خانه / اخبار اجتماعي / سازمان ملل متحد روز بيست و پنجم نوامبر را به عنوان روز بين المللی ريشه کنی خشونت عليه زنان نام گذاری کرده است.3/8/84

سازمان ملل متحد روز بيست و پنجم نوامبر را به عنوان روز بين المللی ريشه کنی خشونت عليه زنان نام گذاری کرده است.3/8/84

خشونت در خانواده و قربانيان آن

خشونت خانوادگی به عنوان سوء رفتار عمدی برای کنترل و سلطه جويی بواسطه ضرب و شتم، ارعاب، تـحقير، برانگيختن احـساس گناهکاری و تحميل و اجبار تعريف شده است.
خشونت خانوادگی در اکثر کشورهای جهان جرم محسوب می شود، با این وجود، اين معضل در تمامی کشورها، نژادها، سطوح مختلف در آمد و تحصيلات وجود دارد. خشونت معمولاً متوجه زنان می شود، ولی سالمندان، کودکان و مردان نيز می توانند مورد خشونت قرار گيرند.

خشونت عليه زنان

سازمان ملل متحد روز بيست و پنجم نوامبر را به عنوان روز بين المللی ريشه کنی خشونت عليه زنان نام گذاری کرده است.

“با نگرانی از اين که خشونت عليه زنان مانعی در راه دستيابی به برابری، پيشرفت و صلح است و با تاکيد بر اين که خشونت عليه زنان دال بر نقض حقوق بشر و آزادی های اساسی زنان است و برخورداری زنان را از اين حقوق و آزادی ها به طور ناقص يا کامل نفی می کند؛ با آگاهی بر اين که خشونت عليه زنان نمايشی از نابرابری تاريخی روابط قدرت ميان زنان و مردان است، که تحت سلطه کشيدن و تبعيض عليه زنان توسط مردان و پيشگيری از پيشرفت کامل زنان انجاميده، و اين که خشونت عليه زنان يکی از مکانيزم های مهم اجتماعی است که زنان را به موقعيت های فرودست در مقايسه با مردان مجبور می کند، ضرورت جلوگيری از خشونت عليه زنان اعلام می گردد.”

اين بخشی بود از اعلاميه جهانی منع خشونت عليه زنان، که در فوريه ۱۹۹۴ توسط مجمع عمومی سازمان ملل متحد به تصويب رسيده است. اين اعلاميه به چند اصل از جمله نياز برای تعريف جامع و روشن خشونت عليه زنان و تعهد دولت ها و جامعه بين المللی به حذف خشونت عليه زنان تاکيد دارد.

در اين اعلاميه خشونت عليه زنان چنين تعريف شده است: “خشونت عليه زنان هر عمل خشونت آميز بر اساس جنس است که به آزار رساندن يا رنجاندن جسمی، جنسی يا روانی زنان منجر بشود، يا بتواند منجر شود، از جمله تهديدات يا اعمال مشابه، اجبار يا محروم کردن مستبدانه زنان از آزادی، که در منظر عموم يا در خلوت زندگی خصوصی انجام شود.”

هنوز خشونت عليه زنان با اشکال مختلف در همه جای دنيا شانس داشتن زندگی سالم و راحت را از ايشان گرفته است.

خشونت عليه زنان مرز نمی شناسد. محدود به جوامع در حال توسعه يا مسلمان نيست. خانواده که عموما ً به عنوان پناهگاه و مأمن انسان شناخته می شود، در آمار بين المللی بزرگترين کانون خشونت عليه زنان و کودکان به حساب می آيد. ۳۰ تا ۳۵ درصد زنان امريکايی مورد آزار جسمی شوهرانشان قرار می گيرند و ۱۵ تا ۲۵ درصد انها به هنگام بارداری نيز مورد ضرب و شتم قرار می گيرند. همچنين از هر ۱۰ قربانی زن سه نفر توسط شوهر يا دوست پسر خود کشته شده است. در شيلی ۶۳ درصد زنان مورد آزار جسمی قرار می گيرند. ۴۱ درصد زنان هند بر اثر آزار جسمی همسران خود دست به خودکشی می زنند. در بنگلادش بيش از ۵۰ درصد قتل ها ناشی از خشونت مردان است.

