خانه / تاریخ پزشکی / ۱۴‬مهر واكسن خوراكي فلج اطفال توليد شد

۱۴‬مهر واكسن خوراكي فلج اطفال توليد شد

 ‪ ۱۴‬مهر برابر با ششم اكتبر ‪ ۲۰۰۶‬است. ‪ ۵۰‬سال پيش در چنين روزي دكتر “آلبرت سابين”، واكسن خوراكي فلج اطفال را توليد كرد.

اين واكسن براي ايجاد ايمني فعال، عليه ويروس فلج كودكان بكارمي‌رود.

واكسن خوراكي فلج كودكان از ويروس‌هاي زنده ضعيف شده تهيه مي‌شود و با توليد يك عفونت مشابه عفونت طبيعي ولي بدون علائم بيماري، مصونيت سيستميك و مخاطي ايجاد مي‌كند.

در صورت حساسيت نسبت به يكي از اجزاء واكسن و در بيماران مبتلا به هر نوع بيماري حاد، استفراغ يااسهال پايدار و بيماران با ضعف پيشرفته، بيماران داراي نقص ايمني يا افراد داراي سابقه فاميلي نقص ايمني و يا افرادي كه با يك بيمار داراي نقص ايمني زندگي مي‌كنند، نبايد اين واكسن را مصرف كرد.

همچنين، ‪ ۲۶۸‬سال پيش در چنين روزي، “فرانسيس ماژندي”، فيزيولوژيست فرانسوي، به دنيا آمد.

ماژندي، در مورد تاثيرات موادي مانند مورفين، امتين، كينين، استريكينين و آلكالوييدهاي ديگر، در بخش‌هاي مختلف بدن تحقيق كرد.

اين تحقيقات منجر به استفاده از اين مواد به عنوان دارو در درمان بيماري‌ها شد. بر اين اساس گاه به عنوان “پدر علم فارماكولوژي تجربي” نيز از وي ياد مي‌كنند.

ماژندي همچنين نخستين كسي بود كه تفاوت‌هاي عملكرد اعصاب مختلف نخاعي را نشان داد. ماژندي نظريه “چارلز بل” را در مورد عملكرد حركتي ريشه‌هاي قدامي و عملكرد حسي ريشه‌هاي خلفي اعصاب نخاعي، به اثبات رساند.

در چنين روزي در سال ‪ ۱۹۹۷‬پروفسور “استانلي پروسينو”، زيست شناس آمريكايي، به دليل كشف “پريون” (يك عامل جديد ايجاد بيماري)، موفق به دريافت جايزه نوبل پزشكي شد.

پروسينو در زماني كه دوره دستياري عصب شناسي را مي‌گذراند مسووليت بيماري را به عهده داشت كه به علت بيماري كروتزفلد _ جاكوب فوت كرده بود.

اين امر باعث جلب علاقه او به اين طبقه كمتر شناخته شده بيمارهاي تحليل برنده عصبي يعني آنسفالوپاتي‌هاي اسفنجي شكل شد.

او در سال ‪ ۱۹۷۴‬آزمايشگاهي را براي تحقيق در مورد بيماري اسكرپي بر پا كرد و در سال ‪ ۱۹۸۲‬ادعا كرد كه عامل ايجادكننده بيماري را جدا كرده است. او مدعي شد كه عامل بيماري زا كه او آن را پريون (‪ (prion‬مي‌ناميد با ساير عوامل بيماري زا مانند باكتري يا ويروس متفاوت است زيرا تنها از پروتئين متشكل است و فاقد ماده ژنتيكي ‪ DNA‬يا ‪ RNA‬است كه همه اشكال حياتي براي تكثير به آن نيازمندند. نظرات پروسنر با ناباوري عمومي جامعه علمي روبه رو شد اما حوادث بعدي صحت نظريه پروسنر را ثابت كرد.

پريون كه كوتاه شده عبارت “ذره پروتئيني مسري” است در واقع شكل نابجاي يك پروتئين طبيعي و بي‌ضرر (‪ (PrPc‬موجود در غشاي سلولي نورون‌هاي مغزي و برخي سلول‌هاي ديگر در پستانداران و پرندگان است.

پروسينو در ابتدا پيشنهاد كرد كه حضور پريون يا پروتئين تغيير شكل يافته به نوعي كه كاملا شناخته نشده‌است باعث ايجاد واكنشي زنجيره‌اي مي‌شود كه ‪PrP‬هاي طبيعي را تغيير شكل مي‌دهد و ذرات عفوني جديدي به وجود مي‌آورد.

وي، در مقالات بعدي خود مكانيسم ديگري را براي تكثير پريون‌ها در مغز پيشنهاد كرد كه نيازي به اثر مستقيم پروتئين پريون بر پروتئين طبيعي ندارد.

همه پريون‌ها خطرناك نيستند، پريون‌ها در بسياري، شايد همه گياهان و جانوران موجودند.از اين لحاظ دانشمندان استدلال مي‌كنند كه اين پروتئين‌هاي تغيير شكل يافته بايد نوعي امتياز تكاملي را به ميزبان خود اعطا كنند.

همچنین بررسی کنید

چارلز ديکنز” در رابطه با تغذيه ايتام در انگليس ( مانند اوليور تويست ) اغراق گويي کرده است

مروری بر تاريخچه علم ژنتيک و نقش گریگور مندل