یک اسکن مغزي سريع مي تواند با 90 درصد دقت ، ابتلاي فرد بزرگسال به بيماري اوتيسم را تشخيص دهد

پژوهشگران علوم پزشکی شيوه نويني ابداع کرده اند که مي تواند بيماري اوتيسم (Autism) در بزرگسالان را ظرف فقط 15 دقيقه تشخيص دهد.   

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز  ،  تا کنون تشخيص اوتيسم براساس توضيحات شخصي که دوستان و خويشاوندان فرد مبتلا در اختيار پزشکان قرار داده مي شد، صورت مي گرفت.
اکنون گروهي از پژوهشگران دانشگاه کينگ لندن، اسکن مغزي سريعي ارائه کرده اند که مي تواند با 90 درصد دقت، ابتلاي فرد بزرگسال به بيماري اوتيسم را تشخيص دهد.
در حقيقت به گفته اين دانشمندان اين يافته مهمي است که محققان اميدوارند در آينده به غربالگري براي اوتيسم در کودکان منجر شود.
محققان دانشگاه کينگ از اسکن ام آ‌ر آي براي تصوير برداري از ماده خاکستري مغز استفاده کردند.
سپس يک شيوه تصوير برداري جداگانه براي تبديل اين تصاوير اسکن شده به تصاوير سه بعدي بکار گرفته شد تا الگوريتم هاي رايانه اي ساختار، شکل و ضخامت اين ماده را ارزيابي کنند.
اين اندازه گيري هاي پيچيده توانست اختلال طيف اوتيسم را نشان دهد. با توسعه اين فرايند، رايانه توانست به سرعت نشانگرهاي زيست شناختي را براي ارزيابي اينکه آيا فردي اختلال طيف اوتيسم دارد يا خير نشان دهد.
درخودماندگي يا اوتيسم (Autism) نوعي اختلال رشدي است که با رفتارهاي ارتباطي، کلامي غير طبيعي مشخص مي‌شود.
علائم اين اختلال تا پيش از سه سالگي بروز مي‌کند و علت اصلي آن ناشناخته‌است. اين اختلال در پسران شايع تر از دختران است.
وضعيت اقتصادي، اجتماعي، سبک زندگي و سطح تحصيلات والدين نقشي در بروز اوتيسم ندارد. اين اختلال بر رشد طبيعي مغز در حيطه تعاملات اجتماعي و مهارت‌هاي ارتباطي تأثير مي‌گذارد.
کودکان و بزرگسالان مبتلا به اوتيسم در ارتباطات کلامي و غير کلامي، تعاملات اجتماعي و فعاليت‌هاي مربوط به بازي، مشکل دارند. اين اختلال ارتباط با ديگران و دنياي خارج را براي آنان دشوار مي‌سازد.
در بعضي موارد رفتارهاي خود آزاري و پرخاشگري نيز ديده مي‌شود. در اين افراد حرکات تکراري (دست زدن، پريدن) پاسخ‌هاي غير معمول به افراد، دلبستگي به اشيا و يا مقاومت در مقابل تغيير نيز ديده مي‌شود و ممکن است در حواس پنجگانه (بينايي، شنوايي، بساوايي، بويايي و چشايي) نيز حساسيت‌هاي غير معمول مشاهده شود. هسته مرکزي اختلال در اوتيسم، اختلال در ارتباط است.

