چین تنها کشوری در جهان است که زنان در آن بیش از مردان خودکشی می کنند.

در چین به طور متوسط هر چهار دقیقه یک زن جان خود را می گیرد.

بنابر آمار سازمان بهداشت جهانی، چین تنها کشوری در جهان است که زنان در آن بیش از مردان خودکشی می کنند.

هرساله یک میلیون و پانصدهزار زن دست به خودکشی می زنند که از این میان ۱۵۰ هزار نفر آنها موفق به کشتن خود می شوند.

این مشکل در نواحی روستایی بدتر است، به طوری که نرخ خودکشی در آنها سه برابر مناطق شهری است.

شو رانگ، سرپرست پروژه پیشگیری از خودکشی در مرکز توسعه فرهنگی برای زنان روستایی، می گوید یکی از این دلایل این وضع در دسترس بودن سموم در نواحی زراعی است.

وی می گوید: “دست یافتن به آفت کش ها خیلی آسان است. برخی زنان از روی وسوسه دست به خودکشی می زنند. ممکن است زن و شوهری درگیر مشاجره ای تلخ شوند. وقتی مشاجره تمام شد زن شیشه سم را بر می دارد و سر می کشد.”

‘معامله’

تلاش برای خودکشی ممکن است اغلب ناشی از وسوسه ای ناگهانی باشد، اما این وسوسه ها ناشی از بار گرانی است که بر دوش زنان روستایی سنگینی می کند.

در نقاطی که دیدگاه های سنتی حاکم است ازدواج یک معضل بزرگ است.

بسیاری از ازدواج ها قراردادی هستند و مثل معامله ای هستند که در آن والدین داماد، عروس را “می خرند” و او جزو “تعلقات” آن خانواده می شود.

خانم شو رانگ معتقد است که این مساله به بروز مشکلات عاطفی در نوعروس های جوان که خانواده و دوستان خود را ترک می کنند تا وارد یک محیط بیگانه شوند منجر می شود.

“آنها باید با پدر شوهر، مادر شوهر، چندین عمو، خواهر شوهر و غیره سر و کله بزنند. نوعروس باید رضایت همه را جلب کند. وقتی درگیری پیش می آید، دیوار او از همه کوتاهتر است.”

به خصوص در ازدواج های از پیش ترتیب داده شده، که مرد ممکن است حس کند زنش میلی به زندگی با او ندارد، احساس نفرت ممکن است انباشته شده و به مشاجره و خشونت منجر شود.

شو رانگ تخمین می زند که ۷۰ تا ۸۰ درصد خودکشی ها نتیجه مستقیم مناقشه میان شوهر و زن است.

راه برون رفتی نیست

شی لیهوا، سردبیر ممتازترین مجله زنان چین، با این نظر که ارزش های سنتی مشکل آفرینند موافق است.

“اگر زنی برود با خانواده شوهرش زندگی کند و آنها با او خوب رفتار کنند، یا شوهرش او را دوست داشته باشد و به او احترام بگذارد، مشکلی نخواهد داشت. اگر نه، اوضاع برایش سخت خواهد شد.”

مثلی در میان مردان هست که می گوید: ‘ازدواج با یک زن مثل خریدن اسب است: ‘می توانم سوارت شوم و هر وقت بخواهم کتکت بزنم’.”

برای اکثر زنان هیچ راه آسانی برای خروج از یک ازدواج ناخوشایند وجود ندارد.

طلاق به معنی ترک ایمنی مالی خانواده است که آینده ای مبهم را پیش رو ترسیم می کند.

به گفته شو رانگ، برای برخی از زن ها خودکشی راهی است که از شوهر خود بخواهند با آنها بهتر رفتار کند.

سایر مطالعات موید آن است که بسیاری از زنانی که دست به خودکشی می زنند در واقع تلاش دارند کسب حیثیت کنند و عمق خشم و سرخوردگی خود را به دیگران نشان دهند.

دولت چین گستردگی ابعاد این معضل را درک می کند.

اکنون سالهاست که قوانین ازدواج وصلت های قراردادی و خریداری عروس را منع کرده است. با این حال نگرش سنتی حاکم را به سختی می توان تغییر داد.

چشم انداز تیره

علاوه بر طرز فکر سنتی، به نظر می رسد جریان های نوین نیز زنان را تحت فشار فزاینده قرار می دهد.

