خانه / اخبار علمی پزشکی / آنچه انسانها تجسم مي کنند، مي تواند روي آنچه بعدا به چشم مي بينند اثر بگذارد.

آنچه انسانها تجسم مي کنند، مي تواند روي آنچه بعدا به چشم مي بينند اثر بگذارد.

“تجسم” يک چيز بر روي آنچه عملا به چشم ديده مي شود اثر مي گذارد
تحقيق جديدي که توسط دانشگاه واندربيلت امريکا انجام شده نشان مي دهد “تصور ذهني” يعني آنچه با “چشم ذهن” مي بينيم ، مستقيما روي درک بينايي ما اثر مي گذارد.
به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز به نقل از سايت “يورکا” ، يک مسير توالي از بالاترين و چپ ترين نقطه يک صفحه تا راست ترين نقطه پايين آن را در نظر بگيريد.
ابتدا شخص يک صفحه “سفيد” را نگاه مي کند و يک طرح سبز رنگ را مجسم مي کند. سپس عينکي به چشم مي زند که يک شيشه آن قرمز و شيشه ديگر آن سبز رنگ است.

اين شخص به صفحه اي با دو طرح کاملا شاخص و چشمگير يکي به رنگ سبز و ديگري به رنگ قرمز نگاه مي کند. طرح سبز فقط با يک چشم و طرح قرمز فقط با چشم ديگر قابل رويت است. هر قدر اين فرد مدت طولاني تري طرح سبز رنگ را مجسم کرده باشد احتمال بيشتري دارد که با اين عينک دو رنگ ، طرح سبز رنگ را ببيند.
اين آزمايش نشان مي دهد آنچه انسانها تجسم مي کنند، مي تواند روي آنچه بعدا به چشم مي بينند اثر بگذارد.
اگر به ذهن اجازه تصور و تجسم دهيم، اين کار عملا روي نحوه نگاه ما به جهان اثر مي گذارد.
اين تحقيق در مجله اينترنتي “زيست شناسي جاري” تحت عنوان “اثر عملي تصور ذهني روي درک خود آگاه ” منتشر شده است.
“جوئل پيرسن” از محققان بخش روانشناسي دانشگاه واندربيلت و پژوهشگر ارشد اين تحقيق گفت ” ما دريافتيم که تجسم، در حافظه کوتاه مدت اثري مي گذارد که مي تواند نحوه ادراک در آينده را تحت تاثير قرار دهد.
پيرسن و همکارانش در گزارش خود نوشتند ” اين يافته ها از اين جهت اهميت دارند که نشان مي دهند در مغز، يک سازو کار بالقوه وجود دارد که به وسيله آن ، انتظارات و يا خاطرات ما از تجربيات گذشته مي توانند عملا درک ما از چيزهاي مختلف را شکل دهند.
اين موضوع روشن شده است که يک تجربه ادراکي قوي مي تواند در نحوه نگاه فرد در آينده اثر بگذارد. براي مثال فکر کنيد اگر در آشپزخانه، جانوري مثل موش پيدا کنيد چه اتفاقي مي افتد. ناگهان در هر سطل زباله و هر گوشه و کنار تاريکي موش مي بينيد و يا فکر مي کنيد که مي بينيد. آيا اين امکان وجود دارد که اگر انسان فقط يک بار چيزي را تجسم کند بازهم ادراکش از چيزها تغيير کند؟
فرانک تونگ، استاديار روانشناسي و يکي از دو نويسنده اين گزارش علمي مي گويد ” شايد گمان کنيد که حداقل بايد ده يا صد بار چيزي را تجسم کنيم تا روي ديد ما در آينده اثر بگذارد.

اما نتايج مطالعه ما نشان مي دهد که در شرايط خاصي حتي يک مورد تجسم نيز مي تواند بر نحوه نگاه انسان به جهان در آينده ، به نحوي از انحاء اثر بگذارد.
پيرسن، تونگ و کالين کليفورد، ديگر نويسنده اين گزارش علمي از دانشگاه سيدني براي آزمودن چگونگي تاثير تصور و تجسم بر روي ادراک، به داوطلباني که در اين تحقيق شرکت کرده بودند، گفتند که خطوط عمودي و افقي را تجسم کنند زيرا اين خطوط در نواحي اصلي بينايي مغز به شدت تعريف شده هستند.

