ولایت جوزجان افغانستان با افزایش تعداد بیماران روانی روبروست

آذر ۳۰, ۱۳۹۱ بواسطة:   موضوع : اخبار پزشكان بدون مرز, مشروح اخبار

مقامات بهداشتی در ولایت جوزجان افغانستان از افزایش تعداد بیماران روانی در این ولایت خبر دادند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، محمد اسماعیل شیوا مسؤول بخش روانپزشکی بیمارستان دولتی جوزجان می گوید که هفتاد درصد این بیماران را زنان تشکیل می دهند.

به گفتۀ مسؤولین، هفتاد درصد بیماران روانی را زنان مسن و دختران جوان که سال های سال از این بیماری رنج می برند، تشکیل می دهند.

آقای شیوا می گوید که روزانه در حدود 35 نفر از بیماران دارای مشکل روانی  به این بیمارستان مراجعه می کنند.

او افزود که علت اصلی افزایش بیماری های روانی ، جنگ های طولانی مدت در کشور ، مهاجرت به خرج از کشور، فقر و اقتصاد ضعیف و خشونت های خانوادگی تشکیل می دهد.

دراین حال دکتر میرویس امینی رییس بیمارستان ولایتی شهر شبرغان می گوید که سال گذشته در حدود بیست بیمار روانی به صورت روزانه برای درمان نزد پزشکان بخش روانی مراجعه می کردند، اما امسال تعداد این مریضان به بیشتر از سی نفر در روز افزایش یافته است و هفتاد درصد آنان را زنان تشکیل می دهد.

او گفت که بیمارستان ولایتی شهر شبرغانده ظرقیت ده تخت بستری برای بیماران روانی را دارد.

گفتنی است که بیماری های روانی به خصوص ناشی از جنگ، خشونت خانوادگی یکی از چالش های مهم سلامت در کشورافغانستان می باشد.

اگر بودجه برنامه تهیه پشه‌بندها قطع شود، بیماری مالاریا دوباره شیوع پیدا خواهد کرد

سازمان بهداشت جهانی (WHO) می گوید اگر بودجه اجرای برنامه مبارزه با مالاریا قطع شود، مسیر پیشرفت‌هایی که اخیرا در جهت کنترل این بیماری انجام گرفته، معکوس خواهد شد و مالاریا دوباره شیوع پیدا خواهد کرد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز به نقل از بی بی سی،  این سازمان تاکید کرد: در صورتی که بودجه برنامه تهیه پشه بند‌ها قطع شود، موفقیت‌هایی که به تازگی در راه مبارزه با این بیماری به دست آمده ممکن است ناکام بماند.

بیماری نجات پیدا کرده‌اند اما افزایش بودجه‌ای که از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۹ میلادی جریان داشته در دوره ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۲ متوقف شده است.

سال گذشته کمتر از نیمی از بودجه پنج میلیارد و یک میلیون دلاری مورد نیاز، برای مبارزه با مالاریا هزینه شده است.

طبق آخرین آمار سازمان بهداشت جهانی که به سال ۲۰۱۰ مربوط است، حدود ۲۱۹ میلیون نفر به این بیماری مبتلا شدند که ۶۶۰ هزار نفرشان جان خود را از دست داده‌اند.

این سازمان در بیانیه جدیدی اعلام کرده است که کاهش بودجه به این معنی است که میلیون‌ها نفری که در معرض خطر ابتلا به این بیماری هستند، امکان استفاده از راه‌های موثر پیشگیری از ابتلا به مالاریا،‌ انجام آزمایش‌های تشخیص بیماری و درمان آن را نخواهند داشت.

این سازمان می‌گوید موفقیت‌هایی که به تازگی در راه مبارزه با این بیماری به دست آمده ممکن است به دلیل قطع بودجه ناکام بماند.

بیماری نجات پیدا کرده‌اند اما افزایش بودجه‌ای که از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۹ میلادی جریان داشته در دوره ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۲ متوقف شده است.

سال گذشته کمتر از نیمی از بودجه پنج میلیارد و یک میلیون دلاری مورد نیاز، برای مبارزه با مالاریا هزینه شده است.

طبق آخرین آمار سازمان بهداشت جهانی که به سال ۲۰۱۰ مربوط است، حدود ۲۱۹ میلیون نفر به این بیماری مبتلا شدند که ۶۶۰ هزار نفرشان جان خود را از دست داده‌اند.

“وضعیت خطرناک”این سازمان در بیانیه‌ای گفته است که کاهش بودجه به معنی این است که “میلیونها نفری که در معرض خطر ابتلا قرار دارند، امکان استفاده از راه‌های موثرجلوگیری ازبیماری مالاریا، آزمایش‌های تشخیص آن و درمان این بیماری را ندارند.”

در این گزارش آمده است که بودجه برای تامین لوازمی مانند پشه‌بندهای پر دوام و برنامه‌های سم پاشی داخل ساختمان‌ها کاهش یافته است.

طبق این گزارش به ۵۰ کشور برای کاهش مالاریا کمک شده است، اما این کشورها فقط نماینده سه درصد از موارد ابتلا به بیماری مالاریا در جهان هستند.

۸۰ درصد از مرگ و میرهای ناشی از ابتلا به بیماری مالاریا در ۱۴ کشور دنیا روی می دهد.

رابرت نیومن، مدیر برنامه جهانی مالاریای این سازمان می‌گوید: “این کشورها در وضعیت خطرناکی بسر می برند و بیشتر آنها به کمک‌های مالی اضطراری احتیاج دارند.”

ریچارد کیبولسکیس، نویسنده ارشد این گزارش هم می گوید: “باید مطمئن شویم که سرمایه‌گذاری در تدابیری که از قبل برای کنترل این مشکل وجود داشته ادامه یابد.”

آقای کیبولسکیس می‌گوید: “اگر ما این کار را انجام ندهیم، مالاریا دوباره شیوع پیدا خواهد کرد. به محض اینکه ما پشه‌بندها را برداریم، مالاریا باز خواهد گشت. اگر سم پاشی داخل ساختمانها را متوقف کنیم، مالاریا باز خواهد گشت. این بار برای انتقام.”

بریتانیا با بالاترین نرخ HIV در مردان همجنس‌گرا روبروست

بر اساس اعلام آژانس حفاظت از بهداشت بریتانیا (HPA)، در سال ۲۰۱۱ میزان موارد تشخیص اچ‌آی‌وی در مردان دوجنس‌گرا (bisexual) و همجنس‌گرا در این کشور به بالاترین میزان خود رسید.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز به نقل از بی بی سی، به گفته آن آژانس، از سال ۲۰۰۷ تعداد موارد ابتلا به این ویروس به گونه‌ای نگران‌کننده روند افرایشی داشته‌‎است.

