خانه / اخبار علوم پايه / مجله “نيچر” :تحليل رفتن قواي جسمي و مغزي بهايي است كه انسان در روند پيري، براي جلوگيري از سرطان مي‌پردازد.

مجله “نيچر” :تحليل رفتن قواي جسمي و مغزي بهايي است كه انسان در روند پيري، براي جلوگيري از سرطان مي‌پردازد.

مطالعات جديد نشان مي‌دهد تحليل رفتن قواي جسمي و مغزي بهايي است كه انسان در روند پيري، براي جلوگيري از سرطان مي‌پردازد. طبق گزارشي كه در مجله “نيچر” به چاپ رسيده، دانشمندان كشف كرده‌اند ژني كه در سركوب تومورها فعال است، در تصميم‌گيري در مورد توقف تكثير و آغاز روند تخريبي برخي سلول‌ها نيز نقش مهمي ايفا مي‌كند.

اين ژن كه ‪ p16INK4a‬نام دارد، با بالارفتن سن فعالتر مي‌شود. سلولها در مقابل سرطان بيشتر محافظت مي‌شوند اما توانايي تكثير خود را از دست مي‌دهند و سلولهايي كه تكثير حاصل نكنند، مي‌ميرند و جايگزين نمي‌شوند.

مطالعات در اين زمينه كه به تفصيل در شماره هفتم سپتامبر نشريه علمي نيچر به چاپ رسيده حاكي از آن است روند نزولي جسمي و ذهني كه با روند پيري همراه است، صرفا نتيجه خراب شدن سلولهاي بدن نيست بلكه نتيجه يك فرآيند نزولي سلولي است كه برنامه آن در سلولهاي ما قرار داده شده است.

برنامه‌هاي كه سلولهاي ما را از تكرار اشتباهاتي كه با پير شدن بيشتر اتفاق مي‌افتد، حفظ مي‌كند.

“شان موريسون” از دانشگاه ميشيگان كه در يكي از مطالعات مربوط به اين مساله شركت داشته است، گفت “اين تحقيق به ما نشان مي‌دهد كه چرا قدرت بازسازي بافت‌هاي كهنه ما از اين توانايي در بافتهاي جوان كمتر است.” او مي‌گويد ” مساله اين نيست كه بافتهاي قديمي فرسوده و خراب مي‌شوند، آنها عمدا فعاليت خود را متوقف مي‌كنند كه احتمالا علت اين امر جلوگيري از تبديل شدن آنها به سلولهاي سرطاني است.”
گروههاي پژوهشگر از سه دانشكده پزشكي، نقش ژن ‪ p16INK4a‬را در سلولهايي كه از بخشهاي مختلف بدن موش گرفته شده بود، مورد آزمايش قرار دادند.

گروه پژوهشي دانشگاه كاروليناي شمالي، نقش اين ژن را در سلولهاي “جزاير” لوزالمعده مورد مطالعه قرار دادند. اين سلولها هورمون انسولين را توليد و ترشح مي‌كنند و در افراد مبتلا به ديابت نوع اول خراب معيوب هستند.

گروه ديگري از دانشگاه ميشيگان سلولهاي بنيادي مغز را مورد مطالعه قرار داد و گروه سوم از دانشگاه هاروارد به بررسي نقش ژن ياد شده در سلولهاي بنيادي خون پرداخت.

هر سه مطالعه به اين نتايج مشابه رسيدند: با بالا رفتن سن موشها، فعاليت ژن ‪ p16INK4a‬بيشتر شد و سلولها نهايتا تقسيم سلولي خود را متوقف كردند. در آن دسته از موشها كه اين ژن را نداشتند، تقسيم سلولي ادامه يافت اما احتمال سرطاني شدن آنها بيشتر شد در حالي كه در موشهايي كه اين ژن بيش از حد بود، سلولها تقسيم خود را زودتر متوقف كردند و زودتر از معمول پير شدند.

تحقيقات پژوهشگران همچنين نشان داد سلولهايي كه از موشهاي پير گرفته شده بود، “سن” خود را به خاطر داشتند و با وجود آنكه به موشهاي جوان پيوند زده شدند، روند تخريبي سابق خود را ادامه دادند.

يافته اخير ترديدهاي جديدي را در مورد مفيد بودن استفاده از سلولهاي بنيادي در ترميم بافت‌ها و اعضاي بدن انسان در مقايسه با سلولهاي بنيادي گرفته شده از جنين مطرح مي‌كند.

