علت این بیماری وجود دارد از جمله اینکه علت آن می‌تواند یک میکروب ناشناخته باشد یا بعلت یک مسئله عصبی باشد که پروستات را تحت تأثیر قرار می‌دهد یا در اثر آنتی‌بادی‌هایی می‌باشد که بر علیه سلولهای پروستات عمل می‌کنند.

▪ علائم عفونت باکتریال مزمن پروستات چیست؟

احساس درد و ناراحتی بخصوص در ناحیه مقعد و آلت تناسلی یا در ناحیه پایین کمری از علائم این عفونت است. همچنین ممکن است علائمی مانند سوزش و درد هنگام ادرار کردن، تکرر ادرار و فوریت در دفع ادرار داشته باشد.

▪ علائم التهاب مزمن پروستات یا سندرم درد مزمن لگنی چیست؟

این علائم حداقل باید ۳ ماه وجود داشته باشند:

۱- درد در ناحیه آلت تناسلی، مقعد، قسمت زیر شکم و پایین کمر که شدت آن روز به روز تفاوت دارد.
۲- علائم ادراری مانند درد در هنگام ادرار کردن، فوریت در دفع ادرار، تأخیر در شروع ادرار و جریان ضعیف ادراری
۳- ناتوانی جنسی، ممکن است با درد بعد از فعالیت جنسی همراه باشد.
۴- سایر علائم: احساس خستگی یا درد عمومی

▪ چگونه عفونت یا التهاب پروستات تشخیص داده می‌شود؟

۱- معاینه انگشتی از طریق مقعد:

در این روش پزشک می تواند پروستات حساس و متورم را لمس کند.

۲- آزمایش ادرار:

از طریق مطالعه آزمایشگاهی آزمایش ادرار نیز می‌توان عفونت را تشخیص داد. یا می‌توانند از طریق کشت ادرار نوع عفونت را تشخیص دهند.

برای تشخیص التهاب مزمن پروستات یا درد مزمن لگنی پزشک باید سایر علل علائم ادراری مانند سنگ کلیه، اختلالات مثانه و عفونت‌ها را رد کند تا به تشخیص این بیماری برسد.

برای رسیدن به تشخیص این بیماری ممکن است روشهای مختلفی مانند MRI، نمونه برداری پروستات، آزمایش خون و تست‌های عملکرد مثانه لازم باشد.

▪ چگونه التهاب یا عفونت مزمن پروستات درمان می‌شود؟

عفونت مزمن باکتریال پروستات نیاز به درمان طولانی مدت دارد. گاهی اوقات پزشکان دوز بسیار کمی از آنتی بیوتیک را جهت پیشگیری از عفونت مجدد بمدت شش ماه تجویز می‌کنند.

اگر بیمار در فرآیند تخلیه مثانه دچار مشکل باشد، ممکن است نیاز به داروی خاص یا جراحی داشته باشد.

در درمان التهاب مزمن پروستات یا درد مزمن لگنی معمولاً آنتی بیوتیک‌ها تأثیری ندارند.

تغییر دادن رژیم غذایی، حمام گرفتن با آب گرم و پرهیز کردن از مواد غذایی مانند الکل، نوشیدنی‌های حاوی کافئین و غذاهای تند و ادویه دار می‌تواند در درمان مؤثر واقع شوند. مصرف زیاد مایعات نیز می تواند کمک کننده باشد.

▪ بزرگ شدن پروستات (Benign Prostatic Hyperplasia):

پروستات در دو مقطع زمانی بزرگ می شود، اولین مقطع اوایل دوران بلوغ و مرحله دوم حدودا از سن ۲۵ سالگی است. این بزرگ شدن پروستات کاملا بی ضرر است اما اغلب سبب مشکلات ادراری در سنین بالاتر می شود. تا سن ۶۰ سالگی ۸۰ درصد مردان، مشکلات ادراری ناشی از بزرگ شدن پروستات را تجربه می کنند.

بزرگ شدن پروستات یا ( BPH ) خوش خیم است، اما با بزرگ شدن غده پروستات به «میزراه» (مجرای ادراری) فشار وارد می شود که می تواند عامل مشکلات ادراری از جمله تکرر ادرار، اجبار ناگهانی به دفع ادرار، بیدار شدن از خواب (در شب) برای دفع ادرار، مشکل در شروع ادرار و قطره قطره شدن ادرار در انتها، کامل تخلیه نشدن مثانه و گاه حتی قادر نبودن به دفع ادرار باشد.

در بعضی از مردها، یکی از نشانه های پیری بزرگ شدن پروستات با گذشت زمان است. اگر چه این یک بیماری نیست اما همچنان که این غده بزرگ می شود، به مجرای ادرار فشار بیشتری وارد می کند و می تواند موجب بروز مشکلات دفع ادرار شود.

اگر بزرگ شدن پروستات توسط پزشک کنترل نشود، می تواند به مرور زمان فرد را به شدت دچار مشکلات سلامتی کند؛ مشکلاتی از قبیل عفونت دستگاه ادراری، آسیب به کلیه ها یا مثانه، سنگ مثانه و بی اختیاری ادرار.

گاهی برای درمان از عمل جراحی استفاده می شود و کل غده پروستات توسط عمل جراحی برداشته می شود که اغلب هم فرد از علایم و نشانه های بیماری رهایی می یابد، اما این عمل می تواند فرد را دچار ناتوانی جنسی کند، بنابراین بهتر است عمل جراحی آخرین راه حل باشد و از روش های درمانی دیگر کمک گرفت.

