آینده مبهم کنترل ایدز (AIDS) در جهان

بنا بر آمار سازمان بهداشت جهانی، صندوق کودکان ملل متحد و برنامه مشترک سازمان ملل علیه ایدز به رغم پیشرفت های چشمگیر، هنوز ایدز (AIDS) یکی از مهمترین چالش های جهانی به ویژه در کشورهایی کم درآمد باقی مانده است .

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، امروزه روش های درمانی بیماری ایدز (AIDS) پیشرفت کرده است و قوانینی هم برای مراقبت از مبتلایان این بیماری وجود دارد. اما سازمان های جهانی بهداشت در سال اخیر به اهدافش درباره بیماری ایدز نرسیده است .

برنامه از بین بردن اچ آی وی در اواخر سال ۲۰۱۵ به اهداف بزرگی رسیده است، یک هدف فوق العاده که قدرت ملی و همبستگی بین المللی را نشان می دهد.

نتیجه گسترش درمان ضد رتروویروسی، کاهش شدید میزان مرگ و میر به علت بیماری ایدز بوده است، اقدام هایی برای پیشگیری این بیماری هم شیوع ویروس «اچ آی وی» را کاهش داده است.

از سال ۲۰۰۴ که اوج این بیماری بود تعداد مرگ ها ۴۲ درصد کاهش یافته و جان حدود ۷٫۸ میلیون نفر در ۱۵ سال اخیر نجات یافت.

در ۱۵ سال اخیر در آمریکا حدود ۱۱ میلیون نفر در حال درمان شدن هستند، این مقدار در آغاز قرن ۱۱ هزار نفر بود. مردمی که الان در آفریقا با ایدز زندگی می کنند، نسبت به بیشتر جاهای دنیا بیشتر درمان می شوند. طبق آماری در جولای ۲۰۱۵، نزدیک به ۱۶ میلیون نفر از ۳۷ میلیون نفری که با اچ آی وی زندگی می کنند از روش درمان ضد رتروویروسی استفاده می کنند.

ویروس اچ آی وی سیستم ایمنی بدن را هدف قرار می دهد و برای اولین بار در سال ۱۹۸۴ کشف شد.

کشورهای عضو سازمان ملل در ماه سپتامبر امسال توافق کردند که اهداف جهانی جدیدی برای مبارزه با ایدز تا سال ۲۰۳۰ تعیین کنند.

اما ۱۰ واقعیت ایدز بنابر آمار سازمان بهداشت جهانی، صندوق کودکان ملل متحد و برنامه مشترک سازمان ملل علیه ایدز بدین شرح است:

۱ – هم اکنون ۳۶ میلیون و ۹۰۰ هزار نفر مبتلا به ایدز در جهان زندگی می کنند که ۲٫۶ میلیون آنها کودکان هستند.

۲- در سال ۲۰۱۴ تخمین زده می شود که ۲ میلیون نفر به ویروس ایدز مبتلا شده باشند.

۳- تاکنون ۳۴ میلیون نفر به خاطر ابتلا به ویروس «اچ آی وی» جان خود را از دست داده اند که ۱٫۲ میلیون قربانی این ویروس در سال گذشته بوده است.

۴- تعداد مرگ و میر نوجوانان از این ویروس طی ۱۵ سال گذشته سه برابر شده است.

۵- ویروس ایدز اولین عامل مرگ و میر نوجوانان در آفریقا و دومین عامل مرگ آنها در سطح جهانی است.

۶- در آفریقای سیاه که بالاترین سطح شیوع ویروس ایدز را دارد، نسبت دختران به کل مبتلایان جدید ۱۵ تا ۱۹ ساله به این ویروس ۷ به ۱۰ است.

۷ – در آغاز سال ۲۰۱۵ حدود ۱۵ میلیون نفر خدمات درمان ضدویروسی علیه ایدز دریافت کردند، در حالی که این رقم در سال ۲۰۰۱ حدود یک میلیون نفر بود.

۸- به رغم دسترسی گسترده به آزمایش ویروس «اچ آی وی»، تخمین زده می شود که تنها ۵۱ درصد از مبتلایان از بیماری خود باخبر هستند.

۹- تلاش های جهانی برای مبارزه با این ویروس باعث جلوگیری از ابتلای ۳۰ میلیون نفر به ایدز و ممانعت از مرگ نزدیک به ۸ میلیون نفر از سال ۲۰۰۸ تاکنون شده است.

۱۰- کوبا اولین کشوری است که در سال جاری میلادی اعلام کرد انتقال ویروس ایدز از مادر به جنین کلاً در این کشور متوقف شده است.

ایدز چیست

HIV نوعی ویروس نقص ایمنی است که سبب عفونت سلول های سیستم ایمنی و اختلال در عملکرد آنان می شود. با پیشرفت عفونت، سیستم ایمنی ضعیف تر می شود و در نهایت به سندرم نقص ایمنی پیشرفته (AIDS) منجر می شود. ۱۰ تا ۱۵ سال طول می کشد تا فرد آلوده به ویروس HIV به ایدز مبتلا شود. هیچ درمانی برای این بیماری کشنده وجود ندارد و داروهای ضد ویروسی فقط قادرند که روند سرعت بیماری را کند کنند.

مهمترین علل ابتلا به ایدز

رفتارهای پرخطر محافظت نشده، انتقال خون آلوده، به اشتراک گذاشتن سرنگ آلوده، انتقال از مادر به جنین و زایمان و شیردهی، مهمترین علل انتقال بیماری هستند.

امروزه پیشرفت های علمی چشمگیری در درمان ایدز حاصل شده و قوانینی برای محافظت از بیماران وضع شده است؛ همچنین بشر درک بهتری از این شرایط دارد؛ اما هنوز افراد اطلاعات درستی از نحوه محافظت خود و دیگران از این بیماری ندارند و ایدز به عنوان انگ و تبعیض برای افرادی که به این بیماری مبتلا هستند، باقی مانده است.

پیشگیری ایدز

کاهش تعداد مبتلایان اچ آی وی هنوز به عنوان، مهمترین اهداف تمام کردن اچ آی وی است. هنوز نگرانی های زیادی در رابطه با کم شدن سرعت کاهش ایدز و یا حتی افزایش ایدز در بعضی کشور ها وجود دارد.

دستیار مدیر کل سازمان جهانی بهداشت، در این رابطه گفت: ما باید در همه قسمت ها قوی شویم، تا جلوی شیوع ایدز را بگیریم. قسمت بهداشت درمان باید نقش اساسی ای داشته باشد.

همان دارو هایی که اجازه نمی دهد مبتلاین ویروس اچ آی وی بیمار شوند، نمی گذارند در زنان باردار بیماری به کودکانشان برسد. از سال ۲۰۰۲ در میان ۲۲ کشوری که ۹۰ درصد مبتلایان ایدز در آن زندگی می کنند ۸ کشور توانستند از رسیدن ایدز به بیش از ۵۰ درصد کودکان جلوگیری کنند، ۴ کشور دیگر هم به این هدف نزدیک هستند.

گزارش نگران کننده یونیسف

طبق گزارش جدید یونیسف در ۱۵ سال اخیر آمار مرگ نوجوانانی که به علت ایدز مرده اند، ۳ برابر شده است، اکثر این نوجونان در جنوب آفریقا هستند. این تحقیق نشان می دهد هر ساعت ۲۶ نفر به این بیماری مبتلا می شوند و فقط ۱۰ نفر از آنها در جنوب آفریقا درمان می شوند.

در این منطقه از هر ۱۰ نفری که به ایدز مبتلا می شوند، ۷ نفر دختر هستند. رئیس برنامه اچ آی وی/ایدز در کنفرانسی در ژوهانسبورگ در این رابطه گفت: این بسیار بحرانی است که نوجوانانی که اچ آی وی مثبت هستند به درمان، کمک و حمایت دسترسی داشته باشند، همین‌طور کسانی که اچ‌آی‌وی منفی هستند هم باید آنقدر آگاهی داشته باشند تا سالم باقی بمانند.

نیمی از نوجوانانی که ایدز دارند فقط در آفریقا جنوبی، نیجریه، کنیا، هند، موزامبیک و تانزانیا زندگی می کنند.

به گزارش یونیسف ایدز بزرگترین عامل مرگ نوجوانان در آفریقا و دومین عامل مرگ نوجوانان جهان است.

مروری بر بواسیر یا هموروئید

بواسیر عبارت‌ است‌ از سیاهرگ‌های‌ گشادشده‌ ( واریسی‌) در راست‌ روده‌ یا مقعد. بواسیر ممکن‌ در مجرای‌ مقعدی‌ (بواسیر داخلی‌) یا در مدخل‌ مقعد (بواسیر خارجی‌) واقع‌ شده‌ باشد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، بواسیر ممکن‌ است‌ سال‌ها وجود داشته‌ باشد اما تنها با وقوع‌ خونریزی‌ بدان‌ پی‌برده‌ شود.

علایم‌ شایع‌ :

خونریزی‌. امکان‌ دارد خون‌ قرمز روش‌ به‌ صورت‌ رگه‌هایی‌ در اجابت‌ مزاج‌ دیده‌ شود یا به‌ دنبال‌ اجابت‌ مزاج‌، خون‌ به‌ مقدار کم‌ و به‌ مدت‌کوتاهی‌ چکه‌ کند.
درد، خارش‌ یا ترشح‌ مخاطی‌ پس‌ از اجابت‌ مزاج‌
وجود یک‌ برجستگی‌ در مقعد
احساس‌ این‌ که‌ پس‌ از اجابت‌ مزاج‌، راست‌ روده‌ به‌طور کامل‌ تخلیه‌ نشده‌ باشد (این‌ حالت‌ تنها در مورد بواسیر بزرگ‌ دیده‌ می‌شود).
التهاب‌ و تورم‌

علل‌ :

وارد آمدن‌ فشار مکرر به‌ سیاهرگ‌های‌ مقعد یا راست‌ روده‌
عوامل‌ افزایش‌ دهنده‌ خطر
رژیم‌ غذایی‌ بدون‌ فیبر
نشستن‌ یا ایستادن‌ به‌ مدت‌طولانی‌
چاقی‌
یبوست‌
کم‌شدن‌ تون‌ عضلانی‌ در سنین‌ بالا
جراحی‌ راست‌ روده‌ یا پارگی‌ مجرای‌ تناسلی‌ به‌ هنگام‌ زایمان‌ و دوختن‌ آن‌
بیماری‌ کبدی‌
سرطان‌ روده‌ بزرگ‌
لواط‌
بالا بردن‌ فشار خون‌ در سیستم‌ سیاهرگی‌ دستگاه‌ گوارش‌

پیشگیری‌ :

برای‌ اجابت‌ مزاج‌ عجله‌ نکنید و در عین‌ حال‌ از زور زدن‌ و نشستن‌ طولانی‌مدت‌ در توآلت‌ خودداری‌ کنید.
اگر اضافه‌ وزن‌ دارید، وزن‌ خود را کاهش‌ دهید.
مقدار فیبر غذایی‌ را در رژیم‌ خود افزایش‌ دهید.
روزانه‌ ۱۰-۸ لیوان‌ آب‌ بنوشید.
به‌طور منظم‌ ورزش‌ کنید.

عواقب‌ مورد انتظار :

بواسیر معمولاً با مراقبت‌ مناسب‌ خوب‌ می‌شود، اما علایم‌ ممکن‌ است‌ افت‌ و خیر داشته‌ باشند (یعنی‌ بواسیر ممکن‌ است‌ پس‌ از یک‌ دوره‌ یبوست‌ دوباره‌ ظاهر شود). در مواردی‌ که‌ به‌ درمان‌ محافظه‌کارانه‌ خوب‌ پاسخ‌ نمی‌دهند شاید جراحی‌ مورد نیاز باشد.
عوارض‌ احتمالی‌
کم‌خونی‌ فقر آهن‌ اگر خونریزی‌ قابل‌ توجه‌ باشد.
درد شدید در اثر وجود لخته‌ خون‌ در بواسیر
عفونت‌ یا زخم‌ شدن‌ بواسیر

اصول‌ کلی‌ :

برای‌ تشخیص‌ قطعی‌ ممکن‌ است‌ یکی‌ از روش‌های‌ زیر انجام‌ شوند: آنوسکپی‌ (دیدن‌ مقعد با کمک‌ یک‌ لوله‌ کوتاه‌ به‌ نام‌ آنوسکپ‌، وسیله‌ای‌ لنزدار و دارای‌ یک‌ منبع‌ نورانی‌ در سر آن‌ است‌)، یا پروکتوسکپی‌ (دیدن‌ راست‌ روده‌ و قسمت‌ پایینی‌ روده‌ بزرگ‌ یا وسیله‌ای‌ به‌ نام‌ پروکتوسکپ‌، که‌ وسیله‌ای‌ اپتیک‌ و دارای‌ یک‌ منبع‌ نورانی‌ در سر آن‌ است‌).

درمان‌ با هدف‌ تخفیف‌ علایم‌ صورت‌ می‌گیرد.
هیچ‌گاه‌ برای‌ اجابت‌ مزاج‌ زور نزنید.
پس‌ از اجابت‌ مزاج‌، ناحیه‌ را با ملایمت‌ پاک‌ کنید.
برای‌ تخفیف‌ درد، روزانه‌ چندین‌ بار هر بار به‌ مدت‌ ۲۰-۱۰ دقیقه‌ در آب‌ گرم‌ بنشینید.
برای‌ تخفیف‌ درد و تورم‌ ناشی‌ از وجود لخته‌ در بواسیر یا بیرون‌ زدگی‌ بواسیر، یک‌ روز در رختخواب‌ استراحت‌ کنید و روی‌ ناحیه‌ کیسه‌ یخ‌ بگذارید.