نزدیک به نیمی از ۶ هزار ۲۸۰ نفری که سال گذشته در آنان ابتلا به اچ‌آی‌وی تشخیص داده شد، مردان همجنس‌گرا بودند.

در کل، از هر ۲۰ مرد همجنس‌گرا، یک نفر اچ‌آی‌وی مثبت است.

نزدیک به دو سوم از کسانی که در سال ۲۰۱۱ شناسایی شدند، در طول سه سال پیش از تشخیص، هیچگونه مراجعه‌ای به کلینیکهای ویژه سلامتی جنسی نداشتند.

به گفته HPA، این ارقام نشان دادند که امر آزمایش و تشخیص در افراد متعلق به گروه‌های ‘تحت خطر’ نیازمند اصلاح است.

دکتر والری دِلپک، رئیس سازمان نظارت بر اچ‌آی‌وی، گفت: “واضح است که ایدز یک بیماری جدی است و این نگران کننده است که هنوز شاهد موارد بالای ابتلای مردان همجنس گرا به این بیماری هستیم.”

“بیشترین مورد سرایت این بیماری در بریتانیا، از طریق ارتباط جنسی صورت می‌گیرد. بهترین راه جلوگیری از ابتلا به اچ‌آی‌وی، برقراری رابطه جنسی حفاظت‌شده (با استفاده از کاندوم) است.”

افزایش مبتلایانتعداد کل مبتلایان اچ‌آی‌وی ساکن بریتانیا، از ۹۱ هزار و ۵۰۰ نفر در سال گذشته به ۹۶ هزار نفر رسید. بیشترین موارد ابتلا نیز در لندن بوده‌ است.

با توجه به پیشرفت در زمینه مداوای این بیماری، ابتلا به اچ‌آی‌وی دیگر نباید امید به زندگی را تحت تاثیر خود قرار دهد.

اما یافته‌های اخیر حاکی از آن است که از هر چهار فرد مبتلا به اچ‌آی‌وی، یک نفر از ابتلای خود بی‌خبر است. معنایش این است که آن افراد امکان دریافت معالجات دارویی را پیدا نمی‌کنند و ممکن است که هنوز ناقل ویروس باشند.

دبورا جک، مدیر عامل National Aids Trust گفت: “اهمیت حیاتی دارد که مردان همجنس‌گرا، حداقل سالی یکبار، تست اچ‌آی‌وی و دیگر بیماریهای مقاربتی را انجام دهند. و در صورت برقراری ارتباط جنسی حفاظت‌نشده (بدون کاندوم) یا تعدد در شرکای جنسی، هر سه ماه یکبار اقدام به تست کنند.”

“مردان همجنس گرایی که نتیجه تست اچ‌آی‌وی در آنها منفی بوده اما نوع دیگری از بیماریهای مقاربتی در آنها تشخیص داده شده، باید آن را به منزله یک هشدار تلقی کنند. شما در معرض خطر جدی ابتلا به اچ‌آی‌وی در آینده نزدیک هستید و لازم است قدمهایی برای جلوگیری از وقوع آن بردارید؛ از جمله استقاده همیشگی از کاندوم و کاهش تعدد شرکای جنسی.”

سر نیک پارتریج، مدیر ارشد Terrence Higgins Trust گفت: “ابتلا به اچ‌آی‌وی امری تماما قابل پیشگیری است. اما هرسال شاهد اضافه شدن هزاران نفر به فهرست افرادی هستیم که در آنان ابتلا به اچ‌آی‎وی تشخیص داده می شود. از همین رو، تشویق مداوم افراد متعلق به گروه‌های ‘تحت خطر’ به تست آزمایشگاهی دادن، یکی از راه‌هایی است که می‌توانیم جلوی گسترش این بیماری را بگیریم.”

HIV مخفف Human Immuodeficieny Virus است و خود به تنهایی سبب مرگ نمی‌شود.

این ویروس تنها با آلوده کردن و نابودی سیستم ایمنی بدن می‌تواند ادامه حیات داشته باشد.

حملات مداوم به سیستم ایمنی بدن، آن را ضعیفتر و ضعیفتر می‌کند تا زمانی که دیگر قادر به مقابله با عفونتها نباشد.

اگر ایدز مورد تشخیص و مداوا قرار نگیرد، حدود ۱۰ سال از لحظه شروع آلودگی طول می کشد تا کاملا در بدن گسترش پیدا کند.

پس از آن است که “عفونتهای فرصت طلب” که سیستم ایمنی بدن – در صورت سالم بودن – قادر به مقابله با آنان بود، تبدیل به عفونتهایی مرگبار می‌شوند.

افراد مبتلا ممکن است در نهایت از ذات‌الریه، عفونتهای مغزی و گوارشی و یا سرطان لنفوم بمیرند

سرعت ذوب شدن یخ های قطبی سریع‌تر از آن چیزی است که انتظار می‌رفت

آذر ۱۳, ۱۳۹۱ بواسطة:   موضوع : اخبار محیط زیست, مشروح اخبار

محققین در دانشگاه لیدز اعلام کردند:  یخ های قطب زمین با سرعتی سه برابر سرعت پیش بینی شده  ذوب می شوند که موجب بالا آمدن آب دریاها و اقیانوس ها شده است .

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ، محققین می گویند مدلهای کنونی به طور جدی از برخی مراحل آب شدن یخ، پیروی نمی کنند. آنان تاکید کردند این مدل ها باید با تصویرهای واقعی تری از طریقی که آبهای گرم از اقیانوس آرام و اقیانوس اطلس به سمت آبگیر قطب شمال می آیند، هماهنگی داشته باشد.

اندرو شفرد از کارشناسان این دانشگاه می گوید: میزان ذوب شدن یخ های گرینلند و شتاب آن به طور کامل بر بالا آمدن آب دریاها و نیز گرم شدن هوا در منطقه تاثیر داشته است.

به گفته این دانشمندان در بخش هایی از قطب تا حدودی یخ های جدید شکل گرفته است، اما این یخ ها به حدی نیست که مقدار از دست رفته را جبران کند.

بالا آمدن آب دریاها بر نقاط مختلف جهان و کسانی که در نواحی ساحلی زندگی می کنند، تاثیرات مخربی داشته است.

دانشمندان هشدار می دهند، با توجه به تاثیر گرمایش زمین بر اثر از بین رفتن یخ های قطبی، باید نهادهای بین المللی  اقدامی جدی کنند.

زمانیکه کوههای یخی ذوب می شوند آبهای تیره ای که در زیز آنها قرار دارند در مجاورت نور قرار گرفته وبا جذب مقدار زیادی از انرژی خورشید به خود به دمای خود می افزایند این فرایند باعث ذوب شدن هر چه بیشتر باقیمانده یخ ها می شود.

