خانه / اخبار علمی پزشکی / محققان مراکزي از مغز را شناسايي کردند که پس از عدم اعتماد و اطمينان از دیگران فعال مي شوند

محققان مراکزي از مغز را شناسايي کردند که پس از عدم اعتماد و اطمينان از دیگران فعال مي شوند

کشف فضاهاي مغز با مسئوليت پردازش خيانت در اعتماد اجتماعي
نورولوژيستهاي سوئيسي در بررسيهاي خود مراکزي از مغز را شناسايي کردند که در پي بروز خيانت در اعتماد فعال مي شوند.
به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ، محققان دانشگاه زوريخ مراکزي از مغز را شناسايي کردند که پس از خيانت در اعتماد و اطمينان افراد نسبت به همديگر فعال مي شوند.
نتايج اين تحقيقات نه تنها درخصوص مکانيزمهاي نوروني که تحت فرمان اعتماد و اطمينان قرار دارند توضيح مي دهد بلکه همچنين مي تواند پايه هاي نوروني اختلالاتي چون اجتماع ترسي و اوتيسم را نشان دهد.
اين محققان که نتايج يافته هاي خود را در مجله “نورون” منتشر کرده اند در آزمايشات خود از گروه داوطلبان خواستند دو بازي را يکي برپايه اعتماد و ديگري برپايه خطر انجام دهند.

در بازي اول از شرکت کنندگان خواسته شد تمام پول خود را با اطمينان کامل به يک شرکت سرمايه گذاري تضميني بدهند و در عوض در بازي خطر به آنها گفته شد که يک رايانه بايد به طور اتفاقي در خصوص موفقيت سرمايه گذاري آنها تصميم بگيرد. بنابراين در بازي دوم، داوطلبان بايد درخصوص سرمايه گذاري پول خود خطر مي کردند.
به اين شرکت کنندگان از طريق يک افشانه تنفسي دوز مشخصي هورمون اکسيتوسين و داروي بي اثر داده شد.
تحقيقات گذشته نشان مي دهد که هورمون اکسيتوسين ميل اعتماد به ديگران را افزايش مي دهد به همين علت دانشمندان از اين هورمون در تحقيقات خود استفاده کردند.
در مدت بازي، فعاليت مغزي داوطلبان با کمک رزونانس مغناطيسي کنترل مي شد. به اين ترتيب محققان کشف کردند که در بازي برپايه اعتماد اکسيتوسين فعاليت دو فضاي مغزي را کاهش مي دهد.

يکي از اين دو فضا بادامه مغز است که احساسات ترس، خطر و اطمينان اجتماعي را پردازش مي کند. فضاي دوم بخشي از شيار مغز است که رفتار آينده را برپايه يک بازخورد پاداش متعادل مي کند.
در اين خصوص اين نورولوژيستها توضيح دادند: “زماني که داوطلبان با يک خطر غير اجتماعي مواجه شدند اکسيتوسين روي پاسخ آنها به بازخوردي که دريافت کرده بودند اثر نکرد.

در اين آزمايش هم داوطلباني که دوز اکسيتوسين دريافت کرده بودند و هم آنهايي که داروي بي اثر (پلاسيبو) گرفته بودند تمايل به خطر کردن در بازي خطر را تغيير ندادند. اين درحالي بود که اگر داوطلبان با داروي بي اثر يک خطر اجتماعي را مورد بررسي قرار مي دادند با کاهش رفتار حس اطمينان به بازخورد پاسخ مي دادند درحالي که گروه با دوز اکسيتوسين اعتماد خود را حتي در شرايطي که احتمال خيانت شريک مالي تا 50 درصد وجود داشت از دست نمي دادند.”
به گفته اين محققان، نتايج اين کشف مي تواند نقش اکسيتوسين را در اعتماد اجتماعي افراد نشان دهد و همچنين مي تواند در درک عميق اختلالات ذهني مثل “اجتماع ترسي” و اوتيسم مفيد باشد.

همچنین بررسی کنید

کاربرد شاک ویو تراپی چیست؟

درمان شاک ویو تراپی (ESWT) یک درمان غیر تهاجمی است که شامل تحویل امواج شوک …

علت ضعف عضلات چیست؟

استفاده بیش از حد از کامپیوتر و سیستم‌های مانیتورینگ می‌تواند باعث فشار روی ستون فقرات، …