استفاده از سلولهاي بنيادي جنين در تحقيقات پزشكي اكنون يكي از موضوعات بسيار جنجالي و بحث انگيز در جامعه پزشكي است زيرا جمع‌آوري سلول‌ها، جنين‌هايي را كه در حال رشد هستند، از بين مي‌برد. برخي از دانشمندان به عنوان جايگزيني براي سلولهاي بنيادي جنين، استفاده از سلوللاي بنيادي بزرگسالان و رشد دادن و تبديل آنها به نسوج مختلف در شرايط آزمايشگاهي را پيشنهاد كرده‌اند. در اين روش، سلولهايي كه تازه توليد شده‌اند، مجددا به بدن بيمار منتقل مي‌شوند تا جاي نسوج يا اعضاي از كار افتاده را بگيرند.

“نورمن شارپلس”، يكي از پژوهشگران دانشگاه كاروليناي شمالي(‪ (UNC‬در چپل هيل كه با هر سه مطالعه ارتباط داشته است، معتقد است كه يافته جديد، ايده استفاده از سلولهاي بنيادي بزرگسالان را متزلزل مي‌كند. اين تحقيقات نشان مي‌دهد كه ظرفيت سلولهاي بنيادي، كه قدرت بازسازي خود را دارند، براي بازسازي خود نامحدود نيست. مكانيسم‌هاي سركوب توموري وجود دارد كه عمر ابدي آنها را محدود مي‌كند.

اما همه محققان با اين نظر موافق نيستند. موريسون ، محقق دانشگاه ميشيگان معتقد است با استناد به اين يافته‌ها نمي‌توان گفت سلولهاي بنيادي جنين از اين سلولها در افراد بزرگسال ارزشمند تر است. به گفته او، از مدتها قبل پزشكان آگاه بوده‌اند كه سلولهاي بنيادي جوان از سلولهاي پير قوي تر هستند. براي مثال، پزشكان مايل نيستند ازدهنده سالمند، مغز استخوان بگيرند و به بيماري پيوند بزنند.

موريسون مي‌گويد مهمترين نتيجه اين يافته‌هاي جديد آن است كه به روشن شدن توانايي ظاهرا بي‌پايان سلولهاي بنيادي جنين براي تقسيم و تبديل شدن به سلولهاي جديد، كمك مي‌كند.

وي گفت ” احتمالا مكانيسم سركوب تومور در سلولهاي بنيادي جنيني وجود ندارد و به همين دليل است كه اين سلولها مي‌توانند به ميزان نامحدودي تكثير شوند در حالي كه سلولهاي بنيادي بزرگسالان قادر به اين كار نيستند.” شارپلس مي‌گويد يكي از فوايد شناسايي ژن ‪ p16INK4a‬آن است كه از آن مي‌توان براي تعيين سن سلول استفاده كرد. روزي پزشكان خواهند توانست با استفاده از اين يافته‌ها كارهاي مختلفي انجام دهند، براي مثال، با توجه به سن فيزيولوژيكي يك نفر تشخيص دهند كه آيا آن شخص مي‌توانددهنده مناسبي براي مغز استخوان باشد يا خير.

بعلاوه ممكن است بتوان با استفاده از ژن تازه‌شناسايي شده، داروهايي تهيه كرد كه موقتا فعاليت آن را متوقف كنند و روند بازسازي و بهبود سلول‌هاي آسيب ديده را تحريك نمايند.

پژوهشگران معتقدند اين يافته‌ها همچنين ممكن است منجر به ابداع درمانهايي با هدف كند كردن يا عكس كردن آثار ناشي از بالارفتن سن شود.

به گفته آنان چنانچه دانشمندان مجموعه اثرهاي پنج يا شش ژن سركوبگر تومور را بشناسند، خواهند توانست اكثر آثار ناشي از پيري را از بين ببرند.

بازدید کننده  محترم

در صورتی که به اطلاعات بیشتری در رابطه با این موضوع احتیاج دارید اینجا را کلیک کنید

شما همچنین می توانید از این صفحات بازدید کنید( کلیک کنید)

,  همچنین می توانید  از مطالب گروه سلولهای بنیادی دیدن کنید ( کلیک کنید)

همچنین بررسی کنید

ترمیم حس شنوایی با به کار گیری سلول های بنیادی

پژوهشگران علوم پزشکی در دانشگاه شفیلد بریتانیا با به کار گیری سلول های بنیادی انسان …

آشنایی با پایگاه اطلاعات تحقیقاتی « اینترنیش »

آشنایی با پایگاه اطلاعات تحقیقاتی « اینترنیش »1 پایگاه اطلاعات تحقیقاتی شبکه¬ بین المللی آموزش …