اوتیسم یا درخودماندگی یک ناتوانی پیچیده رشدی است که معمولا در سه سال اول زندگی ظاهر می‌شود.
این عارضه نتیجه اختلالی عصب‌شناختی است که بر کارکرد طبیعی مغز تاثیر می‌گذارد و رشد آن را در نواحی مربوط به ارتباط و تعامل اجتماعی دچار اشکال می‌کند.
علائم و نشانه‌های اصلی اوتیسم شامل اختلال در ارتباط و مراودات اجتماعی و رفتارهای تکراری است.
کودکان مبتلا به اوتیسم ممکن است مشکلاتی در صحبت‌کردن با دیگران داشته باشند یا هنگامی که با آنها صحبت می‌کنید به چشم‌های شما نگاه نکنند.
کودکان مبتلا پیش از آنکه بتوانند توجه خود را به کاری جلب کنند، ممکن است مجبور باشند برای مثال مدادهای‌شان را ردیف کنند یا جمله مشابهی را بارها و بارها تکرار کنند تا خودشان را آرام کنند.
به طور کلی افرادی که مبتلا به اوتیسم در سه زمینه “مراوده اجتماعی” (دشواری در ایجاد روابط اجتماعی: منزوی از دیگران و یا بی تفاوت نسبت به آنان بودن)، “ارتباط اجتماعی” (دشواری در ابجاد ارتباط لفظی و غیر لفظی: درک نکردن کامل مفهوم حرکات و اشارات، حالات صورت و لحن صحبت دیگران) و “تخیل” (دشواری در یادگیری بازی هایی که چند نفر در آنها درگیر هستند و یا باید از قدرت تخیل برای فهم آنها استفاده کرد ) دچار اشکال هستند.
رفتار تکراری و مقاومت در مقابل تغییر روال کار و زندگی نیز جزو خصوصیات فرد اوتیستی است.
از آنجایی که افراد مبتلا به اوتیسم ممکن است علائم و خصوصیات گوناگونی را از خود نشان دهند، اوتیسم در واقع شامل “طیفی” از اختلالات است.

سالم و قوي بودن ” قلب ” ، مي تواند روند پير شدن مغز را آهسته کند

سالم نگه داشتن قلب که بتواند عمل پمپ خون را به طور مطلوب انجام دهد می تواند روند پير شدن مغز را آهسته کند  .

پژوهشگران می گویند نتایج تحقیقات آنان نشان می دهد که  قلب سالم و قوي مي تواند روند پير شدن مغز را آهسته کند. 

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز به نقل از بی بی سی ،  محققان دانشگاه بوستون متوجه شدند افراد سالمي که قلب “تنبلي” دارند، خون کمي پمپ مي کند در مقايسه با ساير افراد مغزهاي “پيرتري” دارند.
محققان با مطالعه هزار و 500 نفر دريافتند که با افزايش سن، مغز اين افراد کوچکتر مي شود.
طبق نتايج اين مطالعه ، اگر قلب در پمپ کردن خون ضعيف باشد، مغز به طور متوسط دو سال پيرتر مي شود.
اين ارتباط در افراد جوانتر 30 تا 40 ساله که قلب سالمي داشتند و همچنين افراد پيرتر مبتلا به بيماري قلبي مشاهده شد.
دکتر “آنجلا جفرسون” سرپرست تحقيقات گفت: “اين شرکت کنندگان بيمار بودند. شمار خيلي کمي از آنها بيماري قلبي داشتند. مشاهده اين وضعيت که فعاليت کم قلبي با حجم کمتر مغز ارتباط دارد مايه نگراني است و نياز به مطالعات بيشتر دارد.”
شرکت کنندگاني که حجم مغز آنها در تصويربرداري “ام آر آي” کمتر نشان مي داد هيچ نوع علائم کلينيکي دال بر کوچکتر بودن مغز، نداشتند.
اما محققان مي گويند که انقباض مغز ممکن است نشانه اوليه اي از وجود يک مشکل باشد.
دکتر جفرسون گفت: چند نظريه درباره علل فعاليت کمتر قلبي – ميزان پمپ خون در مقايسه با اندازه بدن – وجود دارد.
براي مثال، حجم پايين تر خوني که از قلب پمپ مي شود ممکن است جريان خون به مغز را کاهش دهد که به اين ترتيب اکسيژن و مغذي هاي کمتري به سلول هاي مغز مي رسد.
وي گفت: “هنوز نمي توان براساس همين يک مطالعه به مردم توصيه هاي پزشکي کرد اما اين حکايت از آن دارد که قلب و مغز دست به دست هم حرکت مي کنند.”
متخصصان مي گويند: فعاليت قلبي افراد نسبتا ثابت است – به اين معني که اگر پايين باشد به سختي مي توان آن را عوض کرد مگر آنکه فرد به طور فشرده ورزش کند.

