خانه / اخبار پرستاری / استرس‌هاي شغلي در گروه‌هاي مراقبتي پرستاري و مامايي نسبت به ساير شاغلين بالاتر است.

استرس‌هاي شغلي در گروه‌هاي مراقبتي پرستاري و مامايي نسبت به ساير شاغلين بالاتر است.

 استرس شغلي به واكنش‌هاي فرد نسبت به عوامل مستقيم و غير مستقيم شغل اطلاق مي‌شود كه موجب كاهش كارايي فرد در انجام بهينه كار مي‌شود با توجه به تحقيقات متعدد استرس‌هاي شغلي در پرستاران بيشتر از ساير شاغلين مي‌باشد مثلا در بررسي Borrill از11 هزار نفر پرستار حدود 28 درصد آنان از مشكلات همانند دپرسيون و اضطراب رنج مي‌برند كه اين در مقايسه با گرفتاري 18 درصد در ساير شاغلين بالا مي‌باشد.

دكتر مجتبي والي، سرپرست دفتر بهبود كيفيت و دكتر رضا منصوريزاده رييس بيمارستان عالي نسب تبريز در تحقيقي با هدف تبيين جنبه‌هاي مختلف استرس شغل در كاركنان گروه پرستاري و مامايي و عوامل مؤثر در كاهش استرس‌هاي شغلي در اين گروه را مورد بررسي قرار داده‌اند زيرا تمامي اين استرس‌هاي شغل مي‌توانند كار فرد و ارائه خدمات مراقبتي به بيماران را تحت تاثير قرار داده و موجب كاهش كارايي فرد و مجموعه شوند.

نتايج اين تحقيق نشان داد: عوامل مؤثر در استرس‌هاي شغلي به جنبه‌هايي از كار كه موجب ايجاد اضطراب در شخص مي‌شود اطلاق شده كه به دو دسته عوامل استرس‌زاي شغلي وابسته كار و عوامل استرسزاي شغلي وابسته به مديريت كار تقسيم مي‌شود.

بر اساس نتايج اين پژوهش عوامل استراس‌زاي شغلي وابسته به كار شامل بلاتكليفي در شغل، جوابگويي در مقابل كنترل مورد استفاده در كار، ذات شغل پرستاري و مامايي كه با بيمار و افراد رنجور جامعه در ارتباط مي‌باشد و بار كاري ناشي از عدم تقسيم مناسب كار در بين گروه‌هاي همسان پرستاري و مامايي مي‌باشد كه موجب تحميل كار بيشتر به يك پرستار بيشتر از ساير پرستاران مي‌شود.

گردش كار بخش‌ها و واحدها كه بايد در زمان محدود كارهاي مشخصي توسط پرستار و ماما انجام شود و در غير اين صورت موجب اختلال در روند كار مي‌شود و محيط فيزيكي كار از نظر ارگونومي كار، نور نامناسب، صداي زياد، بوي تند و نامطلوب، و تهويه نامناسب مي‌تواند موجب استرس شغلي شود.

همچنين عوامل استرس زاي شغلي وابسته به مديريت كار نيز شامل تغيير مديريت منفي مي‌تواند موجب استرس در گروه‌هاي پرستاري و مامايي شود به ويژه در تغيير مديريت‌هاي سرپرستار بخش، مترون، مدير بيمارستان و رياست بيمارستان مي‌باشد، كاهش نظارت حمايت‌گرا كه مي‌تواند موجب افزايش استرس شغل در افراد شود. عدم امكان پيشرفت در كار موجب كاهش انگيزي و كاهش كارايي مي‌شود.

محققان به منظور كاهش تاثير عوامل استرس زاي شغل گروه‌هاي پرستاري و مامايي مواردي را پيشنهاد كرده‌اند كه از جمله آنها افزايش ثبات كاري و حيطه عملكردي و شفاف سازي نحوه پاسخگويي فرد در مقابل كارهاي انجام شده، تقسيم كار بين افراد به منظور كاهش بار كاري، بهينه سازي محيط اجتماعي و محيط فيزيكي، افزايش نظارت حمايت‌گرا توسط سرپرستار، سوپروايزر و مترون، افزايش پس خوراندهاي عملكرد پرسنل پرستاري و مامايي، افزايش مشاركت گروه پرستاري و مامايي در تدوين روش‌ها و گردش كار، اهتمام در ايجاد تغيير مديريت مثبت و ممانعت از انجام تغيير مديريت‌هاي منفي و افزايش فرصت ها براي ارتقاء مهارت‌هاي عملكردي پرستاري و مامايي مي‌باشد.

همچنین بررسی کنید

مشکل نوك پستان صاف و فرورفته و شیردهی

درمان نوک سینه صاف پیش از تولد نوزاد، مثل تمرینات کششی براي بیرون کشیدن نوك …

نحوه مصرف قطره آهن در کودک و شیرخوار

برای کلیه شیرخوارانی که با وزن طبیعی متولد می شوند ( اعم از کودکانی که …