خانه / اخبار اجتماعي / روبان قرمز ايدز؛ نمادی که از رنجی جانکاه سرچشمه گرفت

روبان قرمز ايدز؛ نمادی که از رنجی جانکاه سرچشمه گرفت

مردم جهان برای ابراز آرمانهای خود راه های مختلفی را انتخاب می کنند.

در کشورهای غربی از جمله اين راه ها زدن يک روبان رنگی به يقه لباس است.

يعنی در اين کشورها هر جا روبانی به يقه لباس يا سينه افراد ديديد بدانيد که آرمانی هم دنبال می شود.

مثلا روبان صورتی نماد مبارزه با سرطان سينه، روبان سرخ /سفيد/ آبی نشانه هواداری از آمريکا، روبان سبز نماد جمهوری خواهان ايرلندی و روبان آبی هم نماد آزادی بيان در شبکه جهانی رايانه ها است.

اما آرمانی که استفاده از روبان رنگی را باب کرد آرمان آگاهی يافتن و آگاهی دادن به عموم درباره بيماری ايدز بود.

در سال 1991 گروهی از هنرمندان در شهر نيويورک آمريکا، که بسياری از دوستان آنها در اثر ابتلا به ايدز جان خود را از دست داده بودند، با تاسيس گروه “ايدز تجسمی” (Visual Aids) تصميم گرفتند با به خدمت گرفتن هنر به نبرد اين بيماری مرگبار بروند.

آنها برای ابراز آرمان خود روبان قرمز را انتخاب کردند.

پاتريک اوکانل، بنيانگذار گروه “ايدز تجسمی”، روی تک تک لباس های خود يک روبان قرمز دارد. او هم به ايدز مبتلا است.

پاتريک می گويد: “من از ايدز نمی ميرم، من با ايدز زندگی می کنم.”

او می گويد:”رفقای زيادی داشتم که خيلی جوان بيمار شدند (و از دست رفتند) و من زندگی خود را برای حفظ حرمت و احترام آنها صرف می کنم.”

با پاتريک در حالی که روی کاناپه ای در منزلش، واقع در منطقه مرفه شهر نيويورک نشسته گفتگو می کنم. چهره هنرمندانه او از بيماری تکيده شده اما هنوز در وجودش سرزندگی مشهود است.

در کنار او “آلن فريم”، از اعضای گروه 15 نفره “ايدز تجسمی”، نشسته است. او، که يک عکاس است، درسال 1991 مانند ديگر اعضای اين گروه يک هدف را دنبال می کرد و آن هم يافتن وسيله ای که بتواند مردم را وادار به انديشدن درباره ايدز کند.

رو در رو با مرگ

آلن می گويد: “چاره ديگری نداشتيم. ما بايد از مهارت هنری خود استفاده می کرديم.”

او ادامه می دهد: “درست مثل اين بود که ايدز يک شبه دارد کل جامعه هنری شرق نيويورک را پاک می کند. همه همکاران ما در سراسر کشور با مرگ دست و پنجه نرم می کردند.”

هنرمندان همجنس گرا علی رغم بی تفاوتی و وحشت عمومی از ايدز، مصمم بودند هر گونه انکار ايدز به عنوان يک بيماری را غير ممکن کنند.

آلن گفت: “ابتکار استفاده از روبان موقعی به فکر ما رسيد که ما ديديم چطور پس از پايان جنگ خليج فارس آمريکايی ها حتی در شهرهای کوچک آمريکا با کمال ميل حاضر شدند برای ابراز حمايت از سربازان، از روبان های زرد استفاده کنند.”

اين عضو از گروه ايدز تجسمی می گويد:”اما سوال بعدی اين بود که چه رنگی برای روبان ايدز مناسب است و بعد با آن چه بايد کرد؟”

گروه در مورد رنگ قرمز به توافق رسيد.

آلن گفت: “ما با رنگهای ديگر شروع کرديم. بعد چون هر کدام نماد آرمان های ديگر بودند يکی يکی آنها را کنار گذاشتيم و بالاخره رنگ قرمز را انتخاب کرديم چون رنگی است که جلب توجه می کند و همينطور حسی پرشور دارد.”