در نواحی روستایی که نظام تامین اجتماعی ضعیف است، پسرها بر دخترها ترجیح داده می شوند، زیرا تنها پسرها هستند که در روستا می مانند تا از والدین سالخورده مراقبت کنند. وقتی دخترها ازدواج می کنند، باید به محل سکونت خانواده شوهر نقل مکان کنند.

سیاست های سفت و سخت تنظیم خانواده را با این رسوم جمع بزنید و حاصل نرخ بالای سقط جنین های مونث است.

براساس آمار رسمی به ازای هر یکصد دختر که در چین متولد می شوند، ۱۱۷ پسر به دنیا می آید.

تا سال ۲۰۲۰ ممکن است جمعیت زن ها ۴۰ میلیون کمتر از مردها باشد که باعث می شود بسیاری از مردها نتوانند ازدواج کنند. شی لیهوا نگران پیامدهای این نابرابری است.

وی می گوید: “زنان ۲۰ سال دیگر حتی با آینده بدتری مواجه خواهند شد. آدم ربایی و قاچاق زنان افزایش خواهد یافت و همچنین روسپیگری و خشونت های جنسی علیه زنان از جمله تجاوز. فکر می کنم این مشکل واقعا باید از ریشه حل شود.”

دست یاری

موسسه تحت نظارت شو رانگ برای جلوگیری از خودکشی زنان می کوشد گروه های حمایتی در روستاها تشکیل دهد تا زن ها بتوانند در آن احساسات خود را بیان کنند و اطلاعاتی درباره بهداشت روان دریافت کنند.

هرچند این گروه ها به تنها چند روستا محدود هستند اما موفق بوده اند و شو رانگ امیدوار است این پروژه را در سراسر کشور تعمیم دهد.

موفقیت های دیگری هم به دست آمده است که از آن جمله ایجاد مدرسه ای در خارج از پکن است که دختران جوان روستایی در آن مهارت های لازم برای ساختن زندگی با دستان خود را فرامی گیرند.

در این مدرسه دوره های کارآموزی مثل آشپزی، آرایشگری و حساب آموزش داده می شود و همچنین کلاس هایی برای تدریس قوانین ازدواج، راه های جلوگیری از خودکشی و آگاهی های جنسی وجود دارد.

از زمان آغاز به کار این مدرسه در سال ۱۹۹۸ تاکنون چهار هزار نفر در آن آموزش دیده اند که معمولا به عنوان صندوقدار رستوران ها یا متصدی پذیرش در کارخانه ها استخدام می شوند.

زندگی شهری

این پروژه ها کوچک هستند اما نیروهای دیگری هم در کار است که آینده زنان چین را رقم می زند.

در مراکز بزرگ تولیدی جنوب شرق در استان های ساحلی، تا ۷۰ درصد کارگران مهاجر که شمار آنها به میلیون ها نفر می رسد زن هستند و سن آنها اغلب از ۳۰ تجاوز نمی کند.

هرچند خیلی از آنها برای ازدواج به مناطق روستایی بازمی گردند، تجربه زندگی دور از خانه می تواند زندگی آنها را دگرگون کند.

البته نقل مکان به شهر خالی از خطر نیست. بسیاری از زنان توسط صاحب کاران مورد سوءاستفاده جنسی قرار می گیرند و شرایط اغلب فلاکت بار است.

اما مزایایی هم دارد.

اینجا، روابط دور از چشمان کاونده و مداخله جوی والدین شکل می گیرد و زنان جوان جهانی وسیعتر دور از مزارعی که در آن بزرگ شده اند را تجربه می کنند.

شاید مهمتر از هرچیز، زنان جوان دور از خانه – حال یا در کارخانه ها یا در مدارس آموزشی در پکن – اعتماد به نفس بیشتری پیدا می کنند.

یک کارآموز می گوید: “قبل از آنکه اینجا بیایم مادرم می گفت ازدواج خوب بهتر است تحصیلات خوب است.”

“اما پس از نقل مکان به اینجا دیگر به این فکر نبودم که برای خودم شوهر خوبی دست و پا کنم. اگر برای یاد گرفتن یک حرفه زحمت بکشم وضعم بهتر خواهد بود.”

همچنین بررسی کنید

استرس ناشی از بیکاری، سبب تشدید ناباروری مردان می‌شود

پژوهشگران علوم پزشکی در دانشکده سلامت عمومی دانشگاه «راتگرز» و دانشکده سلامت عمومی میل من …

نداشتن فعالیت بدنی در کودکی موجب مرگ زودرس در بزرگسالی می شود

یک گزارش که در پارلمان انگلیس ارائه شد هشدار می دهد که نداشتن فعالیت بدنی …