خانه / اخبار اجتماعي / چين تنها کشوری در جهان است که زنان در آن بيش از مردان خودکشی می کنند.

چين تنها کشوری در جهان است که زنان در آن بيش از مردان خودکشی می کنند.

در چين به طور متوسط هر چهار دقيقه يک زن جان خود را می گيرد.

بنابر آمار سازمان بهداشت جهانی، چين تنها کشوری در جهان است که زنان در آن بيش از مردان خودکشی می کنند.

هرساله يک ميليون و پانصدهزار زن دست به خودکشی می زنند که از اين ميان 150 هزار نفر آنها موفق به کشتن خود می شوند.

اين مشکل در نواحی روستايی بدتر است، به طوری که نرخ خودکشی در آنها سه برابر مناطق شهری است.

شو رانگ، سرپرست پروژه پيشگيری از خودکشی در مرکز توسعه فرهنگی برای زنان روستايی، می گويد يکی از اين دلايل اين وضع در دسترس بودن سموم در نواحی زراعی است.

وی می گويد: “دست يافتن به آفت کش ها خيلی آسان است. برخی زنان از روی وسوسه دست به خودکشی می زنند. ممکن است زن و شوهری درگير مشاجره ای تلخ شوند. وقتی مشاجره تمام شد زن شيشه سم را بر می دارد و سر می کشد.”

‘معامله’

تلاش برای خودکشی ممکن است اغلب ناشی از وسوسه ای ناگهانی باشد، اما اين وسوسه ها ناشی از بار گرانی است که بر دوش زنان روستايی سنگينی می کند.

در نقاطی که ديدگاه های سنتی حاکم است ازدواج يک معضل بزرگ است.

بسياری از ازدواج ها قراردادی هستند و مثل معامله ای هستند که در آن والدين داماد، عروس را “می خرند” و او جزو “تعلقات” آن خانواده می شود.

خانم شو رانگ معتقد است که اين مساله به بروز مشکلات عاطفی در نوعروس های جوان که خانواده و دوستان خود را ترک می کنند تا وارد يک محيط بيگانه شوند منجر می شود.

“آنها بايد با پدر شوهر، مادر شوهر، چندين عمو، خواهر شوهر و غيره سر و کله بزنند. نوعروس بايد رضايت همه را جلب کند. وقتی درگيری پيش می آيد، ديوار او از همه کوتاهتر است.”

به خصوص در ازدواج های از پيش ترتيب داده شده، که مرد ممکن است حس کند زنش ميلی به زندگی با او ندارد، احساس نفرت ممکن است انباشته شده و به مشاجره و خشونت منجر شود.

شو رانگ تخمين می زند که 70 تا 80 درصد خودکشی ها نتيجه مستقيم مناقشه ميان شوهر و زن است.

راه برون رفتی نيست

شی ليهوا، سردبير ممتازترين مجله زنان چين، با اين نظر که ارزش های سنتی مشکل آفرينند موافق است.

“اگر زنی برود با خانواده شوهرش زندگی کند و آنها با او خوب رفتار کنند، يا شوهرش او را دوست داشته باشد و به او احترام بگذارد، مشکلی نخواهد داشت. اگر نه، اوضاع برايش سخت خواهد شد.”

مثلی در ميان مردان هست که می گويد: ‘ازدواج با يک زن مثل خريدن اسب است: ‘می توانم سوارت شوم و هر وقت بخواهم کتکت بزنم’.”

برای اکثر زنان هيچ راه آسانی برای خروج از يک ازدواج ناخوشايند وجود ندارد.

طلاق به معنی ترک ايمنی مالی خانواده است که آينده ای مبهم را پيش رو ترسيم می کند.

به گفته شو رانگ، برای برخی از زن ها خودکشی راهی است که از شوهر خود بخواهند با آنها بهتر رفتار کند.

ساير مطالعات مويد آن است که بسياری از زنانی که دست به خودکشی می زنند در واقع تلاش دارند کسب حيثيت کنند و عمق خشم و سرخوردگی خود را به ديگران نشان دهند.

دولت چين گستردگی ابعاد اين معضل را درک می کند.

اکنون سالهاست که قوانين ازدواج وصلت های قراردادی و خريداری عروس را منع کرده است. با اين حال نگرش سنتی حاکم را به سختی می توان تغيير داد.

چشم انداز تيره

علاوه بر طرز فکر سنتی، به نظر می رسد جريان های نوين نيز زنان را تحت فشار فزاينده قرار می دهد.