با ذوب شدن تدریجی کوههای یخی اکو سیستم قطب دچار مشکلات زیادی شده و زیستگاه گونه های حیوانی در محاصره شدید قرار می گیرد در نتیجه حیوانات قطبی نظیر خرس،خوک آبی وشیر ماهی ها  در خطر انقراض قرار میگیرند.

آخرین آمار های ارایه شده بیانگر آن است که جهان به عملیاتی جدی جهت دگرگونی وضع موجود نیازمند است و این کار میسر نمی شود مگر اینکه از انتشار گاز های گلخانه ای در جهان به شدت کاسته شود.

رهبران جهان باید کاری عملی انجام دهند وبا تشکیل میتینگهای تشریفاتی وصدور قطعنامه عملاً کاری صورت نمی گیرد.

مصرف ایبوبروفن ممکن است موجب کاهش خطر ابتلا به سرطان مثانه شود

متخصصان علوم پزشکی در کشور آمریکا می گویند نتایج یک مطالعه جدید نشان داده است که مصرف داروی مسکن ایبوبروفن با کاهش خطر ابتلا به سرطان مثانه مرتبط است.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  ايبوبروفن در درمان دردهاي ناشی از التهاب یا آسیب دیدگی های تروما مانند پيچ‏ خوردگي‏ها مصرف مي ‏شوند.

این مطالعه روی گروهی از مبتلایان به سرطان مثانه در ایالت شمالی نیوانگلند آمریکا انجام گرفته است.

متخصصان آمریکایی می‌گویند: آمار نشان می‌دهد که نرخ ابتلا به سرطان مثانه و مرگ و میر ناشی از آن در این ایالت آمریکایی نسبتا بالا است.

کارشناسان علوم پزشکی مرکز سرطان «نوریس کوتون» و دانشکده پزشکی «گیسل» در دانشگاه «دارتموت» در این مطالعه روی 1171 شرکت‌کننده که به تازگی به سرطان مثانه مبتلا شده بودند و 1418 فرد سالم آزمایش کردند.

این کارشناسان همچنین روی 39 ژن مرتبط با سوخت و ساز گروهی از ترکیبات دارویی موسوم به NSAID بررسی کرده و به طور خاص، گروه جدیدی از این ترکیبات تحت عنوان «بازدارنده‌های COX-2» نظیر داروی سلکوکسیب را مورد آزمایش قرار دادند.

نتایج این آزمایشات که در مجله بین‌المللی سرطان به چاپ رسیده حاکیست، مصرف مداوم داروهای مسکن غیرانتخابی و غیر آسپیرینی به ویژه ایبوبروفن در درازمدت می‌تواند خطر ابتلا به سرطان مثانه را کاهش دهد.

این کارشناسان در عین حال تایید کردند که برای دسترسی به نتایج قطعی‌تر و تجویز این دارو برای افراد مستعد، انجام آزمایشات بیشتر الزامی است.

البته محققین تاکید دارند که مردم نبايد از داروهای مسكن مگر در مواقع ضروري استفاده كنند.

سرطان مثانه سرطانی است که در آن سلول‌های بدخیم (سرطانی) در بافت‌های مثانه شکل می‌گیرند.

سه نوع سرطان در سلول‌های غشاء مثانه ایجاد می‌شوند. این سرطان‌ها با توجه به نوع سلول‌های بدخیم (سرطانی) نام‌گذاری می‌شوند:

ترانزیشنال سل کارسینوم (Transitional Cell Carcinoma): سرطانی است که در سلول‌های موجود در درونی‌ترین لایۀ مثانه ایجاد می‌شود. این سلول‌ها می‌توانند با پر شدن مثانه منبسط شده و با خالی شدن آن منقبض شوند. بیش‌تر سرطان‌های مثانه در سلول‌های ترانزیشنال ایجاد می‌شوند.

کارسینوم سلول سنگفرشی (Squamous Cell Carcinoma): سرطانی است که در سلول سنگفرشی ایجاد می‌شود، که سلول‌هایی ظریف و مسطح هستند که ممکن است پس از عفونت‌ها یا التهاب‌های بلند مدت، در مثانه به‌وجود آیند.

آدنوکارسینوم(Adenocarcinoma): سرطانی است که در سلول‌های غده‌ای ( Glandular ، غدۀ مترشحه يا Secretory)  به‌وجود می‌آید. سلول‌های غده‌ای موجود در مثانه، موادی مخاط مانند تولید می‌کنند.

نتایج این تحقیقات در مجله بین‌المللی سرطان ( Cancer  ) به چاپ رسیده است.

سیگارکشیدن زنان باردار، با فعال نمودن ژن های معیوب ، شیوع آسم را در نسل سوم تشدید می کند

پژوهشگران علوم پزشکی می گویند نتایج بررسی های آنان نشان داده است که خطرات ناشی از استعمال سیگار حتی می تواند موجب شیوع آسم در نسل سوم یعنی نوه های خانواده های افراد سیگاری شود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  محققان اعلام کردند: زنانی که در دوران بارداری سیگار می کشند نه تنها برای فرزندان بلکه برای نوه ها و نسل های آینده خود نیز مشکلات سلامتی به وجود می آورند.

آنان عنوان کردند که سیگار کشیدن زنان باردار  با تغییر  ژن ها و تولید ژنهای  معیوب موجب افزایش شیوع آسم در نوه های  آنان می شود.

 آسم یکی از بیماری های مزمن و شایع دوران کودکی است.

پزشکان می گویند هر چند عوامل متعددی وجود دارند که منجر به بروز آسم می شوند اما یکی از مهم ترین و موثرترین این عوامل که البته قابل پیشگیری هم هست، سیگار کشیدن مادر در دوران بارداری است که خطر ابتلای نوزاد به آسم را به میزان چشمگیری افزایش می دهد.

به گفته متخصصان، تماس با نیکوتین در دوران بارداری روی رشد ریه های جنین تاثیر می گذارد و نوزاد را مستعد ابتلا به آسم می کند.

کارشناسان مرکز پزشکی دانشگاه کالیفرنیا تاثیر تماس با نیکوتین در دوران بارداری را روی موش های صحرایی ارزیابی کرده و متوجه شدند این فاکتور نه تنها روی بچه موش ها بلکه حتی روی نسل بعدی یعنی بچه های این بچه موش ها نیز تاثیر نامطلوب دارد و موجب افزایش خطر بروز آسم در آنها نیز می شود.

به گفته پزشکان، تماس با دود سیگار روی جنین های پسر و دختر به یک اندازه تاثیر سوء دارد و موجب کاهش فعالیت ریوی آنها می شود.

محققان می گویند مضرات سیگار موجب تضعیف نسل می شود . چنان چه نوه های یک فرد سیگاری برای ابتلا به آسم مستعدتر می شوند.