در مواردی‌ که‌ مقاوم‌ به‌ درمان‌ هستند، امکان‌ دارد نیاز به‌ جراحی‌ وجود داشته‌ باشد. روش‌های‌ مختلفی‌ وجود دارند:

بستن‌ یک‌ باند لاستیکی‌ در قاعده‌ بواسیر؛
اسکلروتراپی‌ (تزریق‌ مواد شیمیایی‌ برای‌ بسته‌ شدن‌ سیاهرگ‌ها و تشکیل‌ بافت‌ جوشگاهی‌)؛
جراحی‌ با سرما (یخ‌ زدن‌ بواسیر با نیتروژن‌ مایع‌)؛
انعقاد بواسیر (با اشعه‌ مادون‌ قرمز یا لیزر)؛
در آوردن‌ بواسیر

داروها :

برای‌ درد خفیف‌، خارش‌، یا کاهش‌ تورم‌، می‌توان‌ از داروهایی‌ که‌ اختصاصاً برای‌ تخفیف‌ علایم‌ بواسیر ساخته‌ شده‌اند استفاده‌ کرد. اگر علایم‌ بواسیر به‌ هنگام‌ حاملگی‌ رخ‌ دهند، از پزشک‌ خود در مورد داروهای‌ مناسب‌ که‌ در حاملگی‌ مشکلی‌ ایجاد نکند سؤوال‌ کنید.

اگر نیاز به‌ استفاده‌ از مسهل‌ باشد، از نرم‌کننده‌های‌ اجابت‌ مزاج‌ استفاده‌ کنید.

فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری :

محدودیتی‌ برای‌ آن‌ وجود ندارد. کار روده‌ با آمادگی‌ جسمانی‌ مناسب‌ بهبود می‌یابد.

رژیم‌ غذایی‌ :

برای‌ پیشگیری‌ از یبوست‌، یک‌ رژیم‌ متعادل‌ حاوی‌ مواد غذایی‌ دارای‌ فیبر زیاد، مثل‌ میوه‌های‌ تازه‌، کلوچه‌، حبوبات‌، سبزیجات‌ و غلات‌ سبوس‌دار داشته‌ باشید.
روزانه‌ ۱۰-۸ لیوان‌ مایعات‌ بنوشید.
اگر اضافه‌ وزن‌ دارید، وزن‌ خود را کم‌ کنید.

درچه شرایطی باید به پزشک مراجعه نمود؟

اگر در همان‌ جایی‌ که‌ بواسیر بوده‌ است‌ یک‌ برجستگی‌ سفت‌ تشکیل‌ شود.
اگر بواسیر باعث‌ درد شدید می‌شود که‌ با درمان‌های‌ ذکر شده‌ در بالا تخفیف‌ نیابد.
اگر خونریزی‌ زیاد باشد (بیش‌ از مقداری‌ که‌ در قسمت‌ علایم‌ ذکر شد). البته‌ باید به‌ یادداشت‌ که‌ خونریزی‌ ممکن‌ است‌ یکی‌ از علایم‌ اولیه‌ سرطان‌ باشد.

شیوه های جدید معالجه هموروئید (بواسیر) :

هموروئید یا بواسیر بیماری بسیار شایعی است که افراد را در سنین مختلف چه جوان و چه پیر مبتلا می کند اما بسیاری افراد به علت شرم از بیان آن و مراجعه به پزشک خودداری می کنند.

مقاله زیر به شیوه هاى جدید درمان این بیمارى مى پردازد.شما ممکن است با اسم هموروئید آشنا نباشید ولى حتماً کلمه بواسیر را شنیده اید. بایستى متذکر شد که هموروئید همان بواسیر است و یکى از بیمارى هاى شایع جراحى است و حدود ۷۵ درصد افراد به ویژه افراد بالاى ۳۰ سال در طول زندگى خود به این بیمارى مبتلا مى شوند.

• هموروئید چیست ؟

هموروئیدها بالشتک هاى عروقى طبیعى هستند که در ناحیه کانال مقعدى در قسمت ۴ سانتى مترى انتهاى روده بزرگ (راست روده) قرار دارند و در دو قسمت داخل و خارج کانال مقعد قرار دارند که به آن هموروئیدهاى داخلى و خارجى مى گویند.

هموروئیدها ارگان هاى طبیعى این ناحیه هستند که در اثر زور زدن به دنبال یبوست مزاج و یا اسهال مى توانند پرخون و متورم شده و در صورت تکرار یبوست و زور زدن موقع اجابت مزاج این بالشتک هاى عروقى متورم و دچار پارگى و زخمى شده و به صورت خونریزى و بیرون زدگى و گاهاً درد به هنگام اجابت مزاج خود را نشان دهند.

• انواع هموروئید:

هموروئیدهاى داخلى از نظر شدت علائم به چهار درجه تقسیم مى شوند.
درجه اول: خونریزى بدون بیرون زدگى
درجه دوم: خونریزى همراه بیرون زدگى که خودبه خود جا مى رود
درجه سوم: خونریزى به همراه بیرون زدگى که با دست جا مى رود
درجه چهارم: خونریزى به همراه بیرون زدگى که با دست جا نمى رود
هموروئیدهاى خارجى معمولاً به صورت یک برجستگى خارجى در بیرون ناحیه مقعد قرار داشته و اکثراً با درد و تورم همراه است.

• چه عواملى باعث ایجاد هموروئید مى شود؟

علت واقعى هموروئید مشخص نیست. ولیکن عوامل مهم و موثر در بروز آن عبارتند از:
۱- یبوست مزمن
۲- اسهال مزمن
۳- زور زدن موقع اجابت مزاج
۴- نشستن طولانى مدت در توالت
۵- افزایش سن
۶- عوامل ارثى
۷- حاملگى
۸- تحرک کم
۹- مصرف غذاهاى کم فیبر، عدم استفاده از میوه جات و سبزیجات، مصرف الکل و…

• علایم و نشانه هاى هموروئید چیست؟

خونریزى: اولین و شایع ترین علامت خونریزى است. خونریزى هنگام اجابت مزاج است که پس از دفع مدفوع سفت ایجاد مى شود و به صورت خون روشن و تازه روى کاسه توالت مى چکد. وضعیت آن طورى است که اکثراً پس از مدفوع است و به عبارتى از مدفوع جدا است.

افراد بایستى متوجه باشند که اگر خون مخلوط با مدفوع باشد بایستى به سایر عوامل مثل سرطان ها، پولیپ ها و کولیت ها مشکوک شده و حتماً بررسى کامل کولون توسط جراح متخصص کولورکتال انجام شود.

خروج توده (بیرون زدگى): دومین علامت بیرون زدگى است که گاهاً بالشتک هاى هموروئیدى از مقعد خارج شده که خود به خود جا رفته و یا براى جااندازى نیاز به دستکارى دارند و گاهى آنقدر وسیع هستند که قابل جااندازى نیستند و بایستى سریع تر به جراح مراجعه شود.

درد: سومین علامت درد است که در هموروئیدهاى درجه سوم، چهارم عارضه دار شده و یا هموروئیدهاى خارجى و مخلوط بروز مى کند.

• درمان هموروئید چگونه است ؟

اصولاً براى برطرف کردن علایم هموروئید با توجه به نوع و تشخیص پزشک متخصص در این رشته چندین روش درمانى وجود دارد.

۱- درمان طبى: که معمولاً براى هموروئیدهاى خفیف درجه اول و یا دوم توصیه مى شود که عبارت است از کنترل یبوست به وسیله مصرف رژیم غذایى پر فیبر مثل میوه جات و سبزیجات، کاهو، آلو، انجیر، نان سبوس دار، اصلاح عادت اجابت مزاج، استفاده از پمادهاى ضد هموروئید و استفاده از ملین ها و لگن آب گرم.

۲- درمان هاى سرپایى : امروزه پزشکان و بیماران درجستجوى راه هاى ساده، موثر و بدون عارضه و یا با کمترین عارضه هستند. از آنجا که روش هاى جراحى معمول با بسترى شدن بیمار، نیاز به بیهوشى، درد پس از عمل، احتمال خونریزى، ترشح، عفونت و از کارافتادگى همراه بوده و نیاز به مراقبت هاى طولانى مدت دارند، لذا تلاش هاى زیادى براى مهار بیمارى هموروئید به روش هاى متعدد سرپایى از قبیل کوتر کردن، منجمد کردن، رابر بند لیگاتور و سایر روش ها بوده است. ولیکن هیچکدام درمان قطعى براى تمام هموروئیدها نبوده و اکثر این روش ها محدودیت هایى دارند. از جمله شایع ترین این روش ها تا کنون روش بستن هموروئید با حلقه لاستیکى است.

• بستن با حلقه لاستیکى ( رابر بند):

یکى از روش هاى جدید و شایعى که طرفداران زیادى دارد بستن هموروئید با حلقه لاستیکى (رابر بند) است. این روش در مورد هموروئیدهاى درجه دوم و سوم مناسب بوده و به صورت سرپایى بدون استفاده از بى حسى و بیهوشى در مطب قابل انجام است. محدودیت هاى آن در مورد هموروئیدهاى خارجى و یا مخلوط است.
در این روش با کمک یک وسیله یک بارمصرف حلقه لاستیکى را روى قاعده هموروئید قرار داده تا به تدریج هموروئید سیاه شده و بیفتد. این روش در ایران و در بسیارى از مطب ها و درمانگاه هاى تخصصى کولورکتال انجام مى شود. مزیت این روش به سایر روش ها هزینه کم و نداشتن خطر ابتلا به بیمارى هاى عفونى است.

• روش بستن شریان هموروئید با استفاده از داپلر (DG-HAL ) :

در این روش نوین درمان، با پاکه (بالشتک) هموروئید برخورد غیرمستقیم مى شود. یعنى عروق اصلى تغذیه کننده هموروئید مسدود مى شود که نهایتاً منجر به کاهش و یا قطع جریان خون به بالشتک هموروئیدى شده و تورم آن از بین رفته، هموروئید چروکیده شده و در نتیجه علائم نیز از بین مى رود.

طبق گزارشات متعدد این روش بر انواع هموروئیدها نتایج خوبى داشته است.

این روش براى اولین بار در سال ۱۹۹۵ ابداع و از آن زمان در مراکز معتبر متعدد جهان به طور موفقیت آمیزى به کار رفته و امروزه استفاده از این روش تحول اساسى در درمان آسان و بدون عارضه و بدون بیهوشى هموروئید به وجود آورده و مورد استقبال جراحان قرار گرفته است. از مزایاى آن به کوتاه بودن زمان عمل، عدم نیاز به بیهوشى کامل در حین عمل، نداشتن درد و خونریزى و درصد موفقیت بالا مى توان اشاره کرد. خوشبختانه این روش در ایران نیز قابل انجام است.

• درمان به روش لیزر :

یکى دیگر از روش هاى جدید براى معالجه هموروئید استفاده از لیزر است که در نهایت برش و برداشتن بافت هموروئیدى است که با امواج لیزر صورت مى گیرد که روشى گران است و مزیت چندانى نسبت به جراحى ندارد. به طور کلى امروزه گرایش به اعمال جراحى سرپایى بخصوص رابربندینگ و روش DG – HAL رو به افزایش است و استقبال جراحان از این روش رو به فزونى است، که هر دو روش مذکور در سال هاى اخیر در ایران معرفى گشته و در حال حاضر انجام مى گردد.

هیچ کس، به غیر از یک متخصص روده و مقعد، دوست ندارد در مورد بواسیر صحبت کند. اطلاعات کمی در مورد این بیماری در میان عموم وجود دارد، و از طریق رسانه های گروهی نیز اطلاعات کمی ارائه می شود، از اینرو افراد معمولاً تصور می کنند که این بیماری جزء بیماری های نادر است. درصورتی که برخلاف این تصور، افراد بسیار زیادی به آن مبتلا می شود. برطبق تحقیقاتی که در سال ۱۹۹۱ بر این بیماری انجام گرفت، مشخص شد که حدود ۱۰۰ میلیون امریکایی به آن مبتلا هستند.
مبتلایان بسیاری، احتمالاً از روی خجالت، به دنبال درمان آن برنمی آیند. برای این دسته از افراد، عمل دفع و نشستن بر سطوح سفت و سخت، بسیار دردناک و عذاب آور خواهد بود.
اما برای مبتلایان و همچنین آن دسته از افراد که به این بیماری مبتلا نیستند خبر خوبی داریم: راه های بسیاری برای پیشگیری و درمان این بیماری وجود دارد.

انواع مختلف بواسیر :

همه ی ما در قسمت مقعد، رگ های بواسیری داریم. اگر این رگ ها تحریک شوند، ممکن است ملتهب شده، ورم کرده یا حتی خونریزی کنند. این وضعیت معمولاً بواسیر نامیده می شود. بواسیر دو نوع دارد: بواسیر خارجی و بواسیر داخلی.

بواسیر خارجی :

بواسیر خارجی برآمدگی نرمی در اطراف دهانه ی مقعد است. گاهی اوقات ممکن است حالتی به نام بواسیر ترومبوز رخ دهد. در این وضعیت، یک لخته ی خونی ایجاد شده و آن برآمدگی سفت می شود. از آنجا که بافت های اطراف مقعد پوشیده از پایانه های عصبی است، بواسیر خارجی معمولاً بسیار دردناک است.