نتایج این تحقیق در نشريه “گردش خون” (Circulation) منتشر شده است .

شايد اسکن هاي مغزي بتواند به فرد در انتخاب شغل مناسب کمک کند

پژوهشگران اعلام کردند  در حال بررسي احتمال استفاده از اسکن مغزي براي کمک به افراد در انتخاب شغل هستند.  آنان می گویند در آینده نزدیک  افراد می توانند شغل مورد نظر خود را با اسکن مغزي انتخاب کنيد .

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز به نقل از ساينس ديلي  ،  آزمايش هاي استعداد عمومي و سنجش توانايي‌هاي ذهني خاص، ابزارهاي مهمي براي کمک به انتخاب شغل است و درصورتي که عملکرد فرد در چنين آزمايش هايي بر اساس تفاوت هاي موجود در ساختار مغز باشد شايد اسکن هاي مغزي بتواند به فرد در انتخاب شغل مناسب کمک کند.
ريچارد هاير از دانشگاه کاليفرنيا در آمريکا و همکارانش با استفاده از اسکن مغزي MRI ، ماده خاکستري مغز را با عوامل مستقل مانند هوش عمومي و استدلال مرتبط شناختند.

آنها دريافتند بطور کل، ماده خاکستري مغز با انواع آزمايش گسترده و جزئي واکنش هاي متفاوتي از خود نشان مي دهد.
به گفته آنها، الگوي ضعف و قوت هاي ادراکي فرد با ساختارهاي مغزي مرتبط است؛ از اين رو اين احتمال وجود دارد که اسکن هاي مغزي مي تواند اطلاعات منحصر به فردي در زمينه انتخاب شغل فراهم آورد.
نتايج اين مطالعه مبناي تحقيقات بيشتر در اين زمينه محسوب مي شود.

نوع قفس محل نگهداری موش ها می تواند با تاثیر بر مغز آنها ، نتایج تحقیق را تغییر دهد

 
محققان دانشگاه کلرادو (University of Colorado’s Anschutz Medical  )اعلام کردند نتایج تحقیقات آنان نشان می دهد که رفتار فیزیولوژیک مفز موش ها  عمیقا متاثر از نوع قفس نگهداریآنان است. پژوهشگران می گویند  حتی موش هایی که از نظر ژنتیکی کاملا یکسان هستند، با تغییر قفس و شرایط محیطی، مغزشان از لحاظ فیزیولوژیک تغییر می کند.
 
به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز به نقل از ساینس دیلی ، استاد علوم اعصاب و زیست شناسی سلولی که مدیریت این برنامه را به عهده داشت عنوان نمود که ما فرض را بر آن گذاشتیم که نوع قفس بر رفتار فیزیولوژیک موش ها تاثیر ندارد  ، و موش های تمام دنیا  یکسان هستند اما در عمل خلاف این موضوع ثابت شد .
 
نتایج تحقیقات نشان داد موش هایی که در قفس های متفاوت زندگی می کنند، مغزهای متفاوتی هم دارند.
 
موش ، جونده کوچکی است که بیش از هر موجود زنده دیگری در خدمت پیشرفت دانش بشری، خصوصا در زمینه علوم پزشکی و زیست شناختی بوده  است .
 
آنان  کشف کردند  که مغز موش ها بسیار حساس به محیط زیست و تغییرات فیزیکی پیرامون است ، و آن بخش  از مغز که مسئول حس بویایی است تغییر می کند  . ظاهرا مغز موش ها خیلی به محیط و شرایط محیطی مانند گردش هوا حساس است و با تغییر شرایط محیطی، از نظر فیزیولوژیک تغییر می کند.
 