کارشناسان بر این باورند که آسیب ناشی از سیگار کشیدن زنان در دوران بارداری ژن های بد را فعال می کند و این مساله به نسل بعد منتقل می شود.

در دوران بارداری نیکوتین با تاثیر بر ریه های در حال تکامل جنین ، وی را در معرض ابتلا به آسم در کودکی قرار می دهد.

هر چند این عارضه به خوبی مشخص شده است اما محققان مرکز پزشکی ˈ هاربور یو.سی.ال.ایˈ در کالیفرنیا خواستار بررسی عوارض آن برای نسل های آینده شدند.

محققان با مطالعه بر روی موش ها تاثیر نیکوتین را در دوران بارداری بر کودکان و نسل های بعدی بررسی کردند.

محققان متوجه شدند که قرار گرفتن جنین در معرض نیکوتین در رحم باعث می شود که عملکرد ریه نوزاد کاهش یابد.

این مطالعه همچنین نشان داد که عملکرد ریه نسل بعد نیز کاهش می یابد هر چند که آنها در دوران جنینی در معرض نیکوتین قرار نگرفته باشند.

نتایج این مطالعه نشان داد: سیگار کشیدن در دوران بارداری عملکرد یک ژن مرتبط با تکامل عادی ریه را در هر دو نسل کاهش می دهد.

آسم شایع ترین بیماری مزمن در دوران کودکی است و در حالی که عوامل بسیاری در ابتلا به آسم نقش دارند اما سیگار کشیدن مادر در دوران بارداری یک خطر قابل پیشگیری در این زمینه است.

نتایج این مطالعه مجله نشریه پزشکی BMC  منتشر شده است .

آشنایی با تست پوستی توبرکولین یا تست پوستی مانتو ( PPD )

مهر ۵, ۱۳۹۱ بواسطة:   موضوع : مشروح اخبار, مقالات و تحقیقات پزشکی

در سال 1882 میلادی باسیل سل توسط رابرت کخ کشف گردید و 8 سال بعد در سال 1890 از کشف باسیل سل در محیط غذایی،از اتولیز باسیل ،ماده ای حاصل شد که توبرکولین نام گرفت.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز به نقل از آزمایشکده ( http://cbcesr.com ) ،  این دانشمند ابتدا برای درمان مسلولین از این ماده استفاده می نمود به زودی متوجه ناتوانی آن در درمان شد و دریافت که تزریق زیر جلدی آن در افراد سالم واکنش ندارد،ولی در فرد مسلول،تب و لرز و تهوع و استفراغ ایجاد می کند.پس از مدتی در سال 1907 اولین آزمایش پوستی بر روی انسان توسط فون پیر که انجام شد.ولی از محلول خام توبرکولین به عنوان آنتی ژن تست پوستی توبرکولین استفاده نمود.

انتی ژن های مورد استفاده از تست توبرکولین

1-توبرکولین خام یا قدیمی:از محیط کشت آبگوشت،گلیسرینه پس از نیم ساعت جوشاندن و سپس صاف کردن به دست می آید.به علت ناخالصی ناشی از موادی نظیر املاح معدنی،پپتین،آلبومین،گلیسرین،اسید نوکلئیک و… واکنش کاذب و غیر حقیقی زیاد مشاهده می شود.

2-توبرکولین تصفیه شده:فعالیت توبرکولین سل به علت مواد پروتئینی این باسیل می باشد و لذا برای جدا کردن و تهیه خالص تر پروتئین های سل،واکنش های اختصاصی تری انجام می شود.توبرکولین تصفیه شده نسبت به توبرکولین خام توانایی بیشتری داشته ولی چون موجب حساس شدن میزبان در تزریقات مکرر می گردد کاربرد چندانی نیافت.

تشخیص پروتئین خالص شده یا PPD :

در سال 1934 زاپیرت موفق شد پروتئین خالص با وزن مولکولی کم تهیه کند؛ بدون آنکه باعث حساسیت میزبان گردد.PPD پودر سفید رنگ بی شکلی است که می توان ان را به نسبت های مورد نظر با محلول های ایزوتونیک نمکی رقیق نمود.

محلول غلیظ توبرکولین در برابر عواملی مثل نور و حرارت مقاوم بوده ولی محلول رقیق شده به نور حساس بوده و باید دور از نور مستقیم نگهداری شود.در ضمن باید در حرارت کمتر از 20 درجه سانتیگراد نگهداری شود.بهترین حرارت برای نگهداری آن 2 تا 8 درجه سانتیگراد است.

توبرکولین به لوله چسبندگی پیدا می کند و جهت جلوگیری از چسبندگی آن را با ماده Tween80 مخلوط می کنند.

محتوای PPD 1/92% پروتئین،2% نوکلئیک 9/5 % پلی ساکارید می باشد.یک میلی گرم PPD فعالیتی برابر 50 سانتی گرم توبرکولین دارد و یک واحد PPD معادل 1% میلی گرم یا یک واحد بین المللی توبرکولین است.

روش های جستجوی حساسیت توبرکولینی:

1-روش کیفی:روش ساده ای است اما دقت زیادی ندارد.

الف:روش پوستی فون پیرکه:در سطح خارجی بازو یک قطره توبرکولین ریخته و با واکسینوتیل خراشی 8 تا 10 میلی متری ایجاد می کنند و 5 سانتی متر بالاتر خراشی به عنوان شاهد ایجاد می کنند.3 تا 5 روز بعد،نتیجه آزمایش خوانده می شود.قرمزی بیش از 4 میلی متر مثبت تلقی می شود ولی در محل شاهد واکنشی مشاهده نمی گردد.

ب:روش مورو:روش ساده ای می باشد.به این ترتیب که قطعه ای مشمع طبی که وسط آن مقداری محلول توبرکولین مالیده شده است را حوالی سینه یا سطح قدامی بازو می چسبانندفپس از 24 ساعت مشمع را کنده ونتیجه را 3 روز بعد می خوانند.با پیدایش حداقل 3 ندول قرمز واکنش مثبت تلقی می گردد.

پ:روش چند سوزنه:از عیوب این روش کثرت موارد منفی کاذب به علت یکسان نبودن لایه توبرکولینی که از سوزن ها انتقال می یابد،است.

3 نوع معمول این روش عبارتند از:

1-Tine test :دستگاه دارای 4 سوراخ است.فشار از 4 نقطه توبرکولین خشک وارد می شود.(ورود 5 واحد بین المللی به داخل پوست) و عرض بیش از 2میلی متر مثبت تلقی می شود.

2- :IMOدر این روش،توبرکولین از 9 نقطه وارد می شود و عرض بیش از 3 میلی متر مثبت تلقی می شود.