ريشه های ستبر مردسالاری در ايران

متاسفانه در مورد ايران هرگز آمار درست و مشخصی در مورد خشونتی که در خانه بر زنان می رود منتشر نشده است. در فرهنگ سنتی زنان ايرانی تا به اصطلاح کارد به استخوانشان نرسد لب به اعتراض باز نمی کردند و نظام فکری مردسالار اشکالی از خشونت مردان در خانواده حتی طبيعی محسوب می شد. به زنان می قبولاند که زن با لباس سفيد به خانه بخت می رود و هرچه که بر سرش آيد بايد با کفن سفيد از آن بيرون بيايد.

قدرت فزون تر مردان نه تنها به امکانات اجتماعی آنها مربوط می شود بلکه به غير عادلانه بودن قوانين جنسيتی نيز وابسته است! حقوقی مانند حق حضانت، کار، طلاق و … قدرت های يکجانبه ای هستند که سبب می شوند زنان توانايی های لازم برای حفظ سلامت خود را از دست بدهند. درنتيجه، تا زمانی که ساختار جامعه بر نابرابری طبقاتی و جنسی استوار است راهنمايی های بهداشتی برای پيشگيری از خشونت خانوادگی کاربرد چندانی نخواهد داشت.

اما امروزه زنان ايرانی کمتر نقش قربانی خاموش خشونت را ايفا می کنند.

در بسياری از کشور ها مراکزی به نام خانه های امن وجود دارد که زن خشونت ديده تا زمانی که خطر تهديدش می کند به آنها پناهنده می شود، ولی در ايران خانه امنی وجود ندارد که بتوان به آن پناه برد. تاثيری که خشونت بر روی زن می گذارد بيش از آنکه جسم را بخراشد روح را جريحه دار می کند و به او احساس موجودی بی اراده و مفعول و منفعل می دهد .

خشونت عليه کودکان

آمار مراکز انتظامی و مطالعات ميدانی نشان می دهد که مردی که کتک می زند، همان است که در کودکی مورد آزار بزرگتر خويش واقع شده و يا شاهد کتک خوردن مادر از پدر بوده و کودکی که مورد تجاوز و شکنجه قرار بگيرد بالاخره روزی دستان سنگينش را بر صورت زنی يا کودکی خواهد کوفت، و اين چرخه خشونت ادامه خواهد يافت.

• پسرانی که در شرايط خشونت بار خانوادگی بزرگ می شوند، ۷۰% بيشتر از بقيه ظرفيت و گرايش کتک زدن به زنانی که با آنها زندگی می کنند را دارا هستند.

• کودکانی که در شرايط خشونت بار زندگی می کنند، ۳۰% بيشتر از افراد معمولی الکلی يا معتاد می شوند.

• ۸۰% از تمامی بزهکاران، جوانان و بزرگسالان، در محيط خانوادگی سرشار از خشونت بزرگ شده اند.

• زنانی که مورد ضرب و شتم واقع شده اند، ۸ بار بيشتر از بقيه زنان امکان و ظرفيت ستم کردن به کودکانشان را دارند.

• ۹۰% از کودکانی که در خانواده هايی که در آنها ضرب و شتم وجود دارد به کتک خوردن مادرشان آگاهی دارند.

• نتايج يک تحقيق ميدانی که از ۱۲۳ دختر در تهران و در يک مدرسه صورت گرفته، نشان می دهد که ۲۰ نفر آنها در طول زندگی خود حداقل يک بار قربانی تجاوز شده اند که در ۸۰% موارد، متجاوزان از اعضای نزديک خانواده و خويشان کودک بوده اند.

همچنین بررسی کنید

بریتانیا ” پایتخت اعتیاد ” در اروپا است

موسسه پژوهشی “مرکز عدالت اجتماعی” هشدار داده که بریتانیا به “پایتخت اعتیاد” به الکل و …

فقر و مشكلات مالی موجب می شود که مغز کندتر و ضعیفتر عمل کند

پژوهشگران تازه‌ای توسط محققان دانشگاه هاروارد نشان می‌دهد درگیر شدن در مسائل و مشکلات مالی …