بواسیر داخلی :

از آنجا که پایانه های عصبی حساس در مقابل درد زیادی در داخل کانال مقعد وجود ندارد، این نوع بواسیر خیلی دردناک نیست. اما ممکن است که حین عمل دفع، این بواسیرها خونریزی کنند. گاهاً ممکن است این نوع بواسیر تا اندازه ای ملتهب شود که به خارج دهانه ی مقعد کشیده شود. این وضعیت سقوط و پایین آمدن بواسیر نامیده می شود.
به طور کلی، شدت بواسیر داخلی چهار درجه یا مرحله دارد:
در مرحله ی اول، بواسیرهای کوچکی در لایه ی داخلی دهانه ی مقعد ایجاد می شوند. در اکثر این افراد، این مرحله مورد توجه قرار نمی گیرد، مگر اینکه کشیده شدن مدفوع سخت بر روی سطح مقعد ایجاد کمی خونریزی کند.

دردرجه ی دوم، قسمت کوچکی از بواسیر در حین عمل دفع از دهانه ی مقعد بیرون می آید. اما بافت پیوندی کانال مقعد هنوز آنقدر سخت و محکم هست تا این بواسیرها را دوباره به داخل مقعد برگرداند.

در مرحله سوم، بواسیرهای دردناک در حالت پایین افتادگی و بیرون از مقعد باقی می مانند. اما می توان با دقت زیاد آنها را با دست به داخل دهانه ی مقعد بازگرداند.

شدیدترین و جدی ترین مرحله از این بیماری زمانی است که میزان زیادی از این بواسیرها در یک زمان از دهانه ی مقعد بیرون می آیند. این موقعیت دردناک و خطرناک نیاز به جراحی فوری دارد.

علائم :

افرادی که به این بیماری مبتلا گشته اند، معمولاً حین عمل دفع دچار خونریزی، خارش، درد و ناراحتی در ناحیه مقعد می شوند. در موارد شدید، بواسیرهای داخلی ممکن است از دهانه ی مقعد بیرون بیایند، و بواسیرهای خارجی لخته های خونی ایجاد خواهند کرد.
آیا شما نیز در خطر ابتلا هستید؟

همه می توانند به بواسیر مبتلا شوند. در واقع بیش از نیمی از افراد پس از ۵۰ سالگی گرفتار این بیماری می شوند.

در اکثر موارد این بیماری از فشار و درد در هنگان انجام عمل دفع ایجاد می شود. از عوامل دیگر این بیماری می توان به وراثت، بالا رفتن سن، یبوست، اسهال، و عمل جنسی اشاره کرد.

وقتی کسی یکبار به این بیماری مبتلا شود، احتمال تکرار مداوم آن بسیار زیاد است. این به این دلیل است که تورم باعث ضعیف شدن دیواره های رگ ها می شود و در نتیجه آمادگی بیشتری برای تورم دوباره پیدا می کنند.

آیا راه هایی برای پیشگیری وجود دارد؟

اگر تابه حال آنقدر خوش شانس بوده اید که به این بیماری مبتلا نشوید، در اینجا راه هایی برای پیشگیری از آن آورده ایم. حتی اگر مبتلا به آن هستید، با این روش ها می توانید از ابتلا شدن دوباره در آینده جلوگیری کنید.
موادغذایی فیبردار بیشتر بخورید: خوردن بیشتر میوه جات، سبزیجات و حبوبات باعث می شود مدفوع بزرگتر شده و آسان تر دفع شود.

مایعات بیشتر بنوشید: خوردن مایعات زیاد، مدفوع را نرم تر می کند و فشار هنگام عمل دفع کمتر می شود.

عمل دفع را سرموقع انجام دهید: به تاخیر انداختن عمل دفع باعث خشک و سفت شدن مدفوع می گردد و دفع آن بسیار دشوار خواهد شد.

ورزش کنید: فعالیت بدنی باعث کاهش فشار وارد بر رگ ها شده و احتمال یبوست را نیز کاهش می دهد.

به مدت طولانی ننشینید و نایستید: نشستن و ایستادن به مدت طولانی بر رگ ها فشار وارد می آورد. اگر کارتان طوری است که باید برای مدتی طولانی بنشینید، حتماً هر از چند گاهی بلند شده و در اطراف چرخی بزنید.

خود درمانی برای تسکین موقت :

گرچه اکثر بواسیرها به خودی خود درمان می شوند، راه هایی هست که بتوانید این فرایند درمانی را سریعتر کرده و از میزان درد خود بکاهید.

حمام کنید: خوابیدن در وان آب گرم به مدت ۱۰ تا ۱۵ دقیقه از تورم و درد می کاهد.

یخ بگذارید: با گذاشتن کمپرس یخ بر روی قسمت آسیب دیده می توانید از تورم آن بکاهید.

از کرم استفاده کنید: کرم های موجود در بازار که حاوی عصاره ی فندق، هیدروکورتیزون یا سایر عوامل ضد التهاب هستند، می توانند به کاهش تورم و درد کمک کنند.

درمان های پزشکی و جراحی :

این نوع درمان ها معمولاً برای موارد حاد از بواسیر توصیه می شوند و شامل انواع زیر هستند:
بستن رگ: یک بند لاستیکی به دور بواسیر بسته می شود تا ورود جریان خون به آن را متوقف کند. پس از چند روز، بواسیرها و بند لاستیکی خشک و چروک شده و می افتند، اما ممکن است هفته ها طول بکشد تا ناحیه ی آسیب دیده به طور کامل درمان شود. این مرحله معمولاً بسیار دردناک و همراه با خونریزی است.
تصلب درمانی: یک محلول شیمیایی به داخل رگ تزریق می شود تا بواسیرها را جمع کرده و کوچک کند.

انعقاد: از یک لیزر برای سوزاندن و جمع کردن بافت های بواسیری استفاده می شود.

بواسیر برداری: این روش معمولاً زمان سقوط و پایین افتادن بواسیرها استفاده میشود. این روش به صورت عمل جراحی انجام می شود که نیاز به بستری شدن دارد.

مکمل های گیاهی :

روش دیگر برای درمان بواسیر استفاده از ترکیبات گیاهی است. یک مکمل گیاهی به نام همارون برای درمان بواسیر بسیار مفید شناخته شده و هیچ عوارض جانبی نیز ندارد.
عنصر فعال اصلی در همارون، عصاره ی تصفیه شده ی سوفورا ژاپونیکا یا درخت پاگودای ژاپنی است، که باعث نرمال کردن خاصیت نفوذپذیری رگ ها و مویرگ ها شده، دیواره های رگی را مستحکم می کند و مودغذایی لازم برای سلامت رگ ها را فراهم می کند. همارون باعث تسکین درد، خارش، حساسیت و ناراحتی بواسیر می شود.
تحقیقات انجام شده بر روی عصاره های سوفورا نشان داده است که %۹۴ از افرادی که از این ترکیب گیاهی استفاده کرده اند، فارغ از هرگونه خونریزی، خارش، تورم و التهاب بوده اند

پاسخ به پرسش هایی در رابطه با بواسیر

آذر ۱۱, ۱۳۹۴ بواسطة:   موضوع : آموزش سلامت, مشروح اخبار

بواسیر بیماری مزمن و دردناکی است که متاسفانه اکثر مبتلایان از ابراز آن خودداری می کنند. شما می توانید با شناخت علائم بواسیر درمان های خانگی بواسیر را دنبال کنید.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، بواسیر جزو بیماریهای شایع می باشد، که مشکلات زیادی را برای فرد به وجود می آورد، در این بخش از سایت آکاایران سعی داریم تا شما را با بیماری بواسیر و راه های درمان آن آشنا کنیم، با ما همراه باشید.

بواسیر عبارت است از سیاهرگ های گشادشده ( واریسی ) در راست روده یا مقعد. بواسیر ممکن در مجرای مقعدی (بواسیر داخلی ) یا در مدخل مقعد (بواسیر خارجی ) واقع شده باشد. بواسیر ممکن است سال ها وجود داشته باشد اما تنها با وقوع خونریزی بدان پی برده شود.

علایم‌ شایع‌ :

خونریزی‌. امکان‌ دارد خون‌ قرمز روش‌ به‌ صورت‌ رگه‌هایی‌ در اجابت‌ مزاج‌ دیده‌ شود یا به‌ دنبال‌ اجابت‌ مزاج‌، خون‌ به‌ مقدار کم‌ و به‌ مدت‌کوتاهی‌ چکه‌ کند.
درد، خارش‌ یا ترشح‌ مخاطی‌ پس‌ از اجابت‌ مزاج‌
وجود یک‌ برجستگی‌ در مقعد
احساس‌ این‌ که‌ پس‌ از اجابت‌ مزاج‌، راست‌ روده‌ به‌طور کامل‌ تخلیه‌ نشده‌ باشد (این‌ حالت‌ تنها در مورد بواسیر بزرگ‌ دیده‌ می‌شود).
التهاب‌ و تورم‌

علل‌ :

وارد آمدن‌ فشار مکرر به‌ سیاهرگ‌های‌ مقعد یا راست‌ روده‌
عوامل‌ افزایش‌ دهنده‌ خطر
رژیم‌ غذایی‌ بدون‌ فیبر
نشستن‌ یا ایستادن‌ به‌ مدت‌طولانی‌
چاقی‌
یبوست‌
کم‌شدن‌ تون‌ عضلانی‌ در سنین‌ بالا
جراحی‌ راست‌ روده‌ یا پارگی‌ مجرای‌ تناسلی‌ به‌ هنگام‌ زایمان‌ و دوختن‌ آن‌
بیماری‌ کبدی‌
سرطان‌ روده‌ بزرگ‌
لواط‌
بالا بردن‌ فشار خون‌ در سیستم‌ سیاهرگی‌ دستگاه‌ گوارش‌

پیشگیری‌ :

برای‌ اجابت‌ مزاج‌ عجله‌ نکنید و در عین‌ حال‌ از زور زدن‌ و نشستن‌ طولانی‌مدت‌ در توآلت‌ خودداری‌ کنید.
اگر اضافه‌ وزن‌ دارید، وزن‌ خود را کاهش‌ دهید.
مقدار فیبر غذایی‌ را در رژیم‌ خود افزایش‌ دهید.
روزانه‌ ۱۰-۸ لیوان‌ آب‌ بنوشید.
به‌طور منظم‌ ورزش‌ کنید.

عواقب‌ مورد انتظار :

بواسیر معمولاً با مراقبت‌ مناسب‌ خوب‌ می‌شود، اما علایم‌ ممکن‌ است‌ افت‌ و خیر داشته‌ باشند (یعنی‌ بواسیر ممکن‌ است‌ پس‌ از یک‌ دوره‌ یبوست‌ دوباره‌ ظاهر شود). در مواردی‌ که‌ به‌ درمان‌ محافظه‌کارانه‌ خوب‌ پاسخ‌ نمی‌دهند شاید جراحی‌ مورد نیاز باشد.
عوارض‌ احتمالی‌
کم‌خونی‌ فقر آهن‌ اگر خونریزی‌ قابل‌ توجه‌ باشد.
درد شدید در اثر وجود لخته‌ خون‌ در بواسیر
عفونت‌ یا زخم‌ شدن‌ بواسیر

اصول‌ کلی‌ :

برای‌ تشخیص‌ قطعی‌ ممکن‌ است‌ یکی‌ از روش‌های‌ زیر انجام‌ شوند: آنوسکپی‌ (دیدن‌ مقعد با کمک‌ یک‌ لوله‌ کوتاه‌ به‌ نام‌ آنوسکپ‌، وسیله‌ای‌ لنزدار و دارای‌ یک‌ منبع‌ نورانی‌ در سر آن‌ است‌)، یا پروکتوسکپی‌ (دیدن‌ راست‌ روده‌ و قسمت‌ پایینی‌ روده‌ بزرگ‌ یا وسیله‌ای‌ به‌ نام‌ پروکتوسکپ‌، که‌ وسیله‌ای‌ اپتیک‌ و دارای‌ یک‌ منبع‌ نورانی‌ در سر آن‌ است‌).

درمان‌ با هدف‌ تخفیف‌ علایم‌ صورت‌ می‌گیرد.
هیچ‌گاه‌ برای‌ اجابت‌ مزاج‌ زور نزنید.
پس‌ از اجابت‌ مزاج‌، ناحیه‌ را با ملایمت‌ پاک‌ کنید.
برای‌ تخفیف‌ درد، روزانه‌ چندین‌ بار هر بار به‌ مدت‌ ۲۰-۱۰ دقیقه‌ در آب‌ گرم‌ بنشینید.
برای‌ تخفیف‌ درد و تورم‌ ناشی‌ از وجود لخته‌ در بواسیر یا بیرون‌ زدگی‌ بواسیر، یک‌ روز در رختخواب‌ استراحت‌ کنید و روی‌ ناحیه‌ کیسه‌ یخ‌ بگذارید.

