خانه / اخبار علوم پايه / يكي از بزرگترين آرزوهاي جهان پزشكي اين است كه روزي بتوان معلولين را درمان كرد.

يكي از بزرگترين آرزوهاي جهان پزشكي اين است كه روزي بتوان معلولين را درمان كرد.

 پيوند تراشه‌هاي رايانه‌اي به مغز، يكي از جديدترين شيوه‌هاي جراحي دراين زمينه است و اميد مي‌رود تراشه‌هاي رايانه‌اي بتوانند ارتباط قطع شده ميان سيگنال‌هاي مغزي و اعضا بدن را دوباره برقرار كنند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز به نقل ازدویچه وله  ،: “جنيفر فريج” دختر جواني است كه روي صندلي چرخدار مي‌نشيند. نه سال پيش، درسانحه‌اي هنگام اسكي پايش فلج شده است.

“جان داناهو” و همكارانش درحال طراحي قطعه‌اي هستند كه بدون دستگاه كنترل از راه دور كار مي‌كند و اين قطعه، تراشه بسيار كوچكي است كه به مغز پيوند زده خواهد شد.

محل پيوند بخشي از لايه خارجي مغز است كه مسوول حركت اندامهاست. تراشه سيگنال‌هاي حركتي را از اين بخش مغز دريافت مي‌كند و آنها را از طريق يك كابل به بيرون از جمجمه هدايت مي‌كند.

ازاين مدل تراشه‌ها تا به حال اينطور استفاده مي‌شد كه پس از پيوند تراشه به مغز معلول، فرد مثلا مي‌توانست با قدرت تصميم‌گيري ، ماوس را روي صفحه مانيتور به حركت درآورد و تراشه‌ها مدتي بعد مجهزتر شدند و با مدلهاي كنوني فرد مي‌تواند تصميم بگيرد كليك كند.

قطعه كوچكتري كه طراحي شده، قابليت‌هاي بيشتري دارد و به كمك اين تراشه ديگر لازم نيست معلول دكمه‌اي را فشار دهد تا قطعه مصنوعي كه درون عضلاتش كار گذاشته شده است تحريك شود، بلكه فقط كافي است تصميم بگيرد بلند شود، تراشه درون مغز، سيگنال را دريافت كرده و به كمك رايانه به عضلات پا منتقل مي‌كند بعد هم فرد مي‌تواند از جا بلند شود.

اين تراشه رايانه‌اي تاكنون به مغز چهار بيمار پيوند زده شده‌اند، البته اين نوع جراحي هنوز در مرحله آزمايش است.

هدف اول از تكميل اين تراشه‌ها كمك به افرادي است كه تمام بدنشان فلج است. طراحان اين قطعه اميدوارند اين دسته از معلولين بتوانند حداقل به تنهايي غذا بخورند.

متخصصان چشم‌پزشكي نيز به تازگي تراشه‌اي طراحي كرده‌اند كه تا حدي بينايي از دست رفته را بازمي‌گرداند.

پروفسور “مارك همايون” از دانشگاه كاليفرنياي جنوبي در لس‌آنجلس كه مدير پروژه طراحي اين تراشه است مي‌گويد: “اين سيستم شامل يك بخش قابل حمل و بخشي است كه پيوند زده مي‌شود. بخش قابل حمل دوربين كوچكي است كه حوادث را ضبط مي‌كند و بعد آن را به صورت سيگنال به رايانه جيبي روي كمربند نصب شده منتقل مي‌كند.

رايانه سيگنال‌ها را كمي تغيير مي‌دهد و بدون سيم به تراشه‌اي كه در شبكيه مغز كار گذاشته شده مي‌فرستد. سيگنال‌ها شبكيه را تحريك مي‌كنند و اعصاب بينايي اطلاعات را به مغز مي‌رسانند.”
شرط اول موفقيت پيوند اين تراشه دراين است كه اعصاب بينايي سالم باشند. اين تراشه تا به حال به شش نفر كه بيناي خود را در اثر بيماري از دست داده بودند پيوند زده شده است.

“مارك همايون” در مورد نتيجه مي‌گويد: “واقعا اعجاب آور است كه بيمار تا چه حد مي‌تواند تشخيص دهد. دراصل ما انتظار داشتيم كه بيمار تيره و روشن را از هم تشخيص دهد، اما اين افراد مي‌توانند چنگال را از چاقو تشخيص دهند. حتي وقتي چيزي در نزديكيشان حركت مي‌كند متوجه مي‌شوند و اين خيلي غافلگيرمان كرد”.

اين تراشه درسال جاري ميلادي و بعد از كمي تغيير، به ‪ ۵۰‬نابيناي داوطلب ديگر پيوند زده خواهد شد كه در صورت موفقيت آميز بودن پيوندها، تراشه تا دو سال ديگر مجوز خواهد گرفت.

پزشكان معتقدند كه اين تراشه، بينايي از دست رفته ميليون‌ها نفر را با آنها بازخواهد گرداند.

همچنین بررسی کنید

زگیل تناسلی چیست؟

زگیل‌ها، زائده‌های پوستی غیر سرطانی‌ای هستند که به علت یک عفونت ویروسی بر روی سطح …

بروسلوز

بروسلوز از بیماری هایعفونی واگیرداری است که به لحاظ مشترک بودن بین انسان و دام، …