به او يادآوری کردم که قرمز همچنين رنگ خون است و پاتريک با تاييد حرف من افزود: “و همينطور رنگ عشق”.

حمايت هنری

گروه هنرمندان “ايدز تجسمی”، شکل پاپيون را به عنوان نماد ايدز رد کرد، اما در ديدار بعدی طرحی را پذيرفت که حالا در سراسر جهان به عنوان سمبل ايدز شناخته می شود.

پاتريک در برادوی، مرکز تئاتر آمريکا در نيويورک، آشنايانی داشت و مراسم اهدای جوايز تونی (Tony Awards) نيز قرار بود به زودی برگزار شود.

گروه، سه هزار روبان قرمزی را که آماده کرده بود به محل برگزاری مراسم “جوايز تونی” تحويل داد.

هنگام پخش سراسری اين مراسم از تلويزيون آمريکا ، جرمی آيرونز، هنرپيشه سرشناس بريتانيايی، درحالی که يکی از اين روبان ها را بر سينه داشت در برابر دوربين ها ظاهر شد.

آلن می گويد: “ما حيرت کرديم. البته می دانستيم پروژه خوبی داريم اما چگونه می خواستيم مردم را راضی کنيم روبان ها را به سينه بزنند؟ در مراسم جوايز تونی همه آن را به سينه داشتند. شگفت زده بوديم که ابتکار ما در چنين ابعاد وسيعی مورد استقبال قرار گرفته است. باور نمی کرديم.”

روبان قرمز به سرعت به نماد زيبای يک بيماری زشت مبدل شد.

اما گروه “ايدز تجسمی” نه از روبان قرمز و نه از هيچ روبان ديگری کسب درآمد نکرده است.

پاتريک می گويد: “نکته مهم درباره اين پديده اين است که به خودی خود رواج پيدا می کند. حلقه کردن روبان کار آسانی است. ما آن را برای جمع آوری کمک مالی خلق نکرديم و آگاهانه تصميم گرفتيم به اين ايده جنبه تجاری ندهيم.”

تقليد از ابتکار روبان

آلن می گويد: “هرگز تصور نمی کرديم اين انديشه اين طور رواج پيدا کند. ما به اين مسائل فکر نمی کرديم.”

پاتريک لحظه ای تامل می کند و می گويد: “خيلی عجيب است که حالا سياستمداران پليد را می بينيم که انواع روبان های سرخ و سفيد و آبی را به سينه می زنند و جلوی دوربين ها می آيند. هيچ نمی دانم اينها چگونه باب شده است.”

پانزده هنرمندی که روبان قرمز ايدز را آفريدند پس از آن کار مشترکی انجام نداده اند.

آلن می گويد: “ما در مقطعی کوتاه از زمان به هم پيوستيم و پروژه روبان آخرين کار مشترک ما بود. اين که فرصتی به دست آمد تا در يک اثر هنری مهم در دوران پست مدرن سهمی داشته باشيم، عالی بود.”

پاتريک پس از لحظه ای تفکر می گويد: “خيلی سخت است که در مورد چيزی که از سرخوردگی و اندوه سرچشمه گرفته افتخار کنی. حاضرم همه اين توجهاتی را که به خاطر ابداع روبان قرمز ايدز کسب کردم پس بدهم، ولی اين چند دهه شيوع ايدز را نمی ديدم. افسوس که آن همه آدم، آدم های با استعداد، در بهترين سال های جوانی خود از دست رفتند. حالا فقط يک نفر از دوستان دوران بيست سالگی من باقی مانده است.”

همچنین بررسی کنید

استرس ناشی از بیکاری، سبب تشدید ناباروری مردان می‌شود

پژوهشگران علوم پزشکی در دانشکده سلامت عمومی دانشگاه «راتگرز» و دانشکده سلامت عمومی میل من …

نداشتن فعالیت بدنی در کودکی موجب مرگ زودرس در بزرگسالی می شود

یک گزارش که در پارلمان انگلیس ارائه شد هشدار می دهد که نداشتن فعالیت بدنی …