همچنین موش ها با تغییر قفس خود ، سطوح نسبت به محیط پرخاشگر می شوند .
 
شاید به همین دلیل برخی از مطالعات هرگز با نتیجه یکسان تکرار نمی شوند و هیچ کس هم نمی فهمد چرا، خصوصا وقتی در مطالعات مورد مقایسه، از موش هایی استفاده شده باشد که از نظر ژنتیکی دقیقا مشابه یکدیگر هستند.
 
محققین این پژوهش می گویند قفس نگهداری موش می تواند  تا حد زیادی بر روی دقت و صحت تحقیق تاثیر بگذارد و  در انجام آزمایش های مشابه نتایج کاملا متفاوت موجب شود در نتیجه  پیشنهاد می شود که از این به بعد در گزارش مطالعات انجام شده، به طور دقیق وضعیت و نوع قفس و شرایط نگهداری موش ها و خصوصیات محیط زندگی آنان نیز گزارش گردد .
 
آنان در انتها تاکید کردند که ما باید اطمینان حاصل کنیم آنچه نتایج یافته های آزمایشگاهی نشان می دهد واقعا از فرآیندهای طبیعی ( و نه در نتیجه عوامل محیطی موجود در آزمایشگاه ) حاصل شده است .

داروی جديدی توليد شده که می تواند موجب رشد سلول های عصبي جديد و جايگزيني سلول های آسيب ديده مغز شود

داروي جديد توليد سلول هاي عصبي شناسايي شد .

پژوهشگران علوم پزشکی می گویند دارويي را شناسايي کرده اند که موجب رشد سلول هاي عصبي جديد و جايگزيني سلول هاي آسيب ديده مي شود. اين کشف مي تواند به درمان بيماري هاي زوال عقل منجر شود. 

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز  ،    پژوهشگران هزار ماده شيميايي متفاوت را به مغز موشها تزريق کردند تا تاثيرات آنها را مشاهده کنند. از اين تعداد، هشت ماده شيميايي بالقوه شناسايي شد  .
آنها دريافتند از اين هشت مورد ماده شيميايي P7C3 عملکرد موفقي در هيپوکامپوس مغز که مسوول يادگيري و حافظه است، دارد.
توليد سلول هاي عصبي به منظور جايگزيني سلول هايي که در بيماري آلزايمر آسيب مي بينند مي تواند راهگشايي براي درمان اين بيماري باشد.
به گفته مجريان اين طرح از انجمن آلزايمر آمريکا، اين کشف مي تواند به ارائه و ساخت داروهاي جديدي منجر شود که مي توانند سلول هاي عصبي جديد بسازند اما آنها هنوز نمي دانند که آيا مي توان از اين داروهاي جديد براي بيماري هاي زوال عقل استفاده کرد يا خير.
نتايج اين تحقيقات در انجمن آلزايمر آمريکا منتشر شد.

در هنگام آسیب ، بخش های سالم مغز با تغيير شکل توجه خود را معطوف به بهبود و ترميم می کنند

محققین توانایی های جديدي را در مغز جانوران شناسایی کردند .

پژوهشگران موسسه تحقيقات “منزيس” در کشور استراليا ادعا مي کنند مغز انسان توانايي ايجاد تغييرات ساختاري و ترميم خود را دارد. اين يافته مي تواند شيوه درمان آسيب هاي مغزي را در آينده متحول کند.   

