خانه / اخبار علمی پزشکی / اسپری استنشاقی هورمون اکسیتوسین می تواند به درمان افراد مبتلا به اوتیسم کمک کند

اسپری استنشاقی هورمون اکسیتوسین می تواند به درمان افراد مبتلا به اوتیسم کمک کند

تاثیر اسپری هورمون عشق بر رفتارهای اجتماعی
گروهی از پژوهشگران فرانسوی دریافتند که اسپری تنفسی محتوی هورمون عشق می تواند رفتارهای اجتماعی را بهبود بخشد.  هورمون اکسیتوسین که با عنوان هورمون عشق نیز شناخته می شود هورمونی است که محبت میان مادر و فرزند را بیشتر می کند.

  

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز به نقل از رویترز،  دانشمندان در يك پژوهش جديد دريافته‌اند كه برخي از علائم اختلال رواني اوتيسم را مي‌توان با يك اسپري استنشاقي حاوي هورمون اكسي توسين كاهش داد.

 

اکنون محققان مرکز نوروساینس شناختی در لیون دریافتند که این هورمون از یک پتانسیل درمانی بالا هم در بزرگسالان و هم در کودکان اوتیسم برخوردار است.

 

این محققان در این خصوص اظهار داشتند: “برای مثال اگر اکسیتوسین در سنین پایین برای کودکان اوتیستی تجویز شود می توان به این کودکان توسعه رفتارهای اجتماعی را تا حدودی آموخت.”

 

افراد مبتلا به سندروم آسپرجر و دیگر انواع اوتیسم اغلب مشکلات مهمی در تعاملات اجتماعی دارند که به گفته این دانشمندان هورمون اکسیتوسین می تواند به این بیماران کمک کند که عملکردهای هوشمندانه طبیعی داشته باشند و تواناییهای زبان خود را در اجتماع بهبود بخشند.

 

محققان فرانسوی افزودند: “برخوردهای بصری می تواند به عنوان اولین مرحله در رفتارهای اجتماعی مورد ملاحظه قرار گیرند. مطالعات ما نشان می دهد که اکسیتوسین برخوردهای بصری را افزایش می دهد چرا که زمان نگاه کردن بیمار را به چشم دیگران افزایش می دهد.”

 

 این محققان از 13 فرد با اختلال اوتیسم پر کار خواستند که قبل از انجام دو آزمایش، هورمون اکسیتوسین را تنفس کنند.

 

شرکت کنندگان در این آزمایش شامل 11 مرد و 2 زن بودند و از دو هفته قبل از شروع تحقیقات هیچ دارویی مصرف نکرده بودند. در این تحقیقات یک گروه کنترل نیز با تعداد برابر با گروه آزمایش شونده شرکت داشتند.

 

این محققان مشاهده کردند که پاسخهای بیماران نسبت به بالا انداختن یک توپ مجازی نسبت به گروه کنترل بهتر شده است. در آزمایش دوم این محققان دریافتند بیماران زمانی که به تصویر چهره انسان نگاه می کردند با بیانات چهره به این تصاویر پاسخ می دادند.

 

اوتيسم يا درخودماندگي يك ناتواني پيچيده رشدي است كه معمولا در سه سال اول زندگي ظاهر مي‌شود.

 

اين عارضه نتيجه احتمالي عصب شناختي است كه بر كاركرد طبيعي مغز تاثير مي‌گذارد و رشد آن را در نواحي مربوط به ارتباط و تعامل اجتماعي دچار اشكال مي‌كند.

 

علائم و نشانه‌هاي اصلي اوتيسم شامل اختلال در ارتباط و مراودات اجتماعي و رفتارهاي تكراري است. كودكان مبتلا به اوتيسم ممكن است، مشكلاتي در صحبت كردن با ديگران داشته باشند يا هنگامي كه با آنها صحبت مي‌كنيد به چشم‌هاي شما نگاه نكنند.

 

به طور كلي افرادي كه مبتلا به اوتيسم در سه زمينه مراوده اجتماعي، ارتباط اجتماعي و تخيل دچار اشكال هستند، رفتار تكراري و مقاومت در مقابل تغيير روال كار و زندگي نيز جزو خصوصيات فرد اوتيستي است.

 

علت به وجود آورنده اوتيسم نامعلوم است. اوتيسم در تمام طول عمر با فرد باقي مي‌ماند و علاجي قطعي براي آن وجود ندارد، اما درمان مي‌تواند به مبتلايان كمك كند.

 

درمان‌هايي كه براي اوتيسم به كار مي رود، شامل رفتار درماني و ارتباط درماني و داروهايي براي كنترل علائم مبتلايان است.

همچنین بررسی کنید

ابدع هِدستی که افسردگی را درمان می‌کند

هدستی ابداع شده که با استفاده از الکتریسیته افسردگی را درمان می کند. این هدست …

آلودگی هوا ، افزایش خطر افسردگی و اختلال دوقطبی

نتایج یک مطالعه جدید نشان می دهد رابطه قابل توجهی بین قرارگیری در معرض آلودگی …