بعضی از این مشکلات عبارتند از :

▪ دفع ادرار همراه با درد
▪ احساس می کنید مقدار ادرار شما زیاد شده است.
▪ کاهش فشار ادرار در هنگام دفع
▪ دفع ناقص ادرار
▪ مشکل داشتن در شروع دفع ادرار و متوقف کردن آن

نشانه‌های انسدادی معمولاً زودتر خودشان را نشان می‌دهند و عبارتند از: تکرر ادرار، احتباس ادرار، کاهش قطر و فشار جریان ادرار و قطره قطره شدن انتهای ادرار.

در واقع این علائم ناشی از تورم پروستات اند. در معاینهٔ بالینی تورم پروستات با TR قابل بررسی است. سونوگرافی به شناسایی بیماری کمک می‌کند.

درمان این مشکل به نوع بیماری، عامل و شدت آن بستگی دارد. به هر حال در مراحل اولیه درمان دارویی و در مراحل بالاتر با جراحی با لیزر و مراحل پیشرفتهٔ جراحی باید جلوی بیماری را گرفت.

اگر دفع ادرار برای شما سخت شده است و این نشانه ها را مشاهده کردید حتماً با پزشک خود مشورت کنید تا راههایی را برای درمان و کنترل بزرگ شدن پروستات به شما ارائه دهد. بعضی از مردها منتظر می مانند و مشاهده می کنند که این علائم شدت بیشتری پیدا کند. اما داروهایی هست که به شما در بهبود این مشکلات کمک می کنند.

فلز روی برای درمان پروستات های ملتهب یا بزرگ بسیار مفید است.

فلز روی یکی از عناصر کمینه (عنصری که مقدار کمی از آن برای رشد طبیعی موجودات زنده لازم است) مهم است و در رشد و تمایز سلول ها نقش حیاتی به عهده دارد.

بررسی ها نشان داده است که کمبود روی بر بزرگ شدن پروستات اثر دارد. بنابراین خوردن غذاهای حاوی روی یا خوردن مکمل های روی توصیه می شود. همچنین خوردن گوجه فرنگی نیز بسیار مفید است.

تحقیقات دانشگاه هاروارد روی ۴۷هزار مرد نشان داد آنهایی که هر هفته ۱۰عدد گوجه فرنگی می خوردند، ۵۰درصد کمتر به سرطان پروستات مبتلا شدند، در واقع خوردن گوجه فرنگی احتمال ابتلا به سرطان پروستات را کاهش می دهد.

محققان معتقدند که این کاهش احتمال ابتلا به سرطان به دلیل وجود «پیگمان» در گوجه فرنگی است.

«پیگمان» قوی ترین و موثرترین کاروتن است که تاکنون کشف شده و دلیل قرمزی رنگ گوجه فرنگی است.

● سرطان پروستات

سرطان پروستات، رشد بدخیم سلولهای پروستات است که معمولاً آهسته و در درون پروستات در طی سالها رشد می‌کند و در این مدت علائم کمی ‌ایجاد می‌کند. اما به مرور زمان به بیرون از پروستات گسترش می‌یابد.

ممکن است به بافتهای دورتر مانند استخوانها، ریه‌ها و کبد نیز دست‌اندازی کند. علائم و نشانه‌ها به میزان پیشرفت بیماری بستگی دارد. این بیماری شایعترین بدخیمی‌منجر به مرگ، بعد از سرطان ریه است.

هیچ کس علت دقیق سرطان پروستات را نمی داند. متخصصین نمی دانند که چرا سرطان پروستات در بعضی از مردها پیشرفت می کند و چرا در بعضی این گونه نیست.

سرطان پروستات اغلب بدخیم بوده در سنین بالا مشاهده می‌شود با علائم انسداد ادراری و… که سطح خونی آنزیم PSA نیز بالا می‌رود. این بیماری معمولا به دنبال هایپرپلازی خوش خیم پروستات و با افزایش سن رخ می‌دهد.

تحقیقات نشان داده است که عوامل مشخصی وجود دارد که مردان را مستعدخطر سرطان پروستات می کند. به طوریکه سرطان در آنها پیشرفت می کند. این عوامل عبارتند از:

▪ پیری: داشتن سن ۵۰ سال و بیشتر

▪ سابقه خانوادگی: داشتن برادر، پدر یا پسری که سرطان پروستات داشته است.

▪ رژیم غذایی: خوردن غذاهای پرچرب و نوشیدن مشروبات الکلی خطر ابتلا را بالا می برد.

▪ نژاد: نژاد آمریکایی آفریقایی بیشترین استعداد ابتلا را دارند.

جراحی و در صورت متاستاز شیمی درمانی، هورمون درمانی و رادیوتراپی از روش‌های درمان این بیماری اند.

● پیشگیری از سرطان پروستات

۱_ به  مردان بالای ۴۰ سال برای غربالگری این بیماری، سالیانه آزمایش‌( PSA ‌از طریق آزمایش خون) و معاینه توسط پزشک توصیه می‌گردد.

۲ _ رعایت رژیم غذایی : بر اساس تحقیقات اخیر دیده‌شده‌است که مصرف بعضی از مواد غذایی مانند سلنیوم، ویتامین D، سویا، چای سبز، لیکوپن (ماده موجود در گوجه فرنگی ) در پیشگیری و حتی کاهش رشد این تومور موثر بوده است.

در انتها مجددا تاکید می کنیم که مردان به خصوص در سن بالا و کسانیکه سابقه خانوادگی داشته اند مرتباً (سالی یکبار) آزمایشهای لازم را انجام دهند چون تشخیص زود هنگام سرطان پروستات می تواند به درمان مؤثرتر و حفظ جان مریض کمک کند.

« Previous PageNext Page »