در نواحی روستايی که نظام تامين اجتماعی ضعيف است، پسرها بر دخترها ترجيح داده می شوند، زيرا تنها پسرها هستند که در روستا می مانند تا از والدين سالخورده مراقبت کنند. وقتی دخترها ازدواج می کنند، بايد به محل سکونت خانواده شوهر نقل مکان کنند.

سياست های سفت و سخت تنظيم خانواده را با اين رسوم جمع بزنيد و حاصل نرخ بالای سقط جنين های مونث است.

براساس آمار رسمی به ازای هر يکصد دختر که در چين متولد می شوند، 117 پسر به دنيا می آيد.

تا سال 2020 ممکن است جمعيت زن ها 40 ميليون کمتر از مردها باشد که باعث می شود بسياری از مردها نتوانند ازدواج کنند. شی ليهوا نگران پيامدهای اين نابرابری است.

وی می گويد: “زنان 20 سال ديگر حتی با آينده بدتری مواجه خواهند شد. آدم ربايی و قاچاق زنان افزايش خواهد يافت و همچنين روسپيگری و خشونت های جنسی عليه زنان از جمله تجاوز. فکر می کنم اين مشکل واقعا بايد از ريشه حل شود.”

دست ياری

موسسه تحت نظارت شو رانگ برای جلوگيری از خودکشی زنان می کوشد گروه های حمايتی در روستاها تشکيل دهد تا زن ها بتوانند در آن احساسات خود را بيان کنند و اطلاعاتی درباره بهداشت روان دريافت کنند.

هرچند اين گروه ها به تنها چند روستا محدود هستند اما موفق بوده اند و شو رانگ اميدوار است اين پروژه را در سراسر کشور تعميم دهد.

موفقيت های ديگری هم به دست آمده است که از آن جمله ايجاد مدرسه ای در خارج از پکن است که دختران جوان روستايی در آن مهارت های لازم برای ساختن زندگی با دستان خود را فرامی گيرند.

در اين مدرسه دوره های کارآموزی مثل آشپزی، آرايشگری و حساب آموزش داده می شود و همچنين کلاس هايی برای تدريس قوانين ازدواج، راه های جلوگيری از خودکشی و آگاهی های جنسی وجود دارد.

از زمان آغاز به کار اين مدرسه در سال 1998 تاکنون چهار هزار نفر در آن آموزش ديده اند که معمولا به عنوان صندوقدار رستوران ها يا متصدی پذيرش در کارخانه ها استخدام می شوند.

زندگی شهری

اين پروژه ها کوچک هستند اما نيروهای ديگری هم در کار است که آينده زنان چين را رقم می زند.

در مراکز بزرگ توليدی جنوب شرق در استان های ساحلی، تا 70 درصد کارگران مهاجر که شمار آنها به ميليون ها نفر می رسد زن هستند و سن آنها اغلب از 30 تجاوز نمی کند.

هرچند خيلی از آنها برای ازدواج به مناطق روستايی بازمی گردند، تجربه زندگی دور از خانه می تواند زندگی آنها را دگرگون کند.

البته نقل مکان به شهر خالی از خطر نيست. بسياری از زنان توسط صاحب کاران مورد سوءاستفاده جنسی قرار می گيرند و شرايط اغلب فلاکت بار است.

اما مزايايی هم دارد.

اينجا، روابط دور از چشمان کاونده و مداخله جوی والدين شکل می گيرد و زنان جوان جهانی وسيعتر دور از مزارعی که در آن بزرگ شده اند را تجربه می کنند.

شايد مهمتر از هرچيز، زنان جوان دور از خانه – حال يا در کارخانه ها يا در مدارس آموزشی در پکن – اعتماد به نفس بيشتری پيدا می کنند.

يک کارآموز می گويد: “قبل از آنکه اينجا بيايم مادرم می گفت ازدواج خوب بهتر است تحصيلات خوب است.”

“اما پس از نقل مکان به اينجا ديگر به اين فکر نبودم که برای خودم شوهر خوبی دست و پا کنم. اگر برای ياد گرفتن يک حرفه زحمت بکشم وضعم بهتر خواهد بود.”

همچنین بررسی کنید

نداشتن فعالیت بدنی در کودکی موجب مرگ زودرس در بزرگسالی می شود

یک گزارش که در پارلمان انگلیس ارائه شد هشدار می دهد که نداشتن فعالیت بدنی …

یک میلیون کودک در هر سال به بیماری سل مبتلا می شوند

پژوهشگران علوم پزشکی می گویند نتایج یک مطالعه جدید نشان می دهد که سالی یک …