Heaf test:دستگاه با 6 سوزن کار می کند.پوست را از روی قطره محلول PPD رقیق نشده سوراخ می کنند.از مزایای این آزمون این است که PPD رقیق نشده فوق العاده با دوام است.

روش تست:

*با استفاده از قطره چکان یک قطره از PPD را روی پوست تمیز و خشک در حد فاصل 3/1 فوقانی و 3/1 میانی قسمت قدامی ساعد می ریزیم.

*محلول سوزن را تنظیم می کنیم(1 میلی متر برای بزرگسالان و 1 میلی متر برای کودکان خردسال)

*صفحه و سوزن طپانچه را در ظرف محتوی الکل می گذاریم،سپس آن را روی چراغ الکلی حرارت می دهیم.

*مدت 10 ثانیه یا بیشتر آن را خشک می کنیم.

*صفحه را محکم روی روی قطره توبرکولین قرار می دهیم.

*ماشه طپانچه را می کشیم تا سوزن ها آزاد شده و پوست را سوراخ کنند.(دقت شود که دست بیمار نسوزد)

خواندن وتفسیر نتایج:

بعد از 48 تا 72 ساعت نتیجه آزمون خوانده می شود.گرچه در برخی موارد واکنش های شدید را حتی بعد از یک هفته نیز می توان تفسیر کرد.

درجه 0:بدون واکنش

درجه1:سفتی قابل لمس (پاپول) در ظرف حداقل 4 ورودی سوزن

درجه2:پاپول ها به هم چسبیده و حلقه ایجاد می کنند.

درجه3:ناحیه سفت یکپارچه تشکیل شده است.

درجه4:روی ناحیه سفت یکپارچه،وزیکول هایی دیده می شود.ممکن است در ناحیه سفت،قرمزی به وجود آید.

2-روش کمی(تلقیح داخل جلدی):شارل مانتو پزشک فرانسوی درسال 1908 واکنش داخل جلدی را شرح داد و ارزش تشخیصی آن را بیان کرد.اصل مهم ان،مقدار توبرکولین تزریقی مشخص می باشد.آزمون جلدی مانتو در اصول تلقیح،خواندن نتیجه و تفسیر ازمایش کاملا استاندارد گردیده و روش انتخابی توجیه شده و معتبر سازمان بهداشت جهانی می باشد.

محل تزریق:پوست میانی و 3/2 فوقانی سطح قدامی ساعد که موی کمتری دارد انتخاب می شود،معمولا دست چپ به عنوان یک قرارداد انتخاب می گردد ولی می توان از سایر نقاط نظیر بازو نیز استفاده کرد.

سرنگ تزریق:سرنگ یکبار مصرف 26 یا 27 (سرنگ انسولین)و برای هر بیمار باید یک سرنگ جداگانه به کار برد.

چگونگی تزریق:اگر پوست محل تزریق آلوده باشد،ابتدا با پنبه آغشته به الکل یا اتر محل مورد نظر را تمیز می کنند و صبر می کنند تا محل مورد نظر خشک شود.سپس سوزن را با زاویه 15 تا 30 درجه وارد نموده و 1/0 سی سی مایع را به داخل پوست تزریق می کنیم.باید توجه داشت که تزریق داخل جلدی و نه زیر جلدی باشد.با تزریق داخل جلدی مایع پاپول برجسته ای به قطر 6 تا 10 میلی متر ایجاد می شود ؛در صورتی که در تلقیح عمیق فضای زیر پوستی، برجستگی ایجاد نمی شود.برجستگی حاصل بعد از 30 دقیقه از بین می رود.

خواندن و تفسیر نتیجه آزمایش:نتیجه را 48 تا 72 ساعت بعد مطالعه می کنیم.قرمزی به تنهایی ارزش ندارد.ولی در صورتی که اریتم تا 72 ساعت پایدار باشد،مثبت تلقی می شود.قطر ایندوراسیون را در قطر عرضی ساعد اندازه می گیریم.بررسی حتما زیر نور کافی انجام گیرد و باید از خط کش هم استفاده نمود و توصیه می شود که 2 نفر با هم دیگر نتیجه را بخوانند.

پالمر و ادوارد قوام سفتی توبرکولین را در 4 گروه بررسی کردند:

– در گروه اول،واکنش دارای قوامی سفت و سخت است و کاملا واضح و مشخص است.

– در گروه چهارم،واکنش خمیری شکل و حدود نامشخصی دارد و اگر معاینه کننده مسلط نباشد ممکن است آن را منفی گزارش کند.

– واکنش گروه 2و3 بین دو گروه بالا است.

چرا تست توبرکولین را  انجام می دهیم؟

تست پوستی نشان می دهد که شخص با باسیل ایجاد کننده بیماری سل آلوده شده است یا خیر.از نظر انجمن قفسه صدری آمریکا کلیه افراد از نظر آلودگی در یکی از چهار گروه زیر قرار می گیرند:

-گروه 0 :هرگز تماسی با فرد مسلول نداشته اند و تست پوستی توبرکولین (تست مانتو) نیز برای آنها منفی است.

-گروه 1 :تماس با فرد مسلول داشته اند ولی آلوده نشده اند و تست پوستی توبرکولین برای آنها منفی است.

-گروه2:با بیمار مسلول تماس داشته اند و آلوده شده اند ولی علائمی از بیماری سل ندارد(علائم بالینی و رادیولوژیکی و آزمایشگاهی مثل کشت منفی است)و فقط تست پوستی توبرکولین آنها مثبت است.

-گروه3 :به دنبال آلودگی،کم و بیش علائم بالینی،رادیولوژیکی و آزمایشگاهی دال بر وجود ابتلا به بیماری سل نیز دارند و طبیعی است که تست پوستی توبرکولین هم معمولا در این دسته از افراد مثبت است.

برای چه کسانی تست توبرکولین را انجام می دهیم؟

1-برای کسانی که تماس نزدیک و مستمر و روزانه با شخصی که سل فعال دارد داشته باشد.

2-افرادی که علائم بالینی و رادیولوژیکی به نفع سل دارند ولی تشخیص سل برای آنها قطعی نیست.

3-افرادی که برای مدرسه رفتن و یا شروع به کار در شغل خاصی به صورت دقیق بررسی می شوند.

بعد از تلقیح محلول PPD تا 48 الی 72 ساعت آینده که باید جواب تست قرائت شود چه مراقبت هایی از محل انجام تست می نماییم؟

1-نباید روی محل انجام تست را با باند پوشاند.

2-نباید محل را خاراند و اگر خارش داشت،کمپرس سرد انجام شود.

3-در صورتی که بخواهیم محل انجام تست را شستشو دهیم می توانیم به ملایمت آنجا را شستشو دهیم ولی باید توجه نمود که برای خشک نمودن بعد از شستشو از مالیدن حوله به محل خودداری نماییم و خیلی خیلی ملایم محل مورد نظر را خشک نماییم.