در مواردی‌ که‌ مقاوم‌ به‌ درمان‌ هستند، امکان‌ دارد نیاز به‌ جراحی‌ وجود داشته‌ باشد. روش‌های‌ مختلفی‌ وجود دارند:

بستن‌ یک‌ باند لاستیکی‌ در قاعده‌ بواسیر؛
اسکلروتراپی‌ (تزریق‌ مواد شیمیایی‌ برای‌ بسته‌ شدن‌ سیاهرگ‌ها و تشکیل‌ بافت‌ جوشگاهی‌)؛
جراحی‌ با سرما (یخ‌ زدن‌ بواسیر با نیتروژن‌ مایع‌)؛
انعقاد بواسیر (با اشعه‌ مادون‌ قرمز یا لیزر)؛
در آوردن‌ بواسیر

داروها :

برای‌ درد خفیف‌، خارش‌، یا کاهش‌ تورم‌، می‌توان‌ از داروهایی‌ که‌ اختصاصاً برای‌ تخفیف‌ علایم‌ بواسیر ساخته‌ شده‌اند استفاده‌ کرد. اگر علایم‌ بواسیر به‌ هنگام‌ حاملگی‌ رخ‌ دهند، از پزشک‌ خود در مورد داروهای‌ مناسب‌ که‌ در حاملگی‌ مشکلی‌ ایجاد نکند سؤوال‌ کنید.

اگر نیاز به‌ استفاده‌ از مسهل‌ باشد، از نرم‌کننده‌های‌ اجابت‌ مزاج‌ استفاده‌ کنید.

فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری :

محدودیتی‌ برای‌ آن‌ وجود ندارد. کار روده‌ با آمادگی‌ جسمانی‌ مناسب‌ بهبود می‌یابد.

رژیم‌ غذایی‌ :

برای‌ پیشگیری‌ از یبوست‌، یک‌ رژیم‌ متعادل‌ حاوی‌ مواد غذایی‌ دارای‌ فیبر زیاد، مثل‌ میوه‌های‌ تازه‌، کلوچه‌، حبوبات‌، سبزیجات‌ و غلات‌ سبوس‌دار داشته‌ باشید.
روزانه‌ ۱۰-۸ لیوان‌ مایعات‌ بنوشید.
اگر اضافه‌ وزن‌ دارید، وزن‌ خود را کم‌ کنید.

درچه شرایطی باید به پزشک مراجعه نمود؟

اگر در همان‌ جایی‌ که‌ بواسیر بوده‌ است‌ یک‌ برجستگی‌ سفت‌ تشکیل‌ شود.
اگر بواسیر باعث‌ درد شدید می‌شود که‌ با درمان‌های‌ ذکر شده‌ در بالا تخفیف‌ نیابد.
اگر خونریزی‌ زیاد باشد (بیش‌ از مقداری‌ که‌ در قسمت‌ علایم‌ ذکر شد). البته‌ باید به‌ یادداشت‌ که‌ خونریزی‌ ممکن‌ است‌ یکی‌ از علایم‌ اولیه‌ سرطان‌ باشد.

بواسیر در چه افرادی بروز می کند؟
بواسیر با نسبت برابر زنان و مردان را گرفتار می سازد، اما عواملی که باعث افزایش خطر ابتلا به آن می شوند عبارتند از :عوامل ژنتیکی(یکی از والدین یا هردو مبتلا به بواسیر باشند)، حاملگی، چاقی مفرط، مشاغلی که نیاز به ایستادن های طولانی مدت دارند و مشاغلی که نیاز به جا به جا کردن مکرر اجسام سنگین دارند.

برای پیشگیری از بواسیرچه اقداماتی می توان انجام داد؟
بهترین اقدام برای جلوگیری از ابتلا به بواسیر، پیشگیری از یبوست است. برای این کار، توصیه های زیر را بکار گیرید: مواد غذایی سرشار از فیبر مانند میوه های تازه(تا حد امکان با پوست)، سبزیجات تازه و نان های سبوس دار بخورید، مایعات فراوان بنوشید(حداقل ۸لیوان آب در روز) و از مصرف نوشیدنی های کافئین دار مانند چای و قهوه خودداری کنید.

به طور منظم ورزش کنید، مصرف مواد کم فیبر مانند بستنی، پنیر ، نان سفید و گوشت را کاهش دهید. نیاز به اجابت مزاج را به تأخیر نیندازید، برای اجابت مزاج به بدن خود وقت کافی بدهید و از زور زدن زیاد بپرهیزید. از نشستن و یا ایستادن طولانی مدت بپرهیزید و پیاده روی های کوتاه انجام دهید، از جا به جا کردن اجسام سنگین خودداری کنید و در صورت اقدام به این کار، نفس خود را در سینه حبس نکنید. لازم است که خانمهای باردار بیشتر روی پهلوها دراز بکشند تا از فشار بر روی رگهای داخل شکم و لگن کاسته شود.

چگونه بواسیر تشخیص داده می شود؟
تشخیص بواسیر توسط معاینه پزشک صورت می گیرد. اگر معاینه کافی نباشد، از وسایلی مانند آنوسکوپ ، سیگموئیدوسکوپ، باریوم انما و یا کولونوسکوپ نیز کمک گرفته می شود. باید توجه داشت که مهمترین نکته در تشخیص بواسیر، افتراق آن از سایر بیماریها است زیرا بعضی از سرطانهای روده نیز مشابه بواسیر باعث خونریزی از مقعد میشوند. بر این اساس هر فردی که به خونریزی مقعد دچار میشود حداقل یک مرتبه باید توسط متخصص جراحی ویزیت و معاینه شود.

درموارد خفیف که نیاز به جراحی ندارند،درمان به چه روشی انجام می شود؟
اگر بواسیر شما از نوع خفیف باشد، با مشورت پزشک معالج خود می توانید اقدامات زیر را انجام دهید: بعد از دفع مدفوع، محل مقعد را به آرامی با آب شست و شو دهید و از ساییدن و فشار آوردن به مقعد خودداری کنید و از به کار بردن صابون در ناحیه مقعد خودداری کنید چرا که این مواد باعث افزایش تحریک پذیری خواهند شد. سه یا چهار بار در روز و هر بار پانزده دقیقه ، بلافاصله بعد از دفع مدفوع و شست و شوی خود، در لگن آب گرم بنشینید. از مواد غذایی سرشار از فیبر و مایعات فراوان استفاده کنید، از ایستادن یا نشستن طولانی مدت بپرهیزید و از لباس زیر نخی استفاده کنید.

چه راههای درمانی دیگری برای بواسیر وجود دارد؟
اغلب بواسیرها بدون نیاز به درمان و به طور خود به خود بعد از یک یا دو هفته بهبود میابند. اما اگر بهبود نیافت بنابر نظر پزشک معالج و نیز شرایط بیمار، نیاز به مداخله ی جراحی مطرح خواهد شد. توجه داشته باشید هیچ اقدام درمانی(اعم از دارویی و جراحی ) نمی تواند از عود مجدد بواسیر جلوگیری کند مگر اینکه تغییرات مورد نظر را در رژیم غذایی خود بدهید ، ورزش منظم را فراموش نکنید، در صورت داشتن اضافه وزن از وزن خود بکاهید و خود را به داشتن اجابت مزاج منظم عادت دهید.

پس از جراحی چه مدت نیاز به بستری خواهد بود؟
بین ۱ تا ۲ روز.

پس از جراحی چند روز باید در آب ولرم نشست؟
به مدت حداقل ده روز، سه یا چهار بار در هر روز و هربارپانزده دقیقه ، بلافاصله بعد از دفع مدفوع و شست و شوی خود، در لگن آب گرم بنشینید. در لگن باید به قدری آب بریزید که ناحیه مقعد شما را بپوشاند.

مفهوم جواب پاتولوژی چیست؟
در حین جراحی هر گونه نسجی که از بدن برداشته شود باید به آزمایشگاه فرستاده شود تا از نظر بدخیمی مورد آزمایش واقع شود ونیز تشخیص مورد تائید قرار گیرد که این کار در آزمایشگاه پاتولوژی صورت می گیرد و جواب آن حدود دو هفته بعد از عمل آماده میشود.

آیا بخیه محل عمل باید خارج شود؟
معمولا نخی که برای عمل جراحی شما مورد استفاده قرار می گیرد از نوع قابل جذب است و نیازی به خارج کردن آن نیست.

علائم هشدار دهنده برای مراجعه زودهنگام به پزشک چیست؟
در صورت مشاهده هر کدام از علائم زیر بعد از عمل جراحی به پزشک خود مراجعه نمایید: درد شدید ، خونریزی شدید، تب ، لرز و یا تعریق .

چند روز بعد از عمل می توان حمام رفت؟
۲۴ تا ۴۸ ساعت بعد از عمل میتوانید به حمام بروید.

پس از ترخیص به چه داروهایی نیاز است؟
بسته به نظر جراح، مسکن و آنتی بیوتیک برای شما تجویز میشود.

بواسیر چیست؟

بواسیر عبارت‌ است‌ از سیاهرگ‌های‌ گشادشده‌ ( واریسی‌) در راست‌ روده‌ یا مقعد. بواسیر ممکن‌ در مجرای‌ مقعدی‌ (بواسیر داخلی‌) یا در مدخل‌ مقعد (بواسیر خارجی‌) واقع‌ شده‌ باشد. بواسیر ممکن‌ است‌ سال‌ها وجود داشته‌ باشد اما تنها با وقوع‌ خونریزی‌ بدان‌ پی‌برده‌ شود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، بواسیر ناشی از فشار زیاد روی ورید های لگن و ناحیه مقعد است که باعث متورم شدن آنها می شود. یکی از مهم ترین عوامل ایجاد کننده بواسیر، زور زدن زیاد هنگام اجابت مزاج است که میتواند ناشی از یبوست باشد. همچنین حاملگی به ویژه در شش ماه آخر به خاطر تغییرات هورمونی که موجب افزایش خون رسانی به لگن می شود و بزرگ شدن جنین که موجب فشار بر عروق لگنی می شود، یکی از شایع ترین علل بواسیر در خانم ها می باشد. چاقی نیز از دیگر عوامل شایع ایجاد کننده ی بواسیر است.

بنابراین از عوامل ایجاد کننده ی بواسیر می توان به دلایل زیر اشاره کرد : تعجیل در کامل کردن اجابت مزاج، سپری کردن مدت طولانی در توالت و زور زدن زیاد، زور زدن به علت یبوست یا اسهال شدید، چاقی به ویژه در نواحی شکم و لگن، حاملگی و زایمان، بیماری های طولانی مدت قلبی و کبدی که بر جریان خون تأثیر می گذارند و در نهایت وجود توده در لگن که علت نادری است.

حدود ۴۰ درصد از مبتلایان به هموروئید یا بواسیر هیچ گونه علائم شایع خونریزی، خارش مقعد و درد را ندارند. اما در یک معاینه فیزیکی، و یا در طول یک آزمایش مانند کولونوسکوپی برای غربالگری سرطان روده، ممکن است پی به وجود بواسیر برد.

بواسیر از رگ‌های خونی در کانال مقعد به وجود می‌آید و در واقع می‌توان به آن رگ‌های واریسی مقعد گفت. هموروئیدهای خارجی همراه با احساس برآمدگی در خارج مقعد هستند در حالی که بواسیر داخلی ممکن است پنهان بماند. با بالاتر رفتن سن بواسیر شایع می‌شود. همچنین افرادی که بیشتر یبوست را تجربه می‌کنند، و یا با فشار اجابت مزاج دارند، بواسیر را تجربه می‌کنند. گاهی اوقات در افرادی که اسهال دارند یا در طول یا پس از بارداری هستند، نیز بواسیر رخ می‌دهد.

افراد مبتلا هنگام اجابت مزاج متوجه خون قرمز روشن می‌شوند و اگر خونریزی از رکتوم توسعه داشته باشد، باید حتماً به پزشک مراجعه کرد.

تغییر رژیم غذایی می‌تواند به جلوگیری از بروز بواسیر کمک کند. افزایش فیبر در رژیم غذایی، خوردن مقدار زیادی میوه و سبزیجات و استفاده کردن از ملین‌ها می‌تواند برای بیماران مفید باشد. ضمن این که افرادی که بدون علامت هستند، و بواسیر در آنها پنهان است، ناچار به انجام جراحی و برداشتن آن هستند.

خونریزی

خونریزی یا Haemorrhage) Bleeding) به از دست دادن خون یا خروج خون از دستگاه گردش خون گفته می‌شود. خونریزی می‌تواند داخلی، داخل بدن، رخ دهد که به صورت خروج خون از رگ‌های داخلی است (مانند پارگی طحال و خونریزی به داخل حفره صفاقی به دنبال تروما) یا خارجی که از دهان، بینی، گوش، مهبل یا مقعد، یا از یک پارگی در پوست خارج می‌شود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، کم‌حجمی خون به از دست دادن مقدار زیادی خون گفته می‌شود و فوت به خاطر از دست دادن خون ذبح گفته می‌شود. اگرچه فرد می‌تواند بدون به وجود آمدن مشکلات جدی پزشکی ۱۰-۱۵٪ خون خود را از دست بدهد و در اهدای خون بین ۸ تا ۱۰ درصد خون فرد گرفته می‌شود.

با توجه به نوع عروق آسیب دیده، خونریزیها به سه دسته تقسیم می شوند:

۱) خونریزی سرخرگی:

این نوع خونریزی به دلیل سرعت زیاد جریان خون به صورت جهنده و با فشار زیاد است.رنگ خون به دلیل محتوای اکسیژن بالا قرمز روشن است.

این نوع خونریزی به آسانی مهار نمیشود. درموارد قطع عضو به دلیل ضربه ممکن است سرخرگ به طور کامل و شدید منقبض شده و خونریزی قطع گردد.