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز به نقل از بی بی سی ،   پژوهشگران  موسسه تحقيقات “منزيس”  استراليا در حال بررسي واکنش هاي مغزي به آسيب ها و ضايعات بويژه آنچه که در قشر مغز و يا لايه خارجي ماده خاکستري روي مي دهد، هستند.
دکتر تريسي ديکسون محقق ارشد اين پروژه مي گويد: منحصر به فردترين يافته ما اين است که گروه ديگري از اين سلول هاي عصبي در واقع مي توانند فرايندهايشان را تغيير داده و شکل خود را براي واکنش به آسيب تغيير دهند.
به نظر مي رسد قشر مغز مي تواند پس از آسيب ديدگي تغيير شکل دهد. به گفته اين پژوهشگران اين تغييرات در بخش هاي سالم مغز روي مي دهد.
محققان اکنون تلاش دارند توجه خود را بر روي روش هاي بهبود واکنش ترميم معطوف نموده و درمان جديدي براي آسيب مغزي ارائه کنند.
دانشمندان اين موسسه طي چهار سال گذشته با انجام آزمايش هايي بر روي موش ها واکنش مغز را به آسيب ، مورد مطالعه قرار دادند.

پستانداراني که مغز آنها نسبت به جثه شان بزرگتر است ، عمر طولاني تری دارند

 داشتن مغز بزرگتر می تواند موجب عمر طولاني تر شود.

پژوهشگران می گویند نتایج تحقیقات آنان نشان می دهد  پستانداراني که مغز آنها نسبت به جثه شان بزرگتر است، عمر طولاني تري دارند.   

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز به نقل از ساینس دیلی ،   دانشمندان مرکز کاربردهاي جنگل داري و تحقيقات بوم شناسي وابسته به دانشگاه بارسلون حدود 500 گونه جانوري پستاندار را بررسي کردند.
به گفته پژوهشگران، اندازه مغز برخي پستانداران مانند شامپانزه، گوريل، نهنگ، دلفين و فيل ها نسبت به جثه هايشان بزرگتر است.
دانشمندان سالها وقت صرف بررسي اين موضوع کردند که چرا با وجود آنکه مغز بزرگتر براي رسيدن به بلوغ کاربردي زمان بيشتري نياز دارد و انرژي بيشتري مصرف مي کند، طبيعت طرفدار ايجاد مغزهاي بزرگ است؟
يکي از توضيحات کلاسيک، فرضيه شناختي بافر است. اين تئوري مي گويد، مغز بزرگتر وقتي با تغييرات محيطي رو به رو مي شود، انعطاف پذيري بيشتري در رفتار ايجاد کرده و يادگيري را آسانتر مي سازد.
محققان اسپانيايي با همکاري پژوهشگران کانادايي اين تحقيق را انجام داده و نتايج آن را در نشريه زيست شناسي تکاملي منتشر کردند.
آنها با استفاده از روش هاي آماري داده هاي مربوط به 493 گونه پستاندار از جوندگان تا کيسه داران را بررسي کرده و دريافتند داشتن مغز بزرگتر به معناي برخورداري از عمر طولاني تر است.

روزه‌داری بر عملکرد مغز تاثیر مثبت دارد و احتمالا در پیشگیری و کند کردن سیر آلزایمر و صرع نقش دارد

روزه‌داری بر عملکرد مغز تاثیر مثبت دارد .

 

نتایج تحقیقاتی که تا کنون در زمینه‌ی روزه‌داری متناوب انجام شده ، نشان می‌دهد که این روش نه تنها سیر برخی بیماری‌ها مانند آلزایمر و صرع را کند می‌کند، بلکه ممکن است موجب پیشگیری از ابتلا به بیماری نیز شود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز به نقل از دویچه وله ،  یک گروه تحقیقاتی در یک مقاله نتایج  تحقیق خود را که از سه سال پیش تا کنون در مورد اثرات انواع روزه‌داری بر روی عملکرد مغز تحقیق شده را انتشار داده است . سرپرستی این گروه که در بخش جراحی مغز و اعصاب و نورفیزیولوژی دانشگاه مونستر آلمان دست به این تحقیقات زده را پروفسور علی گرجی، استاد دانشگاه در رشته‌ی تحقیقات مغز و اعصاب، بر عهده دارد.