4-جهت قرائت جواب تست باید در زمان مناسب مراجعه شود.

تست منفی چه مفهومی دارد؟

1-شخص آلوده نشده است.

2-شخص با باسیل کخ آلوده شده است ولی خیلی زود تست را انجام داده است(باید 2 تا 6 هفته از ورود باسیل به بدن بگذرد تا تست بیمار مثبت شود)

3-شخص آلوده شده است ولی به دلیل ضعف سیستم ایمنی (مثل سرطان) واکنش افزایش حساسیت تاخیری و دفاع بدن شخص کاهش یافته و علیرغم وجود عفونت،بدن و سیستم ایمنی آن قادر به پاسخ نیست.

4-ممکن است بیمار دارویی را دریافت کرده باشد.

مواردی که تست توبرکولین منفی کاذب می شود:

1-دلایل مربوط به توبرکولین مصرف شده:

الف:استفاده از حلال های نامناسب و یا رقت های نامناسب محلول.

ب:بی اثر شدن ماده توبرکولین در اثر نور و حرارت و آلودگی با میکروب

پ:چسبیده شدن ماده توبرکولین به دیواره ظرف

2-دلایل مربوط به خطا در روش تزریق:

الف:تزریق کم یا خارج شدن محلول بلافاصله بعد از تزریق

ب:عدم تزریق ماده به داخل پوست(اغلب در این مواقع محلول زیر پوست تزریق می شود)

3-خطا در خواندن

4-دلایل مربوط به شخص مورد آزمایش:مثل موارد نقص سیستم ایمنی،سو تغذیه و از دست رفتن آب بدن.مصرف طولانی مدت داروهای ایمنوساپرسیو و کورتون.

5-انجام تست در دوره کمون بیماری سل

6-منفی شدن در بیماران مبتلا به سل پیشرفته

این پدیده با دو فرضیه توجیه می شود:

الف:اکثر سلول های ماکروفاژ در کانون عفونت تجمع پیدا می کنند.

ب:تمام گیرنده های آنها با آنتی ژن اشباع گردیده اند،معمولا بعد از دوره بهبودی و شروع درمان این حالت آنرژی از بین می رود.

7-در اشخاص کاملا سالمی که قبلا مبتلا به سل بوده اند امکان منفی شدن تست توبرکولین وجود دارد.این پدیده در اثر از بین رفتن کامل آنتی ژن به عنوان محرک و یا به دلیل وفور لنفوسیت های فرونشاننده(suppressor cell)  می باشد.

تست چه زمانی مثبت می شود؟

در افراد مختلف اندوراسیون های مختلف ارزش های متفاوتی دارد به طوری که:

*تست پوستی با اندوراسیون 5 میلی متر در افراد زیر مثبت تلقی می شود:

-تماس نزدیک اخیر با بیمار مبتلا به سل فعال ریوی

-فرد HIV مثبت

-افرادی که در عکس ساده قفسه صدری علائمی به نفع سل ریوی دارند

-افرادی که پیوند عضو شده اند و یا دارو های سرکوب کننده ایمنی مصرف می کنند.

*اندراسیون 10 میلی متر در افراد زیر مثبت تلقی می شود:

-بچه های زیر چهار سال

-معتادان تزریقی مواد مخدر HIV منفی

-پرسنل آزمایشگاه و بیمارستان ها

-افرادی که اخیرا تست پوستی آنها مثبت شده است.(PPD conversion)

-بیماران مبتلا به بیماری های زمینه ای خاص مثل دیابت،نارسایی مزمن کلیوی و …

در افرادی که هیچ یک از فاکتور های فوق را ندارند با وجود اندوراسیون 15 میلی متر و یا بیشتر تست مثبت تلقی می گردد.

پس با توجه به مطالب فوق بهتر است پرسنل آزمایشگاه در پاسخ جواب تست پوستی توبرکولین هر اندوراسیونی را گزارش نموده و مثبت و منفی بودن و تفسیر تست را بر عهده پزشک معالج بگذارند.

تست مثبت چه مفهومی دارد؟

یعنی میکروب سل در بدن شخص وجود دارد و ممکن است با علائم بیماری همراه بوده و یا بدون علائم بیماری باشد.

بعد از قرائت جواب تست پوستی توبرکولین چه کاری انجام می دهیم؟

1- اگر جواب تست منفی باشد در صورتی که بیمار علائمی نداشته باشد نیاز به تست های دیگر نیست ولی اگر بیمار علائمی دارد که به وجود بیماری یا آلودگی سل فکر می کنیم،یک هفته بعد جهت بیمار دوز بوستر را تزریق می نماییم.در مورد دوز بوستر در ادامه بیشتر بحث می شود.

2-اگر جواب تست مثبت باشد از CXR برای بررسی تخریب پارانشیم ریوی در سل بهره می جوییم.

الف:اگر عکس ساده قفسه صدری (CXR) طبیعی بود و بیمار علامتی نداشت به نظر می رسد که بیماری فعالی وجود ندارد و شاید لازم باشد که اقدام به درمان پیگیری سل جهت جلوگیری از فعالیت مجدد میکروب نمائیم.

ب:اگر عکس ساده قفسه صدری (CXR) طبیعی نباشد،تست های تکمیلی دیگری جهت اثبات قطعی بیماری سل و یا بیماری های دیگر لازم است.

عوارض جانبی تست پوستی توبرکولین(PPD) :

عوارض جانبی آن نادر است و ممکن است در شخصی که با سل تماس دارد اندازه قابل ملاحظه ای پیدا کند.گاهی تورم آرنج یا بازو و ناراحتی ایجاد می کند که معمولا تورم در طی دو هفته بر طرف می شود.

پدیده بوستر:

گاهی اوقات افرادی که سابقه عفونت قبلی با سل را داشته اند،هنگام انجام تست پوستی توبرکولین هیچ واکنشی نشان نمی دهند و یا خیلی خفیف تر از واکنشی که باید در پوست آنها باشد واکنش ایجاد می کند.این حالت بیشتر در افراد مسن و بالای 55 سال ایجاد می شود،اما اگر به فاصله یک هفته یا یک سال بعد از اتمام تست پوستی اول،مجددا تست پوستی توبرکولین شوند،تست آنها مثبت می شود.علت این امر ناشی از آن است که سلول های خاطره ایمنی این افراد به دلیل ضعف کلی سیستم ایمنی،واکنش لازم را در تست اول ایجاد نمی کنند ولی با انجام تست دوم،نه به دلیل آنکه دوز استاندارد محلول توبرکولین باعث ایجاد حساسیت سیستمیک شده باشد،بلکه به این دلیل که باعث تقویت پاسخ ضعیف قبلی می شود،موجب مثبت شدن تست دوم می گردد.