۲ ) خونریزی سیاهگی:

سیاهرگها شامل خون تیره بوده و جریان خون در آن آرام است و در نتیجه این نوع خونریزی بدون جهت و فشار بوده و آسانتر از خونریزی سرخرگی مهار میشود. یک خطر جدی خونریزی سیاهرگی، ورود هوا (مکش هوا ) به درون خون و بروز مرگ ناگهانی است. این موضوع خصوصا در مورد خونریزی از سیاهرگهای بزرگ گردنی صادق است. گر چه خون از درون سیاهرگهای آسیب دیده بدون جهش خارج می شود و میتوان با فشار ملایم آنرا مهار کرد، ولی در موارد آسیب به سیاهرگهای بزرگ امکان وقوع خونریزی شدید و غیر قابل مهار وجود دارد.

۳ ) خونریزی مویرگی:

خون موجود در مویرگ ها مخلوطی از خون سرخرگی و سیاهرگی است. خون معمولا از زخم نشت می کند و مقدار خون از دست رفته نیز کم است. معمولا فشار روی زخم برای مهار خونریزی کفایت می کند و در بسیاری مواقع حتی بدون درمان، روی زخم خودبه خود لخته می بندد و خونریزی مهار میشود. در این نوع خونریزی خطر عفونی شدن زخم بیشتر از خطر از دست رفتن خون مطرح است.

باتوجه به کانون خونریزی، خونریزیها به دو دسته تقسیم می شوند:

۱) خونریزی داخلی:

در خونریزی داخلی،خون از درون عروق خارج شده، ولی داخل بدن باقی میماند.یعنی خون به درون حفرات بدن مثل شکم، قفسه سینه، جمجمه و … می ریزد. این نوع خونریزی را با چشم نمی توان دید و تشخیص آن مشکل است.

۲) خونریزی خارجی:

در خونریزی خارجی، خون از بدن خارج شده و بیرون می ریزد و غالبا نتیجه ی بریدگی، جراحت جنگی و شکستگیهای باز استخوان ها ایجاد می شود.

علل خونریزی ها:

از علل خونریزی خارجی می توان آسیبهای ناشی از تصادفات، ضربه ها، بریدگی با آلات برنده و صدمات جنگی در اثر گلوله و ترکش و… را نام برد.

از علل خونریزی داخلی می توان آسیب و ضربه در اثر تصادفات، ضربه ها، وارد شدن گلوله به درون احشاء ، برخی بیماریهای خاص مثل خونریزی گوارشی و اختلالات انعقادی اکتسابی و ارثی را نام برد.

اثرات خونریزی در بدن

اثرات کلی از دست رفتن خون عبارتند از:

۱- از دست رفتن گلبول های قرمز به کاهش اکسیژن رسانی به بافتها منجر می شود.

۲- کاهش در حجم خون سبب کاهش فشار خون میشود.

۳- سرعت پمپاژ قلب جهت جبران فشار خون کاهش یافته، افزایش می یابد.

۴- کاهش در قدرت ضربان قلب.

خونریزی های خفیف و آرام معمولا بی خطر بوده و علائم عمومی ایجاد نمی کنند.

عدم رسیدگی فوری در خونریزی های متوسط( که تا حدود ۱ لیتر خون از دست

می رود)، منجر به بروز حالت شوک می شود.

در خونریزی های شدید، امکان بروز مرگ در عرض چند دقیقه نیز وجود دارد.

دستگاه گردش خون :

دستگاه گردش خون از مهمترین سیستمهای بدن میباشد که از سه جزء اصلی زیر تشکیل شده است :

۱- قلب

۲- رگها

۳- خون

وظیفه این دستگاه انتقال مواد غذائی واکسیژن به سلولهای بدن وهمچنین انتقال مواد دفعی ودی اکسید کربن سلولها به اندامهای دفعی می باشد

علائم ونشانه های خونریزی

به صورت واکنشی و برای جبران خون از دست رفته، خون کمتری به قسمتهای کم اهمیت تر مثل پوست، می رسد و به همین دلیل رنگ پریدگی پوست و مخاطها جزو علایم شایع خونریزی است. در مراحل اولیه و یا  خونریزی های خفیف به جز رنگ پریدگیهای مختصرپوست و افزایش تعداد ضربانقلب علایمی دیده نمیشود ولی با افزایش شدت خونریزی علایم زیر ظاهر میشود:

۱-  تشنگی

۲- ضعف، بی حالی،بی قراری و پرخاشگری

۳-تند شدن ضربان قلب و ضعیف شدن نبضهای محیطی

۴-عرق سرد روی پیشانی

۵-تنفس سریع و سطح

۶-تهوع و استفراغ

۷-افت فشار خون

۸- خواب آلودگی

۹-احساس سبکی سر، سرگیجه و سردی پوست

۱۰-احساس سرما

۱۱- وجود علایم خاص خونریزی در ارتباط با بعضی از قسمت های بدن مثلا خونریزی جمجمه، درون قفسه سینه یا شکم و…

۱۲- مشاهده خروج خون از زخم در موارد خونریزی خارجی

به خاطر کاهش رسیدن خون اکسیژن دار به مغز، فرد دجار خواب آلودگی، گیجی، سیاهی رفتن چشمها و یا اضطراب و بی قراری می شود.

اهداف کلی در خونریزی ها

۱ـ شناسایی وضعیت مصدوم و شدت از دست رفتن خون

۲ـ مهار خونریزی

۳ـ تمیز نگه داشتن زخم و پوشاندن آن با گاز استریل جهت به حداقل رساندن خونریزی و ممانعت از بروز عفونت

۴ـ انتقال مناسب مصدوم به بیمارستان

کمکهای اولیه در خونریزی ها

در ارائه کمکهای اولیه سرعت عمل به خرج دهید اما خونسردی خود را حفظ کنید.

تاخیرممکن است به قیمت از دست رفتن جان مصدوم تمام شود.ــ  علایم حیاتی را کنترل کنید

ـ مصدوم را به پشت بخوابانید و پاها را در وضعیت زانوخمیده بالا ببرید.

ـ خونریزی را کنترل کنید

ـ مصدوم را گرم نگه دارید

ـ مصدوم را در وضعیت استراحت قرار داده و اندام زخمی را بی حرکت کنید

ـ لباس مصدوم را شل کنید

ـ در صورت بروز شوک، پاهای مصدوم را بالا نگه دارید اما در صورت خونریزی سر و گردن نباید سر را نسبت به بقیه بدن پایین تر نگه داشت ، چون سبب خونریزی بیشتر می شود.

ـ در صورتی که خون لخته شده باشد، از کندن و تمیز کردن آن خودداری کنید؛ زیرااین کار سبب خونریزی مجدد میشود.

ـ هرگز اشیائی مانند چاقو، تکه های شیشه و… را از زخم خارج نکنید زیرا امکان تشدید آسیب و خونریزی بیشتر وجود دارد. در این شرایط، از یک دستمال و یا باند حلقه شده به نام تــامپون استفاده کنید. توجه داشته باشید که  تامپون باید

کاملا اطراف جسم را بپوشاند طوری که وقتی خواستید روی آن باندپیچی کنید،

به جسم فشار وارد نشود.

ـ مصدوم را به مرکز درمانی انتقال دهید.

روشهای مهار خونریزی

برای این کار میتوانید از چند روش زیر استفاده کنید:

۱ـ بالا نگه داشتن عضو آسیب دیده

۲ـ  فشار مستقیم بر روی محل خونریزی

۳ـ فشار بر روی نقاط فشار (منظور از نقاط فشار، نقاطی هستند که شریان یا همان سرخرگ اصلی، از آن عبور کرده است.)

۴ـ اگر خونریزی جزئی باشد، خونریزی ممکن است با ریختن آب سرد بر  روی آن بند بیاید.

۵ ـ استفاده از تورنیکت یا شریان بند در خونریزی های شدید تورنیکت باند عریزی است که استفاده از آن به طور صحیح سرخرگ را بسته و مانع خونریزی میشود. از این وسیله تنها در موارد بسیار ضروری (نظیر قطع سرخرگ بزرگ، قطع عضو و یا عدم مهار خونریزی با روشهای دیگر) استفاده می شود.
کمکهای اولیه در خونریزی خارجی

جهت کنترل خونریزی خارجی باید چهار مورد اساسی زیر به ترتیب وبه سرعت انجام پذیرد :

۱- فشار مستقیم

۲- بالا نگه داشتن عضو

۳- فشار بر نقاط فشار

۴- استفاده از تورنیکت یا کیسه هوایی

۱- فشار مستقیم :

موثرترین روش در کنترل خونریزی از طریق فشار مستقیم میباشد که به یکی از دو روش زیر انجام میگیرد :

الف- گاز استریل (یا تکه پارچه تمیز) را روی محل خونریزی گذاشته وبا دست روی آن فشار وارد شود تا خونریزی قطع گردد.

ب- قطعه ای گاز استریل را روی محل خونریزی گذاشته وبه وسیله بانداژ محکم آنرا ببندید تا خونریزی کنترل گردد.

۲- بالا نگه داشتن عضو دچار خونریزی :

این روش در کنترل خونریزی قسمت هایی از بدن که امکان قراردادن آنها در سطحی بالا تر از سطح بدن وجود دارد مورد استفاده قرارمیگیرد که به علت نیروی جاذبه ،فشار خونریزی کمتر میشود .

توجه : در صورت وجود شکستگی درعضو مربوطه استفاده ازاین روش محدودیت دارد .

۳- فشار بر نقاط فشار :

اگر توسط فشار مستقیم و بلند کردن عضو ،خونریزی قابل کنترل نبود از فشار دادن بر نقاط فشار استفاده میشود .

نقاط فشار نقاطی است که شریان های اصلی بدن از نزدیک سطح بدن و روی استخوانها عبور میکند و تعدادی از آنها عبارتند از :

۱) در خونریزی های دست

۲) در خونریزی های پا

توجه : چنانچه در این محل ها شکستگی استخوانی باشد در استفاده از این روش محدودیت وجود دارد .

۴- استفاده از تورنیکت یا کیسه هوائی :

این روش فقط زمانی انجام میشود که کوششهای قبلی جهت کنترل خونریزی موثر واقع نشود ویا در مواقعی که اندامی قطع گردیده و نگرانی درمورد ازبین رفتن بافتهای پائین تر از محل بستن تورنیکت نباشد .

روش بستن تورنیکت :

۱- ابتدا گاز یا دستمالی بر روی بازو قرار دهید که علاوه بر نقش حفاظتی باعث افزایش فشار در آن نقطه گردد .

۲- به وسیله باند نواری دستمال فوق را ثابت کنید. وسپس اهرمی مثل یک تکه چوب یا لوله یا حتی خودکار را روی آن قرار دهید وباند را بعد از قراردادن آن گره دیگری بزنید.

۳- اهرم را به حول مرکز گره تا اندازهای بچرخانید که خونریزی قطع شود در اینحال اهرم را بوسیله گره ثابت کنید .

زمان بستن تورنیکت را در محلی که قابل رویت باشد بنویسید . بعلت اینکه بستن شریان توسط تورنیکت حداکثر هر ۱۵ دقیقه یک بار تورنیکت را به مدت ۱ دقیقه رها کرده ومجدداً ببندید.

نکته :

۱- اندامی که با تورنیکت بسته شده حتماً باید در معرض دید باشد .

۲- حتی در زخمهای ران و بازو تورنیکت حداقل باید ۲ اینچ یا۵ سانتی متر بالاتر از آن بسته شود.

عده ای از پزشکان استفاده از کیسه هوائی دستگاه فشار خون با فشار حدود ۱۵۰ میلی متر جیوه را پیشنهاد می کنندکه عملاً اگر امکان پذیر باشد راه ایمنی تری میباشد. در دهه های اخیر استفاده از وسیله ای به نام آتل بادی پیشنهاد شده که کیسه های پلاستیکی با حفره میان خالی هستند ومانند جوراب پوشیده و سپس باد می کنند. این وسیله علاوه بر اینکه میتواند به عنوان یک آتل مصرف شود درموارد خونریزیها نیز به عنوان کمک دهنده در جلوگیری از خونریزی یا در موارد شوک حاصل از خونریزی به عنوان کمک در کاهش جریان خون اندامها مورد استفاده قرار می گیرد.

دربستن تورنیکت باید بسیار دقت کرد . چه بسا افرادی که به دلیل سهل انگاری امدادگران عضو خود را از دست داده اند . به همین دلیل استفاده از تورنیکت و آتل بادی در بسیاری از نقاط جهان معلق مانده است و تنها در موارد خاص مورد استفاده قرار می گیرد .در بستن تورنیکت در قسمتی از اندام مثلاً دست باید توجه کرد برای جلوگیری از آسیب و قطع عضو سالم به اندازه ای تورنیکت را محکم کنیم که نبض احساس شود تا از تخریب عضو جلوگیری شود و حدالمقدور سعی شود از تورنیکت استفاده نشود .

کنترل بوسیله سرما :

در موارد شکستگی، سوختگی وخونریزیهای خفیف میتوان با استفاده از کیسه های حاوی یخ در محل ضایعه، علاوه بر کاهش درد و تورم  باعث کاهش خونریزی نیز شد. توجه داشته باشید که استفاده از سرما به تنهائی نمیتواند در کنترل خونریزی موثر باشد وباید همراه با دیگراقدامات انجام گیرد.

توجه : برای جلوگیری ازسرمازدگی مورد نظر، کمپرس سرما را نباید بیش از ۲۰ دقیقه ادامه داد.

با توجه به مطالب فوق در مصدوم دچار خونریزی اقدامات زیر را بترتیب به عمل أورید :

۱- محل خونریزی را مشخص کنید.

۲- نوع خونریزی را مشخص نمائید.

۳- خونریزی را کنترل کنید ( باید از حداقل امکانات حداکثر استفاده بعمل آید ).