سپس آنها يک طرح افقي دندانه دار سبز رنگ را در مقابل يک چشم و يک طرح عمودي دندانه دار به رنگ قرمز را در مقابل چشم ديگر قرار دادند تا اثري را که “رقابت دو چشم” ناميده مي شود، ايجاد کنند. در اثناي رقابت دو چشم، فرد غالبا سوژه هاي مورد نظر را بطور متناوب مي بيند و ظاهرا تصاوير در مقابل چشمانش عقب و جلو مي رود.
کليه داوطلبان گفتند که تصويري را که در حال تجسم آن بودند، ديده اند و به اين ترتيب فرضيه محقق را مبني بر اين که تجسم روي رقابت دو چشم اثر مي گذارد، ثابت کردند.
تجربيات بيشتري که انجام گرفت نشان داد اثر تجسم روي ادراک، تقريبا به اندازه نشان دادن نمونه کمرنگي از يکي از طرح ها به داوطلبان در بين آزمايش ها است.
پيرسن، کليفورد و تونگ همچنين دريافتند که منحرف کردن ذهن از آنچه قبلا تجسم شده است، اثر تجسم روي ادراک را به شدت کاهش مي دهد. از آنجا که جهت گيري ذهن در نواحي اوليه مخصوص بينايي در مغز پردازش مي شود ، مي توان چنين نتيجه گرفت که تعامل کار تجسم با ديدن ، احتمالا در مراحل اوليه پردازش بينايي در مغز صورت مي گيرد.
اين يافته هاي جديد براي ارزيابي ماهيت “تجسم” که غالبا ماهيتي سست و فرار است، يک ابزار عيني به دست مي دهد.
تونگ گفت “وقتي پاي صحبت از تجسم و تصور به ميان مي آيد، بسيار دشوار است که در آزمايشگاه بطور قطعي روشن کرد که يک نفر در حال تجربه کردن چه چيزي است زيرا اين موضوع بسيار بسيار ذهني است.
وي افزود ” ما به اثر تجسم پي برديم ضمن آنکه دريافتيم ميزان اين اثر روي يکايک داوطلبان شدت و ضعف دارد. بنابراين شايد اين مطالعه بتواند به ما معياري براي اندازه گيري و درجه بندي شدت تصور ذهني در انسانها و نحوه تاثير تجسم روي ادراک و ديدن به دست دهد.”
اين يافته ها شايد به حل اين بحث قديمي در جوامع تحقيقاتي کمک کند که ” آيا تصور ذهني جنبه ديداري دارد (يعني آيا انسان چيزي را که به چشم مي بيند، دقيقا همان را به ذهن منتقل مي کند) و يا اين تصور، مطلق تر است؟
با پيشرفت هاي به دست آمده در فناوري تصوير برداري از فعاليت مغز انسان، اکنون مي دانيم زماني که انساني چيزي را تجسم مي کند، بخشهايي از قسمت بينايي مغز او روشن مي شود و محقق مي تواند فعاليت در آن بخش هاي مغز را مشاهده کند.
به گفته پيرسن، به همين دليل هر روز شواهد بيشتر و بيشتري به دست مي آيد که نشان مي دهد بين تصور ذهني يک چيز و ديدن همان چيز، فصل مشترک بسيار زيادي وجود دارد.
او مي گويد ” تجربه ما نشان مي دهد که نه تنها تجسم و ديدن با هم ارتباط دارند، بلکه تجسم ، مستقيما روي آنچه ما مي بينيم، اثر مي گذارد.”
 

همچنین بررسی کنید

کاربرد شاک ویو تراپی چیست؟

درمان شاک ویو تراپی (ESWT) یک درمان غیر تهاجمی است که شامل تحویل امواج شوک …

علت ضعف عضلات چیست؟

استفاده بیش از حد از کامپیوتر و سیستم‌های مانیتورینگ می‌تواند باعث فشار روی ستون فقرات، …