طی مطالعات مختلف دیده شده است که بهترین حالت برای انجام تست دوم و ایجاد پدیده بوستر یک تا سه هفته بعد از انجام تست منفی اول است.بنا براین پیشنهاد شده است افرادی که مشکوک به سل بوده ولی تست پوستی توبرکولین آنها منفی می شود به فاصله یک هفته بعد مجددا تست شوند.

تست كوانتی فرون ( QFT ) جایگزینی مناسب برای تست پوستی توبرکولین مانتو (TST) در گروه پرخطر ابتلا به سل می باشد

مهر ۵, ۱۳۹۱ بواسطة:   موضوع : مشروح اخبار, مقالات و تحقیقات پزشکی

پژوهشگران علوم پزشکی می گویند نتایج یک بررسی نشان داده است : تست كوانتی فرون (Quanti FERON TB Gold In Tube Test(QFT  می تواند جایگزین مناسبی برای تست پوستی توبرکولین مانتو (TST)  در گروه پر خطر ابتلا به سل باشد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز،  در حال حاضر تست پوستی توبرکولین مانتو روش استانداردی برای تعیین آلودگی فرد با مایکوباکتریوم توبرکولوزیس می باشد. انجام مطمئن و خواندن صحیح تست پوستی نیازمند استاندارد کردن روشهای کار، آموزش، نظارت و تمرین است.

تست توبرکولین با تزریق ۱/۰ میلی لیتر از PPD به قسمت داخلی ساعد صورت می گیرد.

تست پوستی توبركولین (TST)، برای تشخیص عفونت سل نهفته (LTBI) سال­ها مورد توجه بوده، اما بدلیل وجود اشكالات فراوان چون گذشته، بعنوان روش استاندارد طلایی مورد توجه نیست.

در همین راستا مطالعه ای با هدف بررسی توانایی تست (Quanti FERON TB Gold In Tube Test(QFT بعنوان تست اختصاصی جایگزین تست پوستی توبركولین، جهت تشخیص عفونت سلی نهفته در گروه پرخطر از نظر ابتلا سل توسط سید مهدی هاشمی شهری و همکارانش انجام شد.

این مطالعه مقطعی با حجم نمونه ۱۳۴ نفر در بین پرسنل بیمارستان بوعلی زاهدان انجام شده است. آزمایشات TST و QFT برای آنها انجام شد.

معیار مثبت بودن تست TST، سفتی ≤۱۵میلیمتر بود و نتایج تست QFT نیز بر اساس دستورالعمل سازنده كیت تفسیر شد. رگرسیون لجستیك چندگانه جهت بررسی فاكتورهای خطر در مثبت بودن تست ها استفاده شد.

نسبت كاركنان مبتلا به سل نهفته عبارت بود از ۱۱۱ نفر (۸۲.۸ درصد) یكی از دو تست مثبت و در ۷۶ نفر (۵۶.۷ درصد) هر دو تستشان مثبت بود. همخوانی بین دو تست بالا بود. سابقه ابتلا خانوادگی به سل به عنوان عوامل موثر در مثبت بودن هر دو تست، از نظر آماری معنی دار بود.

نتایج مطالعه بیانگر شیوع بالای عفونت نهفته سلی در بین كاركنان بیمارستان و همخوانی بالای دو تست بود. تصمیم گیری مبنی بر انتخاب یكی از دو تست بسیار وابسته به جمعیت مورد مطالعه، هدف مطالعه و منابع موجود است.

با توجه به نتایج، تست كوانتی فرون می تواند جایگزین مناسبی برای تست پوستی در گروه پر خطر ابتلا به سل باشد.

گفتنی است، این پژوهش در مجله تخصصی اپیدمیولوژی ایران چاپ شده است.

ممکن است یک عامل میکروبی به چاق شدن افراد منجر شود

مهر ۱, ۱۳۹۱ بواسطة:   موضوع : مشروح اخبار, مقالات و تحقیقات پزشکی

پژوهشگران علوم پزشکی در دانشگاه کارولینای شمالی (UNC) می گویند نتایج تحقیقات آنان نشان داده است که علت اصلی چاقی، وجود یک نوع میکروب در درون روده است.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ،  نوعی از میکروب‌های موجود در روده به بدن کمک می‌کنند تا کالری و چربی بیشتری از غذا جذب کند.

پژوهشگران عنوان کردند که انسان ها و موش های چاق از یک خانواده باکتری بنام باکتوئیدس Bacteroidetes درصد کمتری دارند و از یک نوع باکتری به نام فرمیکوتس Firmicutes میزان بیشتری دارا هستند این دو گروه از بزرگترین خانواده باکتریهای روده هستند که بیش از 90% جمعیت میکروبی روده انسان و موش را تشکیل می دهند .

باکتری های فرمیکوتس (Firmicutes) در تغییر شکل روده نیز مؤثر هستند کلوستریدیاسه clostridia ceae نام خانواده ای از باکتری هاست که طبقه بندی آنها به این شکل هستند.

فرمیکوت ها باکتری های گرم مثبت هستند و باکتروئیدها که شامل (باکتروئید فراژیلیس و گونه های دیگر هستند نیز باکتری های گرم منفی و بی هوازی هستند. فرمیکوتها که جزء لکستریدیوم ها اند کوکسی گرم مثبت هستند.)

باکتروئیدها شایعترین فلور میکروبی مستقر در روده بزرگ هستند که کاملاً بی خطر هستند اما در صورتی که همراه با باکتری های دیگر از مکان خود حرکت کند و شرایط تغییر کند باعث ایجاد بیماری می شوند در قسمت فوقانی روده لاکتویاسیل ها و انتروکوک ها بیشتر دیده می شوند.

این اولین باری است که تاثیر میکروب بر جذب چربی رژیم غذایی در روده و نقش آن بر متابولیسم بدن نشان داده شده است.

باکتری موثر در جذب چربی عذا در روده  فرمیکوتس ˈ Firmicutesˈ نام دارد.

آزمایش های دقیق‌تر نشان می‌دهد که میزان این باکتری در روده افراد چاق بیشتر است؛ بنابراین بدن آنان چربی بیشتری جذب می‌کند.

با تکیه بر این نکته، محققان موفق به توسعه روش‌‌های جدیدی برای کاهش جذب چربی در افراد چاق و بیماری‌های مرتبط با سوخت و ساز شده‌اند.

نتایج حاصل از مطالعه و بررسی تاثیر میکروب ها بر دستگاه گوارش که به تازگی در مجله ˈCell Host & Microbeˈ منتشر شده است عنوان می کند که از 10 تریلیون تا 100 تریلیون میکرواورگانیسم که در روده های انسان تجمع دارند، تعداد زیادی از آنها به طرق مختلف برای ما سودمند هستند.