۴- اگر جهت کنترل تورنیکت بسته اید زمان آن را درجائی که کاملاً در معرض دید باشد مثلاً سینه یا پیشانی بیمار بنویسید .

۵-  بیمار را جهت پیگیری صدمات وارد شده کنترل کنید.

فراموش نکنید که تمامی این عملیات را در موقعی میتوان انجام داد که ابتدا وضع تنفس وقلب بیمار کنترل شده باشد.

ت- خونریزی داخلی :

تعریف: چنانچه خون پس از خروج از رگ در داخل حفره ای از بدن ریخته ومحل خونریزی مشاهده نشود، خونریزی داخلی گویند. مانند خونریزی در داخل جمجمه، ویا در مجاری گوارشی.

کمکهای اولیه در خونریزیهای داخلی :

در مورد خونریزیهای داخلی مهمترین کار رساندن بیمار به مرکز درمانی است وبهترین اقداماتی که میتوان انجام داد به ترتیب زیر است :

۱- کنترل علائم حیاتی

۲- کنترل راههای هوائی

۳- قرار دادن بیمار در بهترین وضعیت

مثلاً اگر بیمار دچار تهوع واستفراغ های مکرر است اورا به پهلو خوابانده واگر خونریزی داخلی اندامها ( دست وپا )است، اندام را بالا نگه دارید.

۴-  بیمار اگر دچار شوک است کمکهای اولیه در مورد او انجام شود.

۵-  در صورت امکان به بیمار اکسیژن داده وبه او هیچ چیز نخورانید.

۶-  در اولین فرصت ممکن بیمار را به مرکز درمانی انتقال دهید.

نکته۱ :

در صورت ضربه به سر – استفراغ های مکرر زنگ خطر بزرگی جهت اعلام خونریزی داخل مغزی میباشد که میتواند باعث مرگ مصدوم گردد.همچنین خروج مایع مغزی نخاعی که همانند آبریزش بینی از بینی و مایع شفافی از گوش می باشد از علایم ضربه مغزی می باشد .

در ضربه مغزی :

سر مصدوم را بالاتر از سایر اندام او قرار دهید . از خروج مایع مغزی نخاعی به بیرون جلوگیری نکنید و هر چه سریعتر مصدوم را به مرکز درمانی انتقال دهید .

نکته۲ :

در صورت ضربه به شکم – دل درد شدید زنگ خطر بزرگی جهت اعلام خونریزی داخل شکم میباشد ودر صورت عدم توجه باعث مرگ مصدوم خواهد شد.

خونریزی و شوک

عکس‌العمل بدن در برابر شوک به نحوی است که کاهش جریان خون اعضاء حیاتی مثل قلب و مغز می‌تواند در عرض چند دقیقه ، آسیب غیر قابل برگشتی به آنها وارد کند. به منظور جلوگیری از چنین آسیبی ، بدن یک سری مکانسیمهای جبرانی در جهت برقرار ساختن جریانی مداوم و ثابت از خون به سمت مغز و قلب فعال می‌کند که این به خرج کاهش جریان خون اعضاء کم اهمیت‌تر و غیر حساس‌تر بدن مثل پوست و عضله (در مرحله اول) و در مراحل بعدی ، کلیه‌ها و دیگر احشاء شکمی و روده‌ها انجام می‌شود. در همان زمان به منظور کمک بیشتر به افزایش جریان خون سیستم عروقی ، ضربان قلب نیز افزایش می‌یابد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، این مکانیسمهای جبرانی تحت اثر دستگاه عصبی سمپاتیک و هورمونهای غده فوق کلیه (اپی نفرین و نوار پی‌نفرین) می‌باشند.

عکس‌العمل بدن در برابر خون رسانی ناکافی به بافتها و اندامهای بدن (شوک) باعث بروز علائم اولیه شوک می‌شود.

علائم شوک

کفایت مکانیسمهای جبرانی به مقدار و سرعت از دست رفتن خون بستگی دارد و معمولاً تا حدی مکانیسمهای جبرانی قادرند فشار خون را در محدوده طبیعی نگه دارند که خون از دست رفته بیش از ۱۵ تا ۲۰ درصد کل حجم خون و به عبارتی بیش از حدود یک لیتر نباشد. علائم شوک بطور خلاصه عبارتند از:

– تشنگی شدید در مراحل اولیه.
– رنگ پریدگی و سرد شدن پوست به علت تنگ شدن عروق خونی پوست.
– نبض سریع به علت تندتر زدن قلب برای جبران شوک و بعد ضعیف شدن نبض.
– احساس ضعف و غش در بیمار به علت کاهش خون رسانی به مغز و عضلات.
– افت فشار خون در مراحل اول فقط در حالت ایستاده افت می‌کند ولی با پیشرفت شوک در حالت دراز کشیده نیز پایین است.
– تنگی نفس شدید و تند شدن تنفس به علت ناکافی بودن خون از اکسیژن.
– کاهش هوشیاری به علت کاهش خونرسانی به مغز.

علل شوک

قلب و رگها خونی ، در بدن انسان مخزن عروقی را تشکیل می‌دهند که خون را در خود جای می‌دهند و جریان خون طبیعی تحت اثر سه عامل قدرت انقباضی قلب ، حجم خون و قطر عروق خونی می‌باشد.

اگر هر یک ازاین سه عامل فشار ؛ پمپاژ قلب ، میزان خون و انبساط و انقباض رگهای خونی دچار اختلال شده و درست عمل نکنند، خون رسانی به بافتهای بدن به میزان کافی صورت نخواهد گرفت و شوک اتفاق می‌افتد. از اینرو شوک را به سه نوع کلی می‌توان تقسیم کرد.

– شوک ناشی از کاهش حجم خون
– شوک ناشی از کاهش قدرت قلب
– شوک ناشی از گشاد شدن رگهای خونی

شوک ناشی از کاهش حجم خون

ایجاد شوک به علت از دست دادن مایعات به هر دلیل شوک کمبود حجم ( هیپوولمیک ، هیپو= کمبود ، ولمیک = حجم ) نامیده می‌شود.

در مصدومین رایجترین نوع شوک که خطرناک نیز می‌باشد ، شوک هیپوولمیک (Hypovolemic) یا شوک ناشی از کاهش حجم خون است. کاهش حجم خون می‌تواند مستقیماً به علت از دست رفتن خون ، (مثلاً در خونریزیهای داخلی و خارجی) یا پلاسما ( مثلاً در سوختگیهای وسیع و … ) باشد. در اکثر موارد ، شوک کمبود حجم به علت خونریزی است که به آن شوک خونریزی یا شوک هموراژیک می‌گویند.

باید تاکید شود که خون فقط بخش کوچکی از کل مایعات بدن را تشکیل می‌دهد . تمام مایعات بدن باهم حدود ۶۰ درصد وزن کل بدن را شامل می‌شوند. کاهش پلاسمای خون و بدنبال آن کاهش حجم خون ممکن است به دنبال از دست رفتن جبران نشده مایعات از راههای دیگر مثل اسهال ،استفراغ ، تعریق زیاد ، سوختگی ، دهیدراتاسیون ( کم آبی بدن ) و … باشد.

اگر بدن از قبل دچار کمبود آب نیز باشد ، این عکس العمل زودتر بروز می‌نماید. در مکانهایی که درجه حرارت بالایی دارند ، مانند انبارها و کارخانه ها ، و یا اگر مصدوم قبل از جراحت ، به شدت عرق کرده است (مثلاً حوادثی که ضمن ورزش کردن و یا شکار رخ می‌دهند) و یا بعضی کارهای سخت و سنگین ، مانند بار بری و آهنگری ، ممکن است قبل از وقوع حادثه ، آب بدن را کاهش داده ، در نتیجه اثرات کاهش حجم خون سریعتر آشکار شود.

شوک قلبی

اگر قلب نتواند بخوبی عمل پمپاژ خون را انجام داده و رگهای بدن را پر از خون نگه دارد، شوک ایجاد می شود. قلب ، پمپی است که خون را از طریق رگها به درون بدن می‌فرستد و هرگونه اختلال در برون‌ده آن فوراً به صورت کاهش جریان خون اعضای مختلف بدن تظاهر می‌کند. برون‌ده قلب محصولی از دو عامل است:

– ضربان قلب ، یعنی تعداد ضربان در دقیقه.
– حجم ضربه‌ای ، یعنی حجمی از خون که در طی هر ضربه از قلب خارج می‌شود.

شوک قلبی معمولاً در اثر صدمه به قلب ، حمله قلبی و سایر بیماریهای قلبی ایجاد می‌شود. اکثر بیماریهای قلبی که درمان آن به تعویق می‌افتد، سرانجام آن قدر به قلب صدمه می‌رساند تا این که شوک قلبی رخ می‌دهد.
شوک ناشی از تغییر قطر رگهای خونی

ظرفیت رگهای بدن در مقایسه با حجم خون نباید خیلی بزرگ باشد. انبساط رگهای خونی ، بدون انقباض کافی دیگر رگهای خونی (به منظور جبران این انبساط) ایجاد شوک می‌کند. سرخرگها و سیاهرگهای بدن ، می‌توانند در پاسخ به تاثیرات هورمونی (شیمیایی) و عصبی قطر خود را تغییر دهند.

دستگاه عصبی سمپاتیک (جزئی از دستگاه عصبی خودکار بدن) مسوولیت کنترل کشش عضلات موجود در جدار رگها رابه عهده دارد و فعالیت این دستگاه سبب افزایش انقباض سرخرگها می شود. اثر مشابهی نیز توسط هورمونها مترشحه از غده فوق کلیه ( ادرنال ) ، یعنی اپینفرین و نوراپی نفرین ، ایجاد می‌شود.

انقباض سرخرگها، مقاومت آنها را در برابر خون بطور قابل توجهی افزایش می‌دهد. در نتیجه جریان خون به بافتها کاهش یافته ،و در همان زمان فشار خون سرخرگی افزایش می یابد. به عکس ، کاهش فعالیت دستگاه سمپاتیک منجر به گشاد شدن (انبساط ) سرخرگها و افزایش جریان خون بافتها می‌شود که به موازات آن فشار خون کاهش می‌یابد.

در بعضی از شرایط خاص ، موقعی که رگهای خونی ، انبساط بسیار زیادی پیدا می‌کنند، فشار خون بطور حاد کاهش یافته و مصدوم دچار شوک می‌شود.

انقباض سیاهرگها نیز می‌تواند با مکانیسمی متفاوت ، سبب افزایش فشار خون شود. در هر لحظه معین ، اکثر حجم خون موجود در گردش ، در سیاهرگها باعث می شود حجم زیادی از خون از سمت سیاهرگها به سوی قلب به حرکت درآید که با افزودن برون ده قلب ، فشار خون را افزایش خواهد داد.
اقدامات اورژانس در بیمار مبتلا به شوک

مدت زمانی را که فرصت دارید تا اقدامات اورژانس را برای مصدوم با شرایط خطرناک (خونریزی شدید و شوک) به اجرا در آورید، بسیار اندک است. لذا اقدامات درمانی باید هرچه سریعتر شروع شوند. مصدومینی که دچار شوک شده‌اند و یا احتمال شوک در آنها وجود دارد، باید سریع به بیمارستان منتقل شوند.

مصدوم را در موقعیت مناسب قرار دهید با توجه به مشکلات و صدمات مصدوم می‌توان وی را در وضعیت مناسب قرار داد:

بلند کردن پا بهترین روش است. پاهای مصدوم را ۲۵ سانتیمتر بلند کنید. در موارد صدمه در ناحیه گردن و یا ستون فقرات ، صدمه در ناحیه سر ، صدمه به قفسه سینه و شکم ، در رفتگی و یا شکستگی استخوان لگن و یا شکستگی لگن خاصره از این روش استفاده نکنید.

بدن مصدوم را به حالتی که سر و سینه‌اش از سطح بدن پایینتر قرار گیرد، قرار ندهید، زیرا باعث می‌شود احشاء شکمی به دیافراگم فشار بیاورد. هدف این است که مصدوم در وضعیتی (طاق باز یا نیم نشسته) قرار بگیرد که کاملاً راحت باشد و به راحتی تنفس کند. مصدوم را در هر موقعیتی که قرار می‌دهید، باید علائم حیاتی را در او بررسی کنید و مراقب باشید زیرا امکان استفراغ وجود دارد.

راه تنفس مصدوم را باز کنید. جهت این کار یک دست را بر پییشانی مصدوم و دست دیگر را زیر چانه او قرار دهید. سر مصدوم را به عقب خم کنید. این کار سبب می‌شود دهان او اندکی باز شود. اگر مصدوم نفس می‌کشد، مجاری تنفسی او را باز نگه دارید. اگر مصدوم نفس نمی‌کشد به او تنفس مصنوعی بدهید. مراقب مواد مترشحه و استفراغ مصدوم باشید و در صورت وجود آنها را پاک کنید. اگر تنفس و گردش خون مصدوم متوقف شده است، اقدامات احیاء قلبی – ریوی (CPR) را انجام دهید.

خونریزی را با روشهای فشار مستقیم ، بالا نگه داشتن عضو مجروح ، اعمال فشار نقطه‌ای و یا دیگر راههای لازم مهار کنید. کاهش حجم خون برای مصدومی که دچار شوک شده ،خطرناک است. در صورت در دسترس بودن ، از لباسهای ضد شوک نیز استفاده کنید. اگر چنین لباسی در دسترس ندارید می‌توانید با استفاده از باندهای کشی سرتاسر اندام تحتانی را با فشار متوسط بانداژ نمایید.