به گفته‌ی دکتر گرجی،‌ تحقیق بر روی اثرات روزه‌داری بر روی عملکرد مغز به چند دهه پیش برمی‌گردد و در آمریکا نیز در این زمینه‌تحقیقات زیادی انجام شده است.

روزه‌داری ‌روشی قدیمی است .
 

روزه‌داری روشی قدیمی است که از مد‌ت‌ها پیش در فرهنگ‌ها و ادیان مختلف وجود داشته و تا به امروز نیز بر جای مانده است. نه تنها مسلمانان، بلکه مسیحیان، گیاه‌خواران و طرفداران طب سنتی هند نیز ایامی را به روزه‌داری اختصاص می‌دهند.

۲ نوع اصلی روزه‌داری وجود دارد که در نوع نخست‌، فرد کالری روزانه‌ی کمتری دریافت می‌کند. اما در نوع دوم که به روزه‌داری متناوب معروف است فرد ساعت‌های متمادی از خوردن و آشامیدن محروم می‌شود.

نوع اول روزه‌داری یا همان Caloric Restriction را می‌توان در انواع رژیم‌های لاغری دید. در این نوع فرد می‌خورد و می‌نوشد، اما کمتر از مقدار عادی.

اما در نوع دوم که روزه‌ی مسلمانان را نیز شامل می‌شود و به Periodic Fasting یا روزه‌داری متناوب معروف است، فرد برای یک دوره‌ی زمانی ۱۴ تا ۲۴ ساعته هیچ‌گونه کالری دریافت نمی‌کند، ولی در فواصل بین آنها آزاد است تا هر میزان غذا و مایعات که می‌خواهد بخورد و بیاشامد.

اثرات روزه‌داری بر عملکرد مغز

گروه تحقیقاتی دانشگاه مونستر بر این عقیده است که هر دوی این روش‌ها بر عملکرد مغز اثراتی مثبت دارند، ولی روش دوم تأثیراتی به مراتب شگفت‌انگیز‌تر بر جای می‌گذارد. آزمایش‌ها حاکی از آن است که وقتی فردی دست کم به مدت ۱۲ تا ۱۴ ساعت از خوردن و نوشیدن خودداری می‌کند، بلافاصله بعد از خوردن غذا یا نوشیدن آب، در مغز وی یک موج الکتریکی بسیار قوی ایجاد می‌شود.

پروفسور گرجی در این باره می‌گوید: « وقتی شما به مدت طولانی چیزی نخورده و نمی‌نوشید و بعد از آن شروع به خوردن یا آشامیدن می‌کنید، موج الکتریکی قوی چند میلی ‌ولتی در مغزتان ایجاد می‌شود، در صورتی که امواج مغزی معمولی در حد میکرو ولت هستند، این موج چند ده برابر است و تمام مغز را سیر می‌کند و به همین خاطر سئوال این بود که این موج چرا ایجاد می‌شود و چه اثری دارد؟»
 

این موج الکتریکی باعث می‌شود که تحریک‌پذیری مغز در بعضی قسمت‌ها نسبت به قبل از روزه‌داری بیشتر شود. این تغییر تحریک‌پذیری بافتی در سطح سلولی و ارتباطات بین سلولی (سیناپس‌ها) رخ می‌دهد و منجر به احساس رفع گرسنگی و عطش می‌شود.

مطالعات و آزمایش‌های‌ MRI نشان می‌دهد که انسان پس از چند هفته روزه‌داری در قشر مغز و به ویژه ناحیه‌ی حرکتی آن حساسیت‌پذیری واضحی پیدا می‌کند، به عبارتی دیگر روزه‌داری متناوب می‌تواند مغز را در نواحی مختلف فعال‌تر سازد. افزایش تحریک‌پذیری در قسمت‌های مختلف مغز از جمله این امید را پدید آورده که بتوان سیر برخی از بیماری‌ها مانند آلزایمر را کند یا از آنها پیشگیری کرد.

