خانه / اخبار اجتماعي / کاهش تعداد بچه آينده جامعه آلمان را تهديد می کند

کاهش تعداد بچه آينده جامعه آلمان را تهديد می کند

پايين آمدن نرخ رشد جمعيت در آلمان افکار عمومی و دولتمردان را بشکل جدی به خود مشغول کرده است. اين مشکل بطور ويژه خود را در استانهای شرقی آلمان نشان می دهد.

کاهش تعداد بچه به اين معنی است که در آينده نيروی کار کاهش می يابد و به علاوه تعداد کمی از جمعيت جوان کشور مجبورند برای گروه عظيم سالمندان کار کنند. تعداد ماليات دهندگان کم می شود و کاهش جمعيت جوان کشور، که بيشترين مصرف کننده هم هستند، گردش اقتصاد کشور را مختل ميکند.

صرفه جويی های دولت آلمان در زمينه خدمات اجتماعی باز هم بر شدت اين مشکل می افزايد.

کم شدن تعداد مهد کودک و کودکستان ها، نبودن مدارسی که تمام روز دانش آموزان را بپذيرند و افزايش آمار بيکاری نوعی عدم اطمينان در ميان مردم بوجود می آورد.

نگرش بازار کار به زنان در سن زاد ولد دلگرم کننده نيست. در حالی که، گرايش زنان به اشتغال و استقلال مالی رو به افزايش است، داشتن فرزند کوچک برای ورود به بازار کار نکته ای منفی به حساب می آيد و اين در حالی است که مدام از تعداد مراکز نگهداری کودکان هم کاسته می شود. بنابراين کاهش نرخ جمعيت در آلمان موضوع چندان دور از ذهنی نيست.

خانم ” برگيته برانت” روانکاو خانواده در اين مورد می گويد: “با وجود تمام اشکالات دولتی و خدمات اجتماعی موضوع ديگری که به طور ويژه در مورد آلمان می بايد مورد توجه قرار گيرد ترس ها و نگرانی هائی است که به دليل جنگ جهانی دوم در خانواده های آلمانی وجود دارد و با اينکه چند دهه از پايان جنگ می گذرد هنوز هم اثرات آن باقی است. خانواده بعد از جنگ در آلمان فرصت آن را نيافت که بر بلايای روانی جنگ فايق آيد. روابط سرد در خانواده بر تربيت کودکان هم تاثير گذاشت. محبت لازم در خانواده ها پی ريزی نشد و اين روند در نسل بعدی هم ادامه يافت.

خانم برانت ترس را يکی از موانع در بوجود آمدن خانواده های پر جمعيت می داند: “وسائل ارتباط جمعی با مطرح کردن مشکلات اجتماعی و اقتصادی – که به واقع وجود هم دارند – تصويری از آينده می دهند که قبل از هر چيزی ترس ايجاد می کند. برای غلبه بر ترس ها که ريشه در گذشته آلمانی ها دارد زمان بيشتری لازم است؛ همچنين همزمان لازم است در عرصه ها ی اجتماعی تلاش شود و در مردم آمادگی روانی بيشتر ايجاد شود.”

“ولفگانگ ماير”، مردم شناس و روزنامه نگار است. او علت را بيشتر در بی کفايتی دولت برای حل مشکلات مردم می داند: “ادامه وضعيت فعلی، آلمان را به يک جامعه بيمار تبديل می کند. اجتماعی که علاوه بر مضرات اقتصادی و اجتماعی اش خالی از هر گونه تحرک است. جامعه ای که سالخوردگان آن تمام مدت در فکر پس انداز هستند تا در روزهای پيری درنمانند و جوانان هم به عنوان نيروئی که بايد بيش از توان خود کار کند، از جوانی خسته است.”

در يک محل بازی کودکان در شهر دوسلدولف، مادر جوانی که به همراه فرزند دوساله اش مشغول بازی است، از بچه داری با عشق حرف می زند. او بايد يک سال ديگر صبر کند تا فرزندش بتواند وارد کودکستان شود. تازه چون او شاغل نيست کودکستان به شکل نيمه وقت خواهد بود. او اميدوار است به زودی به کاری که به دليل بچه دارشدن از دست داده است، دوباره بر گردد.

تمام شهروندان آلمان (از جمله خارجی هايی که اقامت طولانی مدت دارند) می توانند از کمک مالی دولت برای خانواده های بچه دار، بر خوردار باشند. اين کمک ها تا سن 17سالگی کودک به شرط آن که در حال تحصيل باشد، تعلق می گيرد.

در ميان مهاجرين در آلمان، خانواده های زيادی ديده می شوند که دارای فرزندان زيادی هستند.

ترک ها، به خصوص آنهايی که در ميانسالی هستند، بچه های زيادی دارند. همينطور خانواده های مهاجر از رومانی و يوگسلاوی سابق، پر جمعيت هستند.

“گورکان” ۳۵ سال دارد و سالهاست که از ترکيه به آلمان آمده است. او حدود هزار يورو از کمک های دولتی برای شش فرزندش دريافت می کند و معتقد است آلمانی ها “قدر بچه دار شدن را نمی دانند.”

“ميترا سروستانی”، متخصص زنان و زايمان در بيمارستانی در شهر “امريش” آلمان (در نزديکی مرز هلند) کار می کند. او، که شهروندان هلندی هم برای زايمان به محل کارش مراجعه می کنند، دو کشور آلمان و هلند را چنين مقايسه می کند: “جامعه آلمان بطور کلی چندان بچه دوست نيست. اين موضوع در مقايسه با هلندی ها و برخوردشان با کودکان، کاملا به چشم می خورد. در عين حال زنان هلندی در زمان بچه دار شدن، از امکانات اجتماعی و خدمات رفاهی برخوردار هستند.”

خانم دکتر سروستانی سن بچه دار شدن در ميان زنان آلمانی را جالب توجه می داند: “آنها يا در سنين بالا و زمانی که ثبات کاری پيدا کرده اند بچه دار می شوند و يا در سنين کم. مادران جوان به خصوص در ميان خانواده هايی ديده می شوند که به طبقات کم درآمد تعلق دارند و آينده روشنی برای خود نمی بيننند. آنها معمولا چون فرصت کاری و تحصيلی برايشان وجود ندارد بچه دار می شوند. اما در کل آنچه بطور جدی زنان را از بچه دارشدن باز می دارد عدم امکانات اجتماعی است.”

ظاهرا آنچه که می تواند جامعه آلمان را از مشکلی که رو در رويش قرار گرفته، برهاند برنامه های است که از سوی دولت و تامين رفاه اجتماعی بايد به اجرا درآيد. در کنار همه اينها می بايد نقش جدی معضل بيکاری را هم در نظر گرفت.

همچنین بررسی کنید

استرس ناشی از بیکاری، سبب تشدید ناباروری مردان می‌شود

پژوهشگران علوم پزشکی در دانشکده سلامت عمومی دانشگاه «راتگرز» و دانشکده سلامت عمومی میل من …

نداشتن فعالیت بدنی در کودکی موجب مرگ زودرس در بزرگسالی می شود

یک گزارش که در پارلمان انگلیس ارائه شد هشدار می دهد که نداشتن فعالیت بدنی …