خانه / اخبار ژنتیک / محققان ژنهاي عامل همه گيري آنفلوانزاي سال 1918 را کشف کردند

محققان ژنهاي عامل همه گيري آنفلوانزاي سال 1918 را کشف کردند

محققان ژنهاي عامل همه گيري آنفلوانزاي سال 1918 را کشف کردند
گروهي از محققان سه ژن را شناسايي کردند که علت مرگبار بودن آنفلوانزاي اسپانيايي سال 1918 را روشن مي کند. اين بيماري مرگبارترين بيماري عفوني در طول تاريخ بشر اعلام شده است.
به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز به نقل از خبرگزاری فرانسه  ، همه گيري آنفلوانزاي اسپانيايي حدود 20 تا 50 ميليون نفر را به کام مرگ کشاند و در سراسر جهان گسترش يافت. شمار تلفات اين بيماري از تلفات جنگ جهاني اول که در نوامبر 1918 پايان يافت فراتر رفت.
در انجام اين مطالعه که در “گزارش آکادمي ملي علوم آمريکا” منتشر شده از مطالعات يک مرکز تحقيقاتي ارتش آمريکا بهره گرفته شده است.
محققان دريافتند اين سه ژن امکان تکثير ويروس را در بافت ريه ميسر ساختند.
“يوشيهيرو کاوئوکا” که در نگارش اين مطالعه با ماساتو هاتا همکاري داشته است مي گويد: ويروس هاي آنفلوانزاي معمولي، عمدتا در دستگاه تنفسي فوقاني شامل دهان، بيني و گلو تکثير مي کنند.
کاوائوکا گفت: ويروس آنفلوانزاي 1918، علاوه بر دستگاه تنفسي فوقاني، در ريه ها نيز تکثير مي کند و موجب بروز ذات الريه در قربانيان خود مي شود.
محققان با انجام اين مطالعه مي خواستند بدانند چرا آنفلوانزاي سال 1918، موجب بروز ذات الريه شديد شد.
کشف اين سه ژن و نحوه کمک آنها به ويروس براي عفوني کردن ريه ها حائز اهميت است، زيرا مي تواند راهي براي تشخيص سريع عوامل بالقوه بيماريزا در گونه هاي جديد همه گيري آنفلوانزا ارائه دهد.
اين ژن ها همچنين مي توانند به کشف دسته جديدي از داروهاي ضد ويروسي بينجامند.
پژوهشگران توانستند با بهره گيري از تحقيقات جفري توبنبرگر از “موسسه آسيب شناسي نيروهاي مسلح”، از ماده ژنتيکي استخراج شده از بافت ريه نگهداري شده سه قرباني همه گيري آنفلوانزاي اسپانيايي، ويروس هاي اين بيماري را توليد کردند.
توبنبرگر با استفاده از فناوري ژنتيک معکوس، توانست هشت ژن ويروس 1918 را جدا کند.
گروه کاوائوکا عوامل ژنتيکي گرفته شده از ويروس آنفلوانزاي 1918 را با عوامل ژنتيکي ميکربهاي امروزي آنفلوانزا ترکيب کردند و ويروس هايي با ترکيبات ژنتيکي مختلف توليد کردند.
محققان اين ويروس ها را بر روي موش و موش خرما آزمايش کردند و مشاهده نمودند بيشتر ويروس هاي ترکيبي، دستگاه تنفسي فوقاني حيوانات آزمايشگاهي را آلوده کردند، اما موجب بروز ذات الريه نشدند.
اما استثنايي در اين ميان وجود داشت. ترکيبي از سه ژن با هماهنگي يک ژن کليدي ديگر، به ويروس کمک کرد سلول هاي ريه را بهتر اشغال کند و پليمراز آر ان آ (RNA) را که پروتيين ضروري براي تکثير ويروس است، بسازد.
اين ژن کليدي هماگلوتينين مي سازد. هماگلوتينين پروتييني است که در سطح ويروس يافت مي شود و به ذرات ويروسي توانايي چسبيدن به سلول هاي ميزبان را مي دهد.
پليمراز RNA براي نسخه برداري از ويروس هنگام ورود به سلول ميزبان کاربرد دارد. نقش هماگلوتينين کمک به ويروس در دستيابي به سلول ها است

همچنین بررسی کنید

کاربرد شاک ویو تراپی چیست؟

درمان شاک ویو تراپی (ESWT) یک درمان غیر تهاجمی است که شامل تحویل امواج شوک …

علت ضعف عضلات چیست؟

استفاده بیش از حد از کامپیوتر و سیستم‌های مانیتورینگ می‌تواند باعث فشار روی ستون فقرات، …