محققان با تکیه بر یافته‌های کنونی بر این نظرند که روز‌ه‌داری متناوب می‌تواند بر بیماری‌های آلزایمر، پارکینسون، هانتینگتون و صرع اثر گذاشته و سیر آنها را آهسته کند. این روش همچنین می‌تواند امکان ابتلا به سکته‌ی مغزی و عوارض پس از آن را کاهش دهد. 

روزه‌داری متناوب بر انسان‌های سالم نیز اثری مثبت دارد. به گفته‌ی پروفسور گرجی: «در انسان‌های سالم می‌توان مثلا مقاومت سلو‌ل‌های مغزی را در مقابل سکته بالا ببرد. آزمایش‌هایی که ما کردیم نشان می‌دهد که سلول‌های مغزی که در معرض این روزه‌داری هستند می‌‌توانند به هیپوکسی یا حالتی مثل سکته‌ی مغزی مقاومت نشان بدهند.»

چند روز باید روزه گرفت؟

پروفسور گرجی با اشاره به آزمایش‌هایی که تا کنون در این زمینه انجام شده، حداقل مدت روزه‌داری برای رسیدن به نتایج مثبت را ۴ هفته می‌داند. وی با اشاره به دشواری‌های روزه برای برخی افراد می‌گوید: « می‌توان ساعت‌های مرده را برای مریض انتخاب کرد. مریض می‌تواند ساعت ۶ بعدازظهر غذا و آب بخورد، دیگر هیچ چیز نخورد تا ۸ صبح روز بعد.»

روزه‌داری و پیشگیری از ابتلا به بیماری‌های مغزی
 

ادامه‌ی تحقیقات در چند سال آینده به این سئوال پاسخ خواهد داد که آیا با استفاده از یک شیوه‌ی ساده و بدون خرج مانند روزه‌داری متناوب می‌توان از بسیاری از بیماری‌های مغزی جلوگیری یا دست کم سیر آنها را به گونه‌ای چشمگیر کند کرد؟

نتایج این تحقیق در مجله‌ی علمی Neurobiology of Diesease در شماره‌ی ۱۹ اوت، مقاله‌ای با عنوان neocortical and hippocampal tissues Periodic fasting alters neuronal excibility in rat به چاپ رسیده است.

مغز زن‌ها آنان را چاق‌تر از آنچه هستند مي‌بيند

پژوهشگران می گویند نتایج تحقیقات جدید نشان می دهد که  مغز زنان تصوير غلط بدني دريافت مي‌کند و اکثر خانم‌ها خود را دوسوم چاق‌تر از آنچه هستند مي‌بينند .

 

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز به نقل از خبرگزاری فرانسه ، دانشمندان دانشگاه کالج لندن براي توجيه بهتر مسايل تغذيه‌اي مانند آنورکسي دست به تحقيقي در اين زمينه روي زنان زدند. آنها در يک سالن آينه از داوطلبان خواستند قيافه‌اي را که در آينه مي‌بينند توصيف کنند.

اکثر زنان شرکت کننده تصوير خود را دوسوم بيش از آنچه حقيقت داشت چاق و يک‌سوم کوتاه‌تر توصيف کردند.

این مقاله‌اي  عنوان می کند که اين موضوع به ويژه در زناني که روي ظاهر خود حساس‌اند پررنگ‌تر به چشم مي‌خورد. جالب اينکه حتي زناني که وزن کم کرده‌اند باز هم تصوير چاقي از خود دارند وگرچه چاقي در ظاهر آنها برطرف شده ولي در مغز آنها باقي است.

اين موضوع به ويژه در زناني که مقدار زيادي وزن به سرعت کم کرده‌اند، بيشتر ديده مي‌شود.