هرچه سریعتر به مصدوم اکسیژن تراپی برسانید. کمبود اکسیژن در اثر کاهش جریان خون ایجاد می‌شود. به مصدوم اکسیژن خالص برسانید.

در صورت وجود آسیب احتمالی در ناحیه ستون فقرات ، مصدوم را بی‌حرکت نگه دارید.

شکستگیها را آتل بندی کنید. این کار باعث می‌شود که خونریزی و درد که هر دو شوک را تشدید می‌کنند، تخفیف یابد. مصدوم را به تندی و با شدت تکان ندهید چرا که حرکت بدن ، شوک را تشدید می‌کند.

به مصدوم اطمینان و قوت قلب دهید و او را بی‌حرکت نگه دارید. اگر مصدومینی که دچار شوک شده‌اند، بی‌حرکت و آرام باشند، شانس بیشتری برای زنده ماندن خواهند داشت.

از کاهش دمای بدن جلوگیری کنید. باید دمای بدن مصدوم را تا حد امکان نزدیک به میزان طبیعی نگهدارید. ولی مصدوم را بیش از حد گرم نکنید. اگر امکان دارد، لباسهای خیس را از تن مصدوم در آورید. مصدومینی را که از ناحیه سر ، ستون فقرات و گردن آسیب دیده‌اند، آنها را برای گذاشتن پتو در زیرشان تکان ندهید.

هیچ چیز به مصدوم نخورانید. مصدومی که دچار شوک شده است، دهانش خشک می‌شود و احساس تشنگی می‌کند. همچنین ممکن است در اثر اکسیژن رسانی به مصدوم ، دهان و مجاری بینی مصدوم خشک شوند. مصدوم نباید چیزی بنوشد. هیچ نوع دارو و غذا و مایعی را از طریق دهان به مصدوم ندهید. اگر چنین کنید، احتمال وقوع استفراغ را در مصدوم افزایش می‌دهید.

هدف درمان اولیه در شوک کمبود حجم ، جلوگیری از تداوم از دست دادن خون است. درمان جایگزینی خون از دست رفته با دادن مایع است. در مرحله اول درمان در صحنه حادثه یک سرم فیزیولوژیک (که جزئی از وسایل هر امدادگری می‌باشد) یا محلول رینگرلاکتات می‌تواند مورد استفاده قرار گیرد.

محلول رینگرلاکتات حاوی نمک در غلظتی معادل غلظت خون است و با وجود اینکه گلبولهای خونی را ندارد و نمی‌تواند تمام اعمال خون را انجام دهد، می‌تواند در مراحل اولیه درمان جایگزینی حجم خون و بالا آوردن فشار آن نقش موثری ایفا کند. با این کار رینگرلاکتات در حفظ جریان خون به تمام اعضای بدن کمک می‌کند. انتقال خون تنها با دستور پزشک و در مراحل درمان انجام می‌شود.

مروری بر خونریزی های اوایل بارداری

آبان ۱۴, ۱۳۹۴ بواسطة:   موضوع : اخبار مامایی, مشروح اخبار

در حدود یک زن از هر چهار زن در چند ماه اول حاملگی دچار خونریزی واژینال می شوند.  خونریزی واژن در طول دوران بارداری و به خصوص اوایل دوران بارداری را می توان یک امر شایع تلقی کرد که در بعضی از زنان اتفاق می افتد . این اتفاق به سه دلیل مهم تهدید به سقط ، حامگلی خارج رحمی و سقط خودبخودی رخ می دهد که هر کدام به دلیل خاصی می باشد و ما در این مقاله از بخش کودک آکاایران میخواهیم به آن بپردازیم پس با ما همراه باشید تا به خونریزی واژینال در اوایل بارداری اشاره کنیم.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، عوامل زیادی می تواند سبب خونریزی شود. برخی از دلایل شایع آن عبارتند از: تهدید به سقط، حاملگی خارج رحمی و سقط خودبخودی.

تهدید به سقط وقتی است که خونریزی رحمی ایجاد می شود اما بارداری هنوز طبیعی است. گاهی یک لخته خون در رحم شکل می گیرد و خطر سقط را افزایش می دهد. به هر حال، خیلی از زنانی که دچار تهدید به سقط می شوند نوزاد سالمی بدنیا می آورند.

حاملگی خارج رحمی زمانی رخ می دهد که جنین خارج از رحم، معمولا در لوله های رحمی، رشد می کند. اگر این حالت اتفاق بیفتد، قسمتی که در آن حاملگی رخ داده سبب خونریزی شدیدی می شود. این حالت می تواند جان مادر را تهدید کند.

سقط خودبخودی به معنی همان سقط غیرعمدی است. اینحالت وقتی رخ می دهد که بارداری با شکست روبرو شده و دیگر هیچ بافت زنده ای در رحم وجود نخواهد داشت. گاهی مادر نیاز به مراقبت های پزشکی داشته یا باید بافت های اضافی برداشته شده تا خونریزی متوقف شود.

سایر دلایل خونریزی در اوایل بارداری شامل عفونت، هموروئید (تورم رگ های مقعد یا رکتوم) سرطان دهانه رحم و سرطان های نادر مرتبط با بارداری است.

اگر خونریزی داشتید سریعا به پزشک خود اطلاع دهید. اگر میزان خونریزی زیاد بود یا دچار درد شدیدی شدید، باید به اورژانس مراجعه کنید.

پزشک برای یافتن علت خونریزی ممکن است آزمون های زیادی انجام دهد. ممکن است نیاز به انجام معاینه لگنی، سونوگرافی یا آزمون های ادراری یا خونی باشد.

گاهی انجام سونوگرافی برای اطمینان از سلامت بارداری کافی است. به هر حال، اگر شما در اوایل بارداری باشید، برای کشف سایر علل خونریزی نیاز به آزمون های بیشتری دارید.

اگر موارد زیر را دارید پزشک یا مامایتان را ببینید:

· خونریزی
· احساس درد
· توقف علایم بارداری

مچنین همی­توانید از مکان­های پزشکی زیر کمک بگیرید:

· درمانگاه­های عمومی، ماما یا متخصص زنان

· بخش اورژانس بیمارستان محلتان

آزمایشاتی که کمک کننده است:

در مورد تمام آزمایشاتی که به شما پیشنهاد می­شود، باید اطلاعات کاملی به شما داده شود.

مشاوره و معاینه

از شما در مورد علایم، زمان آخرین پریود و تاریخچه پزشکیتان سؤال خواهد شد.

آزمایشات

· آزمایش ادرار برای تأیید آزمایش مثبت حاملگی.

· ممکن است یک آزمایش برای کلامیدیا درخواست شود.

· آزمایش برای تعیین گروه خونی و یا میزان سطح هورمون حاملگی.

درمان :

درمان خونریزی در اوایل دوران بارداری بسته به علت خونریزی است. بعد از شروع خونریزی هیچ راهی برای پیشگیری از وقوع و درمان تهدید به سقط وجود ندارد.

در صورتی که سقط رخ دهد، پزشک تلاش می کند تا ببیند آیا همه بافت به خودی خود خارج شده یا نه. بافت های ناشی از حاملگی خارج رحمی باید توسط دارو یا با جراحی خارج شود.

برای پیشگیری به یاد داشته باشید :

مراقبت از بدن و توجه به سلامت بهترین راه برای بارداری سالم و بدنیا آوردن فرزندی سالم است. شما نباید سیگار بکشید، الکل مصرف کنید، یا از داروهای بدون نسخه استفاده کنید.

دریافت ویتامین های مخصوص دوران بارداری به همراه اسید فولیک قبل شروع بارداری می تواند به کاهش خطر مشکلات مغزی و طناب نخاعی در جنین کمک کند.

در صورتی که دچار بیماری هایی مثل فشارخون بالا یا دیابت هستید، با پزشک خود در مورد مراقبت های لازم در دوران بارداری صحبت کنید. بهتر است قبل از اینکه باردار شوید با پزشک خود مشورت کنید.

بعد از شروع خونریزی هیچ راهی برای پیشگیری از سقط وجود ندارد. همچنین راهی برای یافتن علت اصلی و دقیق سقط نیز وجود ندارد. معمولا این حالت به خاطر این نیست که ممکن است مادر برخی کارها را اشتباه انجام داده است.

بسیاری از مادرانی که دچار سقط می شوند، می توانند در آینده بارداری های سالمی داشته باشند. در صورتی که شما بیش از سه بار دچار سقط شدید، حتما با پزشک خود در مورد روش های درمان و بررسی های بیشتر مشورت کنید.

غیر از خونریزی هایی که می توانند سبب ناراحتی شوند، بعضی از خونریزی های واژن در اواخر بارداری طبیعی است.

با نازک شدن دیواره رحم و آمادگی آن برای زایمان، موکوسی که دهانه رحم را مسدود کرده است خارج می شود.

در این زمان شما متوجه ترشح چسبناکی خواهید شد که می تواند همراه کمی خون باشد
این خونریزی نشانه طبیعی زایمان است که می تواند یک یا دو هفته بعد رخ دهد.

سردی پاییز و شیوع سرماخوردگی

آبان ۹, ۱۳۹۴ بواسطة:   موضوع : آموزش سلامت, مشروح اخبار

پیشگیری از ابتلا به بیماری سرماخوردگی، مهم ترین اقدام برای حفظ سلامت در فصول سرد سال است. ‏عطسه، گلودرد، آبریزش بینی، سردرد و اشک ریزش از علائم سرما خوردگی است که در راه های تنفسی فوقانی، و به وسیله ویروس ها ایجاد می شود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، ویروس های سرماخوردگی از طریق چشم ها، بینی و دهان به بدن انسان منتقل می شوند و روبوسی یکی از راه های اصلی انتقال ویروس ها است.

سرماخوردگی اگرچه به اصطلاح بیماری سبکی است، با وجود این، یکی از علل اصلی مراجعه به پزشک و غیبت از رفتن به مدرسه و محل کار، به حساب می آید. ‏

انتقال ویروس از شخص بیمار، باعث سرماخوردگی می شود. این انتقال اغلب با لمس سطوح آلوده به ویروس مانند دستگیره در، کیبورد کامپیوتر و تلفن و سپس لمس بینی، چشم یا دهان رخ می دهد. به علاوه، ترشحات عطسه و سرفه فرد بیمار هم ممکن است مستقیم وارد بدن شود و فرد را بیمار کند.‏

سرماخوردگی اغلب در فصل های پاییز و زمستان رخ می دهد، البته سرد شدن هوا باعث سرماخوردگی نمی شود، بلکه با شروع مدارس و سرد شدن هوا، افراد زمان بیشتری را در محیط های سربسته می گذرانند و احتمال نقل و انتقال ویروس بیشتر می شود وعلاوه بر آن رطوبت هوا نیز موثر است.

بیشتر ویروس های سرماخوردگی، در رطوبت کم (در ماه های سرد سال) دوام بیشتری دارند و هوای سرد و خشک، باعث می شود لایه داخلی بینی خشک و بیشتر مستعد عفونت های ویروسی شود.

ویروس سرماخوردگی به لایه داخلی مخاط بینی یا گلو می رسد، علائم سرماخوردگی شروع می شود . در سیستم ایمنی بدن، برای مبارزه با این ویروس ها، گلبول های سفید فعال می شوند در نتیجه بینی و گلو ملتهب و خلط فراوانی تولید می شود.

در ابتدای آلوده شدن بینی و سینوس به ویروس، رنگ مخاط بینی روشن است، اما پس از ۲ تا ۳ روز سلول های ایمنی بدن در مبارزه با میکروب ها، باعث تغییر رنگ مخاط به سفید یا زرد می شوند. گاه برخی باکتری ها که در بینی زندگی می کنند نیز رشد می کنند و مخاط سبزرنگ می شود. اما همه اینها طبیعی است و در چنین شرایطی، باز هم به آنتی بیوتیک نیاز نیست، بلکه استراحت و شستن بینی با سرم فیزیولوژی و مصرف داروهای ساده باعث بهبود می شود.

انرژی بدن نیز در شرایط سرماخوردگی، به مقدار زیادی صرف مقابله با ویروس می شود وانسان احساس خستگی می کند. به علاوه گلودرد، عطسه، احتقان بینی و آبریزش چشم و بینی نیز جزو علائم سرماخوردگی است و گاهی تب (نه چندان شدید) نیز وجود دارد.

کودکان چون وقت زیادی را در مدرسه یا مهدکودک می گذرانند و در آنجا در تماس نزدیک با سایر کودکان هستند، در نتیجه نقل و انتقال ویروس با سرعت بیشتری انجام می شود.

به علاوه، سیستم ایمنی کودکان آنقدر قوی نیست که بتواند با ویروس مقابله کند.
بزرگسالان به طور متوسط ۲ تا ۳ بار در سال سرما می خورند که البته این تعداد می تواند متغیر باشد.

زنان، به خصوص در سنین ۲۰ تا ۳۰ سالگی بیشتر از مردان دچار سرماخوردگی می شوند که شاید به دلیل تماس بیشتر آنان با کودکان باشد.

با افزایش سن، تعداد دفعات سرماخوردگی کاهش می یابد، به طوری که افراد بالای ۶۰ سال در سال به طور متوسط فقط ۱ بار سرما می خورند.‏

سرماخوردگی یک بیماری ویروسی است که بسیاری از افراد برای درمان آن، از آنتی بیوتیک استفاده می کنند در حالی که آنتی بیوتیک برای از میان بردن باکتری هاست و کمکی به درمان سرماخوردگی نمی کند.