اولین سودمندی آن است که آنها به ما امکان می دهند که بتوانیم کالری ها را از پلی ساکاریدهای معمول هضم نشدنی از رژیم غذایی خود استخراج نماییم.این سودمندی به این دلیل بوجود میاید که اجزای موجودات زنده ریز بینی قادر هستند که بطور سازگارتری از طیف وسیعی از گلیکوزیرهیدرولازوپلی ساکاریدلیزار استفاده برندکه ما انسانها نمی توانیم در ژنوم خودآنها را رمزگردان کنیم.

گرچه علت اصلی فربهی داشتن مواد جذب شوند بیش از حد کالری دار در مقایسه با مصرف آنها است معهذا اختلافات در اکولوژی میکروبی روده بین انسان می توانند یک عامل مهم تلقی شوند که روی تعادل حیاتی انرژی اثر دارد.

یعنی افرادی که در معرض فربهی قرار دارند ممکن است دارای تجمع میکروبی در روده باشند که پیش برنده جذب مؤثرتر و یا ذخیره شدن انرژی به خاطر یک رژیم مشخص می باشد که این در مقایسه با این گونه جوامع برای افراد لاغر الزام است

نکاتی در رابطه با بیماری وبا

یک بیماری سمی و عفونی انحصاراً انسانی است ، بسیار مسری بوده توسط ویبریون وبا ( ویبریوکلرا ) ایجاد می شود . مرکز اصلی آن دلتای رودخانه گانک وبرهماپوترا در هند و پاکستان می باشد .

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ،  در ابتدای قرن ۱۹ وبا در هندوستان ملاحظه گردید . سپس شرق آسیا و بعد خاورمیانه و اروپا را آلوده کرد . شش پاندمی ( عالم گیر ) مهلک و وحشتناک ایجاد کرد که آخرین آن بین ۱۸۹۹ ۱۹۲۲ بود .

باسیل مسئول مرض را کخ پیدا کرد . نوع التور اول در قسمت محدودی از اندونزی ( سلیس ) مشاهده شد . این نوع میکروب را در قرنطینه التور یا الطور پیدا کرده بودند . سپس در افراد سالم هم التور را پیدا کردند و خیال می کردند که بیماری زا نیست .

پس از همه گیری های زیاد فصلی و یا ناگهان در ۱۹۶۱ در اندونزی و جنوب شرقی آسیا شعله ور شد و در هند ، پاکستان و عراق و ایران و روسیه و آفریقا منتشر گردید .

اکنون در کشور ما بشکل بومی در آمده و هر سال تعدادی را مبتلا می سازد .موارد منفردی از آن در اروپا هم ملاحظه گردید ( وارداتی )

 علت بیماری

ویبریون وبا را کخ در اسکندریه کشف کرد خمیده و خیلی متحرک می باشد . در محیط های معمولی بخوبی رشد می کند . یک سم پروتئینی تراوش می کند که مسئول تراوش زیاد مایع در روده باریک می باشد این سم احتمالاً اثر مهمی دارد و به این سبب کم اثر بودن واکسن تزریقی وبا را توجیه می کند .
میکرب وبا می تواند مدت یک هفته در آب زنده بماند که اثر مهمی در انتشار به افراد آدمی دارد . ویبریون التور مدت بیشتری در آب زندگی می کند .

علائم بالینی

پس از یک دوران پنهانی کوتاه که همیشه کمتر از ۵ روز است ، به ناگهان با استفراغ و اسهال بندنیامدنی آغاز می شود . مدفوع آبکی و مشابه به آب برنج و حاوی دانه های سفید برنجی شکل است ، مدفوع بدون فشار و زور و بدون اختیار خارج می شود و بزودی سبب یک کم آبی شدید خارج سلولی شده و باعث سردی بدن ، کبودی رنگ گردیده بسرعت منجر به بند آمدن ادرار می گردد . علائم کاهش حجم خون ، از بین رفتن کلرورسدیم ، غلیظ شدن خون ، اسیدوز متابولیکی که نتایج آن در کودکان و خردسالان وحشتناک می باشد

سیر بیماری منوط بسرعت درمان و اصلاح مواد از دست رفته و بی آبی بدن است . اگر درمان مناسب انجام شود بیمار در مدت کوتاهی ( چندین روز ) بدون هیچ عارضه ای بهبود پیدا می کند . در غیاب درمان مرگ و میر در حدود ۵۰ درصد می بشد . با تجویز سم خارجی میکرب هم می توان علائم بالینی را در انسان و در دام ها پدید آورد .

تشخیص باکتری شناسی وبا آسان است ( شکل حاد ) و با آزمایش مدفوع به آسانی میتوان مسئول را یافت .

 درمان

باید هر چه سریعتر به پزشک مراجعه کرد و کاملاً تحت نظر بود . درمان کلی عبارتست از : اصلاح کم آبی و الکترولیت ها با تزریق فراوان و سریع محلول های ایزوتونیک حاوی مقدار لازم کلر ، سدیم ، بی کربناتها همچنین پتاسیم است در صورتی که اسهال طول بکشد در صورت امکان می توان تزریقات داخل سیاهرگی را با قرار دادن لوله معدی و تجویز محلول گلوکز و الکترولیتها جانشین و تکمیل کرد ، مقدار مایعات دفع شده و تجویز شده می باید حساب شود و مساوی به کار برده شود تا از تجویز اضافی مایع احتراز گردد .

مصرف کورتون ، اکسیژن ، پلاسما یا خون ، محرک های قلب ، تنفس و داروهای ضد اسهال معمولی بدون فایده حتی زیانبار است .

پیش گیری

در مواقع شیوع تمام بیماران اسهالی را می باید جدا کرده و در بیمارستان و در بخش جداگانه ای بستری و درمان کرد و وجود بیماران را به مراکز بهداری گزارش نمود .

افراد واکسن زده در تماس بیماران هم باید جدا گردیده و مدت ۵ روز تحت نظر باشند و در مدفوع آنان به جستجوی ویبریون وبا پرداخت و پیش گیری یا درمان شیمیائی برای آنها انجام داد . اجرای قرنطینه در موقع شیوع بیماری در ممالک آلوده و همجوار مفید است .

تزریق واکسن در دو نوبت به فاصله یک هفته در زیر جلد یا داخل جلد بیش از ۶ ماه ایمنی ایجاد نمی کند . به نظر سازمان بهداشت جهانی تزریق واکسن از نظر پیش گری سودی نداشته بلکه به واسطه زیانهای کاهش ایمنی عوارضی هم دارد . تحقیقات لازم برای بدست آوردن واکسن مؤثری در جریان است .

« برگه‌ی پیشبرگه‌ی بعد »