نتایج این تحقیق در مجله Proceedings of the national academy of sciences  منتشر شده است .

بزودي افراد معلول مي توانند با استفاده از انتقال دهنده هايي که در مغزشان کاشته مي شود دست و پاي خود را حرکت دهند

 تراشه‌هاي مغزي حرکت دست و پا را براي معلولان به ارمغان مي آوردند  .

.   

مهندسان انگليسي در حال ارايه يک فناوري هستند که در آن ريز تراشه اي در مغز کاشته مي شود تا پيام هاي عصبي را درک، سيگنال ها را رمز گشايي و افکار را به حرکت تبديل کند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز به نقل از تلگراف ، اين دانشمندان اميدوارند طي پنج سال آينده بتوانند به بيماران مبتلا به آسيب نخاعي وسايل روباتيکي عرضه کنند که آنها را قادر سازد بطور اختياري دست و پاي خود را حرکت دهند.
ضايعات نخاعي با قطع ارتباط مغز با اعضاي بدن، موجب معلوليت مي شوند.
پروفسور رودريگو کويان کويروگا و محققان دانشگاه ليستر بر روي پروژه اي کار مي کنند که مي تواند به بيماران معلول کمک کند دستورات مغزي را به اجرا درآورند.
فرد مي تواند جسمي را که مي خواهد آن را بردارد، مشاهده کنند. وي قصد دسترسي به جسم را دارد، مغز مي تواند پيامي را به دست بدهد : “فنجان چاي را بردار” اما اين سيگنال ها هنگامي که به نخاع مي رسند متوقف مي شوند.
اين محققان مي گويند: اگر اين سيگنال ها را از اين نورون ها برداشته و آنها را با استفاده از الگوريتم هاي رمزگشا تفسير کنيم،مي توانيم ابزار روباتيکي را در بازوي فرد بيمار را تحريک کنيم.
وي گفت بخش عمده اي از اين فناوري اکنون آماده است.
دانشمندان تراشه‌هاي ذهن خوان را در مغز ميمونها کاشته و نشان دادند اين تراشه ها مي توانند بازوي روباتيک را حرکت داده و يا مکان نما را بر روي نمايشگر رايانه به حرکت درآورد.
با اين حال هيچ يک از اين سيستم ها، بي سيم نيستند بلکه سيمي از طريق ايجاد حفره اي در جمجمه وارد مغز حيوان شده است.
انتقال بي سيم اطلاعات از تراشه مغزي بسيار دشوار است . يک الکترود مي تواند در هر ثانيه 30هزار نقطه داده و يا آيتم هاي اطلاعات توليد کند در حالي که اين تراشه مي تواند حاوي صدها الکترود باشد.
اين حجم عظيمي از داده است از اين رو پهناي باند کافي نخواهد بود. دانشمندان در تلاش هستند پردازش هاي ابتدايي را بر روي اين تراشه انجام دهند تا پهناي باند را کاهش داده باشند.
از اين رو به جاي 30 هزار نقطه داده در هر ثانيه شايد بتوانند 100 و يا هزار نقطه ثانيه درهر ثانيه ارسال کنند.
يک ايده بلندپروازانه ديگر عدم استفاده از ابزار روباتيک و جايگزيني ارتباط از بين رفته به پا يا دست با استفاده از يک رابط مصنوعي است.
تراشه مغزي مي تواند سيگنال هايي را به شبيه ساز کاشته شده در نخاع بفرستد. اين کار پالس هايي الکتريکي را براي انقباض ماهيچه و حرکت دست و پاي معلول توليد مي کند .
اما به نظر اين دانشمندان سيستم روباتيک در کوتاه مدت عملياتي تر است.
در اين پروژه با حمايت يک ميليون دلاري دولت و با همکاري دانشگاه نيوکاسل و دانشکده سلطنتي لندن نيز شرکت داشتند

« برگه‌ی پیشبرگه‌ی بعد »