اکثر سرماخوردگی ها ۷ تا ۱۰ روز طول می کشند و اغلب نیازی به مراجعه به پزشک ندارند، اما اگر علائم بیماری طولانی تر شد (بالای ۱۰ روز) یا تب شدید هم به آن اضافه شود، بهتر است بیماران به پزشک مراجعه کنند گاهی هم سرماخوردگی منجر به عفونت های باکتریایی در ریه، سینوس یا گوش ها می شود که در این صورت نیاز به مراجعه به پزشک و گاه مصرف آنتی بیوتیک وجود دارد.

علائم اولیه سرما خوردگی شامل : گلودرد- آبریزش بینی – اشک از چشم- گرفتگی بینی- عطسه- سرفه- کوفتگی و بدن درد و احساس خستگی می باشد .

علائم ثانویه سرما خوردگی نیز شامل : سردرد- گرفتگی صدا- تب- گرفتگی سینوس-گرفتگی- گوش- سرفهٔ بدون خلط- درد مفصل و درد عضله می باشد .

علائم عفونت گوش، شامل گوش درد، تب، احساس پری در گوش و علائم عفونت سینوس شامل آبریزش و احتقان بینی، درد صورت، فشار در صورت، سردرد و تب است و با دیدن این علائم، بهتر است به پزشک مراجعه شود.

سرماخوردگی معمولا یک بیماری خفیف و خود محدودشونده است اما همین بیماری ساده هر سال برنامه های زندگی روزمره عده زیادی از مردم را تحت تاثیر قرار می دهد و مختل می کند. این بیماری برای سلامت بسیاری از سالمندان یا کسانی که به آسم دچارند، می تواند خطرهای جدی ایجاد کند.‏

اکثر مردم به هنگام سرماخوردگی، دستمالی را که برای عطسه یا سرفه استفاده کرده اند در جیب یا دست خود نگه می دارند و مجدداً آن را مورد استفاده قرار می دهند. این راه بسیار ساد ه ای است که عوامل بیماری دوباره به بدن انتقال یابند و بتوانند باعث تشدید بیماری شوند. بیماران باید دستمال مورد استفاده را پس از یک بار مصرف، فوراً دور بیندازند.

یک اشتباه معمول دیگر آن است که با فشار، بینی خود را در یک دستمال تمیز می کنند. فشار هوا باعث می شود که مقداری از ترشحات بینی را که حاوی ویروس ها و میکروب ها است، به سینوس های زیر چشم انتقال دهند و باعث عفونت سینوسی آن ها شوند.

اقدامات زیر برای کاهش علائم و بهبود بیماری موثر است:

– استراحت در منزل بویژه در هنگام تب:

بهترین درمان برای آنفلوانزا استراحت است . استراحت کمک می کند تا بدن با ویروس به خوبی مبارزه کند.

– استفاده از مایعات فروان مانند آب، آب میوه و سوپ رقیق

– غرغره آب یا آب نمک ولرم چند بار در روز باعث می شود سوزش گلو بهبود یابد.

– خودداری از استمعال دخانیات، سیگار و الکل

– استفاده از قطره های بینی حاوی آب و نمک برای تخفیف گرفتگی بینی ، موثر است. قطره های بینی که حاوی آب و نمک (سرم فیزیولوژی) هستند به کاهش ترشحات بینی و مرطوب شدن پوست داخل بینی کمک می کنند.

– برای افزایش رطوبت هوا از یک دستگاه بخور استفاده نمایید. رطوبت کمک می کند تا ترشحات ریه رقیق و بنابراین راحت تر تخلیه شوند. دستگاه را روزانه تمیز کنید.

– برای جلوگیری از سرایت بیماری به دیگران ، دستان خود را مرتباً بشویید، خصوصاً پس از فین کردن یا پیش از دست زدن به غذا یا مواد غذایی.

– روی عضلاتی که دچار درد هستند کمپرس گرم یا صفحه گرم کننده بگذارید.

اقدامات دارویی:

در مورد داروها، هیچ درمان یا داروی خاصی برای بهبود سرماخوردگی و آنفلوانزا وجود ندارد. آنتی بیوتیکها ویروسها را از بین نمی برند. بعضی از داروها فقط به برطرف شدن علائم آنفلوانزا و سرماخوردگی کمک می کنند. البته بهتر است قبل از استفاده از هرگونه دارویی ، با پزشک مشورت کنید.

داروهای ضد التهاب و آرام بخشها:

معمولا درد را بهبود بخشیده، تب را پایین می آورند. بعضی از این داروها شامل استامینوفن، آسپرین، ایبوبروفن، کتوبروفن و ناپروکسن می باشند. ازمصرف خودسرانه آسپرین خودداری کنید. خصوصا بچه ها و کودکان نباید آسپرین بخورند.

مصرف آسپیرین (خصوصاً در کودکان ) به هنگام بروز یک بیماری ویروسی ممکن است باعث به وجود آمدن نشانگان رای شود. نشانگان رای یک نوع آنسفالیت (التهاب مغز) است . همچنین آسپرین می تواند باعث عوارضی چون حساسیتهای پوستی و مشکلات گوارشی شود.

داروهای ضد سرفه: که باعث قطع سرفه می شوند مثل دکسترومتورفان. در صورتی که سرفه شما حاوی ترشحات است از این دارو استفاده نکنید.

اکسپکتورانتها (خلط آور):

که موجب رقیقتر شدن ترشحات گلو می شوند و باعث می گردند هنگام سرفه این ترشحات راحتتر خارج شوند. یکی از انواع این داروها گایافنزین است.

اسپری های بینی یا ضد احتقان ها (رفع کننده گرفتگی بینی و گلو ) و ضد احتقانهایی که به داخل بینی ریخته می شوند. نمونه ای از این داروها پسودوافدرین است.

پیشگیری از ریزش مو با خوراکی ها

مهر ۲۴, ۱۳۹۴ بواسطة:   موضوع : پوست و مو, مشروح اخبار

ریزش مو برای بسیاری از افراد ممکن است رخ دهد اما این اتفاق برای بسیاری از افراد ناخوشایند است . به همین خاطر موادی را معرفی می کنیم که از این طریق ریزش موهای تان متوقف شود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، یکی از این مواد آب چغندر است . آب چغندر تازه، سرشار از کربوهیدرات، پروتئین، پتاسیم، کلسیم، ویتامین B و ویتامین C است. بنابراین نوشیدن آب چغندر روزانه توصیه می‌شود.

مو نقش مهمی در زیبایی دارد و زمانی که ریزش آن آغاز می‌شود تاثیر چشمگیر در کاهش اعتماد به نفس دارد.

وقتی خط رویش مو عقب می‌رود علامتی است که به شما می‌فهماند تغییراتی در بدن شما در حال وقوع است که خوشایند نیست و تمام این تغییرات ناشی از کمبود برخی از مواد غذایی است.

به گزارش هلث نیوز، کارشناسان ۱۰ ماده غذایی مهم و مفید را برای رفع این مشکل پیشنهاد کرده‌اند که عبارتند از:

۱٫ آب چغندر

آب چغندر تازه، سرشار از کربوهیدرات، پروتئین، پتاسیم، کلسیم، ویتامین B و ویتامین C است. بنابراین نوشیدن آب چغندر روزانه توصیه می‌شود.

۲٫ عدس

عدس‌ سرشاراز مواد غذایی سالم همچون آهن، روی، پروتئین و بیوتین است. همچنین دانه‌ سویا و لوبیا قرمز هم برای پیشگیری از ریزش مو توصیه می شود. پس به طور منظم از این حبوبات مصرف ‌کنید.

۳٫ اسفناج

سبزیجات برگ‌دار، همچون بروکلی، کلم پیچ، شنبلیله و اسفناج به حفظ سلامت فولیکول‌های مو کمک می‌کنند. این سبزیجات گردش چربی پوست سر را نیز تسهیل می‌کنند.

۴٫ تخم مرغ

تخم مرغ، منبعی غنی از پروتئین، روی، سلنیوم، سولفور و آهن است. روی، ماده‌ای‌ است که برای ترمیم بافت پوست سر و تضمین صحت عملکرد غدد چربی در اطراف فولیکول‌های مو ضروری است. تخم مرغ کمبود آهن را که از علل شناخته شده‌ ریزش مو است برطرف می‌کند. این مواد به اکسیژن رساندن به فولیکول‌های مو و سالم نگاه داشتن آنها کمک می‌کنند.

۵٫ گردو

گردو حاوی اسیدهای چرب امگا۳، ویتامین E و بیوتین است. این مواد مغذی از سلول‌های موهای شما در برابر آسیب‌هایی که معمولا به خاطر تابش زیاد نور آفتاب پدیدار می‌شود، محافظت می‌کنند. خاصیت بارز گردو این است که حاوی مس نیز هست. مس به غنی سازی رنگ طبیعی موهای شما کمک می‌کند.استفاده از روغن گردو هم به اندازه روغن زیتون می تواند مفید باشد.

۶٫ مریم گلی

از قدیم مردم بر این باورند که مریم گلی از ریزش مو پیشگیری می‌کند. مصرف روزانه‌ روغن مریم گلی یا خود مریم گلی به عنوان ادویه، فرآیند بازسازی پوست بدن را بهبود می‌بخشد. بدین معنی که پوست و مویی سالم‌تر پیدا خواهید کرد. عصاره‌ مریم گلی را به شامپوی خود بیفزایید یا چای غلیظ مریم گلی بنوشید تا رشد موهایتان را تحریک کنید.

۷٫ گل رنگ

گل رنگ یک گشاد کننده‌ عروق عالی است. پوست سرتان را هر روز به مدت ۲۰ دقیقه با روغن گل رنگ ماساژ دهید تا جریان خون موضعی و به دنبال آن رشد موهایتان را بهبود ببخشید.

۸٫ صدف

صدف‌های خوراکی سرشار از روی هستند. کمبود روی یکی از اصلی‌ترین عوامل ریزش موی شدید و خشکی و پوسته شدن پوست سر است. صدف‌ها همچنین حاوی پروتئین نیز هستند. پروتئین باعث خواهد شد تا موهای ریخته‌تان با موهایی تازه، سالم و قوی جایگزین شود.

۹٫ زغال اخته

ذغال اخته‌ها پر از ویتامین C است. ویتامین C باعث می‌شود تا گردش خون در پوست سر بهتر شده و از رگ‌های خونی ظریف که فولیکول‌های مو را تامین غذایی می‌کنند مراقبت شود. کمبود ویتامین C در برنامه‌ غذایی شما می‌تواند پوست و موی شما را مستعد خشکی و شکنندگی کند.

۱۰٫ ماهی قزل آلا

ماهی قزل‌آلا سرشار از پروتئین و ویتامین D است، دو ماده‌ای که اجزای کلیدی موهایی سالم و قوی به حساب می‌آید. این ماهی آب‌های شیرین، منبع بزرگی از اسیدهای چرب امگا۳۳ هم هست،‌ اسیدی که مورد نیاز غشای سلولی و چربی طبیعی محافظ پوست سر است.

رفتار شناختی درمانی یا CBT در درمان بی خوابی موثر است

مهر ۲۳, ۱۳۹۴ بواسطة:   موضوع : اخبار علمی پزشکی, مشروح اخبار

پژوهشگران می گویند نتیجه یک مطالعه نشان می دهد که ‘رفتار شناختی درمانی'(Cognitive behaviour therapy) که معمولا برای درمان افسردگی و اضطراب استفاده می شود، می تواند تاثیر چشمگیری در درمان بی خوابی داشته باشد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، رفتار شناختی درمانی یک روش درمانی نسبتا کوتاه مدت برای درمان انواع بسیاری از مشکلات احساسی، رفتاری و روانی است.

در رفتار شناختی درمانی، چگونگی تفکر انسان درباره وضعیت ها و تاثیر این افکار بر اعمال و احساس انسان بررسی می شود.

“رفتار درمانی شناختی” به شما کمک می کند تا به گونه دیگری اندیشیده و در نتیجه این طرز تفکر جدید شما میتوانید با رفتارهای سالم تر و درست تری در برابر حوادث ناخواسته و ناگوار پیرامونتان برخورد نمائید.

برخلاف سایر روشهای گفتار درمانی که روان درمانگر در پی شناسائی و ریشه یابی علل رفتارهای نامناسب مراجع خود در برابر ناملایمات و حوادث زندگی است تا به او کمک کند، در “رفتار درمانی شناختی” روان درمانگر فقط بر مشکلات زمان حال (اینجا و اکنون) و آنچه موجب ناراحتی و اضطراب در فرد بیمار گردیده است تکیه می کند.

ایده این روش درمانی بر تغییر الگوهای فکری و رفتاری برای دستیابی به نتیجه ای مثبت تر که در این مورد خوابیدن است، قرار دارد.

افراد زیادی به بی خوابی مزمن مبتلا هستند و به عبارت دیگر، برای دوره ای طولانی تر از چهار هفته نمی توانند شب ها به راحتی به خواب بروند و یا خواب مستمری داشته باشند.

بی خوابی عوارض طولانی مدت بر سلامتی دارد که از جمله آنها می توان به ضعیف شدن سیستم ایمنی، افسردگی، دیابت نوع دو، افزایش وزن و فشار خون بالا اشاره کرد.

CBT همچنین می تواند در مواردی که فرد دچار مشکلاتی از قبیل عدم قدرت کنترل  خشم یا خود کم بینی و حتی درمورد مشکلات جسمی مانند خستگی ها و دردهای مزمن هم موثر باشد.

« برگه‌ی پیشبرگه‌ی بعد »